Devri

Recherche 'tal...' : 138 mots trouvés

Page 3 : de talmeta (101) à talvus (138) :
  • talmeta
    talmeta

    voir talmata

  • talmiñ
    talmiñ

    voir talmañ

  • talmoc'h
    talmoc'h

    m. (zoologie) Verrat.

    (1984) EBSY 356. (Sant-Ivi) talmoc'h, tr. «le cochon de reproduction.»

  • talmud
    talmud

    m. (religion) Talmud.

    (1732) GReg 903b. Talmud, recüeil des traditions, police, doctrine, & ceremonies des Juifs, tr. «An talmud. levr an talmud

  • taloch
    taloch

    m. –où Taloche.

    (1986) CCBR 114. (Brieg) la taloche / an taloch –où ; verbe : talochañ.

  • talochañ
    talochañ

    v. tr. d. Talocher.

    (1986) CCBR 114. (Brieg) la taloche / an taloch –où ; verbe : talochañ.

  • talon
    talon

    m. –où Talon.

    (1633) Nom 25b. Talus : talon : taloun, seuzl. ●113b. Tunica talaris : sayon long iusques aux talons : vn sæ hir bette'n talonou. ●265b. Pernio : mule aux talons : mul en seulyou, mul pe gouauen en talounou.

  • taloniñ
    taloniñ

    v. intr. Traîner.

    (1969) BAHE 62/44. 'oan ket chomet da daloniñ er vilin.

  • taloñs
    taloñs

    m. –où Talon (d'un carnet).

    (1941) ARVR 8/4a. taloñsou kartennou-laez.

  • talout / taliñ
    talout / taliñ

    v. cf. talvezout, talvout

    (1) Valoir.

    (1612) Cnf 5a. An faczonnou-se da confez na delont netra.

    (1659) SCger 122b. valoir, tr. «tallout, p. taluezet.» ●174a. tallout p. taluezet, tr. «valoir.» ●(1790) MG 398. hum éxaminein a dost eit hanàuein reih ne talamb de nitra.

    (1856) GRD 306. tallein e hra enta, laret-vehé, quement èl en Eutru Doué ean-memb. ●(1867) MGK 29. Ne dalont ket eur reunen nag eur berad kousket. ●(1894) BUZmornik 361. kaout c'hoant a dal kement hag ober.

    (1909) FHAB Mezheven 188. An hernaj dreist-oll ne delont seurt aliez.

    (2) Revaloir (vengeance).

    (c.1718) CHal.ms iii. Ie uous le reuaudray, tr. «m'en talou dech

    (3) Talout ar fred : valoir la peine.

    (1909) FHAB C'hwevrer 36. ne dal ket ar fret mont a bell. ●(1921) PGAZ 74. Ne dal ket ar fret d'eomp mont larkoc'h. ●(1932) ALMA 105. Ne dal ket ar fred.

  • talp
    talp

    m. Fronde. cf. talm

    (1970) GSBG 62. (Groe) talp, tr. «fronde, lance-pierre.»

  • talpadenn
    talpadenn

    f. –où Éclat, coup. cf. talmadenn

    (1970) GSBG 55. (Groe) talpadenn gurun, tr. «coup de tonnerre.»

  • talpak
    talpak

    m. Lanterne de moulin.

    (1890) MOA 319a. Lanterne de moulin, tr. «talpak, m.»

  • talpenn
    talpenn

    f. –où (anatomie animale) Croupe.

    (1659) SCger 174a. talpen, tr. «croupe.»

    (1931) VALL 173b. Croupe, tr. «talpenn f.»

  • talpiñ
    talpiñ

    v. intr.

    (1) Crever.

    (1744) L'Arm 84b. Crever, tr. «Talpein

    (1849) LLB 1238. er ronsed (...) talpein ar en dachen. ●1544. É talpein hag é koeh marw mik. ●(1895) FOV 251. Pe dalpehé é jau ! tr. «si son cheval allait crever !» ●(1896) HIS 66. En èr e loñkas er bloten, èl ur loñ, hag e dalpas geti. ●(1896) HISger 4. Talpein tr. «se dit d'une bête qui meurt.»

    (1907) VBFV.bf 74a. talpein, v. n., tr. «crever, en parlant d'une bête qui meurt.»

    ►par ext. (en plt de qqn)

    (1790) MG 53. Me zaibr que ne vènnan talpein. 243. talpein guet séhæd.

    (1861) BSJ 159. talpet-oé bet guet er joé.

    (2) Se rompre, céder.

    (1940) DIHU 351/139. ur chaochér en des talpet didan goask en deur.

    (3) (en plt de cœur) Battre. cf. talm-

    (1829) CNG 84. Guet er Gloër e talp é galon.

    (4) (en plt d'un abcès) Crever.

    (1896) HISger 4. Talpein, tr. «se dit d'un abcès.»

    (1907) VBFV.bf 74a. talpein, v. n., tr. «crever, en parlant d'un abcès.»

  • talridañ
    talridañ

    voir kabridañ

  • talsoc'h
    talsoc'h

    adj. Émoussé.

    (1931) VALL 250a. Émoussé, tr. «talsouc'h

  • talsoc'hañ
    talsoc'hañ

    v. tr. d. Émousser.

    (1903) MSLp xii 67-68 [443-444]. Dalzouc'hi m'a été signalé par M. l'abbé Biler comme signifiant «émousser» en Goello. (…) Peut-être avait-il, à l'origine, une parenté étroite avec le cornique talsoch, gl. hebes. Mais on a dû rapporter instinctivement sa première syllabe à l'adjectif dall «aveugle», qui s'applique aussi à un couteau mal aiguisé, qui ne coupe pas. ●(1931) VALL 250a. Émousser, tr. «talsouc'ha(ñ).»

  • talsoc'het
    talsoc'het

    adj. Émoussé.

    (1931) VALL 250a. Émoussé, tr. «talsouc'h(et).»

  • taltouin
    taltouin

    m. –ed Enfant maigrichon, avorton.

    (1868) FHB 193/296b. N'em eus nemet pemp taltouin, pemp guidoroc'h divalo.

    (1942) VALLsup 16b. Avorton, tr. «taltouin (F. ha B, 10 Here 1868, n° 193).»

  • taltous
    taltous

    adj.

    (1) Camard.

    (1732) GReg 131b. Camard, camus, tr. «fry taltous. Van[netois] fry tartous

    (1876) TDE.BF 603a. Taltouz, adj., tr. «Camard.»

    (1932) BRTG 80. hou fri tartous.

    (2) Émoussé.

    (1732) GReg 333b. Couteau &c émoussé par le trenchant, tr. «Countell taltous.» ●399b. Faucille éfilée, tr. «Fals taltous.» ●(1774) AC 19. arc'horsen taltouçz, tr. « le canon, bien emoussé.»

    (1876) TDE.BF 603a. Taltouz, adj., tr. «émoussé du tranchant.»

    (1913) FHAB Genver 27. va fenn zo goullo ha va fluenn taltouz.

  • taltouset / taltouzet
    taltouset / taltouzet

    adj.

    (1) Émoussé.

    (1839) BSI 24. E venvecq a zo taltouçzet.

    (2) Agacé.

    (1890) MOA 79. Les pommes aigres m'agacent les dents, tr. «taltouzet eo va dent gant ann avalou trenk.»

  • taltouz
    taltouz

    m. –ed

    (1) =

    (1867) FHB 103/407b. n'oa nemet eun azen, eun taltouz...

    ►(insulte)

    (1867) FHB 119/117b. Taltous fall ma zout !

    (2) =

    (1879) ERNsup 167. taltous, m., traître, sauvage, Lanr[odec] ; Trév[érec].

    (3) Enfant maigrichon.

    (1976) HYZH 108/5. (Douarnenez) na va ken or mousig fall, on taltous. ●87. taltous : (unan) bihan ha treut.

    (4) Personne qui parle à tort et à travers.

    (1983) PABE 47. (Berrien) taltouz, tr. «personne qui parle à tort et à travers.»

  • taltouzañ
    taltouzañ

    v. tr. d.

    (1) Agacer.

    (1876) TDE.BF 603a. Taltouza, v. a., tr. «Agacer, parlant des dents.»

    (2) Émousser.

    (1876) TDE.BF 603a. Taltouza, v. a., tr. «émousser le tranchant, parlant d'un outil.»

    (1914) DFBP 115b. emousser, tr. «taltouza

  • taluad
    taluad

    m. –où cf. taread

    (1) Laps de temps.

    (1867) FHB 147/340a. Pa vedomp-ni guechall o sevel, a bep ar mare, ia, a daluadou hir.

    (1916) KZVr 161 - 02/04/16. Taluad. Eun taluad, tr. «un certain laps de temps indéfini.» ●Eun taluad 'zo n'em eus ket e welet, tr. «il y a un moment que je ne l'ai vu.» ●(1995) EIGV 5. e-pad eun taluad amzer.

    (2) Beau coup, exploit.

    (1905) ALLO 26. Da gonta d'in ho taluad. ●(1919) MVRO 4/1e. n'eman ket breman ar mare da gonta taluadou. ●(1924) NFLO. coup. conter un beau coup, tr. «konta eun taluad (taol kaer).»

  • talud
    talud

    s. = (?).

    (1869) FHB 248/309a. oc'h talud eur roc'h sonn hag uhel, tost d'ar beg, e kavit imach pe skeudenn an Itron-Varia.

  • talva
    talva

    m. (militaire) Front.

    (1921) RNDLmocaer VII. Deit e oè tro Kalloc’h de hédal é talva el lu, ar er hléyeu, tal oh tal d’en éneberion.

  • talvedus
    talvedus

    adj. (en prlt de qqn) Valeureux, précieux.

    (1891) CLM 67. un dén quen talvédus ha quer spleitus.

  • talvezout
    talvezout

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) (en plt de qqc. d'abstrait) Valoir, être utile, servir à, mener à.

    (1857) HTB 2. Roet a oe d'ar bugel mestri mad, hag oll ar pez a helle talvout evit hen euni, evit hen diski hag evit hen renta fur. ●(1868) KMM 117. Petra dalv deoc'h kemeret re a c'hlac'har hag a ran-galon pa varv ho tud ? ●(1872) ROU 96a. La précipitation ne vaut rien, sauf pour prendre des puces, tr. «mont a lamm ne dalv netra, nemet da baca c'hoenn.»

    (1909) KTLR 156. Bah ! petra dalv glac'hari ? Deomp, atao, en avantur Doue ! ●(1911) BUAZperrot 153. Keuz divarlerc'h ne dalvez netra / teuler evez eo ar gwella. ●(1924) ZAMA 88. kement-se n'en dije ket talvezet d'in da nemeur. ●(1926) FHAB Mae 183. Setu petra dalv dizenti ouz hon Tad.

    (2) (en plt de qqc. de concret) Servir à.

    (1902) LZBt Du 4. An aluzennou-ze a dalveou deomp (...) grasou a buill er bed ma. ●(1902) PIGO I 155. e talc'h neuze gant e hent kas goût da betra e talveo d'ean ar pennad lêr-ze.

    (3) Équivaloir à.

    (1933) BRND 36. An akrad a dalv 0 hektarad 404.671.

    (4) Signifier, avoir le sens de.

    (1907) AVKA 34. N'eom ket da droug kémer ar gir a «vaouez». Er jude d'ar mare-ma an hano-ze a dalvee ar gir a «itron.» ●198. Sav-tôl ar gir a «de» a vije kemeret gant ar Judevien evid talveout maread amzer.

    (5) Talvezout da ub. : revaloir (vengeance) à qqn.

    (1857) CBF 122. M'hen talvo d'id ! Damanti a ri ! tr. «Tu me le payeras ! Tu t'en repentiras ! » ●(1878) EKG II 81. Gortozit, bremaik ni hen talvezo d'eoc'h. ●148-149. Kea atao, persoun Gall, m'hen talvezo d'id… ●(18--) SAQ I 292. pa gavinn an tu, m'hen talvezo deoc'h.

    (1908) FHAB Here 305. bremazont ni hen talvezo dezan. ●(1942) DRAN 143. ez oa ar baotred e soñj da dalvezout d’ar re all maro o c’heneil.

    (6) (en plt de qqn) Valoir.

    (1884) LZBt Meurzh 55. ar Gappadosianed ne dalveont ket kalz tra.

    (1907) PERS 154. beza ez euz hag a oar petra dalvezan.

    (7) (en plt de qqc.) Valoir de l'argent, avoir de la valeur.

    (1612) Cnf 44b-45a. Nep à guerz eth è mis hezreu termen bedé mis maé gant condition ma paezher dezaff quement euel à taluezo an eth en marchat.

    (1877) EKG I 44. en eur baea anezho an degved, da hirra, euz ar pez a dalvezent.

    (1923) KNOL 15. Da brad ne dalv netra. Ema goloet, bremaïk, gant ar brouan.

    (8) Ne dalvez ket : inutile de.

    (1910) YPAG 3. Mes bah ! ne dalv ket d'in 'n em chakat ! ●(1913) KOME 11. Dalv ket 'n em chakat !… ●(1938) DIHU 327/144. Ne dalv ket laret en des dalhet de douladein èl araok !

    II. V. tr. i.

    (1) Talvezout ouzh udb. : être bon pour qqc.

    (1955) VBRU 75. morse ne blijas din ar vicher kelenner, dre ne oan ket bet krouet eviti, ha marteze o vezañ ne dalvezan ket outi.

    (2) Vouloir.

    (1907) AVKA 284. Ma c'houle an diskibien an eil digan egile : «Petra dalve dehan laret ?»

    (3) Talvezout keit ha : avoir le même sens, la même signification que.

    (1925) FHAB Mezheven 228. pante, panteou, ger anavezet gant an holl e Gorre-Leon hag a dalv, e brezoneg, keit hag ar ger «assemblée» e galleg.

    (4) Talvezout da : servir de, tenir lieu de.

    (1869) FHB 205/388a. an ilizou, moded ha gobaried da dalvout da scuer d'ar re a zao ilizou.

    (1903) MBJJ 52. Forn heman, herve kreden ar baganed, a dalvee da govel da Vulkan. ●314. sant Yan, a dalveaz da bautr-a-rauk d'hon Zalver. ●(1911) BUAZperrot 539. Ar pez a jome anezi a dalveze da c'houdoren d'ar vesaerien a zivardro. ●(1926) FHAB Eost 305. eun tour a dalvez da gouldri.

    (5) Talvezout kement ha : avoir le sens de.

    III. V. intr. Lakaat da dalvezout.

    (1) Mettre à profit.

    (1855) MAV 28. Ar bugel a lekeaz ar c'helen-ze da dalvezout.

    (1911) SKRS II 14. Eno he doa lakeat da dalvout ar c'henteliou mad roet dezhi gant he mestrezed. ●27. N'ouzomp ket hag hen an tad difeiz a lakeas ar gentel da dalvout.

    (2) Appliquer.

    (1911) BUAZperrot 21. Maximin a lakeas da dalvezout an ursiou striz a ioa bet douget gant an impalaëred all en e raok.

    (3) Mettre en valeur, faire valoir.

    (1839) BESquil 274. é oé arrihue en amzér de laquat de dalhouet é siance hac abiltæt.

    (1911) BUAZperrot 245. Red eo lakât ar galloudegeziou da dalvezout.

    IV. V. pron. réfl. En em dalvezout : se faire valoir.

    (c.1718) CHal.ms i. Voila un homme qui brille dans les compagnies, tr. «chetu un deen a oura him daluoüet.» ●(1792) HS 238. Er-ré e ra hum dalvouit, er-re e glasque bout hannaüet aveit er péh m'ann dint, ha guhavé aveit er péh n'enn dint quet.

    V.

    (1) Na dalvezout ur penn pour : voir pour.

    (2) Na dalvezout ur bilhenn : voir pilhenn.

    (3) Na dalvezout ur c'horniad : voir kornad.

    (4) Na dalvezout ludu ur c'hornad butun : voir kornad.

    (5) Na dalvezout ul louf ki : voir louf.

    (6) Na dalvezout ul liard toull : voir liard.

    (7) Na dalvezout ur spilhenn : voir spilhenn.

    (8) Na dalvezout ur bouton : voir bouton.

    (9) Na dalvezout ur bramm : voir bramm.

    (10) Na dalvezout un taol botez : voir botez.

    (11) Na dalvezout vioù brein : voir vioù.

    (12) Na dalvezout ur chik butun : voir butun.

    (13) Na dalvezout ur vrennigenn : voir brennigenn.

    (14) Na dalvezout muioc'h eget ur felc'h ki : voir felc'h.

    (15) Na dalvezout ar fred : voir fred.

    (16) Ne dalvez ket ar vevenn ar vezherenn : voir bevenn.

    (17) Ober ur sell a dalvez c'hwec'h real : voir real.

    (18) Talvezout c'hwec'h real : voir real.

  • talvoud
    talvoud

    m. =

    (c.1500) Cb. Taluout «recompasation, l. talio» (d'après GMB 674).

  • talvoudegezh
    talvoudegezh

    f. –ioù

    (1) Valeur.

    (1499) Ca 193a. g. valeur Jdem hic valor / oris. b. taluoudegaez. ●(1621) Mc 88. an taluoudeguez az eneuff.

    (1659) SCger 97b. prix ou valeur, tr. «dalloudeguez.» ●122b. valeur, tr. «talloudeguez.» ●174a. talloudeguez, tr. «valeur.»

    (1849) GBI II 294. Talvoudèges pewar mill skoed 'm boa bet / En gwir hag en fond gant ma fried, tr. «J'eus la valeur de quatre mille écus, / Fonds et droits, avec ma femme.» ●(1876) TDE.BF 603a. Tavoudegez, s. f., tr. «Avantage, utilité.»

    (1942) DRAN 142. hag e weli gwelloc’h talvoudegez ar vuhez.

    (2) Lakaat e talvoudegezh : mettre en valeur.

    (1878) EKG II 258. Va lod a choume ganeoc'h aman da lakaat e talvoudegez.

  • talvoudek
    talvoudek

    adj.

    (1) Utile, qui a de la valeur, avantageux.

    (1499) Ca 193a. Taluoudec. g. pourfitable.

    (1659) SCger 126b. vtile, tr. «taluoudic (lire : taluoudec).» ●174a. talloudec, tr. «profitable.»

    (1864) SMM 20. pe guen talvoudec eo ar scol-ma. ●41. lavaret deoc'h eun dra talvoudec meurbet. ●(1864) SMM 100. eur rumad all a guenteliou talvoudec. ●(1869) SAG 66. Ar pez a ioa ive kemeret en amzer goz evit traou talvoudek gant an dud fur a zo c'hoaz talvoudek.

    (1900) KEBR 11. Eun dibab talvoudek, tr. « Un choix avantageux ». ●(1909) KTLR 13. teir gentel talvoudek. ●(1920) AMJV 107. eul labour talvoudeg ha santel. ●(1931) VALL 771a. qui a de la valeur, tr. «talvoudek

    (2) Bezañ talvoudek an eil d’egile : pour le profit, l’avantage de l’un et de l’autre.

    (1847) MDM 14. Beva e koumunaute, eo beza talvoudek ann eil d'eguile.

  • talvoudekaat
    talvoudekaat

    v.

    (1) V. intr. Avoir de la valeur.

    (1931) VALL 771a. avoir de la valeur, tr. «talvoudekaat

    (2) V. tr. d. Donner de la valeur.

    (1931) VALL 771a. donner de la valeur, tr. «talvoudekaat

  • talvoudenn
    talvoudenn

    f. –où Titre, valeur financière.

    (1931) VALL 771b. Valeur financière, tr. «talvoudenn f.»

  • talvoudus
    talvoudus

    adj.

    (1) Qui vaut de l'argent.

    (1878) EKG II 82. evit klask enn-ho arc'hant pe draou-all talvouduz.

    (2) = mat.

    (1857) HTB 2. kasoni evit ar pez a helle bean talvouduz evitan. ●(1878) EKG II 103. beza e tu da harpa ouc'h ar c'holl kerkouls ha da lakaat ar gounid da veza talvouduz.

    (3) Utile.

    (1857) HTB 79. eur gentel meurbet talvouduz.

    (1906) KANngalon Genver 19. rei d'ar gragez-se kenteliou talvouduz.

  • talvoudusaat
    talvoudusaat

    v.

    (1) V. intr. Avoir de la valeur.

    (1931) VALL 771a. avoir de la valeur, tr. «talvoudusaat

    (2) V. tr. d. Donner de la valeur.

    (1931) VALL 771a. donner de la valeur, tr. «talvoudusaat

  • talvout
    talvout

    v. intr. cf. talvezout

    (1) Valoir.

    (1499) Ca 193a. Taluout. g. valoir prouffiter.

    (2) Talvout ouzh : être plus fort que.

    (1939) KLDZgwal 38. Gwir eo n'eo ket ar paour kaez Fañch eur maout da dalvout ouz an evaj. 48. Gwelloc'h out da dalvout ouz ar spont eget eur bleiz.

  • talvus
    talvus

    adj. = talvoudus.

    (1912) BUEV 45. nitra ken talvus. ●56. ne vou ket talvus d'oh naket.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...