Devri

Recherche 'dour...' : 141 mots trouvés

Page 3 : de dourennad (101) à douryar (141) :
  • dourennad
    dourennad

    f. –où (pathologie) Sueur rentrée.

    ●(1876) TDE.BF 109b. Deurennod, s. m. V[annetais], tr. «Maladie de sueur rentrée.» ●Pakein eun deurennad, tr. «attrapper une sueur rentrée.»

  • dourennañ / dourenniñ
    dourennañ / dourenniñ

    v. intr.

    I.

    (1) Être mouillé.

    ●(1904) DBFV 44a. deurennein, tr. «être mouillé.» ●(1927) GERI.Ern 118. deurennein, tr. «s'humecter.» ●(1962) EGRH I 71. dourenniñ v., tr. « s’humecter. »

    (2) Se mouiller de larmes.

    ●(1889) ISV 477-478. eur re zaoulagad dister avoualc'h. Bervel oa ; hag e zaou brenestr, bihan an digor anezho, a zourenne dalc'h mad. ●(1896) HIS 24. Jojeb (…) e sañtas é zeulagad é teurennein doh ou cheleu.

    ●(1904) DBFV 44a. deurennein, tr. «pleurer, en parl. des yeux.» ●(1913) FHAB Meurzh 69. an daoulagad a vez o tourenni. ●(1939) CDFi 29 avril. a lakeas e zaoulagad da zourenni. ●(1955) STBJ 136. prest a-walc'h ma daoulagad da zourenna.

    (3) Saliver.

    ●(1927) GERI.Ern 118. deurennein, tr. «saliver.»

    (4) Former des gouttelettes d’eau.

    ●(1962) EGRH I 71. dourenniñ v., tr. « former des gouttelettes d’eau. »

    II.

    (1) Dourenniñ a ra e veg : avoir l’eau à la bouche.

    ●(1907) DIHU 25/415 (G) *J. en Drouzvor. Ha ! Loeizig é arriù ! Deurennein e hra mem beg. ●(1970) BHAF 126 (T) E. ar Barzhig. Anton ne zigore ken e henou nemed evid huanadi warleh (sic) soubenn e vamm; geo, komz a ree bremañ ive euz al legumachou hag ar hig-bevin... Petra bennag ma tourenne ma beg ivez.

    (2) Dourenniñ a ra e zent : avoir l’eau à la bouche.

    ●(1909) DIHU 48/280 (G) *Alban er Melinér. Chetu dent er hemenér e teurennein. ●(1909) DIHU 50/320 (G). Mes erhoalh e zou aveit ma helleint tañoat konzeu flour hur Salvér, aveit ma teurennou ou dent, èl ma vé laret. ●(1925) SFKH 24 (G) G. er Born. Deurennein e hré dent en tri marhadour-men doh hé guélet.

  • dourennek
    dourennek

    adj.

    (1) (en plt d'un fruit) Juteux, aqueux.

    ●(1876) TDE.BF 168b. Dourennek, s. m., tr. «aqueux.»

    ●(1915) KZVr 137 - 17/10/15. Peren vleudek (opposé à peren dourennek, poire juteuse), Haute-Cornouaille, Jaffrennou. ●(1927) GERI.Ern 118. dourennek, tr. «aqueux.» ●(1931) VALL 410b. qui a du jus, tr. «dourennek.»

    (2) Bailh dourennek : tache au front d'un animal qui descend jusqu'aux narines.

    ●(1914) KZVr 67 - 21/06/14. Bailh, tr. «tache blanche au front d'un animal.» ●bail dourennek, tr. «tache qui va jusqu'aux narines, Even.»

  • dourennet
    dourennet

    adj. Où on a mis un liquide.

    ●(1927) GERI.Ern 118. dourennet, tr. «où on a mis un liquide.»

  • dourenniñ
    dourenniñ

    voir dourennañ

  • dourennus
    dourennus

    adj. Qui produit un liquide, du jus.

    ●(1927) GERI.Ern 118. dourennus, tr. «qui donne un liquide.» ●(1931) VALL 410b. qui a du jus, tr. «dourennus.»

  • dourer
    dourer

    m. Voie d'eau.

    ●(1904) DBFV 44a. deurer, m., tr. «voie d'eau.»

  • dourerc'h
    dourerc'h

    m. (météorologie) Neige fondue.

    ●(c.1500) Cb [sclaer]. Jtem hec nibata / e. g. eaue de nege. bri. dour erch. ●(1575) M 2110. Dour erch ha dour grisill, ho pil, peur cillant, tr. «Eau de neige et eau de grêle les frappent tout à fait violemment.»

    ●(1889) SFA 246. kazarc'h ha dour-erc'h a goueze bep eil. ●(1895) GMB 195. dour erc'h a ra il fait de la pluie et de la neige, pet[it] Trég[uier].

    ●(1962) EGRH I 71. dour-erc’h m., tr. « eau provenant de la fonte des neiges. » ●(1982) PBLS 455. (Langoned) dourerc'h, tr. «neige fondue.» ●(1982) PBLS 455. (Sant-Servez-Kallag) dourerc'h, tr. «neige fondue.»

  • douret
    douret

    adj.

    (1) Où on a mis de l’eau.

    ●(1866) FHB 5 Mae 66/120. Bez ez eus ive e Frans dec million daou c’hant devez arat dindan foenneier douret, pemp million ha cant devez arat dindan foen tirien, trizec million daou c’hant devez arat dindan guerniou ha lanneier.

    ●(1927) GERI.Ern 118. douret, tr. «où on a mis de l’eau.» ●(1938) OALD 107. Er penn kenta e roe, met a nebeudou e teuas hag e rea pemp boutailhad eus eul litrad, ha c’hoaz e vije douret.

    (2) Raz douret : chaux éteinte. Voir raz .2.

  • dourfoz
    dourfoz

    s. –ioù Fossé.

    ●(1883) MIL 282. Eun tamik pelloc'h, er memes tu da Lanmeur, e veler hirio c'hoas an dourfojou eus maner ar Veuzit, maner Sant-Mœlar. N'eus mui netra anezhan nemet ar fosiou don-ze.

  • dourgan
    dourgan

    m. (chimie) Hydrogène.

    ●(1907) BOBL 16 novembre 164/2b. glaougan, oksijen, dourgan.

  • dourgen
    dourgen

    m. (boucherie) Culotte de bœuf.

    ●(1942) VALLsup 45a. Culotte de bœuf, tr. «dourgen (eus bouedenn al lost beteg al leziou) (Perrot).»

  • dourgenn
    dourgenn

    f. –où

    (1) Anse (d'un récipient, etc.).

    ●(1464) Cms (d’après GMB 193). dorguenn, anse de seau. ●(1499) Ca 70a. Dornguenn. ga. anse de seau / ou daultre vesseau. ●(c.1500) Cb 70b. Dorguenn. gall. anse de seau / ou daultre vesseau. ●(1521) Cc. Dorguenn. ga. anse.

    ●(1659) SCger 7b. anse, tr. «dourguenn.» ●145b. dourguen, tr. «anse.» ●(1732) GReg 39a. Anse, ce qui sert à manier une utencile, tr. «Dourguenn. p. dourguennou.» (...) Anse d'un pot, tr. «Dourguenn ur pod.»

    ●(1876) TDE.BF 168b. Dourgenn, s. f., tr. «Anse de certains ustensiles ; pl. ou.»

    ●(1909) BROU 229. (Eusa) Anse de panier, tr. «Toúrgen.» ●(1925) BILZ 127. An daou vugel a gemeras krog pep-hini en e zorgenn. ●(1975) UVUD 35. (Plougerne) Poa eur machin pri ag en doa eun espes sutell, ag eun dourgenn var-c'horre da gregi e-barz.

    (2) Crémaillère.

    ●(1633) Nom 163b. Climacter : cremilier : crammailler, dourguen.

    (3) (en plt d'une chaise) = (?).

    ●(1870) FHB 283/171a. Lacat a reaz ar bodik-ze var dourgen cador an escop.

    (4) plais. Fri dourgenn : nez aquilin.

    ●(1890) MOA 121a. Nez aquilin, tr. «fri-dourgenn (Triv.).»

  • dourgi
    dourgi

    m. dourchas, dourgon (zoologie) Loutre. cf. dourgon .1

    ●(1499) Ca 71b. Dourqui dourgon. ga. loutre. deaue qui vit de poisson. ●(1633) Nom 46a. Lutra, canicula : loutre : dourguy, qui dour.

    ●(1659) SCger 74b. loutre, tr. «dourqui, p. dourchas.» ●145b. dourqui, tr. «loutre.» ●(1732) GReg 164b. Chien d'eau douce, loutre, tr. «dourqy. p. dourchaçz.» ●(1927) GERI.Ern 118. dourgi m. pl. dourgoun, tr. «loutre.»

  • dourgon .1
    dourgon .1

    m. dourgoned (zoologie) Loutre. cf. dourgi

    ●(1732) GReg 164b. Chien d'eau douce, loutre, tr. «Dourgon. p. dourgoned.»

  • dourgon .2
    dourgon .2

    pl. dourgi

  • Dourig-ar-Maen-Glas
    Dourig-ar-Maen-Glas

    hydronyme (Sizun).

    ●(1987) BRUDn 110/28. E parreziou ’zo ez eus eun nebeudig anoiou (da skwer e Sizun : an Dearenn, an Elorn, Kan an Od, Dourig ar Men Glaz).

  • Dourig-Kamm
    Dourig-Kamm

    hydronyme An Dourig-Kamm (La Roche-Maurice).

    ●(1987) BRUDn 110/28. er Roh (an Dourig kamm, ar Morbig, ar Froud).

  • dourlaezh
    dourlaezh

    m. (alimentation)

    (1) Petit-lait, lactosérum.

    ●(1633) Nom 34a. Porcus serarius, qui sero pastus est : porceau repeu de mesgue : vn ouch maguet gant cour-bæz (?) lire : dour-læz (?). ●65a. Serum lactis, serum : ser du laict, mesgue : dour læz, læz treut.

    ●(1732) GReg 559a. Petit lait, ou clair de lait, ou lait clair, tr. «Dour-læz.»

    ●(1876) TDE.BF 169a. Dour-leaz, s. m., tr. «Petit lait.»

    ●(1910) EGBT 58. dour-lêz, tr. «petit-lait.» ●(1931) VALL 553a. Petit-lait, tr. «dour-laez.»

    (2) Lait coupé d’eau.

    ●(1870) MBR 342. o werza viou brein ha dour-leaz, tr. «vendre des œufs pourris et du lait où j'avais mis de l'eau.»

    ●(1962) EGRH I 71. dourlaezh m., tr. « lait coupé d’eau. »

  • dourlec'h
    dourlec'h

    m. –ioù

    (1) Abreuvoir.

    ●(1732) GReg 4a. Abbreuvoir, tr. «Dourlec'h. p. dourlec'hyou.»

    ●(1876) TDE.BF 169a. Dour-lec'h, s. m. C[ornouaille], tr. «Abreuvoir.»

    ●(1927) GERI.Ern 118. dourlec'h m. p. iou, tr. «abreuvoir.» ●(1931) VALL 3b. Abreuvoir, tr. «dourlec'h m. pl. iou.»

    (2) Aiguade, point d'eau.

    ●(1931) VALL 16a. Aiguade lieu où l'on s'approvisionne d'eau, tr. «dourlec'h m. pl. iou.»

  • dourlestr
    dourlestr

    m. –où Aiguière.

    ●(1931) VALL 16a. Aiguière, tr. «dourlestr m.»

  • dourlestrad
    dourlestrad

    m. –où Contenu d'une aiguière.

    ●(1931) VALL 16a. Aiguière contenu, tr. «dourlestrad m.»

  • dourleun
    dourleun

    adj. (domaine maritime) Pleine-mer.

    ●(c.1718) CHal.ms ii. La mere est pleine, tr. «dourlan é.» ●la mer est pleine, tr. «gourlan, dourlan é.»

  • dourlivadenn
    dourlivadenn

    f. –où (art) (Une) aquarelle.

    ●(1914) DFBP 19b. aquarelle, tr. «Dourlivaden.»

  • dourlivadur
    dourlivadur

    m. (art) Aquarelle.

    ●(1931) VALL 33b. Aquarelle, tr. «dourlivadur m.»

  • dourliver
    dourliver

    f. –ion (art) Aquarelliste.

    ●(1914) DFBP 19b. aquarelliste, tr. «Dourliver.»

  • dourlivet
    dourlivet

    adj. Livide.

    ●(1867) FHB 116/94b. ann daelou o reded puilloc'h c'hoas var he zremm dourlived ha divoeded. ●(1872) ROU 90b. Livide, tr. «Persdu. dourlived.»

  • dourlonkañ
    dourlonkañ

    voir tarlonkañ

  • dournijerez
    dournijerez

    f. –ioù (transport) Hydravion.

    ●(1931) VALL 368b. Hydravion, tr. «dournijerez f.»

  • Douron
    Douron

    hydronyme An Douron : Le Douron (sources à Lannéanou, embouchure à Guimaëc, 28 km de long).

    ●(1865) FHB 12/90b. hag an douar so laket da garga traouien an douron.

    ●(1913) FHAB Kerzu 356. Var lein eur greac’hen all a ra an dro d’an Douron, en tu deou deoc’h, e kavit tour Botsorc’hel. ●(1914) ARVG Mae 79. An Douron. ●(1924) FHAB Mae 171. traonien an Douron. ●(1933) BREI 324 /4c. A-benn miz genver 1934, e vo achuet, war an Douron, etre Lokireg ha Plistin, eur pont a 132 metr a hed hag a zigaso gonid da Blistiniz. ●(1935) ANTO 48-49. eun devez war ribl an Douron. ●(1959) MOJE II 27. hag e c'hoarie bilibanna gand ar rehier braz war ribl an Douron. ●(1973) TONA XIX 661/11699. Le Douron, An Douron, Les Eaux, Cette rivière marque la séparation entre le département du Finistère et le département des Côtes-du-Nord.

  • dourredenn
    dourredenn

    f. –où (hydrologie) Cours d'eau.

    ●(1931) VALL 164b. Cours d'eau, tr. «dourredenn f. pl. ou.»

  • doursil
    doursil

    m.

    (1) Clepsydre.

    ●(1499) Ca 71a. Doucil. g. idem. l. hec clepsedia/e.

    ●(1732) GReg 173a. Clepsydre, horloge d'eau, tr. «Doulsizl. p. doulsizlou.»

    (2) Passoire qui passe doucement.

    ●(1732) GReg 173a. douçz-sizl, tr. «passoire qui passe doucement.»

    ●(1876) TDE.BF 565b. Dour-zil, tr. «arrosoir.»

    (3) Arrosoir.

    ●(1846) DGG 3. ar c'houmoul-se (…) evel un dourcil ar c'haëra a scuill ar glao. ●(1857) CBF 82. Kemerit ann dour-zil, tr. «Prenez l'arrosoir.»

    ●(1919) KZVr 355 - 21/12/19. Doursil, tr. «arrosoir.»

  • doursistr
    doursistr

    m. (alimentation) Piquette de cidre.

    ●(17--) SP II 177. eur banach dourjist, tr. «une goutte d'eau de cidre.»

    ●(1907) BOBL 05 octobre 158/3c. petit cidre ou cidre de seconde cuvée (dour-jistr). ●(1931) VALL 553a. Petit-cidre, tr. «dour-sistr.» ●(1962) TDBP II 116. eur voutaillad dourjïstr, tr. «une bouteille de piquette.» ●(1970) BHAF 86. kelou ar voutaillad dour-sistr a ya gantañ d'an aot ?

  • dourus
    dourus

    adj.

    (1) Aqueux.

    ●(1499) Ca 71b. [dour] g. plain deaue. b. dourus.

    (2) (Vent) pluvieux, qui amène de la pluie.

    ●(1732) GReg 311b. Sujet à donner de l'eau, à mouiller, tr. «Dourus.» ●Vent qui est sujet à donner de l'eau, tr. «Avel dourus.»

  • dourvaenañ
    dourvaenañ

    v. Couler du goémon et le maintenir au fond à l'aide de pierres.

    ●(1960) GOGO 224. (Kerlouan, Brignogan) la pratique dite durvḗna (dour-vaena), qui consiste à couler le goémon recueilli et à le maintenir au fond de l'eau à l'aide de pierres pour le reprendre à marée descendante n'est pas admise.

  • dourvarc'h
    dourvarc'h

    m. -ed, dourvirc'hed (zoologie) Hippopotame.

    ●(1931) VALL 361b. Hippopotame, tr. «dourvarc'h pl. –virc'hed, –varc'hed.»

  • dourvel
    dourvel

    m. (alimentation) Hydromel.

    ●(1732) GReg 494b. Hydromel, bruvage d'eau, & de miel, tr. «Dour-vel.»

    ●(1870) FHB 302/324b. leun a zourvel melen.

    ●(1910) BOBL 05 août 293/2d. dibaot eo al lec'hiou ma ever brema dourvel (chufere).

  • dourvez
    dourvez

    = (?) douvez (?).

    ●(1883) MIL 282. Var an hent a dremen dre eun dourvez.

  • dourwad
    dourwad

    m.

    (1) Plasma.

    ●(1931) VALL 565b. Plasma, tr. «dourwad m.»

    (2) Sang mêlé d'eau.

    ●(1962) TDBP ia 47. dourwad, tr. «sang mêlè d'eau.»

  • dourwin
    dourwin

    m. Eau mêlée de vin.

    ●(1867) FHB 150/362b. Eun nebeut dour-vin a roer dezhan.

    ●(1905) IVLD 235. eur berad dour-vin. ●(1912) FHAB Kerzu 376. gwin dreizan e-unan pe dour win hepken. ●(1920) AMJV 3. ec'h evas atao dour-vin. ●(1931) VALL 553a. Petit-vin, tr. «dour-win.» ●(1962) EGRH I 71. dourwin m., tr. « vin coupé d’eau. »

  • douryar
    douryar

    f. douryer (ornithologie) Poule d'eau.

    ●(1499) Ca 71b. Douryar. g. rale. ●(1633) Nom 39a. Fulix, fulica : foulgue, poulle d'eau : douryar.

    ●(1659) SCger 145b. dour yar, tr. «poule d'eau.» ●(1732) GReg 429b. Foulque, tr. «Dour-yar. p. dour-yer.»

    ●(1927) GERI.Ern 118. douryar f. pl. –yer, tr. «poule d'eau.» ●(1962) EGRH I 71. douryar f. douryer, tr. « poule d’eau. »

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...