Devri

Recherche 'daou...' : 120 mots trouvés

Page 3 : de daouved (101) à daouzoubl (120) :
  • daouved
    daouved

    m. Deuxième son de cloches avant l'office.

    (1931) VALL 699b. (le) deuxième son, tr. «daouved, T[régor] daoued m.»

  • daouvedad
    daouvedad

    m. –où Intervalle de deux ans.

    (1923) BUBR 30/593. daouvedad (bloaziou) intervalle de deux (ans).

  • daouvegek
    daouvegek

    adj. Qui a deux pointes.

    (1732) GReg 360b. Épingle double, à ressors dont se servent les femmes de la campagne lorsqu'elles travaillent en corps de chemise, tr. «Spilhen daouveguecq

  • daouvet
    daouvet

    adj. num. ord. Second (au masculin).

    (17--) SP II p. 108. dawet act. ●(17--) EN après 42. An daouvet soudart.

    (1852) MML 48. Ar sul an daouet varn'uguent deus a vis qerzu 1840. ●(1879) ERNsup 160. Ann daouet las, tr. «le second son des cloches.»

  • daouvetalour
    daouvetalour

    adj. Bimétalliste.

    (1931) VALL 67a. Bimétalliste, tr. «daouvetalour

  • daouvetalouriezh
    daouvetalouriezh

    f. Bimétallisme.

    (1931) VALL 67a. Bimétallisme doctrine économiq[ue], tr. «daouvetalouriez f.»

  • daouvizek
    daouvizek

    adj. (Fourche) à deux dents.

    (1732) GReg 236a. Croc à deux dents, tr. «Crocq daou-veseq

    (1876) TDE.BF 100a. Daou-vezek, adj., tr. «Qui a deux pointes, deux dents.»

    (1903) MBJJ 9. eur forc'h daouvizek. ●(1906-1907) EVENnot 30. (Ar Roc'h-Velen) Pa ve unan o taspugn gand ur forc'h daou-vizek e ve egile o skei e mez gand eur forc'h 4-bizek. ●(1927) GERI.Ern 90. daouvizek, tr. «à deux pointes, à deux dents.»

  • daouvloazadenn
    daouvloazadenn

    f. Poulain de deux ans.

    (1909) FHAB Meurzh 76. Ma kavan eun daouvloazaden dioc'h va doare.

  • daouvloaziad
    daouvloaziad

    m. daouvloazidi

    (1) Durée de deux ans.

    (1499) Ca 23a. [bloaz] g. espace de deux ans. b. dou bloazyat.

    (2) Homme, animal de deux ans.

    (1732) GReg 35b. Qui est de deux ans, tr. «daouvloazyad, daouvloazidy

    (1931) VALL 24b. de deux ans, subs, tr. «daouvloaziad pl. –zidi

  • daouvloaziat
    daouvloaziat

    adj. Qui a deux ans.

    (1927) GERI.Ern 90. daouvloaziat, tr. «qui a deux ans.» ●(1931) VALL 24b. de deux ans, tr. «daouvloaziat

  • daouvloaziek
    daouvloaziek

    adj. Bisannuel.

    (1923) BUBR 30/593. daou-vloaziek, qui dure ou qui revient à intervalle de deux ans. ●(1927) GERI.Ern 90. daouvloaziek, tr. «bisannuel.»

  • daouwenneg
    daouwenneg

    m. daouwenneion Pièce de deux sous.

    (1957) PLBR 19. dans les pluriels daouwenneien, ugentrealed, milluriou, «des pièces de deux sous, de vingt reaux, des billets de mille francs», le suffixe ne marque pas le pluriel de gwenneg, real, lur, mais de daouwenneg, ugentreal, millur. ●(1984) LPPN 538. (Poullaouen) daouwenneg m., –eien, pièce ou valeur de deux sous ; ex. «rei a rae daouwenneien da vigwale ar skol», il donnait des pièces de deux sous aux petits écoliers. ●(1985) MARE 34. gwenneien ha daou wenneien. Pemp kwenneien ive a-wechou. Ral e veze kaoud peziou a zég kwenneien.

  • daouwennegad
    daouwennegad

    m. –où Pour deux sous de.

    (1732) GReg 304a. Doublon de pain, terme de Basse-Bretagne, pour dire deux soutées de pain, tr. «daou-vénnegad-vara. p. daou-vénnegadou-vara

  • daouzek
    daouzek

    adj. num. card. -où

    I.

    (1) Douze.

    (897) MSvbr IV, main A (DGVB 232a). is doudec gl. « utpote XII mam », tr. « c’est douze ».

    (1499) Ca 43b. douzec. ●72a. Douzec. g. douze. ●(1633) Nom 203a. Vsura vnciaria, centesima, fœnus vnciarium : douze pour cent : daouzec euit cant dre cant.

    (1659) SCger 45b. douze, tr. «daouzec.» ●(17--) TE 112. d'en euzêc Tribu a Israël.

    (1840) EBB 17. deuxèque guénec ou blanque. ●(1877) BSA 32. daouzec vloas. ●(1878) EKG II 17. eur paotrik a zaouzek pe drizek vloaz. ●124. Savet oan daouzek pe drizek delezenn.

    (1904) DBFV 44a. deuzek, n. de nombre, tr. «douze.»

    (2) (religion) An Daouzek : les apôtres.

    (1907) AVKA 133. Jesus a laras d'an Daouzeg. ●(1913) AVIE 284. D'anderù noz é tas Jézus get en deuzek.

    (3) (argot de La Roche-Derrien) An daouzek abostol : midi.

    (1885) ARN 37. Midi. – Br. : Kreiz-de. Arg[ot] : Ann daouzeg Abostol ; mot à mot : les douze Apôtres.

    II.

    (1) Ho-taouzek : vous douzes.

    (1907) AVKA 133. Ha n'am eus me ket o tibabet o taouzeg ?

    (2) O-daouzek : eux douzes.

    (1889) SFA 80. evit-ho ho daouzek.

    (1907) AVKA 74. Setu ho hanoio ho Daouzeg.

    (3) rare [au plur. devant le mot «bloaz»] Douze (ans).

    (1934) MAAZ 79. ur baré havrelaoded ha plahed én ou naùeu, dégeu vlé hag unañnigeu én ou unegeu ha deuzegeu.

  • daouzek-deizioù
    daouzek-deizioù

    plur. (religion) Quatre-temps.

    (1576) H 17. Iun a pechet hac an boedou / an hoarays dit gourchemennet / an daoudec dezyou han uigilou / pan uizy en ouat ha stat parfet, tr. « A fast from sin and from food at Lant (is) commanded to thee, the twelve days and vigils, when thou shalt be in age and a perfect state (i.e., old enough and in good health). »

    (1659) SC 84. yün ar c'horaïs anterin, an daouzec deziou, ar vigilou ordrenet gant an Ilis ? ●(1727) HB 42. Yun a ri daouzec diziou. ●249. Instruction evit ar C'hotuerou pe ar pevare amser eus an Azvent ha quer couls evit ar pevar amseryou all hac an oll Daouzec-diziou eus ar bloaz. ●(1744) L'Arm 317a. Quatre-tems, tr. «Deuzêc-dyeu. m.»

    (1876) TDE.BF 100b. Daouzek-deiziou, s. pl. m., tr. «Le jeüne des Quatre-temps.»

    (1911) SKRS II 24. Penaoz e tebfre kig d'ar guener d'an daouzek deiziou ? ●(1927) GERI.Ern 90. daouzek-deiziou, tr. «les quatre-temps.»

  • daouzek-ugent
    daouzek-ugent

    adj. Deux cent quarante.

    (1876) TDE.BF 100b. Daouzek-ugeñt, nom de nombre. Deux cent quarante.

  • daouzekved
    daouzekved

    m.

    (1) (astronomie) Pleine lune.

    (1879) ERNsup 150. ann daouzeget, la pleine lune, Trév[érec] et Lanr[odec].

    (1903) MBJJ 68. Goude koan e choman pell war ar pont, 'vel kalz a re all, da zellet al loar o sevel a-uz da Gret : ru-tan eo, nemet eo sautret gant tammo melg, hag he c'helc'h a zo reiz, nemet eo troc'het eun nebeudig war an tu deo tost d'ar kroec'h, 'vel eun dorz vara voulc'het. 'Benn arc'hoaz 'ne vo ken ennan troc'h e-bed, rag arc'hoaz en em gav an daouzekved. ●(1927) GERI.Ern 90. daouzeget T[régor], tr. «pleine lune.» ●(1931) VALL 434b. pleine lune, tr. «daouzeged m.»

    (2) Espèce d'impôt.

    (1834) SIM 109. ho pije ar som prest clos evit ho taouzecvet.

  • daouzekvet
    daouzekvet

    adj.

    (1) Adj. num. ord. Douzième.

    (c.1500) Cb 72b. [douzec] g. douziesme. b. douzecuet.

    (c.1680) NG 57. En deudecuet sin. ●(1727) HB 604. en daouzecvet a vis Querzu.

    (1862) JKS 25. Daouzekved kentel. ●(1876) TDE.BF 100b. Daouzekved, nombre ordinal. Douzième.

    (1904) DBFV 44a. deuzekvet, adj. et s. m., tr. «douzième.»

    (2) Loc. adv. D'an daouzekvet : douzièmement.

    (1879) GDI 301. D'en deuzêcvèd, Adam en dès hun forhet ag er hræç.

    (3) Le douze du mois de.

    (1689) DOctrinal 201. é rentas é ené entré daou dourn é Croüeur, ur Sulves, an daouzecvet à mis Meurs, er bloas pemp cant pevarzec ha triuguent, oaget à cant daou bloas.

  • daouzorn
    daouzorn

    d. dorn, voir dorn

  • daouzoubl
    daouzoubl

    m.

    (1) War e zaouzoubl : marcher courbé.

    (1931) VALL 163b. (marcher) courbé, tr. «war e zaou-zoubl

    (2) En e zaouzoubl : plié en deux.

    (1931) VALL 163b. (marcher) courbé, tr. «en e zaou-zoubl.» ●567b. plié en deux, tr. «en e zaouzoubl

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...