Recherche 'daou...' : 120 mots trouvés

• daouhanter .2
  daouhanter .2

  m.

  (1) Dre an daouhanter : par la moitié.

  ●(1867) FHB 121/132a. digorit-hen dre ann daou hanter.

  (2) Bezañ war zaouhanter en udb. : être à parts égales.

  ●(1862) JKS 35. plegou ha c'hoantegesiou fall hor c'haloun, hon eaz-ni hag ivez ar c'hopr a c'hedomp, ann traou-ze holl zo war zaou-hanter enn hon oberiou.

  (3) Chom war zaouhanter gant udb. : ne faire une chose qu'à moitié.

  ●(1882) BAR 43. Mez, siouaz ! nag a dud a chom var zaou hanter gant ho zilvidigez !

  (4) Labourat war zaouhanter : chacun des deux fait sa part de travail.

  ●(1911) BUAZperrot 397. Al labourer-douar a labour var zaou-anter gant an Aotrou Doue. ●(1939) RIBA 44. Er big hag er goukou é labourat ar zeu-hanter.

  (5) Rannañ war zaouhanter : partager en deux.

  ●(1929) FHAB Genver 33. hag ar yer bihan, goudeze na petra 'ta, a vije rannet war zaou hanter.

• daouhanterañ / daouhanteriñ
  daouhanterañ / daouhanteriñ

  v.

  I. V. tr. d.

  A.

  (1) Partager, diviser en deux.

  ●(1659) SCger 80a. mipartir, tr. «daouantera.» ●129b. daouhantera, tr. «partir.» ●(1732) GReg 285a. Mettre en deux, diviser par la moitié, tr. «Daou-hanteri. pr. daou-hanteret.»

  ●(c.1718) CHal.ms ii. mipartir, tr. «deüanterein rannein.» ●(1744) L'Arm 240b. Mipartir, tr. «Deuhantérein.»

  ●(1839) BSI 30. Ar sonjou se (...) a zaouhantere e galon. ●(1876) TDE.BF 100a. Daou-hañtera, v. a., tr. «Partager par moitié, diviser en deux.» ●(1877) BSA 216. daouanteri hor poaniou hag hor joaiou var an douar ! ●(1896) HISger 1. Deuhañterein, tr. «fendre en deux.»

  ●(1904) DBFV 44a. deuhantérein, v. a., tr. «partager, mettre en deux, fendre.» ●(1911) BUAZperrot 392. daou-hantera al levenez. ●(1944) VKST Ebrel 122. n'ouzount ket petra eo daouhantera gwirioneziou.

  (2) Daouhanterañ gant ub. : partager avec qqn.

  ●(1912) BOEG 146. de zeuhantérein é bredeu get er hi.

  ►absol.

  ●(1906) KANngalon Gwengolo 201. a vez re droet da zaouhantera gant an diaoul. ●(1909) KTLR 157. Me zaouantero ganeoc'h. ●(1925) FHAB Ebrel 127. o rankout daou-hanteri gant eur manac'h !

  B. sens fig.

  (1) Briser (le cœur).

  ●(1904) DBFV 44a. deuhantérein, v. a., au fig. tr. «briser (le cœur).»

  (2) Prononcer.

  ●(1790) MG 260. er Hovezour ne zeuhantéras quet ur gir. ●(1790) Ismar 363. Er Béhourès ag en aviél ne zeuhantéras quet ur guir. ●(17--) VO 105. hemb gueèllein deuhantérein pas ur gir. ●(17--) TE 416. en dén-ze ne zeuhantéras quêt ur guir.

  ●(1838) OVD 150. hemb deuhantérein guir erbet. ●(1857) AVImaheu 61. Mæs ean ne zeuhanteras ur gùir dehi.

  ●(1904) DBFV 44a. deuhantérein, v. a., au fig. tr. «répondre (un mot).» ●(1938) ARBO 262. hep alum er gouleu, ha hep deuhantérein ur gir.

  II. V. intr.

  (1) Se fendre, se partager en deux.

  ●(1792) HS 283. er réhér e zeuhantérass.

  (2) sens fig. Se fendre (en plt du cœur).

  ●(c.1718) CHal.ms iv. Le Coeur me saigne de compassion quand Ie uois le peuple accablé, tr. «toulein, deuhanterein ara me c'halon guet truhé, abe üelan pequer bras é er boes a so ar er bobl' quah.»

  ●(1844) LZBg 2^l blezad-2^l lodenn 106. deuhantérein e ré me halon. ●(1877) EKG I 186. ha va c'haloun a zaou-hantere etre ar spount hag al levenez !...

  ●(1912) BUEV 3. lakat me halon de zeuhantérein get er gloéz.

  (3) Se briser.

  ●(1839) BESquil 424. ma tas er huirèn de zeuhantérein.

  III. V. pron. réfl. En em zaouhanteriñ : se partager en deux.

  ●(1792) CAg 193. Hum zeuhantiret, me halon.

  ●(1904) LZBg Du 252. er vanden hum zeuhantéras.

• daouhantereg
  daouhantereg

  m. –ed = den war zaouhanter gant unan all.

  ●(1744) L'Arm 241b. Mitoyen, tr. «Deuhanteræc.. deuhantéræguétt.»

  ●(1904) DBFV 44a. deuhantereg, m. pl. ed, tr. «mitoyen.»

• daouhanterer
  daouhanterer

  m. –ion Celui qui partage en deux.

  ●(1732) GReg 285a. Celui qui met en deux, tr. «Daou-hanterer. daou-hanterour.»

  ●(1904) DBFV 44a. deuhantérour, m. pl. –rerion, tr. «celui qui partage en deux (l'A.).»

• daouhanteret
  daouhanteret

  adj.

  (1) Partagé en deux.

  (2) sens fig. (Cœur) fendu de chagrin.

  ●(1925) IZID 4. Kalon deuhantéret / Er geih tud.

• daouhanteriñ
  daouhanteriñ

  voir daouhanterañ

• daouheskennat
  daouheskennat

  v. tr. d. Scier en deux.

  ●(1876) TDE.BF 100a. Daou-heskennat, v. a., tr. «Scier en deux.»

  ●(1890) MOA 213b-214a. Scier en deux, tr. «daou-heskennat.»

• daouhualiñ
  daouhualiñ

  v. tr. d. Mettre double entrave.

  ●(1927) GERI.Ern 90. daouhuali, tr. «mettre double entrave.»

• daouilin
  daouilin

  d. ilin

• daouilinañ
  daouilinañ

  v. intr. S'accouder.

  ●(1927) GERI.Ern 90. daouilina, tr. «s'accouder.»

• daouiñ
  daouiñ

  v. tr. d. Mettre deux à deux.

  ●(1876) TDE.BF 100a. Daoui, v. a., tr. «Mettre deux à deux.»

• daouividig
  daouividig

  d. ividig

• daouivineg
  daouivineg

  m. (zoologie) Fissipède.

  ●(1931) VALL 306b. Fissipède, tr. «subs. daouivineg.»

• daouivinek
  daouivinek

  adj. (zoologie) Fissipède.

  ●(1931) VALL 306b. Fissipède, tr. «daouivinek.»

• daoulagad
  daoulagad

  d. lagad

• daoulagad-ar-Werc'hez
  daoulagad-ar-Werc'hez

  d. (botanique) Myosotis.

  ●(1931) VALL 488b. Myosotis, tr. «daoulagad ar Werc'hez.»

• daoulagata
  daoulagata

  v. tr. d. Regarder fixement.

  ●(1957) PLBR 122. daoulagata, tr. «regarder, fixer, Le Bourg-Blanc.»

• daoulamm
  daoulamm

  m. & adv.

  I. (en plt d'un cheval)

  (1) Galop (allure).

  ●(1732) GReg 447a. Galop, tr. «an dau-lamm.»

  ●(1876) TDE.BF 100a. Daou-lamm, s. m., tr. «Galop du cheval.»

  ●(1913) BOBL 27 septembre 458/2e. Ar pur-sang, pe skanv-tre, a zo kezek mistr, dister da welet. Diwoanet euz an Arabie pe euz ar rummou norfolk-saoz, ez int great evit an daoulamm hag ar redërez.

  (2) D'an daoulamm : au galop.

  ●(1732) GReg 447a. Aller le grand galop, tr. «moñnet da'n daou-lamm.»

  ●(1876) TDE.BF 100a. Moñt d'ann daou-lamm, tr. «aller au galop.» ●(1878) EKG II 176. Persoun Plouenan a deuaz var varc'h ha d'an daou-lamm.

  (3) A-zaoulamm-ruz / D’an daoulamm-ruz : au grand galop.

  ●(17--) ST 428. marc'heïenn o tont a zaoulamm-ru e ker ! tr. «des cavaliers qui entrent au galop dans la ville.»

  ●(1867) MGK 68. d'he gaout d'ann daou-lamm ruz a red. ●(1869) KTB.ms 14 p 129. Setu-int ho daou war ar marc'h, ha kuit d'ann daoulamp ruz. ●(1876) TDE.BF 100a. Moñt d'ann daou lamm-ruz, tr. «aller au grand galop.» ●(1883) MIL 207-208. a dec'has kuit d'an daou lam ruz gant ar spont.

  ●(1909) KTLR 185. Lakaat a reaz he varc'h d'an daou lamm-ruz.

  (4) D'an daoulamm bras : au grand galop.

  ●(1907) BOBL 10 août 150/3b. heb brid, d'an daoulamp braz.

  (5) D'an daoulamm vut : au grand galop.

  ●(1868) FHB 170/111b. Ar marc'h (...) o santout n'edot mui krog e penn e gabest, a zisvant kuit ac'hann d'ar gær d'an daou-lam vud.

  II. D'an daoulamm : le plus vite possible.

  ●(1877) EKG I 128. d'an daou-lamm, didruez ouc'h he dreid. ●(1878) EKG II 46. evel p'am biche great teir leo dioc'htu d'an daou-lamm. ●59. o tont enn ti d'an daou-lamm.

  ●(1908) PIGO II 160. Kevarek a oa diredet d'an daoulam.

• daoulammat / daoulemel
  daoulammat / daoulemel

  v. intr.

  (1) Galoper.

  ●(1838) CGK 9. Plijoud a rae din redec / Daou lampat gant ma c'hazec.

  ●(1941) FHAB Gwengolo/Here 87b. Direnka a rae an ofisou en iliz-veur gant e gezeg o taoulammat. ●(1963) LLMM 99/264. war o c’hof-kar distumet gand gwaziet koeñvet ha seul ma taoulamment.

  (2) par ext. Aller vite.

  ●(1910) MAKE 47. skuiz ha dielc'het o veza daoulammet eur pennadig. ●(1915) MMED 228. a greiz daoulemel. ●(1925) FHAB Du 414. Ar malkennou tenval a zaoulamme, dec'h da noz a dreuz an oabl.

  (3) sens fig. (en plt du cœur) Battre très vite.

  ●(1909) NOAR 155. he c'halon a zaoulammas.

• daoulammer
  daoulammer

  adj. Galopeur.

  ●(1906) BOBL Ebrel. eur marc'h daoulammer. (d'après KBSA 215).

• daoulanig
  daoulanig

  m. –ed (ornithologie) Roitelet.

  ●(1939) RIBA 50. El leuénan e hrér anehon hoah er bobelan, en doéùig, er rouéig, en aoulannig.

• Daoulaz .1
  Daoulaz .1

  hydronyme & vallée An Daoulaz : Le Daoulas.

  ●(1924) BUBR 39/857. en eur digas bete deun ar zaonenn dour eur stêrig hanvet «An Daoulaz». Skuiz, evit doare, o vean redet ken buan all a-dreuz pe dindan rec'hell spontus stlabeet war e hent, an dourig paour a varv dre ma tigoue, lonket gant eun dour brasoc'h.

• Daoulaz .2
  Daoulaz .2

  n. de l. Daoulas (cité).

  I. Daoulaz.

  ●(14--) N 4f. Dirinon net / Quen a decedas / Ma yaz dan neuaou / He corff so hep gaou / Entre Landerneau ha Daoulas. ●1397. Entre Doulas a scler han ker a Landerneau. ●(1647) Am 416. Oll chaçç Sant Malou à bleizy Daoulas.

  ●(1732) GReg 244a. Daoulas.

  ●(1847) FVR 347. Kelern, Daoulaz. ●(1865) FHB 2/15b. D’ar iaou, Daoulas, da 9 heur. ●(1876) BJM 5. E parrez Daoulas e voe roet unan eus ar c’henta missionou. ●(1884) BUZmorvan 153. hag e memor euz an daou vuntr-se, ar gouent nevez a oue hanvet Daoulas. ●(1890) MOA 20a. Daoulaz. ●(1893) IBR 383. maner Kergoat, e Daoulaz.

  ●(1905) ALMA 63. Daoulaz. ●(1909) NOAR 4. He zad, aotrou ha baron a Blougastell, a Zaoulaz. ●(1911) BUAZmadeg 150. Pa oue peurachuet kouent Daoulas. ●(1971) LLMM 147/243. ha tud o tec’hout keit ha Daoulaz, Dirinonn ha zoken Brest. ●(1974) ISHV 32. Betek an Dispac’h eo bet aet leveoù hon iliz da Zaoulaz ha da Vrest goude.

  II. (Blasons populaire) Bleizi Daoulaz : les loups de Daoulaz.

  ●(1647) Am 416. Oll chaçç Sant Malou à bleizy Daoulas.

  III. Nom de famille.

  ●(1970) NFBT 58 N° 440. Daoulas.

  IV. [Toponymie locale]

  ●(1893) IBR 383. maner Kergoat, e Daoulaz.

• Daoulaziz
  Daoulaziz

  pl. Habitants de Daoulas.

  (1) Daoulaziz.

  ●(1870) FHB 282/168a. Daoulazis n’o deus ket great a fae var an or-ze a zilvidigez. ●(1878) SVE 947. Grik ! Grik ! Daoulaziz.

  (2) Dicton.

  ●(1878) SVE 947. Grik! Grik! Daoulaziz. ●note de Sauvé : « Injure fréquemment adressée aux habitants de Daoulas, dont le nom breton "Daoulaziz" signifie en même temps doubles assassins. La légende raconte qu'un seigneur du Faou, qui s'était rendu coupable du meurtre de deux saints abbés, se convertit, fit pénitence et érigea, comme réparation de son crime, sur le lieu même où il l'avait commis, un monastère auquel on donna le nom de Mouster Daou-laz (le monastère des deux meurtres). C'est à cet établissement, d'abord sans importance, mais que remplaça plus tard une riche abbaye, dont les ruines pittoresques font aujourd'hui l'admiration de l'artiste et de l'archéologue, que la petite ville de Daoulas, chef-lieu de canton du Finistère, doit son origine ».

• daoulemel
  daoulemel

  voir daoulammat

• daoulin
  daoulin

  d. glin

• daoulinañ / daouliniñ
  daoulinañ / daouliniñ

  v. intr. S'agenouiller.

  ●(1499) Ca 71a. Doulignaff. g. engenoillir. l. suffraginor / aris. ●92a. [glin] g. agenoyller. b. douglinaff.

  ●(1659) SCger 150a. daoulina, tr. «se mettre a genoux.» ●(1732) GReg 19a. S'agenouiller, se mettre à genoux, tr. «daoülina. pr. daoulinet.» ●(17--) EN 3286. etlefoain doulinan, tr. «que je devais m'agenouiller.»

  ●(1878) EKG II 232. e teue ar vugale da zaoulina. ●(1880) SAB 64. ez eont da benglina dirag an auter e peb tu d'ar beleg, ac o taoulina peb ini en e du. ●(1888) SBI I 328. 'Dreg eur pilier 'c'h on daoulinet, tr. «Derrière un pilier je me suis agenouillé.» ●(1889) SFA 4. Araok mont kuit e taoulinaz dirag an Aoter. ●(1889) ISV 43. Daoulinet o deus dirazhan.

  ●(1905) IVLD 59. o velet al leanez o skuill daelou, defaot na c'helle daoulina evel ar re all. ●(1907) PERS 154. o taoulina dirazhan. ●(1921) BUFA 50-51. Ne dreménant ket étal un iliz hemb monet én hi de zeuhlinein.

• daoulinet
  daoulinet

  adj. Agenouillé.

  ●(1878) EKG II 79. Daoulinet oa.

  ●(1907) PERS 70. kement a dud daoulinet dirazhan. ●(1929) FHAB Genver 16. daou ael daoulinet.

• daouliniñ
  daouliniñ

  voir daoulinañ

• daoulinus
  daoulinus

  adj. =

  ●(c.1500) Cb 92b. [glin] Jtem hic et hec genicularis et hoc re. g. a genoill. b. douglinus.

• daouliv
  daouliv

  adj. Bicolore.

  ●(1931) VALL 65b. Bicolore, tr. «daouliv.»

• daoulivek
  daoulivek

  adj. Bicolore.

  ●(1931) VALL 65b. Bicolore, tr. «daoulivek.»

• daoult
  daoult

  interj. ; (juron) Forme atténuée de «daonet».

  ●(1910) MAKE 11. Ah ! Daoult ! P'eo gwir e lavarer atô : «al laer a zo laer», ret eo d'eomp troka, evit kaout peoc'h gant ma c'houstianz ha pa ne ve ken.

• daourealad
  daourealad

  m. sens fig. Petite quantité.

  ●(1965) KATR 9. hag eñ ho-peus c'hoaz daourealad skiant ?

• daouren
  daouren

  s. (cuisine) Poêle à frire.

  ●(1973) LBFR 64. an alumenn war an daouren, tr. «l'omelette sur la poêle à frire.»

• daousoc'h
  daousoc'h

  adj. (agriculture) Bissoc, bisoc.

  ●(1931) VALL 68b. (charrue) bissoc, tr. «daousoc'h.»

• daousoliañ
  daousoliañ

  v. tr. d. Remonter (des chaussures).

  ●(c.1718) CHal.ms iv. semeller mestre des semelles, tr. «soliat, deu soliat.»

• daousoñjal
  daousoñjal

  v. intr. Hésiter.

  ●(1931) VALL 359b. Hésiter, tr. «daousoñjal T[régor.]»

• daousoublañ
  daousoublañ

  v. intr. Se plier, s'incliner.

  ●(1931) VALL 567b. se plier en s'inclinant, tr. «daousoubla.»

• daoust .1
  daoust .1

  adv. & conj.

  I. Adv.

  A. Daoust ha(g).

  (1) [devant un pron.] Est-ce que.

  ●(1867) MGK 126. Daoust ha te ne vez ket figuz ? ●(1868) FHB 193/294a. Ha ma ve tud o c'hoari en hostaliri-ze, daoust hag hi a ve ken diabaf (…) ? ●(1878) EKG II 67. daoust ha c'houi a viche bet diskiant avoualac'h evit en em lakaat e tal da goll hoc'h arc'hant.

  ●(1902) LZBt Du 44. Daoust ha n'in a furaio ? ●(1904) BOBL 24 septembre 1/2a. Daoust ha te ne vez ket bet er skol ? Gout ! ●(1906) KANngalon Mezheven 144. daoust ha ni a jommo mud ha diaket ?

  (2) [devant un subst.] Est-ce que.

  ●(1902) MBKJ 108. Daoust hag hor c'halounou a vije kaletoc'h eget an traou divuez ? ●(1910) FHAB Meurzh 107. Daoust ha c'hoant zo da vont var ar c'hiz ?

  (3) [devant un v.] Est-ce que.

  ●(1878) EKG II 76. Daoust ha n'euz ket enn deiz a herrio var an douar tud henvel ouc'h soudarded ar Republik koz ?

  ●(1907) PERS 336. Daoust hag absolvi ac'hanoc'h a c'hellint ? ●(1910) MAKE 28. daoust ha n'eo ket poent c'hoaz didoulla alese ? ●(1919) MVRO 3/4c. Daoust ha n'eo ket deut ar c'hanfard-ze da veza darzod ? ●(1926) BIVE 12. Dampasion ! Leret-hu ? Daoust ha n'on ket mestr d'am zra ?

  ►

  ●(1905) ALLO 48. Ah ! mil gutez, / Daoust hag e tizrofe hennez ? ●(1927) YAMV 8. Daoust hag e fell d'eoc'h beza kaset ho pevar dirag ar barner ? ●(1935) ANTO 11. Daoust hag e teufe an amzer da veza druz ?

  B. Daoust hag-eñ : est-ce que.

  ●(1909) NOAR 58. Daoust hag-en ema ho rouanteleziou o tismantri ? ●(1919) BUBR 2/41. Daoust hag hen n'eo ket ken aes e vuhez d'an eil ha d'egile ? ●(1924) BILZbubr 41/948. daoust hag-en ne ve ket alïes gwelet a skoueriou. ●(1927) CONS 903. Daoust hag hen ne roas ket e hano da Zroug ar Roue ?

  C.

  (1) Daoust eo deoc'h : que vous le vouliez ou non.

  ●(1902) PIGO I 12. «Daoust ê d'ac'h, eme Bipi, kredet pe na gredet ket ; an evn 'zo tremenet bepred.»

  (2) Daoust ha(g) + adj. : bien que.

  ●(1972) SKVT I 48. Veig a oa dihun en e wele, daoust ha kloz e valvennoù. ●99. mes a wenneien yac'h hag onest, daoust hag estren. ●131. Hesonik eo e ourouler, daoust ha dister.

  (3) Daoust ha : bien que.

  ●(1906) KANngalon Gwengolo 198. daoust ha n'hen anzavont ket ato. ●(1906) KANngalon Du 244. daoust ha n'oan ket kristen. ●(1924) FHAB C'hwevrer 69. Me va-unan, daoust ha n'on ket pinvidik, a zikouro gwella ma c'hellin da veva ha da wiska ar paotr.

  (4) Daoust ha da =

  ●(1907) KANngalon Mae 405. Daoust ha d'ar vrezel a reer d'ar relijion, daoust ha d'an niver braz a relijiuzed a zo bet kaset er meaz euz ar vro.

  (5) Daoust da bep tra : envers et contre tout.

  ●(1911) BUAZperrot 393. ober bepred e lavar daoust da bep tra. ●675. a douas var e le ober e daol daoust da bep tra.

  (6) Daoust petra oa : quoi qu'il en soit.

  ●(1870) FHB 280/150b. Daoust petra voa, an douar a ieas droug enha. ●(1889) ISV 463. Daoust petra voa, mont a reaz en hent.

  (7) Malgré.

  ●(1659) SCger 84a. nonobstant le vent, tr. «dioust pe daoust an auel.»

  (8) Daoust da se : malgré cela.

  ●(1963) LLMM 99/268. Met daoust da se e skoazelle eus e wellañ El Lobo hag e genseurted.

  II.

  A. [suivi d'un adv. interrog.]

  (1) Daoust pe =

  ●(1576) Cath p. 19. neuse an impalazr leun a frenesy a lauaras dezy choas vnan a daou : daoust dit pete a sacrifio hac ez beuy a pe a anduro tonrmanchou exquis ha ma vizy distruget, tr. «Alors l'empereur, plein d'emportement, lui dit : choisis un des deux : ou bien tu sacrifieras et tu vivras, ou bien tu endureras des tourments cruels et tu seras mise à mort.» ●24. daoust pe en articl an marou, pe en necessite arall. ●(1621) Mc 32. dauest pe euff é hunan, pe personaigou all.

  ●(1710) IN I 320-321. en em resolvit da rei dezàn quement hoc'h eus a breciussa (…) daoust pe hoc'h arc'hant hac ho madou-all, daoust pe ho tad, ho mam. ●(1766) MM (Brestad 17) 1230. daoust pe dre farz, pe dre zevri.

  (2) Daoust (ha) perak : mais pourquoi ; pourquoi donc ?

  ●(1867) MGK 80. Daoust ha perak / Ann tiek n'en defe ket chemed, skiant ha furnez. ●(1877) EKG I 55. Daoust perag e teu an dud-se d'am direnka-me aman ?

  ●(1910) MBJL 2. daoust perak e vijen chomet er gêr ?

  (3) Daoust pegeit =

  ●(1924) FHAB C'hwevrer 78. Daoust pegeit emañ eus ar ger.

  (4) Daoust petra =

  ●(1870) FHB 309/380b. Daoust, emezhi, ha va fenn a ia e barboel, daoust petra zo en noz-ma ? ●(1889) CDB 172. Ha daoust para c'hoari d'hon c'hi.

  ●(1910) MBJL 138. Daoust petra a dremenas neuze dre o spered ? ●(1926) BIVE 3. Daoust petra eo an dro-ze ?

  (5) Daoust pegement =

  ●(1903) MBJJ 28. daoust pegement a oa da ziskrapan, ne c'hwitaz ket war skol ar Mil Micher. ●(1932) FHAB Eost 310. daoust pegement a frankiz a zo eno.

  (6) Daoust penaos ? : mais comment ?

  ●(1919) BUBR 6/162. Daoust penaos ar foec'h e teuyo hon c'hompagnunez a-benn da zont ebarz en he fez ?

  (7) Daoust pelec'h ? : mais où ?

  ●(1926) BIVE 3. Daoust pelec'h eman tonton Jakez ?

  (8) Daoust piv ? : mais qui ?

  ●(1908) PIGO II 39. Daoust piou eo hounnez-all c'hoaz ?

  (9) Daoust peur =

  ●(1860) BAL 185. daoust peur e erruin er porz salo !

  B. [devant un adv. exclam.] Daoust pegen : quelque soit.

  ●(1821) SST v. dust peh guet pel on doh-t-hai. ●(1839) BSI 80. daoust pegen tom ha pegen fatig a voué an amser en e vrô.

  ●(1912) BUAZpermoal 144. daoust pegen pennadus e oa. ●(1924) FHAB Ebrel 138. e rankas, daoust pegen amzere e oa kement-se, mont d'he gwele dirazo.

  III. Loc. conj. Daoust ha ma + v. : bien que.

  ●(1904) KANNgwital 17/313. daoust ha ma 'z oa tear da c'hourdrouz gant ruster. ●(1907) KANngalon Genver 312. Daoust ha ma'z eo gouez meurbed ar barr amzer e deuz brema an Iliz da dreuzi. ●(1910) MBJL 103-104. barek e vin, daoust ha mac'hê tost da c'hwec'h heur. ●(1912) MMPM 150. Daoust ha ma kolle euz he nerz bemdez, ne dorre netra var he bedennou bemdiziek hag he binijennou kriz.

• daoust .2
  daoust .2

  m. & prép.

  I. M.

  (1) Doute.

  ●(1839) PBC 02 février p. 1. Arrondissamant Lannion pehini a brodu lin ac a deu en eur memes amser d'er labourat evit er gouerza en neud, a souffr muioc'h evit pep plaçz-all eus an daouest tentus a so entre an daou sort marc'hadoures, tr. «A la fois producteur de lin et fabricant de fil, l'arrondissment de Lannion souffre plus qu'aucun autre de cette terrible concurrence.»

  (2) N'eo ket ma daoust =

  ●(c.1930) VALLtreg 539. daoust (…) Substantif dans Hidu an de n'e ket ma daoust astenn ma dorn evit goulen zikour = je ne suis pas libre de…. ou non (Lizer. Gweng. 98 20. Corn.).

  (3) Bezañ en daoust : être dans l'indécision.

  ●(1982) TKRH 102. Va zonton (...) aliet gant an ofiserien da chom en arme a oa bet pell en daoust. Na oueze ket kaer petra ober.

  II. Loc. prép. En daoust da : en dépit de.

  ●(1868) FHB 201/358a. Ag en daoust da difenn é vam.

• daoust-pe-zaoust
  daoust-pe-zaoust

  adj. Quoi qu'il arrive.

  ●(1931) VALL 99b. en tout cas, quoi qu'il arrive, tr. «daoust-pe-zaoust.»

• daoustañ / daousto
  daoustañ / daousto

  adv.& conj.

  I. Adv.

  A. Malgré.

  ●(1869) FHB 211/15b. daoustan d'ar skorn, d'ar frim.

  ●(1905) KDBA 15. Ha deustou de gement-sé n'em es chet taulet ma dillad. ●(1925) SFKH 4. Me zad koh, hag e oé deustou d'é oed kaset mat, chomet él a viskoah, un dén bourabl. ●(1939) KOLM 68. Met é dad, deusto dehon bout en em-gaereit doh Kolmkel, e varùas èl er rouañné aral.

  B. [suivi d'un adv. interrog.]

  (1) Daoustañ pegement =

  ●(1790) MG 53. Mæs en dud coloneq péré ne hum santant jamæs deusto peguemènd e zaibrant hac e ivant.

  (2) Daoustañ pegen : quelque soit.

  ●(1895) GMB 144. daoustañ pegen kréñ e 'nn avel, quelque fort soit le vent, petit Tréguier.

  II. Loc. conj. Daoustañ ma : quoique.

  ●(1790) MG 3. É amiet gùellan e oai queih pésquerion, e vaguai get bara hey, hac e lausquai liès d'andur nan, deusto ma heèllai gobér miracleu eit ou maguein délicat. ●71. deusto m'hé rebutènt. ●162. deusto ma mès tostiq puar-uguênt vlæ. ●(17--) TE 185. deusto ma hoai en nombrussan a baud.

  ●(1856) VNA 152. Quoique tout le monde doive travailler, tr. «Deustou mei deliet d'en ol labourat.» ●(1861) BSJ 152. deustou ma tennent méh ar nehai dré ou ardeu fal. ●(1879) GDI 301. deustou ma vé couciet dré béhèd Adam muyoh a dud.

  ●(1906) HIVL 22. deusto ma oé er huéh ketan ma treméné dré-hont.

• daouste
  daouste

  adv. & conj.

  I. Adv.

  (1) Daouste ha : est-ce que.

  ●(1874) FHB 481/87b. Daousde ha ne ket me eo. ●88a. Daousde ha p'am bezo lavaret va fec'hejou all ne daio ket ive heman d'ho eul ?

  (2) =

  ●(1925) DIHU 171/334. dusti penaus / E ma geton.

  II. Loc. conj. Daouste ma : bien que.

  ●(1909) BLYA 91. Daoust e ma 'z eo distro. ●(1927/30) LUMO 61. Daouste ma droc'h ar vuhez.

• daousto
  daousto

  voir daoustañ

• daoustoc'h
  daoustoc'h

  adv. Bien que.

  ●(1925) SFKH 12. deustoh dehon bout pinùik mat. ●Ret e vehé bout goah eit en diaul deustoh dehon bout lon erhoalh.

• daoustouet
  daoustouet

  adj. Courbé.

  ●(1909) ADBr xxv 221. Plié en deux Dans un cantique qu'on chante à Quimperlé, j'ai entendu : Daoustouet.

• daouugentad
  daouugentad

  m. Quantité de quarante unités, quarantaine.

  ●(1844) LZBg 2^l blezad-2^l lodenn 106. un deu-uiguêndad boutillad ivl. ●(1896) HIS 56. un deu-uigendad ag er vugalé.

  ●(1904) LZBg Meurzh 61. un deu uigendat bugalé. ●(1927) GERI.Ern 90. deuùigendad, tr. «quarantaine.»

• daouugentvet
  daouugentvet

  adj. num. ord. Quarantième.

  ●(1790) Ismar 31. D'en eu-uguêntvet-dé. ●(17--) TE 341. en eu-uguêntvèt-dé goudé ou gulevoud diar ur pautr.

  ●(1862) JKS 260. Daou-ugentved kentel.

• daouugentvloazour
  daouugentvloazour

  m. Quadragénaire.

  ●(1904) DBFV 44a. deuuigentvléour, m., tr. «quadragénaire (l'A.).»