Devri

Recherche 'koad...' : 114 mots trouvés

Page 3 : de koadenn (101) à koadus (114) :
  • koadenn
    koadenn

    f. –où, koadinier

    I.

    (1) Pont, passerelle fait d'un arbre.

    ●(1732) GReg 738b. Petit pont de bois, arbre équari sur lequel on passe un ruisseau, tr. «Coadenn. p. coadennou.»

    ●(1910-15) CTPV I 157. Ur goéden m'oè de basein, tr. «Je devais passer une passerelle.»

    (2) Madrier.

    ●(1732) GReg 101a. Piece de bois longue & à proportion étroite, tr. «Coadeñ. p. coadennou, coadenned.»

    ●(1868) FHB 166/74. ar pilier hag ar voareg eleac'h ma edo ar gador brezeg hag a ioa c'hoas coajennou oc'h ho delc'her. ●(1878) BAY 12. Koeden, tr. «pièce de bois, madrier.»

    ●(1904) DBFV 132b. koèden f. pl. –nneu, tr. «pièce de bois, madrier, bois (de la croix).» ●(1933) OALD 45/206. Ar frammadur anezañ a oa graet a beuliou hag a goadennou dero digeit.

    (3) (art) Bois gravé.

    ●(1939) DIHU 338/312. Prest é koadenneu Kreston.

    (4) (botanique) Arbre.

    ●(1821) SST 44-45. reparein dré er goeden ag er groez en droug en douai groeit Adam dré er goeden dihuennet. ●77. ag en tu me couéhou er goeden, é chommou éternelement.

    (5) Le bois (matière).

    ●(1961) LLMM 86/154. Hag a-dro jouez e sankas lavnenn ar goustilh e koadenn an daol.

    II. (agriculture)

    (1) Perche, écoperche.

    ●(1957) ADBr lxiv 4/467. (An Ospital-Kammfroud) Kôjenn n. f. pl. -ennou, kôjinier. – Bois long et mince : perche, écoperche : tal eur bern kolo a vez harpet gand eur gôjenn. Ce mot n'évoque nullement les deux noms suivants qui demeurent inconnus à l'H.C. : koadenn (pièce de bois), kojen (bouvillon).

    (2) Perche servant de barrière de champ rudimentaire.

    ●(1960) ADBr 1960, tome 67, n° 4, pp. 325-376).">EVBF I 333-334. Très souvent, la barrière se réduit à une simple perche, placée horizontalement, soit sur deux piquets fourchus, soit sur les talus, où elle est maintenue par deux grosses pierres ; cette perche est appelée trujenn à Camors, koadenn dans le sud de la Cornouaille (Plonéour : koedenn ; koadenn bin à Mahalon, où cette perche est en général un jeune pin), perchenn dans le Trégor (où ce mode de fermeture est rare, car une telle perche ne suffirait pas à retenir les grandes vaches normandes). (…) La perche est souvent munie de fagots de ronces ou d'aubépine : eur goadenn zrez, eur goadenn spern.

  • koader
    koader

    m. –où Sabotier.

    ●(18--) PEN 93/134. coader ha q'ereer.

  • koaderezh
    koaderezh

    m. Boisement, action de boiser.

    ●(1904) DBFV 132b. koèdereh, koèdereah, m. pl. eu, tr. «action de boiser.»

    ●(1931) VALL 71a. action de boiser, tr. «koaderez m.» ●Boisement, tr. «koaderez m.»

  • koadesk
    koadesk

    adj. (en plt de légumes) Ligneux, dur comme du bois.

    ●(1896) GMB 313. petit Tréguier dans l'adj. koadesk dur comme du bois, en parl. des carottes, des betteraves.

  • koadet
    koadet

    adj.

    (1) (en plt d'une maison) Boisé.

    ●(c.1825/30) AJC 5773. eun ty cair coated en coad esquen neve flam ? tr. «une belle maison construite de planches de bois toutes neuves.»

    ●(1952) LLMM 32-33/72. er saloñs bras, koadet e speurennoù gant derv.

    (2) Boisé, planté d'arbres.

    ●(1870) FHB 282/166a. maneriou coadet, merroriou keuneudet. ●(1884) LZBt Meurzh 45. meneio koadet.

    ●(1922) EMAR 94. hor c'hleuziou koadet. ●(1962) GERV 5. takadou koadet gant gwez a bep seurt. ●(1967) LIMO 17 février. ar er mézeu koédet él hon Bro-ni. ●(1982) TKRH 59. douar diblaen ar peurvuiañ pavezet gant mein, koadet mat a-walc'h.

  • koadiñ
    koadiñ

    voir koadañ

  • koadjutor
    koadjutor

    m. –ed Coadjuteur.

    ●(1499) Ca 39a. Coadiutor. l. hic coadiutor / oris. ●(1633) Nom 281b. Episcopus designatus : Coadiuteur : Coadiutor, Escop designet.

  • koadkroazenn
    koadkroazenn

    f. –ed (botanique) Sapin.

    ●(1934) BRUS 262. Un sapin, tr. «ur goedkroézen.»

  • Koadloc'h
    Koadloc'h

    n. de l. Coatloc’h (Scaër).

    ●(1907) FHAB Gouere 138. Ne gomzan ket eus koajou Huelgoat, eus Coatloc'h e Scaër, eus Koat Carnoët…

  • Koadoud
    Koadoud

    n. de l. Coadout.

    (1) Koadoud.

    ●(1847) FVR 347. Riou, Koadout. ●(1877) EKG I 51. e parrez Koadout.

    ●(1910) DUINe 269. Kantik Sant Iltud, patron Coadout. ●(1914) ARVG Eost 138. Betek an Dispac’h vras, parouz Koadout, stag outi evel trew hini Magoar, a oa lod eus Eskopti Dol. ●(1925) FHAB Du 434. koajou Krec'hkant ha, dre Goadou, koajou Keroffret ha goude Malane. ●(1925) ARVG 3/55. Parreziou Boulvriak, Sant-Drien, Plijidi, Sant-Pever, Senven, Koadou, Magor, Kerien, Sant-Negan, Pont-Melvez... ●(1985) ARGV 82. Deiz Sul-vleuniou / E kousk ar goukoug e Kerrannou ; / D’al Lun ar beure / E vez e Sant-Houarne ; / Da Sul-Fask / E teu da Goadoud ’n ere an ask.

    (2) Proverbe.

    ●(1985) ARGV 82. Deiz Sul-vleuniou / E kousk ar goukoug e Kerrannou ; / D’al Lun ar beure / E vez e Sant-Houarne ; / Da Sul-Fask / E teu da Goadoud ’n ere an ask.

    (3) Nom de famille.

    ●(1970) NFBT 38 N° 284. Coadout.

    (4) [Toponymie locale]

    ●(1877) EKG I 51. Kemenn d'ar C'higer ez euz e Kermabrouz, e parrez Koadout, loened lard da ziskar a-benn ma teui goueliou Pask.

    ●(1914) ARVG Eost 139. An hent a ya war eün eus ar presbitoar trezek Magoar an eus miret e hano bepred : Hent ar c’hure.

  • koadour
    koadour

    m. –ion, koadizion

    (1) Bûcheron.

    ●(1878) BAY 12. Koedour, tr. «forestier.»

    ●(1904) DBFV 132b. koèdour, m. pl. –derion, tr. «forestier ; (cf. Le Bayon, Gram. 12).» ●(1931) VALL 313a. Forestier, tr. «koadour.» ●(1934) BRUS 270. Un forestier, tr. «ur hoèdour.» ●(1939) RIBA 83. un hantér douséniad koèdizion, tolpet én dro d'ur uéen bras. ●(1942) DHKN 101. labourizion ha koèdizion.

    (2) Bûcheron.

    ●(1931) VALL 86b. Bûcheron, tr. «koadour pl. ien.»

  • koadourez
    koadourez

    f. –ed Bûcheronne.

    ●(1863) GBI I 456. Kanet gant ur goaderes, en Loguivi-Plougras, tr. «Chanté par une bûcheronne, en Loguivi-Plougras.»

  • Koadri
    Koadri

    voir Skaer

  • koadus
    koadus

    adj.

    (1) Plein de bois.

    ●(c.1500) Cb 87a. [forest] Jtem luculentus / a / um. g. plain de boys. coadus.

    (2) Qui produit du bois.

    ●(1878) BAY 12. koedus, tr. «boiseux.» ●19. Koedus, tr. «Qui produit du bois.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...