Devri

Recherche 'fu...' : 172 mots trouvés

Page 3 : de furlukin (101) à futeal (150) :
  • furlukin
    furlukin

    m. –ed

    (1) Bouffon, saltimbanque.

    ●(1633) Nom 329a. Samniones, vel potius sanniones, à sanna : mocqueurs, les fols au ieu : goabaëryen, furluquinet, fol an hoary.

    ●(1659) SCger 16a. boufon, tr. «furluquin, pl. et.» ●30b. conteur diseur de conte, tr. «furluquin.» ●(c.1718) CHal.ms i. bouffon, tr. «furluquin, farçour, farcer, bouffon.» ●(c.1718) CHal.ms ii. facetieus, tr. «maruailler, farcer, furluquin orbidour, quelques uns croyent quil signifie ordinairement un dissimulé un grimacier.» ●farceur bouffon, tr. «farcer, furluquin boufon un den fintus.» ●fou bouffon, tr. «furluquin, farcer, boufon.» ●(1732) GReg 76a. Baladin, danseur de theâtre, bouffon qui divertit le peuple, tr. «furluqin. p. furluqined.» ●107b. Bouffon, celui qui divertit le public par ses plaisanteries, tr. «Van[netois] Furluqin. p. furluqined.» ●(1744) L'Arm 25a. Baladin, tr. «Furlukin. m.» ●34b. Bouffon, tr. «Furluquin.» ●(1752) PEll 319. Furlukin, En Cornwaille, est un bouffon, un folâtre, un baladin, un homme facétieux. ●(17--) BUE MALARGE. Jean-Marc Lecocq, thèse pour le doctorat de IIIe cycle Université de Haute-Bretagne, Rennes 2, 1983. (Textes de la fin du 17e ou du début du 18e siècle au plus tard, d'après J.-M. Lecocq. Publication des mms de Paris (P) de Rennes (R) et de Lesquifiou (L).">BMa 558. Evel eur forlot fourlequin, tr. «Comme un bouffon, un histrion.» ●(17--) FG II 28. seurt furluquin.

    ●(1867) BUE 82. Eur paour keaz furlukin, eur Rivallon dre he hano. ●87. Groek Rivallon, ar furluskin (sic), eo a wrie an diliad. ●(1876) TDE.BF 219a. Furlukin, s. m., tr. «Charlatan, baladin ; pl. ed.»

    ●(1931) VALL 60b. Bateleur, tr. «furlukin pl. –ed.» ●75a. Bouffon, tr. «furlukin pl. ed.»

    (2) Sorcier.

    ●(1870) FHB 275/105a. geier sorserien, furlukined. ●(1870) FHB 284/178b. An den-ze a ioa sorser, pe mar kirit eur furlukin a rea simillerez.

    (3) Farceur, drôle.

    ●(1744) L'Arm 374a. Tabarin, tr. «Furluquin.. nétt.»

    ●(1867) FHB 103/401a. kement furlukin a deui da brezeg dezho eun dra bennag a nevez. Ha ne vanc ket var an douar a furlukinet evelse ha ne c'houlennont ket guell evit mont da denna eur guenneg bennag digant an dud-ze a so o chom en denvalijen.

  • furlukinad
    furlukinad

    m. –où Mascarade.

    ●(c.1718) CHal.ms ii. mascarade, tr. «mascarad', furluquinad', farcereh.»

  • furlukinaj
    furlukinaj

    m. Tours de saltimbanque.

    ●(1732) GReg 107b. Bouffonerie, de Theâtre, tr. «furluqinaich.»

  • furlukinal / furlukinañ / furlukinat
    furlukinal / furlukinañ / furlukinat

    v. intr. Faire le saltimbanque.

    ●(1732) GReg 107b. Bouffonner, faire le bouffon sur un Theâtre, tr. «Furluqinat. pr. furluqinet.» ●(1744) L'Arm 206b. Jongler, bouffonner, charlataner, tr. «Furluquinale.»

    ●(1876) TDE.BF 219a. Furlukinat, v. n., tr. «Jongler, faire des tours de charlatan.»

    ●(1931) VALL 60b. faire le bateleur, tr. «furlukinat.» ●(1944) EURW I 132-133. ma 'z ajent da furlukina e goueliou harlink-reor.

  • furlukinañ
    furlukinañ

    voir furlukinal

  • furlukinat
    furlukinat

    voir furlukinal

  • furlukinerezh
    furlukinerezh

    m.

    (1) Bouffonnerie.

    ●(1931) VALL 75a. Bouffonnerie, tr. «furlukinerez m.»

    (2) Sorcellerie.

    ●(1870) FHB 275/105a. en em lezel da veza touellet gant ho furlukinerez.

  • furlukinez
    furlukinez

    f. –ed Baladine.

    ●(1732) GReg 76a. Baladine, danseuse publique, tr. «furluqinès. p. furluqinesed.»

  • furlukinus
    furlukinus

    adj. Bouffon, grotesque.

    ●(1732) GReg 107b. Bouffonesque (parlant d'un bouffon de Theâtre.), tr. «Furluqinus.»

  • furluok
    furluok

    adj.

    I. (en plt de qqn) Instable.

    ●(1716) PEll.ms 529. Furluok, Inconstant, volage, changeant, variable, vagabond. un den furluok, un homme volage, vagabond, misérable, un aventurier. ●(1752) PEll 319. Furluoc, Inconstant, volage, vagabon, qui change souvent de pays.

    II. (météorologie)

    (1) (Temps) incertain.

    ●(1659) SCger 149a. amser furluoc, tr. «temps orageux.» ●(1716) PEll.ms 529. Furluok, Inconstant, volage, changeant, variable, vagabond. Amser furluoc, Tems changeant et variable, lorsque le vent est inconstant.

    ●(1931) VALL 381a. incertain, changeant (temps, etc.), tr. «furluok L[éon].»

    (2) (en plt du vent) Qui change de direction sans arrêt.

    ●(1936) PRBD 116. an avel ar muia furluok.

  • furlup
    furlup

    s. C’hoari furlup.

    ●(1989) TDBP IV 31. C'hoari furlup, tr. « Jouer à lancer un couteau en l'air en le prenant par la pointe de la lame de façon qu'en retombant il se plante dans le sable. »

  • furm .1
    furm .1

    adj. Oad furm : âge viril.

    ●(1732) GReg 18b. L'âge viril, jusqu'à 50 ans, tr. «An oad furm.»

  • furm .2
    furm .2

    f. & adv. –où

    I. F.

    (1) Forme.

    ●(1499) Ca 58a. Description a furm vntra penac. g. description de la forme daucune chose. ●87a. Fourm. g. forme. ●89a. Furm. g. forme beaulte. ●(c.1500) Cb 90a. [furm] Jtem hic et hec biformis et hoc / e. gal. de deux formes. b. a diou furm.

    ●(1659) SCger 59a. forme, tr. «furm.» ●149a. furm, tr. «forme.» ●(1710) IN I 284. ar vateri hac ar furm eus an dillat. ●(1732) GReg 425a. Forme, figure, tr. «Furm. p. furmou. Van[netois] furm. form. p. ëu.» ●(1752) PEll 320. Furm, Forme, figure, représentation.

    ●(1880) SAB 259. an ini a zo ar scuer ac evel ar voull pe ar furm.

    ●(1907) FHAB Gouere 131. traou beo ha n'ho deus na furm nag aoz.

    (2) Forme pour chaussure, embauchoir.

    ●(1499) Ca 89a. [furmaff] Jtem hoc formipedium / dii. b. furm botes. ●Jtem hoc equitibiale / is. b. furm heux. ●(c.1500) Cb 90a. [furmaff] Jtem hoc formipedium / dij. g. forme de soullies. b. furm botes. ●Jtem hoc equitibiale / is. g. forme de houseaulx. b. furm heus.

    ●(1732) GReg 425b. Forme de soulier, tr. «Furm botou. furm Qere.»

    ●(1889) CDB 117. Furm ha mineoued kereer, tr. «des formes et des alènes de cordonnier.»

    (3) E furm : en forme de, sous la forme de.

    ●(1900) MSJO 86. e furm tud iaouank kaër meurbet. ●(1921) PGAZ 90. e furm eur groaz.

    II. Adv. Dre furm : conformément.

    ●(c.1500) Cb 89b. [furm] Jtem conformiter. aduer. gal. conformement. britoni. dre furm.

  • furm .3
    furm .3

    f. (jeu) Ferme.

    ●(17--) EN 152. ar breland, hac ar furm, tr. «le brelan et la ferme.»

  • furmadur
    furmadur

    m. Formation.

    ●(1732) GReg 425a. Formation, action de former, ou de se former, tr. «furmadur.»

  • furmañ
    furmañ

    voir furmiñ

  • furmel
    furmel

    adj. Formel.

    ●(1914) DFBP 146a. formel, tr. «Furmel.»

  • furmer
    furmer

    m. –ion

    (1) Formeur.

    ●(c.1500) Cb 90a. [furm] Jtem hic plasmator / oris. g. formeur / faisuer. b. furmeur.

    (2) (habillement) Formier, fabricant de formes.

    ●(1732) GReg 425b. Formier, qui fait des formes de souliers & des talons de bois, tr. «Furmer. p. furméryen.»

    ●(1914) DFBP 146a. formier, tr. «Furmer.»

  • furmet
    furmet

    adj.

    (1) Formé.

    ●(1499) Ca 89a. Furmet. g. forme.

    (2) Créé.

    ●(1530) Pm 11. Roanes pur illur furmet, tr. «Reine pure, glorieusement crée.» ●53. An guerches pur illur furmet, tr. «La Vierge pure, glorieusement créée.»

  • furmidigezh
    furmidigezh

    f. Formation.

    ●(c.1500) Cb 90a. [furm] vnde plasmatio / nis. g. faicture. b. furmidiguez.

    ●(1732) GReg 425a. Formation, action de former, ou de se former, tr. «Furmidiguez.» ●La formation des metaux, tr. «Furmidiguez ar metalou.»

    ●(1914) DFBP 146a. formation, tr. «Furmidigez.»

  • furmiñ / furmañ
    furmiñ / furmañ

    v.

    I. V. tr. d. Former.

    ●(1499) Ca 89a. [furm] Jtem formo / as act. g. former. b. furmaff. ●162a. Portreaff vide in furmaff.

    ●(1659) SCger 59a. former, tr. «furmi.» ●149a. furmi, tr. «former.» ●(1732) GReg 425b. Former, tr. «Furma. furmi. ppr. furmet. Van[netois] formeiñ. furmeiñ.» ●(1752) PEll 320. Furmi, former, donner la forme.

    ●(1869) FHB 205/386b. Ar goulaou-ze a furme, lod stered, lod croaziou, a daole eur sclerijen gaer dre an iliz oll.

    ●(1914) DFBP 146a. former, tr. «Furmi.» ●(1915) MMED 60. Ha peur e oa d'ezi kaout skiant ? Er penn kenta, kerkent ha ma oue furmet.

    II. V. intr.

    (1) Se former.

    ●(1864) KLV 22. ann dour, enn eur furmi enn oabl.

    (2) (arboriculture) Nouer.

    ●(1872) ROU 97a. Bleuvi e meurs, furmi en ebrel, eus ar re-ze ne vezimp ket vell (meliores) ; bleuvi en ebrel, furmi e mae, eus ar re-ze e cargimp om zaé. C'est-à-dire, que les arbres qui fleurissent trop tôt, ne donnent pas de fruits ; qu'on en profite pas.

    III. V. pron. réfl. En em furmañ : se former.

    ●(1710) IN I 366. pa gommanç ar goradur eus ar guenan en em furmi. ●(1792) HS 69. Goudé quement-cé, enn-e-hum formass dré er ranteleah ur gantité hemp nombre à rannet.

    ●(1866) FHB 73/167b. beteg al leac'h ma en em furm ar bouet er c'hreunen.

  • furmus
    furmus

    adj. Qui donne la forme.

    ●(1732) GReg 425a. Formel, elle, qui donne la forme, qui fait qu'une chose est telle, tr. «Furmus.»

  • furnezh
    furnezh

    [mbr furnez, mcorn furneth (George 219a), bpm furnez < fur + nezh]

    F.

    A.

    (1) Sagesse.

    ●(1499) Ca 89a. Furnez. g. saigesse. l. hec sagacitas / tis.

    ●(1659) SCger 107a. sagesse, tr. «furnez.» ●149a. furnez, tr. «sagesse.» ●(1732) GReg 136a. Ar peder vertuz Cardinal. furnez, justiçz, nerz, ha témperançz. ●838a. Sagesse, tr. « Furnez. (Van[netois] furne. » ●(1752) PEll 319. Furnez, Sagacitas.

    ●(1838) OVD 186. guet avis ha furnès. ●(1857) LVH 57. muihoh a anneuéegueah, a furnés hag a avisted. ●255. conz a furnés er sænt. ●(1861) BSJ 41. er furnæs éternel. ●294. Chetu ehué azé er gùir furnæs. ●(1896) HIS 50. en devout, a drès peb tra, furnéz hag avisted.

    ●(1905) LZBg Genver 47. Furnéz ha léalded. ●(1913) AVIE 4. furnéz er ré santel. ●96. er furnéz. ●(1915) MMED 83. he spered, sklerijennet gant eur furnez dispar. ●(1921) GRSA iv. er uir Furneh. ●(1932) GUTO 27. N’en des barh en ihuern na furnéh, na gouiegeh. ●(1934) BRUS 212. La sagesse, tr. «er furneh.» ●(1977) LIMO 21 mai. Doujans e dénn furnèh.

    (2) Prudence.

    ●(c.1500) Cb 89b. [fur] Jtem hec prudentia / e. g. prudence. b. furnez.

    ●(1732) GReg 200b. Consideration, reflexion, prudence, tr. « furnez ». ●763a. Prudence, tr. « Furnez. (Van[netois] furné. ●La vertu de prudence, tr. « Ar vertuz a furnez ». ●978b. Un zèle discret, tr. « Oaz leun a furnez ».

    (3) (Bible) Livre de la Sagesse : Levr ar Furnezh.

    ●(1732) GReg 845b. Sapience, de Salomon, le livre de la sagesse, tr. « Levr ar furnez ».

    B.

    (1) Hep furnezh : indiscrètement, sans réserve.

    ●(1732) GReg 527a. Indiscretement, tr. « hep furnez ». ●811b. Sans réserve, tr. « hep furnez ».

    (2) Gant furnezh : considérément, avec circonspection.

    ●(1732) GReg 200b. Considerément, tr. « Gand furnez. gand cals a furnez ». ●623a. Meurement, ou mûrement, avec circonspection, tr. « gad furnez ». ●816b. Avec retenüe, tr. « gad furnez ».

  • furol
    furol

    s. Fureur.

    ●(1835) AMV 101. oll furol an ifern. ●128. ne reas nemet cresqui o furol.

  • fursod
    fursod

    m. –ion Homme à moitié fou.

    ●(1874) FHB 506/287b. Chetu ama en tam ali / A roaz er fur-sot a zevri.

    ●(1908) KMAF 9. setu aze eun amziod, eur furzod. ●(1910) FHAB Kerzu 373. te eo ar brasa fur-zod am eus gwelet morse. ●(1912) KANNjuch C'hwevrer 2/15. E peb leac'h, e ve cavet eur furzot bennag da lacaat genneien fall er plajou pa vezer o kestal en iliz. ●(1923) AAKE 61. kant mil gwech fursot a zo ac'hanon ! ●(1938) SAV 11/21. daoust d'in da gaout bremañ dooare eun den furzot. ●(1962) GERV 48. eur furzod, gwisket gant eur sae kroc'hen buc'h.

  • fursodenn
    fursodenn

    f. –ed Femme à moitié folle.

    ●(1912) FHAB Genver 22. Na me zo bet furzoden o kredi, eur mezvier.

  • fursodet
    fursodet

    adj. Devenu à moitié fou.

    ●(1977) LLMM 181/112. gwashoc'h fursodet eget ar re all.

  • fursot
    fursot

    adj. À moitié fou.

    ●(1906) KPSA 154. eur Zant hag en em roe evit beza fur-zot. ●(1972) SKVT I 181. Te zo furzod, Veve. ●(1958) BRUD 3/27. heñvel ouz eun den furzod. ●(1977) LLMM 180/19. ur beulzig fursot ken poud e spered.

  • fuskuladur
    fuskuladur

    m. –ioù Oscillation.

    ●(1914) DFBP 230b. oscillation, tr. «Fuskuladur.» ●282b. remuement, tr. «Fuskuladur.»

  • fuskulañ
    fuskulañ

    voir fuskulat

  • fuskulapl
    fuskulapl

    adj. Mobilisable.

    ●(1914) DFBP 214a. mobilisable, tr. «Fuskulabl.»

  • fuskulat / fuskulañ / fuskuliañ
    fuskulat / fuskulañ / fuskuliañ

    v. (?) cf. fistoulat (?)

    I. V. intr.

    (1) Remuer.

    ●(1838) CGK 13. e fuscull quicq he bruchet.

    ●(1905) BOBL 17 juin 39/1b. ha den na fuskul, o-hunan n'allont ker finval. ●(1914) DFBP 230b. osciller, tr. «Fuskulat.» ●282b. remuer, tr. «Fuskulat.» ●(c.1930) VALLtreg 948. fuskula : bouger (Corn. Jaffrennou) d'où Difuskul = immobile.

    (2) Trembloter.

    ●(1876) TDE.BF 219a. Fuskulia, v. n., tr. «Trembloter.»

    II. V. tr. d. Remuer.

    ●(1908) BOBL 14 novembre 203/2d. me fuskulaz goustadik ma daouarn.

  • fuskulentez
    fuskulentez

    f. Mobilité.

    ●(1914) DFBP 214a. mobilité, tr. «Fuskulente.»

  • fuskuliañ
    fuskuliañ

    voir fuskulat

  • fuskulus
    fuskulus

    adj. Oscillant.

    ●(1914) DFBP 230b. oscillant, tr. «Fuskulus.»

  • fust
    fust

    m. –où

    I. (objets longs)

    (1) Manche, pied d'outil.

    ●(1499) Ca 89b. Fust freill. g. manoil.

    ●(1659) SCger 149a. fust, tr. «le manche d'vn fleau.»

    ●(1857) CBF 103. Fust, tr. «Le manche du fléau.» ●(1876) TDE.BF 219a. Fust, s. m., tr. «manche de gaffe, de fléau pour battre le blé ; pl. ou.»

    (2) (armement) Hampe d'arme.

    ●(1499) Ca 89b. Fust goaff. ●(1633) Nom 185a. Hastile : la hanpe ou le fust d'vne iaueline : an coat, ves á vn iauolot, an fust.

    ●(1732) GReg 443b. Fût, ou hampe de pique, de lance, tr. «Fust goaff. fust goao. fust impyod. p. fustou.» ●485a. La hampe d'une halebarde, tr. «Fust an halabardenn.»

    (3) Fût d’un fusil.

    ●(1732) GReg 443b. Fut, le bois du canon d’un fusil &c, tr. «fust fusuilh &c.»

    (4) (armement) Affût de canon.

    ●(1732) GReg 18a. Affust de canon, tr. «fust-Canol. p. fustou-Canol.»

    (5) Kaout ar fust : recevoir une correction physique.

    ●(1921) PGAZ 28. var ar marc’had, ar fust oun sur da gaout.

    (6) (?) Socle (?).

    ●(1927) LZBt Genver 33. skeuden an Eskob he deus 9 zroatad hag ar fust a zo dindani 12 troatad, ha c’hoaz e zo ter bazen da zevel beteg troad ar fust.

    II.

    (1) Fût.

    ●(1732) GReg 443b. Fut, ou futaille, vaisseau à mettre du vin, &c., tr. «Fust. p. fustou.» ●Ce vin sent le fût, tr. «Blas ar fust, ou, c'huëz ar fust, a so gand ar guïn-mañ.» ●(17--) TE 220. ol er fusteu goulihue.

    ●(1876) TDE.BF 219a. Fust, s. m., tr. «Fût de tonneau ; pl. ou.»

    ●(1970) GSBG 28. (Groe) fust, tr. «fût.»

    (2) (marine ancienne) Fuste.

    ●(1633) Nom 149b. Nauis speculatoria, catascopium, exploratoria nauicula : vn brigantin, vne fuste : vn lestr briguand, vr fust. ●150a. Liburnica : fuste legere : vr fust scaff ha buhan.

  • fust-must
    fust-must

    m. Eau-de-vie en fraude.

    ●(1876) TDE.BF 474a. Fust-must, en Cornouaille, se dit de l'eau de-vie en fraude.

  • fustad
    fustad

    m. –où

    (1) Contenu d'un fût.

    ●(1970) GSBG 28. (Groe) fustad, tr. «contenu d'un fût.»

    (2) Bon bout de chemin.

    ●(1927) FHAB Meurzh 51. Eus kêr-benn Leon da gêr-benn Treger ez eus eur fustad hent.

    (3) Raclée, correction.

    ●(1732) GReg 83a. Bastonnade, tr. «fustadou. Van[netois] fustadéü.»

    ●(1876) TDE.BF 219b. Fustad, s. m., tr. «Coup donné avec le manche (fust) de certains outils ou instruments, et, en général, coup donné.»

    ●(1931) VALL 616a. Raclée de coups, tr. «fustad m.» ●(1964) YHAO 122. lakaat reiñ dit ur fustad a-zoare.

  • fustadenn
    fustadenn

    f. –où Correction.

    ●(1921) PGAZ 5. na kaera fustaden a roit aze. ●35. Pa voe roet d'ezhan an diveza fuztaden, Fanch Ti-Don a ioa o rên he bevar bloaz. ●(1922) FHAB C'hwevrer 46. hag e roas eur strilh d'unan, eur fustaden d'egile.

  • fustailh
    fustailh

    m. –où Futaille.

    ●(1659) SCger 61a. fustaille, tr. «fustaill.» ●(c.1718) CHal.ms ii. un fust gasté Imprime sa mauuaise qualité au vin, tr. «ur fustaill' coussiet, a goussi eüe er güin a laquer abarh.» ●(1732) GReg 443b. Fut, ou futaille, vaisseau à mettre du vin, &c., tr. «fustailh. p. fustailhou.»

    ●(1958) BRUD 4/81. doare da denna d'eur fustailh.

    ►[empl. avec valeur de plur.]

    ●(17--) VO 143. ne ùélèn burhud meit fustaill goulihuë.

    ●(1922) FHAB Gwengolo 259. d'ober furch en o c'haoiou ha kemer o fustailh.

  • fustañ / fustiñ
    fustañ / fustiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    A.

    (1) Battre (qqn) avec qqc., fustiger.

    ●(1499) Ca 89b. Fustaff. g. bastre. de fust / ou de baston. ●(1575) M 266. An ancaou so voar tro, tro distro hac ho fust, tr. «La mort est en tournée, en tours et détours, et les frappe.»

    ●(1659) SCger 149a. fusta, tr. «batre.» ●(1732) GReg 83a. Bastonner, donner des coups de bâton, tr. «fusta. pr. fustet.» ●85a. Batre à bons coups, tous portans, tr. «fusta. pr. et.» ●139a. On lui a donné sur le casaquin, tr. «fustet eo bet.»

    ●(1903) MBJJ 99. fustan 'nean gant gwalinier freilh. ●(1931) VALL 616a. Donner une raclée de coups à, tr. «fusta.» ●664b. Rosser, tr. «fusta.»

    ►absol.

    ●(1908) PIGO II 142. hag e krogas en eur skilhen, ha da fustan. ●(1927) FHAB Gouere 140. Kaer o doa fusti, ne oant ket evit kaout peg war al loened munut. ●(1942) FHAB Meurzh/Ebrel 150. (note de F. Vallée) Fusta «battre» e Treger.

    (2) Mettre un manche à un outil, emmancher.

    ●(1732) GReg 332b. Emmancher, mettre un manche à quelque outil, tr. «fusta ur beñvecq. pr. fustet.»

    (3) Affûter (un canon).

    ●(1732) GReg 18a. Affuter les Canons. Les mettre en mire pour tirer, tr. «Fusta ar c'hanolyou.»

    B. sens fig.

    (1) Fustañ bro : courir les pays.

    ●(1908) KMAF 44. evit mont da fusta bro, eun tu bennak du-ze war-dro Pariz.

    (2) Fustañ hent : tailler la route.

    ●(1926) FHAB Eost 310. Merc'hed Sant-pabu ato skanv a droad, a goate, a fuste, a faoute, a droc'he hend, hep sellet a-zehou nag a gleiz. ●(1931) VALL 667a. suivre sa route avec vitesse, tr. «fusta hent fam.»

    II. V. intr.

    (1) Courir, foncer.

    ●(1936) IVGA 22. Hag oun fustet kuit. ●198. fustit dre ar porz ! ●(1972) SKVT I 66. Fustañ a reas, dre dreuz koad Sant-Lorañz.

    (2) par ext. (en plt du vent) Cingler.

    ●(1879) BMN 294. An avelou dirollet a fuste ken a ken.

    ►Ken a fuste : tant que faire se peut.

    ●(1951) BLBR 39-40/24. avel ha glao, ken e fuste.

  • fustenn
    fustenn

    f. (textile) Futaine.

    ●(1633) Nom 108b. Vestis gossypïna, xylina : habillement de fustaine, ou de cotton : habillamant fustæn, pe coutton.

    ●(1659) SCger 61a. fustaine, tr. «fusten.» ●(1732) GReg 444a. Futaine, ouvrage de coton fait en forme de toile, tr. «Fustenn.»

    ●(1876) TDE.BF 219b. Fusten, s. f., tr. «Futaine, étoffe.»

    ●(1910-15) CTPV I 56. ul loreu festain guen, tr. «des bas de futaine blanche.»

  • fustenner
    fustenner

    m. –ion Futainier.

    ●(1732) GReg 444a. Futainier, tr. «Fustenner. p. fustennéryen.»

  • fuster
    fuster

    m. –ion Rosseur.

    ●(1732) GReg 85a. Celui qui bat, tr. «fuster. p. yen.»

  • fustet
    fustet

    adj.

    (1) (Fût à vin) de mauvaise qualité.

    ●(c.1718) CHal.ms ii. un fust gasté Imprime sa mauuaise qualité au vin, tr. «ur varriqu' fustet é laca hé goust ar er güin é laquer abarh.»

    (2) Battu.

    ●(1924) ZAMA 19. e-giz eur c'hi fustet.

  • fustiñ
    fustiñ

    voir fustañ

  • fustwareg
    fustwareg

    f. –où Arbaléte.

    ●(1931) VALL 34a. Arbaléte, tr. «fustwareg f. (d'après le gallois).»

  • fustwareger
    fustwareger

    m. –ion Arbalétrier.

    ●(1931) VALL 34a. Arbalétrier, tr. «fustwareger.»

  • fut-
    fut-

    voir c'hwit-

  • futeal
    futeal

    v. tr. d. Sonder.

    ●(1744) L'Arm 361b. Sonder (…) Pour savoir, tr. «Futéale.»

    ●(1919) DBFVsup 25b. futéat, à Auray futal, chercher à découvrir en flairant ; futéour, celui qui cherche comme s'il flairait.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...