Devri

Recherche 'karr...' : 120 mots trouvés

Page 2 : de karre-1 (51) à karrierenn-2 (100) :
  • karre .1
    karre .1

    adj. Carré.

    ●(1633) Nom 13b. Corpus quadratum : corps quarré & bien disposé, ou proportionné : corf quarrè pehiny á ve græt mat, taillet mat. ●138b. Stutula : tuile quarrée : teolen quarrè. ●141b. Pila, stela : pilier carré : piler quarrè. ●251a. Lapis quadratus : pierre quarrée : mæn quarrè, mæn benaff.

  • karre .2
    karre .2

    m. –où

    (1) (géométrie) Carré.

    ●(1499) Ca 32b. Carre. g. idem ou quadrangle.

    ●(1732) GReg 768a. Quarré, quarée, figure quadrangulaire, tr. «Carre.» ●Un quarré, tr. «Carre. p. carreou.»

    (2) C'hoari karre : jouer à la marelle.

    ●(1995) BRYV II 16. (Milizag) deom bremañ da hoari karre ! gand mên plad ha roudennou war al leur.

    (3) Chassis.

    ●(1934) BRUS 273. Un chassis, tr. «ur haré –ieu.»

    (4) Souche (de cheminée).

    ●(1986) CCBR 104. (Brieg) souche de cheminée, tr. «karre ar siminal.»

    (5) Coussin carré.

    ●(1659) SCger 19b. careau sous le genoux, tr. «carre.»

    (6) Carreau de marbre, etc.

    ●(1732) GReg 137a. Carreau de marbre, de brique, de tuile, de fayence, tr. «Van[netois] Carre. p. carreeü. ur harre.»

    (7) Carré, carreau (de jardin).

    ●(1732) GReg 137a. Carreau, ou, carré de jardin, tr. «Carre. p. carreou.»

  • karre .3
    karre .3

    s. Derc'hel e garre : tenir sa morgue.

    ●(1659) SCger 81a. il tient sa morgue, tr. «derc'hel a ra e garre.» ●(1732) GReg 638b. Il tient bien sa morgue, tr. «Caër ez talc'h e garrè.»

  • karreadur
    karreadur

    m. Équarrissage.

    ●(1732) GReg 363a. Équarissement, action d'équarir, tr. «carreadur.»

  • karreañ
    karreañ

    v. tr. d.

    (1) Équarrir (du bois, de la pierre), rendre carré.

    ●(1659) SCger 99b. quarrer, tr. «carrea.» ●166a. quarrea, tr. «carrer.» ●(1732) GReg 363a. Équarir, ou équarer, dresser du bois à angles droits, tr. «Carrea. pr. carreët. carrea coad-matery.»

    ●(1876) TDE.BF 324a. Karrea, v. a., tr. «Equarrir.»

    (2) Carreler (des chaussures).

    ●(1659) SCger 19b. carreler des souliers, tr. «crenna, carrea boutou.»

  • karreat
    karreat

    v. tr. d. Transporter par charrette.

    ●(1876) TDE.BF 324a. Karrea, karreat, v. a., tr. «Charroyer.»

    ●(1931) VALL 113b. Charroyer, tr. «karrea (Gon.).» ●(1982) ENEU 36. (Eusa) poent karread teil adarre. ●45. karread an eostou.

  • karred
    karred

    s. (habillement) Ancienne coiffe de Lesneven.

    ●(1912) BSAf xxxix 308. l'ancienne coiffe de Lesneven, dite coiffe karred.

  • karreerezh
    karreerezh

    m. Équarrissage.

    ●(1732) GReg 363a. Équarissement, action d'équarir, tr. «Carrérez.»

  • karreet
    karreet

    adj. Équarri.

    ●(1732) GReg 363a. Du merrein équarri, tr. «Coad-matery carreët.»

  • karreg
    karreg

    f. karreger, kerreg, kerrigi, karregi

    I. (en mer ou sur la côte, en eau douce)

    (1) Étoc.

    ●(1633) Nom 231a-b. Scopulus, saxum : rocher, escueil : roch, quarrec en mor. ●231b. Murex : la pointe & l'aspreté d'vn rocher : an becq lemm ves á vn quarrecq.

    ●(1659) SCger 48a. ecueil, tr. «carrec p. querrec.» ●106a. rocher, tr. «carrec, p. querrer (lire : querrec).» ●135b. carrec, querrec, tr. «rocher.» ●(1732) GReg 321b. Écueil, rocher dans la mer, tr. «Qarrecq. p. qerrecq.» ●825b. rocher qui est dans la mer, ou près de la mer, tr. «Qarrecq. p. qerrecq.» ●(17--) TE 79. ur harêq calét.

    ●(1849) LLB 542. ar ur hareg er ster. ●640. pelat a zoh er hareger. ●(1876) TDE.BF 324a. Karrek, s. f., tr. «Rocher en mer, ou que la mer baigne, ou qui borde la mer. Il s'emploie aussi avec le sens général d'écueil en mer.»

    ●(1911) BUAZperrot 638. evel martoloded e kreiz ar c'herreg. ●(1931) VALL 662b. Rocher de la mer, tr. «karreg f. pl. kerreg.»

    (2) [au plur.] Kerrigi : petits rochers de la côte.

    ●(1924) BILZbubr 41/944. atao o turmuch er gourlenn pe er gerigi. ●(1924) BILZbubr 46/1088. en-dro d'ar gerigi. ●Kerigi, tr. «pointes de rochers, petits rochers.» ●(1994) BRRI 41. Un druez ! ha koulskoude nag a vezhin ouzh ar c’harregi hag ar sourneier.

    (3) Skeiñ war ar garreg : s'échouer sur les rochers.

    ●(1732) GReg 825b. Donner sur le rocher, parlant d'un vaisseau, tr. «Sqei var ar garrecq.»

    II. (en pleine terre)

    (1) Rocher.

    ●(1882) BAR 85. eur bez nevez flamm, cleuzet en eur garek. ●(1894) BUZmornik 204. hen henchaz betek eur garrek kleuz a ioa e kreiz meneziou Subiako. (…) en em denna ez-veo enn eur garrek kleuz, evel enn eur bez.

    (2) Roche (matière).

    ●(1907) AVKA 314. Ar be ze, kleuzet er garrek, a oa neve. ●(1962) EGRH I 27. betek ar garreg, tr. « jusqu’à la roche. »

    III. Bezañ kriz evel ur garreg : être très dur, redoutable.

    ●(1866) LZBt Genver 94 (T). Potr ann drompil (...) e-keit a ma c'hourc'hemenne d'ann dud all bean ien evel ar skorn, ha krioc'h eget ar gerrek.

  • Karreg-an-Tan .1
    Karreg-an-Tan .1

    oronyme (Gouézec).

    ●(1928) FHAB C’hwevrer 55. war Garreg an Tan, e Gouezeg. ●(1943) FHAB Mezeven 308. 'Vel-se, Karreg an Tan, tachenn an tantadou. ●(1945) GPRV 4. etre Ar Stêr Aon ha Karreg an Tan. ●(1955) STBJ 104. bourc’h Goezeg hag, a-dreñv he c’hein, Karreg-an-Tan, ar roc’h vras-se ken brudet en tolead.

  • Karreg-an-Tan .2
    Karreg-an-Tan .2

    oronyme (Cléder).

    ●(1987) BRUDn 110/26. Karreg an Tan (Kleder).

  • karreg-tarzh
    karreg-tarzh

    f. (domaine maritime) Brisant, écueil.

    ●(1931) VALL 82b. Brisant, tr. «karreg-tarz f. pl. kerreg-.»

  • karregek
    karregek

    adj. Rocheux.

    ●(1944) DGBD 113. an aod uhel karregek.

  • karregenn
    karregenn

    f. Rocher.

    ●(1931) VALL 662b. Rocher de la mer, tr. «karregenn f.»

  • karregus
    karregus

    adj. Abondant en écueils.

    ●(1732) GReg 321b. Plein d'écueils, tr. «qarregus.»

    ●(1931) VALL 241a. où l'on peut rencontrer des écueils, tr. «karrregus.»

  • karrekaat
    karrekaat

    v. intr. Se fossiliser.

    ●(1931) VALL 314b. se fossiliser, tr. «karrekaat.»

  • karrekadur
    karrekadur

    m. Pétrification, fossilisation.

    ●(1962) EGRH I 27. karrekadur m., tr. « pétrification, fossilisation. »

  • karrekaenn
    karrekaenn

    f. –où Fossile.

    ●(1942) VALLsup 81a. Fossile, tr. «Karrekaënn f. (Meven Mordiern) s'applique aux aux végétaux et animaux fossilisés.»

  • karrekaet
    karrekaet

    adj. Fossilisé.

    ●(1944) DGBD 88. pesked karrekaet.

  • karrekaus
    karrekaus

    adj. Fossilisant.

    ●(1931) VALL 314b. Fossilisant, tr. «karrekaüs.»

  • karreled
    karreled

    m. Pelote à épingles.

    ●(1907) VBFV.fb 74a. pelote aux épingles, tr. «karled, m.» ●(1931) VALL 545a. Pelote à mettre les épingles, tr. «karreled m.»

  • karreledad
    karreledad

    m. –où Pelote d'épingles.

    ●(1931) VALL 545a. Pelote à mettre les épingles ; le contenu d'épingles, tr. «karreledad m.»

  • karreledenn
    karreledenn

    f. –où Pelote à épingles.

    ●(1876) TDE.BF 324a. Karreledenn, s. f., tr. «Pelote pour fixer les épingles.»

  • karrell
    karrell

    f. –où Carreau de carreleur.

    ●(1732) GReg 137a. Carreau, pierre de taille de mediocre grandeur, tr. «Carrell. p. carrellou.»

  • karrelladur
    karrelladur

    m. Action de carreler.

    ●(1732) GReg 137b. Carrelage, & carrelure, application de carreaux d'une chambre, tr. «Carreladur.»

  • karrellañ
    karrellañ

    v. tr. d. Carreler.

    ●(1732) GReg 137b. Carreler, paver de carreaux, tr. «Carrella. pr. carrellet.»

  • karreller
    karreller

    m. –ion Carreleur.

    ●(1732) GReg 137b. Carreleur, maçon qui carrele, tr. «Carellèr. p. carrelléryen.»

  • karrellerezh
    karrellerezh

    m. Action de carreler.

    ●(1732) GReg 137b. Carrelage, & carrelure, application de carreaux d'une chambre, tr. «carrelérez.»

  • karrener
    karrener

    m. –ion Charretier.

    ●(1847) FVR 8è. Thomaz a c'halv he vevel karrener. ●(1876) TDE.BF 324a. Karrener, karreter, s. m., tr. «Charretier.»

  • karreoù
    karreoù

    plur.

    (1) Caprices.

    ●(1967) BRUD 26-27/24. red dezi gouzañv karreou he fried. ●(1970) BHAF 96. ne oa ket echu an admiral koz gant e garreou... ●384. «Me zo skuiz gant da garreou.», gand da faltaziou, da froudennou, da zoareou.

    (2) Tremen dre garreoù ub. : faire les volontés, les caprices de qqn.

    ●(1970) BHAF 180. Lost ebed d'ar gudenn, daoust pegen spontuz e oa, red e vefe tremen dre garreou Lusifer.

    (3) Ober e garreoù : s'occuper de son travail, de ses affaires.

    ●(1943) SAV 26/69. Me a zo den d'ober va c'hareou hep unan-bennak o froñval war va lerc'h... ●(1955) VBRU 86. ranket he devoa paouez d'ober he c'harreoù. ●191. ober he c'harreoù a zo mont ha dont evit he labour (da skouer : ne grog al louarn d'ober e garreoù nemet pa vez noz).

  • karreoz
    karreoz

    m. Coussin carré.

    ●(1659) SCger 19b. careau sous le genoux, tr. «carreos.»

  • karrer
    karrer

    m. –ion Charron.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 99). Carer, l. rotarius.

    ●(1659) SCger 22b. charon, tr. «carrer.» ●135b. carrer, tr. «charron.» ●(1732) GReg 155a. Charron, faiseur de charrettes, &c., tr. «Qarrer. p. qarréryen. Van[netois] qarrour. p. yon, yan.»

    ●(1847) MDM 325. A kredi a rit-hu e veulan ar c'harrerien hag ar varijaled. ●(1857) CBF 109. Brema e tesk beza karrer, tr. «Il apprend à présent le métier de charron.» ●(1869) FHB 217/68a. ar c'harrer (...) var bouez poania avoalc'h da renca skinou ha bendeliou.

    ●(1907) PERS 162. karer ha kalvez deuz he vicher. ●(1931) VALL 113b. Charron, tr. «karrer pl. ien.»

  • karreraj
    karreraj

    m. Charronnage.

    ●(1732) GReg 155a. Charronnage, travail et ouvrage de charron, tr. «Qarreraich. Van[netois] qarrourach.»

  • karrerezh
    karrerezh

    m. Charronnage.

    ●(1931) VALL 113b. Charronnage, charronnerrie, tr. «karrerez m.»

  • karrev
    karrev

    s. Carreau.

    ●(1499) Ca 168a. Quarreau. g. quarrel de pauement.

  • karrevnañ
    karrevnañ

    v. intr. Voler en avion.

    ●(1927) GERI.Ern 143. voler en avion, tr. «karr-evna.»

  • karrez .1
    karrez .1

    adj.

    I.

    (1) Carré.

    ●(1931) VALL 98b. Carré, tr. «karrez.»

    (2) Metr karrez : mètre carré.

    ●(1931) VALL 98b. Mettre carré, tr. «metr karrez.»

    II. sens fig.

    (1) Lein garrez : bon repas.

    ●(1952) LLMM 31/58. (Douarnenez) ul lein gare : ul lein vat.

    (2) Costaud.

    ●(1970) GSBG 102. (Groe) karre, tr. «costaud.» ●150. ur vaouez garre, tr. «une femme costaude.» ●221. karre, tr. «costaud» – comp[aratif]. karreioc'h – sup[erlatif] karreiañ.»

  • karrez .2
    karrez .2

    m. –ioù Carré.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 99). Carres, g. chavreau.

    ●(1732) GReg 137a. Carreau, ou, carré de jardin, tr. «Carrez. p. carrezyou.»

  • karrezadur
    karrezadur

    m.

    (1) Carrelure (de chaussures).

    ●(1732) GReg 137b. Carrelure, remonture de souliers, de bottes, tr. «carrezadur botou. carreadur botou.»

    (2) Équarissage.

    ●(1931) VALL 269a. Équarrissage, tr. «karre(z)adur.»

    (3) Quadrature.

    ●(1931) VALL 606a. Quadrature, tr. «karrezadur.»

  • karrezañ
    karrezañ

    v. tr. d.

    (1) Carreler (une surface).

    ●(1732) GReg 137b. Carreler, paver de carreaux, tr. «carreza. pr. carrezet..»

    ●(1876) TDE.BF 324b. Karreza, v. a., tr. «Carreler, couvrir de carreaux ou briques, ou autres matières minérales.»

    (2) Carreler (des chaussures).

    ●(1732) GReg 137b. Carreler des souliers, tr. «carreza botou. carrea boutou.»

    (3) Équarrir, carrer.

    ●(c.1718) CHal.ms i. carrer, tr. «carreein carréein.»

    ●(1872) ROU 83b. Equarrir, tr. «Carrea.»

    ●(1903) EGBV 87. Er halvé, get é vohal, en des karréet en trestiér. ●(1931) VALL 98b. Carrer, rendre carré, tr. «karreza.» ●269a. Équarrir, tr. «karre(z)a.»

  • karrezegañ
    karrezegañ

    v. tr. d. Équarrir, carrer.

    ●(1931) VALL 98b. Carrer, rendre carré, tr. «karrezega.»

  • karrezek
    karrezek

    adj. Carré.

    ●(1931) VALL 98b. Carré, tr. «karrezek.»

  • karrezenn
    karrezenn

    f. –où

    (1) Carreau de carreleur.

    ●(1633) Nom 138b. Tessera : quarreau : vn quarresen.

    ●(1659) SCger 99b. quarreau, tr. «carresen.» ●(1732) GReg 137b. Carreau de marbre, de brique, de tuile, de fayence, tr. «Carrezenn. p. carezennou.»

    ●(1876) TDE.BF 324b. Karrezenn, s. f., tr. «Carreau en terre cuite ; pl. ou.»

    (2) Karrezenn-wer : carreau de vitre.

    ●(1732) GReg 137a. Carreau, carré de vitre, tr. «carrezeñ-güezr. p. carrezennou-güezr.»

    (3) (géométrie) Carré.

    ●(1931) VALL 98b. Carré subs., tr. «karrezenn f.»

  • karrezenn-war
    karrezenn-war

    f. (géométrie) Losange.

    ●(1931) VALL 432b. Losange, tr. «karrezenn-war f. pl. karrezennou-gwar.»

  • karrezer
    karrezer

    m. –ion

    (1) Carreleur.

    ●(1732) GReg 137b. Carreleur, maçon qui carrele, tr. «carrezèr. p. yen.»

    (2) Carreleur de chaussures.

    ●(1732) GReg 137b. Carreleur, qui carrele des souliers, tr. «carrezer botou. p. carrezéryen boutou.»

  • karrezerezh
    karrezerezh

    m.

    (1) Action de carreler.

    ●(1732) GReg 137b. Carrelage, & carrelure, application de carreaux d'une chambre, tr. «carrezérez.»

    (2) Équarissage.

    ●(1931) VALL 269a. Équarrissage, tr. «karre(z)erez.»

  • karrhent
    karrhent

    m. –où Chemin à charrette, charrière.

    ●(1659) SCger 109b. sente, tr. «carhent.» ●(1732) GReg 159b. Chemin où les charrettes peuvent passer, tr. «qarr-hend. p. qarr-hinchou.»

    ●(1876) TDE.BF 324b. Karr-heñt, s. m., tr. «Chemin de voiture.»

  • karrierenn .1
    karrierenn .1

    f. Cours de la vie.

    ●(1689) DOctrinal 199. combattet ec’heux loyalamant ha continuet en eurusdet, ar carrieren ar buez mortel-ma.

  • karrierenn .2
    karrierenn .2

    f. Carrière.

    ●(1633) Nom 232a. Latomia, latumia, lapicidina, lapicædina : quarrere : quarrieren.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...