Devri

Recherche 'dra...' : 123 mots trouvés

Page 2 : de drailheur (51) à draper-drapier (100) :
  • drailheür
    drailheür

    f. Colifichet.

    (1732) GReg 179a. Colifichet, petit morceau de papier, proprement decoupé avec des ciseaux, tr. «drailhéür

    (1914) DFBP 57a. colifichet, tr. «Drailleür

  • drailhezenn
    drailhezenn

    f. –où Coupon d'étoffe.

    (1931) GWAL 136-137/427. (kornbro Perroz, Treger-Vras) Drailhezenn : coupon d'étoffe (gg.).

  • drailhiñ
    drailhiñ

    voir drailhañ

  • drailhoù
    drailhoù

    pl. Sarment de vigne.

    (1499) Ca 72a. Draillou. ga. drailleures / ou sermens de vingne. ●(c.1500) Cb 72b. Draillou. g. drailleures / ou sermens de vingne. ●(1521) Cc. Draillou. g. drailleures / ou sermens de vingne.

  • drailhouer
    drailhouer

    m. –où Plat de présentation du kig-ha-farz.

    (1982) TIEZ I 177. Le plat en bois (drailhouar) sur lequel la maîtresse de maison présente son kig ha farz : au milieu une sorte de billot où on découpe le lard, tout autour un espace suffisant pour disposer les tranches de farz.

  • drailhus
    drailhus

    adj. Que l’on peut déchiqueter.

    (1962) EGRH I 72. drailhus a., tr. « sujet à se déchirer en petits morceaux. »

  • drailhvein
    drailhvein

    plur. (?) Pierres concassées (?).

    (1844) LZBg 2l blezad-1 lodenn 130. Yoheu pri ha drail-vein.

  • draj
    draj

    coll. Munitions.

    (1887) LZBg 45et blezad-3e lodenn 178. hun draj e achiuas eué idan bèr.

    (1934) BRUS 276. Du plomb de chasse, tr. «draj (sing. drajen).»

  • draje
    draje

    coll. Dragées.

    (1633) Nom 75a. Farrago : dragée à cheuaux, meslangé : drage march.

  • drajeenn
    drajeenn

    f. drajeoù Dragée.

    (1710) IN I 410. Ar vam a ro an drageou d'he buguel. ●414. an drageen sucr a vez roet d'ar vugale.

  • drajenn .1
    drajenn .1

    f. –où, draj Plomb de chasse.

    (1934) BRUS 276. Du plomb de chasse, tr. «draj (sing. drajen).»

  • drajenn .2
    drajenn .2

    f. –où Dragée.

    (1710) IN I 410. ur vam peini, evit calmi he buguel, a lacae dragennou sucr e-unan en e c'henou a unanou.

  • drajez
    drajez

    coll.

    (1) Plombs d'arme à feu.

    (1659) SCger 45b. dragée, tr. «drageou.» ●(1732) GReg 306a. Dragee, menu plomb, tr. «Dragezen. p. dragez

    (1870) FHB 293/251b. poultr ha draje.

    (1910) MAKE 36. poultr, draje ha boledou. ●(1963) KOGI 28/04. Setu respont ar c’hefeleg paour, bet alies tost d’ar marv pa veze savet gant ar chas, ha pa gleve trouz ar poultr o strakal hag an drajez o c’hwitellat en-dro d’e benn. ●(1964) ABRO 68. Evel-se ec'h arboellen va foultr ha va drajez.

    (2) Dragées.

    (1732) GReg 306b. Dragées sucrées, tr. «Dragez sucret. dragez sucr. dragez suncr.»

    (3) Bulles de boisson pétillante.

    (1982) PBLS 79. (Langoned) eur bern drajez a zo e-barz ar chistr, tr. «le cidre pétille beaucoup.»

  • drajezenn
    drajezenn

    f. –où, drajez Plomb d'arme à feu.

    (1732) GReg 306a. Dragee, menu plomb, tr. «Dragezen. p. dragez.»

  • drakm
    drakm

    m. (numismatique) Drachme.

    (1633) Nom 210b. Silicicus : deux drachmes : daou dragm.

  • drama
    drama

    m. –où Drame.

    (1914) DFBP 103b. drame, tr. «Drama.» ●(1938) GWAL 110-111/67. eun drama fromus. ●(1970) BRUD 35-36/146. hag o kas ahanom d’an drama, d’an delennegez hlan, da dreuzneuziadur an Nomenoe war an diwez.

  • dramaek
    dramaek

    adj. Dramatique.

    (1962) BAHE 30/28. buhez dramaek ur vaouez a ouenn uhel.

  • dramaour / dramaer
    dramaour / dramaer

    m. –ion Dramaturge.

    (1914) DFBP 103b. dramaturge, tr. «Dramaër.» ●(1970) BRUD 35-36/143. Kavoud a reer aze, end-eeun, oll perziou mad an awen hag an dro-bluenn o-dije greet euz an oberour or brasa dramaour.

  • dramignan
    dramignan

    s. = (?) Démangeaison (?).

    (1910) DIHU 59/79. Ne laret ket droug a hou nèsan. Meit, é oh èl rah er merhed : dramignan hou pé d'hou téad. ●(1910) DIHU 63/143. Ai ! dramegnan e hret d'ein !

  • dramm .1
    dramm .1

    f. –où, dremmen, drimier (agriculture)

    (1) Javelle.

    (1464) Cms (d’après GMB 195). Dram, g. javelle.

    (1744) L'Arm 390a. Treseau (…) Gros, tr. «Dram.. meu. f.»

    (1910) EGBT 158a. dramm, f. pl. o, tr. «javelle.» ●(1926) SAHE 23. an dremen trouc'het a zareas evel ar re all. ●(1942) FHAB Gwengolo/Here 198. an dremmenn o fuilha. ●(1957) PLBR 189. à Ploulec'h, près de Lannion, le pl. de dramm, «gerbe» est un pl. en -y-er : drimyer. ●(1982) MABL I 123. (Lesneven) div zramm 'n eil dac'h eben.

    (2) War e zramm : en javelle.

    (1868) FHB 180/191b. ar ieot a ruille prim var he zram. ●(1899) BSEc xxxvii 146 / KRL 11. Pa gan ar goukou goude goue gouel Yan, / 'Ve pell an ed war e dram, tr. «Lorsque le coucou chante à la Saint-Jean, le blé est longtemps en javelles (sur le champ).»

    (1909) BROU 230. (Eusa) An ed a zo c'hoaz oar he zramm, tr. «le blé est encore étendu, il n'est pas engerbé.» ●(1929) FHAB C'hwevrer 50. Ar foenn trouc'het a vezo lezet eun dervez, war o dramm.

    (3) Quantité coupée en une fois par une faux.

    (1982) PBLS 139. (Sant-Servez-Kallag) dramm, tr. «ce qu'une faux peut couper en une fois.»

    (4) (en plt de qqn) Lambin.

    (1879) ERNsup 152. dramm zo anout : lambine que tu est ! Trév[érec], Pléhédel.

  • dramm .2
    dramm .2

    m. –où Drogue, médicament.

    (1732) GReg 306b. Dragme, terme de Medecins, tr. «Dram. p. dramou.» ●(1744) L'Arm 13b. Antidote, tr. «Dram doh enn ampoéson. m.» ●355b. Séné, tr. «Séné, a laquérr enn drammeu. m.»

    (1825) COSp 141. dré er moyant-cé hui e rei ag en ampouison un dram. ●(1838) OVD 159. er ré e laboure é hobér drammeu en dès én ou zy quasi quement sorte ampoéson-zou. ●(1843) LZBg 1 blezad-2l lodenn 77. ré a nehai e houlenné drammeu guet-n-ein. ●(1856) VNA 229. demain vous prendrez aussi une médecine, tr. «arhoah hui e guemérou ehué ur medecin, pé un dram. ●(1861) BSJ 76. Medecinour, hum huelleit hui-memb guet hou trameu.

    (1927) GERI.Ern 120. dramm m. pl. eu, tr. «Potion, dose, remède, drogue.»

  • drammañ / drammiñ
    drammañ / drammiñ

    v.

    I. V. intr. Rester en javelle, javeler.

    (1910) EGBT 88. dramman, tr. «rester en javelle.» ●89. Pa ve troc'het ar c'herc'h, e lezer anean da zramman eur pennadig.»

    II. V. tr. d.

    A. Mettre en javelle, enjaveler.

    (1910) EGBT 158a. dramman, v. a., tr. «mettre en javelle.»

    B. Laisser en javelles.

    (1962) EGRH I 72. drammañ v., tr. « laisser en javelles, exposé au soleil. »

    C. sens fig.

    (1) Terrasser (qqn).

    (1879) ERNsup 152. me dramfe anout, je te renverserai, Lang[oat].

    (1956) LLMM 55/31. Drammañ hennezh din !

    (2) (?) Arracher, manger rapidement (?).

    (1969) BAHE 60/52. tra ma tramme Polo ur gazeliad velchon glas, al loenig mat anezhañ. ●(1973) BAHE 78/31. Pa dremenont a-rez ur bod balan e trammont ur c'henaouad en ur dirañsañ ar bleuñv.

    (3) Déchirer, mettre (des habits) en pièces.

    (1977) PBDZ 196. (Douarnenez) drammiñ, mettre (des habits) en morceaux, drammikiñ, déchirer (des habits).»

  • drammer / drammour
    drammer / drammour

    m. –ion Apothicaire, droguiste.

    (1744) L'Arm 14b. Apoticaire, tr. «Dramour.. erion.m.»

    (1856) VNA 53. un Apothicaire, tr. «un Dramour.» ●(1891) CLM 10. dégasset e mès guet n'ein a dy un dramour chinès ur voutouilladig hag e zoucei en droug.

    (1927) GERI.Ern 120. dramour m. pl. –erion, tr. «droguiste, pharmacien.» ●(1931) VALL 30a. Apothicaire, tr. «drammour V[annetais].» ●(1934) BRUS 271. Un pharmarcien, tr. «un drammour

  • drammerezh
    drammerezh

    m. Action de droguer, médicamenter.

    (1744) L'Arm 234b. Action de médicamenter, tr. «Dramereah

  • drammet
    drammet

    adj. Mis en pièces, en lambeaux.

    (1977) PBDZ 716. (Douarnenez) dilhad drammet, tr. «des vêtements mis en triste état, en lambeaux.»

  • drammiñ
    drammiñ

    voir drammañ

  • drammour
    drammour

    voir drammer

  • dramouchat
    dramouchat

    v. tr. d. Chahuter (qqn).

    (1969) LIMO 08 mars. é man aben é tramouchal er vestréz iouank, hem obér van erbed ag er boulom. ●Dramouchad, tr. «chahuter.»

  • dramouilher
    dramouilher

    m. –ion =

    (1744) L'Arm 273a. Patineur, tr. «Drammouillour

  • dramouilhiñ
    dramouilhiñ

    v. tr. d.

    (1) Chiffonner.

    (1723) CHal 68. Dramoüillein, tr. «Patiner.» ●(1732) GReg 106b. Bouchonner le linge dressé, tr. «Van[netois] Dramoüilleiñ.» ●165a. Chiffonner, bouchonner du linge, des habits, tr. «Van[netois] dramoüilheiñ. pr. dramoüilhet.» ●(1744) L'Arm 273a. Patiner, tr. «Dramoullein

    (1927) GERI.Ern 120. dramouilhein V[annetais] v. a., tr. «Chiffonner, manier.»

    (2) Flétrir.

    (1866) FHB 56/29a. Merc'hed iaouank (...) diskaret int buhan gant avelach ar iaouankiz, grac'hellet gant orghed foll, ha dramouillet a-vechou gant paotred divezet..

  • dramsell
    dramsell

    voir damsell

  • dramskeud
    dramskeud

    voir damskeud

  • dramz
    dramz

    adj. Presque achevé.

    (1909) BROU 230. (Eusa) Presque achevée, tr. «Drams

  • dramzañ
    dramzañ

    v. intr. Toucher à sa fin.

    (1909) BROU 230. (Eusa) Dramza a ra an dourna, tr. «le battage touche à sa fin.»

  • dran
    dran

    [dans les interj.] Forme abrégée de «dre anv».

    (1580) G 1258-1259. Me quemer em esper ez eo carguet a meyn / Emeus larg encargse tran Doe men care breyn, tr. «Je tiens dans mon esprit qu'il est chargé de pierres ; / J'en ai assé de cette charge ; par Dieu, je la voudrais pourrie !»

    (1790) MG 108. Mæs bout-ç'ou hoah conzeu-aral paud criminelloh, hac e hanhuér blasfæmeu ; par exampl, a pe joéntét en hanhue a Zoué guet sacr, tett, mor, trand... ●(1790) PEdenneu 85. Mar e hoès larét sacr-di… ventre-di… tèt-di… trand… trehort…

  • Drandoue / Drandour
    Drandoue / Drandour

    m. –ed (Blason populaire) Homme du pays bigouden.

    (1918) KRVT 257/2d. Souben vijel mad en amzer-man a vrezel // Souben an tri zraïg : / Dour, halen ha baraïg. / Drant Doue, vabigouden. / Lakit kig er zouben... / Paotr Pont-'n-Abad. ●(1952) LLMM 31/56. (Douarnenez) Gwaz ur vigoudenn a zo : ur bigoudenner, e D[ouarnene]z un neizh-big pe ul lentig e Pouldergad, ur bigoudenner pe un dran Doue e Kemper. ●(1955) STBJ 119. drandoueed ha bigoudenned, glaziged ha bourledenn, kaperien ha kapenned. ●(1977) VWMZ 29. (Ar Yeuc'h) Ha gant an drandourien vie pemp boulouzenn, an drandour le mari des Bigoudenn, vie laret drandour dezho.

  • Drandour
    Drandour

    voir Drandoue

  • drant
    drant

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) (en plt de qqc.) Beau, élégant.

    (1868) FHB 193/294b. e veler ouspenn tiez drant. ●(18--) SAQ I 309. toniou drant. ●(1883) MIL 176. Tour Landi a zo eus ar re goanta hag a zigass da zonch eus ar C'hreisker dre he zao drant ha mistr.

    (1903) MBJJ x. skrivet gant ho pluen drant ha skanv.

    (2) (en plt d'un animé) Gai.

    (1732) GReg 445b. Gai, gaïe, qui est joyeux, éveillé, tr. «drant

    (1866) BOM 48. Ar peskik drant. ●(1878) EKG II 192. drant oa var he dreid, sounn enn he za. ●(18--) SAQ I 111. skanv ho c'houstians, drant ha (lire : ho) c'haloun.

    (1904) SKRS I 19. drant he lagad. ●(1921) PGAZ 13. drant ha skanv he bale. ●(1925) FHAB Mae 186. eun drugar oa klevet moueziou drant ha nerzus ar gwazed.

    II. Adv. Gaiement.

    (1847) FVR 290. Eno e tremenjont drant braz ann deiz hag ann noz. ●(1869) LZBt Gouere 235. Drantoc'h na zonjont biskoaz [ar c'hleier].

    (1907) FHAB Even 121. Hirio, pa zonez drant, kloc'h, petra 'lavarez ? ●(1911) BUAZperrot 42. da vale drantoc'h var an hent mat. ●356. an dud fall o tilezel o buez direiz hag ar re vat o kerzet drantoc'h var an hent eün. ●(1912) MMKE 95. 'N o zour dantelezet e vrall drant ar c'hleier. ●163. me a labourfe drant.

    III.

    (1) Bezañ drant evel ul labous : voir labous.

    (2) Bezañ drant evel ur sut binioù : voir binioù.

    (3) Bezañ drant evel ur blantenn zerv : voir derv.

    (4) Bezañ ken drant hag ur c’hrennard diflipet diouzh ar skol : voir krennard.

  • drantaat
    drantaat

    v.

    (1) V. intr. Devenir gai.

    (1931) VALL 327a. devenir gai, tr. «drantaat.» ●(1962) EGRH I 72. drantaat v., tr. « devenir plus gai, plus enjoué. »

    (2) V. tr. d. Rendre gai.

    (1931) VALL 327a. rendre gai, tr. «drantaat.» ●(1962) EGRH I 72. drantaat v., tr. rendre plus gai, plus enjoué. »

  • dranted
    dranted

    f. Joie.

    (1914) DFBP 119a. enjouement, tr. «Dranted

  • drantiz
    drantiz

    f. Joie.

    (1912) MMKE 141. Kaerder, koantiri ha drantiz.

  • draog
    draog

    voir dreog

  • draogiñ
    draogiñ

    v. tr. d. Draogiñ labour : travailler dur, abattre du travail.

    (1942) FHAB Meurzh/Ebrel 149. (Plouarzhel) Draogi = draogi labour a zo labourat a-zevri.

  • draou
    draou

    interj. Onomatopée qui imite le bruit du train.

    (1923) DIHU 142/250. Hag en trén e zalhè de vonet : dreu-dreu-dreu... ●(1942) DHKN 30. é kleuet rodeu hé vagon éh obér draou, draou, draou.

  • draouennig
    draouennig

    f. –ed (ornithologie)

    (1) Draouennig vihan : roitelet.

    (1899) MSLp xi 18 [109]. G. Milin (…) draouennik vihan «roitelet» (île de Batz).

    (1927) GERI.Ern 120. draouennig vihan, tr. «Roitelet L{éon].»

    (2) Draouennig vras : rouge-gorge.

    (1899) MSLp xi 18 [109]. G. Milin (…) draouennik vras «rouge-gorge» (île de Batz).

    (1927) GERI.Ern 120. draouennig vras, tr. «rouge-gorge L{éon].»

  • drap
    drap

    s. Ober an drap : frapper ensemble pour signifier que le battage est terminé.

    (1909) BROU 230. (Eusa) Drapp, tr. «Se dit quand tous les batteurs frappent à la fois ; c'est signe que le battage est fini. Drapp a zo gateu, minihi a zo.» ●(1955) STBJ 17. tregerni a ree al leur gant an diou renkennad freilhou, an eil dirak eben o skoi diouz tro hag oc'h ober an drap.

  • draped
    draped

    s. Demi-porte mobile.

    (1982) TIEZ I 201. Une demi-porte mobile, an drapet, fixée au tableau de l'ouverture.

  • drapell
    drapell

    f. –où

    (1) Drapeau.

    (1867) FHB 133/228b. ar banyelou ha drapellou all. ●(1869) FHB 231/171b. drapellou koant.

    (1954) VAZA 166. panevet d’an drapelloù o fraoñval hag o tivilhal war bep stae ha delez.

    (2) Traquet de moulin.

    (1499) Ca 72a. Drapell et bratell tout vng ibi vide.

  • drapenn
    drapenn

    s. Torchon.

    (1464) Cms (d’après GMB 196). Drapen «… Item h(e)c xeropellina, ne, vel xerapellina, xerapelline, et veteres pelles vel veteres estes, b. de esfyou ». ●(1499) Ca 72a. Drapen. g. drapeau pour essuer ou torcher les escuelles.

  • draper / drapier
    draper / drapier

    m. Drapier.

    (1633) Nom 310b. Lanarius, lanifex, lanificus : drappier, qui accoustre les laines, tisserand en laine : drappier, an hiny a aus an glòan, guiader èn glòan.

    (1659) SCger 45b. drapier, tr. «draper

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...