Devri

Recherche 'fle...' : 105 mots trouvés

Page 2 : de flep-1 (51) à fleutan (100) :
  • flep .1
    flep .1

    adj.

    I.

    (1) Faible.

    ●(1912) GMGE 96. ar gwin-ardant, an alcool, an dour vénérer hag eur bern likeuriou all a harz an den da gaout bugale, pe mar en de, e vezint peurvuia flep ha dinerz. ●97. Ar gwin ardant hag an evachou krenv elec'h rei nerz a gas anea 'kuit, hag a lez ar mevier flepoc'h evid arog. ●(1913) BOBL 27 septembre 458/2e. Braz, dibrad ha skanv, fleb d'al labour, ar c'hezek-se, kroazet gant hon re, ken doujus ha ken krenv, o deus kollet gouenn ar bidochened.

    (2) Bezañ flep da ub. : être penaud.

    ●(1938) SAV 11/34. flep awalc'h e voe d'ezañ. ●(1955) STBJ 56. Flep ha mezek e voe din war-lerc'h an taol-se. ●101. O klevout eur seurt sarmon e oa flep din, me 'lavar deoc'h. ●(1965) LLMM 109/90. ken flep hag ur c'hi freet.

    II. Flep evel ul louarn bet louzet gant ur yar : voir louarn.

  • flep .2
    flep .2

    voir flap .2

  • flepaat
    flepaat

    v.

    (1) V. tr. d. Affaiblir.

    ●(1905) BOBL 01 juillet 41/1a. evid flepaat ha distruja hon arme-douar.

    (2) V. intr. Flepaat da ub. : devenir penaud.

    ●(1957) BRUD 2/46. flepaet deañ war-lerh abegou ha pismigou e wreg.

  • flepañ / flepat / flepiñ
    flepañ / flepat / flepiñ

    v. intr.

    (1) Bavarder.

    ●(1908) KMAF 19. me n'hellan ket flepat a zeou, a gleiz. ●(1963) LLMM 96/5. Kerkoulz eo deoc'h diskargañ ho sac'h e-lec'h flepañ diwar hanter-c'her. ●(1952) LLMM 32-33/135. (Douarnenez) Flepiñ, flapiñ : fistilhañ.

    (2) Flepañ diwar-benn ub. : médire.

    ●(1965) VROG 32/49. Flepet e vo diwar ho penn ha kontet e vo bet nac'het an absolvenn ouzhoc'h.

  • flepat
    flepat

    voir flepañ

  • flepennat
    flepennat

    v. intr. Babiller.

    ●(1876) TDE.BF 208b. Flepennat, v. n. C[ornouaille]., tr. «Babiller.»

  • fleperezh
    fleperezh

    m. Paroles sans importance, qui n'ont ni queue ni tête.

    ●(1964) BRUD 17/25. ne ra nemed konta sotoniou ha fleperez.

  • flepiñ
    flepiñ

    voir flepañ

  • flers
    flers

    adj. Non-attachés, en plt d'animaux.

    ●(1984) ECDR 162. ne oa ket posubl laoskat ar saout flers (distag). ●168. Ur bida (ur c'havr) o doe hag a veze flers (distag) atav.

  • fleskad
    fleskad

    voir freskad

  • flestrenn
    flestrenn

    f. –ed Putain.

    ●(1960) PETO 85. Flestrenn : Maouez fall ar vrud anezi. ●(1963) LLMM 96/7. ar paotr faro hag ar flestrennig. ●(1964) LLMM 102/24. flestrenn flaerius.

  • flet
    flet

    s. –où =

    ●(1939) MGGD 73. eun arc'hig (...) sternet gant fletou aour kizellet. ●(1955) STBJ 46. neuze e veze pilet lann d'al lôned en eur c'homm mên, gant herzier koad, fletou houarn outo. ●185. Gant fletou houarn-gwenn her stagis war eur fust koad.

  • fletan
    fletan

    m. –ed (ichtyonymie) Flétan.

    ●(1931) VALL 308a. Flétan, tr. «fletan pl. ed.»

  • fletanenn
    fletanenn

    f. fletaned (ichtyonymie) Grande sole.

    ●(1934) BRUS 257. Une sole, tr. «ur flutañnen, pl. flutañned (grande).»

  • fletenn .1
    fletenn .1

    f. Bavarde.

    ●(1983) PABE 71. (Berrien) fletenn, tr. «bavarde (affectueux).»

  • fletenn .2
    fletenn .2

    f. =

    ●(1986) CCBR 79. (Brieg) Le carreau était tenu en bas par une langue de zinc / ar fletenn.

  • fletenn .3
    fletenn .3

    f. Couchette.

    ●(1876) TDE.BF 208b. Grabat. On dit aussi fletenn. ●(1890) MOA 189b. Couchette, tr. «Fletenn, f.»

  • fletrenn
    fletrenn

    f. –ed Vieille fille.

    ●(17--) FG II 19. pa dleffen choum fletren ed va bues. ●20. Casseal a ran stat eur fletren.

  • fleugenn
    fleugenn

    f. Personne grosse.

    ●(1964) LLMM 107/413. ar fleugenn dev.

  • fleuj
    fleuj

    s. (boucherie) Viande de mauvaise qualité.

    ●(1908) FHAB Gwengolo 274. war dammou gorailhou, fleuj ha skiant...

  • fleukañ
    fleukañ

    v. (sexe) Baiser, sauter.

    ●(1885) ARN 41. Le «voayage à Cythère» se traduit par un certain nombre de verbes. On connaît déjà c'houila. Feusa, moins fréquent ; fleuka, entendu à six lieues de La Roche, sur les limites de la Cornouaille et du pays de Tréguier, à Louargat, jusqu'où pénètrent les chiffonniers rochois.

  • fleur .1
    fleur .1

    coll. (botanique)

    I. Fleurs.

    ●(1834) SIM 204. en em zifreza ra evit tenna ar spern, hac e coll ar blijadur da zastum ar fleur.

    II. C'hoari penn pe fleur : pile ou face.

    ●(1947) YNHL 26 (K) Y. Drezen. C'hoari penn pe fleur, ya ! Tennañ ar blouzenn werr (lenn : verr)...

  • fleur .2
    fleur .2

    s. (tissage) Temples.

    ●(1918) ITEX 45. Les temples (bois plat garni d'aiguilles ou de pointes aux deux extrémités – sert à conserver la même largeur au tissu). Ar fleur (Haute-Corn.).

  • fleur-amanenn
    fleur-amanenn

    coll. Bouton d'or.

    ●(1982) TKRH 87. roz kaouled, roz kamm, fleur amann, roz koukoug, hag all.

  • fleur-an-hañv
    fleur-an-hañv

    coll. Primevères.

    ●(1962) KOGI 15/04. fleur-an-hañv melen en-dro dezho. ●(1976) BAHE 91/23b. fleur gwenn ar Werc'hez, fleur an hañv ken brav gant o zorkadoù melen, ha neuze fleur-kleier, glas evel an oabl.

  • fleur-ar-Werc'hez
    fleur-ar-Werc'hez

    coll. =

    ●(1976) BAHE 91/23b. fleur gwenn ar Werc'hez, fleur an hañv ken brav gant o zorkadoù melen, ha neuze fleur-kleier, glas evel an oabl.

  • fleur-kleier
    fleur-kleier

    coll. =

    ●(1976) BAHE 91/23b. fleur gwenn ar Werc'hez, fleur an hañv ken brav gant o zorkadoù melen, ha neuze fleur-kleier, glas evel an oabl.

  • fleur-kurun
    fleur-kurun

    coll. Jasione des montagnes Jasione montana var. maritima.

    ●(1995) BRYV III 14. (Milizag) Eur fleur bleu aze a zigase ar gurun war an tiez. Neuze ne veze jamez kutuillet. He ano a oa ar fleur-kurun. Aon on-oa da weled anezi o poulza en-dro d'an ti.

  • fleur-penn-kamm
    fleur-penn-kamm

    coll. Jonquilles.

    ●(1984) LPPN 653. (Poullaouen) «fleur penn-kamm», jonquilles.

  • fleur-sant-Jozef
    fleur-sant-Jozef

    coll. =

    ●(1957) BAHE 11/11. En o daouarn ez eus bokedoù fleur melen : Fleur Sant Jozef.

  • fleurajet
    fleurajet

    adj. Orné de fleurs.

    ●(18--) RGE 24. Ni hon eus ur zal vras preparet, / Tapisset ha fleurachet.

  • fleurajiñ
    fleurajiñ

    v. intr. Butiner.

    ●(1869) SAG 151. ar guenan o vont kuit euz ho c'hest evit fleurachi.

  • fleurajoù
    fleurajoù

    plur. Pollens.

    ●(1710) IN I 11. Ar venanen, eme Aristod a den he mel eus ar fleurachou, hep noasout dezo.

    ●(1869) SAG 82. e leac'h enem vaga, edoare ar guenan, euz a fleuraziou.

  • fleured
    fleured

    m. –où (armement) Fleuret.

    ●(1741) RO 1146-1147. praiparin / Breman ar fleurego. ●(17--) EN 56. o hoari ar fleuret, tr. «à jouer du fleuret.»

    ●(1854) GBI I 342. Da c'hoari 'r c'hleze ar fleuret, tr. «Pour jouer de l'épée et du fleuret.» ●(18--) PEN 92/39. c'hoariomp un toll fleuret. ●61. c'hoarri mosklet c'hoarri ar fleured.

  • fleurenn
    fleurenn

    f. –où

    (1) Fleur.

    ●(1710) IN I 95. anes quemeret en o dourn ur peder pe bemp fleuren da ober ur boquet anezo.

    ●(1869) FHB 229/154. eur fleuren gaer.

    ●(1907) PERS 329. c'houessa eur fleuren.

    (2) Fleurenn ar merc'hed : la fleur des filles.

    ●(18--) SBI I 210. Am eus bet bet grêt al lez da fleuren ar merc'hed, tr. «Que j'ai fait la cour à la fleur des filles.»

    (3) Fleurenn ar yaouankiz : fleur de la jeunesse.

    ●(1973) SKVT II 67. N'emaon ket mui e fleurenn va yaouankiz.

  • fleurennet
    fleurennet

    adj. Décoré de fleurs.

    ●(1880) SAB 41. dantelezou fleurenned.

    ●(1957) BRUD 1/12. plajou fleurennet glaz ha ruz. ●(1973) KOBL 186. (Plougerne) Fleurennet e veze an dro gant al lod.

  • fleuret
    fleuret

    voir fleuriet

  • fleureuji
    fleureuji

    f. (pathologie) Pleurésie.

    ●(1846) BAZ 323. En eur vont da rei ar mission e parres Louvezc, e tastume fleureji. ●(1847) MDM 227. an danedigez a goumans ; hag a ro tersiennou krim, hag aliez fleureuji. ●(18--) SAQ I 219. eur gaouat fleureuji.

  • fleuriañ
    fleuriañ

    v. tr. d. Décorer de fleurs.

    ●(1922) BUBR 13/12. fleuria an aoter gant bokidi ha roz.

  • fleuriet / fleuret
    fleuriet / fleuret

    adj.

    (1) Fleuri, en fleurs.

    ●(18--) SBI I 214. Rac c'hui rofe da gredin da verc'hed zodezet / A ve war grouio raden tiwan lavand fleuriet ! tr. «Car vous donneriez à croire à des filles assoties / Que c'est sur les racines de fougères qu'il pousse de la lavande fleurie.»

    (2) Fleuri, décoré de fleurs.

    ●(18--) SBI II 272. Eur mouchouër zei rû fleuriet, tr. «Un mouchoir de soie rouge à fleurs.»

    ●(1909) BOBL 24 avril 226/2e. Kalz a dier a oa fleuriet ha dekoret. ●(1913) FHAB Eost 235-236. plajou fleuret a bep seurt liou.

  • fleurin
    fleurin

    voir florin

  • fleurisañ
    fleurisañ

    v. intr. Fleurir, produire des fleurs.

    ●(1852) GBI I 422. Ker 'zo donet d'hi c'hutuilla, / Na ra bepred met fleurissa ! tr. «Et on a beau la cueillir, / Elle continue de fleurir !»

  • fleuriset
    fleuriset

    adj. Fleuri, en fleurs.

    ●(1848) SBI I 148. An tu diouz-oc'h 'zo goenvet, / An tu diouz-in fleurisset, tr. «La bordure de votre côté est flétrie, / Celle de mon côté (est) fleurie.»

  • fleuskeur
    fleuskeur

    s.

    (1) (?) Confusion (?).

    ●(1530) Pm 67. Curunn ha reux ha drouc fleuzqueur, tr. «Tonnerre et ravage et mauvaise (?) confusion (?).»

    (2) Tracas, embarras moral.

    ●(1927) GERI.Ern 156. fleuskeur (i. de Batz) (…) embarras, tracas. ●(1931) VALL 247a. tracas, embarras moral, tr. «fleuskeur î[le] de B[atz].»

    (2) Derc'hel fleuskeur : avoir de l'embarras, du tracas.

    ●(1901) EPLQ 57. Mil. ms porte : «fleûskeûr. ne chomo ket eno da zerc'hel kement-se a fleûskeûr, il ne restera pas là à avoir tant d'embarras et de tracas (Ile de Batz).

    ●(1927) GERI.Ern 156. derc'hel kement-se a fleuskeur, tr. «(il ne restera pas à) avoir tant d'embarras et de tracas.» ●(1942) VALLsup 62a. avoir de l'embarras, tr. «derc'hel fleuskeur.»

    (3) Derc'hel fleuskeur = (?) fougeal e beadra (?).

    ●(1934) CDFi 8 juillet. mar deo ker dister-se ar bevans ganto, n'eo ket dâ da C'houlc'hen derc'hel kemend a fleuskeur ha ma rea, p'edo bet oc'h ober eun droïg er vro.

  • fleüt
    fleüt

    f. –où

    I. (musique)

    (1) Flûte.

    ●(1499) Ca 85a. Flaut. g. flute. ●(1633) Nom 212b. Tibiæ ligula : languette : languet vn fleüt. ●Tibia, buxus : fleuste : fleüt. ●Fistula, calamus, canna, harundo, cicuta, buxus : fleuste : fleüt.

    ●(1659) SCger 58a. fleute, tr. «fleut. p. ou.» ●148b. fleut, tr. «fleute.» ●(1727) HB 365. Meulit-ên gant an dabourin hac ar fleut chœur. ●(1732) GReg 420b. Fluste, ou flûte, instrument à vent, tr. «Fleüt. p. fleütou. flaüt. p. flaütou. Van[netois] flaouït. p. flaouïtëu.»

    ●(1849) LLB 750. Ar é flahouid sklintin.

    ●(1922) DIHU 130/63. Ur flaouit eit flaouitat.

    ●(1927) GERI.Ern 155. flaüt, fleüt, V[annetais] flaouit f., tr. «Flûte.»

    (2) Fleütoù an ograou : tuyaux d'orgues.

    ●(c.1500) Cb 86a. [flaut] Jtem pluraliter hec cantes cantium. g. flustes dorgues. bri. flautou ann ogrou.

    II. Sonde de beurrier, de fromager.

    ●(1744) L'Arm 361b. Sonde (…) De beurier, tr. «Flaouit.. eu.»

    ●(1927) GERI.Ern 155. flaüt, fleüt, V[annetais] flaouit f., tr. «sonde pour le beurre.»

    III. plais. (?) Pénis (?).

    ●(1647) Am.ms 532. Ho flehut so mut dargut astudicq, tr. «Votre flûte est muette, endormie, chétive.»

    IV.

    (1) Dastum e fleütoù // Pakañ e fleütoù : partir, quitter.

    ●(1935) ANTO 86 (T) *Paotr Juluen. Petra rajen-me nemet dastum ma fleütou ha sacha ma skasou ganin...

    (2) Dastum e fleütoù // Pakañ e fleütoù : mourir.

    ●(1978) PBPP 2.1/187 (T-Plougouskant). Emañ oc'h intentiñ pakañ o flaütoù, tr. J. le Du «ils sont sur le point de passer l'arme à gauche /lit. de ramasser leurs f. (?)/»

    (3) Dastum e fleütoù // Pakañ e fleütoù : ramasser ses outils, etc.

    ●(1993) MARV xii 26 (T-Pleuveur-Gaotier). Ha ne oam ket bet pell o tastum on flaütou.

  • fleüt-korz
    fleüt-korz

    f. (musique) Chalumeau.

    ●(1732) GReg 148a. Chalumeau, chalemie, flute champêtre, tr. «Flaüt-cors. p. flaütou-cors.»

  • fleütadeg
    fleütadeg

    f. –où (musique) Concert de flûte.

    ●(1923) SKET I 14. Ha setu neuze o skiltra ar fleütadeg.

  • fleütadur
    fleütadur

    m. Action de sonder le beurre.

    ●(1732) GReg 875a. Action de sonder [du beurre], tr. «fleütadur.»

  • fleütal / fleütañ / fleütat / fleütiñ
    fleütal / fleütañ / fleütat / fleütiñ

    v.

    (1) V. intr. (musique) Jouer de la flûte.

    ●(1499) Ca 85a. Flautat. g. fluter.

    ●(1732) GReg 420b. Jouer de la flûte, tr. «Fleüta. fleütal. ppr. fleütet. flaüta. pr. flaütet. Van[netois] flaouïtat. flaouïteiñ. ppr. et.» ●(1744) L'Arm 159b. Jouer de la fulute, tr. «Flaouitein, tatt.»

    ●(1907) VBFV.bf 22a. flaouitat, v. n., tr. «jouer de la flûte.» ●(1922) DIHU 130/63. Ur flaouit eit flaouitat. ●(1927) AVZH I 21. Fleütet hon euz deoc'h, ha n'hoc'h euz ket danset. ●(1927) GERI.Ern 155. flaüta, flaütal, fleüta, fleütal, V[annetais] flaouitat, flaouitein f., tr. «jouer de la flûte.»

    (2) V. tr. d. Sonder (du beurre).

    ●(1732) GReg 875a. Sonder du beurre, enfoncer la sonde dans une potée de beurre, pour voir s'il est tout marchant, tr. «Fleüta ur podad amann. (Van[netois] fleüteiñ ur podad amonenn.» ●(1744) L'Arm 361b. Sonder (…) Du beure, tr. «Flaouitein amonænn.»

    ●(1927) GERI.Ern 155. flaüta, flaütal, fleüta, fleütal, V[annetais] flaouitat, flaouitein f., tr. «sonder (le beurre).»

  • fleütañ
    fleütañ

    voir fleütal

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...