Devri

Recherche 'dra...' : 123 mots trouvés

Page 2 : de drailheur (51) à draper-drapier (100) :
  • drailheür
    drailheür

    f. Colifichet.

    ●(1732) GReg 179a. Colifichet, petit morceau de papier, proprement decoupé avec des ciseaux, tr. «drailhéür.»

    ●(1914) DFBP 57a. colifichet, tr. «Drailleür.»

  • drailhezenn
    drailhezenn

    f. –où Coupon d'étoffe.

    ●(1931) GWAL 136-137/427. (kornbro Perroz, Treger-Vras) Drailhezenn : coupon d'étoffe (gg.).

  • drailhiñ
    drailhiñ

    voir drailhañ

  • drailhoù
    drailhoù

    pl. Sarment de vigne.

    ●(1499) Ca 72a. Draillou. ga. drailleures / ou sermens de vingne. ●(c.1500) Cb 72b. Draillou. g. drailleures / ou sermens de vingne. ●(1521) Cc. Draillou. g. drailleures / ou sermens de vingne.

  • drailhouer
    drailhouer

    m. –où Plat de présentation du kig-ha-farz.

    ●(1982) TIEZ I 177. Le plat en bois (drailhouar) sur lequel la maîtresse de maison présente son kig ha farz : au milieu une sorte de billot où on découpe le lard, tout autour un espace suffisant pour disposer les tranches de farz.

  • drailhus
    drailhus

    adj. Que l’on peut déchiqueter.

    ●(1962) EGRH I 72. drailhus a., tr. « sujet à se déchirer en petits morceaux. »

  • drailhvein
    drailhvein

    plur. (?) Pierres concassées (?).

    ●(1844) LZBg 2l blezad-1añ lodenn 130. Yoheu pri ha drail-vein.

  • draj
    draj

    coll. Munitions.

    ●(1887) LZBg 45et blezad-3e lodenn 178. hun draj e achiuas eué idan bèr.

    ●(1934) BRUS 276. Du plomb de chasse, tr. «draj (sing. drajen).»

  • draje
    draje

    coll. Dragées.

    ●(1633) Nom 75a. Farrago : dragée à cheuaux, meslangé : drage march.

  • drajeenn
    drajeenn

    f. drajeoù Dragée.

    ●(1710) IN I 410. Ar vam a ro an drageou d'he buguel. ●414. an drageen sucr a vez roet d'ar vugale.

  • drajenn .1
    drajenn .1

    f. –où, draj Plomb de chasse.

    ●(1934) BRUS 276. Du plomb de chasse, tr. «draj (sing. drajen).»

  • drajenn .2
    drajenn .2

    f. –où Dragée.

    ●(1710) IN I 410. ur vam peini, evit calmi he buguel, a lacae dragennou sucr e-unan en e c'henou a unanou.

  • drajez
    drajez

    coll.

    (1) Plombs d'arme à feu.

    ●(1659) SCger 45b. dragée, tr. «drageou.» ●(1732) GReg 306a. Dragee, menu plomb, tr. «Dragezen. p. dragez.»

    ●(1870) FHB 293/251b. poultr ha draje.

    ●(1910) MAKE 36. poultr, draje ha boledou. ●(1963) KOGI 28/04. Setu respont ar c’hefeleg paour, bet alies tost d’ar marv pa veze savet gant ar chas, ha pa gleve trouz ar poultr o strakal hag an drajez o c’hwitellat en-dro d’e benn. ●(1964) ABRO 68. Evel-se ec'h arboellen va foultr ha va drajez.

    (2) Dragées.

    ●(1732) GReg 306b. Dragées sucrées, tr. «Dragez sucret. dragez sucr. dragez suncr.»

    (3) Bulles de boisson pétillante.

    ●(1982) PBLS 79. (Langoned) eur bern drajez a zo e-barz ar chistr, tr. «le cidre pétille beaucoup.»

  • drajezenn
    drajezenn

    f. –où, drajez Plomb d'arme à feu.

    ●(1732) GReg 306a. Dragee, menu plomb, tr. «Dragezen. p. dragez.»

  • drakm
    drakm

    m. (numismatique) Drachme.

    ●(1633) Nom 210b. Silicicus : deux drachmes : daou dragm.

  • drama
    drama

    m. –où Drame.

    ●(1914) DFBP 103b. drame, tr. «Drama.» ●(1938) GWAL 110-111/67. eun drama fromus. ●(1970) BRUD 35-36/146. hag o kas ahanom d’an drama, d’an delennegez hlan, da dreuzneuziadur an Nomenoe war an diwez.

  • dramaek
    dramaek

    adj. Dramatique.

    ●(1962) BAHE 30/28. buhez dramaek ur vaouez a ouenn uhel.

  • dramaour / dramaer
    dramaour / dramaer

    m. –ion Dramaturge.

    ●(1914) DFBP 103b. dramaturge, tr. «Dramaër.» ●(1970) BRUD 35-36/143. Kavoud a reer aze, end-eeun, oll perziou mad an awen hag an dro-bluenn o-dije greet euz an oberour or brasa dramaour.

  • dramignan
    dramignan

    s. = (?) Démangeaison (?).

    ●(1910) DIHU 59/79. Ne laret ket droug a hou nèsan. Meit, é oh èl rah er merhed : dramignan hou pé d'hou téad. ●(1910) DIHU 63/143. Ai ! dramegnan e hret d'ein !

  • dramm .1
    dramm .1

    f. –où, dremmen, drimier (agriculture)

    (1) Javelle.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 195). Dram, g. javelle.

    ●(1744) L'Arm 390a. Treseau (…) Gros, tr. «Dram.. meu. f.»

    ●(1910) EGBT 158a. dramm, f. pl. o, tr. «javelle.» ●(1926) SAHE 23. an dremen trouc'het a zareas evel ar re all. ●(1942) FHAB Gwengolo/Here 198. an dremmenn o fuilha. ●(1957) PLBR 189. à Ploulec'h, près de Lannion, le pl. de dramm, «gerbe» est un pl. en -y-er : drimyer. ●(1982) MABL I 123. (Lesneven) div zramm 'n eil dac'h eben.

    (2) War e zramm : en javelle.

    ●(1868) FHB 180/191b. ar ieot a ruille prim var he zram. ●(1899) BSEc xxxvii 146 / KRL 11. Pa gan ar goukou goude goue gouel Yan, / 'Ve pell an ed war e dram, tr. «Lorsque le coucou chante à la Saint-Jean, le blé est longtemps en javelles (sur le champ).»

    ●(1909) BROU 230. (Eusa) An ed a zo c'hoaz oar he zramm, tr. «le blé est encore étendu, il n'est pas engerbé.» ●(1929) FHAB C'hwevrer 50. Ar foenn trouc'het a vezo lezet eun dervez, war o dramm.

    (3) Quantité coupée en une fois par une faux.

    ●(1982) PBLS 139. (Sant-Servez-Kallag) dramm, tr. «ce qu'une faux peut couper en une fois.»

    (4) (en plt de qqn) Lambin.

    ●(1879) ERNsup 152. dramm zo anout : lambine que tu est ! Trév[érec], Pléhédel.

  • dramm .2
    dramm .2

    m. –où Drogue, médicament.

    ●(1732) GReg 306b. Dragme, terme de Medecins, tr. «Dram. p. dramou.» ●(1744) L'Arm 13b. Antidote, tr. «Dram doh enn ampoéson. m.» ●355b. Séné, tr. «Séné, a laquérr enn drammeu. m.»

    ●(1825) COSp 141. dré er moyant-cé hui e rei ag en ampouison un dram. ●(1838) OVD 159. er ré e laboure é hobér drammeu en dès én ou zy quasi quement sorte ampoéson-zou. ●(1843) LZBg 1añ blezad-2l lodenn 77. ré a nehai e houlenné drammeu guet-n-ein. ●(1856) VNA 229. demain vous prendrez aussi une médecine, tr. «arhoah hui e guemérou ehué ur medecin, pé un dram. ●(1861) BSJ 76. Medecinour, hum huelleit hui-memb guet hou trameu.

    ●(1927) GERI.Ern 120. dramm m. pl. eu, tr. «Potion, dose, remède, drogue.»

  • drammañ / drammiñ
    drammañ / drammiñ

    v.

    I. V. intr. Rester en javelle, javeler.

    ●(1910) EGBT 88. dramman, tr. «rester en javelle.» ●89. Pa ve troc'het ar c'herc'h, e lezer anean da zramman eur pennadig.»

    II. V. tr. d.

    A. Mettre en javelle, enjaveler.

    ●(1910) EGBT 158a. dramman, v. a., tr. «mettre en javelle.»

    B. Laisser en javelles.

    ●(1962) EGRH I 72. drammañ v., tr. « laisser en javelles, exposé au soleil. »

    C. sens fig.

    (1) Terrasser (qqn).

    ●(1879) ERNsup 152. me dramfe anout, je te renverserai, Lang[oat].

    ●(1956) LLMM 55/31. Drammañ hennezh din !

    (2) (?) Arracher, manger rapidement (?).

    ●(1969) BAHE 60/52. tra ma tramme Polo ur gazeliad velchon glas, al loenig mat anezhañ. ●(1973) BAHE 78/31. Pa dremenont a-rez ur bod balan e trammont ur c'henaouad en ur dirañsañ ar bleuñv.

    (3) Déchirer, mettre (des habits) en pièces.

    ●(1977) PBDZ 196. (Douarnenez) drammiñ, mettre (des habits) en morceaux, drammikiñ, déchirer (des habits).»

  • drammer / drammour
    drammer / drammour

    m. –ion Apothicaire, droguiste.

    ●(1744) L'Arm 14b. Apoticaire, tr. «Dramour.. erion.m.»

    ●(1856) VNA 53. un Apothicaire, tr. «un Dramour.» ●(1891) CLM 10. dégasset e mès guet n'ein a dy un dramour chinès ur voutouilladig hag e zoucei en droug.

    ●(1927) GERI.Ern 120. dramour m. pl. –erion, tr. «droguiste, pharmacien.» ●(1931) VALL 30a. Apothicaire, tr. «drammour V[annetais].» ●(1934) BRUS 271. Un pharmarcien, tr. «un drammour.»

  • drammerezh
    drammerezh

    m. Action de droguer, médicamenter.

    ●(1744) L'Arm 234b. Action de médicamenter, tr. «Dramereah.»

  • drammet
    drammet

    adj. Mis en pièces, en lambeaux.

    ●(1977) PBDZ 716. (Douarnenez) dilhad drammet, tr. «des vêtements mis en triste état, en lambeaux.»

  • drammiñ
    drammiñ

    voir drammañ

  • drammour
    drammour

    voir drammer

  • dramouchat
    dramouchat

    v. tr. d. Chahuter (qqn).

    ●(1969) LIMO 08 mars. é man aben é tramouchal er vestréz iouank, hem obér van erbed ag er boulom. ●Dramouchad, tr. «chahuter.»

  • dramouilher
    dramouilher

    m. –ion =

    ●(1744) L'Arm 273a. Patineur, tr. «Drammouillour.»

  • dramouilhiñ
    dramouilhiñ

    v. tr. d.

    (1) Chiffonner.

    ●(1723) CHal 68. Dramoüillein, tr. «Patiner.» ●(1732) GReg 106b. Bouchonner le linge dressé, tr. «Van[netois] Dramoüilleiñ.» ●165a. Chiffonner, bouchonner du linge, des habits, tr. «Van[netois] dramoüilheiñ. pr. dramoüilhet.» ●(1744) L'Arm 273a. Patiner, tr. «Dramoullein.»

    ●(1927) GERI.Ern 120. dramouilhein V[annetais] v. a., tr. «Chiffonner, manier.»

    (2) Flétrir.

    ●(1866) FHB 56/29a. Merc'hed iaouank (...) diskaret int buhan gant avelach ar iaouankiz, grac'hellet gant orghed foll, ha dramouillet a-vechou gant paotred divezet..

  • dramsell
    dramsell

    voir damsell

  • dramskeud
    dramskeud

    voir damskeud

  • dramz
    dramz

    adj. Presque achevé.

    ●(1909) BROU 230. (Eusa) Presque achevée, tr. «Drams.»

  • dramzañ
    dramzañ

    v. intr. Toucher à sa fin.

    ●(1909) BROU 230. (Eusa) Dramza a ra an dourna, tr. «le battage touche à sa fin.»

  • dran
    dran

    [dans les interj.] Forme abrégée de «dre anv».

    ●(1580) G 1258-1259. Me quemer em esper ez eo carguet a meyn / Emeus larg encargse tran Doe men care breyn, tr. «Je tiens dans mon esprit qu'il est chargé de pierres ; / J'en ai assé de cette charge ; par Dieu, je la voudrais pourrie !»

    ●(1790) MG 108. Mæs bout-ç'ou hoah conzeu-aral paud criminelloh, hac e hanhuér blasfæmeu ; par exampl, a pe joéntét en hanhue a Zoué guet sacr, tett, mor, trand... ●(1790) PEdenneu 85. Mar e hoès larét sacr-di… ventre-di… tèt-di… trand… trehort…

  • Drandoue / Drandour
    Drandoue / Drandour

    m. –ed (Blason populaire) Homme du pays bigouden.

    ●(1918) KRVT 257/2d. Souben vijel mad en amzer-man a vrezel // Souben an tri zraïg : / Dour, halen ha baraïg. / Drant Doue, vabigouden. / Lakit kig er zouben... / Paotr Pont-'n-Abad. ●(1952) LLMM 31/56. (Douarnenez) Gwaz ur vigoudenn a zo : ur bigoudenner, e D[ouarnene]z un neizh-big pe ul lentig e Pouldergad, ur bigoudenner pe un dran Doue e Kemper. ●(1955) STBJ 119. drandoueed ha bigoudenned, glaziged ha bourledenn, kaperien ha kapenned. ●(1977) VWMZ 29. (Ar Yeuc'h) Ha gant an drandourien vie pemp boulouzenn, an drandour le mari des Bigoudenn, vie laret drandour dezho.

  • Drandour
    Drandour

    voir Drandoue

  • drant
    drant

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) (en plt de qqc.) Beau, élégant.

    ●(1868) FHB 193/294b. e veler ouspenn tiez drant. ●(18--) SAQ I 309. toniou drant. ●(1883) MIL 176. Tour Landi a zo eus ar re goanta hag a zigass da zonch eus ar C'hreisker dre he zao drant ha mistr.

    ●(1903) MBJJ x. skrivet gant ho pluen drant ha skanv.

    (2) (en plt d'un animé) Gai.

    ●(1732) GReg 445b. Gai, gaïe, qui est joyeux, éveillé, tr. «drant.»

    ●(1866) BOM 48. Ar peskik drant. ●(1878) EKG II 192. drant oa var he dreid, sounn enn he za. ●(18--) SAQ I 111. skanv ho c'houstians, drant ha (lire : ho) c'haloun.

    ●(1904) SKRS I 19. drant he lagad. ●(1921) PGAZ 13. drant ha skanv he bale. ●(1925) FHAB Mae 186. eun drugar oa klevet moueziou drant ha nerzus ar gwazed.

    II. Adv. Gaiement.

    ●(1847) FVR 290. Eno e tremenjont drant braz ann deiz hag ann noz. ●(1869) LZBt Gouere 235. Drantoc'h na zonjont biskoaz [ar c'hleier].

    ●(1907) FHAB Even 121. Hirio, pa zonez drant, kloc'h, petra 'lavarez ? ●(1911) BUAZperrot 42. da vale drantoc'h var an hent mat. ●356. an dud fall o tilezel o buez direiz hag ar re vat o kerzet drantoc'h var an hent eün. ●(1912) MMKE 95. 'N o zour dantelezet e vrall drant ar c'hleier. ●163. me a labourfe drant.

    III.

    (1) Bezañ drant evel ul labous : voir labous.

    (2) Bezañ drant evel ur sut binioù : voir binioù.

    (3) Bezañ drant evel ur blantenn zerv : voir derv.

    (4) Bezañ ken drant hag ur c’hrennard diflipet diouzh ar skol : voir krennard.

  • drantaat
    drantaat

    v.

    (1) V. intr. Devenir gai.

    ●(1931) VALL 327a. devenir gai, tr. «drantaat.» ●(1962) EGRH I 72. drantaat v., tr. « devenir plus gai, plus enjoué. »

    (2) V. tr. d. Rendre gai.

    ●(1931) VALL 327a. rendre gai, tr. «drantaat.» ●(1962) EGRH I 72. drantaat v., tr. rendre plus gai, plus enjoué. »

  • dranted
    dranted

    f. Joie.

    ●(1914) DFBP 119a. enjouement, tr. «Dranted.»

  • drantiz
    drantiz

    f. Joie.

    ●(1912) MMKE 141. Kaerder, koantiri ha drantiz.

  • draog
    draog

    voir dreog

  • draogiñ
    draogiñ

    v. tr. d. Draogiñ labour : travailler dur, abattre du travail.

    ●(1942) FHAB Meurzh/Ebrel 149. (Plouarzhel) Draogi = draogi labour a zo labourat a-zevri.

  • draou
    draou

    interj. Onomatopée qui imite le bruit du train.

    ●(1923) DIHU 142/250. Hag en trén e zalhè de vonet : dreu-dreu-dreu... ●(1942) DHKN 30. é kleuet rodeu hé vagon éh obér draou, draou, draou.

  • draouennig
    draouennig

    f. –ed (ornithologie)

    (1) Draouennig vihan : roitelet.

    ●(1899) MSLp xi 18 [109]. G. Milin (…) draouennik vihan «roitelet» (île de Batz).

    ●(1927) GERI.Ern 120. draouennig vihan, tr. «Roitelet L{éon].»

    (2) Draouennig vras : rouge-gorge.

    ●(1899) MSLp xi 18 [109]. G. Milin (…) draouennik vras «rouge-gorge» (île de Batz).

    ●(1927) GERI.Ern 120. draouennig vras, tr. «rouge-gorge L{éon].»

  • drap
    drap

    s. Ober an drap : frapper ensemble pour signifier que le battage est terminé.

    ●(1909) BROU 230. (Eusa) Drapp, tr. «Se dit quand tous les batteurs frappent à la fois ; c'est signe que le battage est fini. Drapp a zo gateu, minihi a zo.» ●(1955) STBJ 17. tregerni a ree al leur gant an diou renkennad freilhou, an eil dirak eben o skoi diouz tro hag oc'h ober an drap.

  • draped
    draped

    s. Demi-porte mobile.

    ●(1982) TIEZ I 201. Une demi-porte mobile, an drapet, fixée au tableau de l'ouverture.

  • drapell
    drapell

    f. –où

    (1) Drapeau.

    ●(1867) FHB 133/228b. ar banyelou ha drapellou all. ●(1869) FHB 231/171b. drapellou koant.

    ●(1954) VAZA 166. panevet d’an drapelloù o fraoñval hag o tivilhal war bep stae ha delez.

    (2) Traquet de moulin.

    ●(1499) Ca 72a. Drapell et bratell tout vng ibi vide.

  • drapenn
    drapenn

    s. Torchon.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 196). Drapen «… Item h(e)c xeropellina, ne, vel xerapellina, xerapelline, et veteres pelles vel veteres estes, b. de esfyou ». ●(1499) Ca 72a. Drapen. g. drapeau pour essuer ou torcher les escuelles.

  • draper / drapier
    draper / drapier

    m. Drapier.

    ●(1633) Nom 310b. Lanarius, lanifex, lanificus : drappier, qui accoustre les laines, tisserand en laine : drappier, an hiny a aus an glòan, guiader èn glòan.

    ●(1659) SCger 45b. drapier, tr. «draper.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...