Devri

Recherche 'lan...' : 237 mots trouvés

Page 3 : de langoned (101) à lann-pil (150) :
  • Langoned
    Langoned

    n. de l. Langonnet.

    I. Langoned.

    (1792-1815) CHCH 30. Ma karfé pautret Gourin, Guiscriff ha Langonnet. ●86. Abarh é Langonnet é houlennér pearzek. ●(1850) PENdast 96. Pe e vanko ar veleïen / en Paros Langoënet. ●(1865) FHB 18/139a. Maneur a ieaz da rei eur mision da Langonnet hag ac’hano da Sant-Mayeux. ●35/280a. e couent Langonet. ●(1867) BBZ III 350. War-benn eunn den iaouank-flamm a barrez Langonet. ●(1884) BUZmorvan 674. ar venac’h euz a Urs sant Bernard e Langonet enn eskopti Kerne. ●(1894) BUZmornik 676. e Langonet enn eskopti Kerne.

    (1902) LZBg Mae 102. Langonet. ●(1902-1905) LARB 130a. Abarh é Langonnet é houlenner puarzek, / Puar aral a Vrezél ha seih ag er Faouët. ●(1905) ALMA 69. Langonnet. ●(1911) BUAZmadeg 659. Dont a reaz da gouent Langonnet. ●(1922) GLPI 6. Rouantelez Morvan, kouezet e Langonnet.(1925) ARVG 3/61. En Breiz an eus seiz ti, ar brasan, hini Gourin, demdost da Geraez; ar re all e Brest, Briek, Edern, Bannalek, Langonnet. ●(1930) GUSG 180. Na oeit int rah de Langonned, / De vout guerhet é léh ronsed. ●(1934) SMLC 75/1cd. Zant Moris zo bet digaset / Lod euz e gorf da Langonnet.

    II.

    (1) Devinette.

    (1929) MKRN 171/75. Pelec'h ve kejer Langonnet pa ve an heol kuzet ?respont 173/75. En disheol.

    (2) Dicton.

    (2005) TAGW 281. Dicton SE : / Hennezh 'gaosea 'gis ba Langoned, / Lec'h 'vez lahet ar bleiz ga un taol boned, / Celui-là parle comme à Langonnet, / Où on tue le loup d'un coup de bonet (de béret). ●note Y.-E. Plourin : « Les Langonnetais jouissent, dans les communes avoisinantes ? d'une réputation de vantardise ».

  • Langonediz
    Langonediz

    pl. Habitants de Langonnet.

    (1867) BBZ III 355. Me ho ped, Langonediz, pa zeufet dar Faouet.

  • langouineg
    langouineg

    m. –ed, langouineion Homme très grand.

    (1732) GReg 497b. Homme extraordinairement haut, tr. «Langouïnecq. p. langouïneged, langouïnéyen

    (1876) TDE.BF 389b. Lañgouinek, s. m., tr. «Géant de la fable ; pl. lañgouineien

  • langouinenneg
    langouinenneg

    m. Homme très grand.

    (1633) Nom 267b. Longurio : long homme, long comme une perche, tres-long : vn den hirr, vr rams, vn langouinnennecq, vnan queït hac vn perig.

  • langour .1
    langour .1

    adj.

    (1) Paresseux.

    (1834) SIM 93. messaerien langour ha feneant.

    (2) Vorace, glouton.

    (1962) TDBP II 305. Ar hi-mañ a zo langour, tr. « ce chien-ci est vorace ».

  • langour .2
    langour .2

    s. Langueur.

    (1499) Ca 120b. Langour. g. langueur. ●(c.1500) Cb. Langour. ga. langueur. ●(1521) Cc. Langour. g. langueur. ●g. langueur b. languour. ●(1530) J p. 97b. En tan flamm eternalamant / En poan ha langour ha tourmant / Bede an fondamant plantet / Da bezaf hep flaig ostaget, tr. «puissent les flammes éternelles, puissent les supplices et les maux qui plongent leurs racines jusqu'aux entrailles de l'enfer, être mon partage assuré.» ●141b. esant / A pep langour hac a tourmant, tr. «libre de toute langueur et de toute torture.» ●189b. Na ne guillif tam suramant / Beuaf gant langour ha tourmant / Dre e bout absant ez dismantaf, tr. «Telle est ma torture, telle ma défaillance, que je ne puis plus vivre éloignée de lui, que je me meurs !» ●(1575) M 103. Den coz, na den Iaouanc, ne dianc é langour, tr. «Vieillard ni jeune homme n'échappe à sa blessure.» ●2111. Langour quez quen gourmant, tr. «Une langueur très rongeante.» ●(1580) G 240. Glachar, langour so em courayge, tr. «Douleur, tristesse sont dans mon cœur.» ●(1633) Nom 259b. Defectio, defectio virium, langor virium, imbecillitas, debilitas : deffaillance de force, langueur : diffianç á nerz, languor, fillidiguez.

    (1659) SCger 155b. langour, tr. «langueur.» ●(1732) GReg 527b. Indolence, tr. «langour.» ●562a. Langueur, tr. «langour.» ●(1741) RO 296. Ma son meurbet en doan en langour a tourment.

  • langour .3
    langour .3

    m. -ien. Vorace.

    (1962) TDBP II 305. Tamm al langour, tr. « le morceau, la part, du vorace » note auteur : « appellation ironique de la part supplémentaire de travail qui échéait à un ouvrier du fait qu'il devait cultiver eur veskell, une parcelle triangulaire, en sus de son lot rectangulaire (à l'écobuage ou aux semailles) ».

  • langourenn .1
    langourenn .1

    f. Gosier.

    (1889) CDB 170. E c'hez gant-han al langouren, tr. «il emporta le gosier.»

  • langourenn .2
    langourenn .2

    s. Personne grande et mal bâtie.

    (1983) PABE 54. (Berrien) langourenn, tr. «grand et mal bâti.»

  • langouret
    langouret

    adj. Languissant.

    (c.1500) Cb 95b. [goeffaff] vnde marcidus / a / um. g. pourriz / languissant. b. treudet / langouret.

  • Langourlae
    Langourlae

    n. de l. Langourla.

    (18--) PEN.gwerin8 80. mar nem kleo ket ac’hane me iell gant an hent bras / da gichen ur goz veen a zo en Langourlas.

    (1905) ALMA 67. Langourla.

  • langourus
    langourus

    adj.

    (1) Langoureux.

    (c.1500) Cb. g. languissable. b. langourus. ●langoreux. b. idem. ●(1521) Cc. g. langoureux. b. idem. ●(1633) Nom 255a. Morbus sonticus : maladie langoureuse : cleufuet langourus.

    (2) Paresseux.

  • langoustez
    langoustez

    coll. (entomologie) Sauterelles.

    (1557) B I 383. Euel langoustez (variante : langoustes) dren maesou, tr. «sous forme de sauterelles par les champs.»

  • langroaz
    langroaz

    coll. (botanique) Églantiers. cf. agroaz

    (1744) L'Arm 115a. Eglantier, rosier sauvage, tr. «Langroêsseenn.. Langroëss. f.» ●Eglantine, fleur de l'églantier, tr. «Boquêtte langroêss. m.»

    (1876) TDE.BF 389b. Lañgroezenn, s. f., tr. «Plant d'églantier ; pl. lañgroez, masc.»

    (1906) HIVL 12. er blantennig langroéz. ●(1907) VBFV.bf 46a. langroézen, f. pl. neu, langroéz, tr. plant d'églantier.»

  • langroazenn
    langroazenn

    f. –ed (botanique) Pied d'églantier.

    (1744) L'Arm 115a. Eglantier, rosier sauvage, tr. «Langroêsseenn.. Langroëss. f.»

    (1876) TDE.BF 389b. Lañgroezenn, s. f., tr. «Plant d'églantier ; pl. lañgroez, masc.»

    (1906) HIVL 23. bareu er langroézen. ●(1907) VBFV.bf 46a. langroézen, f. pl. neu, langroéz, tr. plant d'églantier.»

  • Langroez
    Langroez

    n. de l. La Vraie-Croix.

    (1) Langroez.

    (1902) LZBg Mae 102. Langroéz. ●(1910) K*** 1. unian ar en niend de Lan-er-groéz. ●3. vouréd bout ér gar a Lan-er-groéz abien seih-ér. ●(1911) DIHU 71/255. Lanngroéz e zou parrez er Gerl (er vizér, e larér). ●(1927) GERI.Ern 339. Langroéz. ●(1934) BRUS 297. Lanngroéz.

    (2) Proverbes.

    (1911) DIHU 71/255. Lanngroéz e zou parrez er Gerl (er vizér, e larér). Er hrenlavar e lar ataù : É Tostal Lanngroéz e saù bamdé / Nandeg mâlen ha pear-uigent de valé. ha : É Lanngroéz é vé rah en dud / É klah ou bouid, mut, / Meit er mér, er person hag é guré ! Nen dein ket mé de chom d'er barréz-sé ataù !

  • languz
    languz

    m. –où (marine)

    (1) Serre, vaigre.

    (1744) L'Arm 394b. Vaigres, tr. «Langu. m.» ●396b. Vêgres, tr. «langùe.. gùeu. m.»

    (1904) DBFV 143b. langu, m. pl. eu, tr. «vêgres.» ●(1978) ARVA I 40. Une serre – al linguid – court de chaque bord, sur presque toute la longueur de la coque au tiers supérieur des murailles. ●(1978) BZNZ 19. (Lilia-Plougernev) Al languz zo dindan ar portal. ●29. Eus ar bordoù amañ e vez great portolioù ar vag ; an dro zo portol ar vag, hag an tamm koad plat a welez amañ diabarzh, hennezh zo al languz. Al languz zo tro-dro d'ar portolioù. ●(1979) VSDZ 6. (Douarnenez) al lingut hag ar senturennoù n'eo ken memes-tra, met bez' allez lakaat lingut memes-tra… n'eus tamm diferañs : a-raok vie lavaret «lingut». ●354. lingut. (langut). m. pl. Linguchoù. (voir : senturenn). Serre des flancs. ●(1987) GOEM 77. Avant de déclouer les lisses d'exécution, on met en place une serre, languch, sur la face intérieure des membrures pour assurer leur tenue.

    (2) Skoutilh al languz : parclose.

    (1744) L'Arm 460a. Parclose, tr. «Scouteill él langùe

  • languziñ
    languziñ

    v. tr. d. Vaigrer.

    (1744) L'Arm 394b. Vaigrer ou Lambrisser, un vaisseau, tr. «Langùein

    (1904) DBFV 143b. languein, v. a., tr. «vaigrer ou lambrisser un vaisseau (l'A.).»

  • Lanhouarne
    Lanhouarne

    n. de l. Lanhouarneau.

    (1) Lanhouarne.

    (1834) HEB 375. Hirio e veler c'hoas e ve ebarz Ilis Landouarne (lire : Lanhouarne) e pehini e arru cals miraclou. ●(1834) KKK 48. Ann aotrou Ker Iann a ioa enn amzer goz gwaz d'ann aotrou a Lanhouarné. ●(1865) FHB 30/240a. An Aotrou Gueguen, vikel e Lanhouarne, so hanvet vikel e Guenou. ●(1869) TDE.FB xixb. Lan-Houarne. ●(1877) EKG I 136. hag an Aoutrou Grall, persoun Lanhouarne. ●(1878) EKG ii 17. var hent Lanhouarne. ●115. varzu Lanhouarne. ●215. Daoust ha Ian Pennors aman n'en deuz-hen ket he-unan diskaret, enn eun nosvez, c'houeac'h soudard varn-ugent var hent braz Lanhouarne ? ●(1884) BUZmorvan 420. el leac’h m’oa bet enterret, da lavaret eo, e Lanhouarne. ●(1890) MOA 22a. Lann-houarne ; - (Lanhouarne).

    (1899) OLLI 686. Guers Jean-Marie Caer Torfédour ar Vilin Soul, e Lanhouarnô, ann dregont ha viz ebrel, 1899.

    (1905) ALMA 64. Lanhouarne. ●(1910) ISBR 70. é tas de seùel ur menati ar un tachad e hrér anehon a houdé Lannhoarné. ●(1911) BUAZmadeg 402. hag a ieaz da Lanhouarne.(1921) PGAZ 106. persoun e Lanhouarne.

    (2) [Toponymie locale].

    (1878) EKG II 208. Enn tu-all d'an hent braz oa eur parkad balan da Ian Berthou, euz a Trefalegenn. ●(1899) OLLI [= GJMC] 686. Guers Jean-Marie Caer Torfédour ar Vilin Soul, e Lanhouarnô, ann dregont ha viz ebrel, 1899.

    (c. 1900) GJMC 10d. E milin Zoul, hag hi lazet. ●11b. Kri ar galon ma n'hé oueljé, / Er Vilin-Zoul, pa n'eur gavjé.

  • Lanhouarniz
    Lanhouarniz

    plur. Habitants de Lanhouarneau.

    (1877) EKG I 144. Paol Inisan, a Lanzeon, a ioa e penn Plouescadiz, Guineveziz, Lanhouarniz hag ar re a ioa deuet euz a gostez Pagan. ●275. Lanhouarniz hag ar re a ioa deut euz a gostez Pagan.

  • lanier
    lanier

    m. –ed Lanier.

    (1499) Ca 120b. Lanyer. g. idem.

  • Lanig
    Lanig

    voir Lan

  • lañj
    lañj

    s. (argot des tailleurs vannetais) Travail.

    (1912) KZVr 415 - 10/03/12. Lanj, tr. «labour.»

  • lañjer
    lañjer

    f. –ioù

    (1) Couverture de lit.

    (1732) GReg 229a-b. Couverture de lit, tr. «Van[netois] langér. p. langeryëu.» ●(1744) L'Arm 83a. Couverture de lit, tr. «Langère.. rieu. f.» ●(1790) MG 72. guet ul langér ha dillad a bèn er gouyan. ●349. A boén é hoai ean oueit én é ulé, ma santas arre el langir hac el liñcèll é risclein a ziar é gein. ●(17--) VO 148. Gronnét oai én ur goh langir.

    (1904) DBFV 143b. lanjér, f. pl. ieu, tr. «couverture de lit.» ●(1910-15) CTPV I 170. doubein en anjélieu, tr. «doubler les couvertures.» ●(1931) VALL 166b. Couverture de lit, tr. «lañjér f.» ●(1934) BRUS 239. Une couverture de laine, tr. «ur lanjér –ieu

    (2) Kouezhañ a-stok e lañjer : tomber à la renverse, de tout son poids.

    (1910) FHAB Here 310. Eur vech avat kroget enno an naonegez, e oent guelet holl o koueza a stougalanjen divar o mogeriou hag o vervel evel kelien. ●(1913) FHAB Genver 23. Noëllik, treuzet e zilhad gwenn gant eur vilien bloum, a gouez a stougalanjen e founz ar vag...

  • lañjerenn
    lañjerenn

    f. –où

    (1) Couverture de lit.

    (1903) EGBV 46. lanjéren, f. pl. neu, tr. «couverture de laine.» ●47. linsélieu fresk hag ur lanjéren aral. ●(1904) DBFV 143b. lanjéren, f. pl. –nneu, tr. «couverture de lit.» ●(1919) DBFVsup 2b. anjelen. V. lanjéren. ●(1931) VALL 166b. Couverture de lit, tr. «lañjérenn f.»

    (2) A-hed e lañjerenn : de tout son long.

    (1955) STBJ 38. o stlapet o-zri da goueza war ar gambr, a-hed o lañjerenn. ●85. Met al lôn, astennet a-hed e lañjerenn, ne c'helle ket fichal. ●224. Lanjerenn (a-hed e) : penn-da-benn e gorf war an douar.

    (3) A-stok e lañjerenn : de tout son long.

    (1933) KANNkerzevod 80/8. va baz-yod stok e lonjerenn dreus an oaled.

  • lank .1
    lank .1

    adj. Élancé.

    (1931) VALL 244b. Élancé, tr. «lank.» ●332b. Géant, adj., tr. «lank

  • lank .2
    lank .2

    m. –ed, –idi

    (1) Voyou, vaurien.

    (1924) LZMR 53. Marteze e rofen va gwad d'eul lank ? ●60. da veva evel eul lank. ●(1931) VALL 773b. Vaurien, mauvais sujet, tr. «lank.» ●(1935) NOME 124. Plijadur a ra d'in gouzout n'int ket aet e kof al lankidi. ●(1938) WDAP 2/124. (Pleiben) Lank, hano gourel, liester : Lanked, Lampon, hailhon. ●(1939) MGGD 7. eun nebeut lanked all eveltañ. ●(1942) DOGA 21. lankidi o lakaat an tanfoeltr.

    (2) Géant.

    (1931) VALL 332b. Géant, tr. «lank

  • lank .3
    lank .3

    m. Paysan.

    (1912) KZVr 415 - 10/03/12. (yezh ar gemenerien) Lank, tr. «ko er.$$$»

  • lank .4
    lank .4

    s.

    I. Bond, saut.

    (1530) J 73. Miret dre lanc na diancquo, tr. «prenez garde que, d'un bond, il ne s'échappe.»

    II. [en locution]

    (1) Kavout lank : avoir, trouver le moyen de.

    (1530) J 166. Ha, pan caro, ez cavo lanc, / bezet seder, dam ober franc, tr. «oui, quand il le voudra, il trouvera le moyen de me rendre la liberté.» ●(1575) M 2138. Pedre ho deffe lanc, da dianc à ancquen, tr. «Par quoi ils auraient moyen de se délivrer de peine.»

    (2) Kavout e lank =

    (1874) FHB 489/146a. pa c'hellont caout ho lank. ●(1874) FHB 499/232b. An dud dizoue, pa c'hellont caout ho lank.

  • lank-an-deiz
    lank-an-deiz

    m. Point du jour.

    (1979) VSDZ 65. (Douarnenez) ha deus ar mintin, tost pa vie langande e tont, tr. (p. 229) «et au matin, quand l'aube commençait à pointer.»

  • lankon
    lankon

    m. –ed

    (1) Vaurien.

    (1920) MVRO 35/1b. gwasoc'h lankon eged Landru. ●(1931) VALL 773b. Vaurien, mauvais sujet, tr. «la(n)ko(u)n.» ●(1994) BRRI 106. Ul langon bennak fasil…

    (2) Lankon didalvez : grand fainéant.

    (1942) FHAB Meurzh/Ebrel 150. (note de F. Vallée) Langon. Lankon-didalvez, e Treger. ●(1988) TOKO 59. Stag da gorv da labourad, lankon didalvez. ●(1996) GRVE 12. Sell aze, emei, lankon didalvez.

  • lankoud
    lankoud

    m. Buveur, ivrogne.

    (1937) DIHU 310/247. lankoud (s. m.) ul lonkour pé ul lonkeréz ivaj. ●(1942) DHKN 226. trinkein get en tri lankout.

  • lankreg
    lankreg

    m. –ed (ichtyonymie) Mulet.

    (1904) DBFV 143b. lankreg, s. pl. ed, tr. «mulet, poisson.»

  • Lanleñv
    Lanleñv

    n. de l. Lanleff.

    (1) Lanleñv.

    (1903) MBJJ 266. Kelc’hek eo ’vel templ Lanleff. ●(1913) BRIT 337. Setu aman iliz dismantret Lanlef, ken koz ma na hell ket an dud gouiziek lavaret e pe gantved eo bet savet. ●(1970) BHAF 179. Anavezoud a rit oll « Templ Lanlev » e Bro-Ouelo, etre Pempoull ha Lanon.

    (2) (Dicton).

    (1974) BAHE 82/12a. Lañleñv : Ar c'hloc'h bras : Lañleñv baour / 'n eus hag arc'hant nag aour. / Ar c'hloc'h bihan : Evel ec'h omp, ec'h omp.

    (2005) HYZH 244/38. Ar c'hloc'h bras : Lanleñv baour / 'n eus nag arc'hant nag aour / Ar c'hloc'h bihan : Evel ec'h omp, ec'h omp (Barr-Heol 82/12).

    (3) [Toponymie locale]

    (1903) MBJJ 266. Kelc’hek eo ’vel templ Lanleff. ●(1970) BHAF 179. Anavezoud a rit oll « Templ Lanlev » e Bro-Ouelo, etre Pempoull ha Lanon.

  • lann .1
    lann .1

    coll. & m.

    I. (botanique)

    (1) Coll. Ajoncs.

    (1659) SCger 155b. lan, tr. «du ian.» ●(1732) GReg 507b. Jan, espece de bruïere, qui fleurit jaune, tr. «Lann.» ●560b. Lande, de la Lande, grosse bruïere piquante, tr. «Lann.» ●(1790) Ismar 232. laireah coæd, lann, argand, fréh, potage, &c.

    (1849) LLB 210. e bil lann d'er ronsed. ●373. E droh lann, drein, bonal. ●(1878) EKG II 7. kkousket er meaz, etouez al lann. ●38. a-zindan eur skour lann. ●59. da glask kuz etouez al lann. ●88. Eur c'harz lann daou vloaz a ioa var ar c'hleuz.

    (1912) RNDL 49. el lann e hol en anvez, tr. «la lande couvre les alentours.» ●(1910) MAKE 54. dizoura, respet d'eoc'h, ouz eur vodenn-lann. ●(1931) VALL 17b. Ajonc, tr. «lann m.»

    (2) M. De l'ajonc, considéré comme matière.

    (1864) KLV 3. (ar balan hag al lann) o tei e bro Breiz.

    (1934) PONT 82. orsiou da bilat lann.

    II. [en composition]

    A. (ornithologie)

    (1) Beufig-lann =

    (1915) KZVr 101 - 07/02/15. beufig-lan, tr. «oisoau (lire : oiseau) qui fait son nid dans les buissons d'ajoncs, son œuf est presque semblable à celui du karzig-dreiz (Breuriez-Vreiz).»

    (2) Draskig-lann =

    (1973) LBFR 147. anviou al laboused ar galveneg, an draskig lann.

    (3) Kefeleg-lann : bécassine.

    (1909) BROU 212. (Eusa) la bécasse s'appelle Kéfélek-lann (L'ajonc est le seul bois de l'Ile) Au pluriel : Kefeleien.

    B. (entomologie)

    (1) Gavr-lann : sauterelle.

    (1910) EGBT 82. gavr-lann, tr. «sauterelle.»

    (2) Karv-lann : sauterelle.

    (1744) L'Arm 351a. Sauterelle, tr. «Carhuë-lann.. hétt-lann.» ●(17--) TE 72. carhuèt-lann, péré e zevorai ol er péh e oai chomet glaz arlèrh er grezill.

    (1896) HISger 3. Karúed-lan, tr. «sauterelles.»

    (1931) VALL 677. Sauterelle, tr. «V[annetais] karw-lann pl. ed.» ●(1934) BRUS 250. Une sauterelle, tr. «ur harù-lann, pl. karù –ed...»

    III.

    (1) Pakañ ur bec'h lann : lorsque la cadette se marie avant l’aînée.

    (1981) ANTR 186 (L-Lannarvili) *Tad Medar. Pa zimez ar hoar eil-gosa a-raog he hoar vraz eo eun dizenor evid houma. «Paked he deus eur beh-lann», a leverer.

    (2) Emañ al loar o tebriñ lann : la nourriture disparaît.

    (1927) BIMB 87. Pa lavar tud ar werin «eman al loar o tebri lann», ez eo hor boued-ni eman o tebri e gwirionez.

    (3) Ober ur c'harrad lann :

    (1926) FHAB Eost 301 (L). Aman n'eus ano nemed eus ar c'harradou foenn-ze a ra ar breudeur an eil d'egile hag ar c'hoarezed an eil d'eben. E Léon e leverer ober eur c'harrad lann.

    (4) Chom war al lann : rester sans travail, sans emploi.

    (1942) FHAB Gwengolo/Here 199. Mevelien hag a veze klask d'ezo; n'eo ket ar seurt-se eo a jome «war al lann» da foar ar begou. ●(1943) FHAB Gwengolo/Here 350 (K-Skaer) V. Fave. chom war al lann : chom dilabour, chom hep ober koumanant. «Kalz mevelien a zo chomet war al lann da foar ar begou – foar ar c'houmanantoù.

    (5) Monet ag ar prad d'al lann : passer de la richesse à la pauvreté.

    (1912) RVUm 317 (Gu). Monet ag er prad d'er lann, tr. P. ar Gov «Passer du pré à la lande.»

    (6) Bountañ ub. el lann : pousser qqun dans la pauvreté.

    (1790) MG 234 (G) I. Marion. Ag un tu-aral, a pe hum acourcér de zezirein quemènd a dreu èl en dès un-aral, ne yér quet peèl ne zezirér er-ré en dès; ha pe vehai en dalh guenemb, ni er bouttehai él lann, eit hum laquad é position ag é vadeu.

    (7) Monet eus ar lann d'ar prad : quitter un état de pauvreté pour rejoindre un état meilleur.

    (1914) MABR 31 (G) *Job en Drouz Vor. Lauskamb hemb ké er lann hun es karet agent, / Ha damb fonnapl d'er prad.

    (8) Dont diwar ar prad d'al lann : déchoir.

    (1910) DGEShy 65/329 (T). lãn, au fig., situation sans profit : dont diwar ar prat al lãn, déchoir, Trégor, 1910.

    (9) Trist evel ur pesk en ur bod lann : voir pesk.

    (10) Ober, tapañ ur c'harrad lann : voir karrad.

  • lann .2
    lann .2

    f. –où, lanneier Lande.

    I.

    (1499) Ca 120b. Lann. g. lande.

    (1530) Pm 276. splann dre lannou han hynchou meur, tr. « Claires par les landes et les grandes routes »

    (1732) GReg 560b. Lande, grande étenduë de terre qui n'est pas propre au labour, tr. «Lann. p. lannou, lannéyer. van[netois] lann. p. lannëu, lannegui.»

    (1847) FVR 289. enn eul lann a zo a daost d'ar barrez. ●(1849) LLB 72. Er manéieu ihuel e zou guèl d'el lanneu. ●(1867) BBZ III 147. Red eo monet d'al lann da beuri al loened, tr. «allez à la lande garder les troupeaux.» ●(1878) EKG II 114. dre al lanneier hag ar parkeier. ●(18--) GBI I 190. Da vont d'al lann gant ann denved, tr. «Pour aller sur la lande, garder les moutons.»

    (1931) VALL 417a. Lande, ajonc, tr. «lann m. pl. ou

    II. Voir lann. 1, sous III.

  • lann .3
    lann .3

    s. (religion) Monastère, église.

    (1502) Voyer 1. me a due ales alan seul a guelaff me biou buguel breiz gourhez querchen mar bez essou goae da glen [texte et traduction établis par L. Fleuriot : Me a due a les, a lan ! / Seul a guelaff / me biou ! / Buguel Breiz, gour ez querchen, / mar bez essou / goae da glen !] , tr. «Je viens de la cour, du monastère. Tout ce que je vois, je (le) possède. Enfant de Bretagne, l'homme à ton entour, s'il est rebelle, malheur à toi.»

  • lann-ben
    lann-ben

    coll. Ajoncs cultivés.

    (1907) VBFV.bf 46a. lann-bén, tr. «grand ajonc.» ●(1917) KZVr 225 - 24/06/17. Lann-ben, tr. «la lande que l'on coupe pour les animaux, Loeiz ar Floc'h.» ●(1931) VALL 17b. Ajonc cultivé, tr. «lann-ben V[annetais].»

  • lann-bil
    lann-bil

    voir lann-pil

  • lann-brezhonek
    lann-brezhonek

    coll. Ajoncs nains Ulex gallii.

    (1869) FHB 234/200a. eleac'h lann vrezonek pe valan. ●(1870) FHB 284/179b. bodou lann vrezounek.

    (1962) TDBP II 65. Al lann brezoneg a red a-rez an douar, ar re-ze a vez kouezet goude ma vez hir o zreunchou, tr. «les ajoncs bretons courent au ras de terre, ils sont tombés (couchés) bien que leurs tiges soient longues.»

  • lann-doñv
    lann-doñv

    coll. Ajoncs nains Ulex gallii.

    (1925) FHAB Genver 38. Eur vro c'houez, lann donv ha kerreg enni. ●(1941) FHAB Meurzh/Ebrel 35. (Skrignag) geot hag a zav etouez ar brug hag al lann-donv.

  • lann-gallek
    lann-gallek

    coll. Grands ajoncs.

    (1962) TDBP II 65. Les ajoncs français : lann galleg, sont plus hauts, plus développés et se tiennent plus droits.

  • lann-gibin
    lann-gibin

    coll. Ajoncs Le Gall Ulex gallii.

    (1938) WDAP 2/102. ur gazeg koz hag a vije bet tanet he muzellou hag he c'harvanou o chaokat lann-gibin. ●(1939) WDAP 3/193. (Pleiben) Lann-Gibin, Lann-gwrac'h, lann-krak (Vallée). Skouer : N'eus nemet lann-gibin er waremm-se. ●(1943) FHAB Mezheven 308. Ha lann gibin ken krin ar gwaremmou boutin. ●309. lann-gibin : lann gwrac'h, lann krak : ajonc sauvage, non cultivé. ●(1962) GERV 102. nemet kelen-mor ha bodennadou lann-gibin.

  • lann-gor
    lann-gor

    coll. = (?) Ajoncs destinés à faire du feu (?).

    (1958) BGUE 47/23. Un dachennad lann gor em eus de drohein hag un tréziad lann groah de strepein.

  • lann-gwrac'h
    lann-gwrac'h

    coll. (botanique) Ajoncs Le Gall Ulex gallii. cf. gwrac'hlann

    (1907) VBFV.bf 46a. lann-groah, tr. «ajonc nain.» ●(1930) DIHU 230/124. émesk er brug hag er lann-groah ber. ●(1931) VALL 17b. Ajonc ; petit, sauvage, tr. «lann gwrac'h.» ●(1932) OALD 39/328. hag en em gemmesk kleierigou ruz-gwenn ar brug gant blenchou kinviek al lann-gwrac'h. ●(1934) MAAZ 171. Ur mézeuour e oè oeit, un dé, de strepein lann-groah. ●(1934) BRUS 258. De l'ajonc nain, tr. «lann-groah.» ●(1943) DIHU 379/186. bodadeu lann-groah. ●(1958) BGUE 47/23. Un dachennad lann gor em eus de drohein hag un tréziad lann groah de strepein.

  • lann-had
    lann-had

    coll. (botanique) Ajonc de semis.

    (1907) VBFV.fb 4a. ajonc de semis, tr. «lann had

  • lann-ivin
    lann-ivin

    coll. (botanique) Grands ajoncs.

    (1907) VBFV.bf 46a. lann-ivin, tr. «grand ajonc.» ●(1931) VALL 17b. Ajonc cultivé, tr. «lann-ivin

  • lann-kroaz
    lann-kroaz

    coll. (botanique) Ajoncs nains.

    (1834-1840) BBZcarn I 182. Neket evit doughen ar zam / Emant bet gannet gan ho mam / Neket evit pilla lan kroaz / pilla lan kroaz gand ho treid noaz, tr. «Ce n'est pas pour porter le faix / que leur mère les a enfantés / Ce n'est pas pour piler l'ajonc nain, / piler l'ajonc nain avec leurs pieds nus.»

  • lann-med
    lann-med

    coll. (botanique) Ajonc cultivé.

    (1931) VALL 17b. Ajonc cultivé, tr. «lann-med

  • lann-pil
    lann-pil

    coll. (botanique) Ajoncs fourragers.

    (1732) GReg 507b. Jan à broër pour les chevaux &c., tr. «Lann pil.»

    (1867) BBZ III 178. lann-bil ha segal glaz, tr. «de la lande pilée et du seigle vert.»

    (1924) FHAB Meurzh 110. Aman peuri, aman koad ha lann-bil. ●(1942) VALLsup 6b. Lann-bil plutôt ajonc nain V[annetais]. ●(1934) BRUS 258. De l'ajonc fourrager, tr. «lann-bil

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...