Devri

Recherche 'em...' : 222 mots trouvés

Page 2 : de emdroadur (51) à emlazh (100) :
  • emdroadur
    emdroadur

    m. –ioù Évolution.

    (1959) BAHE 21/12. Diaes ez eo war un hed ken berr a vloavezhioù merzout un emdroadur bennak.

  • eme
    eme

    v.

    (1) Dit.

    (1821) SST 85. e met sant Paul. ●(1829) HBM 2. eme Pêr da Baul. ●(1869) BEN 913a. E leal, eme Venedisite, ne dal ket ar boan.

    (1902) PIGO I 11. «Ma ! Biken n'am bije kredet !» 'me unan. ●(1907) AVKA 125. N'eo tam red ebed, eme Jesus. ●(1911) BUAZperrot 467. Ar pab, aotrou, eme gerkent ar bugel.

    (2) Blason populaire : emeeaned, surnom des habitants de Belz.

    (1947) BRMO 31. ceux [= habitants] de Belz, Leuiged (petits poux) ou Eméeaned (car ils répétaient souvent en parlant "Emé ean", "disait-il").

    ►[form. conju.]

    S1 emezon / emedon / emezon-me / emedon-me

    (1659) SCger 146b. emiounme, tr. «dis-je.»

    (1834) SIM 119. Hopal-la, emedòn-me.

    S2 emezout / emedout

    (1924) FHAB Du 406. Te'zo o vont kuit, emedout ?

    S3m emezañ

    (1650) Nlou 65. Me gray rez é mezaff, ambuig do dystrugaff, tr. «Je ferai facilement, dit-il, une embuscade pour les détruire.»

    (1659) SCger 146b. emeza, tr. «dit-il,.» ●(1763-1767) SE 5. emeza, tr. «dit-il.»

    (1878) EKG II 71. Livirit dign, maouez, emez-han.

    (1942) DHKN 70. Damezél ker, emé ean, laret hou poè dein er uéh aral, é voureh bras é lenn romanteu.

    S3f emezi

    (1659) SCger 146b. emezi, tr. «dit-elle.»

    (1763-1767) SE 2. emizi, tr. «dit-elle.»

    (1878) EKG II 172. va breur Per, emez-hi. ●265. deit d'am c'haout, emez-hi.

    P2 emezoc'h-hu / emedoc'h

    (1905) BOBL 15 juillet 43/3a. Petra, emoc'h-hu.

    (1924) FHAB Du 402. Chom unanet a dlefent ober, emedoc'h ?

    P3 emezo

    (1763-67) SE 10. emezo, tr. «dirent-ils.»

    ►[form. comb.]

    S1 eme-me / emeve

    (17--) VO 51. Allas ! é-mé-mé dehou.

    (1869) SAG 15. Va mam geaz, eme-ven. ●(1878) BAY 34. E mé-mé, tr. «dis-je, disais-je, ai-je dit.» ●(1878) EKG II 31. Sell-ta, eme-ve dign va-unan. ●37. Asa ! eme-ve. ●121. Ne vezign ket pell eme-ve ouzign va-unan.

    (1925) SFKH 34. Pas, pas emé-mé.

    S2 eme-te / emede

    (1763-67) SE 73. mout habil. eme-dé.

    (1867) FHB 152/382a. Da vihana, eme de, ma vije eat an eil eus ar merc'het. ●(1878) BAY 34. E mé-té, tr. «dis-tu, disais-tu, as-tu dit.» ●(18--) MIL.ms (d’après BUBR 23/362). pa dle dont diou wech c’hoaz, eme-te.

    S3m eme-eñ

    (1878) BAY 34. E mé-eañ, tr. «dit-il, disait-il, a-t-il dit.»

    S3f eme-hi

    (1878) BAY 34. E mé-hi, tr. «dit-elle, disait-ell, a-t-elle dit.»

    P1 eme-ni

    (1878) BAY 34. E mé-ni, tr. «dîmes-nous, disions-nous avons-nous dit.»

    (1878) EKG II 15. Nann, nann, eme ni a-unan.

    P2 eme-c'hwi

    (1790) MG 190. fache vehai gueneoh, é-mé-hui.

    (1878) BAY 34. E mé-hui, tr. «dîtes-vous, disiez-vous, avez-vous dit.»

    P3

    (1878) BAY 34. E mé ou e ment-ind, tr. «dirent-ils, disaient-ils, ont-ils dit.»

    ø dit-on

    (1838) OVD 123. Er mandragore e daule, e m'ind-i, a ziabêl ur vlas huêc.

    ►[form. comb. avec le verbe être]

    S3m eme vezo / eme vezo-eñ

    (1710) IN I 235. eme vezo ar Roue eus ar beorien. ●463. ne servicho quet (…) d'an oll, emevezo-èn.

    P2 eme viot / eme vezo-c'hwi

    (1710) IN I 318. Mæs pebez droug a so er c'hoariou-se, eme viot-hu ? ●hoguen, eme vezo c'hui, contant oump an eil-tu hac eguile da c'hoari er gondition-se.

  • emell
    emell

    m.

    (1) Kaout an emell eus udb. : avoir la charge, la responsabilité de.

    (1752) BS 368. Ur Rouanes peini e deus an emmel eus ar rouantelez.

    (1906) KANngalon Du 263. N'o divije nag ar Pab, nag an Eskop, nag ar Persoun an emel euz an traou e deuz izoum an Iliz da gaout. ●(1912) KANNgwital 111/107. a vrema o deuz an emmel euz hon oberiou ha konsortiajou.

    (2) Bezañ an emell eus udb. gant, da ub. =

    (1868) FHB 200/349a. an tad a ioa an emel euz an arc'hant gantha.

    (1906) KANngalon Here 235. hag a vezo dezho epken an emel euz ar madou a zo red d'an Iliz da gaout.

    (3) Kaout emell gant udb. =

    (1937) LZBl Genver/C'hwevrer 29. N'o deus emmel ebet gant ar pez a dremen en-dro d'ezho.

    (4) Kemer emell (ouzh udb.) : prendre soin (de qqc.).

    (1866) HSH 39. quemerit an hemel oc'h va rouantelez.

    (1911) BUAZperrot 599. Sebezus eo an emmell a gemeras hag ar boan a c'houzanvas o kas ar skoliou-ze en dro.

    (5) Kemer emell gant ub. : s'occuper de qqn.

    (1912) FHAB Ebrel 105. hag ar re a zo e karg a gemer emell gantan.

    (6) Reiñ an emell da ub. : charger qqn (de faire qqc.).

    (1882) BAR 202. D'ar Pab e oe roet an emell da gass al labour da benn.

    (7) Reiñ an emell da ub. war udb. : charger qqn de qqc.

    (1882) BAR 247. pa en devoe [jesus] roet d'he Vam an emel var an urz santel-ze.

    (8) En emell eus : en charge de.

    (1889) ISV 67. P ho guelit en emell eus o afferiou.

    (9) (droit) Ober an emell : transférer une propriété.

    (1984) EBSY 360. (Sant-Ivi) ober an emell, tr. «transferrer (sic) une propriété.»

  • emelladur
    emelladur

    m. Ingérence.

    (1914) DFBP 184b. ingérence, tr. «Emelladur

  • emellañ
    emellañ

    voir emellout

  • emeller
    emeller

    m. –ioù Celui qui emmêle.

    (1464) Cms (d’après GMB 208). Emeler an or.

  • emellout / emellañ
    emellout / emellañ

    v.

    I. V. tr. i. Emellout ouzh : s'occuper de.

    (1499) Ca 75a. Emellaff. g. entremettre.

    (1939) PABI 68. 'Vid emmel ouz al loened.

    II. V. pron. réfl.

    (1) En em emellout a, eus, ouzh, diouzh : s'occuper de.

    (1530) J p. 225b. Nem emellaf tam ho rambre, tr. «Je ne m'occupe point de leurs rêveries.»

    (1659) SCger 79a. se mesler de quelqu'vn, tr. «en em emellout eus vre benac.» ●146a. en em emellout, tr. «se mesler.» ●(1752) PEll 272. En em-emmellout, se mêler de quelque affaire. ●(1774) AC 57. an amiegueset ne dleont quet eun eum emel aneso, tr. «les sages-femmes ne doivent pas s'en méler.»

    (1882) BAR 246. carget em euz va Mam d'emmellout euz ho ruz.

    (1911) BUAZperrot 321. chom heb en em emmell eus an tabut. ●372. en em emmell eus netra. ●(1915) HBPR 104. d'en em emmel deuz ar veleien na douent ket. ●123. ar superiorez hag an hini en em emelle deuz madou ar gouent. ●(1924) ZAMA 178. Plougastel a-bez en em emelle outo. ●(1926) FHAB Kerzu 443. Ar beleg n'en deus ket aotre d'en em emell diouz doare ar brezoneg.

    (2) [empl. devant un v. amené par la prép. «da»] Se mêler de.

    (1915) HBPR 105. beleien ar c'houarnamant ho deuz ranket sina na en em emellent mui da ober netra. ●(1936) PRBD 51. Hag ar galon a vezo ken stag eus ar pleg fall-se, o speret a vezo ken dallet gantan, ma na zonjont ket, zoken, en em emmel da gaout keuz d'ezan.

    (3) absol. Travailler.

    (1924) ZAMA 177. hag ouz hen gwelout oc'h en em emellout evel-se.

  • emeret
    emeret

    adj. Lié.

    (1889) SFA 173. Kaset e ouent d'ar prizoun, emmerret ho divesker hag ho daouarn gand chadennou pounner.

  • emerilhon
    emerilhon

    m. –ed (ornithologie) Émérillon.

    (1499) Ca 75a. Emerillon. g. idem. ●(1633) Nom 37b. Æsalo : esmerilon, smerlin : emerilloun.

  • emerod
    emerod

    m. / emerodenn f. (minéralogie) Émeraude.

    (1633) Nom 255b. Smaragdus, viridis lapis : esmeraude : emeraut, emerauden.

  • emerodenn
    emerodenn

    voir emerod

  • emetik
    emetik

    m. Émétique.

    (1834) SIM 130. pemp greunen emetiq.

  • emeus
    emeus

    prép. De. cf. ames, aves, dimeus, eus, eveus

    (1633) Nom 303a. Meteroscopus : vn deuineur par la face : vn diuiner è mæs an facs. ●Chiromantis, vel chiromanticus : vn chiromancien, ou deuineur par la main : igrommancian, vn diuiner è mæs an dorn.

    (1688) DOctrinal 36. ma desguez se yuez ezoa Mestr eux an ær hac ameux an effaou. ●(1727) HB 85. pell so emeus a amser.

  • emfiñver
    emfiñver

    m. ioù Automate.

    (1931) VALL 48b. Automate, tr. «emfiñver m.»

  • emfiziañs
    emfiziañs

    f. Confiance en soi.

    (1928) GWAL 16/74-75. lakaat da ziwana ijinusted, kendalc'husted, emfiziañs.

  • emfizius
    emfizius

    adj. Qui a confiance en lui.

    (1963) LLMM 101/456. Un tammig re emfizius ez on, marteze.

  • emgann
    emgann

    m. –où Bataille.

    (c.1500) Cb 15b. [appellaff] g. appeler commouer prouocquer / et appartient aux combateurs. b. appellaff a emgann.

    (1659) SCger 13b. baterie, tr. «emcan.» ●(1732) GReg 181b. Combat singulier, tr. «Emgann èntre daou zèn.» ●Combat, batterie, tr. «Emgann. p. emgannou. Van[netois] himgann. p. himgannëu

    (1847) FVR 362a. Ar peuc’h a gresk ar vertuio / Hag a bella ann emganno. ●(1849) LLB 576. ridek t'en emgann. ●715-716. El-se, kent en emgann, é ma er soudarded / Peb unan én é leh, peb unan én é sted. ●(1869) SAG 302. emgann vraz a zigoraz. ●(1874) FHB 488/143b. Abenn dek munud emgann guerniou ar Sybil a ioa draillet ha discaret oll. ●(1878) EKG II 13. peur e viche eun emgann-all. ●58. er penn diveza euz a emgann Kergidu. ●142. Krenvoc'h oant var an dibri hag an efa, eget n'oant var an emgann. ●(1882) BAR 201. Emgan var vor etre ar gristenien hag an turket. ●(1889) SFA 251. E kreiz an emgannou-ze gand an drouk-spered.

    (1942) DRAN 79. Gant sked an heol ez en em skign an emgann en oabl.

  • emgannañ / emganniñ
    emgannañ / emganniñ

    v.

    (1) V. intr. Se battre.

    (1847) FVR 195. Antronoz ar Roc'h-Bernard hag Ambon a zo emgannet gant ar re Wenn. ●(1865) LZBt Here 54. ann hebreaned a emganne er blenen. ●(1878) EKG II 142. o diviche ranket en em emganna adarre. ●(18--) KTB.ms 14 p 47. It da emganna d'ar porz.

    (1937) TBBN 15. ean e venné emgannein énep de vestr er Frans.

    (2) Attaquer.

    (1847) FVR 297. pa oamp oc'h emganna kear vraz ann Naoned.

  • emganner
    emganner

    m. –ion Combattant.

    (1908) PIGO II 151. Setu du-hont an emgannerien o 'n em beilhat herdan m'hellont.

  • emganniñ
    emganniñ

    voir emgannañ

  • emgannlec'h
    emgannlec'h

    m. –ioù Champ de bataille.

    (1923) SKET I 132. lazet war an emgannlec'h. ●(1931) VALL 109a. Champ de bataille, tr. «emgannlec'h

  • emgannus
    emgannus

    adj. Comba(t)tif.

    (1931) VALL 133b. Comba(t)tif, tr. «emgannus

  • emgannusted
    emgannusted

    f. Comba(t)tivité.

    (1931) VALL 133b. Comba(t)tivité, tr. «emgannusted f.»

  • emgar
    emgar

    adj. Égoïste.

    (1982) LLMM 211-212/137. Emgar an hini ez int. ●(1988) PERUgliz 27. E-pad amzer ar maiz e c’heller gwelout ar c’hlaouenn vev-se o lugerniñ dindan ludu sevenadur emgar ar bed a vremañ.

  • emgarantez
    emgarantez

    f. Amour-propre, égoïsme.

    (1931) VALL 23b. Amour-propre, tr. «emgarantez f.» ●244a. Égoïsme, tr. «emgarantez f.» ●(1934) BRUS 208. L'égoïsme, tr. «en emgaranté.» ●(1959) BAHE 19/20. sac'het ma'z omp, siwazh, e fank an danvez hag an emgarantez.

  • emgastizañ
    emgastizañ

    v. [empl. comme subst.] Pénitence infligée à soi-même, mortification macération.

    (1943) FATI 152. An emgastiza hag ar sakrifiz.

  • emgav
    emgav

    m. –ioù

    (1) Rencontre.

    (1961) BAHE 26/21. Kej eo da gentañ an emgav eus ar mor hag a c'hoari an dro d'un enezenn bennak, pa en em gav eta an daou red-dour da «gejañ» an eil gant egile, ha neuze da c'houde kej a verk al lec'h ma kej ar mor pa sav, ar plas e-unan.

    (2) Rendez-vous.

  • emgavadenn
    emgavadenn

    f. -où Rendez-vous.

    (1962) EGRH I 74. emgavadenn f. -où, tr. « rendez-vous. »

  • emglev
    emglev

    m. –ioù

    (1) Entente, accord.

    (1889) ISV 13. ma zeus muioc'h a emgleo etre an oabl hag ar mor eget etre an oabl hag an dour.

    (1911) BUAZperrot 116. dre zindan e rejont eun emglev da laza holl gristenien kear. ●(1920) KANNgwital 212/167. En ho touez e zoa emgleo abalamour ma zoa karantez. ●(1924) FHAB Gouere 269. breman eo daoubennet pep tra, dispennet an emgleo. ●(1924) FHAB Eost 284. An emgleo-ze a zo bet torret e Frans gant Combes.

    (2) Entente, groupement.

    (1907) KANngalon C'hwevrer 320. breuriezou, emgleoiou, patronajou… ●(1909) FHAB Gouere 209. Unan benag eus pennou bras eur barrez, anaoudeg mad eus an emgleviou. ●(1916) KANNlandunvez 58/412. Prezidant an Emgleo a zo an Aotr. Thomas deuz Plougastel-Daoulas, anavezet gant kalz koueriadet euz hor bro. ●(1920) AMJV 6. eun emgleo beleien.

    (3) (histoire) Entente.

    (1919) LZBt Du 1. broiou an Emgleo.

    (4) Emglev kalonek : entente cordiale.

    (1905) BOBL 15 juillet 43/2c. Eaz eo gweled o deuz c'hoant an diou vro da dostaat an eil ouz eben, d'ober «emgleo kalonek».

    (5) Ober emglev : s'entendre.

    (1935) BREI 431/3c. Ac'han da neuze ec'h esperer kaout toull d'ober emgleo.

    (6) Den a emglev =

    (1911) BUAZperrot 271. eun den a spered, eun den a emgleo.

  • emglevadeg
    emglevadeg

    f. Entente, accord.

    (1934) KOMA 41. Nan, nan, aze ne vezo emglevadeg ebet, tout pe netra.

  • emglevadenn
    emglevadenn

    f. –où =

    (1912) GMGE 102. Pemp devez konferansou, prezegennou, lazou-kana ; emglevadennou (La Résistance, 7 Septembre 1901).

  • emgleverez
    emgleverez

    f. –ed Femme membre d'une entente.

    (1907) FHAB Mezheven 115. 665 emgleverez euz karter Landerne. ●123. Emgleverezed Kastel-Paol.

  • emgolladoe
    emgolladoe

    adj. Périssable.

    (1914) RNDL 116. hor hig emgoladoé, tr. «notre chair périssable.»

  • emgroz
    emgroz

    s. Dispute.

    (1909) HBAL 24. Ar pez zo sur, eno e vo kalz ebatoc'h he zoare eged etouez an emgros.

  • emhelc'hiad
    emhelc'hiad

    voir hemelc'hiad

  • emholc'h .1
    emholc'h .1

    voir hemolc'h

  • emholc'h .2
    emholc'h .2

    voir hemholc'h .2

  • emholc'h .3
    emholc'h .3

    voir hemholc'h .3

  • emholc'hadenn
    emholc'hadenn

    voir hemolc'hadenn

  • emholc'her
    emholc'her

    voir hemolc'her

  • emholc'herezh
    emholc'herezh

    voir hemolc'herezh

  • emholc'het
    emholc'het

    voir hemolc'het

  • emholc'hiad
    emholc'hiad

    voir hemelc'hiad

  • emholc'hiñ
    emholc'hiñ

    voir hemolc'hiñ

  • emichañs
    emichañs

    adv. Sans doute, probablement.

    (1499) Ca 133b. Mechancc. idem.

    (1659) SCger 91b. peut estre, tr. «mechancç.» ●158b. mechancç, tr. «peut estre.» ●(1792) BD 3518. michans vo ho toue adeuy do tiboanian, tr. «Ce sera probablement votre Dieu qui viendra vous tirer de peine.»

    (1857) CBF 41. Emichans her graio, tr. «Il le fera sans doute.» ●(1865) LZBt Gouere 17. C'hoantek oc'h, e michans, da lenn setans divezan ar misioner santel man. ●(1866) LZBt Du 204. eur gwir vanden bleidi ; ouz en em c'hervel e oant michans, evit mont d'ho feuse noz. ●(1867) BUE 195. Eur c'holl eo hen-nez ha michans na vo bikenn dic'haouet. ●(1876) TDE.BF 433a. Emichans, eme Baol, ne d-aio ket pell ebarz. ●(1877) BSA 171. He gedal a reas, emichans. ●(1877) EKG I 64. abalamour ma’z oant bet mezo enn dervez araok, mechanz.

    (1905) BOBL 29 juillet 45/2d. Merchanz na voint ket evid adkrigi el labour arog eur pennad mat. ●(1906) BOBL 12 mai 86/3a. ha maer an Huelgoat a zo den a spered merchanz. ●(1910) MAKE 17. Emichanz e droad a risklas, e zaouarn ne oant ket krog mad awalc'h. ●(1923) FHAB 1922 – légérs changements de langue – Pièce inspirée de Molière, M. de Pourceaugnac)">AAKL 27. Diaoc'h ! eun den evel ar re all, 'michañs ! ●(1924) ZAMA 197. eun toull-lochenn koad hanter vrein a chome c'hoaz a-zav, dre voazamant emichans. ●(1925) DLFI n° 6/2c. Breman, a vezo klevet ar virionez, mechans, divar-ben ar revolusion nevez ! ●(1928) KANNgwital 313/230. n'int ket fallaet da boania, michans ! ●(1932) FHAB Mezheven 238. N'eo ket da din, emichans, skriva d'it an doare da grampoueza ? ●(1936) PRBD 59. Emechans, pelloc'h, o peus gwelet mat petra eo. ●(1903) CDFi août-septembre (d’après KBSA 63). Stagit bremañ ouz taol rak skuiz oc’h emichañs.

  • eminant
    eminant

    adj. Imminent.

    (1576) Cath p. 12. pan ententas an guerhes an combat a yoa eminant dizy, tr. «Quand la vierge apprit que la lutte allait commencer pour elle.»

    (?) emini = (?).

    (1882) CDFi 124-25 mai 3. Ne zervich quet deomp coulscoude gortoz an emini mad eus he ferz.

  • emir
    emir

    m. –ed Émir.

    (1931) VALL 249b. Émir, tr. «emir pl. ed

  • emirelezh
    emirelezh

    f. –ed Émirat.

    (1931) VALL 249b. Émirat, tr. «emirelez f.»

  • emiriezh
    emiriezh

    f. –ed Émirat.

    (1931) VALL 249b. Émirat, tr. «emiriez f.»

  • emlazh
    emlazh

    m. Suicide.

    (1906) BOBL 04 août 98/3c. Eun emlac'h. ●(1906) BOBL 24 novembre 113/3c. Eun emlaz dre ar groug. ●(1908) FHAB Gwengolo 263. n'eus ken termen evit an dud a zo henvel outhan nemet an emlaz.

    (1923) SKET I 76. emlaz ar roue Eparios. ●(1931) VALL 714a. Suicide, tr. «emlaz m.» ●(1983) PABE 191. (Berrien) emlaz, tr. suicide.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...