Devri

Recherche 'karr...' : 120 mots trouvés

Page 3 : de karrig (101) à karrtanerezh (120) :
  • karrig
    karrig

    m. (astronomie) =

    ●(1744) L'Arm 356a. Septentrion, Constellation de 7 étoiles, Petite-Ourse ou Grande-Ourse, tr. «Carricq.»

  • karrigell
    karrigell

    f. –où

    I.

    (1) Chariot.

    ●(1633) Nom 179a. Vehiculum, vectabulum, currus : chariot : vn carriguell.

    (2) Brouette.

    ●(1732) GReg 122a. Brouette, tr. «carricqell. p. caricqellou. Van[netois] cariqel. p. cariqelleü.» ●(1744) L'Arm 39a. Brouette, tr. «Carriqueell.. leu. f.» ●(1783) BV 815. queret ur gariquel hac ur bal.

    ●(1849) LLB 109. er forh hag er garkel. ●(1856) VNA 55. une Brouette, tr. «ur Garriquêl.» ●(1857) CBF 103. Karrikel, f., tr. «Brouette.» ●(1869) FHB 250/327b. a azezas var he garrigel, pe mar kirit he c'hravas-rodellek pe he vroueten.

    ●(1910-15) CTPV I 73. Rudelei mat er hargellow, tr. «Qui saura bien rouler les brouettes.» ●(1925) FHAB Du 435. Ar paotr spontet kloz a laoskas brec'hiou ar garrigell.

    (3) Tombereau.

    ●(1659) SCger 118b. tombereau, tr. «carriguell.»

    (4) (domaine maritime) Brouette spéciale des goémoniers.

    ●(2007) GOEMOn 47a. La brouette (karrigell), faite de claies de bois, avec un fond en forme de cuvette qui permettait de transporter une fois et demi à deux fois plus de goémon que la brouette à fond plat des agriculteurs.

    (5) Karrigell an Ankoù : le chariot de la camarde.

    ●(1799) CAm 40. On parle du Cariquel-Ancou (la brouette de la Mort) : elle est couverte d'un drap blanc, des squelettes la conduisent ; on entend le bruit de sa roue, quand quelqu'un est près d'expirer ; rappelez-vous les signes de Lusignan.

    ●(1825) EAM 114. cariquell an ancou. ●(1834) SIM 93. Simon a recommandas ivez d'hon hostisien nonpas credi na e pautr e voutou coad, nac e cariguel an ancou, nac er ganneres nôs, nac er buguel nos, nac er seurt traou sot evelse, hac er prometjont. ●(1867) MGK 101. Karrigel ann ankou gant rod ar bed a dro. ●(1880) ANN 119. Karrikell ann Anko fennoz / Zo tremenet adren d'ar c'hloz, tr. «Car le charriot de la mort, cette nuit, – a passé derrière notre enclos.»

    II. Treiñ ur c'harr bras e karrigell : voir karr.

  • karrigellad
    karrigellad

    f. –où Contenu, charge d'une brouette.

    ●(1744) L'Arm 39a. Brouettée, tr. «carriquellatt.. adeu. f.»

    ●(1923) KNOL 280. eur garrikellad karrotez. ●(1926) FHAB Gouere 269. karigelladou douar mat.

  • karrigellat
    karrigellat

    v. tr. d.

    (1) Brouetter.

    ●(1732) GReg 122a. Brouetter, tr. «Carricqellât. pr. carricqellet.»

    ►absol.

    ●(1783) BV 819. unan a ranc quaran unn al cariquellat.

    ●(1850) MOY 182. Pe c'houi ya da garga, pe a gariguello ? ●183. Ret e vo demp carga bep eil, cariguellat.

    ●(1931) VALL 84a. Brouetter, tr. «karrigellat.»

    (2) fam. Transbahuter, trimballer.

    ●(1981) ANTR 125. En eur garrigellad an noblañsoù dre ar vro.

  • karrigellata
    karrigellata

    v. tr. d. Brouetter.

    ●(1931) VALL 84a. Brouetter, tr. «karrigellata.»

  • karrigenn
    karrigenn

    f. Chariot.

    ●(1633) Nom 179. cariguen, chariot (d'après GMB 98).

  • karrikellerezh
    karrikellerezh

    m. Carrousel.

    ●(1744) L'Arm 426a. Carrousel, tr. «Carriquêllereah m.»

  • karrnijour
    karrnijour

    m. -ien Aviateur.

    ●(1978) BAHE 99-100/64. Un toullad devezhioù kent, o devoa klasket ar c’hirri-nij saoz diskenn armoù, met re deñval e oa an amzer ; ha ne wele ket ar garrnijourien an arouezioù a veze graet dezho diwar an douar gant pilioù elektrik.

  • karroñs
    karroñs

    m. –où

    (1) Carrosse.

    ●(1633) Nom 179a. Quadriga, currus quadrigarius, quadri iugi currus : chariot à quatre cheuaux : car pe carros á peuar march. ●179b. Carrus, carruca, biga, biiuge curriculum : charrette à deux cheuaux : car pe carros á daou march. ●180b. Tympanum : nattes, ou couuerture de chariot : golò vn car pe carros.

    ●(1732) GReg 138a. Carrosse, voiture commode, tr. «Carroçz. p. carroçzou. carronçz. p. ou.» ●(1787) BI 233. Er Harroche-zè ë h'ouai stleiget guet roncet à reforce. ●234. ur stæd Carrocheu ha Cariolenneu disolo. ●(1790) MG 159. me opras ur harroche. ●(17--) TE 56. én é Garross. ●454. caroche un Eutru bras.

    ●(1844) GBI I 458. Laket 'r c'harronz war veg he goch, tr. «Attelez mon carrosse.» ●(1866) LZBt Gouere 158. gant he garraouz hag he gezek. ●(1869) SAG 80. pourmen en karoziou arc'hantet pe alaouret. ●(1870) MBR 188. starna he garronz, tr. «atteler son carrosse.» ●(1889) ISV 475. eur c'harros caer. ●er c'harroziou alaouret-ze.

    (2) (marine) Préceinte, fargues.

    ●(1633) Nom 151a. Cinctus subligaculum : le cinet : an carros, an guegr.

    ●(1732) GReg 652b. Préceinte, tr. «carroçz.»

    ●(1876) TDE.BF 324b. Karros, s. m., tr. «Préceinte de navire.» ●(1978) BZNZ 30. (Lilia-Plougernev) en em gave an dour betek ar c'harroj aze kachumant, betek he numero aze tout. «O ! ur mare mat hon eus great, betek ar c'harrojoù emañ ar bezhin !» a veze lavaret... Ar roudenn wenn aze zo he c'harroj, sañset, tr. (THAB 1/22) «il enfonçait dans l'eau jusqu'aux fargues. "Oh ! On a fait une bonne marée, le bateau s'enfonce jusqu'aux fargues" disait-on... Jusqu'à cette ligne blanche.» ●108. Ur c'harroj doa d'ober an dro d'ar vag. ●(1987) GOEM 77. L'étape suivante consiste à placer le premier bordé, le plus élevé, celui qui formera la ceinture extérieure du bateau. C'est le karroch à Plouguerneau, le karloch à Portsall.

  • karroñsad
    karroñsad

    m. –où Contenu d'un carrosse.

    ●(1931) VALL 99a. Carrosse ; contenu, tr. «karroñsad m. pl. ou.»

  • karroñsadur
    karroñsadur

    m. –ioù Carrosserie (d'une voiture).

    ●(1931) VALL 99a. Carrosserie ; montage d'une voiture, tr. «karroñsadur m.»

  • karroñsañ
    karroñsañ

    v. tr. d. carrosser, transporter en carrosse.

    ●(1931) VALL 99a. Carrosser, transporter en carrosse, tr. «karroñsa.»

  • karroñsata
    karroñsata

    v. tr. d. carrosser, transporter en carrosse.

    ●(1931) VALL 99a. Carrosser, transporter en carrosse, tr. «karroñsata.»

  • karroñser
    karroñser

    m.

    (1) Carrosier.

    ●(1732) GReg 138a. Carrossier, ouvrier qui fait des carrosses, tr. «Carroçzér. p. carroçzéryen. carronçzèr. p. carronçzéryen.»

    ●(1931) VALL 99a. Carrossier fabricant de voiture de luxe, tr. «karroñser m.»

    (2) =

    ●(1922) FHAB Here 311. An den kenta a enor hanvet e Leon karrozier pe kocher.

  • karroñserezh
    karroñserezh

    m. Carroserie (métier).

    ●(1931) VALL 99a. Carrosserie, tr. «karroñserez m.»

  • karront
    karront

    f. –où, kirnier (plur. de karn .3) Petit chemin profond.

    ●(1732) GReg 159b. Chemin où les charrettes peuvent passer, tr. «qarhond. p. qarhonchou.»

    ●(1923) BUBR 28/530. Evel tud mezo ez eant dre ar garnou (...) Garnou, chemins encaissés ha délabrés. ●(1929) GWAL 20/24. diskenn a ra d'an draonienn dre girnier gwaskedet. ●Er c'hirnier, mammou o vont d'ar groaz. ●(1932) OALD 41/512. Gant kil blevek e zourn pe gant eur frilien e sec'ho ar falc'her ar c'houezen diwar e zremm, gwiska a raio e zillad, teuler e gleouiou war e skoaz ha lavarout yô d'ar gèr dre ar c'harrant priellek. ●(1935) OALD 25/127. ez is, dre eur garrent sonn, da dapa hent Sant Riwall, o trei va c’hein d’ar Gidellou, d’ar Stamouezac’h ha d’al Labou. ●(1936) IVGA 183. e korn ar garn a gas d'an Ti-Toull. ●(1955) STBJ 146. tomm e oa an amzer ha sioul ha didud ar c'harroñchou. ●223. karront : hent-karr etre daou gleuz uhel. ●(1955) BLBR 85/6. an heñchou hag ar c'harroñchou. ●(1958) BRUD 3/102. (Pouldregad) Un chemin, tr. «eur garn.» ●(1960) PETO 53. ar garront ma kresk ar spern. ●(1983) LLMM 219-220/270. e penn un alez distro – n'eo ket ur garn ! ●(1990) TTRK 12. ar gwenodennoù hag ar c'harrontoù.

  • Karront-Sant-Jakez
    Karront-Sant-Jakez

    f. (astronomie) La Voie Lactée Lacteus orbis.

    ●(1955) STBJ 165. Diskouez a ree din Steredenn an Hanter-Noz ha Karront Sant Jakez, ar roudenn lugernus-se, rannet ganti an oabl hag o tiskenn war-zu ar C'hreisteiz.

  • karrontad
    karrontad

    f. -où Plein un chemin creux.

    ●(1962) EGRH I 27. karrontad f. -où, tr. « plein un chemin creux. »

  • karrtaner
    karrtaner

    m. –ion Automobiliste.

    ●(1931) VALL 48b. Automobile, tr. «karrtaner.»

  • karrtanerezh
    karrtanerezh

    m. Automobilisme.

    ●(1931) VALL 48b. Automobile, tr. «karrtanerez m.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...