Devri

Recherche 'jo...' : 133 mots trouvés

Page 2 : de jogadenn (51) à jotadin (100) :
  • jogadenn
    jogadenn

    f. –où Froissement.

    ●(1931) VALL 321b. Froissement, tr. «jôgadenn f.»

  • jogadur
    jogadur

    m. –ioù Froissement.

    ●(1931) VALL 321b. Froissement, tr. «jôgadur m.»

  • jogañ
    jogañ

    v. tr. d.

    (1) Chiffonner, bouchonner, froisser.

    ●(1879) ERNsup 157. jogañ, chiffonner, Trév[érec].

    ●(1931) VALL 120a. Chiffonner, tr. «T[régor] jogañ.» ●(1963) LLMM 99/261. Jogañ a reas ar veleganez ur gazetenn.

    (2) sens fig. Agacer.

    ●(1942) VALLsup 4b. Agacer, tr. «jogañ.»

  • jogerezh
    jogerezh

    m. Froissement.

    ●(1931) VALL 321b. Froissement, tr. «jôgerez m.»

  • jognac
    jognac

    s. = (?).

    ●(c.1820) COF 46. Ar groag'es qes ne g'evont son / Nac er pot ar jognac nac er forn, / hac evelse e criont caër : / Et eo va sac'hat gant al laër.

  • jognen
    jognen

    s. (botanique) Dactyle pelotonné Dactylis glomerata.

    ●(1942) VALLsup 46a. Dactylis glomerata, tr. «Jognen (Rolland mss.).»

  • jojo
    jojo

    m. enfant. Cheval, dada.

    ●(1732) GReg 241b. Dada, Cheval, en terme enfantin, tr. «jojo.»

    ●(1906) BOBL 22 décembre 117/1c. jêo-jêo koat pe merc'hodennou. ●(1914) DFBP 75a. dada, tr. «jojo.» ●(1955) VBRU 168. krapat war gein o jojo. ●(1974) TDBP III 43. jojo (jaojao) cheval.

  • joke
    joke

    m. –ed Jockey.

    ●(1906) BOBL 20 octobre 109/2c. ar sin da bartia a oa roet re abred d'ar jokeed.

  • jol .1
    jol .1

    f.

    (1) Dampret ’vo jol :

    ●(1927) ANKE 2. Met bremaïk, pa grogo ma skubelenn da vont endro, dampred vo joll, e vo ken net an ti-man ha kastell Rozabaou, ha mat da feurmi, hag e vefe da « Brezidant ar Republik ! ».

    (2) Mont d’ar jol vihan : dépenser le moins possible.

    ●(1969) BAHE 62/41. Gant mont d'ar jol vihan* hag ober un tamm dle e oa tu marteze da sevel un dra bennak welloc'h eget an ti-plouz (…) *Jol vihan = justinañ, espern, ober an nebeutañ ar gwellañ a frejoù.

  • jol .2
    jol .2

    m. (botanique) Sève.

    ●(1744) L'Arm 38b. Broccoli, tr. «Peennigueu caule é jole. m.»

    ●(1905) RNDL 52. lan a jol, tr. «pleines de séve.» ●(1908) DIHU 34/59. p'en dé arrestet er jol. ●(1931) VALL 690a. Sève, tr. «jol ou jal V[annetais] m.»

  • jolbenn
    jolbenn

    f. –ed

    (1) Souillon.

    ●(1900) KZVr 105 - 18/02/00. Jolben, 'vel jolgen, jorgen, eur plac'h yaouank koeffet 'vel eur plac'h koz, pe c'hoaz koeffet a-dreuz. ●(1996) CRYK 119. Pesa' jolbenn am eus tapet, tr. «Quelle souillon j'ai attrapée.»

    (2) par ext. Femme facile.

    ●(1982) PBLS 210. (Langoned) jolbenn, tr. «femme de mœurs légères.»

  • jolbet
    jolbet

    adj. Qui vit en concubinage.

    ●(1982) PBLS 210. (Sant-Servez-Kallag) jolbet, tr. «qui vit en concubinage.»

  • jolfa
    jolfa

    f.

    (1) Femme mal habillée, débraillée.

    ●(1900) KZVr 105 - 18/02/00. (Lannuon) Jolfa, eur jolfa a zo eur plac'h difurlu, gwisket fall ha digempenn ha hi, koulskoude, dilhadet-mad. Da skouer : «Honnez 'zo koeffet evel eur jolfa !» ●(1931) VALL 298b. Femme sans tournure ou mal habillée, tr. «jolfa T[régor].» ●(1954) VAZA 35. E wreg 'vat, ur jolfa anezhi ha gwisket Doue 'oar, ne vane ket dilavar.

    (2) Grande femme qui marche lentement.

    ●(1954) VAZA 192. Jolfa : ur vaouez a vent vat ha dezhi ur stumm divalav da gerzhout.

  • jolier
    jolier

    m. –ion Geôlier.

    ●(1530) J p. 217. (Annas) Ac an nor ayoa digoret – (An geaulyer) Nagoa quet, tr. «(Anne) Est-ce que tu as laissé la porte ouverte ? – (Le geolier) Nullement.»

    ●(1659) SCger 62b. geolier, tr. «geolier.» ●(1732) GReg 457a. Geolier, tr. «geolyer. p. yen.» ●(1790) MG 390. ur geolièr, péhani, a pe ouair é vai alhuéét mat doreu er prison.

    ●(1806) JOS 7. Ac ar solyer ovelet oa Joseph fur bras. ●(1869) KTB.ms 14 p 238. ar jeolier na c'houlenn ket digori d'ehan. ●(1889) ISV 316. Ar jolier carguet d'ho dioual. ●(18--) PEN 92/25. ar solliour a neus laret / messajer a walc'h a vo kavet.

  • jolierez
    jolierez

    f. –ed Geolière.

    ●(1732) GReg 457a. Geoliere, tr. «ar geolyerès.»

    ●(1844) GBI I 456. Ar jeolieres a laraz, tr. «La geolière répondit.» ●(18--) PEN 92/85. d'an archerien a d'ar geolierez ive.

  • jolif
    jolif

    adj. =

    ●(c.1350) Io ms latin 14354 f°107r°. Me amous vnamoric ioliuic in dan an del mé tr. « J'ai une amourette joliette sous les feuilles, je la… » ●(1499) Ca 39a. ioliff. ●89b. Gae et ioliff tout vng ibi vide. ●118a. Joliff. g. iolis. cointes.

    ●(1732) GReg 210b. Coquet, qui aime à cajoler, tr. «joliff.» ●Coquette, qui aime à être cajolée, tr. «plac'h joliff.»

  • jolifted
    jolifted

    f. =

    ●(1732) GReg 210b. Coquetterie, affectation de plaire, amourette, tr. «joliffded.» ●446a. Galanterie, amour, amourette, tr. «joliffded.»

  • jolimite / jolomite
    jolimite / jolomite

    f. = (?) cholori (?).

    ●(1935) BREI 429/4b. rak en deiz war-lerc'h e tlee beza jeu ha jolimite adarre, war don ar c'hrampoez gwiniz, gant eured daou vreur o timezi da ziou c'hoar. ●(1936) BREI 447/2b. Keit ma padas an arc'hant jeu ha jolomite bemdez.

  • joliñ
    joliñ

    v. intr. Monter en sève.

    ●(1931) VALL 690a. monter en sève, tr. «jolein V[annetais].»

  • jolis
    jolis

    adj.

    I. Attr. /Epith. Joli.

    ●(14--) N 352. Moz quef merch iolis suffisant, tr. «Je vous trouve bien jolie.» ●(1532) Pmof 6. ha jolis a visaig. ●(1557) B I 36. Vn tour fournis dam guis an iolishaff, tr. «une tour épaisse, la plus jolie à mon goût.» ●(1575) M 397. Merchet cazr ha Iolis, tr. «Filles belles et jolies.» ●(1580) G 580. Me a goaer un amour yolys a face, tr. «Je connais un amant de jolie figure.» ●(1647) Am 718. Eur plac'h var an oll Bagol a jolis, tr. «Une fille par-dessus toutes gaillarde et jolie.»

    II. Adv.

    (1) Gentiment.

    ●(1575) M 1374. Yolis huy am guysquas, hac am logas hasou, tr. «Vous me vêtites gentiment, et me logeâtes avec bienveillance.»

    (2) Gaillardement.

    ●(14--) Jer A.267-14. Ha goude, a m’avys, / Yolys dre traysson, tr. « Et ensuite, à mon avis, gaillardement par trahison »

    (3) Loc. adv. A-dro-jolis : bellement.

    ●(1530) Pm 259. Myl den so en bro a tro goly (lire : golys) / Ouz dastum glat a drouc atys, tr. «Il y a mille homme dans le pays, à cœur joie, / Amassant du bien par une mauvaise inspiration.»

  • jolisañ
    jolisañ

    v. tr. d. Mignoter, joliveter, caresser amoureusement.

    ●(c.1500) Cb. [ioliff] lasciuo / as. g. mignoter ou ioliueter. b. iolissaff.

  • jolisted
    jolisted

    f. Lasciveté.

    ●(c.1500) Cb. [ioliff] laciuiositas / si. g. mignotie / ioliuete. b. iolisdet. ●(1580) G 571. Lest Ys en e jolysted, tr. «Laissez Is à sa joie.»

    ●(1732) GReg 446a. Galanterie, amour, amourette, tr. «jolisted.»

  • Jonaz
    Jonaz

    n. pr. Jonas.

    ●(1499) Ca 118a. Jonas. g. idem.

  • joñchez
    joñchez

    coll. (alimentation) Jonchées.

    ●(1732) GReg 543b. Jonchée de lait, tr. «Jonchezenn. p. jonchez.»

  • joñchezenn
    joñchezenn

    f. (alimentation) Jonchée.

    ●(1499) Ca 118b. Juncheenn. g. iunchie de lart (lire : lait). l. hec. iuncata / e. ●(c.1500) Cb. Junchee. g. iunchie de lart (lire : lait). l. hec. iuncata / e.

    ●(1732) GReg 543b. Jonchée de lait, tr. «Jonchezenn. p. jonchez.»

  • Joni
    Joni

    Johnny, Jonnies (surnom donné à Roscoff et environs aux vendeurs saisonniers d’oignons en Grande-Bretagne). Cf. paotr-an-ognon

    ●(1972) BATZ 39. Terminons en signalant qu’un type de saisonniers s’est éteint à l’île : celui de « Johnny », entendez le marchand d’oignons en Angleterre. Surnommés les « briseurs de sonnettes », ils allaient de porte en porte, proposer les bottes d’oignons. Eux et leur marchandise étaient très populaires dans les villes anglaises.

    ●(1985) AMRZ 168. Eur Johny a helle tremen evel-se, beteg pevar, pemp miz e Bro-Zaoz da ginnig e varhadourez. ●169. Ar Johnyged a zistroe d'ar gear, leun o godellou a arhant saoz, ha pakajou "te" da ginnig d'o herent ha d'o mignoned. Setu penaoz eo deuet ar hiz, er horn-ze euz Bro-Leon, da eva kemend-all a "de", n'eo ket gand leaz evel ar Zaozon med gand eur beradig gwin e-barz.

  • jonigoù
    jonigoù

    plur. enfant. Les deux mains.

    ●(1984) ECDR 80. «O ! Ujenig n’eus jonigoù ebet.» (…). ●Jonigoù = Daouarnigoù.

  • jonisk
    jonisk

    adj. (pathologie) Terzhienn jonisk : fièvre violente ; jaunisse.

    ●(14--) N 1855-1856. Me so gant terzien ancquenet / Ha hy quen jonisc, ne quis quet (rime : jonisc, ne quis quet), tr. «Je suis tourmenté de la fièvre, / Et c'est une forte jaunisse, qui ne part pas.»

  • jonkilhez
    jonkilhez

    coll. (botanique) Jonquilles.

    ●(1732) GReg 544a. Jonquille, fleur odoriferante, tr. «Jonqilhesen. p. jonqilhès.»

    ●(1936) IVGA 186. pennou aour ar jonkilhez, anvez ivez bokedou koraiz.

  • jonkilhezenn
    jonkilhezenn

    f. (botanique) Jonquille.

    ●(1732) GReg 544a. Jonquille, fleur odoriferante, tr. «Jonqilhesen. p. jonqilhès.»

  • Jord
    Jord

    n. pr. Georges.

    ●(1499) Ca 118a. Jort. g. george.

    ●(1974) TDBP III 210. If a oa redet kuit med Jord a zalc’he da galkennata (da grabanata, da flipata) la laeron, tr. « Yves s’était enfui, mais Georges continuait à rouer de coups les voleurs »

  • jordañ
    jordañ

    voir sordañ

  • jore-dijore
    jore-dijore

    adv. À tort et à travers.

    ●(1931) VALL 754b. parler à tort et à travers, tr. «komz jore-dijore.»

  • jorgell .1
    jorgell .1

    adj.

    (1) (en plt de qqn) Qui se dandine en marchant.

    ●(1919) KZVr 356 - 28/12/19. jorgell, tr. «qui se balance en marchant.» ●(1942) VALLsup 46a. Qui marche en se dandinant, tr. «chorgell L[éon] ; jorgell T[régor].»

    (2) (en plt de la démarche de qqn) Dandinante.

    ●(1959) BRUD 7/18. Eur bale kamm moarvad, pe jorgell, pe imparfall. ●24. Bale jorgell. – Kamm-digamm.

  • jorgell .2
    jorgell .2

    s. Personne qui se dandine en marchant.

    ●(1931) VALL 197a-b. personne qui se démène, qui se balance en marchant, tr. «chorgell L[éon] jorgell T[régor].» ●(1942) VALLsup 17b. Celui qui se balance en marchant, tr. «jorgell.»

  • jorgellat
    jorgellat

    v. intr. Se dandiner.

    ●(1919) KZVr 356 - 28/12/19. jorgellat, tr. «se balancer [en marchant].» ●(1919) FHAB Kerzu 178. Pa ne jorgello ket en ti. ●(1931) VALL 197a-b. personne qui se démène, qui se balance en marchant, tr. «chorgell L[éon] jorgell T[régor] ; marcher ainsi chorgellat, jorgellat fam.» ●(1942) VALLsup 17b. se balancer en marchant, tr. «jorgellat.» ●46a. dandiner (se), tr. «jorgellat.»

  • jorgeller
    jorgeller

    m. –ion Personne qui se dandine en marchant.

    ●(1931) VALL 197a-b. personne qui de démène, qui se balance en marchant, tr. «chorgeller L[éon] jorgeller T[régor].» ●(1942) VALLsup 17b. Celui qui se balance en marchant, tr. «jorgeller.» ●46a. Qui marche en se dandinant, tr. «chorgeller L[éon] ; jorgeller T[régor].»

  • jorgenn
    jorgenn

    f. –ed Femme sans tournure ou mal habillée.

    ●(1931) VALL 298b. Femme sans tournure ou mal habillée, tr. «jorgenn, jolgenn T[régor].»

  • joru
    joru

    m. –ed Bavard.

    ●(1925) DIHU 163/202. (Groe) Joru, ed, tr. «(s. m.) bavard.» Dastumet de Vleimor.

  • Jos
    Jos

    n. pr. Hypocoristique de Joseph.

    ●(1935) NOME 99. Ya, gast ! Jos al Louarn… An eil, war an trede renk. ●(1963) EGRH II 120. Joz n. d’h., tr. « Joseph. »

  • joser
    joser

    m. –ioù Sébile.

    ●(1732) GReg 56b. Petite assiette de bois, pour écrémer le lait, tr. «joçzer. p. joçzeryou. jocher. p. jocheryou.»

    ●(1876) TDE.BF 310b. Jocher, joser, s. m, tr. «Petite assiette pour écrémer le lait.»

  • Josilin
    Josilin

    n. de l. Josselin.

    (1) Josilin.

    ●(1732) GReg 544a. Joçzelin. joçzilin. ●(c.1789) SD 19. Allain, Person, Deputet eus a Josselin.

    ●(1847) FVR 113. e Gwenned, ha goude, e Kastel Josselin. ●(1866) FHB 50/394b. Sebastiana Dubot, eus a Josselin. ●(1867) BBZ III 199. E ker Joslin neb na ioue.

    ●(1902-1905) LARB 142a. Ur melinér iouank a velin Josselin / E saùas kent en dé / Surga mirga ton la rigedik e rou la la / De luemmein é velin. ●(1908) NIKO 40. É mant é Joselin. ●(1919) BSUF 32. Chom e hras eih dé é Josselin. ●(1930) EBKE 40. étré Joslin ha Plouarmél. ●(1971) LLMM 147/277. distrujañ Josilin, kemer Gwened, Alre (o kreñvaat eno ar c’hastell), kontelezh Bro-Wereg a-bezh.

    (2) Nom de famille.

    ●(1970) NFBT 96 N° 743. Josselin.

    (3) [Toponymie locale]

    ●(1732) GReg 544a. Castell Joçzelin.

    ●(1847) FVR 113. e Kastel Josselin.

    ●(1922) KEPE 16. Arlerh unan é komansé un aral, Intron Varia Béléan (étal Guéned), Intron Varia en Drein (é Josselin), Intron Varia er Folgoed (étal Brest).

  • joskenn
    joskenn

    f. –où

    A.

    (1) Hure.

    ●(17--) CBet 2408 (not.). Josquen a un asen.

    ●(18--) SBI II 92. eun tam euz ma joscon, tr. «un morceau de ma hure.»

    (2) Joue de porc.

    ●(1926) FHAB Mezheven 235. ar joskennou a voe debret da heul. ●(1935) BREI 409/2a. eur pez josken, an hanter vrasan eus penn ar porc'hol.

    ●(1976) BAHE 91/27a. E-touez an traoù hag a veze kemeret preder ganto da vat, e oa an div joskenn hag ar pezh a anver e brezhoneg an depouilhoù.

    ►spécial. Demi tête de porc rôtie.

    ●(1954) VAZA 51. kig sall pe joskenn. ●(1988) TOKO 57. Eur joskenn borhell rouzet mad a oa war an daol.

    B.

    (1) fam. Penn joskenn : qui a de grosses joues.

    ●(1970) BHAF 112. Meur a vannah gwin a oa bet lakeet war benn, emichañs, rag kana a ree ar baotred er brosesion ken na fiñdaone, ha ruz ar hokennou, dreist-holl penn-joskenn Jañ-Maï Huerou, ar maer. ●257. c'hwezet mad e zioujod, dreist-oll, eur penn-joskenn, evel ma vez lavaret em Bro-Dreger.

    (2) burlesq. Joskennoù a-dreñv : les fesses.

    ●(1966) YDERrien 9cd. Pa deu d’an aod da neuñ ne vez ket pell o wiskiñ / He joskennoù a-dreñv gant ur monokini.

    (3) burlesq. Pardon ar joskennoù : claquer la bise.

  • jostr
    jostr

    m. Dour-jostr.

    (1) Purin.

    ●(1931) GWAL 136-137/428. (kornbro Perroz, Treger-Vras) Jostr : fank diwar dour-teil e porz eur vereuri (gourel). ●(1942) SAV 25/14. Sellit penaos en deus mastaret d'in leur an ti gant e zourjostr. ●(1970) BHAF 305. an dour-hañvoez, pe an dour-jost, evel ma vez lavaret en terouer. ●382. Dour-jostr. Dour-hañvoez (purin). ●(1987) BAPR 19. da gas an dour-jostr d'ar liorz.

    (2) sens fig. Mauvais café.

    ●(1970) BHAF 171. Fall daonet e kavjom kafe Mikael. 'Zo kaerroh, pehed eo rei an ano-ze d'an dour-jostr a roas dim.

  • jostrom .1
    jostrom .1

    adj. (sens divers) Laid, moche, difforme, sale.

    ●(1931) GWAL 136-137/428. (kornbro Perroz, Treger-Vras) Jostrom : lous en e zilhad (eur plac'h jostrom : eur gouilhourenn). ano-g. ●(1955) VBRU 98. Ur jostrom a blac'h, lart, mannous, ha ruz he c'hokenn. ●(1969) BAHE 62/27. ur jostrom a blac'h : bras, tev, frammet evel ur gwaz.

  • jostrom .2
    jostrom .2

    s.

    (1) Jocrisse.

    ●(1879) ERNsup 157. jostram, m., un jocrisse, un imbécile, Trév[érec].

    (2) Ménage, nettoyage d'une maison.

    ●(1869) FHB 237/220b. Lezel a rit ho mam da ober an oll labour c'hros, an oll chostrom euz an ti. ●221a. ho mam oc'h ober ar chostrom dre an ti.

    (3) Femme de ménage.

    ●(1947) YNVL 92. Va div jostromig koant ! Deuit ma sello ho eontr ouzhoc’h !... Na fichet oc’h ! E palez ar Roue e-unan, n’eus ket div vatezhig gant kement a charmantiz.

  • jot
    jot

    voir jod

  • jotad
    jotad

    voir jodad

  • jotadenn
    jotadenn

    voir jodadenn

  • jotadiñ
    jotadiñ

    voir jodadiñ

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...