Devri

Recherche 'di...' : 6655 mots trouvés

Page 124 : de diwar-dro (6151) à diwern (6200) :
  • diwar-dro
    diwar-dro

    prép. & adv.

    I. Prép.

    (1) Des environs de, du pays de.

    (1877) EKG I 299. eun tammik martolod divar dro Penn-Poul, e Kastel. ●(1894) BUZmornik 225. ann holl dud klanv divar dro he gouent.

    (1907) BSPD I 68. en eskobed divar dro kér Antioch. ●(1911) BUAZperrot 545. eun toullad heretiked divar dro Albi. ●(1921) PGAZ 90. An dud divar dro Lochrist.

    (2) D'autour.

    (1774) AC 123. disangagi ar gordonen divar dro ar housoug, tr. «dégager le cordon du tour du cou.»

    (3) D'à côté.

    (1939) MGGD 16. da gerzout kuit diwar-dro an hini goz.

    II. Adv.

    (1) Des environs, circonvoisin.

    (1866) FHB 56/26b. he oll diver-amzer oa mont d'an ilizou divar dro da glevet comsiou Doue. ●(1879) MGZ 79. ar vugaligou euz a Vethlehem ha divar dro. ●(1882) BAR 27. er paressiou divar dro. ●221. o tiski o c'hreansou d'ar vugaligou divar dro. ●(1894) BUZmornik 22. hag er c'harteriou divar dro.

    (1906) BOBL 17 février 74/3d. Ar jandarmed a skarz ar bobl divar dro. ●(1922) BUBR 19/222. evel kalz a re all diwar-dro.

    (2) Non-précis, peu précis, approximatif.

    (1920) LZBl Du 412. Aman, guir eo, n'euz ket a rollou en ti-kear ; ar chiffrou-ze n'int eta nemet chiffrou divar-dro.

    ►[form. comb.]

    S1 diwar va zro

    (1882) BAR 7. Tec'h kuit divar va zro, Satan.

    S3m diwar e dro

    (17--) ST 54. Me ia divar he drô, tr. «je vais m'éloigner de lui.»

    (1878) EKG II 312. kaset ganthan divar he dro. ●(1882) BAR 7. hag a reaz dezhan mont divar he dro. ●(1889) SFA 7. e kasaz, gant ruster divar e dro, eur paour hag a c'houlenne an aluzenn.

    (1904) SKRS I 214. tec'h buhan divar he dro.

    P1 diwar hon tro

    (1877) BSA 244. Cassit divar hon tro ar c'hentelliou direiz.

    (1904) SKRS I 13. da gass an drouk-spered divar hon tro. ●208. tec'het prim divar hon tro.

  • diwar-fae
    diwar-fae

    voir fae

  • diwar-gaout
    diwar-gaout

    prép. De la direction de.

    (1962) TDBP ia 143. Pa vez an avel diwar gaoud Trebeurden, tr. «lorsque le vent souffle de la direction de Trebeurden.» ●O tond diwar gaoud ar vered e oam, tr. «nous venions de la direction du cimetière.»

  • diwar-gont
    diwar-gont

    prép. Au sujet de.

    (1877) EKG I 293. ne ve ket kement a c'hlabouz ganeoc'h divar gount ar veleien.

  • diwar-goust
    diwar-goust

    prép. & conj.

    I. Prép.

    (1) Aux dépens de.

    (1612) Cnf 17a. an ré a lazr diuoar goust an paour.

    (1834) SIM 32. pa ne deo quet divar goust ar re-all. ●(1877) EKG I 237-238. tud hag a felle d'ezho en em binvidikaat divar goust an nesa.

    (1935) ANTO 88. da veva aezet diwar goust o nesa.

    (2) Diwar-goust kroc’hen ub. : aux dépens de qqn.

    (1783) BV 6/113. diuoar gous ho croen mo laquai da disqui.

    (3) (droit) Aux dépens de.

    (1772) KI 280. dor goust an divenneur, tr. «aux dépens du défendeur.»

    (4) À cause de.

    (1893) IAI 52. mervel a reas zo ken abenn eur pennad divar goust ar pez a yoa bet great dezan.

    (1900) MSJO 240. Ar Verc'hes, eme Vari Agreda, a zantas eur boan vras divar goust maro Joseph. ●(1927) BUAZmadeg 459. meur a grouadur hag a oa choumet minoret divar goust ar brezel.

    (5) Au sujet de.

    (1900) MSJO 206. an tad a oa glac'haret-oll divar goust he vab ena a zalc'he penn dezhan.

    II. Loc. conj. Diwar-goust ma : parce que, à cause que.

    (1995) BRYV III 106. (Milizag) diwar-goust ma'h en em anaouient abaoe e oant yaouank.

    ►[form. comb.]

    S3m diwar e goust

    (1907) PERS 196. ha divar he goust eo on deuz kemeret kalz deuz an traou a lakeomp el leor-man.

    P2 diwar ho koust

    (1868) KMM 29. marteze divar ho coust.

  • diwar-greiz
    diwar-greiz

    prép., conj. & adv.

    I. Prép.

    (1) [devant un subst.] En plein.

    (1864) SMM 54. peleac'h e varfot-hu ? (...) Marteze en ho kuele, e creis an nos ; divar greis ho cousc. ●(1867) FHB 104/411a. sammet divar greiz he c'haera oad.

    (1910) MAKE 71. da zihuni Per ar Paour diwar greiz e bennad-kousket.

    (2) [devant un v.] En plein.

    (1864) SMM 54. peleac'h e varfot-hu ? (…) marteze e creis ebatou ar bed, divar greis labourat. (...) unan so maro divar greis pourmen en he jardin. (...) Eun all so coezet maro mig divar greis c'hoarzin. ●(1866) FHB 60/64b. divar greiz marvaillat. ●(1867) FHB 112/ 57a. gouls lavaret divar greiz ebatal.

    II. Loc. conj. Diwar-greiz ma : alors que.

    (1870) FHB 285/189b. Divar greis ma edomp evelse o pidi. ●(1872) FHB 394/232a. Divar greis ma selle oc'h he zoudardet.

    III. Adv. Subitement.

    (1962) EGRH I 69. diwar-greiz adv., tr. « subitement. »

  • diwar-laez
    diwar-laez

    adv.

    (1) D’en haut.

    (1868) FHB 193/294a. abalamour ma’z eo hirroc’h ar scourrou outho en ho c’hreiz eget dioc’h an traon ha divarlaëz.

    (1962) EGRH I 69. diwar-laez adv., tr. « d’en haut. »

    (2) Du nord-est.

    (1962) EGRH I 69. diwar-laez adv., tr. « du nord-est. »

  • diwar-lerc'h
    diwar-lerc'h

    adv. & prép.

    I. Adv. Ci-après.

    (1926) FHAB Meurzh 113. evel m'hen diskouezimp aman diwarlerc'h, ar Vretoned a ranko stourm c'hoaz.

    II. Adj.

    A. Attr. Chom diwar-lerc'h : ne pas progresser.

    (1915) MMED 328-329. ar re all o vont var araok gant ho studi, e leac'h me a joum atao divarlec'h.

    B. Épith.

    (1) Arriéré.

    (1935) LZBl Du/Kerzu 197. eur vro diwezat, diwarlerc'h. ●(1925) FHAB Gwengolo 337. tud diwarlerc'h evel ma 'z eus dre aman. ●(1947) YNVL 17. sakre Toullig Diwar-lerc'h ! ●(1958) BAHE 15/6. gant aon da vezañ kemeret evel un den strizh a spered hag un den diwar-lerc'h.

    (2) Qui ne suit pas le progrès.

    (1944) VKST Mae 137. ar brud da veza tud lous ha diseven, tud diwarlerc'h.

    (3) Yann Diwar-lerc'h : personnalisation des retardataires.

    (1949) LLMM 16/65. C'hanta, Yann-diwar-lerc'h, pell e chomi c'hoazh da lugudiñ ?

    (4) Trop tard, après, par la suite.

    (1889) ISV 447. Piou bennag re en em fizio / keuz divarlerc'h en devezo.

    (1911) BUAZperrot 153. Keuz divarlerc'h ne dalvez netra / teuler evez eo ar gwella.

    III. Prép. A-ziwar-lerc'h.

    (1) Après.

    (1924) ZAMA 22. a-ziwar-lerc'h dibri ar vi bras-ze.

    (2) En héritage de.

    (1955) VBRU 3. ur yalc'had vat da gaout a-ziwarlerc'h he mamm. ●35. gant n'o devefe ket kavet unan a-ziwarlerc'h o c'herent.

  • diwar-sav
    diwar-sav

    prép. & adv.

    (1) Prép. À l'issue de, au sortir de.

    (1855) MAV 19. Diwar sav ar skol, bemdez e tastuman sivi. ●(1856) VNA 92. Revenez à la maison à l'issue de la messe, tr. «Deit d'er guér diar sàu en Overen.» ●(1857) CBF 59. Diwar sav ann oferen, tr. «A l'issue de la messe.» ●(1862) JKS 410. rei a ra a-wechou, diwar sav ar beden, ar pez n'en deuz ket roet da genta.

    (2) Adv. Graet diwar-sav : (?) fait à la va vite, par-dessus la jambe (?).

    (1912) FHAB Ebrel 113. an distera ezen avel a c'houez a zismantr o labour ha n'eo ket souez : great eo divar zao. (1935) FHAB Mezheven 242. karet a raent kaout arrebeuri gaer, en o ziez, grêt, nann diwar zao, met kizellet e koat dero, kalet ha padus.

    ►[empl. comme épith.] De pacotille.

    (1934) FHAB 366. Eleiz a veleien hag a dud vat a gaver breman er parreziou hag a venn kaout evid o ilizou, nann traou diwar zao ha savet gant danvez didalvez, evel ma vez kinniget d'ezo ken alies ha bemdez (...) An traou diwar zao-ze a gaver ker stank e ilizou Breiz, graet er mêz eus ar vro (...) n'eus enno na danvez, nag ijin... ●(1935) FHAB Gwengolo 275. Dilhad giz Paris, dilhad distrantel, dilhad diwar zav, ha ne badont ket eun holl vad.

  • diwar-vont
    diwar-vont

    adj.

    (1) En passant.

    (1927) GERI.Ern 113-114. diwar vont, tr. «à la volée, en passant, sans y penser.»

    (2) Diwar vont hag hanter vont : en passant.

    (1927) GERI.Ern 114. diwar vont hag hanter vont, tr. «à la volée, en passant, sans y penser.»

  • diwar-vremañ
    diwar-vremañ

    adv. Désormais.

    (1862) JKS 295. ne vezo ket hirr ho poaniou diwar-vreman. ●(1876) TDE.BF 159b. Diwar-vrema, diwar-vremañ, tr. «désormais, dorénavant.»

    (1911) SKRS II 181. Divar vreman, ne fell d'in mui tanva berad guin ebet. ●(1962) EGRH I 69. diwar-vremañ adv., tr. « désormais (= hiviziken). »

  • diwar-zu
    diwar-zu

    adv. Vers.

    (1874) TLK I FHB 481/87a-b. eur marc'hek (…) a ziskenne d'ann daou-lamm divarzu Plouescat.

  • diwarañ / diwariañ
    diwarañ / diwariañ

    v. tr. d. Détordre, redresser, dégauchir.

    (1869) EGB 32. diwara, tr. «redresser.»

    (1931) VALL 191a. Défausser, tr. «diwara.» ●(1962) EGRH I 69. diwariañ v., « remettre droit ce qui avait été courbé, gauchi, gondolé. » ●(1983) TDBP IV 46. Dleet eo d'al labourer diwariañ e vinvioù ur wech an amzer, tr. «Le cultivateur doit remettre ses outils en état une fois le temps.»

  • diwarc'horre
    diwarc'horre

    m. Tapout an diwarc'horre : prendre le dessus.

    (1882) CDFi 124-25 mai 3. tabut gantho o clask gouzout pehini a dapo an divarc'horre.

  • diwaregañ
    diwaregañ

    v. tr. d. Décocher.

    (1931) VALL 188b. Décocher une flèche, tr. «diwarega (eur zaez).»

  • diwariañ
    diwariañ

    voir diwarañ

  • diwarlerc'h
    diwarlerc'h

    m. Eus an diwarlerc'h : attardé.

    (1949) KROB 10/1. evit tud eus an diwar-lerc'h, eo awalc'h c'hoaz, evel e 1900, beza breizat evit gounit an ano a foll.

  • diwarlerc'hiet
    diwarlerc'hiet

    adj. Attardé.

    (1944) VKST Meurzh 89. evel ma lavar c'hoaz eur beg-sut bennak diwarlerc'hiet.

  • diwarnis
    diwarnis

    adj.

    (1) Qui n'est pas garni, sans garniture.

    (1732) GReg 257b. Degarni, ie, sans garniture, sans meubles, tr. «divoarniçz.» ●450b. Sans garniture, qui n'est pas garni, tr. «Divoarniçz.» ●(17--) VO 136. un tiiq forh dioarniss.

    (1921) BUFA 134. ilizieu peur, autérieu dihoarnis. ●(1954) BGUE 33/6. nuah pill e oé en aotérieu hag er chapél dihoarnis kaer.

    (2) Diwarnis a : dégarni, dépourvu de.

    (1857) GUG 172. Dihoarnis a fréh hag a vleu.

    (1904) DBFV 54a. dihoarnis, dioarnis, adj., tr. «dégarni, dépourvu (a, de).»

  • diwarnisadur
    diwarnisadur

    m. Action de dégarnir.

    (1904) DBFV 54a. dihoarnisadur, dioarnisadur, adj., tr. «action de dégarnir.»

  • diwarnisañ / diwarnisiñ
    diwarnisañ / diwarnisiñ

    v. tr. d. Dégarnir.

    (1659) SCger 41a. degarnir, tr. «digoarnissa.» ●(c.1718) CHal.ms i. degarnir, tr. «dihoarnissein.» ●(1732) GReg 257b. Degarnir, tr. «Divoarniçza. pr. divoarniçzet. Van[netois] dioarniçzeiñ.» ●(1790) MG 271. e ras dioarnissein en Autærieu. ●(1790) Ismar 271. dioarnissein e rér en Autærieu.

    (1904) DBFV 54a. diharnisein, v. a., tr. «dégarnir, démunir.» ●(1921) BUFA 150. dihoarniset autér er Hueriéz.

  • diwarnisiñ
    diwarnisiñ

    voir diwarnisañ

  • diwarvar
    diwarvar

    m. (Le) dessus.

    (1866) LZBt Genver 77. c'hoarin a reont enn dro d'ho douar ; gant ho zamm koad bek-moan, pe gant ho ivino e skrapont ann diwoar-var.

  • diwask .1
    diwask .1

    adj.

    (1) Qui n'est pas tordu.

    (1732) GReg 280b. Detors, qui n'est pas tors, tr. «divoasq

    (2) Dour diwask = (?).

    (1874) FHB 496/203b. chapel Brendaouez a ioa deut da veza eur pez trist (...) ha collet gant an dour divoask.

  • diwask .2
    diwask .2

    m.

    (1) Souffrance, douleur.

    (1927) GERI.Ern 114. diwask m., tr. «Souffrance, douleur, peine.»

    (2) Rémission de mal, de maladie.

    (1932) GUTO 34. aveit en devout en deùeh a zihoask.

  • diwaskadur
    diwaskadur

    m. Décompression.

    (1931) VALL 188b. Décompression, tr. «diwaskadur m.»

  • diwaskañ .1
    diwaskañ .1

    v. tr. d.

    (1) Détordre (le linge lavé).

    (1876) TDE.BF 159b. Diwaska, v. a., tr. «Détordre, parlant du linge lavé.»

    (1927) GERI.Ern 114. diwaska v. a., tr. «détordre (le linge lavé).»

    (2) Diwaskañ poan : ressentir, souffrir de la douleur.

    (1872) ROU 103b. Souffrir, beaucoup, tr. «Divoasca poan.» ●(1882) BAR 194. da zivoasca poan.

    (1906) KANngalon Eost 183. ne c’hell mui na diouaska poan, na mervel. ●(1909) KTLR 132. klemmadennou ar verc’hik klañv o tiwaska poan. ●(1916) KANNlandunvez 60/428. pe o tivouaska poan en ospitaliou.

    ►absolu.

    (1927) GERI.Ern 114. diwaska v. a., tr. «endurer, souffrir, supporter.»

  • diwaskañ .2
    diwaskañ .2

    v. tr. d. Décomprimer.

    (1931) VALL 188b. Décomprimer, tr. «diwaska

  • diwasked
    diwasked

    adj. Sans abri.

    (1937) GWAL 101-102/22. digor d'ar gwel betek en dremmwel pella, digledour ha diwasked.

  • diwaskidigezh
    diwaskidigezh

    f. Décompression.

    (1931) VALL 188b. Décompression, tr. «diwaskidigez f.»

  • diwaspell
    diwaspell

    v. intr. (agriculture) Ôter la paille hachée par la batteuse.

    (1924) SBED 69. Me dap me forh, / Me gavlod, me rastél, / Ne hran ket forh / Heij-plouz pé dihoaspél.

  • diwast
    diwast

    adj. Qui n'est pas dévasté, ravagé.

    (1857) HTB 234. hon zier a choumo diwastr.

  • diwe
    diwe

    adj. Qui n'est pas tordu.

    (1732) GReg 280b. Detors, qui n'est pas tors, tr. «dive

  • diweañ / diweiñ
    diweañ / diweiñ

    v. tr. d.

    (1) Détordre.

    (1732) GReg 280b. Detordre, detortiller, tr. «divea. pr. diveet. Van[netois] diüeeiñ. pr. et

    (1904) DBFV 54b. dihuéein, v. a., tr. «détordre, détortiller.» ●(1925) BILZ 106. astenn ar fard war ar bili evit o digwea.

    (2) Désourdir.

    (1659) SCger 42a. desourdir, tr. «divea

  • diwech
    diwech

    voir diwezh .3

  • diweiñ
    diweiñ

    voir diweañ

  • diwel .1
    diwel .1

    adj. Invisible.

    (1931) VALL 380b. Inapparent, tr. «diwel.» ●400b. Invisible, qu'on ne voit pas, tr. «diwel

  • diwel .2
    diwel .2

    m.

    (1) Invisible.

    (1931) VALL 380b. (l') invisible, subs., tr. «diwel

    (2) En diwel : hors de vue.

    (1931) VALL 793a-b. (être) hors de vue, tr. «en diwel

  • diweladus
    diweladus

    adj. Invisible.

    (1931) VALL 400b. Invisible, tr. «diweladus

  • diwelchañ
    diwelchañ

    v. tr. d. Effeuiller.

    (1879) ERNsup 151. diwelchañ kaul, Trév[érec], effeuiller les choux pour les vaches, sans les couper. ●(1895) GMB 305. pet[it] tréc[orois] diwelchañ kôl effeuiller des choux.

    (1931) VALL 121b. couper les choux à vaches, tr. «diwilchañ kaol T[régor].»

  • diweleiñ
    diweleiñ

    v. intr. Sortir de son lit, se lever.

    (1939) RIBA 134. Diuéléet, kaeh dénig, tré ma oh iouank. (...) diuèléein e hra de greiz ahoé. ●139. Diùéléein e hra Olier én ur rekinal. ●(1957) DSGL 166. a pe ziwéléas, tr. «quand il sortit de sa couche.»

  • diwellaus
    diwellaus

    adj. Incorrigible, imperfectible.

    (1931) VALL 383b. Incorrigible, tr. «diwellaüs

  • diwellausted
    diwellausted

    f. Imperfectibilité.

    (1931) VALL 383b. qualité de celui qui est incorrigible, tr. «diwellaüsted f.»

  • diwelout
    diwelout

    v. tr. d. Cesser de voir (qqn, qqc.).

    (1880) SAB 176. Diouz-tu en un tol en divelsont.

  • diwelus
    diwelus

    adj. Invisible.

    (1847) FVR 118. Euz ann Iliz ar penn gweluz / Enn he lec'h-hen, penn diweluz. ●162. ar penn diweluz dimez ann Iliz.

    (1931) VALL 400b. Invisible, tr. «diwelus

  • diweñvus
    diweñvus

    adj. Immarcescible.

    (1931) VALL 374b. Immarcescible, tr. «diwéñvus

  • diwerc'hezerezh
    diwerc'hezerezh

    m. Viol de vierges.

    (1939) KOLM 112. É amzér Kolmkel, ne vezè kleuet konz nameit a vrezél, a zizalbad, a zismant, a grougereh, a ziuerhézereh émesk en ihuélidi.

  • diwerc'heziñ
    diwerc'heziñ

    v. tr. d. Déflorer.

    (1910) ISBR 308. ou dihuerhézein e hré ean hag é gansorted. ●(1921) GRSA 75. penaos é ma bet gañnet hep diùerhezein é vam.

  • diwerenn
    diwerenn

    adj. Sans vitre.

    (1923) BUBR 27/481. Eur prenestr bihan, diwerenn.

  • diwern
    diwern

    adj. Sans mât.

    (1732) GReg 263b. Demate, sans mâts, tr. «Divern

    (1876) TDE.BF 159b. Diwern, adj., tr. «Démâté, sans mât.»

    (1904) DBFV 54b. dihuern, adj., tr. «démâté, sans mât.» ●(1934) BRUS 113. Démâté, tr. «diuern

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...