Recherche 'dra...' : 123 mots trouvés
Page 2 : de drailheur (51) à draper-drapier (100) :- drailheür
- drailhezenndrailhezenn
f. –où Coupon d'étoffe.
●(1931) GWAL 136-137/427. (kornbro Perroz, Treger-Vras) Drailhezenn : coupon d'étoffe (gg.).
- drailhiñdrailhiñ
voir drailhañ
- drailhoù
- drailhouerdrailhouer
m. –où Plat de présentation du kig-ha-farz.
●(1982) TIEZ I 177. Le plat en bois (drailhouar) sur lequel la maîtresse de maison présente son kig ha farz : au milieu une sorte de billot où on découpe le lard, tout autour un espace suffisant pour disposer les tranches de farz.
- drailhusdrailhus
adj. Que l’on peut déchiqueter.
●(1962) EGRH I 72. drailhus a., tr. « sujet à se déchirer en petits morceaux. »
- drailhveindrailhvein
plur. (?) Pierres concassées (?).
●(1844) LZBg 2l blezad-1añ lodenn 130. Yoheu pri ha drail-vein.
- draj
- draje
- drajeenndrajeenn
f. drajeoù Dragée.
●(1710) IN I 410. Ar vam a ro an drageou d'he buguel. ●414. an drageen sucr a vez roet d'ar vugale.
- drajenn .1drajenn .1
f. –où, draj Plomb de chasse.
●(1934) BRUS 276. Du plomb de chasse, tr. «draj (sing. drajen).»
- drajenn .2drajenn .2
f. –où Dragée.
●(1710) IN I 410. ur vam peini, evit calmi he buguel, a lacae dragennou sucr e-unan en e c'henou a unanou.
- drajezdrajez
coll.
(1) Plombs d'arme à feu.
●(1659) SCger 45b. dragée, tr. «drageou.» ●(1732) GReg 306a. Dragee, menu plomb, tr. «Dragezen. p. dragez.»
●(1870) FHB 293/251b. poultr ha draje.
●(1910) MAKE 36. poultr, draje ha boledou. ●(1963) KOGI 28/04. Setu respont ar c’hefeleg paour, bet alies tost d’ar marv pa veze savet gant ar chas, ha pa gleve trouz ar poultr o strakal hag an drajez o c’hwitellat en-dro d’e benn. ●(1964) ABRO 68. Evel-se ec'h arboellen va foultr ha va drajez.
(2) Dragées.
●(1732) GReg 306b. Dragées sucrées, tr. «Dragez sucret. dragez sucr. dragez suncr.»
(3) Bulles de boisson pétillante.
●(1982) PBLS 79. (Langoned) eur bern drajez a zo e-barz ar chistr, tr. «le cidre pétille beaucoup.»
- drajezenndrajezenn
f. –où, drajez Plomb d'arme à feu.
●(1732) GReg 306a. Dragee, menu plomb, tr. «Dragezen. p. dragez.»
- drakm
- drama
- dramaek
- dramaour / dramaer
- dramignan
- dramm .1dramm .1
f. –où, dremmen, drimier (agriculture)
(1) Javelle.
●(1464) Cms (d’après GMB 195). Dram, g. javelle.
●(1744) L'Arm 390a. Treseau (…) Gros, tr. «Dram.. meu. f.»
●(1910) EGBT 158a. dramm, f. pl. o, tr. «javelle.» ●(1926) SAHE 23. an dremen trouc'het a zareas evel ar re all. ●(1942) FHAB Gwengolo/Here 198. an dremmenn o fuilha. ●(1957) PLBR 189. à Ploulec'h, près de Lannion, le pl. de dramm, «gerbe» est un pl. en -y-er : drimyer. ●(1982) MABL I 123. (Lesneven) div zramm 'n eil dac'h eben.
(2) War e zramm : en javelle.
●(1868) FHB 180/191b. ar ieot a ruille prim var he zram. ●(1899) BSEc xxxvii 146 / KRL 11. Pa gan ar goukou goude goue gouel Yan, / 'Ve pell an ed war e dram, tr. «Lorsque le coucou chante à la Saint-Jean, le blé est longtemps en javelles (sur le champ).»
●(1909) BROU 230. (Eusa) An ed a zo c'hoaz oar he zramm, tr. «le blé est encore étendu, il n'est pas engerbé.» ●(1929) FHAB C'hwevrer 50. Ar foenn trouc'het a vezo lezet eun dervez, war o dramm.
(3) Quantité coupée en une fois par une faux.
●(1982) PBLS 139. (Sant-Servez-Kallag) dramm, tr. «ce qu'une faux peut couper en une fois.»
(4) (en plt de qqn) Lambin.
●(1879) ERNsup 152. dramm zo anout : lambine que tu est ! Trév[érec], Pléhédel.
- dramm .2dramm .2
m. –où Drogue, médicament.
●(1732) GReg 306b. Dragme, terme de Medecins, tr. «Dram. p. dramou.» ●(1744) L'Arm 13b. Antidote, tr. «Dram doh enn ampoéson. m.» ●355b. Séné, tr. «Séné, a laquérr enn drammeu. m.»
●(1825) COSp 141. dré er moyant-cé hui e rei ag en ampouison un dram. ●(1838) OVD 159. er ré e laboure é hobér drammeu en dès én ou zy quasi quement sorte ampoéson-zou. ●(1843) LZBg 1añ blezad-2l lodenn 77. ré a nehai e houlenné drammeu guet-n-ein. ●(1856) VNA 229. demain vous prendrez aussi une médecine, tr. «arhoah hui e guemérou ehué ur medecin, pé un dram. ●(1861) BSJ 76. Medecinour, hum huelleit hui-memb guet hou trameu.
●(1927) GERI.Ern 120. dramm m. pl. eu, tr. «Potion, dose, remède, drogue.»
- drammañ / drammiñdrammañ / drammiñ
v.
I. V. intr. Rester en javelle, javeler.
●(1910) EGBT 88. dramman, tr. «rester en javelle.» ●89. Pa ve troc'het ar c'herc'h, e lezer anean da zramman eur pennadig.»
II. V. tr. d.
A. Mettre en javelle, enjaveler.
●(1910) EGBT 158a. dramman, v. a., tr. «mettre en javelle.»
B. Laisser en javelles.
●(1962) EGRH I 72. drammañ v., tr. « laisser en javelles, exposé au soleil. »
C. sens fig.
(1) Terrasser (qqn).
●(1879) ERNsup 152. me dramfe anout, je te renverserai, Lang[oat].
●(1956) LLMM 55/31. Drammañ hennezh din !
(2) (?) Arracher, manger rapidement (?).
●(1969) BAHE 60/52. tra ma tramme Polo ur gazeliad velchon glas, al loenig mat anezhañ. ●(1973) BAHE 78/31. Pa dremenont a-rez ur bod balan e trammont ur c'henaouad en ur dirañsañ ar bleuñv.
(3) Déchirer, mettre (des habits) en pièces.
●(1977) PBDZ 196. (Douarnenez) drammiñ, mettre (des habits) en morceaux, drammikiñ, déchirer (des habits).»
- drammer / drammourdrammer / drammour
m. –ion Apothicaire, droguiste.
●(1744) L'Arm 14b. Apoticaire, tr. «Dramour.. erion.m.»
●(1856) VNA 53. un Apothicaire, tr. «un Dramour.» ●(1891) CLM 10. dégasset e mès guet n'ein a dy un dramour chinès ur voutouilladig hag e zoucei en droug.
●(1927) GERI.Ern 120. dramour m. pl. –erion, tr. «droguiste, pharmacien.» ●(1931) VALL 30a. Apothicaire, tr. «drammour V[annetais].» ●(1934) BRUS 271. Un pharmarcien, tr. «un drammour.»
- drammerezhdrammerezh
m. Action de droguer, médicamenter.
●(1744) L'Arm 234b. Action de médicamenter, tr. «Dramereah.»
- drammetdrammet
adj. Mis en pièces, en lambeaux.
●(1977) PBDZ 716. (Douarnenez) dilhad drammet, tr. «des vêtements mis en triste état, en lambeaux.»
- drammiñdrammiñ
voir drammañ
- drammourdrammour
voir drammer
- dramouchatdramouchat
v. tr. d. Chahuter (qqn).
●(1969) LIMO 08 mars. é man aben é tramouchal er vestréz iouank, hem obér van erbed ag er boulom. ●Dramouchad, tr. «chahuter.»
- dramouilher
- dramouilhiñdramouilhiñ
v. tr. d.
(1) Chiffonner.
●(1723) CHal 68. Dramoüillein, tr. «Patiner.» ●(1732) GReg 106b. Bouchonner le linge dressé, tr. «Van[netois] Dramoüilleiñ.» ●165a. Chiffonner, bouchonner du linge, des habits, tr. «Van[netois] dramoüilheiñ. pr. dramoüilhet.» ●(1744) L'Arm 273a. Patiner, tr. «Dramoullein.»
●(1927) GERI.Ern 120. dramouilhein V[annetais] v. a., tr. «Chiffonner, manier.»
(2) Flétrir.
●(1866) FHB 56/29a. Merc'hed iaouank (...) diskaret int buhan gant avelach ar iaouankiz, grac'hellet gant orghed foll, ha dramouillet a-vechou gant paotred divezet..
- dramselldramsell
voir damsell
- dramskeuddramskeud
voir damskeud
- dramz
- dramzañdramzañ
v. intr. Toucher à sa fin.
●(1909) BROU 230. (Eusa) Dramza a ra an dourna, tr. «le battage touche à sa fin.»
- drandran
[dans les interj.] Forme abrégée de «dre anv».
●(1580) G 1258-1259. Me quemer em esper ez eo carguet a meyn / Emeus larg encargse tran Doe men care breyn, tr. «Je tiens dans mon esprit qu'il est chargé de pierres ; / J'en ai assé de cette charge ; par Dieu, je la voudrais pourrie !»
●(1790) MG 108. Mæs bout-ç'ou hoah conzeu-aral paud criminelloh, hac e hanhuér blasfæmeu ; par exampl, a pe joéntét en hanhue a Zoué guet sacr, tett, mor, trand... ●(1790) PEdenneu 85. Mar e hoès larét sacr-di… ventre-di… tèt-di… trand… trehort…
- Drandoue / DrandourDrandoue / Drandour
m. –ed (Blason populaire) Homme du pays bigouden.
●(1918) KRVT 257/2d. Souben vijel mad en amzer-man a vrezel // Souben an tri zraïg : / Dour, halen ha baraïg. / Drant Doue, vabigouden. / Lakit kig er zouben... / Paotr Pont-'n-Abad. ●(1952) LLMM 31/56. (Douarnenez) Gwaz ur vigoudenn a zo : ur bigoudenner, e D[ouarnene]z un neizh-big pe ul lentig e Pouldergad, ur bigoudenner pe un dran Doue e Kemper. ●(1955) STBJ 119. drandoueed ha bigoudenned, glaziged ha bourledenn, kaperien ha kapenned. ●(1977) VWMZ 29. (Ar Yeuc'h) Ha gant an drandourien vie pemp boulouzenn, an drandour le mari des Bigoudenn, vie laret drandour dezho.
- DrandourDrandour
voir Drandoue
- drantdrant
adj.
I. Attr./Épith.
(1) (en plt de qqc.) Beau, élégant.
●(1868) FHB 193/294b. e veler ouspenn tiez drant. ●(18--) SAQ I 309. toniou drant. ●(1883) MIL 176. Tour Landi a zo eus ar re goanta hag a zigass da zonch eus ar C'hreisker dre he zao drant ha mistr.
●(1903) MBJJ x. skrivet gant ho pluen drant ha skanv.
(2) (en plt d'un animé) Gai.
●(1732) GReg 445b. Gai, gaïe, qui est joyeux, éveillé, tr. «drant.»
●(1866) BOM 48. Ar peskik drant. ●(1878) EKG II 192. drant oa var he dreid, sounn enn he za. ●(18--) SAQ I 111. skanv ho c'houstians, drant ha (lire : ho) c'haloun.
●(1904) SKRS I 19. drant he lagad. ●(1921) PGAZ 13. drant ha skanv he bale. ●(1925) FHAB Mae 186. eun drugar oa klevet moueziou drant ha nerzus ar gwazed.
II. Adv. Gaiement.
●(1847) FVR 290. Eno e tremenjont drant braz ann deiz hag ann noz. ●(1869) LZBt Gouere 235. Drantoc'h na zonjont biskoaz [ar c'hleier].
●(1907) FHAB Even 121. Hirio, pa zonez drant, kloc'h, petra 'lavarez ? ●(1911) BUAZperrot 42. da vale drantoc'h var an hent mat. ●356. an dud fall o tilezel o buez direiz hag ar re vat o kerzet drantoc'h var an hent eün. ●(1912) MMKE 95. 'N o zour dantelezet e vrall drant ar c'hleier. ●163. me a labourfe drant.
III.
(1) Bezañ drant evel ul labous : voir labous.
(2) Bezañ drant evel ur sut binioù : voir binioù.
(3) Bezañ drant evel ur blantenn zerv : voir derv.
(4) Bezañ ken drant hag ur c’hrennard diflipet diouzh ar skol : voir krennard.
- drantaat
- dranted
- drantiz
- draogdraog
voir dreog
- draogiñdraogiñ
v. tr. d. Draogiñ labour : travailler dur, abattre du travail.
●(1942) FHAB Meurzh/Ebrel 149. (Plouarzhel) Draogi = draogi labour a zo labourat a-zevri.
- draou
- draouennigdraouennig
f. –ed (ornithologie)
(1) Draouennig vihan : roitelet.
●(1899) MSLp xi 18 [109]. G. Milin (…) draouennik vihan «roitelet» (île de Batz).
●(1927) GERI.Ern 120. draouennig vihan, tr. «Roitelet L{éon].»
(2) Draouennig vras : rouge-gorge.
●(1899) MSLp xi 18 [109]. G. Milin (…) draouennik vras «rouge-gorge» (île de Batz).
●(1927) GERI.Ern 120. draouennig vras, tr. «rouge-gorge L{éon].»
- drapdrap
s. Ober an drap : frapper ensemble pour signifier que le battage est terminé.
●(1909) BROU 230. (Eusa) Drapp, tr. «Se dit quand tous les batteurs frappent à la fois ; c'est signe que le battage est fini. Drapp a zo gateu, minihi a zo.» ●(1955) STBJ 17. tregerni a ree al leur gant an diou renkennad freilhou, an eil dirak eben o skoi diouz tro hag oc'h ober an drap.
- drapeddraped
s. Demi-porte mobile.
●(1982) TIEZ I 201. Une demi-porte mobile, an drapet, fixée au tableau de l'ouverture.
- drapell
- drapenn
- draper / drapier