Devri

Recherche 'mel...' : 184 mots trouvés

Page 1 : de mel-1 (1) à meleder (50) :
  • mel .1
    mel .1

    m.

    I.

    (1) Miel.

    ●(1499) Ca 21a. Beuurag a guin ha mel. g. beuurage de vin et de miel. ●134a. Mel. g. miel. ●(1557) B I 266. Da dibriff del ha mel quelyen, tr. «je mangerai des feuilles et du miel d'abeille.»

    ●(1659) SCger 79b. miel, tr. «mèl.» ●159a. mel, tr. «miel.» ●(1732) GReg 624a. Miel, tr. «Mèl. Van[netois] meel. mil.» ●Miel sauvage, tr. «Mèl goëz.

    ●(1849) LLB 624. Freh dous avel er mél. ●2117. Er mél avel se groeit e zou hanwet mél guerh. ●(1856) VNA 27. du Miel, tr. «Mél.»

    ●(1906) GWEN 21. eun neubeut loaiadou mel tano.

    (2) sens fig. Merde.

    ●(1803) MQG 10. Mar grit en ho praguez mel a fors da c'hoarzin.

    ●(1935) DIHU 288/279. Ia pé mèl !

    (3) fam. Marc'h-mel : vantard.

    ●(1931) VALL 772b. Vantard, tr. «marc'h-mel fam.»

    (4) Reiñ mel da ub. : flatter qqn.

    ●(1907) VBFV.fb 44a. flatter, tr. «rein mel.»

    (5) Kelien-mel : mouches à miel, abeilles.

    ●(1633) Nom 47b. Apis : mouche à miel : guennanen, quelyen mel.

    II.

    (1) (Dous, c'hwek) evel ar mel : très doux...

    ●(1727) HB 593. Ar sonch ac’hanoc’h hac ar guel / A so douçoc’h eguet ar mel. ●(1732) GReg 333a. Doux comme le miel, tr. G. Rostrenenn «qer douçz evel ar mèl.»

    ●(1849) LLB 624 (G) J. Gwilhom. Freh dous avel er mél hag en ivaj huekan. ●805. Ged chistr dous èl er mél ha ged kesten pared. ●(1863) GBI I 426. 'Wit monet gant-han d'ar sellier / Da danva gwinn douss 'vel ar mel, tr. F.-V. an Uhel «...du vin doux comme le miel.» ●(1868) GBI II 36 (T). Deut ganen, Izabell, d'ar sellier, / Da danva gwinn ken dous ha mel, tr. F.-V. an Uhel «...du vin aussi doux que le miel.» ●(1871) SBI I 134. He muzellou a zo douz evel ar mel pur, tr. F.-V. an Uhel «ses levres sont douces comme le miel pur.»

    ●(1910) MAKE 79 E. Crocq. Pebeuz liou ! pebeuz c'houez ! ha pebeuz blaz 'ta ! ‑ «Dous egiz mel ! ●(1923) KNOL 310 (L) K. Jezegou. Teuzi a rea war e deod, c'houek evel ar mel. ●(1925) BUAZmadeg 826 (L) Y.-M. Madec. Eun dimezel a renk huel, dous-mel da velet. ●(1929) EMPA 6 (T) *Paotr Juluen. Ha karget a bep seurt freuz dousoc'h eget ar mel d'ar genou !

    (2) Teuziñ evel mel er genou : être très tendre, fondant (prlt de nourriture).

    ●(1964) BRUD 18/27 (L) *Mab an Dig. Ar re-ze [stripou] a deuze evel mel er genou.

    (3) Reiñ mel da lipat : flatter qqun.

    ●(1912) MELU XI 205. Rei mel da lipat, tr. E. Ernault «Donner du miel à lécher, flatter quelqu'un.»

    (4) Reiñ mel (gant ar blatenn, gant al loa-bod) : louer, donner des louanges.

    ●(1732) GReg 584b. Louer, donner des louanges, tr. G. Rostrenenn «Rei mel da ur re.»

    ●(1890) MOA 326 (L). Louer q.q. en sa présence, tr. J. Moal «rei mel da u.b.» ●18--) PEN 91/212. Pa vin me en hostaliri en daou pe tri c'hamarad / Viche roët kalz a mel dime pa diguissin boutaillad.

    ●(1900) KRL 25 (Ku-Sant Trifin). Rei mel gand ar blaten, tr. «Flatter, casser l'encensoir sur la figure.» ●(1910) MBJL 181 (T) L. le Clerc. Evelse eo rei mel, kwita ? Skei mel zoken eo a ra an Otro Asquith, ha c'hoaz e sko koste. ●(1912) MELU XI 268. Rei meil, tr. E. Ernault «Donner du miel = louer (Haute-Cornouaille, ab[bé] Besco.» ●(1935) ANTO 81 (T) *Paotr Juluen. An Aotrou Person a c'hoantaas 'ta rei eun tammig mel d'e barrozianiz. ●(1978) PBPP 2.2/369 (T-Plougouskant). Reiñ mel, tr. J. le Du flatter /lit. donner du miel/» ●(1985) PBBO 128 Botoa. 'Po ket 'met reiñ mel dezhañ, tr. H. Ll. Humphreys «vous n'aurez qu'à le flatter.»

    (5) Teurel mel gant ub. : donner des louanges à qqun.

    ●(1937) DIHU 307/201 (G.) L. Herrieu. Ne jaoj ket sellet kement lévr brehonek e vollér, èl ur penobér. Rè déchet omb de durel mél get en ol, hep mol erbet, é sigur diskoein éh omb unañnet mat  !

    (6) Kas e vel da foar sant Laorañs :

    ●(1912) MELU XI 268 (Ku-Laruen). Kaset ho meil da foar Sant-Loranz. Portez votre miel à la foire de saint-Laurent, se dit aux flatteurs (Lanrivain.)

    (7) Emañ ar mel hag ar c'hoar gantañ : chacun fait des éloges de lui.

    ●(1912) MELU XI 268 (Ku). Ema ar meil hag ar c'hoer gantan, tr. E. Ernault «Le miel et la cire sont avec lui = chacun fait des éloges de lui. (Haute-Cornouaille, ab[bé] Besco.»

    (8) Debriñ mel : se vanter.

    ●(1912) MELU XI 268 (Ku). Debro meil, tr. E. Ernault «manger du miel, se vanter. (Haute-Cornouaille, ab[bé] Besco.)» ●(1985) PBBO 128 (Ku) Botoa. Debriñ mel, tr. «se vanter.»

    (9) Bezañ mel ha sukr war un dro :

    ●(1928) FHAB Gwengolo 321. Me n'oun ket evit beza war eun dro mel ha sukr ha ne gredan ket zoken e talvesfe ar boan da eun den beza evelse !

    (10) Mel ouzh ar mogerioù : (tomber) des alouettes rôties.

    ●(1912) CHEG 7 (L) K. ar Prat. O kredi e kavot mel da lipat ouz ar mogeriou. ●(1931) VALL 20. Il tombera des alouettes rôties, tr. F. Vallée «e tivero mél eus ar mogeriou.»

    (11) N'ober na koar na mel : voir koar.

    (12) Reiñ gwinegr war-lerc'h mel : voir gwinegr.

  • mel .2
    mel .2

    m.

    I. (anatomie)

    (1) Moelle.

    ●(1633) Nom 14a. Medulla : mouëlle : an mel an esquern.

    ●(1659) SCger 159a. mel ascorn, tr. «moelle de l'os.» ●(1732) GReg 630a. Moele, la moële des os, tr. «Mèl. mèl asqorn.» ●La moële lui boüillira dans les os, tr. «Birvi a rayo ar mèl èn e æsqern.» ●(1790) PEdenneu 193. ér mél a me ésquern. ●(17--) EN 2819. quen a lamb ar mel a esquern edif vorsed, tr. «au point que la moelle jaillit des os de ses cuisses.»

    ●(1906) HIVL 158. ér mél ag é liùen-gein. (…) ne oé ér mél eskern droug erbet.

    (2) Cervelle.

    ●(1787) PT 83. Coronet guet er spèrn zo plantet bèt er mél.

    ●(1818) HJC 353-354. bèd er mèl à i ben. ●(1829) CNG 105. E bèn gronnet a zrein bet er mél plantet. ●(1867) BSSo 19. er mél ag é bèn.

    ●(1906) HPSA 54. dakorein e hré memb er mél dré er gouli. ●(1925) DIHU 166/255. dizoleit mél é ben.

    II. (botanique) Sève.

    ●(1633) Nom 15a. Succus : suc, seue : an mel, me (lire : pe) an ius.

    ●(1732) GReg 863b. Seve, suc ou graisse de la terre qui de la racine des plantes & des arbres monte jusqu'au extremitez deux fois l'an, en Mars, & en Août, tr. «H[aute] Cor[ouaille] mèl. Van[netois] meel.»

    III. Bezañ ... betek mel e eskern : être… de bout en bout, complètement.

    ●(1909) NOAR v *J. Dirlem-Ar-Braz. Breizad eo betek mel e eskern ha kristen betek goueled e ene. ●(1909) NOAR 141 (L) K. ar Prat. Ar glao o veza deuet da goueza evel ma ra e Breiz-Izel, munut, stagus, hor sent, trempet bete mel o eskern a jomas a-zav er geriadenn. ●(1926) FHAB Kerzu 442 (T) E. ar Moal. Er skol laïk eo red kaout mistri hag a vo laïk, ha laïk betek mel o eskern, betek beza digristen...

  • mel-eskern
    mel-eskern

    m. Moelle.

    ●(1906) HIVL 158. ne oé ér mél eskern droug erbet.

  • Mêl-Karaez
    Mêl-Karaez

    n. de l. Maël-Carhaix.

    (1) Mêl-Karaez.

    ●(1842) OLLI 625. Glac’har un intanv yaouanq, deus Mael-Keraès, en occasion deus maro he bried, aruet en 19 a Ebrel er bloa 1842. ●(1866) FHB 51/404b. Locarn a zo eur barres euz a ganton Maël-Carhes, e escopti Sant-Briec.

    ●(1933) BREI 323/2d. person Maël-Keraez.

    (2) (blasons populaires) Voir Fisel, moc'h.

  • melaat
    melaat

    v. Emmièler.

    ●(1659) SCger 49a. emmieler, tr. «melaat.»

  • melac'h
    melac'h

    m. Endroit abondant en algues, zone de coupe du goémon.

    ●(1909) FHAB Mae 137. Araog ne vez echu an dolz e vez bet lammou pell a vez ; ar mor a zo huel var ar melach (2) (lire : melac'h). ●(2) Melac'h : grand espace, relativement uni, couvert de goémon et que l'on ne peut atteindre qu'à marée basse. ●(1960) GOGO 203. dans le Bro bagan (…) Un grand espace abondant en goémon est appelé melač (melac'h). ●224. Dès que le râteau est chargé de goémon, on le tire vers le sec, très rapidement, pour revenir vers le «melac'h» le plus tôt possible. ●(1987) GOEM 164. Pour édifier une drôme, il faut d'abord choisir une belle aire, relativement plate au milieu de la zone de coupe, le melac'h.

  • meladour
    meladour

    m. –ion Marchand de miel.

    ●(1919) DBFVsup 49a. méladour, m., tr. «marchand de miel.» ●(1931) VALL 467b. marchand de miel, tr. «méladour V[annetais].»

  • melaer
    melaer

    m. –ion Amateur de miel.

    ●(1941) ARVR 1/2d. Person Mellac zo melaer.

  • melañ / meliñ
    melañ / meliñ

    v. tr. d. Enduire de miel.

    ●(1732) GReg 333a. Emmieler, enduire de miel, tr. «Mèla. pr. mèlet. Van[netois] meleiñ.»

    ●(1931) VALL 467b. couvrir de miel, tr. «méla.»

  • meland
    meland

    m. Merrain.

    ●(1744) L'Arm 237a. Merrain (...) Bois à faire des bariques, tr. «Mêlandd.»

  • melandinenn
    melandinenn

    f. Blonde.

    ●(1870) KTB.ms 15 p 124. Prinses ar Velandinen.

  • melandour
    melandour

    m. –ion Merrandier.

    ●(1744) L'Arm 237a. Merronier, tr. «Mêlandour.. derion.»

  • melanijet
    melanijet

    adj. Jaune passé.

    ●(1924) BILZbubr 46/1089. e vragou sei melanijet. ●Melanijet, tr. «jaune passé, jaune pâle.» ●1091. Gwiskamant voulouz ru ha zei melanijet ar beskont.

  • melañj
    melañj

    m. Mélange.

    ●(1633) Nom 122b. Harmoge : meslange de couleurs : an melaing pe'n quemesq ves an liou.

  • melankoli
    melankoli

    f. Mélancolie.

    ●(c.1500) Cb [melencolic]. Jtem hec melancolia / e. ga. melancolie. b. melencoli. ●(1633) Nom 15a. Bilis atra : melancolie : melancoly, tristidiguez. ●257a. Melancholia : melancholie : melancoly.

    ●(1710) IN I 427. ur velancoli a speret.

  • melankolik
    melankolik

    adj.

    (1) Mélancolique (ancien sens médical).

    ●(1499) Ca 134a. Melancolic. g. melencolieux. l. melancolicus / ca / cum. ●(c.1500) Cb [Melencolic]. Melencolic. g. melencolieux.

    ●(1633) Nom 263b. Varix : veine de iambe pleine de sang melancholique : gouaz en em gar leun á goat melancolicq.

    (2) Mélancolique, triste.

    ●(1633) Nom 268b. Melancholicus : triste, melancholique : trist, melancolicq.

  • melankolius
    melankolius

    adj. Mélancolique.

    ●(1727) IN II 6. un humor melancolius hac insuportabl. ●361. chagrinusoc'h, melancoliussoc'h.

  • Melann
    Melann

    n. de l. Meslan.

    (1) Melann.

    ●(1748) CI.pou 101. Mélann.

    ●(1902) LZBg Mae 102. Mélan. ●(1905) ALMA 69. Melon. ●(1906) DIHU 18/V. person Mèlan. ●(1912) PBHV 157. Paréz Mélan, én overen bred, / Ne vé nameit ur pilet allumet. / Ou mél e zèbrant / Ou hoér e huerhant / Ha geté d'en davarn é hant. ●(1927) GERI.Ern 383. Mèlann. ●(1934) BRUS 296. Mèlonn.

    (2) Proverbe.

    ●(1912) PBHV 157. Paréz Mélan, én overen bred, / Ne vé nameit ur pilet allumet. / Ou mél e zèbrant / Ou hoér e huerhant / Ha geté d'en davarn é hant.

  • melaouenn
    melaouenn

    f. (botanique) Mélilot.

    ●(1732) GReg 612a. Melilot, plante, tr. «Melaouën. ar velaouënn.»

    ●(1876) TDE.BF 447b. Melaouenn, s. f., tr. «Mélilot, plante ●(1879) BLE 231. Mélilot. (Melilotus. T.) Mélaouen.

    ●(1933) OALD 45/217. Melaouen, tr. «Mélilot.»

  • melar
    melar

    voir mezal

  • melata
    melata

    v. intr. Butiner.

    ●(1942) DHKN 37. er guénén é vélata.

  • melav
    melav

    s. Jeu de crosse.

    ●(1919) DBFV.Sup 49a. melaù, jeu de crosse. Gr. grasiad.

  • melc'hwed
    melc'hwed

    coll. (zoologie) Limaces & limaçons.

    I.

    ●(1659) SCger 73b. limaçon, tr. «melc'hueden p, melc'huet.» ●159a. melc'hueden pl. melc'huet, tr. «limaçon.» ●(1732) GReg 576a. Limaçon, escargot, limaçon à coquille blanche, tr. «Melc'huëden. p. melc'huëd. melc'huëden venn. p. melc'huëd venn. melfeden. p. melfed. (…) Van[netois] melhuedeen. p. melhuëd, melhuïd.» ●(17--) CBet 571. Ar busuc, ar bolbos, ar melvet, ar scrillet, tr. «les vers de terre, les mites, les limaces, les grillons.»

    ●(1869) FHB 218/72a. aleiz a velfet, a logod, a vinoc'het, ha dreist oll a brenvet glaz. ●(1877) FHB (3e série) 17/140b. bleud-ran var ar melc'hod, ma cuzint ho c'herniel. ●(1894) BUZmornik 247. laza ar melfed hag ann amprevaned all a zebr he legumach.

    ●(1906) BOBL 13 janvier 69/1a. Anveout a red netra lousoc'h evid ar melved ? ●(1943) VKST Genver-C'hwevrer 227. glaourenna, babouzat, evel melc'hod. ●(1949) KROB 12/6. amprevaned, preñved, melc'houad.

    II. (Lugut, divalav) evel ur velc'hwedenn : très lent.

    ●(1931) VALL 422. Très lent, tr. F. Vallée «lugut (divalo T[régor]) evel eur velc'houdenn.»

  • melc'hwed-klorek
    melc'hwed-klorek

    coll. Escargots.

    ●(1931) VALL 427a. Limaçon, tr. «melc'houed klorek col.»

    ►melc'hwedenn-glorek f. Escargot.

    ●(1919) DBFVsup 47a. maligorn, tr. «Arv[or], s. escargot. – Ailleurs, melhuen bigorn, melhueden klorek.»

  • melc'hwed-kornek
    melc'hwed-kornek

    coll. Escargots.

    ►melc'hwedenn-gornek f. Escargot.

    ●(1941) ARVR 23/4b. evel eur velc'houdenn gornek en he c'hrogen.

  • melc'hwed-krogennek
    melc'hwed-krogennek

    coll. Escargots.

    ●(1732) GReg 576a. Limaçon, escargot, limaçon à coquille blanche, tr. «melfeden croguennecq. p. melfed croguennecq.»

    ●(1936) PRBD 135. lonka, ez-veo, melfed krogennek.

    ►melc'hwedenn-grogennek f. Escargot.

    ●(c.1500) Cb. Melhuedenn croguennec. ga. limas a escaille.

    ●(1732) GReg 576a. Limaçon, escargot, limaçon à coquille blanche, tr. «melfeden croguennecq. p. melfed croguennecq.»

  • melc'hwed-krogilhennet
    melc'hwed-krogilhennet

    coll. Escargots.

    ►melc'hwedenn-grogilhennet f. Escargot.

    ●(1935) BREI 392/3a. Eur velc'houedenn grogiliennet !...

  • melc'hwed-moger
    melc'hwed-moger

    coll. Escargots.

    ●(1890) MOA 247a. Escargot, tr. «Melfeden voger, f., – melfed moger, pl. m.»

    ►melc'hwedenn-voger f. Escargot.

    ●(1890) MOA 247a. Escargot, tr. «Melfeden voger, f., – melfed moger, pl. m.»

  • melc'hwed-podek
    melc'hwed-podek

    coll. Escargots.

    ●(1955) STBJ 102. mein ha melc'houed podek.

  • melc'hwedenn
    melc'hwedenn

    f. –ed, melc'hwed (zoologie) Limace & limaçon.

    ●(1499) Ca 134a. Melhuedenn. g. limas.

    ●(1659) SCger 73b. limaçon, tr. «melc'hueden p, melc'huet.» ●159a. melc'hueden pl. melc'huet, tr. «limaçon.» ●(1732) GReg 576a. Limaçon, escargot, limaçon à coquille blanche, tr. «Melc'huëden. p. melc'huëd. melc'huëden venn. p. melc'huëd venn. melfeden. p. melfed. (…) Van[netois] melhuedeen. p. melhuëd, melhuïd.» ●(1738) GGreg 42. melc'huedenn, p. melc'huedenned, melc'hued., tr. «limaçon.»

    ●(1868) FAG 59. Eur velc'hodenn a rikl, a ruz, / Hag a bign huel a iz da uz. ●(1878) BAY 7. Melweden, ur velweden, tr. «un limaçon.»

    ●(1906) BOBL 13 janvier 69/1a-b. ar velveden a zo kâzet gant an holl.

  • melc'hwedennañ
    melc'hwedennañ

    v. intr. Lambiner.

    ●(1957) PLBR 121. melvedenna, tr. «se traîner, lambiner.»

  • melc'hwedennus
    melc'hwedennus

    adj. Abondant en escargots.

    ●(c.1500) Cb. g. le liu ou sont limas. b. melhuedennus.

  • melc'hwenn-grogennek
    melc'hwenn-grogennek

    f. Escargot.

    ●(1499) Ca 134a. Melhuenn/croguennec. limas o escaille.

  • melc'hweta
    melc'hweta

    v. intr.

    I.

    (1) Chercher des escargots.

    ●(1732) GReg 576a. Chercher des limaçons, tr. «Melc'hota. melfeta. melc'huëta. ppr. et.»

    (2) fam. Traîner.

    ●(1955) VBRU 66. mar chom ar gak milliget da velc'houetañ war bep ger.

    II. Chom da velc'hweta : rester traîner, paresser.

    ●(1949) LLMM 17/46 (T) *Jarl Priel. Ya, ne blij ket dimp chom da velc'hweta.

  • Melchizedeg
    Melchizedeg

    n. pr. Melchisédech.

    ●(1499) Ca 134a. Melchisedec m. souuerian prebstre.

  • melchon
    melchon

    coll. & m. –où (botanique)

    I. Coll.

    (1) Trèfle.

    ●(1633) Nom 94a. Trifolium pratense : treffle : melchen.

    ●(1659) SCger 121a. treffle, tr. «melchenen p. melchen.»

    ●(1849) LLB 1316. Melchon, avaleu doar ha kalz a irvin glas. ●(1876) TDE.BF 447b. Melchenenn, s. f., tr. «Plant de trèfle ; pl. melchen, du trèfle, des plants de trèfle.»

    ●(1929) FHAB Genver 9. ar melchen gounezet, hirra ma vevont eo daou vloaz. (...) Ar melchen ordinal, dem-henvel ouz ar melchen gouez, nemet int eun tammig fonnusoc'h. ●(1934) BRUS 268. Du trèfle, tr. «melchon.»

    (2) (argot de Morlaix) Melchon Tahiti : tabac.

    ●(1912) KZVr 419 - 07/04/12. Melchon Tahiti – butun.

    (3) plais. Melchon ! : merci !

    ●(2007) TROGERI (T). Melchon !

    II. M. Espèce de Trèfle.

    ●(1908) BOBL 27 juin 183/2d. Ar melchennou a zo ivez kalz mel enno. ●(1929) FHAB Genver Genver 10. Koulskoude, etouez melchenou Breiz, ez eus darn hag a zo gwelloc'h eged ar re all.

    III. Bezañ bet war ar melchon : être enceinte.

    ●(1902) CRYP VIII 288 (T). Honnez zo bet war 'melchonn. - Ia, deud e dë c'houéan, tr. E. Ernault «Celle-là a été sur le trèfle. - Oui, elle a enflé. Plaisanterie sur une femme enceinte, que l'on compare ainsi à une vache. Trég[or].»

  • melchon-a-dri-zroc'h
    melchon-a-dri-zroc'h

    coll. Trèfle à trois coupes.

    ●(1876) TDE.BF 447b. Ar melchen a dri drouc'h, tr. «le trèfle qui fournit trois coupes ; c'est le trèfle commun.»

  • melchon-bro
    melchon-bro

    coll. (botanique) Trèfle violet.

    ●(1934) BRUS 268. Du trèfle violet, tr. «melchon bro.»

  • melchon-douar
    melchon-douar

    coll. (botanique) =

    ●(1929) FHAB C'hwevrer 48. ha setu perak ec'h hadimp enno melchen-douar, melchen entre, melchen melen pe c'heot Paris. (…) Evit lezel da beuri avat n'eus ket gwelloc'h eged ar melchen-douar.

  • melchon-etre
    melchon-etre

    coll. (botanique) Trèfle hybride Trifolium hybridum.

    ●(1929) FHAB C'hwevrer 48. ha setu perak ec'h hadimp enno melchen-douar, melchen entre, melchen melen pe c'heot Paris. ●49. melchen entre = La. trifolium hybridum.

  • melchon-farc'hoc'h
    melchon-farc'hoc'h

    coll. (botanique) Trèfle incarnat, farouche.

    ●(1934) BRUS 268. Du trèfle incarnat, tr. «melchon farhoh.»

  • melchon-gwenn
    melchon-gwenn

    coll. Trèfle blanc, rampant Trifolium repens.

    ●(1910) MAKE 88. melchon gwenn, tener, eur brao o gwelet. ●(1923) FHAB Gwengolo 352. Ar melchen prad ne dle ket beza lakeet e had dounoc'h eget eur zantimetr ha kart ; had ar melchen gwenn a dle beza lakeet etre eun hanter santimetr hag eur zamtimetr ha kart.

  • melchon-lann
    melchon-lann

    coll. (botanique) Minette.

    ●(1934) BRUS 266. De la minette, tr. «melchon-lann.»

  • melchon-melen
    melchon-melen

    coll. (botanique) Lotiers corniculés Lotus corniculatus.

    ●(1929) FHAB C'hwevrer 48. ha setu perak ec'h hader enno melchen-douar, melchen entre, melchen-melen pe c'heot Paris. ●49. melchen melen = Gl. lotiers corniculés.

  • melchon-prad
    melchon-prad

    coll. (botanique) =

    ●(1923) FHAB Gwengolo 352. Ar melchen prad ne dle ket beza lakeet e had dounoc'h eget eur zantimetr ha kart ; had ar melchen gwenn a dle beza lakeet etre eun hanter santimetr hag eur zamtimetr ha kart.

  • melchon-ruz
    melchon-ruz

    coll. (botanique) Trèfle incarnat Trifolium incarnatum.

    ●(1876) TDE.BF 447b. Ar melchen ruz, tr. «le trèfle incarnat ou rouge.»

    ●(1907) BOBL 25 mai 139/2f. troc'ha ar melchen ru. ●(1908) BOBL 16 mai 177/2b. ar pis charrons, ar fao munud, ar melchen ru divezad. ●(1934) BRUS 268. Du trèfle incarnat, tr. «melchon ru.»

  • melchoneg
    melchoneg

    f. –i Terrain planté de trèfle.

    ●(1857) CBF 91. Beza hoc'h eus-hu eur velchennek-bennak, tr. «Avez-vous quelques prairies.» ●(1876) TDE.BF 447b. Melchenek, s. f., tr. «Champ de trèfle, prairie artificielle.»

    ●(1929) FHAB Genver 11. Eur velcheneg hadet tano. ●(1935) DIHU 289/302. melchonegi glas ag er ré druan.

  • melchonenn
    melchonenn

    f. Plant de trèfle.

    ●(1499) Ca 134a. Melchonenn. g. treuffle ou troys fueille.

    ●(1659) SCger 121a. treffle, tr. «melchenen p. melchen.»

    ●(1876) TDE.BF 447b. Melchenenn, s. f., tr. «Plant de trèfle ; pl. melchen, du trèfle, des plants de trèfle.»

  • melchonenn-beder
    melchonenn-beder

    f. Trèfle à quatre feuilles.

    ●(1876) TDE.BF 447b. eur velchenenn peder, tr. «un trèfle à quatre feuilles.»

  • meleder
    meleder

    voir mezal

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...