Devri

Recherche 'jo...' : 133 mots trouvés

Page 2 : de jogadenn (51) à jotadin (100) :
  • jogadenn
    jogadenn

    f. –où Froissement.

    (1931) VALL 321b. Froissement, tr. «jôgadenn f.»

  • jogadur
    jogadur

    m. –ioù Froissement.

    (1931) VALL 321b. Froissement, tr. «jôgadur m.»

  • jogañ
    jogañ

    v. tr. d.

    (1) Chiffonner, bouchonner, froisser.

    (1879) ERNsup 157. jogañ, chiffonner, Trév[érec].

    (1931) VALL 120a. Chiffonner, tr. «T[régor] jogañ.» ●(1963) LLMM 99/261. Jogañ a reas ar veleganez ur gazetenn.

    (2) sens fig. Agacer.

    (1942) VALLsup 4b. Agacer, tr. «jogañ

  • jogerezh
    jogerezh

    m. Froissement.

    (1931) VALL 321b. Froissement, tr. «jôgerez m.»

  • jognac
    jognac

    s. = (?).

    (c.1820) COF 46. Ar groag'es qes ne g'evont son / Nac er pot ar jognac nac er forn, / hac evelse e criont caër : / Et eo va sac'hat gant al laër.

  • jognen
    jognen

    s. (botanique) Dactyle pelotonné Dactylis glomerata.

    (1942) VALLsup 46a. Dactylis glomerata, tr. «Jognen (Rolland mss.).»

  • jojo
    jojo

    m. enfant. Cheval, dada.

    (1732) GReg 241b. Dada, Cheval, en terme enfantin, tr. «jojo

    (1906) BOBL 22 décembre 117/1c. jêo-jêo koat pe merc'hodennou. ●(1914) DFBP 75a. dada, tr. «jojo.» ●(1955) VBRU 168. krapat war gein o jojo. ●(1974) TDBP III 43. jojo (jaojao) cheval.

  • joke
    joke

    m. –ed Jockey.

    (1906) BOBL 20 octobre 109/2c. ar sin da bartia a oa roet re abred d'ar jokeed.

  • jol .1
    jol .1

    f.

    (1) Dampret ’vo jol :

    (1927) ANKE 2. Met bremaïk, pa grogo ma skubelenn da vont endro, dampred vo joll, e vo ken net an ti-man ha kastell Rozabaou, ha mat da feurmi, hag e vefe da « Brezidant ar Republik ! ».

    (2) Mont d’ar jol vihan : dépenser le moins possible.

    (1969) BAHE 62/41. Gant mont d'ar jol vihan* hag ober un tamm dle e oa tu marteze da sevel un dra bennak welloc'h eget an ti-plouz (…) *Jol vihan = justinañ, espern, ober an nebeutañ ar gwellañ a frejoù.

  • jol .2
    jol .2

    m. (botanique) Sève.

    (1744) L'Arm 38b. Broccoli, tr. «Peennigueu caule é jole. m.»

    (1905) RNDL 52. lan a jol, tr. «pleines de séve.» ●(1908) DIHU 34/59. p'en dé arrestet er jol. ●(1931) VALL 690a. Sève, tr. «jol ou jal V[annetais] m.»

  • jolbenn
    jolbenn

    f. –ed

    (1) Souillon.

    (1900) KZVr 105 - 18/02/00. Jolben, 'vel jolgen, jorgen, eur plac'h yaouank koeffet 'vel eur plac'h koz, pe c'hoaz koeffet a-dreuz. ●(1996) CRYK 119. Pesa' jolbenn am eus tapet, tr. «Quelle souillon j'ai attrapée.»

    (2) par ext. Femme facile.

    (1982) PBLS 210. (Langoned) jolbenn, tr. «femme de mœurs légères.»

  • jolbet
    jolbet

    adj. Qui vit en concubinage.

    (1982) PBLS 210. (Sant-Servez-Kallag) jolbet, tr. «qui vit en concubinage.»

  • jolfa
    jolfa

    f.

    (1) Femme mal habillée, débraillée.

    (1900) KZVr 105 - 18/02/00. (Lannuon) Jolfa, eur jolfa a zo eur plac'h difurlu, gwisket fall ha digempenn ha hi, koulskoude, dilhadet-mad. Da skouer : «Honnez 'zo koeffet evel eur jolfa !» ●(1931) VALL 298b. Femme sans tournure ou mal habillée, tr. «jolfa T[régor].» ●(1954) VAZA 35. E wreg 'vat, ur jolfa anezhi ha gwisket Doue 'oar, ne vane ket dilavar.

    (2) Grande femme qui marche lentement.

    (1954) VAZA 192. Jolfa : ur vaouez a vent vat ha dezhi ur stumm divalav da gerzhout.

  • jolier
    jolier

    m. –ion Geôlier.

    (1530) J p. 217. (Annas) Ac an nor ayoa digoret – (An geaulyer) Nagoa quet, tr. «(Anne) Est-ce que tu as laissé la porte ouverte ? – (Le geolier) Nullement.»

    (1659) SCger 62b. geolier, tr. «geolier.» ●(1732) GReg 457a. Geolier, tr. «geolyer. p. yen.» ●(1790) MG 390. ur geolièr, péhani, a pe ouair é vai alhuéét mat doreu er prison.

    (1806) JOS 7. Ac ar solyer ovelet oa Joseph fur bras. ●(1869) KTB.ms 14 p 238. ar jeolier na c'houlenn ket digori d'ehan. ●(1889) ISV 316. Ar jolier carguet d'ho dioual. ●(18--) PEN 92/25. ar solliour a neus laret / messajer a walc'h a vo kavet.

  • jolierez
    jolierez

    f. –ed Geolière.

    (1732) GReg 457a. Geoliere, tr. «ar geolyerès

    (1844) GBI I 456. Ar jeolieres a laraz, tr. «La geolière répondit.» ●(18--) PEN 92/85. d'an archerien a d'ar geolierez ive.

  • jolif
    jolif

    adj. =

    (c.1350) Io ms latin 14354 f°107r°. Me amous vnamoric ioliuic in dan an del mé tr. « J'ai une amourette joliette sous les feuilles, je la… » ●(1499) Ca 39a. ioliff. ●89b. Gae et ioliff tout vng ibi vide. ●118a. Joliff. g. iolis. cointes.

    (1732) GReg 210b. Coquet, qui aime à cajoler, tr. «joliff.» ●Coquette, qui aime à être cajolée, tr. «plac'h joliff

  • jolifted
    jolifted

    f. =

    (1732) GReg 210b. Coquetterie, affectation de plaire, amourette, tr. «joliffded.» ●446a. Galanterie, amour, amourette, tr. «joliffded

  • jolimite / jolomite
    jolimite / jolomite

    f. = (?) cholori (?).

    (1935) BREI 429/4b. rak en deiz war-lerc'h e tlee beza jeu ha jolimite adarre, war don ar c'hrampoez gwiniz, gant eured daou vreur o timezi da ziou c'hoar. ●(1936) BREI 447/2b. Keit ma padas an arc'hant jeu ha jolomite bemdez.

  • joliñ
    joliñ

    v. intr. Monter en sève.

    (1931) VALL 690a. monter en sève, tr. «jolein V[annetais].»

  • jolis
    jolis

    adj.

    I. Attr. /Epith. Joli.

    (14--) N 352. Moz quef merch iolis suffisant, tr. «Je vous trouve bien jolie.» ●(1532) Pmof 6. ha jolis a visaig. ●(1557) B I 36. Vn tour fournis dam guis an iolishaff, tr. «une tour épaisse, la plus jolie à mon goût.» ●(1575) M 397. Merchet cazr ha Iolis, tr. «Filles belles et jolies.» ●(1580) G 580. Me a goaer un amour yolys a face, tr. «Je connais un amant de jolie figure.» ●(1647) Am 718. Eur plac'h var an oll Bagol a jolis, tr. «Une fille par-dessus toutes gaillarde et jolie.»

    II. Adv.

    (1) Gentiment.

    (1575) M 1374. Yolis huy am guysquas, hac am logas hasou, tr. «Vous me vêtites gentiment, et me logeâtes avec bienveillance.»

    (2) Gaillardement.

    (14--) Jer A.267-14. Ha goude, a m’avys, / Yolys dre traysson, tr. « Et ensuite, à mon avis, gaillardement par trahison »

    (3) Loc. adv. A-dro-jolis : bellement.

    (1530) Pm 259. Myl den so en bro a tro goly (lire : golys) / Ouz dastum glat a drouc atys, tr. «Il y a mille homme dans le pays, à cœur joie, / Amassant du bien par une mauvaise inspiration.»

  • jolisañ
    jolisañ

    v. tr. d. Mignoter, joliveter, caresser amoureusement.

    (c.1500) Cb. [ioliff] lasciuo / as. g. mignoter ou ioliueter. b. iolissaff.

  • jolisted
    jolisted

    f. Lasciveté.

    (c.1500) Cb. [ioliff] laciuiositas / si. g. mignotie / ioliuete. b. iolisdet. ●(1580) G 571. Lest Ys en e jolysted, tr. «Laissez Is à sa joie.»

    (1732) GReg 446a. Galanterie, amour, amourette, tr. «jolisted

  • Jonaz
    Jonaz

    n. pr. Jonas.

    (1499) Ca 118a. Jonas. g. idem.

  • joñchez
    joñchez

    coll. (alimentation) Jonchées.

    (1732) GReg 543b. Jonchée de lait, tr. «Jonchezenn. p. jonchez

  • joñchezenn
    joñchezenn

    f. (alimentation) Jonchée.

    (1499) Ca 118b. Juncheenn. g. iunchie de lart (lire : lait). l. hec. iuncata / e. ●(c.1500) Cb. Junchee. g. iunchie de lart (lire : lait). l. hec. iuncata / e.

    (1732) GReg 543b. Jonchée de lait, tr. «Jonchezenn. p. jonchez.»

  • Joni
    Joni

    Johnny, Jonnies (surnom donné à Roscoff et environs aux vendeurs saisonniers d’oignons en Grande-Bretagne). Cf. paotr-an-ognon

    (1972) BATZ 39. Terminons en signalant qu’un type de saisonniers s’est éteint à l’île : celui de « Johnny », entendez le marchand d’oignons en Angleterre. Surnommés les « briseurs de sonnettes », ils allaient de porte en porte, proposer les bottes d’oignons. Eux et leur marchandise étaient très populaires dans les villes anglaises.

    (1985) AMRZ 168. Eur Johny a helle tremen evel-se, beteg pevar, pemp miz e Bro-Zaoz da ginnig e varhadourez. ●169. Ar Johnyged a zistroe d'ar gear, leun o godellou a arhant saoz, ha pakajou "te" da ginnig d'o herent ha d'o mignoned. Setu penaoz eo deuet ar hiz, er horn-ze euz Bro-Leon, da eva kemend-all a "de", n'eo ket gand leaz evel ar Zaozon med gand eur beradig gwin e-barz.

  • jonigoù
    jonigoù

    plur. enfant. Les deux mains.

    (1984) ECDR 80. «O ! Ujenig n’eus jonigoù ebet.» (…). ●Jonigoù = Daouarnigoù.

  • jonisk
    jonisk

    adj. (pathologie) Terzhienn jonisk : fièvre violente ; jaunisse.

    (14--) N 1855-1856. Me so gant terzien ancquenet / Ha hy quen jonisc, ne quis quet (rime : jonisc, ne quis quet), tr. «Je suis tourmenté de la fièvre, / Et c'est une forte jaunisse, qui ne part pas.»

  • jonkilhez
    jonkilhez

    coll. (botanique) Jonquilles.

    (1732) GReg 544a. Jonquille, fleur odoriferante, tr. «Jonqilhesen. p. jonqilhès

    (1936) IVGA 186. pennou aour ar jonkilhez, anvez ivez bokedou koraiz.

  • jonkilhezenn
    jonkilhezenn

    f. (botanique) Jonquille.

    (1732) GReg 544a. Jonquille, fleur odoriferante, tr. «Jonqilhesen. p. jonqilhès.»

  • Jord
    Jord

    n. pr. Georges.

    (1499) Ca 118a. Jort. g. george.

    (1974) TDBP III 210. If a oa redet kuit med Jord a zalc’he da galkennata (da grabanata, da flipata) la laeron, tr. « Yves s’était enfui, mais Georges continuait à rouer de coups les voleurs »

  • jordañ
    jordañ

    voir sordañ

  • jore-dijore
    jore-dijore

    adv. À tort et à travers.

    (1931) VALL 754b. parler à tort et à travers, tr. «komz jore-dijore

  • jorgell .1
    jorgell .1

    adj.

    (1) (en plt de qqn) Qui se dandine en marchant.

    (1919) KZVr 356 - 28/12/19. jorgell, tr. «qui se balance en marchant.» ●(1942) VALLsup 46a. Qui marche en se dandinant, tr. «chorgell L[éon] ; jorgell T[régor].»

    (2) (en plt de la démarche de qqn) Dandinante.

    (1959) BRUD 7/18. Eur bale kamm moarvad, pe jorgell, pe imparfall. ●24. Bale jorgell. – Kamm-digamm.

  • jorgell .2
    jorgell .2

    s. Personne qui se dandine en marchant.

    (1931) VALL 197a-b. personne qui se démène, qui se balance en marchant, tr. «chorgell L[éon] jorgell T[régor].» ●(1942) VALLsup 17b. Celui qui se balance en marchant, tr. «jorgell

  • jorgellat
    jorgellat

    v. intr. Se dandiner.

    (1919) KZVr 356 - 28/12/19. jorgellat, tr. «se balancer [en marchant].» ●(1919) FHAB Kerzu 178. Pa ne jorgello ket en ti. ●(1931) VALL 197a-b. personne qui se démène, qui se balance en marchant, tr. «chorgell L[éon] jorgell T[régor] ; marcher ainsi chorgellat, jorgellat fam.» ●(1942) VALLsup 17b. se balancer en marchant, tr. «jorgellat.» ●46a. dandiner (se), tr. «jorgellat

  • jorgeller
    jorgeller

    m. –ion Personne qui se dandine en marchant.

    (1931) VALL 197a-b. personne qui de démène, qui se balance en marchant, tr. «chorgeller L[éon] jorgeller T[régor].» ●(1942) VALLsup 17b. Celui qui se balance en marchant, tr. «jorgeller.» ●46a. Qui marche en se dandinant, tr. «chorgeller L[éon] ; jorgeller T[régor].»

  • jorgenn
    jorgenn

    f. –ed Femme sans tournure ou mal habillée.

    (1931) VALL 298b. Femme sans tournure ou mal habillée, tr. «jorgenn, jolgenn T[régor].»

  • joru
    joru

    m. –ed Bavard.

    (1925) DIHU 163/202. (Groe) Joru, ed, tr. «(s. m.) bavard.» Dastumet de Vleimor.

  • Jos
    Jos

    n. pr. Hypocoristique de Joseph.

    (1935) NOME 99. Ya, gast ! Jos al Louarn… An eil, war an trede renk. ●(1963) EGRH II 120. Joz n. d’h., tr. « Joseph. »

  • joser
    joser

    m. –ioù Sébile.

    (1732) GReg 56b. Petite assiette de bois, pour écrémer le lait, tr. «joçzer. p. joçzeryou. jocher. p. jocheryou

    (1876) TDE.BF 310b. Jocher, joser, s. m, tr. «Petite assiette pour écrémer le lait.»

  • Josilin
    Josilin

    n. de l. Josselin.

    (1) Josilin.

    (1732) GReg 544a. Joçzelin. joçzilin.(c.1789) SD 19. Allain, Person, Deputet eus a Josselin.

    (1847) FVR 113. e Gwenned, ha goude, e Kastel Josselin.(1866) FHB 50/394b. Sebastiana Dubot, eus a Josselin. ●(1867) BBZ III 199. E ker Joslin neb na ioue.

    (1902-1905) LARB 142a. Ur melinér iouank a velin Josselin / E saùas kent en dé / Surga mirga ton la rigedik e rou la la / De luemmein é velin. ●(1908) NIKO 40. É mant é Joselin. ●(1919) BSUF 32. Chom e hras eih dé é Josselin. ●(1930) EBKE 40. étré Joslin ha Plouarmél. ●(1971) LLMM 147/277. distrujañ Josilin, kemer Gwened, Alre (o kreñvaat eno ar c’hastell), kontelezh Bro-Wereg a-bezh.

    (2) Nom de famille.

    (1970) NFBT 96 N° 743. Josselin.

    (3) [Toponymie locale]

    (1732) GReg 544a. Castell Joçzelin.

    (1847) FVR 113. e Kastel Josselin.

    (1922) KEPE 16. Arlerh unan é komansé un aral, Intron Varia Béléan (étal Guéned), Intron Varia en Drein (é Josselin), Intron Varia er Folgoed (étal Brest).

  • joskenn
    joskenn

    f. –où

    A.

    (1) Hure.

    (17--) CBet 2408 (not.). Josquen a un asen.

    (18--) SBI II 92. eun tam euz ma joscon, tr. «un morceau de ma hure.»

    (2) Joue de porc.

    (1926) FHAB Mezheven 235. ar joskennou a voe debret da heul. ●(1935) BREI 409/2a. eur pez josken, an hanter vrasan eus penn ar porc'hol.

    (1976) BAHE 91/27a. E-touez an traoù hag a veze kemeret preder ganto da vat, e oa an div joskenn hag ar pezh a anver e brezhoneg an depouilhoù.

    ►spécial. Demi tête de porc rôtie.

    (1954) VAZA 51. kig sall pe joskenn. ●(1988) TOKO 57. Eur joskenn borhell rouzet mad a oa war an daol.

    B.

    (1) fam. Penn joskenn : qui a de grosses joues.

    (1970) BHAF 112. Meur a vannah gwin a oa bet lakeet war benn, emichañs, rag kana a ree ar baotred er brosesion ken na fiñdaone, ha ruz ar hokennou, dreist-holl penn-joskenn Jañ-Maï Huerou, ar maer. ●257. c'hwezet mad e zioujod, dreist-oll, eur penn-joskenn, evel ma vez lavaret em Bro-Dreger.

    (2) burlesq. Joskennoù a-dreñv : les fesses.

    (1966) YDERrien 9cd. Pa deu d’an aod da neuñ ne vez ket pell o wiskiñ / He joskennoù a-dreñv gant ur monokini.

    (3) burlesq. Pardon ar joskennoù : claquer la bise.

  • jostr
    jostr

    m. Dour-jostr.

    (1) Purin.

    (1931) GWAL 136-137/428. (kornbro Perroz, Treger-Vras) Jostr : fank diwar dour-teil e porz eur vereuri (gourel). ●(1942) SAV 25/14. Sellit penaos en deus mastaret d'in leur an ti gant e zourjostr. ●(1970) BHAF 305. an dour-hañvoez, pe an dour-jost, evel ma vez lavaret en terouer. ●382. Dour-jostr. Dour-hañvoez (purin). ●(1987) BAPR 19. da gas an dour-jostr d'ar liorz.

    (2) sens fig. Mauvais café.

    (1970) BHAF 171. Fall daonet e kavjom kafe Mikael. 'Zo kaerroh, pehed eo rei an ano-ze d'an dour-jostr a roas dim.

  • jostrom .1
    jostrom .1

    adj. (sens divers) Laid, moche, difforme, sale.

    (1931) GWAL 136-137/428. (kornbro Perroz, Treger-Vras) Jostrom : lous en e zilhad (eur plac'h jostrom : eur gouilhourenn). ano-g. ●(1955) VBRU 98. Ur jostrom a blac'h, lart, mannous, ha ruz he c'hokenn. ●(1969) BAHE 62/27. ur jostrom a blac'h : bras, tev, frammet evel ur gwaz.

  • jostrom .2
    jostrom .2

    s.

    (1) Jocrisse.

    (1879) ERNsup 157. jostram, m., un jocrisse, un imbécile, Trév[érec].

    (2) Ménage, nettoyage d'une maison.

    (1869) FHB 237/220b. Lezel a rit ho mam da ober an oll labour c'hros, an oll chostrom euz an ti. ●221a. ho mam oc'h ober ar chostrom dre an ti.

    (3) Femme de ménage.

    (1947) YNVL 92. Va div jostromig koant ! Deuit ma sello ho eontr ouzhoc’h !... Na fichet oc’h ! E palez ar Roue e-unan, n’eus ket div vatezhig gant kement a charmantiz.

  • jot
    jot

    voir jod

  • jotad
    jotad

    voir jodad

  • jotadenn
    jotadenn

    voir jodadenn

  • jotadiñ
    jotadiñ

    voir jodadiñ

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...