Devri

Recherche 'lou...' : 268 mots trouvés

Page 3 : de lounezhenn (101) à louvigezh (150) :
  • lounezhenn
    lounezhenn

    f. –où (boucherie)

    (1) Longe (de veau).

    (1732) GReg 583a. Longe de veau, tr. «Loënenn lue. p. loënennou lue. lounez lue. p. lounezy lue.»

    (2) Rognon.

    (1744) L'Arm 341a. Rognon (...) De veau, tr. «Léhéneênn lai.»

    (1903) EGBV 34. léhenen, f., tr. «rognon.» ●(1904) DBFV 145b. lehenen, f. pl. –nneu tr. «rognon.» ●(1910) EGBT 172b. lonnezien, tr. «f. pl. zio, rognon.» ●(1911) FHAB Here 267. Ar skiant, an eü, al lonigou. ●(1920) FHAB C'hwevrer 257. an avu, al loanigou. ●(1939) DIHU 337/302. lehenenneu deved. ●(1984) LPPN 715. (Poullaouen) lonez / lonig, f., -ou (+ «lounizhi» parfois) rein, rognon ; ex. : «lonigou ar pimoc'h», les rognons du cochon.

  • loup
    loup

    adj.

    (1) Nul.

    (1862) BBR 176. Petra lavarez, koz arloup ? / Serr da vek gand da onner loup ! tr. «Que dit tu, méchant accapareur ? veux-tu bien te taire avec ta génisse galeuse !» ●(1862) PDF 3 a viz Mae (d’après FHAB Ebrel 1938/109). Serr da veg gant da ounner loup !

    (2) Tuberculeux..

    (1942) DIHU 376/147. Loup e oè a vihanik. ●151. loup, tr. «tuberculeux.» ●(1944) DIHU 391/35. Ar druhégeh en traou, truhégeh en dud : hani er ré vèu, er ré loup.

    (3) Humide, moite.

    (1901-1903) MSLP xii 439. En Goello, loup veut dire « humide, moite » ; l’expression est connue aussi en petit Tréguier, mais y passe pour peu élégante.

  • loupard
    loupard

    m. –ed Homme sans aveu.

    (1872) ROU 75b. Homme sans aveu, tr. «loupard.» ●(1872) GAM 53. Er c'heariou brasa, e kas louparded a leiz, landrusenned Garibaldi, da iouc'hal ha da ober skrab. ●(1890) MOA 132b. Homme sans aveu, tr. «loupard

  • loupenn .1
    loupenn .1

    f. –où

    (1) Loupe.

    (1647) Am 774. Pistigou a loupen, tr. « Points de côté et loupe »

    (1659) SCger 74b. loupe, tr. «loupen.» ●(1732) GReg 585a. Loupe, tumeur contre nature, tr. «Louppenn. p. louppennou

    (1876) TDE.BF 412b. Loupenn, s. f., tr. «Excroissance ; pl. ou

    (2) local. Épanchement de synovie.

    (1960) GOGO 220. (Kerlouan, Brignogan) Cette affection [épanchement de synovie] est appelée « bosen » (bosenn) et lūpen (loupenn) lorsqu'elle parvient à une phase aiguë.

    (3) Loupenn berlez : loupe de perle.

    (1732) GReg 713b. Nacre de perle, le neu qui est à l'extrémité de la coquille des perles, tr. «Loupenn perlez. p. loupennou perlez

    (1876) TDE.BF 412b. Loupenn-perlez, s. f., tr. «Nacre.»

  • loupenn .2
    loupenn .2

    f. –ed

    (1) Femme de mauvaise vie.

    (2) C'hoari loupenn : courir les filles.

    (1954) VAZA 177. ne veze ket gwell dechet da c'hoari loupenn.

  • louper
    louper

    m. –ed (zoologie) Grenouille

    (1896) GMB 374. louper, pl. et, batracien criard.

    (1901) EPLQ 50. pet[it] tréc[orois] louper pl. et batracien criard.

  • louperek
    louperek

    adj. Palpitant (en prlt du cœur).

    (1983) GOEL 116. (Bro-Oueloù) Loupérek, tr. «le cœur, quand il palpite.»

  • lourdiz
    lourdiz

    f. Lourdeur d'esprit.

    (1732) GReg 585a. Lourdise, tr. «Van[netois] lourdis. p. lourdisëu

    (1838) OVD 192. dré ul lourtis disgracius.

  • lourdoni
    lourdoni

    f. –où Lourdeur d'esprit.

    (1732) GReg 568a. La lenteur marque quelquefois de la prudence, & quelquefois la pesanteur de l'esprit, tr. «Al léntéguez a véz merq a furnez a-vizyou, a vizyou-all yvez e tisquëz lourdôny a spered.» ●585a. Lourdement, tr. «gad lourdôny.» ●Lourdise, tr. «Lourdôny. p. lourdônyou

  • lourenn .1
    lourenn .1

    f. –où (musique) Lyre.

    (1732) GReg 577b. Lire, instrument de musique, peu different de la viole, tr. «lourenn. p. lourennou

  • lourenn .2
    lourenn .2

    f. Bezañ krog an tan en e lourenn :

    (1896) LZBt Meurzh 29. Larout a re ive goude, hep larout man fall ebed deuz ar re-all, penoz hen na dewe ket a opium ha penoz pa vije klasket e vije kat, asur mad, elec'h ar vandarined-all a renke bean krog an tan en ho louren arog e plee gant-e toll al loen ha zevel diwar ho zorchen.

  • lourennek
    lourennek

    adj. Lyrique.

    (1732) GReg 577b. Lirique, tr. «lourennecq

  • lourin
    lourin

    m. –ed

    (1) Coquin, vaurien.

    (1647) Am 554. à lourin cos, tr. «le vieux vaurien.» ●555. Va malloz da lourin coquin ostinet, tr. «Ma malédiction au vaurien, coquin obstiné.»

    (2) Avare.

    (1924) NFLO. avare. c'est un a[vare], tr. «eul lourin eo (H[aut-Léon).»

  • lourt
    lourt

    adj.

    I. Attr./Épith.

    A. Lourd, épais.

    (1633) Nom 112a-b. Lacerna pinguis : manteau de quelque gros drap : mantel á vn mezer lourt bennac ; mantell tom ha teu.

    B. par ext. Pleine, enceinte.

    (1965) BAHE 46/28. ur gazeg lourd.

    C. sens fig.

    (1) =

    (1576) Gk I 246. maz Miromp é gourchemennou. peré n'en dint quet lourd.

    (1790) Ismar 551. ur sotiss ag er-ré lourtan. ●(17--) TE 390. Hérissein e rér liès doh er péhedeu lourd. ●437. en torfæteu lourtan.

    (2) (Esprit) lourd, obtus.

    (1790) Ismar 35. En dud lourd a speret. ●(1839) BSI 16. ur spered lourd.

    (3) =

    (1838) OVD 21. quel languissant ha quel lourd é chervige Doué.

    (4) Âpre, raboteux, qui présente des aspérités.

    (1633) Nom 231b. Salebra, asperum, insolens locus : lieu aspre : læch garu ha lourd. ●233a. Confragosus locus, confragus : lieu aspre, desrompu, pierreux, raboteux : læch garu, lourd, mëmecq (lire : meinecq), ha torret.

    (1872) ROU 38. Lourd eo an ent, tr. «le chemin est rude, raboteux.» ●(1890) MOA 120b. Chemin âpre, tr. «hent lourt.» ●124b. Qui a des aspérités, tr. «lourt

    (5) =

    (1872) ROU 38. Lourd eo e zorn, tr. «il n'a pas le toucher délicat.»

    (6) Grossier.

    (1732) GReg 536a. Les insulaires sont ordinairement grossiers, & impolis, tr. «An enesidy a so peurvuya lourdt ha dic'hraçz.»

    (7) (Accent, manière de parler) âpre.

    (1890) MOA 80. Un langage âpre, tr. «eur c'haoze lourt

    (8) (domaine maritime) Agitée, en plt de la mer.

    (1890) MOA 109b. La mer est agitée, tr. «lourt eo ar mor.»

    II. Adv.

    (1) Lourdement.

    (17--) VO 118. Lourtæt é homb-ni hum drompét, tr. (GMB 269) «que nous nous sommes lourdement trompés.»

    (1838) OVD 7. er yér e neige, mæs lourd.

    (2) Rudement.

    (1872) ROU 38. Lourd e comzit, tr. «vos paroles sont dûres à entendre.»

  • lourtaat
    lourtaat

    v.

    I. V. intr.

    (1) Devenir lourd.

    (1896) GMB 376. pet[it] tréc[orois] lourtât devenir lourd.

    (2) sens fig. =

    (1787) BI 57. lod ë hum lausq de lourtat ha de ponnérat énn unn aroüaregueah lovre.

    (1839) BSI 34. Lod all en em ro da gousqet, pe en em les da lourtaat.

    II. V. tr. d. = lakaat (udb.) da vezañ lourtoc'h.

    (1838) OVD 289. péhani e lourta en inean. ●(1876) TIM 209. Er gourmandis e lourta en inean.

  • lous
    lous

    adj. & m.

    I. Attr./Épith.

    A.

    (1) Sale.

    (14--) Jer.ms 207. Rac compsou baut an rybault loux, tr. « Devant les paroles audacieuses du sale ribaud ». ●(1499) Ca 128b. Lous. g. ort.

    (1745) BT 344. goann louss, tr. «sale charogne.» ●(1790) MG 25. hé horv loussoh hac horriploh eid ur ounn e vehai huéh-mis quênd é vreignein.

    (1876) TDE.BF 413b. Ar re-ze a zo louz pe lousoc'h, tr. «ceux-là sont plus ou moins puants.» ●(1889) SFA 261. eun dervez m'oa louz he zae, he lammaz digant-han evit he diboultrenna.

    (1902) PIGO I 70. an treo-holl louz hag a-sklabe. ●(1905) IVLD 105. leun a zour louz ha priek. ●(1914) FHAB Mezheven 163. An dud divar ar mêz (...) red eo lavaret, e vez louz ha dizasun o ziegeziou ganto. ●(1925) FHAB Mae 188. ar strodenn louz a strinkont. ●(1925) CHIM 9. Rukunus eo gant e zilhad lous ha truilhennek. ●(1926) FHAB Genver 27. podezou hudur, kirinennou pe zailhou louz. ●(1926) FHAB Mezheven 216. pa vezo lous ar c'hraou.

    (2) Mauvais.

    (1728) Resurrection 1858. Dre da arabadou plapous lous quiguiner.

    (3) Fri lous : morveux.

    (1982) HYZH 147/25. (Treboull) Sank dezhañ un atouzenn, d'ar fri-lous-se !

    (4) Qui est considéré comme sale, mauvais, à cause de son aspect.

    (18--) KTB.ms 14 p 74. un touseg (…) ann amprevan louz-se.

    (1972) SKVT I 116. N'oa al laou, eviti, nemet amprevaned lous, lastez, un dismegañs o gwelout war ur penn kristen.

    (5) Infecté.

    (1857) HTB 107. eur c'hlenvet ker louz, hag a ia da goll ma genet ha d'em laket dishevelep !

    (1905) IVLD 277. Goloet he bizach a glanvennou louz. ●288. Poaz he bizach gant klanvennou louz. ●(1925) BUAZmadeg 742. Maudez a oa ker guen ha ken louz he groc'hen hag hini enn (lire : eun) den lor, e serr eur c'hlenved hir.

    (6) (en plt d'un chemin) Boueux.

    (1895) GMB 245 (d'après Kant. Z. V. 35). fregañ henchou louz, tr. «passer par de mauvais chemins, se frayer une route fangeuse.»

    (7) =

    (1866) LZBt Gouere 159. eul labour ken sammuz ha kel louz.

    (8) Penn-lous : cuisine.

    (1985) OUIS 201. de l’autre côté le penn kuisin ou penn louz, dans lequel on cuit et mange les aliments.

    B. (renforcé par un adv.)

    (1) Lous-teil =

    (1982) HYZH 147/28. (Treboull) e soutanenn vie atav lous teil.

    (2) Lous-pez = (?) lous-pizh, lous-pest (?).

    (1984) HYZH 154-155/ ???.An dour a yoa lous-pez..

    (3) Lous-gagn : (temps) infect.

    (1982) LLMM 210/30. lous-gagn oa an amzer.

    (4) Lous-brein =

    (1951) LLMM 25/73. ar botoioù lous-brein az poa da versoliañ etre daou benn an deiz.

    (5) Lous-mezhus =

    (1902) PIGO I 68. ar vatez koz (...) a oa louz mezus.

    C. sens fig.

    (1) Obscène, indécent.

    (1790) MG 203. Er sonnènneu lous e ra, peb-unan d'é sort, mui a zroug eid er honzeu. ●(1790) Ismar 133. Hum gouchi e rét é larèt conzeu lous hadishonest.

    (1821) SST 155. Peb comportement lous ha méhus. ●(1867) LZBt Gouere 322. enn hon bro ec'h int anaveet dindan eunn hano louz, houlierezed.

    (1912) MMPM 121. lenn awalc'h a wie evit degech ar gazetennou louz ha difeiz.

    ►Tra lous : personne luxurieuse.

    (1955) MIPO 14. Tra louz ! It da gousked gand ho kwreg kleiz.

    (2) Teod, genoù lous : personne qui dit des grossièretés.

    (1859) MMN 11. Eun teod lous a zo aoualc'h evit coll an oll dud yaouanc eus eur c'harter.

    (1942) FHAB Meurzh/Ebrel 150. (note de F. Vallée) Genou louz a vez lavaret e Treger. E Kembraeg ez eus un dra evel-se ivez.

    ►Bezañ lous e c'henoù : être grossier dans ses paroles.

    (1975) LLMM 169/98. ma oa lous e c'henou un tammig, e oa troet da rentañ servij.

    (3) Komz lous : grossièreté.

    (1907) PERS 125. na komzou louz. ●(1915) MMED 48. komzou louz eur mevel divezet. ●(1936) PRBD 116. Dont a ra eus ar ginou leodouejou, komzou lous, drouk-pedennou, malloziou, geier... hag all...

    (4) (religion) Pec'hed lous : péché de luxure.

    (1879) GDI 168. er péhed lous. ●(18--) SAQ II 83. Ar pec'het louz (...) hen deveuz atao perz e kollidigez an Ene.

    D. Épith.

    (1) Tro lous : vilain tour, saloperie.

    (1908) PIGO II 36. 75-76. Troiou lous eo treo evel se. Dampet, me zo ru, mes ma ouifen e ve bilhejou evel-se ganit, Job, me votfe 'vit an tu-all.

    (2) Distagadenn lous : déconvenue.

    (1908) PIGO II 98. C'houi, pôtred, 'ya da gavout bep a distagaden lous eus an afer-man.

    (3) Distro, dizro lous : déconvenue.

    (1874) FHB 482/90a. caout ar pez a c'halver eun distro lous.

    (1920) MVRO 24/1d. Allaz paotred ! Allaz eun distro louz ho pezo, difeskinet e vefoc'h abred pe divezad. ●(1920) FHAB Gwengolo 454. ar re-man goude an dizro louz-ze a jomas sioul eur pennad. ●(1928) FHAB Mae 187. An A. Poincare a gave d'ezan edo, en hent-se, o vont da lakaat Elzasiz, da rei o moueziou, d'ar voterez, evit tud eus e gostezenn ; met eun distro lous en deus bet ! ●(1936) CDFi 11 janvier. c'hoarvezout a reas gantan ar memes dizro-lous ha gand e vestr. ●(1956) LLMM 58/16. loariadoù 'veze e tapen diganti un distro lous gant ar strakell-se.

    (4) Naer-lous : couleuvre. (?) cf. naer-rous (?).

    (1966) LIMO 23 décembre. parat doh en aëron lous a gousiein en deur. ●Aeron lous, couleuvres.

    (5) (religion) Ar spered lous : surnom du diable.

    (1880) SAB 128. daou gez den goall-gemered gant ar spered louz.

    II. Adv.

    (1) Ober lous da ub. : maltraiter qqn.

    (1908) PIGO II 111. Na pa ne ven ket a-du gante, n'houllan ket e ve gret re lous d'ê.

    (2) De beaucoup.

    (1935) BREI 392/stag 7. Nebeutaet o deus, ha lous c'hoaz !

    (3) Extrêmement.

    (1922) FHAB Here 305. piz lous ha bepred drouk-kontant. ●(1923) FHAB Genver 11. eun den piz louz. ●(1982) TKRH 79. ken tost-lous e oa ar Jobenn. ●(1982) PBLS 399. (Sant-Servez-Kallag) hennezh zo pinwig lous, tr. «celui-là est 'salement' riche (bigrement riche).»

    (4) De beaucoup.

    (1909) TOJA 36. Ha brasoc'h 'vit Yan, a c'houllet-hu ? Ya, lous !

    (5) Salement.

    (1939) MGGD 43. Paket e oa ar sorser brudet ha paket lous.

    III. [empl. comme subst.] Saleté.

    (1954) VAZA 130. liv al lous hag an digempenn warno.

    IV.

    (1) Lous evel ar seizh pec'hed : voir pec'hed.

    (2) Lous evel ul laouenn : voir laouenn.

    (3) Lous evel ur pemoc'h : voir pemoc'h.

    (4) Lous evel un darc'h : voir darc'h.

    (5) Tapout un distro lous : voir distro.

    (6) Bezañ lous e fri : voir fri.

  • lous-dilous
    lous-dilous

    adj. Très sale.

    (1924) ZAMA 169. gant e veg lous-dilous.

  • lousaat
    lousaat

    v.

    (1) V. intr. Devenir malpropre.

    (1659) SCger 157b. lousaat, tr. «deuenir laid.» ●(1732) GReg 597a. devenir malpropre, tr. «louçzaat. pr. eët»

    (1876) TDE.BF 413a. Lousaat, tr. «devenir sale, indécent.»

    (1934) BRUS 58. Devenir sale, tr. «lousat.» ●(1977) PBDZ 965. (Douarnenez) en ur goshaat, lousaat atav a ra, tr. «en vieillissant, il devient de plus en plus sale.»

    (2) V. tr. d. Rendre malpropre.

    (1732) GReg 597a. Rendre malpropre, tr. «louçzaat. pr. eët»

    (1913) AVIE 144. Nitra ag er péh e za a zianvéz é mab-dén n'hel el lousat. ●(1934) BRUS 81. Rendre sale, tr. «lousat

  • lousken
    lousken

    f. –ed Salope.

    (1895) GMB 235. pet[it] Trég[uier] lousken, salope, de lous, sale.

    (1920) KZVr 359 - 25/01/20. lousken, tr. «femme sale.»

  • louskon
    louskon

    m. Salaud.

    (1907) BOBL 30 novembre 166/2d. Poëzon ! Kanaill ! Heillon ! Louskon !

  • lousnaj
    lousnaj

    m. =

    (1874) POG 57. grit na chomo enn-oun tamm e-bet euz a lousnach ar pec'het.

  • lousnezh
    lousnezh

    f. –ioù Malpropreté.

    (1732) GReg 597a. Malpropreté, saleté, ordure, tr. «lousnez. p. lousnezyou

  • lousoni
    lousoni

    m. Saleté.

    (1852) MML 132. ar rest deus he gondu na oa nemet dizurs ha lousoni. ●(1896) LZBt Meurzh 34. goulouet holl a fank hag a lousoni.

    (1922) EOVD 62. golhein hé lousoni. ●(1924) SBED 62. Lousoni édan braùité.

  • lousoniaj
    lousoniaj

    m. Saletés.

    (1920) LZBt Here 3. lezel da dremen, hep rannan gir, lousoniaj ha treo euzus.

  • lousoniañ
    lousoniañ

    v. tr. d. Salir.

    (1910) ISBR 304. Rah er pé e oé énné e oé guerhet pé dismantet, pe kalaùet, pé lousoniet é pep mod.

  • loustaj
    loustaj

    m. Immondices.

    (1878) BAY 13. loustaj, tr. «immondices.»

  • loustenn
    loustenn

    f. Souillon.

    (1912) MMKE 177. Biken lousten eus ho pro n'am bo evit pried !

  • louster
    louster

    m. Saleté.

    (1612) Cnf.epist 17. an lousder ves an diaoulou. ●(1612) Cnf 4a. an lousder ves an pechet.

    (1659) SCger 71b. laideur, tr. «louçder.» ●157b. lousder, tr. «vilainie.» ●(1688) MD II 22. va c'hrimou a lousder. ●(1732) GReg 597a. Malpropreté, saleté, ordure, tr. «lousder

  • lousteri
    lousteri

    f.

    (1) Saleté, immondices.

    (c.1680) NG 1113. Carguet a lousteri. ●(1732) GReg 597a. Malpropreté, saleté, ordure, tr. «Van[netois] loustery. p. ëu.» ●(1744) L'Arm 227b. Malpropreté, tr. « Lousstrerie : Vilté. m.» ●(1767) ISpour 20. hum couci dré pep sorte lousteri. ●(1790) MG 191. ue vandèn-moh é fogeal ur fangueq pé ur yoh lousteri. ●253. gùélèt el lousteri (...) a nehai. ●(1792) CAg 191. Goudé ma-mèss hum rudellet / El lousteri ag er péhet. ●(17--) VO 63. ur gambr carguét a ùléieu yraignét hac a lousteri.

    (1821) SST 155. un dra benac lous, pé a zoug d'er loustrie. ●(1825) COSp 140. O mæn précius (…) pehani a luh émesq el loustrie a hun béhedeu ! ●(1829) CNG 63. Er pehet hac é ol loustri. ●(1896) HIS 28. er lousteri e ridé ag é houlieu. ●(1897) EST 76. de durel ou loustri.

    (1912) BOEG 18. Er boketeu e gresk é kreis er lousteri.

    (2) Souillure.

    (1790) MG 252. staguein e rei attàu ul lousteri-benac doh hun inean.

    (1838) OVD 152. ma vou dilouie ha divlam er galon a bep sorte lousteri.

    (3) Excréments.

    (1856) VNA 227. des enfants (…) comme il faut du temps pour les envelopper et les démaillotter, la paresse les fait souvent laisser pourir dans leurs ordures, tr. «bugalé (…) èl ma rinquér amzér eid ou gronnein hac ou divaillurein, er parès e hra liés ou lausquein de vreinnein én ou lousteri

    (1929) DIHU 211/198. ne ziskoant ket bout soéhet bras de reboursadur er plahig na d'en treu guerh e gavant én hé lousteri.

  • loustoni
    loustoni

    f. –ioù

    (1) Saleté sur qqc.

    (1710) IN I 80. hor goualc'hi diouz hon oll lousdoni.

    (1857) CBF 85-86. Eunn trouc'had loustoni zo out-han, tr. «Il a sur lui une couche de saleté.» ●(1864) SMM 117. Doue a vel al lousdoni divalo-se eus ar pec'het varnezo.

    (1911) SKRS II 31. lemel divar an ene loustoni ar pec'hed. ●(1911) BUAZperrot 634. ne roë ket a amzer d'al loustoni da zevel na d'ar c'hinid da steui o gwiad.

    (2) (en plt du temps) Fait d'être mauvais.

    (1924) ZAMA 198. Nen em jale ket kennebeut na gant lousdoni an amzer, na gant hirder an hent.

    (3) Acte de nuisance, mauvaiseté.

    (1924) FHAB Gouere 259. al louarn a guze e droiou fall hag e loustoniou.

    (4) Impureté, malpropreté.

    (1732) GReg 521b. Impureté, qualité de ce qui est mélangé, ou plein d'ordure, tr. «lousdôny.» ●597a. Malpropreté, saleté, ordure, tr. «lousdony

    (5) Mauvaises herbes.

    (1910) BOBL 16 avril 277/2e. Gouezit ez eus daou seurt plant : eur re a zistera, a zizec'h an douar hag eur re all a wella anezhan en eur skarza pe mouga al loustoni a zo o klask diwana. ●(1911) BOBL 01 avril 327/2d. An drez a zo eur ouen loustoni (…) an oll labourerien-douar a garche dic'hrizienna anê euz pep tam douar.

    (6)

    (1963) LLMM 99/262. Guped o gouzoug diblu, (…), en em ganne en ur c’han-dour en-dro d’ul loustoni bennak.

    (7) (religion) Pec'hed a loustoni : péché d'impureté.

    (1732) GReg 521b. Le péché d'impureté, tr. «Ar pec'hed a lousdôny

  • loustoniaj
    loustoniaj

    m. –où

    (1) Saletés.

    (1847) MDM 261. teuleur en ho [er feunteuniou] loustoniaich.

    (2) =

    (1847) MDM 285. Al louzeïer hag an troaz [a zo] loustoniaichou.

  • loustrom
    loustrom

    adj. =

    (1955) VBRU 155. al loustrom Grigori.

  • Loutehel
    Loutehel

    n. de l. Loutehel.

    (1911) BUAZmadeg 575. En eur geriaden hanvet Loutehel, en eskopti Roazon.

  • loutenn
    loutenn

    f. –ed Chéri (terme d'affection).

    (2009) COFRA 69. «loutenn» (en breton, «mon cœur», ou «ma chérie»).

  • loutig
    loutig

    m. fam.

    (1) Chéri, mignon.

    (1970) BHAF 36. Marteze n'eo mann ebed, loutig, emezi din.

    (2) Loutig e galon, he c'halon : sa, son chéri(e).

    (1970) BHAF 235. Bremañ souden e welfe loutig e galon. ●243. echu eo d'az karreou gand loutig da galon.

  • loutou
    loutou

    = (?).

    (1964) BRUD 17/30. loen loutou.

  • Loutse
    Loutse

    m. –ed Loutse (d'un peuple tibétain).

    (1904) LZBg Mae 135. El Loutséed e zou deit mat geté en dianvézerion.

  • loutseg
    loutseg

    m. Langue des Loutses.

    (1904) LZBg Mae 118. Songa ha Lampeu hag e zou poblet get tud e gonz el loutseg hag e hrér anehé Mélaned.

  • louvañ
    louvañ

    voir louviñ

  • louveg
    louveg

    m. Pouilleux.

    (14--) Jer.ms 59. Maz lazyff fyn an mastyn hec. / Myret na achapo an louhec., tr. « Que je tue bien le mâtin répugnant. / Prenez garde que n’échappe le pouilleux. »

  • louvek
    louvek

    adj. Pouacre.

    (1744) L'Arm 297a. Pouacre, tr. «Louvêc

  • louviadal / louviat
    louviadal / louviat

    v. (marine) Louvoyer.

    (1732) GReg 585a-b. Louvier, ou louvoër, courir plusieurs bordées, aïant le vent contraire, tr. «Lévya. pr. lévyet. Van[netois] lévyeiñ. lévyat. louvyadal. ppr. et.» ●(1744) L'Arm 33b. Bordaïer (quand le vent n'est pas favorable), tr. «Louviatt

    (1876) TDE.BF 413a. Louviadal, v. n. V[annetais], tr. «Louvoyer, terme de marine.»

    (1931) VALL 433b. Louvoyer, tr. «louviadal, louviadein, louviat V[annetais].»

  • louviat
    louviat

    voir louviadal

  • louvidig
    louvidig

    m. louvidion, -où

    (1) Gueux.

    (14--) Jer.ms 680. Evid confondy à louhydyen., tr. « Pour confondre les malpropres » ●(1530) J 165a. Gant ho holl cry louidien., tr. « malgré vos clameurs, que des lâches » ●(1557) B I 597. Ma lest ganty louuidien, tr. «Laissez-moi avec elle, sots que vous êtes.»

    (1659) SCger 19a. canaille, tr. «louidic, pl. ien.» ●157b. louedic pl. louidien, tr. «puant.» ●(c.1680) NG 199. Ne doh namait louidion. ●(1732) GReg 210b. Coquin, faineant, lâche, libertin, gueux, tr. «louïdicq. p. louïdyen.» ●(1741) RO 3237. Petra a songes te da ober louidic.

    (2) =

    (1915) HBPR 170. Meur a hini deuz al louidigou paour-ze a rene buez fall.

  • louvidigez
    louvidigez

    f. –ed Putain.

    (1659) SCger 124a. vne vesse, tr. «vr louidiguez fal.»

    (c.1718) CHal.ms ii. goüine, tr. «gast, louuidigués rederés.» ●(1732) GReg 210b. Coquine, tr. «louïdiguès. p. louïdiguesed

  • louvidigezh
    louvidigezh

    f. Saleté.

    (c.1500) Cb87b . [fos] Jdem hec forica / e. g. fosse pour mettre ordure hors des portes. b. fos da teurell ann louydiguez.

    (1744) L'Arm 297a. Pouacrerie, tr. «Louvidiguiah.. heu

  • louvidik
    louvidik

    adj. Sale, répugnant.

    (1575) M 1502. Na pligaff quet don quic, louuidic ha figus ? tr. «Et de complaire à notre chair misérable et friande ?» ●2372. Prefuet disneuz euzic, louidic ha figus, tr. «Des vers hideux, affreux, sales et gourmands.»

  • louviged
    louviged

    plur. La populace.

    (1876) TDE.BF 413a. Louviget, s. pl. m. V[annetais], tr. «Ce mot est le pluriel du substantif louvek, et s'entend au sens de populace : el louviget, V[annetais], la populace, le commun, comme on disait jadis.»

  • louvigez
    louvigez

    f. –ed Prostituée.

    (1744) L'Arm 311b. Prostituée, tr. «Louviguéss.. ézétt

    (1931) VALL 185a. femme débauchée, tr. «V[annetais] louvigez

  • louvigezh
    louvigezh

    f.

    (1) Prostitution.

    (1744) L'Arm 311b. Prostitution, tr. «Louviguiah

    (2) Ti a louvigezh : bordel, lupanar.

    (1876) TIM 448. Un dé ind e yas ou deu d'un ty a louvigueah.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...