Devri

Recherche 'karr...' : 120 mots trouvés

Page 3 : de karrig (101) à karrtanerezh (120) :
  • karrig
    karrig

    m. (astronomie) =

    (1744) L'Arm 356a. Septentrion, Constellation de 7 étoiles, Petite-Ourse ou Grande-Ourse, tr. «Carricq

  • karrigell
    karrigell

    f. –où

    I.

    (1) Chariot.

    (1633) Nom 179a. Vehiculum, vectabulum, currus : chariot : vn carriguell.

    (2) Brouette.

    (1732) GReg 122a. Brouette, tr. «carricqell. p. caricqellou. Van[netois] cariqel. p. cariqelleü.» ●(1744) L'Arm 39a. Brouette, tr. «Carriqueell.. leu. f.» ●(1783) BV 815. queret ur gariquel hac ur bal.

    (1849) LLB 109. er forh hag er garkel. ●(1856) VNA 55. une Brouette, tr. «ur Garriquêl.» ●(1857) CBF 103. Karrikel, f., tr. «Brouette.» ●(1869) FHB 250/327b. a azezas var he garrigel, pe mar kirit he c'hravas-rodellek pe he vroueten.

    (1910-15) CTPV I 73. Rudelei mat er hargellow, tr. «Qui saura bien rouler les brouettes.» ●(1925) FHAB Du 435. Ar paotr spontet kloz a laoskas brec'hiou ar garrigell.

    (3) Tombereau.

    (1659) SCger 118b. tombereau, tr. «carriguell

    (4) (domaine maritime) Brouette spéciale des goémoniers.

    (2007) GOEMOn 47a. La brouette (karrigell), faite de claies de bois, avec un fond en forme de cuvette qui permettait de transporter une fois et demi à deux fois plus de goémon que la brouette à fond plat des agriculteurs.

    (5) Karrigell an Ankoù : le chariot de la camarde.

    (1799) CAm 40. On parle du Cariquel-Ancou (la brouette de la Mort) : elle est couverte d'un drap blanc, des squelettes la conduisent ; on entend le bruit de sa roue, quand quelqu'un est près d'expirer ; rappelez-vous les signes de Lusignan.

    (1825) EAM 114. cariquell an ancou. ●(1834) SIM 93. Simon a recommandas ivez d'hon hostisien nonpas credi na e pautr e voutou coad, nac e cariguel an ancou, nac er ganneres nôs, nac er buguel nos, nac er seurt traou sot evelse, hac er prometjont. ●(1867) MGK 101. Karrigel ann ankou gant rod ar bed a dro. ●(1880) ANN 119. Karrikell ann Anko fennoz / Zo tremenet adren d'ar c'hloz, tr. «Car le charriot de la mort, cette nuit, – a passé derrière notre enclos.»

    II. Treiñ ur c'harr bras e karrigell : voir karr.

  • karrigellad
    karrigellad

    f. –où Contenu, charge d'une brouette.

    (1744) L'Arm 39a. Brouettée, tr. «carriquellatt.. adeu. f.»

    (1923) KNOL 280. eur garrikellad karrotez. ●(1926) FHAB Gouere 269. karigelladou douar mat.

  • karrigellat
    karrigellat

    v. tr. d.

    (1) Brouetter.

    (1732) GReg 122a. Brouetter, tr. «Carricqellât. pr. carricqellet

    ►absol.

    (1783) BV 819. unan a ranc quaran unn al cariquellat.

    (1850) MOY 182. Pe c'houi ya da garga, pe a gariguello ? ●183. Ret e vo demp carga bep eil, cariguellat.

    (1931) VALL 84a. Brouetter, tr. «karrigellat

    (2) fam. Transbahuter, trimballer.

    (1981) ANTR 125. En eur garrigellad an noblañsoù dre ar vro.

  • karrigellata
    karrigellata

    v. tr. d. Brouetter.

    (1931) VALL 84a. Brouetter, tr. «karrigellata

  • karrigenn
    karrigenn

    f. Chariot.

    (1633) Nom 179. cariguen, chariot (d'après GMB 98).

  • karrikellerezh
    karrikellerezh

    m. Carrousel.

    (1744) L'Arm 426a. Carrousel, tr. «Carriquêllereah m.»

  • karrnijour
    karrnijour

    m. -ien Aviateur.

    (1978) BAHE 99-100/64. Un toullad devezhioù kent, o devoa klasket ar c’hirri-nij saoz diskenn armoù, met re deñval e oa an amzer ; ha ne wele ket ar garrnijourien an arouezioù a veze graet dezho diwar an douar gant pilioù elektrik.

  • karroñs
    karroñs

    m. –où

    (1) Carrosse.

    (1633) Nom 179a. Quadriga, currus quadrigarius, quadri iugi currus : chariot à quatre cheuaux : car pe carros á peuar march. ●179b. Carrus, carruca, biga, biiuge curriculu: charrette à deux cheuaux : car pe carros á daou march. ●180b. Tympanum : nattes, ou couuerture de chariot : golò vn car pe carros.

    (1732) GReg 138a. Carrosse, voiture commode, tr. «Carroçz. p. carroçzou. carronçz. p. ou.» ●(1787) BI 233. Er Harroche-zè ë h'ouai stleiget guet roncet à reforce. ●234. ur stæd Carrocheu ha Cariolenneu disolo. ●(1790) MG 159. me opras ur harroche. ●(17--) TE 56. én é Garross. ●454. caroche un Eutru bras.

    (1844) GBI I 458. Laket 'r c'harronz war veg he goch, tr. «Attelez mon carrosse.» ●(1866) LZBt Gouere 158. gant he garraouz hag he gezek. ●(1869) SAG 80. pourmen en karoziou arc'hantet pe alaouret. ●(1870) MBR 188. starna he garronz, tr. «atteler son carrosse.» ●(1889) ISV 475. eur c'harros caer. ●er c'harroziou alaouret-ze.

    (2) (marine) Préceinte, fargues.

    (1633) Nom 151a. Cinctus subligaculum : le cinet : an carros, an guegr.

    (1732) GReg 652b. Préceinte, tr. «carroçz

    (1876) TDE.BF 324b. Karros, s. m., tr. «Préceinte de navire.» ●(1978) BZNZ 30. (Lilia-Plougernev) en em gave an dour betek ar c'harroj aze kachumant, betek he numero aze tout. «O ! ur mare mat hon eus great, betek ar c'harrojoù emañ ar bezhin !» a veze lavaret... Ar roudenn wenn aze zo he c'harroj, sañset, tr. (THAB 1/22) «il enfonçait dans l'eau jusqu'aux fargues. "Oh ! On a fait une bonne marée, le bateau s'enfonce jusqu'aux fargues" disait-on... Jusqu'à cette ligne blanche.» ●108. Ur c'harroj doa d'ober an dro d'ar vag. ●(1987) GOEM 77. L'étape suivante consiste à placer le premier bordé, le plus élevé, celui qui formera la ceinture extérieure du bateau. C'est le karroch à Plouguerneau, le karloch à Portsall.

  • karroñsad
    karroñsad

    m. –où Contenu d'un carrosse.

    (1931) VALL 99a. Carrosse ; contenu, tr. «karroñsad m. pl. ou

  • karroñsadur
    karroñsadur

    m. –ioù Carrosserie (d'une voiture).

    (1931) VALL 99a. Carrosserie ; montage d'une voiture, tr. «karroñsadur m.»

  • karroñsañ
    karroñsañ

    v. tr. d. carrosser, transporter en carrosse.

    (1931) VALL 99a. Carrosser, transporter en carrosse, tr. «karroñsa

  • karroñsata
    karroñsata

    v. tr. d. carrosser, transporter en carrosse.

    (1931) VALL 99a. Carrosser, transporter en carrosse, tr. «karroñsata

  • karroñser
    karroñser

    m.

    (1) Carrosier.

    (1732) GReg 138a. Carrossier, ouvrier qui fait des carrosses, tr. «Carroçzér. p. carroçzéryen. carronçzèr. p. carronçzéryen

    (1931) VALL 99a. Carrossier fabricant de voiture de luxe, tr. «karroñser m.»

    (2) =

    (1922) FHAB Here 311. An den kenta a enor hanvet e Leon karrozier pe kocher.

  • karroñserezh
    karroñserezh

    m. Carroserie (métier).

    (1931) VALL 99a. Carrosserie, tr. «karroñserez m.»

  • karront
    karront

    f. –où, kirnier (plur. de karn .3) Petit chemin profond.

    (1732) GReg 159b. Chemin où les charrettes peuvent passer, tr. «qarhond. p. qarhonchou

    (1923) BUBR 28/530. Evel tud mezo ez eant dre ar garnou (...) Garnou, chemins encaissés ha délabrés. ●(1929) GWAL 20/24. diskenn a ra d'an draonienn dre girnier gwaskedet. ●Er c'hirnier, mammou o vont d'ar groaz. ●(1932) OALD 41/512. Gant kil blevek e zourn pe gant eur frilien e sec'ho ar falc'her ar c'houezen diwar e zremm, gwiska a raio e zillad, teuler e gleouiou war e skoaz ha lavarout yô d'ar gèr dre ar c'harrant priellek. ●(1935) OALD 25/127. ez is, dre eur garrent sonn, da dapa hent Sant Riwall, o trei va c’hein d’ar Gidellou, d’ar Stamouezac’h ha d’al Labou. ●(1936) IVGA 183. e korn ar garn a gas d'an Ti-Toull. ●(1955) STBJ 146. tomm e oa an amzer ha sioul ha didud ar c'harroñchou. ●223. karront : hent-karr etre daou gleuz uhel. ●(1955) BLBR 85/6. an heñchou hag ar c'harroñchou. ●(1958) BRUD 3/102. (Pouldregad) Un chemin, tr. «eur garn.» ●(1960) PETO 53. ar garront ma kresk ar spern. ●(1983) LLMM 219-220/270. e penn un alez distro – n'eo ket ur garn ! ●(1990) TTRK 12. ar gwenodennoù hag ar c'harrontoù.

  • Karront-Sant-Jakez
    Karront-Sant-Jakez

    f. (astronomie) La Voie Lactée Lacteus orbis.

    (1955) STBJ 165. Diskouez a ree din Steredenn an Hanter-Noz ha Karront Sant Jakez, ar roudenn lugernus-se, rannet ganti an oabl hag o tiskenn war-zu ar C'hreisteiz.

  • karrontad
    karrontad

    f. -où Plein un chemin creux.

    (1962) EGRH I 27. karrontad f. -où, tr. « plein un chemin creux. »

  • karrtaner
    karrtaner

    m. –ion Automobiliste.

    (1931) VALL 48b. Automobile, tr. «karrtaner

  • karrtanerezh
    karrtanerezh

    m. Automobilisme.

    (1931) VALL 48b. Automobile, tr. «karrtanerez m.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...