Devri

Recherche 'dar...' : 144 mots trouvés

Page 3 : de darngofad (101) à darzorn (144) :
  • darngofad
    darngofad

    m. Ober darngofad : se restreindre sur la nourriture.

    ●(1906-1907) EVENnot 30. (Priel) Ne ra ket darn-gofad ma kerez paneogwir a zo boued frank.

  • darngoll
    darngoll

    v. tr. d. Perdre (qqc.) en partie.

    ●(1869) FHB 247/301b. ar re n'ho deuz nemed darngollet ho fenn. ●(1876) TDE.BF 101b. Darn goll, v. a., tr. «Perdre en partie, perdre la plus grande partie de.»

    ●(1927) GERI.Ern 92. darngoll, tr. «perdre en partie.»

  • darnial
    darnial

    voir darniñ

  • darniañ
    darniañ

    voir darniñ

  • darnij
    darnij

    m. Vol bas.

    ●(1732) GReg 968a. Petit vol de l'oiseau, tr. «darnich.»

    ●(1876) TDE.BF 101b. Darnich, darnij, s. m., tr. «Vol près de terre.»

    ●(1927) GERI.Ern 92. darnij m., tr. «Vol près de terre.»

  • darnijal
    darnijal

    v. intr. Voler bas, voleter.

    ●(1659) SCger 13b. bauoler, tr. «darnigeal.» ●140b. darniegeal, tr. «bavoler.» ●(1732) GReg 969a. Voler bas, tr. «Darnigeal. pr. darniget.» ●Quand les hirondelles volent bas, elles nous pronostiquent la pluie, tr. «Pa zeu ar guïmilyed da zarnigeal ez diouganont glao deomp.» ●(1744) L'Arm 406a. Voleter, tr. «Darneijeale.»

    ●(1855) MAV 31. eur valafen o tournija tu-ma tu-hont. ●(1866) BOM 48. Al labousedik koant, / Lirzin, o tarnijal. ●(1868) FHB 162/43b. hag e tarnijent daou ilinad hepken diouc'h ann douar. ●(1869) KTB.ms 14 p 54. goude bea darnijet a-uz d'ar c'havell. ●(1876) TDE.BF 101b. Darnijal, v. n., tr. «Voler près de terre comme font les hirondelles à l'approche de la pluie.» ●(1882) BAR 36. a bep seurt loenedigou o tarnijal. ●(1896) GMB 679. Pet[it] tréc[orois] et Goello tarnijal voler de côté et d'autre (à Trévérec et Tréméven).

    ●(1904) DBFV 41b. darneijal, v. n., tr. «voleter.» ●(1909) BROU 221. (Eusa) Voleter On dit aussi : Tournijal. ●(1912) MMKE 48. Ar wennili skanv o tarnijal. ●129. Tarnij dre-oll ha kân seder. ●(1927) GERI.Ern 92. darnijal, tr. «voler bas.» ●(1932) GUTO 43. ur baré éled e zarneijè. ●(1934) BRUS 88. Voleter, tr. «darneijal.» ●(1942) DADO 7. eur vran, o tarnijal a-drek al liorz a laosk eur wac’hadenn hir. ●(1963) LLMM 99/262. a-vec’h e flistre diouzh o c’horzennoù, e tarnije raktal an dour e giz ur boultrennig liesliv.

  • darniñ / darnañ / darniañ / darnial
    darniñ / darnañ / darniañ / darnial

    v. tr. d.

    (1) Laisser inachevé.

    ●(c.1718) CHal.ms ii. uous aués fait cet ouurage Imparfaittement, tr. «n'hoües groeit meit darnein en oeuur ma.» ●(1787) BI 117. jamæss n'enn douai int [é zevotioneu] na lausquet na darnet deusto d'é faticq. ●(1790) MG 379. Gùel-è gueneign darnein me fedèn. ●(1792) HS 12. gùel guenein lezel assolumant unn istoére, eit hé darnein.

    ●(1804) RPF 77. é h'obér, pé é tarnein un acte-benac. ●(1855) BDE 2. darnein pé derænein hou pedenneu. ●(1884) MCJ 94. Lezel unan-benac ag en tri articl-zé a costé e vehé darnein en devotion de Galon sacret Jésus. ●103. hemb hi darnein nag hi bihannat é fæçon erbet.

    ●(1904) DBFV 41b. darnein, v. a., tr. «commencer sans achever.» ●(1927) GERI.Ern 92. V[annetais] darnein, tr. «commencer sans finir.»

    (2) Partager, diviser.

    ●(c.1718) CHal.ms i. Diuiser, tr. «rannein, lodein, darnein partagein ober lodeu.» ●(c.1718) CHal.ms iii. repartir, tr. «Rannein, darnein, partagein lies.» ●(1732) GReg 297b. Diviser, partager, separer en plusieurs parties, tr. «Van[netois] darneiñ.» ●697a. Partager, distribuer quelque choses entre des personnes, tr. «Van[netois] darneiñ.»

    ●(1904) DBFV 41b. darnein, v. a., tr. «diviser.» ●(1927) GERI.Ern 92. V[annetais] darnein, tr. «diviser.»

    (3) Tronçonner.

    ●(c.1718) CHal.ms iv. tronçonner, tr. «darnein trohein.»

    (4) Entamer.

    ●(1710) IN I 217. andal ma vez ur veich darniet hac antamet. ●(c.1718) CHal.ms iii. partager tirer une part d'un tout, darnein, et cette part, sappelle un darn'. ●(1732) GReg 350a. Entamer, tr. «darnyal. pr. darnyet.»

    ●(1904) DBFV 41b. darnein, v. a., tr. «entamer.» ●(1927) GERI.Ern 92. V[annetais] darnein, tr. «entamer.»

    (5) Ébrécher.

    ●(1732) GReg 313a. Ébrecher, casser une petite partie d'une chose, tr. «darna. pr. darnet. dargna. darnya. ppr. et.»

    ●(1907) VBFV.fb 33a. ébrécher, fig., tr. «darnein.»

    (6) (?) Louper, rater (?).

    ●(1932) BRTG 76. Tèr krampoehen diar pedèr e zarnè sel taul.

  • darnodiñ
    darnodiñ

    v. Commencer.

    ●(1847) BDJ 38. Darnodi a ra ehana, tr. (GMB 39) «il commence à se reposer.»

  • darnredek
    darnredek

    v. intr. Trottiner.

    ●(1941) DIHU 363/323. klujeri / É tarnredek keti-ketan. ●348. darnredek : trottinner (sic).

  • darnvazh
    darnvazh

    f. Tronçon (de bâton).

    ●(1744) L'Arm 391b. Tronçon (…) D'une lance, tr. «Darn-vah ul lance.»

    ●(1878) BAY 11. darn vah, tr. «tronçon.»

  • darnvevañ
    darnvevañ

    v. intr. Vivoter.

    ●(1744) L'Arm 404a. Vivoter, tr. «Darnnvihuein.»

    ●(1904) DBFV 41b. darnviùein, v. a., tr. «vivoter.» ●(1931) VALL 787a. Vivoter, tr. «V[annetais] darnviwein.»

  • darnvuiañ
    darnvuiañ

    s. An darnvuiañ : la plupart.

    ●(1962) EGRH I 51. darnvuiañ an d., tr. « la plupart. »

  • darondell
    darondell

    f. –ed (ornithologie) Hirondelle, aronde.

    ●(1849) LLB 1232. Hag é neijant én evr avel en darondel. ●(1896) GMB 333. A Sarzeau, daroñyall = hirondelle.

    ●(1904) DBFV 41b. darondel, f., tr. «hirondelle.»

  • daroued
    daroued

    coll.

    (1) (pathologie) Dartres.

    ●(c.1718) CHal.ms i. dartre tr. «derüoden, pl. derüoet.» ●(1732) GReg 243b. Dartre, maladie du cuir, tr. «Dervoëden. p. dervoëd. Van[netois] derhouyden. p. derhouyd.» ●(1744) L'Arm 155b. Feu (…) Volage, tr. «Dêrouideên.. dêrouitt.»

    ●(1876) TDE.BF 102a. Darvoedenn, s. f., tr. «Dartre ; pl. darvoed, masculin.» ●(1895) GMB 146. pet[it] Trég[uier] eun darweden, pl. tarwed.

    ●(1904) DBFV 43b. derouiden, f. pl. derouid, tr. «dartre.» ●(1907) VBFV.fb 26a. dartre, tr. «derouiden, f. (pl. derouid).»

    (2) (botanique) Louzaouenn-an-daroued : éclaire, petite chélidoine.

    ●(1732) GReg 491b. L'herbe aux dartes, l'éclair, tr. «lousaouënn an dervoëd.»

  • daroued-glas
    daroued-glas

    f. Dartres pustuleuses.

    ●(1927) GERI.Ern 92. V[annetais] derouid glas, tr. «dartres pustuleuses.»

  • daroued-gwenn
    daroued-gwenn

    f. Dartres farineuses.

    ●(1927) GERI.Ern 92. V[annetais] derouid gwenn, tr. «dartres farineuses.»

  • daroued-losk
    daroued-losk

    f. Dartres vives.

    ●(1732) GReg 243b. Dartre vive, tr. «Dervoëden-losq. p. dervoëd-losq.» ●(1744) L'Arm 89b-90a. les dartres vives, tr. «enn deerouitt-lossque.»

    ●(1927) GERI.Ern 92. daroued losk, tr. «dartres vives.»

    ►

    ●(1732) GReg 243b. Dartre vive, tr. «Dervoëden-losq. p. dervoëd-losq.»

    ●(1904) DBFV 43b. derouiden losk, tr. «dartre vive.»

  • daroued-ruz
    daroued-ruz

    f. Eczéma.

    ●(1927) GERI.Ern 92. V[annetais] derouid ru, tr. «eczéma.»

  • darouedek
    darouedek

    adj. Dartreux.

    ●(1962) EGRH I 51. darouedek a., tr. « dartreux. »

  • darouedenn
    darouedenn

    f. –où Dartre.

    ●(1659) SCger 36a. darte, tr. «deruoeden.» ●141b. deroeden, tr. «dartre.» ●(c.1718) CHal.ms i. dartre tr. «derüoden, pl. derüoet.» ●(1732) GReg 243b. Dartre, maladie du cuir, tr. «Dervoëden. p. dervoëd. Van[netois] derhouyden. p. derhouyd.» ●(1744) L'Arm 89b. Dartre, tr. «Deerouideenn.. rouid. f.» ●155b. Feu (…) Volage, tr. «Dêrouideên.. dêrouitt.»

    ●(1876) TDE.BF 102a. Darvoedenn, s. f., tr. «Dartre ; pl. darvoed, masculin.» ●(1895) GMB 146. pet[it] Trég[uier] eun darweden, pl. tarwed.

    ●(1904) DBFV 43b. derouiden, f. pl. derouid, tr. «dartre.» ●(1907) VBFV.fb 26a. dartre, tr. «derouiden, f. (pl. derouid).» ●(1910) EGBT 156b. daroueden, tr. «dartre.» ●(1925) BILZ 136. ho koanvennou, ho kwenaennou pe ho tarvoedennou.

  • darouedenneg
    darouedenneg

    m. Homme qui a des dartres.

    ●(1876) TDE.BF 102a. Darvoedennek, subst., tr. «homme qui a des dartres.»

  • darouedennegez
    darouedennegez

    f. Femme qui a des dartres.

    ●(1876) TDE.BF 102a. Darvoedennegez, s. f., tr. «Femme qui a des dartres.»

  • darouedennek
    darouedennek

    adj. Dartreux.

    ●(1876) TDE.BF 102a. Darvoedennek, adj., tr. «Qui est de la nature des dartres.»

    ●(1927) GERI.Ern 92. darouedennek, tr. «dartreux.»

  • darouedenniñ
    darouedenniñ

    v. intr. Se couvrir de dartres.

    ●(1927) GERI.Ern 92. derouidennein V[annetais], tr. «se couvrir de dartres.»

  • darpenn
    darpenn

    voir dre-benn

  • darpezh / drepezh
    darpezh / drepezh

    adv. =

    ●(1818) HJC 288. D'erpèh, tout ou œvreu n'ou groant meit à gaus bout æstimet guet en dud. ●295. D'erpèh, tout en treu-ze ne üeint meit er hommancemant ag er maleurieu. ●330. D'erpèh, touchant ne üeign quet mu ir bed. ●331. D'erpèh, ne bedan quet aveit hé hemp quin. ●359. D'erpèh merchet e oai enn inscription in hébreu. ●383. Derpèh, Jésus en dès groeit quement à viracleu (…).

  • darsevel
    darsevel

    v. intr. = (?).

    ●(1944) ARVR 168/3a. Eeunded ha nerzh. Hemañ o tarsevel diouzh hennezh.

  • darsod
    darsod

    m. –ion Idiot, sot.

    ●(1896) LZBt Mae 21. Tarzod paour, emeon-me.

    ●(1909) KTLR 106. Kemer a reat anezhan evit eun darzot. ●(1925) BUAZmadeg 859. Eun darzod a lavaras neuze. ●(1932) FHAB Gouere 283. tri pe bevar darzot. ●(1959) TGPB 139. tarzod a oa ac'hanon.

  • darsodiñ
    darsodiñ

    v. intr. Devenir idiot, sot.

    ●(1936) IVGA 46. an hini a zo o tarzodi gant e statuiou.

  • darsot
    darsot

    adj. Idiot, sot.

    ●(1868) FHB 184/222a. laeron darzot.

    ●(1919) MVRO 3/4c. Daoust ha n'eo ket deut ar c'hanfard-ze da veza darzod ? ●(1919) FHAB Here 102. Na red eo beza darzot ! ●(1926) FHAB Meurzh 109. red eo beza darzod, lavarit ?… ●(1943) FATI 15. eur verc'hig darsod.

  • darvezout
    darvezout

    v.

    (1) V. impers. S'agir de.

    ●(1732) GReg 19b. S'agir de, être question de, tr. «darvezout. pr. Darvezet.» ●Il s'agit, que, tr. «darvezout a ra, penaus.»

    (2) V. intr. Survenir, arriver, se passer, se produire.

    ●(1732) GReg 7b. Arriver par accident, tr. «Darvezout. pr. darvezet.» ●19b. De quoi s'agit-il entre vous ? tr. «petra a zarve entrezoc'h ?» ●203b. Contingent, casuel, incertain, tr. «a all darvezout.»

    ●(1876) TDE.BF 102a. Darvezout, v. n., tr. «Arriver inopinément, parlant d'un accident, survenir.»

    ●(1927) GERI.Ern 92. darve(z)out, darvout, v. n., tr. «Arriver, avoir lieu.»

  • darvor
    darvor

    voir marvor

  • darvoud
    darvoud

    m. –où

    (1) Événement, incident.

    ●(1732) GReg 7b. Accident, évenement fortuit, tr. «Darvoud. p. darvoudou.»

    ●(1860) BAL 19. Ar re a erru ganto darvoudou trist. ●(1876) TDE.BF 102a. Darvoud, s. m., tr. «Evénement, hasard, cas ; pl. ou.» ●(1877) BSA 78. Pedi a reas eta Doue da zont d'he zicour en darvoud-man. ●(1896) LZBt Mae 12. Setu aman eun darvoud c'hoarvezet.

    ●(1903) MBJJ 43. Goasan darvoud a zo c'hoarveet aman. ●(1907) PERS 362. Den ne grede e tigouesche eur seurt darvoud. ●(1906) KANngalon Gwengolo 205. darvoudou spountuz ar bloaz 1870. ●(1924) BUBR 45/1054. an darvoudou souezus am eus gwelet. ●(1934) PONT 22. Darvoudou bras a zo a wel.

    (2) =

    ●(1891) MAA 72. ho skoazella d'hon tro, enn ho brasa darvout. ●82. mez evelse memez, e vire Doue dezan eun darvout euz ar re talvoudusa.

    (3) Accident.

    ●(1872) ROU 72a. Accident, tr. «Darvoud.» ●(1883) IMP 34. Dre be seurt avantur pe zarvoud, camarad, / E zoc'h-hu digouezet amâ ebars er c'hoad ? ●(1907) BOBL 23 février 126/3c. Darvoud marvel.

    (4) Dommage.

    ●(1909) FHAB Gouere 202. an darvoudou a c'hoarves ganto, evel ar marvou chatal. ●(1911) BUAZperrot 117. Da c'houlou-deiz e oa eur skrij gwelet an darvoud digouezet e doug an noz.

    (5) Dre zarvoud : par accident, accidentellement, incidemment.

    ●(1732) GReg 7b. Par accident, tr. «Dre zarvoud.» ●691a. Par accident, tr. «dre zarvoud.»

    ●(1905) BOBL 22 juillet 44/2d. mar deu d'ezan mervel (…) dre zarvoud. ●(1914) DFBP 5a. accidentellement, tr. «Dre zarvoud.» ●146b. fortuitement, tr. «Dre zarvoud.»

  • darvoudaouek
    darvoudaouek

    adj. Fertile en accidents

    ●(1931) VALL 5b. Accidenté, fertile en accidents, tr. «darvoudaouek.»

  • darvoudaouüs
    darvoudaouüs

    adj. Fertile en accidents.

    ●(1927) GERI.Ern 92. darvoudaouüs, tr. «(voyage) accidenté, fertile en accident.»

  • darvoudel
    darvoudel

    adj. Accidentel.

    ●(1914) DFBP 4b. accidentel, tr. «Darvoudel.» ●(1931) VALL 5b. Accidentel., tr. «darvoudel.»

  • darvoudus
    darvoudus

    adj. Survenu par accident, accidentel, fortuit.

    ●(1732) GReg 7b. Accidentel, fortuït, tr. «Darvoudus.»

    ●(1847) MDM 268. marvou darvoudus.

    ●(1914) DFBP 146b. fortuit, tr. «Darvoudus.» ●(1927) GERI.Ern 92. darvoudus, tr. «accidentel, fortuit.»

  • darvout
    darvout

    v.

    (1) V. impers. S'agir de.

    ●(1732) GReg 19b. Il s'agit, que, tr. «darvout a ra, penaus.»

    (2) V. intr. Survenir, arriver, se passer.

    ●(1927) GERI.Ern 92. darve(z)out, darvout, v. n., tr. «Arriver, avoir lieu.» ●(1931) VALL 38a. Arriver ; en parl. d'un événement, tr. «darve(z)out, darvout.»

  • darwinist
    darwinist

    m. –ed Darwiniste.

    ●(1907) FHAB Eost 163. Petra 'zo da zonjal divarbenn an Darwinisted ?

  • darz .1
    darz .1

    m. –ed Dard Leuciscus vulgaris (poisson).

    ●(1499) Ca 55a. Dars. g. gueon.

    ●(1732) GReg 243b. Dard, poisson de rivieres, tr. «darz. p. darzed.» ●(1744) L'Arm 395b. Vandoise, tr. «darz.. zétt. m.»

    ●(1876) TDE.BF 102a. Darz, s. m., tr. «Dard, poisson ; pl. ed.»

    ●(1927) GERI.Ern 92. darz m. pl. ed, tr. «Dard, poisson.» ●(1942) DIHU 377/155. En darzed e neuiè en tural. ●(1982) PBLS 152. (Langoned) darzed, tr. «dards (poissons).»

    ●(2005) SEBEJ 83. (Ar Yeuc'h) de minuscules poissons que nous appelions darziket. ●250. darziket : au Juch on dit aussi tarziket. Le mot (diminutif pluriel) désignerait selon les pêcheurs locaux des petits poissons à grosse tête et à épine dorsale saillante. Peut-être le chabot, traduit en breton par penndog. Ce ne serait pas la vandoise (darz) ou le vairon (loñch).

  • darz .2
    darz .2

    s. = (?) Ruines (?).

    ●(1869) FHB 250/322b. Hanavet ez oa, etre ma padaz, [chapel] Itron Varia Arc'hantel. An nebeudic darz a gever c'hoaz anez-hi, a heller c'hoaz da velet, tre en arvor.

  • darz .3
    darz .3

    interj., adj. & m.

    I.

    A. Interj. =

    ●(1932) BRTG 147. É tan a spézein deoh, darz !

    B. Loc. interj.

    (1) Darz àr darz =

    ●(1934) MAAZ 96. Darz ar darz ar er mordoseg !

    ●(1934) MAAZ 150. Hir amzér é chom beziùet de sellet doh er mor, ha dré bep diù uéh, é takon étré é zent : «Nag a zeur ! Nag a zeur ! Darz ar darz ! Nag a zeur !»

    (2) Darz ruz àr darz ruz =

    ●(1934) MAAZ 98. Kerhet-hui, darz ru ar darz ru !

    (3) An darz àr an darz =

    ●(1934) MAAZ 104. En darz ar en darz !

    (5) Darzig an darzed =

    ●(1934) MAAZ 96. O ! Darzig en darzed ! ret e vo dein rein é vlank dehon...

    II. Adj. (en plt de qqn) =

    ●(1934) MAAZ 86. Marion Tralala e zo ur vléchel a iar hag er Meillouz un darz a gah. ●99. O ! na darzet ur paotr.

    III. M.

    ●(1932) BRTG 3. Kleuet hui, «darzed» groagé ! ●(1934) MAAZ 97. tosteit, men darz !

  • darzegennat
    darzegennat

    v. intr. Jurer en disant «darz».

    ●(1939) RIBA 42. Hag ean derhel de vonet, en un darzegennat doh é folleh. ●49. darzegennat e hrè er ré bitik. ●93. ma oent ou deu é tarzegennat unan doh en aral.

  • darzorn
    darzorn

    voir arzorn

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...