Devri

Recherche 'tru...' : 115 mots trouvés

Page 2 : de truezusted (51) à truket (100) :
  • truezusted
    truezusted

    f. État piteux.

    (1935) ANTO 16. war druezusted he stad.

  • trufañ
    trufañ

    v. tr. d. Truffer.

    (1914) DFBP 332a. truffer, tr. «Trufa

  • trufenn .1
    trufenn .1

    f. –où (mycologie) Truffe.

    (1914) DFBP 331b. truffe, tr. «Trufen.» ●(1931) VALL 762a. Truffe, tr. «trufenn f.»

  • trufenn .2
    trufenn .2

    f. –ed = (?) cf. truflenn (?).

    (1866) FHB 96/349a. Pa lavar ho mistri d'ezo roi eur goffennad, int a ro diou, teir, ag an dra-ze evid beza deuet mad d'an druffenn goz, peini a voar meuli...

  • trufennañ
    trufennañ

    v. tr. d. Truffer.

    (1931) VALL 762a. Truffer, tr. «trufenna

  • truflañ
    truflañ

    v. tr. d.

    (1) Enjoler, tromper.

    (1576) Gk II 116. comsou doucz ha loafus, a tromp hac à trufl calonou an re simpl.

    (1846) DGG 233. pa druffit bugale, pe servicherien, o receo digantho traou laëret a dy ho zud, pe eus a leac'h-all.

    (2) Soutirer, soustraire, dérober.

    (1659) SCger 176a. trufla, tr. «soutirer.» ●(1732) GReg 883b-884a. Soustraire, enlever, détourner, derober par soi ou pa autrui, tr. «trufla. pr. truflet

    (1836) FLF 10. Roït un troad dezo hac e trufflint tri-all.

    (1921) LZBl Du 217. en esper trufla divar'n-oun eun delien butun bennak.

  • truflenn
    truflenn

    f. –ed Enjoleuse.

    (1872) ROU 83a. Enjoleur au fém., tr. «truflenn

    (1931) VALL 369b. femme hypocrite, tr. «truflenn

  • truflennat / truflennañ
    truflennat / truflennañ

    v. tr. d. Enjoler, écornifler.

    (1872) ROU 83a. Enjoleur, tr. «truflenner ; d'où le v. truflennat.» ●94b. Pateliner, tr. «truflenna.» ●(1890) MOA 229b. Écornifler, tr. «truflenna

    (1931) VALL 369b. le faire [l'hypocrite], tr. «truflennat

  • truflenner
    truflenner

    m. –ion Enjoleur.

    (1872) ROU 83a. Enjoleur, tr. «truflenneur

    (1931) VALL 369b. Hypocrite ; faux-flatteur, parasite, tr. «flutenner

  • truflennerez
    truflennerez

    f. –ed Enjoleuse.

    (1846) DGG 229-230. ar re a zo debauchet, decevet gant truflannerezet.

  • truflennus
    truflennus

    adj. = (?) Hypocrite (?).

    (1959) BRUD 10/11. n'am-bo ket da zirouestla kudennou truflennuz tud Gwitalmeze !

  • trufler
    trufler

    m. –ion

    (1) Diseur de futilités, menteur, trompeur.

    (1499) Ca 204a. Truffler. g. idem l. hic nugator / oris. vide in gou. ●(c.1500) Cb 97a. [gou] Jtem nugidicus / a / um. galli. disent trufles. bri. trufler. ●(c.1500) Cb. Truffler. g. idem l. hic nugator / is. vide in gou. ●(1521) Cc. Truffler. gal. idem l. hic nugator / ris. vide in gou.

    (2) Soutireur, voleur.

    (1659) SCger 176a. trufler, tr. «soutireur.» ●(1732) GReg 884a. Celui qui soustrait des meubles, des papiers, par soi ou par autrui, tr. «truflèr. p. trufléryen

    (1867) BUE 119. Gwall diaviz oc'h da lezel ann trufler-ze da laeraz ac'hanoc'h er stumm-ze. ●(1879) BAN 238. eur bigot, divroet ha trufler.

  • truflerez
    truflerez

    f. –ed Celle qui soustrait, qui dérobe.

    (1659) SCger 176a. truflerez, tr. «soutireuse.» ●(1732) GReg 884a. Celle qui soustrait, tr. «truflerès. p. trufleresed

  • truflerezh
    truflerezh

    m. –où

    (1) Mensonge.

    (c.1500) Cb 97a. [gou] Jtem hec nugatio / onis. g. mensonge. b. truflerez. ●(1521) Cc. [gou] g. mensonge. b. truflerez

    (2) Action de soutirer, soustraire, de voler, dérober.

    (1732) GReg 883b. Soustraction, enlevement, recelement de papiers, de meubles, tr. «truflérez

    (1866) LZBt Ebrel 124. Komz a beuc'h goude kel liez a druflerez ! ●(1866) LZBt Gwengolo 198. ec'h eo red adeeunan ioulo (bolanteo) kamet adaleg ar vugaleach gant ann druflerez hag ar c'hildro. ●(1867) LZBt Gouere 335. truflerezo enebourien iudaz.

  • trufuilh-
    trufuilh-

    voir strafuilh-

  • trug-
    trug-

    voir truk-

  • trugar
    trugar

    f.

    (1) Enchantement.

    (1870) MBR 84. Ar mor hag ann avel a ioa mad, ma reugjont hent eunn drugar. ●(1876) TDE.BF 643b. Trugar, s. f., tr. «Plaisir, satisfaction prononcée.»

    (1911) BUAZperrot 159. eur skouer da welet hag eun drugar da glevet. ●276. E gomzou a oa eun drugar o c'hlevet. ●492. eun drugar oa e glevet o kana. ●(1925) FHAB Mae 186. eun drugar oa klevet moueziou drant ha nerzus ar gwazed. ●(1954) VAZA 167. un drugar hepken pa bleg aezenn glouar an hañv da wentañ o fond c’hwek.

    (2) Bezañ un drugar gant ub. : être un enchantement pour qqn.

    (1911) BUAZperrot 81. an doktored a oa eun drugar ganto, klevet e gomzou.

    (3) Gant trugar =

    (1923) KNOL 179. Hag hi da zellet gant trugar.

  • trugarek
    trugarek

    adj.

    (1) Miséricordieux.

    (1499) Ca 204a. Trugarec g. pitieux qui a misericorde daulcun. ●(c.1500) Cb 54a. g. debonnaire / misericors sainctz / piteux / noble. bri. trugarec. ●(1625) Bel 152. Appæsiff à gra Doué hac en rent trugarec da quehela an Beth.

    (1659) SCger 92b. pitoiable, tr. «trugarec.» ●176a. trugarec, tr. «misericordieux.» ●(1741) RO 3348. Tat santel vertuues hac yve trugarec. ●(1732) GReg 628a. Miséricordieux, euse, tr. «trugarecq.» ●(1752) PEll 916. Trugarec Est peu en usage. Le P. Maunoir l'interprète Miséricordieux.

    (2) Trugarek ouzh, e-keñver : reconnaissant à l'égard de.

    (1931) VALL 630b. Reconnaissant, tr. «trugarek (à l'égard de ouz, e-kéñver).»

  • trugarekaat
    trugarekaat

    v. tr. d.

    (1) Avoir pitié de.

    (1499) Ca 204a. Trugarecat g pitoyer / auoir pitie / ou mercy. ●(c.1500) Cb 19b. g. sire ayez merci de nous. b. autrou trugarequeyt deomp.

    (2) Remercier, rendre grâce.

    (c.1500) Cb 100a. [graczou] Jdem est quod gratulor. g. estouyr / ou rendre graces. b. yoeusat / pe trugarequat. ●(1530) Pm 134. trugarecat doe, tr. «remercier Dieu.» ●(1580) G 371. Gant abec quenderou huec eno trugarecaf, tr. «Avec raison, doux cousin, je vous remercie.» ●833. En oz trugarecaf hep tardaf gant laffas, tr. «Je vous remercie, sans tarder, avec raison.» ●974. Itron huec o trugarecaf / Pan ouch duet don groes espressaf, tr. «Douce Dame, je vous remercie ; / Puisque vous êtes venue exprès vers nous.» ●(1621) Mc 6. Nem eux quet caret, trugarequeet Doue ves an graçou. ●79. trugarecat é mat oberou.

    (1659) SCger 103a. remercier, tr. «trugarecat.» ●176a. trugarecat, tr. «remercier.» ●(c.1680) NG 965-966. trugarecat Mari ha Doué en Tat / A hou ol graceu. ●(1727) HB 621. trugarecat Doue evit an donesonou hon eus recevet digantâ. ●(1732) GReg 800a. Remercier, tr. «Trugarecqaat. pr. trugarecqeët. Van[netois] trugarecqât. trougarecqat. pr. eit.» ●Il faut remercier Dieu de tous ses biens faits, tr. «Redd eo trugarecqât Douë eveus e oll vadou.» ●Faire un remerciment à quelqu'un, tr. «trugarecqât ur re-bennac.» ●(1752) BS 792. e drugarecât da veza e affliget en dail-se. (1783) BV 1342-1343. e comeran hardison couls ha pa uen quapap / abeurs an actoret euit ot truquarecqat. ●(1790) MG vii. de zonnèt d'hou trugairicad.

    (1849) LLB 755-756. Ha kent mé cherr en noz, é larant el aben, / Eid en trugairikat, hoah ur hueh ou sonen. ●864. eid hi zrugairékat. ●2088. Trugairikeit Jezus. ●(1860) BAL 22. trugarecait Doue, a zo prized ganta ho selaou. ●(1878) EKG II 119. eur beden galounek a gasiz d'ar Verc'hez evit he zrugarekaat. ●131. me ho trugareka.

    (1904) BOBL 24 septembre 1/1. Ar Bobl, goude trugarekaat ar re a zo deuet dija ken niverus. ●(1909) FHAB Gouere 202. trugarekat a ran an aot. person.

    ►absol.

    (1906) KANngalon Here 232. en eur drugarekâd. (…) lavaret eun oferen evit trugarekât. ●232-233. e vezo dizonjet goudeze trugarekât.

    (3) Ho trugarekaat : merci.

    (1876) TDE.BF 643b. Ho trugarekaat, aotrou, tr. «merci, monsieur ; je vous remercie, monsieur.» ●(1880) SAB 179. ho trugarecaat evit beza va diouallet diouz un eveleb maleur !

    (4) Trugarekaat : merci.

    (1840) EBB 13. trughairicàd mèm brére ine doué, tr. « merci, mon frère en Dieu ».

  • trugarekad
    trugarekad

    s. –où Remerciement.

    (1825) COSp 46. bet mèn é teli monet hun trugarecadeu hac hun bennoh é quevér el liberallan oberour mat e fehai bout ? ●112. ni e zeli quentoh ou receu guet joé ha guet trugarécadeu.

  • trugarez
    trugarez

    f., interj. & prép. –où

    I. F.

    (1) Pitié, merci.

    (1499) Ca 51b. g. crist ayez mercy de nous b. crist haz uez trugarez ouzimp. ●204a. Trugarez g. misericorde mercy. ●(c.1500) Cb 53a. g. crist ayez mercy de nous. b. crist quemer trugarez ouzimp. ●54a. pitie / debonnairete / ou misericorde. b. trugarez. ●(1530) Pm 5. Nep a pet goar he trugarez, tr. «Qui implore humblement sa pitié.» ●(1633) Nom 194a. In fidem accipere, in deditionem accipere : prendre à merci : coumeret á druez, cahout trugarez.

    (1659) SCger 78b. mercy, tr. «trugarez.» ●se rendre a la mercy de quelqu'vn, tr. «en renta e trugarez vre benac.» ●92b. pitié, tr. «trugarez

    (2) Grâce.

    (1854) MMM 320. er guël eus a drugaresou Doué var oc'h ene.

    (3) Miséricorde.

    (1499) Ca 204a. Trugarez g. misericorde mercy. ●(1575) M 2133. Feunten à leuenez, hac à trugarez scler, tr. «La fontaine de joie et de douce miséricorde.»

    (1659) SCger 80a. misericorde, tr. «trugarez

    (1847) BDJ 47. Dihuna he drugarez ha peoc'hât he spered. ●(1860) BAL 347. Oc'h oll drugarez a reket Pardon.

    (1911) BUAZperrot 28. E drugarez e kenver ar bec'herien. ●(1911) BUAZperrot 239. lakât an drugarez hag ar justis d'en em douezia. ●(1912) BUAZpermoal 247. e ouie lakat da gordan an drugare hag ar justis.

    ►[au plur.]

    (1576) H 3. huy eu an tat a trugarezou, tr. « you are the Father of mercies. »

    (4) Ober trugarez da ub. : être miséricordieux envers qqn.

    (c.1680) NG 233-234. Pedamp er Guirhies a truhe / Ma ray dim he map trugare, tr. « Let us pray the Virgin of pity / That her son may grant us mercy. »

    (5) Goulenn trugarez : demander grâce, merci.

    (1866) FHB 84/248a. Mar deu eur goal glenved e c'houlennint trugarez oc'h an nenv.

    (1964) ABRO 141. stlepel a rejont o armoù diouto en ur c'houlenn trugarez.

    (6) Ober trugarez da ub. : faire grâce, pardonner à qqn.

    (1864) SMM 26. Jesus a rai trugarez dezan. ●(1866) FHB 84/254a. Grit trugarez din, rag n'em eus great nemet evel a rit hoc'h unan. ●(1874) FHB 499/227a. Er beden-ze e leverent da vam ar re baour ober trugarez dezo, rag na gredent ket reüz an dud galloudek.

    (7) Ober a drugarez : acte, œuvre de charité.

    (1879) BMN 24. An ober a drugarez-ze ne jomas ket pell heb paeamant. ●(1894) BUZmornik 11. ann oberiou a drugarez.

    (1902) MBKJ 124. o rei aluzenn d'an Oberiou a Drugarez. ●(1911) SKRS II 54. en em ro a greiz kaloun d'an oberou a drugarez. ●(1911) BUAZperrot 194. d'an oberiou a drugarez. ●362. Unan eus an oberou a drugarez m'oa troëta da ober.

    (8) Trugarez da Zoue : grâce à Dieu.

    (1941) DIHU 361/300. Muioh a hoèd e zo eget a zroug, trugaré de Zoué.

    (9) Akt a drugarez =

    (1790) PEdenneu 73. Act a drugairé.

    (10) Rentañ trugarez da : rendre grâce à.

    (1862) BSH 32. Me rent d'ec'h trugarez, leanezed yaouancq.

    (1907) AVKA 196. ma rentas trugareo da Doue !

    (11) Roue an drugarez : surnom de Dieu.

    (1935) SARO 22. en em erbedi, holl asamblez, ouz Roue an drugarez.

    II. Terme de remerciement.

    A. Merci, remerciement.

    (1732) GReg 800a. Remerciment, tr. «Trugarez. trugare. Van[etois] trugare. trougare. trouguére.» ●Faire un remerciment à quelqu'un, tr. «Lavaret trugarez da ur re.»

    (1849) LLB 2091-2092. El labourer eurus e lar mil trugairé / De Jezus, de Vari.

    (1921) PGAZ 5. Bennoz ha trugarez deoc'h, va c'hamarad Lan Inizan.

    B. Trugarez da ub. : merci à.

    (1935) BREI 423/1d. trugarez (...) da Dregastelliz ken amgraüz.

    C. Interj.

    (1) Merci.

    (1580) G 49. Trugarez Roe an glenn, tr. «Merci, Dieu du Monde.» ●153. Trugarez Roe an Ster, tr. «Merci, roi des astres.»

    (1880) SAB 63. eleison, – eluzenn, truez, trugarez !

    (1936) BREI 457/4b. Trugare d'an holl ha keno da vloaz.

    (2) Ho trugarez : merci à vous, je vous remercie.

    (1580) G 105. Ho trugarez Itron quer, tr. «Merci, chère Dame.»

    (1857) HTB 190. mes diwar vreman, hag ho trugarez, e oufei en em gemer evit ober ar gwellan. ●(1870) KTB.ms 15 p 254. – Dont a rafac'h, den iaouank, da brinz Jilot ganen-me. – Ho trugarez, otro, a lâras Yvon, me na ioullan bea prinz Jilot gant den a-bed. ●(1876) TDE.BF 643b. Ho trugarez, aotrou, tr. «merci, monsieur ; je vous remercie, monsieur.»

    (3) Hag ho trugarez : en vous remerciant (formule de politesse).

    (1732) GReg 800a. En vous remerciant, tr. «Hac ho trugarez

    (4) Trugarez da c’houlenn : merci de demander.

    (1912) MELU 317. Trugare da c'houlen a ve respontet gant tud Plounewe Moedek pa c'houlenner digante : Euz pelec'h oc'h ? – Euz Plounewe, trugare da c'houlen.

    III. Prép.

    (1) A-drugarez : grâce à (qqn).

    (14--) N 992. a trugarez Doe so roen bet, tr. «Grâce à Dieu, qui est le roi du monde.»

    (1659) SCger 78b. Dieu mercy, tr. «a drugarez Doue.» ●(1792) GAran 6991. â trugaré un Den Santel. ●8632. a drugaré Salver ar bet.

    (c.1825/30) AJC 2415b. jach ha gallard a drugare ma doué. ●(1888) SBI II 26. Me na on claon a galon, a drugarez Jesus, tr. «Je ne suis pas malade de cœur, par la merci de Jésus !»

    (1909) FHAB Genver 30. Ha brema adarre a drugarez Clemenceau, ema ar Republik dres var he aelou.

    (2) A-drugarez da : grâce à (qqn).

    (1908) PIGO II 171. Goût a rez, Per, ma n'out ket te breman o vrezan stoup en Lanuon, n'e ket a drugare da Julig. ●(1926) FHAB Ebrel 126. a drugarez d'an aotronez Eskibien.

  • trugareziñ
    trugareziñ

    v. tr. i. Trugareziñ ouzh, da ub. : pardonner à qqn.

    (1931) VALL 530b. Pardonner, tr. «trugarezi (ouz, da).»

  • trugarezus
    trugarezus

    adj.

    (1) Miséricordieux.

    (1612) Cnf 69b. AVtrou Doué trugarezus bras.

    (1727) HB 550. o Doue trugarezus. ●(1741) RO 3856. beset trugareus. ●(1732) GReg 628a. Miséricordieux, euse, tr. «Trugarezus

    (1854) MMM 342. tûd qear a gredas oant èn assuranç dindan brotection ar galon drugaresus eus ho salver. ●(1860) BAL 28. Tad trugarezuz d'an oll. ●(1866) HSH 98. Eürus an dud trugarezus. ●(1883) MIL 6. ez eo bet eur roue trugarezus evit he sujidi. ●(1896) SBW 15. Ar Werc'hez trugarezuz, a zeblante d'ehan e selle d'he gad.

    (1907) AVKA 76. Evruz ar re drugareuz. ●(1911) BUAZperrot 164. Ken trugarezuz oa e kenver ar beorien.

    (2) Pitoyable.

    (1659) SCger 92b. pitioiable, tr. «trugarezus

    (3) =

    (1915) MMED 169. hervez ar bromesa trugaresuz en doa great guechall da Abraham.

  • truget
    truget

    adj. Cerné par la marée montante.

    (1924) FHAB Ebrel 155. Ar menez-man [Sant-Mikêl] hag a vez truiet, ken dillo, pa vez ar mor o sevel. ●(1978) BZNZ 14. (Lilia-Plougernev) Pa veze mor ijel e c'hellemp mont. Pa veze mor uhel ne c'hellemp ket. Pa deu ar mor, emañ truiet etre an div enez, ma kerez. Pa deu ar mor war-laez, a-forzh da bignat, e veze truiet an div enez. Sate, 'poa un tammig erv e-mod-se ; sate pa deue ar mor war-laez hounnezh, an erv-se a c'holoe, sate oa truiet an div enez da c'houde.

  • truhurul
    truhurul

    adj. =

    (1893) PEdenneu 465. O calon Mari, arlerh Calon Jésus, en amiaplan, er harantéusasan, en druhurulan ag en ol caloneu !

  • truiet
    truiet

    voir truget

  • truilh .1
    truilh .1

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) (en plt de vêtements) En mauvais état, en hailhons.

    (1882) BAR 224. eur viscamant paour ha truill.

    (1921) FHAB Du 302. gwiskamant truilh. ●(1986) CCBR 156. (Brieg) n tâm kaskétèn drouilh, tr. «une mauvaise casquette.»

    (2) Piteux.

    (1923) FHAB Genver 29. eun toull truilh, eun toull koz. ●(1977) PBDZ 38. (Douarnenez) trouilh, tr. «pitoyable.» ●159. trouilh, tr. «de triste mine.»

    (3) (Pays) très pauvre.

    (1980) HYZH 133/42. (Treboull) Pouldeuilh oa ur vro truilh, truilh, truilh gwechall. Ya, truilh tout à fait eo bet gwechall ya. Un toull paoul oa an dra-se.

    (4) (en plt de qqn, d'un animal) Piètre.

    (1936) PRBD 110. O ! ur zant truilh, aotrou person, a lavarent. ●(1971) CSDC 75. e veze gwelet gantan atao e gi truilh Mahi.

    II. Adv.

    (1) =

    (1936) LVPR 52. ar maro a oa e giz eun den. Met eun den great truilh. E gorf n'oa nemet eskern. ●(1973) AMED 12. Gwisket trouilh eo.

    (2) Chichement.

    (1939) BRUD n° 4).">PABI 65. En eul lochenn goz ha dister / E veve truilh, gand e bried, / Didrouz, eur paour-kêz labourer. ●(1959) BRUD 8/35. Fañch ar Pogam, e-neus bevet truilhoh hoaz eged ho tad.

  • truilh .2
    truilh .2

    coll. Lambeaux de vêtements.

    (1921) FHAB Du 303. truilh ouz o eskern sec'h / War nij endro d'ezo.

  • truilhañ .1
    truilhañ .1

    v.

    (1) V. intr. (en plt d'une charrette) Verser.

    (1900) KAKE 121. pa druillo ar c'har.

    (2) V. tr. d. Renverser.

    (1872) DJL 15. Ha da druillia ar pod, pa oa poaz ar zouben.

    (1907) BOBL 02 février 123/3c. pa zigouezaz d'o bugel (…) dont da druilla al lamp a oa war an daol. ●(1928) KANNkerzevod 17/13. ne reas nemet truilha e lus war al leur-zi.

  • truilhañ .2
    truilhañ .2

    v. tr. d. Mettre en haillons.

    (1752) PEll 916. Truilla, déchirer les habits.

  • truilhaoua
    truilhaoua

    v. intr. Collecter des chiffons.

    (1752) PEll 916-917. Truillaoui, chercher par les maisons des guenilles, pour faire du papier.

    (1876) TDE.BF 643b. Truillaoua, v. n., tr. «Ramasser des guenilles, des chiffons.»

    (1931) VALL 120a. chercher des chiffons, tr. «truilhaoua

  • truilhaouaer
    truilhaouaer

    m. –ion Chiffonnier.

    (1876) TDE.BF 643b. Truillaouer, s. m., tr. «Chiffonnier, celui qui fait métier de ramasser des chiffons ; pl. ien

    (1909) KTLR 144. sac'h eun truillaouer.

  • truilhaouegezh
    truilhaouegezh

    f. Hailhons.

    (1941) FHAB Genver 7. Vit diskarga d'Ho treid samm hon truilhaouegez.

  • truilhaouek
    truilhaouek

    adj. Vêtu de guenilles, de haillons.

    (1876) TDE.BF 643b. Truillaouek, adj., tr. «Couvert de chiffons, de guenilles.»

    (1924) ZAMA 15. an truilhaoueka pilhaouer eus bro ar Vigoudenned.

  • truilheg
    truilheg

    m. truilheien Homme vêtu de guenilles, de haillons.

    (1732) GReg 476b. Couvert de guenillons, ou de guenilles, tr. «truilhecq. p. truilhéyen

    (1920) FHAB Meurzh 274. va eontr a «donêre». «Truilhek ! laouek ! truant ! pez didalvez !» ●(1922) FHAB Gouere 205. eme neuze an truilheg en eur zifrônkal. ●(1924) LZMR 16. Eun truilheg, eur c'hlasker bara. ●(1936) IVGA 146. truilheien o c'houlenn aluzen...

  • truilhek
    truilhek

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) Vêtu de guenilles, de haillons, déguenillé.

    (1659) SCger 176a. truillec, tr. «couuert de guenilles.» ●(1732) GReg 476b. Couvert de guenillons, ou de guenilles, tr. «truilhecq.» ●(1752) PEll 916. Truillec, Truilloc, délabré, celui dont les habits sont déchirés, & en lambeaux.

    (1876) TDE.BF 644a. Truillennok, adj. C[ornouaille] Et aussi truillok, tr. «couvert de guenilles.» ●(1889) SFA 17. ar paour truilleka.

    (1909) NOAR 63. ar paour truilhek-se.

    (2) Pauvre.

    (1939) KLDZgwal 37. ret eo anzav n'eo ket en eured truilhek omp bet.

    (3) (Chien) au poil hirsute.

    (1900) KAKE 99. eur c'hi truillek.

    (4) =

    (1882) BAR 229. pegen trouillek benag e ouffe beza hor pedenou.

    II. Adv. En haillons, miteusement.

    (1909) KTLR 16. Ar paour-keaz oa guisket truillok. ●(1909) NOAR 150. Gwragez gwisket truilhek.

  • truilhenn
    truilhenn

    f. truilhoù

    I.

    (1) Guenille, haillon.

    (1659) SCger 176a. truillou, tr. «guenilles.» ●(1688) MD II 30. Gant eur c'hos truillen. ●(1732) GReg 476b. Guenille, tr. «truilhenn. p. truilhennou, truilhou.» ●Jean Guenillon a épousé Jeanne Guenille, pour dire : 2 pauvres personnes mariées ensemble, tr. «Demezet eo yan bilhenn da Janned truilhen.» ●Il n'en est pas de si couvert de guênilles qui ne trouve à qui se marier, tr. «Ne deus pilhenn na guef truilhenn.» ●(1752) PEll 916. Truill, Monosyll. Guenille, lambeau de drap, serge, linge, &c. Singulier, Truillen, Plur. Truillou.

    (1867) BUE 25. eur c'hoz drulien lien kanab. ●89. eur paour a Louannek, na oa nemet trulio. ●(1889) SFA 17. truillou ar paour. ●(1896) GMB 728. pet[it] tréc[orois] drulho, druyo.

    (1906) KANngalon C'hwevrer 45. eun tam truillou. ●(1908) KMAF 76. koz truilhou-toull war e gein. ●(1922) FHAB Genver 22. eur bisac'h, ennan holl beadra eur c'hlasker pilhaou, krog-pouezer, truilhaou, trokadennou. ●(1924) FHAB Genver 12. grêt e voe d'ezi diwiska he dillad kaer evit kemeret truilhou en o lec'h.

    (2) [devant un subst.] Un druilhenn sac'h : un sac en haillons.

    (1866) FHB 83/244a. Ar c'hreg kez a voa eno he unan (…) ep ken tra d'he golo nemet eun druillen zac'h.

    II. sens fig.

    (1) =

    (18--) SAQ II 245. eun druillen ki hag a garien kalz.

    (2) Vaurien.

    (1872) ROU 104b. Mauvais sujet, tr. «truillenn.» ●(1868) FHB 177/164b. eur maread a vugale, savet mad ha bet fur eun tachad, o vond euz an eil dervez d'egile da galkennou, da druillennou, da lonkerien. ●(1893) IAI 187. Katel diou a reer anizi. Hou-ma gouskoude a yoa eun druillen, hag eun druillen goloet a c'hoad koulz hag a fank.

    (1915) HBPR 83. unan deuz ar re oa deuz heul an druillen fall. ●(1924) FHAB C'hwevrer 55. Evit ober e laeronsiou e oa en em glevet gant eun druilhen all, de la Magnane, a oa o paouez ober ar rins e kêrig ar Faou. ●(1925) FHAB Meurzh 105. tri druilhen, Roussel, Maletouche ha La Chaise. ●108. an truilhou all o devoa mouget ar prins a voe lazet ivez.

    (3) Femme mal vêtue.

    (1922) EMAR 136. Ma n'em eus dioustu eul lipad, / Bremaik, truilhen, ez po bac'had. ●(1933) KANNkerzevod 80/7. Me 'zo bet en otroumobil ! Ha c'houi ? Oh ! c'houi zo bet ivez, sûr… n'eus truilhen ebet ha ne ve ket oc'h ober he intron ennan eun dro bennak.

    III. (blason populaire) Truilhennoù an Aber : surnom des femmes de l’Aber-Ildut.

    (2003) TRMOR 38. Truilhennoù an Aber / Teileien Ploñger / Moc'h Trezian.

  • truilhenneg
    truilhenneg

    m. Homme vêtu de guenilles, de haillons, déguenillé.

    (1732) GReg 476b. Couvert de guenillons, ou de guenilles, tr. «truilhennecq. p. truilhennegued

    (1867) BUE 39. den diwar ar meaz, fallakr, laouek – truillennek a zo ac'hanoud. ●(1889) ISV300 . ar goueriadez truillennog.

  • truilhennek
    truilhennek

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) Habillé de guenilles, de haillons, déguenillé.

    (1732) GReg 476b. Couvert de guenillons, ou de guenilles, tr. «truilhennecq.» ●(1752) PEll 916. Truillec, Truilloc, délabré, celui dont les habits sont déchirés, & en lambeaux. On dit aussi Truillennec, & Truillennoc, au même sens que Truilloc.

    (1866) FHB 93/328b. Ar baourez truillenneg-ze e devoa antercant mil lur leve ! ●(1874) POG 86. Me zo eur paour keaz druillennek. ●(1876) TDE.BF 644a. Truillennok, adj. C[ornouaille], tr. «couvert de guenilles.»

    (1902) PIGO I 203. ar c'horfou maro trist ha truilhennek. ●(1903) MBJJ 285. e oant a-noaz ha druilhennek.●(1942) DADO 13. dont a ra e-barz an ti eur baourez koz ha truilhennek, eur baner ganti.

    (2) En haillons.

    (1909) NOAR 141. dilhad truilhennek. ●(1924) KANNgwital 263/197. guiskamant truillenek eur paour. ●(1925) CHIM 9. Rukunus eo gant e zilhad lous ha truilhennek.

    II. Adv. = (?) Pitoyablement (?).

    (1909) NOAR 55. Hag e sellent truilhennek an eil ouz egile.

  • truilhet
    truilhet

    adj. Devenu guenille.

    (1922) FHAB Gouere 204. truilhet e zilhad, dizeuliet e votou.

  • truirier
    truirier

    m. Étourneau.

    (1976) LIMO 08 mai. Etourneau : Tred, treidienn, au pl. Treidi. On trouve aussi truiriér et toursegén, tosegén.

  • trujet
    trujet

    s. & adv.

    (1) S. =

    (2) Adv. A-drujet : à tour de bras.

    (1919) DBFVsup 71a. a drujèt, tr. «à tour de bras.» ●(1934) BRUS 96. A tour de bras, tr. «a drujet.» ●(1939) RIBA 15. Hag int arnehon hag er bahateit a drujet, hep truhé ha get larganté. ●82. hag ean de skoein, a drujet, ar en tammeu lér.

  • trujetat
    trujetat

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Frapper.

    (1919) DBFVsup 71a. trujètat, tr. «frapper.»

    (2) =

    (1921) GRSA 121. trujetat e hrè é vohal ardro dehon, én ur ziskar penneu brezélerion.

    (3) Lancer.

    (1932) BRTG 5. cherreh un dornad deur lous ha priellek de drujetat é deulagad hé fried. ●(1939) ANNI 26. Hag ean troeit tremazon beg hoarn moén er oaf hag en trujèteit arnehi.

    II. Adv. A-drujetat : à tours de bras.

    (1931) VALL 80b. (frapper) à tours de bras, tr. «V[annetais] a-drujetat

  • truk .1
    truk .1

    m. –où Truc, ruse.

    (1868) FHB 182/206a. a eneb trukou an diaoul.

    (1905) BOBL 18 novembre 61/2a. kavet e vo mare pe vare trukou ha kildroiou evelse da greski deuz eun neubeudik ho patant.

  • truk .2
    truk .2

    m. Passerelle, gué amménagé de pierres pour traverser une rivière, etc. (?) cf. treug (?).

    (1876) TDE.BF 441b. Gwechall ez oa truk ama. ●664a. Truk, tr. «s. m. C[ornouaille] Passerelle faite de grosses pierres pour traverser un cours d'eau à marée basse, et aussi gué de rivière.»

    (1909) BROU 224. (Eusa) An Truk ne zichalo ket, tr. «le truc ne sera pas à découvert.» ●(1927) GERI.Ern 663. truk m., tr. «Passerelle en grosses pierres pour traverser un cours d'eau.»

  • trukacha
    trukacha

    v. intr. Pêcher en remuant les pierres.

    (1927) GERI.Ern 663. trugacha, tr. «pêcher ainsi Ouess[ant] [en remuant des pierres].»

  • trukaj
    trukaj

    m. Poissons que l'on prend en remuant des pierres.

    (1927) GERI.Ern 663. trugach m., tr. «Poisson qu'on prend en remuant des pierres.»

  • trukañ .1
    trukañ .1

    v. tr. d. (en plt de la marée montante) Cerner.

    (1978) MOFO 113. al lano oa deut da drukan ahanom.

  • trukañ .2
    trukañ .2

    v. tr. d. Frelater.

    (1905) BOBL 25 novembre 62/3d. 16 lur amand evit bea truket he aman.

  • truket
    truket

    adj. (en plt d'une île adjacente) Entourée par la mer.

    (1978) BEEE 14. (Plougernev) Pa veze mor ijel e c'hellemp mont. Pa veze mor uhel ne c'hellemp ket. Pa deu ar mor, emañ truiet etre an div enez, ma kerez. Pa deu ar mor war-laez, a-forzh da bignat, e veze truiet an div enez. Sate, 'poa un tammig erv e-mod-se ; sate pa deue ar mor war-laez hounnezh, an erv-se a c'holoe, sate oa truiet an div enez da c'houde.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...