Recherche 'karr...' : 120 mots trouvés
Page 3 : de karrig (101) à karrtanerezh (120) :- karrigkarrig
m. (astronomie) =
●(1744) L'Arm 356a. Septentrion, Constellation de 7 étoiles, Petite-Ourse ou Grande-Ourse, tr. «Carricq.»
- karrigellkarrigell
f. –où
I.
(1) Chariot.
●(1633) Nom 179a. Vehiculum, vectabulum, currus : chariot : vn carriguell.
(2) Brouette.
●(1732) GReg 122a. Brouette, tr. «carricqell. p. caricqellou. Van[netois] cariqel. p. cariqelleü.» ●(1744) L'Arm 39a. Brouette, tr. «Carriqueell.. leu. f.» ●(1783) BV 815. queret ur gariquel hac ur bal.
●(1849) LLB 109. er forh hag er garkel. ●(1856) VNA 55. une Brouette, tr. «ur Garriquêl.» ●(1857) CBF 103. Karrikel, f., tr. «Brouette.» ●(1869) FHB 250/327b. a azezas var he garrigel, pe mar kirit he c'hravas-rodellek pe he vroueten.
●(1910-15) CTPV I 73. Rudelei mat er hargellow, tr. «Qui saura bien rouler les brouettes.» ●(1925) FHAB Du 435. Ar paotr spontet kloz a laoskas brec'hiou ar garrigell.
(3) Tombereau.
●(1659) SCger 118b. tombereau, tr. «carriguell.»
(4) (domaine maritime) Brouette spéciale des goémoniers.
●(2007) GOEMOn 47a. La brouette (karrigell), faite de claies de bois, avec un fond en forme de cuvette qui permettait de transporter une fois et demi à deux fois plus de goémon que la brouette à fond plat des agriculteurs.
(5) Karrigell an Ankoù : le chariot de la camarde.
●(1799) CAm 40. On parle du Cariquel-Ancou (la brouette de la Mort) : elle est couverte d'un drap blanc, des squelettes la conduisent ; on entend le bruit de sa roue, quand quelqu'un est près d'expirer ; rappelez-vous les signes de Lusignan.
●(1825) EAM 114. cariquell an ancou. ●(1834) SIM 93. Simon a recommandas ivez d'hon hostisien nonpas credi na e pautr e voutou coad, nac e cariguel an ancou, nac er ganneres nôs, nac er buguel nos, nac er seurt traou sot evelse, hac er prometjont. ●(1867) MGK 101. Karrigel ann ankou gant rod ar bed a dro. ●(1880) ANN 119. Karrikell ann Anko fennoz / Zo tremenet adren d'ar c'hloz, tr. «Car le charriot de la mort, cette nuit, – a passé derrière notre enclos.»
II. Treiñ ur c'harr bras e karrigell : voir karr.
- karrigellad
- karrigellatkarrigellat
v. tr. d.
(1) Brouetter.
●(1732) GReg 122a. Brouetter, tr. «Carricqellât. pr. carricqellet.»
►absol.
●(1783) BV 819. unan a ranc quaran unn al cariquellat.
●(1850) MOY 182. Pe c'houi ya da garga, pe a gariguello ? ●183. Ret e vo demp carga bep eil, cariguellat.
●(1931) VALL 84a. Brouetter, tr. «karrigellat.»
(2) fam. Transbahuter, trimballer.
●(1981) ANTR 125. En eur garrigellad an noblañsoù dre ar vro.
- karrigellata
- karrigenn
- karrikellerezh
- karrnijourkarrnijour
m. -ien Aviateur.
●(1978) BAHE 99-100/64. Un toullad devezhioù kent, o devoa klasket ar c’hirri-nij saoz diskenn armoù, met re deñval e oa an amzer ; ha ne wele ket ar garrnijourien an arouezioù a veze graet dezho diwar an douar gant pilioù elektrik.
- karroñskarroñs
m. –où
(1) Carrosse.
●(1633) Nom 179a. Quadriga, currus quadrigarius, quadri iugi currus : chariot à quatre cheuaux : car pe carros á peuar march. ●179b. Carrus, carruca, biga, biiuge curriculum : charrette à deux cheuaux : car pe carros á daou march. ●180b. Tympanum : nattes, ou couuerture de chariot : golò vn car pe carros.
●(1732) GReg 138a. Carrosse, voiture commode, tr. «Carroçz. p. carroçzou. carronçz. p. ou.» ●(1787) BI 233. Er Harroche-zè ë h'ouai stleiget guet roncet à reforce. ●234. ur stæd Carrocheu ha Cariolenneu disolo. ●(1790) MG 159. me opras ur harroche. ●(17--) TE 56. én é Garross. ●454. caroche un Eutru bras.
●(1844) GBI I 458. Laket 'r c'harronz war veg he goch, tr. «Attelez mon carrosse.» ●(1866) LZBt Gouere 158. gant he garraouz hag he gezek. ●(1869) SAG 80. pourmen en karoziou arc'hantet pe alaouret. ●(1870) MBR 188. starna he garronz, tr. «atteler son carrosse.» ●(1889) ISV 475. eur c'harros caer. ●er c'harroziou alaouret-ze.
(2) (marine) Préceinte, fargues.
●(1633) Nom 151a. Cinctus subligaculum : le cinet : an carros, an guegr.
●(1732) GReg 652b. Préceinte, tr. «carroçz.»
●(1876) TDE.BF 324b. Karros, s. m., tr. «Préceinte de navire.» ●(1978) BZNZ 30. (Lilia-Plougernev) en em gave an dour betek ar c'harroj aze kachumant, betek he numero aze tout. «O ! ur mare mat hon eus great, betek ar c'harrojoù emañ ar bezhin !» a veze lavaret... Ar roudenn wenn aze zo he c'harroj, sañset, tr. (THAB 1/22) «il enfonçait dans l'eau jusqu'aux fargues. "Oh ! On a fait une bonne marée, le bateau s'enfonce jusqu'aux fargues" disait-on... Jusqu'à cette ligne blanche.» ●108. Ur c'harroj doa d'ober an dro d'ar vag. ●(1987) GOEM 77. L'étape suivante consiste à placer le premier bordé, le plus élevé, celui qui formera la ceinture extérieure du bateau. C'est le karroch à Plouguerneau, le karloch à Portsall.
- karroñsadkarroñsad
m. –où Contenu d'un carrosse.
●(1931) VALL 99a. Carrosse ; contenu, tr. «karroñsad m. pl. ou.»
- karroñsadurkarroñsadur
m. –ioù Carrosserie (d'une voiture).
●(1931) VALL 99a. Carrosserie ; montage d'une voiture, tr. «karroñsadur m.»
- karroñsañkarroñsañ
v. tr. d. carrosser, transporter en carrosse.
●(1931) VALL 99a. Carrosser, transporter en carrosse, tr. «karroñsa.»
- karroñsatakarroñsata
v. tr. d. carrosser, transporter en carrosse.
●(1931) VALL 99a. Carrosser, transporter en carrosse, tr. «karroñsata.»
- karroñserkarroñser
m.
(1) Carrosier.
●(1732) GReg 138a. Carrossier, ouvrier qui fait des carrosses, tr. «Carroçzér. p. carroçzéryen. carronçzèr. p. carronçzéryen.»
●(1931) VALL 99a. Carrossier fabricant de voiture de luxe, tr. «karroñser m.»
(2) =
●(1922) FHAB Here 311. An den kenta a enor hanvet e Leon karrozier pe kocher.
- karroñserezh
- karrontkarront
f. –où, kirnier (plur. de karn .3) Petit chemin profond.
●(1732) GReg 159b. Chemin où les charrettes peuvent passer, tr. «qarhond. p. qarhonchou.»
●(1923) BUBR 28/530. Evel tud mezo ez eant dre ar garnou (...) Garnou, chemins encaissés ha délabrés. ●(1929) GWAL 20/24. diskenn a ra d'an draonienn dre girnier gwaskedet. ●Er c'hirnier, mammou o vont d'ar groaz. ●(1932) OALD 41/512. Gant kil blevek e zourn pe gant eur frilien e sec'ho ar falc'her ar c'houezen diwar e zremm, gwiska a raio e zillad, teuler e gleouiou war e skoaz ha lavarout yô d'ar gèr dre ar c'harrant priellek. ●(1935) OALD 25/127. ez is, dre eur garrent sonn, da dapa hent Sant Riwall, o trei va c’hein d’ar Gidellou, d’ar Stamouezac’h ha d’al Labou. ●(1936) IVGA 183. e korn ar garn a gas d'an Ti-Toull. ●(1955) STBJ 146. tomm e oa an amzer ha sioul ha didud ar c'harroñchou. ●223. karront : hent-karr etre daou gleuz uhel. ●(1955) BLBR 85/6. an heñchou hag ar c'harroñchou. ●(1958) BRUD 3/102. (Pouldregad) Un chemin, tr. «eur garn.» ●(1960) PETO 53. ar garront ma kresk ar spern. ●(1983) LLMM 219-220/270. e penn un alez distro – n'eo ket ur garn ! ●(1990) TTRK 12. ar gwenodennoù hag ar c'harrontoù.
- Karront-Sant-JakezKarront-Sant-Jakez
f. (astronomie) La Voie Lactée Lacteus orbis.
●(1955) STBJ 165. Diskouez a ree din Steredenn an Hanter-Noz ha Karront Sant Jakez, ar roudenn lugernus-se, rannet ganti an oabl hag o tiskenn war-zu ar C'hreisteiz.
- karrontadkarrontad
f. -où Plein un chemin creux.
●(1962) EGRH I 27. karrontad f. -où, tr. « plein un chemin creux. »
- karrtaner
- karrtanerezh