Devri

Recherche 'fro...' : 117 mots trouvés

Page 3 : de frouezhet (101) à froz (117) :
  • frouezhet
    frouezhet

    adj.

    (1) (Arbre) qui porte des fruits.

    ●(1843) LZBg 1añ blezad-2l lodenn 106. Er blanten sàuet a ziar en had-cé, e zou (...) fréhettoh eid er gué e zougue er muihan fréh.

    ●(1931) GWAL 26/24. eur barr ivin glas frouezet.

    (2) Qui donne beaucoup de fruits.

    ●(1912) DIHU 82/54. fréhet bras é er gomenand.

  • frouezhidigezh
    frouezhidigezh

    f.

    (1) Fécondité.

    ●(1732) GReg 402a. Fecondité, tr. «frouëzidiguez.»

    ●(1847) MDM 311. ar frouezedigez, pe an difrouezedigez eus ar briedelez.

    (2) Fructification.

    ●(1931) VALL 322b. Fructification, tr. «frouezidigez f.»

  • frouezhierez
    frouezhierez

    voir frouezherez

  • frouezhigiñ
    frouezhigiñ

    v. Féconder.

    ●(1744) L'Arm 443b. Féconder, tr. «Fréhiguein.»

  • frouezhiñ
    frouezhiñ

    voir frouezhañ

  • frouezhlec'h
    frouezhlec'h

    m. –ioù Fruiterie.

    ●(1732) GReg 441a. Fruiterie, tr. «Froëz-lec'h.»

    ●(1931) VALL 322b. fruitier, subs. lieu où l'on conserve les fruits, tr. «frouezlec'h m. pl. iou.»

  • frouezhus
    frouezhus

    adj.

    (1) Qui produit des fruits.

    ●(c.1500) Cb 89a. [froez] Item frugifer / a / uz. g. portant fruyt. b. froezus.

    ●(1659) SCger 149a. frouezus, tr. «fructueux.»

    (2) Fertile, abondant.

    ●(1499) Ca 4a. [abundaff] g. planteureux habundant (…) vide in fraezus. ●88b. Froezus. g. fructueux planteureux / habundent. l. hic et hec fertilis et hoc / le.

    ●(1732) GReg 402a. Fecond, onde, parlant de la terre, tr. «frouëzus.»

    ●(1849) LLB 48. choej en had frehus. ●921. gué fréhus. ●(1855) BDE 383. gué fréhus. ●409. ur huinien fréhus. ●(1878) BAY 19. fréhus, tr. «Qui produit des fruits.» ●(1880) SAB 253. lacaat an douarou tro var dro da veza frouezuz.

    ●(1907) FHAB Gwengolo 198. douar edus ha frouezus. ●(1943) FHAB Mezheven 308. ar gwerjezou frouezus.

    (3) Qui fait produire des fruits.

    ●(1849) LLB 826-828. Lausket leh ged en heol de skuill ged larganté / Ar hou parkeu (…) / É déreneu frehus.

    (4) (en plt des femmes) Qui est fertile, féconde.

    ●(1732) GReg 402a. Femme feconde, tr. « Grecq frouëzus.»

    ●(1850) MOY 159. ur vreg voa frouezus.

    (5) sens fig. (en plt du travail, etc.) Fructueux.

    ●(1849) LLB 14. Aveid mé vou frehus [el labour]. ●(1859) MMN 73. Coumsou Doue a zo cre a frouezus.

  • froug
    froug

    m. fam. Pisse.

    ●(1744) L'Arm 286b. Pissat, tr. «Staute..eu : Treah.. heu : Froug.. gueu ; le dernier est le moins honnête. m.» ●407b. Urine, tr. «Froucq.»

    ●(1931) VALL 562a. Pissat, urine, tr. «froug V[annetais] m.»

  • frougadell
    frougadell

    f. Pissée.

    ●(c.1718) CHal.ms iii. le sel d'urine rent une odeur fort puante, tr. «en hat a frougadel, a endes ur goal vlas meurbet.» ●(1732) GReg 725b. Pissat, urine des animaux, tr. «Van[netois] frougadell. frugadell. frigadell. se dit improprement de l'urine de l'homme.» ●(1744) L'Arm 286b. Creux plein de pissat, tr. «Frougadeêll.»

    ●(1931) VALL 562a. Urine répandue, creux plein d'urine, tr. «frougadell V[annetais] m.»

  • frouger
    frouger

    m. –ion fam. Pisseur.

    ●(1744) L'Arm 286b. Pisseur, tr. «Frouguérr.. guerion.»

    ●(1931) VALL 767a. celui qui urine beaucoup, tr. «frouger.»

  • frouget
    frouget

    voir frougiñ

  • frougiñ / frouget
    frougiñ / frouget

    v. intr. Pisser. cf. frigat

    ●(c.1718) CHal.ms i. Diuretique, tr. «er peh a laca un deen de frouguein.» ●(c.1718) CHal.ms iv. vriner, tr. «frouguein lausquein deur, friguein.» ●(1732) GReg 725b. Pisser, parlant des animaux, tr. «(Van[netois] frouguein. froñguein.» ●(1744) L'Arm 286b. Pisser, tr. «Frouguein.. guétt.» ●407b. Uriner, tr. «Frouguein.»

    ●(1931) VALL 562a. Pisser, tr. «V[annetais] frougein.» ●(1939) RIBA 134. monet de frouget.

  • froum
    froum

    m. Bruit vibrant.

    ●(1716) PEll.ms 524. Fromm, en Leon, exprime le bruit que fait une pierre lancée avec une fronde ou par un bon bras. Fromm a ra ar maën, la pierre bruit ou fait un bourdonnement en l'air.

    ●(1872) ROU 76b. Bruit sourd et confus, tr. «From.»

  • froumadenn
    froumadenn

    f. –où Bourdonnement.

    ●(1912) MMPM 133. evel froumaden eur c'hwil.

  • froumal / froumañ
    froumal / froumañ

    v. intr.

    (1) Bourdonner, vibrer. cf. fraoñval

    ●(1872) ROU 76b. Bruit sourd et confus, tr. «From ; d'où fromal.» ●(1876) TDE.BF 217b. Froumal, v. n., tr. «Siffler comme une grosse mouche ou comme une pierre, une balle de fusil, lancée avec force.» ●(1890) MOA 147b. Bourdonner, faire du bruit, à la manière de quelques insectes, tr. «fromal.»

    ●(1908) FHAB Genver 5. an traou o comz, o crial, o iudal, o voudal, o froumal, o sourral, o crozal, o strakal... ●(1908) FHAB Gwengolo 269. ar c'hellieu (lire : c'hellien) o fromal. ●(1917) KZVr 204 - 28/01/17. Froumal, tr. «faire le bruit de la batteuse, de l'automobile, etc. Grand murmure Haut-Léon, Loeiz ar Floc'h.» ●(1924) CBOU 2/30. ar muzik o froumal e kement ti. ●(1931) VALL 83b. Brondir, tr. «fraoñval (et froñjal T[regor] froma L[eon].» ●(1985) AMRZ 210. A-bréd, en deiz war-lerh, e kroge an dornéréz da 'froumal.

    (2) Vrombir.

    ●(1867) MGK 83. E klevann (…) / ar vein o froumal. ●(1870) MBR 340-342. eur wialennik koant eo hag a froume dre ma skoe gant-hi, tr. «une jolie canne qu'il faisait vibrer dans l'air.» ●(1872) ROU 103a. Siffler, en parlant d'un corps mu ou lancé avec force, tr. «froumal.»

  • froumañ
    froumañ

    voir froumal

  • froz
    froz

    voir freuz

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...