Devri

Recherche 'em...' : 222 mots trouvés

Page 2 : de emdroadur (51) à emlazh (100) :
  • emdroadur
    emdroadur

    m. –ioù Évolution.

    ●(1959) BAHE 21/12. Diaes ez eo war un hed ken berr a vloavezhioù merzout un emdroadur bennak.

  • eme
    eme

    v.

    (1) Dit.

    ●(1821) SST 85. e met sant Paul. ●(1829) HBM 2. eme Pêr da Baul. ●(1869) BEN 913a. E leal, eme Venedisite, ne dal ket ar boan.

    ●(1902) PIGO I 11. «Ma ! Biken n'am bije kredet !» 'me unan. ●(1907) AVKA 125. N'eo tam red ebed, eme Jesus. ●(1911) BUAZperrot 467. Ar pab, aotrou, eme gerkent ar bugel.

    (2) Blason populaire : emeeaned, surnom des habitants de Belz.

    ●(1947) BRMO 31. ceux [= habitants] de Belz, Leuiged (petits poux) ou Eméeaned (car ils répétaient souvent en parlant "Emé ean", "disait-il").

    ►[form. conju.]

    S1 emezon / emedon / emezon-me / emedon-me

    ●(1659) SCger 146b. emiounme, tr. «dis-je.»

    ●(1834) SIM 119. Hopal-la, emedòn-me.

    S2 emezout / emedout

    ●(1924) FHAB Du 406. Te'zo o vont kuit, emedout ?

    S3m emezañ

    ●(1650) Nlou 65. Me gray rez é mezaff, ambuig do dystrugaff, tr. «Je ferai facilement, dit-il, une embuscade pour les détruire.»

    ●(1659) SCger 146b. emeza, tr. «dit-il,.» ●(1763-1767) SE 5. emeza, tr. «dit-il.»

    ●(1878) EKG II 71. Livirit dign, maouez, emez-han.

    ●(1942) DHKN 70. Damezél ker, emé ean, laret hou poè dein er uéh aral, é voureh bras é lenn romanteu.

    S3f emezi

    ●(1659) SCger 146b. emezi, tr. «dit-elle.»

    ●(1763-1767) SE 2. emizi, tr. «dit-elle.»

    ●(1878) EKG II 172. va breur Per, emez-hi. ●265. deit d'am c'haout, emez-hi.

    P2 emezoc'h-hu / emedoc'h

    ●(1905) BOBL 15 juillet 43/3a. Petra, emoc'h-hu.

    ●(1924) FHAB Du 402. Chom unanet a dlefent ober, emedoc'h ?

    P3 emezo

    ●(1763-67) SE 10. emezo, tr. «dirent-ils.»

    ►[form. comb.]

    S1 eme-me / emeve

    ●(17--) VO 51. Allas ! é-mé-mé dehou.

    ●(1869) SAG 15. Va mam geaz, eme-ven. ●(1878) BAY 34. E mé-mé, tr. «dis-je, disais-je, ai-je dit.» ●(1878) EKG II 31. Sell-ta, eme-ve dign va-unan. ●37. Asa ! eme-ve. ●121. Ne vezign ket pell eme-ve ouzign va-unan.

    ●(1925) SFKH 34. Pas, pas emé-mé.

    S2 eme-te / emede

    ●(1763-67) SE 73. mout habil. eme-dé.

    ●(1867) FHB 152/382a. Da vihana, eme de, ma vije eat an eil eus ar merc'het. ●(1878) BAY 34. E mé-té, tr. «dis-tu, disais-tu, as-tu dit.» ●(18--) MIL.ms (d’après BUBR 23/362). pa dle dont diou wech c’hoaz, eme-te.

    S3m eme-eñ

    ●(1878) BAY 34. E mé-eañ, tr. «dit-il, disait-il, a-t-il dit.»

    S3f eme-hi

    ●(1878) BAY 34. E mé-hi, tr. «dit-elle, disait-ell, a-t-elle dit.»

    P1 eme-ni

    ●(1878) BAY 34. E mé-ni, tr. «dîmes-nous, disions-nous avons-nous dit.»

    ●(1878) EKG II 15. Nann, nann, eme ni a-unan.

    P2 eme-c'hwi

    ●(1790) MG 190. fache vehai gueneoh, é-mé-hui.

    ●(1878) BAY 34. E mé-hui, tr. «dîtes-vous, disiez-vous, avez-vous dit.»

    P3

    ●(1878) BAY 34. E mé ou e ment-ind, tr. «dirent-ils, disaient-ils, ont-ils dit.»

    ø dit-on

    ●(1838) OVD 123. Er mandragore e daule, e m'ind-i, a ziabêl ur vlas huêc.

    ►[form. comb. avec le verbe être]

    S3m eme vezo / eme vezo-eñ

    ●(1710) IN I 235. eme vezo ar Roue eus ar beorien. ●463. ne servicho quet (…) d'an oll, emevezo-èn.

    P2 eme viot / eme vezo-c'hwi

    ●(1710) IN I 318. Mæs pebez droug a so er c'hoariou-se, eme viot-hu ? ●hoguen, eme vezo c'hui, contant oump an eil-tu hac eguile da c'hoari er gondition-se.

  • emell
    emell

    m.

    (1) Kaout an emell eus udb. : avoir la charge, la responsabilité de.

    ●(1752) BS 368. Ur Rouanes peini e deus an emmel eus ar rouantelez.

    ●(1906) KANngalon Du 263. N'o divije nag ar Pab, nag an Eskop, nag ar Persoun an emel euz an traou e deuz izoum an Iliz da gaout. ●(1912) KANNgwital 111/107. a vrema o deuz an emmel euz hon oberiou ha konsortiajou.

    (2) Bezañ an emell eus udb. gant, da ub. =

    ●(1868) FHB 200/349a. an tad a ioa an emel euz an arc'hant gantha.

    ●(1906) KANngalon Here 235. hag a vezo dezho epken an emel euz ar madou a zo red d'an Iliz da gaout.

    (3) Kaout emell gant udb. =

    ●(1937) LZBl Genver/C'hwevrer 29. N'o deus emmel ebet gant ar pez a dremen en-dro d'ezho.

    (4) Kemer emell (ouzh udb.) : prendre soin (de qqc.).

    ●(1866) HSH 39. quemerit an hemel oc'h va rouantelez.

    ●(1911) BUAZperrot 599. Sebezus eo an emmell a gemeras hag ar boan a c'houzanvas o kas ar skoliou-ze en dro.

    (5) Kemer emell gant ub. : s'occuper de qqn.

    ●(1912) FHAB Ebrel 105. hag ar re a zo e karg a gemer emell gantan.

    (6) Reiñ an emell da ub. : charger qqn (de faire qqc.).

    ●(1882) BAR 202. D'ar Pab e oe roet an emell da gass al labour da benn.

    (7) Reiñ an emell da ub. war udb. : charger qqn de qqc.

    ●(1882) BAR 247. pa en devoe [jesus] roet d'he Vam an emel var an urz santel-ze.

    (8) En emell eus : en charge de.

    ●(1889) ISV 67. P ho guelit en emell eus o afferiou.

    (9) (droit) Ober an emell : transférer une propriété.

    ●(1984) EBSY 360. (Sant-Ivi) ober an emell, tr. «transferrer (sic) une propriété.»

  • emelladur
    emelladur

    m. Ingérence.

    ●(1914) DFBP 184b. ingérence, tr. «Emelladur.»

  • emellañ
    emellañ

    voir emellout

  • emeller
    emeller

    m. –ioù Celui qui emmêle.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 208). Emeler an or.

  • emellout / emellañ
    emellout / emellañ

    v.

    I. V. tr. i. Emellout ouzh : s'occuper de.

    ●(1499) Ca 75a. Emellaff. g. entremettre.

    ●(1939) PABI 68. 'Vid emmel ouz al loened.

    II. V. pron. réfl.

    (1) En em emellout a, eus, ouzh, diouzh : s'occuper de.

    ●(1530) J p. 225b. Nem emellaf tam ho rambre, tr. «Je ne m'occupe point de leurs rêveries.»

    ●(1659) SCger 79a. se mesler de quelqu'vn, tr. «en em emellout eus vre benac.» ●146a. en em emellout, tr. «se mesler.» ●(1752) PEll 272. En em-emmellout, se mêler de quelque affaire. ●(1774) AC 57. an amiegueset ne dleont quet eun eum emel aneso, tr. «les sages-femmes ne doivent pas s'en méler.»

    ●(1882) BAR 246. carget em euz va Mam d'emmellout euz ho ruz.

    ●(1911) BUAZperrot 321. chom heb en em emmell eus an tabut. ●372. en em emmell eus netra. ●(1915) HBPR 104. d'en em emmel deuz ar veleien na douent ket. ●123. ar superiorez hag an hini en em emelle deuz madou ar gouent. ●(1924) ZAMA 178. Plougastel a-bez en em emelle outo. ●(1926) FHAB Kerzu 443. Ar beleg n'en deus ket aotre d'en em emell diouz doare ar brezoneg.

    (2) [empl. devant un v. amené par la prép. «da»] Se mêler de.

    ●(1915) HBPR 105. beleien ar c'houarnamant ho deuz ranket sina na en em emellent mui da ober netra. ●(1936) PRBD 51. Hag ar galon a vezo ken stag eus ar pleg fall-se, o speret a vezo ken dallet gantan, ma na zonjont ket, zoken, en em emmel da gaout keuz d'ezan.

    (3) absol. Travailler.

    ●(1924) ZAMA 177. hag ouz hen gwelout oc'h en em emellout evel-se.

  • emeret
    emeret

    adj. Lié.

    ●(1889) SFA 173. Kaset e ouent d'ar prizoun, emmerret ho divesker hag ho daouarn gand chadennou pounner.

  • emerilhon
    emerilhon

    m. –ed (ornithologie) Émérillon.

    ●(1499) Ca 75a. Emerillon. g. idem. ●(1633) Nom 37b. Æsalo : esmerilon, smerlin : emerilloun.

  • emerod
    emerod

    m. / emerodenn f. (minéralogie) Émeraude.

    ●(1633) Nom 255b. Smaragdus, viridis lapis : esmeraude : emeraut, emerauden.

  • emerodenn
    emerodenn

    voir emerod

  • emetik
    emetik

    m. Émétique.

    ●(1834) SIM 130. pemp greunen emetiq.

  • emeus
    emeus

    prép. De. cf. ames, aves, dimeus, eus, eveus

    ●(1633) Nom 303a. Meteroscopus : vn deuineur par la face : vn diuiner è mæs an facs. ●Chiromantis, vel chiromanticus : vn chiromancien, ou deuineur par la main : igrommancian, vn diuiner è mæs an dorn.

    ●(1688) DOctrinal 36. ma desguez se yuez ezoa Mestr eux an ær hac ameux an effaou. ●(1727) HB 85. pell so emeus a amser.

  • emfiñver
    emfiñver

    m. ioù Automate.

    ●(1931) VALL 48b. Automate, tr. «emfiñver m.»

  • emfiziañs
    emfiziañs

    f. Confiance en soi.

    ●(1928) GWAL 16/74-75. lakaat da ziwana ijinusted, kendalc'husted, emfiziañs.

  • emfizius
    emfizius

    adj. Qui a confiance en lui.

    ●(1963) LLMM 101/456. Un tammig re emfizius ez on, marteze.

  • emgann
    emgann

    m. –où Bataille.

    ●(c.1500) Cb 15b. [appellaff] g. appeler commouer prouocquer / et appartient aux combateurs. b. appellaff a emgann.

    ●(1659) SCger 13b. baterie, tr. «emcan.» ●(1732) GReg 181b. Combat singulier, tr. «Emgann èntre daou zèn.» ●Combat, batterie, tr. «Emgann. p. emgannou. Van[netois] himgann. p. himgannëu.»

    ●(1847) FVR 362a. Ar peuc’h a gresk ar vertuio / Hag a bella ann emganno. ●(1849) LLB 576. ridek t'en emgann. ●715-716. El-se, kent en emgann, é ma er soudarded / Peb unan én é leh, peb unan én é sted. ●(1869) SAG 302. emgann vraz a zigoraz. ●(1874) FHB 488/143b. Abenn dek munud emgann guerniou ar Sybil a ioa draillet ha discaret oll. ●(1878) EKG II 13. peur e viche eun emgann-all. ●58. er penn diveza euz a emgann Kergidu. ●142. Krenvoc'h oant var an dibri hag an efa, eget n'oant var an emgann. ●(1882) BAR 201. Emgan var vor etre ar gristenien hag an turket. ●(1889) SFA 251. E kreiz an emgannou-ze gand an drouk-spered.

    ●(1942) DRAN 79. Gant sked an heol ez en em skign an emgann en oabl.

  • emgannañ / emganniñ
    emgannañ / emganniñ

    v.

    (1) V. intr. Se battre.

    ●(1847) FVR 195. Antronoz ar Roc'h-Bernard hag Ambon a zo emgannet gant ar re Wenn. ●(1865) LZBt Here 54. ann hebreaned a emganne er blenen. ●(1878) EKG II 142. o diviche ranket en em emganna adarre. ●(18--) KTB.ms 14 p 47. It da emganna d'ar porz.

    ●(1937) TBBN 15. ean e venné emgannein énep de vestr er Frans.

    (2) Attaquer.

    ●(1847) FVR 297. pa oamp oc'h emganna kear vraz ann Naoned.

  • emganner
    emganner

    m. –ion Combattant.

    ●(1908) PIGO II 151. Setu du-hont an emgannerien o 'n em beilhat herdan m'hellont.

  • emganniñ
    emganniñ

    voir emgannañ

  • emgannlec'h
    emgannlec'h

    m. –ioù Champ de bataille.

    ●(1923) SKET I 132. lazet war an emgannlec'h. ●(1931) VALL 109a. Champ de bataille, tr. «emgannlec'h.»

  • emgannus
    emgannus

    adj. Comba(t)tif.

    ●(1931) VALL 133b. Comba(t)tif, tr. «emgannus.»

  • emgannusted
    emgannusted

    f. Comba(t)tivité.

    ●(1931) VALL 133b. Comba(t)tivité, tr. «emgannusted f.»

  • emgar
    emgar

    adj. Égoïste.

    ●(1982) LLMM 211-212/137. Emgar an hini ez int. ●(1988) PERUgliz 27. E-pad amzer ar maiz e c’heller gwelout ar c’hlaouenn vev-se o lugerniñ dindan ludu sevenadur emgar ar bed a vremañ.

  • emgarantez
    emgarantez

    f. Amour-propre, égoïsme.

    ●(1931) VALL 23b. Amour-propre, tr. «emgarantez f.» ●244a. Égoïsme, tr. «emgarantez f.» ●(1934) BRUS 208. L'égoïsme, tr. «en emgaranté.» ●(1959) BAHE 19/20. sac'het ma'z omp, siwazh, e fank an danvez hag an emgarantez.

  • emgastizañ
    emgastizañ

    v. [empl. comme subst.] Pénitence infligée à soi-même, mortification macération.

    ●(1943) FATI 152. An emgastiza hag ar sakrifiz.

  • emgav
    emgav

    m. –ioù

    (1) Rencontre.

    ●(1961) BAHE 26/21. Kej eo da gentañ an emgav eus ar mor hag a c'hoari an dro d'un enezenn bennak, pa en em gav eta an daou red-dour da «gejañ» an eil gant egile, ha neuze da c'houde kej a verk al lec'h ma kej ar mor pa sav, ar plas e-unan.

    (2) Rendez-vous.

  • emgavadenn
    emgavadenn

    f. -où Rendez-vous.

    ●(1962) EGRH I 74. emgavadenn f. -où, tr. « rendez-vous. »

  • emglev
    emglev

    m. –ioù

    (1) Entente, accord.

    ●(1889) ISV 13. ma zeus muioc'h a emgleo etre an oabl hag ar mor eget etre an oabl hag an dour.

    ●(1911) BUAZperrot 116. dre zindan e rejont eun emglev da laza holl gristenien kear. ●(1920) KANNgwital 212/167. En ho touez e zoa emgleo abalamour ma zoa karantez. ●(1924) FHAB Gouere 269. breman eo daoubennet pep tra, dispennet an emgleo. ●(1924) FHAB Eost 284. An emgleo-ze a zo bet torret e Frans gant Combes.

    (2) Entente, groupement.

    ●(1907) KANngalon C'hwevrer 320. breuriezou, emgleoiou, patronajou… ●(1909) FHAB Gouere 209. Unan benag eus pennou bras eur barrez, anaoudeg mad eus an emgleviou. ●(1916) KANNlandunvez 58/412. Prezidant an Emgleo a zo an Aotr. Thomas deuz Plougastel-Daoulas, anavezet gant kalz koueriadet euz hor bro. ●(1920) AMJV 6. eun emgleo beleien.

    (3) (histoire) Entente.

    ●(1919) LZBt Du 1. broiou an Emgleo.

    (4) Emglev kalonek : entente cordiale.

    ●(1905) BOBL 15 juillet 43/2c. Eaz eo gweled o deuz c'hoant an diou vro da dostaat an eil ouz eben, d'ober «emgleo kalonek».

    (5) Ober emglev : s'entendre.

    ●(1935) BREI 431/3c. Ac'han da neuze ec'h esperer kaout toull d'ober emgleo.

    (6) Den a emglev =

    ●(1911) BUAZperrot 271. eun den a spered, eun den a emgleo.

  • emglevadeg
    emglevadeg

    f. Entente, accord.

    ●(1934) KOMA 41. Nan, nan, aze ne vezo emglevadeg ebet, tout pe netra.

  • emglevadenn
    emglevadenn

    f. –où =

    ●(1912) GMGE 102. Pemp devez konferansou, prezegennou, lazou-kana ; emglevadennou (La Résistance, 7 Septembre 1901).

  • emgleverez
    emgleverez

    f. –ed Femme membre d'une entente.

    ●(1907) FHAB Mezheven 115. 665 emgleverez euz karter Landerne. ●123. Emgleverezed Kastel-Paol.

  • emgolladoe
    emgolladoe

    adj. Périssable.

    ●(1914) RNDL 116. hor hig emgoladoé, tr. «notre chair périssable.»

  • emgroz
    emgroz

    s. Dispute.

    ●(1909) HBAL 24. Ar pez zo sur, eno e vo kalz ebatoc'h he zoare eged etouez an emgros.

  • emhelc'hiad
    emhelc'hiad

    voir hemelc'hiad

  • emholc'h .1
    emholc'h .1

    voir hemolc'h

  • emholc'h .2
    emholc'h .2

    voir hemholc'h .2

  • emholc'h .3
    emholc'h .3

    voir hemholc'h .3

  • emholc'hadenn
    emholc'hadenn

    voir hemolc'hadenn

  • emholc'her
    emholc'her

    voir hemolc'her

  • emholc'herezh
    emholc'herezh

    voir hemolc'herezh

  • emholc'het
    emholc'het

    voir hemolc'het

  • emholc'hiad
    emholc'hiad

    voir hemelc'hiad

  • emholc'hiñ
    emholc'hiñ

    voir hemolc'hiñ

  • emichañs
    emichañs

    adv. Sans doute, probablement.

    ●(1499) Ca 133b. Mechancc. idem.

    ●(1659) SCger 91b. peut estre, tr. «mechancç.» ●158b. mechancç, tr. «peut estre.» ●(1792) BD 3518. michans vo ho toue adeuy do tiboanian, tr. «Ce sera probablement votre Dieu qui viendra vous tirer de peine.»

    ●(1857) CBF 41. Emichans her graio, tr. «Il le fera sans doute.» ●(1865) LZBt Gouere 17. C'hoantek oc'h, e michans, da lenn setans divezan ar misioner santel man. ●(1866) LZBt Du 204. eur gwir vanden bleidi ; ouz en em c'hervel e oant michans, evit mont d'ho feuse noz. ●(1867) BUE 195. Eur c'holl eo hen-nez ha michans na vo bikenn dic'haouet. ●(1876) TDE.BF 433a. Emichans, eme Baol, ne d-aio ket pell ebarz. ●(1877) BSA 171. He gedal a reas, emichans. ●(1877) EKG I 64. abalamour ma’z oant bet mezo enn dervez araok, mechanz.

    ●(1905) BOBL 29 juillet 45/2d. Merchanz na voint ket evid adkrigi el labour arog eur pennad mat. ●(1906) BOBL 12 mai 86/3a. ha maer an Huelgoat a zo den a spered merchanz. ●(1910) MAKE 17. Emichanz e droad a risklas, e zaouarn ne oant ket krog mad awalc'h. ●(1923) FHAB 1922 – légérs changements de langue – Pièce inspirée de Molière, M. de Pourceaugnac)">AAKL 27. Diaoc'h ! eun den evel ar re all, 'michañs ! ●(1924) ZAMA 197. eun toull-lochenn koad hanter vrein a chome c'hoaz a-zav, dre voazamant emichans. ●(1925) DLFI n° 6/2c. Breman, a vezo klevet ar virionez, mechans, divar-ben ar revolusion nevez ! ●(1928) KANNgwital 313/230. n'int ket fallaet da boania, michans ! ●(1932) FHAB Mezheven 238. N'eo ket da din, emichans, skriva d'it an doare da grampoueza ? ●(1936) PRBD 59. Emechans, pelloc'h, o peus gwelet mat petra eo. ●(1903) CDFi août-septembre (d’après KBSA 63). Stagit bremañ ouz taol rak skuiz oc’h emichañs.

  • eminant
    eminant

    adj. Imminent.

    ●(1576) Cath p. 12. pan ententas an guerhes an combat a yoa eminant dizy, tr. «Quand la vierge apprit que la lutte allait commencer pour elle.»

    (?) emini = (?).

    ●(1882) CDFi 124-25 mai 3. Ne zervich quet deomp coulscoude gortoz an emini mad eus he ferz.

  • emir
    emir

    m. –ed Émir.

    ●(1931) VALL 249b. Émir, tr. «emir pl. ed.»

  • emirelezh
    emirelezh

    f. –ed Émirat.

    ●(1931) VALL 249b. Émirat, tr. «emirelez f.»

  • emiriezh
    emiriezh

    f. –ed Émirat.

    ●(1931) VALL 249b. Émirat, tr. «emiriez f.»

  • emlazh
    emlazh

    m. Suicide.

    ●(1906) BOBL 04 août 98/3c. Eun emlac'h. ●(1906) BOBL 24 novembre 113/3c. Eun emlaz dre ar groug. ●(1908) FHAB Gwengolo 263. n'eus ken termen evit an dud a zo henvel outhan nemet an emlaz.

    ●(1923) SKET I 76. emlaz ar roue Eparios. ●(1931) VALL 714a. Suicide, tr. «emlaz m.» ●(1983) PABE 191. (Berrien) emlaz, tr. suicide.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...