Devri

Recherche 'far...' : 109 mots trouvés

Page 2 : de farlean (51) à farz-manch (100) :
  • farleañ
    farleañ

    v. tr. d.

    (1) (marine) Ferler.

    ●(1732) GReg 404b. Ferler, plier les voiles d'un vaisseau sous l'antenne, tr. «Farlea. pr. farleët. farlea ar gouëlyou.»

    (2) =

    ●(1909) BROU 237. (Eusa) Farléa, tr. «Ramasser la toile du moulin quand on veut le mettre au repos.»

  • farlokañ
    farlokañ

    v. tr. d. Envelopper.

    ●(1927) GERI.Ern 148. farloka v. a., tr. «envelopper.»

  • farloker
    farloker

    m. Enveloppe.

    ●(1936) CDFi 25 avril. e freuzas ar farloker.

  • farloket
    farloket

    adj. Plié comme une enveloppe.

    ●(1936) CDFi 25 avril. eun tamm paper tri fleget, farloket.

  • farlopaj
    farlopaj

    m. Ripopée.

    ●(1732) GReg 823b. Ripopé, tr. «Guïn farlopet, farlopaich.»

  • farlopet
    farlopet

    adj. Gwin farlopet : ripopée.

    ●(1732) GReg 823b. Ripopé, tr. «Guïn farlopet, farlopaich.»

  • farlotañ
    farlotañ

    v.

    (1) V. intr. S'amuser, se divertir.

    ●(1876) TDE.BF 202a. Farlota, v. n., tr. «S'amuser, se divertir.»

    (2) V. tr. d. Brimer.

    ●(1931) VALL 82b. Brimer, tr. «farlotañ T[régor].»

  • farloter
    farloter

    m. –ion

    (1) Frelateur.

    ●(1907) BOBL 18 mai 138/2d. al lezen na gasti ket farloterien ar gwin.

    (2) Bon vivant.

    ●(1876) TDE.BF 202a. Farloter, s. m., tr. «Bon vivant.» ●(1890) MOA 238a. Bon enfant (bon vivant), tr. «farloter, m.»

  • farlotet
    farlotet

    adj. Frelaté.

    ●(1732) GReg 436a. Vin frelaté, tr. «Guïn farlotet.»

    ●(1876) TDE.BF 202a. Farlotet, adj., tr. «Frelaté, parlant du vin.»

    ●(1907) BOBL 11 mai 137/2b. gwin farlotet. ●(1923) SKET I 49. an evach-se, ruz ha dinerzus, farlotet gant dourn ganas Kreisteiziz.

  • farlotiñ
    farlotiñ

    v. tr. d. Frelater.

    ●(1633) Nom 64b. Vinum elutriare, transuersare : frataler du vin : farlatif guin, quemesq guin.

    ●(1659) SCger 60a. frelater, tr. «farloti.» ●(1732) GReg 436a. Frelater, mêler, & sophistiquer, tr. «Farloti. pr. farlotet.» ●Un cabaretier se pendroit plûtôt qu'il n'eût frelaté son vin, tr. «Un tavarnyer èn em groucqé qent eguit ma vancqé da farloti e vin.»

    ●(1834) APD 65. farloti anezo [marc'hadourez] dre ur finese dromplus. ●(1876) TDE.BF 202a. Farloti, v. a., tr. «Frelater, parlant du vin.»

    ●(1914) DFBP 149a. frelater, tr. «Farloti.» ●(1931) VALL 320a. Frelater, tr. «farloti.»

  • farmasian
    farmasian

    m. –ed Pharmacien.

    ●(1876) BJM 32. «Na me keneubed,» a respontas ar pharmacian.

    ●(1909) BOBL 02 octobre 249/2c. e ti ar farmasian.

  • faro
    faro

    adj.

    I. Adj.

    (1) Malin.

    ●(1896) LZBt Meurzh 32. Ze na oa ket faro m'oarvad : tremen an de dindan an heol tomm devet ha kat riou en noz.

    (2) Fier.

    ●(1902) PIGO I 100. Na oa ket ken faro-se, me 'lar d'ac'h.

    (3) Beau.

    ●(1876) TDE.BF 442b. kaout eur marc'h faro d'am dougen. ●(1890) MOA 139b. Un beau cheval, tr. «eur marc'h faro.»

    (4) (Vêtements) beaux.

    ●(1992) MDKA 62. an dillad labour eo an dillad faroañ.

    (5) En em lakaat faro : se faire beau.

    ●(1992) MDKA 62. Eh an da lare dezi hastañ buan tennañ he dillad labour ha 'n em lakaad faro.

    (6) Obzer e baotr faro : faire le fanfaron.

    ●(1957) BRUD 2/44. Koulskoude, dre ma tostae ouz al leh m’e-nevoa gwelet an hoh-gouez, n’en em gave ket re hag e teue keuz deañ da veza grêt e bôtr faro.

    II. [empl. comme subst.] Bezañ en e faro : être dans ses plus beaux vêtements.

    ●(1876) TDE.BF 202a. Beza en he faro, se dit d’une personne endimanchée.

    ►[au superl.] En e faroañ.

    ●(1890) MOA 126a. Endimanché, tr. «gwisket enn he faroa.»

    ●(1925) FHAB Kerzu 472. ar varc’heien, en o faroa, o tiambroug an dukez Anna.

  • faroaat
    faroaat

    v. intr. Prendre de l'assurance.

    ●(1902) PIGO I 106. Gwelet a ret, Per an nevoa faroaed, aboue ma kave d'ean an nevoa aoun egile outan.

  • farod
    farod

    m. –ed

    I. Beau garçon, bel homme.

    ●(1866) BOM 68. Ar faroded rai d'in al lez, tr. «les dandys me feront la cour.» ●(1876) TDE.BF 202a. Farod, faro, s. m., tr. «Muscadin.»

    II. Blasons populaires.

    (1) Faroded : surnom des habitants d’Arradon.

    ●(1911) DIHU 69/223. Farauded e hrér a dud en Aradon. Merhat a gaust ma vent gusket braù. ●(1947) BRMO 31. ceux [= paysans] d'Arradon, Farauded (farauds).

    (2) Faroded : surnom des habitants de Noyal-Pontivy.

    ●(1911) DIHU 72/272. Ré Noal e zou Pohañned (foeùerion) nen dint ket ou unan! Farauded e vé groeit anehé eùé. Laret e vé hoah : Tud Noal é monet én un davarn é Pondi, dé er marhad : ur porsion mar plij!

  • farodez
    farodez

    f. –ed Belle femme.

    ●(1890) MOA 139b. Faire sa belle, tr. «ober he farodez.»

  • farodiaj
    farodiaj

    m. (habillement) Vêtements coquets.

    ●(c.1930) VALLtreg 873. farodiach : vêtements coquets. Gwell eo yec'hed 'vit farodiach = Mieux vaut santé que vêtements coquets. (Lec'hv.)

  • farodiezh
    farodiezh

    f. Coquetterie.

    ●(c.1930) VALLtreg 873. farodiez : synonyme de ficherez = coquetterie (F. Gd.) – Ar farodiez 'ra dispign kalz arc'hant (Lec'hv. Goelo.) = la coquetterie…

  • farodiñ
    farodiñ

    v. intr. Faire le muscadin.

    ●(1931) VALL 487b. faire le muscadin ; tr. «farodi.»

  • farouchañ
    farouchañ

    v. =

    ●(1766) MM 782-783. al labousset a zineysyas / pilat, pelliat a faroucha, tr. «... chavire ! déplume ! et expulse !»

  • farouell .1
    farouell .1

    adj. Babillard, importun.

    ●(1927) GERI.Ern 148. faraoul, far(a)ouel adj., tr. «babillard, importun.»

  • farouell .2
    farouell .2

    m. –ed

    I.

    (1) Bouffon, saltimbanque.

    ●(1659) SCger 16a. farvel, tr. «boufon.» ●148a. boufon, tr. «faruel.» ●(1732) GReg 107b. Bouffon, celui qui divertit le public par ses plaisanteries, tr. «Van[netois] Farvell. p. farvelled.» ●398a. Farceur, bouffon, joüeur de farces, tr. «farvell. p. farvelled.» ●(17--) FG II 1. ar farvel göapër, tr. «le bouffon moqueur.»

    ●(1876) TDE.BF 202b. Farvell, s. m., tr. «Charlantan, bouffon ; pl. ed.»

    ●(1927) GERI.Ern 148. farwell C[ornouaille] m., tr. «Bouffon.» ●(1931) VALL 60b. Bateleur, tr. «farwel pl. –ed.» ●75a. Bouffon, tr. «farwell pl. ed.»

    (2) par ext. Bonimenteur.

    ●(1659) SCger 20b. causeur, tr. «faruel.»

    ●(1890) MOA 164b. Charlatan, tr. «Farouell, m. pl. ou.» ●(18--) SAQ II 136. Eur farouell eo an hini a gomz a gleiz hag a zeou, heb fin hebed, euz ar pez a zell ouz ar re all, koulz hag euz ar pez a zell outhan he unan.

    II. fam.

    (1) Langue.

    ●(1870) FHB 285/190b. ar vilinerien zo touchennet mad ho zeod, ha farouel Fanch, goude eul lipaden, a iea ive kempen enn dro.

    (2) Stankañ e farouell da ub. : clore le bec à qqn.

    ●(1923) KNOL 197. An diaoul oa kerkent, stanket e farouel. ●(1924) NFLO. bec. je te clorai le bec, tr. «me 'stanco d'it da farouell.»

  • farouellañ / farouelliñ
    farouellañ / farouelliñ

    v. intr. Faire le bouffon, le saltimbanque.

    ●(1876) TDE.BF 202b. Farvella, v. n., tr. «Faire le baladin, le charlatan.»

    ●(1927) GERI.Ern 148. farwella C[ornouaille], tr. «faire le bouffon.» ●(1931) VALL 60b. faire le bateleur, tr. «farwela.» ●75a. faire le bouffon, tr. «farwelli.»

  • farouellerezh
    farouellerezh

    m.

    (1) Bouffonnerie.

    ●(1732) GReg 107b. Bouffonerie, de Theâtre, tr. «Farvellérez.»

    ●(1927) GERI.Ern 148. farwellerez C[ornouaille] m., tr. «bouffonnerie.» ●(1928) TAPO [page de titre]. Farwellerez koz. ●(1931) VALL 75a. Boufonnerie, tr. «farwellerez m.»

    (2) =

    ●(1926) FHAB Meurzh 110. ne ve ket diskuliet e farouellerez, dre ar vro.

  • farouelliñ
    farouelliñ

    voir farouellañ

  • fars .1
    fars .1

    m. & adv. –où

    I. M.

    A.

    (1) Farce, facétie.

    ●(1621) Mc 21. inyurou (…) quemeret en farcc. ●(1633) Nom 9b. Mimus : Farce : Farçc, bouffounerez.

    ●(1659) SCger 100b. raillerie, tr. «farcç.» ●148a. farcç, tr. «moquerie.» ●(1710) IN I 292. farçou dinoaz. ●(1732) GReg 823b. Sans rire, serieusement, tr. «Hep farçz. pep farçz a gostez.» ●(1744) L'Arm 151a. Facetie, tr. «Farce. m.»

    ●(1925) SFKH 4. un dén bourabl, lan a farseu. ●51. inou é vezé devér en treu ha groeit lod-kaér a farseu.

    (2) Ur fars : quelque chose de farce, de drôle.

    ●(1877) EKG I 5. ha ne viche ket bet eur farz m'en diviche ranket ar veleien senti.

    (3) Histoire drôle.

    ●(1878) EKG II 174. Per hag he amezeien (…) a gounte pep hini he stropad, pep hini he farz.

    B.

    (1) Kaout fars : avoir envie de rire.

    ●(1964) BRUD 17/40-41. Ankounahet en-eus ar brezoneg (...) Eun den hag en-eus torchet penn-a-dreñv ar zaout beteg an oad pemp bloaz warn-ugent. Farz am-eus !

    (2) Dont fars da ub. : avoir envie de rire.

    ●(1911) SPON 8. Pe chonjan én dud sot-sé (...) é ta fars d'ein.

    (3) Reiñ abeg da fars : faire rire à ses dépens.

    ●(1732) GReg 823b. Faire rire à ses depens, tr. «rei abecg da fars.»

    (4) Ober bourd ha fars =

    ●(1856) GRD 291. gobér bourd ha fars, é huélèt er réral é tisprisein en Eutru Doué.

    II. Loc. adv.

    (1) Pe a-fars pe a-zevri : pour de bon ou pour de rire.

    ●(1877) FHB (3e série) 4/31a. ne c'houient ket pe a fars pe a zevri edon.

    (2) Dre fars : pour rire.

    ●(1659) SCger 148a. dre farcç, tr. «en se moquant.» ●(1732) GReg 778b. Par raillerie, tr. «Dre farçz.» ●(1766) MM (Brestad 17) 1230. daoust pe dre farz, pe dre zevri. ●(1875) FHB 519/395a. guech dre fars guech dre zrevi.

    ●(1909) FHAB Gwengolo 284. Aliez, e klever tud o lavaret dre fars : «Me garfe beza Roue !...»

    (3) Etre fars ha devri : entre plaisanterie et sérieux.

    ●(18--) SAQ II 4. An holl evelkent, ne lavaront ket ar c'homzou difeiz-se a galoun. Mes var bouez klevet, lod a lavar etre fars ha drevi, kred diskred ; Lod all a lavar heb ho c'hredi, lod all a zelaou heb lavaret.

    (4) Diwar fars : pour rire.

    ●(1732) GReg 823b. En riant, pour rire, tr. «Divar farçz.»

    III. Evel fars gant (ar paotr, an den) kozh : sans difficulté.

    ●(1942) VALLsup 136. (L'affaire) n'a pas fait un pli, a passé sans difficulté, tr. F. Vallée «a zo deut evel fars gand an dén koz fam.» ●(1965) BAHE 46/49 (T) A. Duval. Mont gantañ 'vel fars gant un den kozh (aezet da zebriñ). ●(1981) ANTR 40 (L) *Tad Medar. Ne yee ha ne deue ked ar galleg gand an dud-se evel ma teu ha ma ya fars gand ar pôtr koz.

  • fars .2
    fars .2

    m. –où (cuisine) Farce.

    ●(1732) GReg 398a. Farce, assaisonnement pour la volaille, &c., tr. «Fars.» ●(1744) L'Arm 153b. Farcir, tr. «Laquatt farce.»

    ●(1869) TDE.FB 389b. Farce, s. f. Viande hachée, tr. «fars, m.»

  • farsadenn
    farsadenn

    f. –où

    (1) Farce, sketch.

    ●(1947) BIKA (couv.). Farsadennou Jakez Krohen ha Gwilhou vihan. ●(1955) STBJ 109. N'eo ket eun tamm farsadenn bennak emedent o vont da zisplega deomp, met eur gwir bez-c'hoari.

    (2) Farce, plaisanterie.

  • farsal
    farsal

    v. intr.

    (1) Plaisanter.

    ●(1612) Cnf [p. 78 f°39v°]. ouz farczal ha dré ioausdet.

    ●(1659) SCger 67b. iaser, tr. «farçal.» ●100b. railler, tr. «farsal.» ●en raillant, tr. «en vr farsal.» ●148a. farçal, tr. «se moquer.» ●(1710) IN I 136. pe evit farçal, pe aratoz-mat. ●137. un den (…) a lavaro din ur goms bennâc evit farçal, ha me o quemeret an dra-se a-zevri. ●(1744) L'Arm 160a. Folatrer, tr. «Bourdale.» ●288b. Plaisanter, tr. «Farçale.» ●(1732) GReg 823b. En riant, pour rire, tr. «evit farsal.» ●(1766) MM 60. te chuyé farzzal a zoaré, tr. «Tu savais, toi, plaisanter.» ●1376. ne do quet e gont da farzzal, tr. «son idée n'était pas à la rigolade.» ●(1792) CAg 70. aveit farçale. ●135. Er mod ë lar, farçale, / Ha Jesus, hùannadalle.

    ●(1821) SST 164. er gueu eit farsal. ●(1839) BESquil 496. farçal a zivout hé devotion. ●(1839) BSI 96. farcal goudeze divar e goust. ●(1869) SAG 70. ne garient nemeur farzal var draou an Autrou-Doue. ●(1877) EKG I 74. Ehan da farsal, Per, ha kaozeomp da vad.

    ●(1924) FHAB Gouere 259. morse avat n'ez eas betek farsal gantan. ●(1934) BRUS 75. Plaisanter, tr. «farsal.»

    (2) Farsal ouzh ub. : plaisanter avec qqn.

    ●(1942) DRAN 128. Permisionidi a zo deut warno hag e farser outo.

  • farsañ
    farsañ

    v. tr. d. (cuisine) Farcir.

    ●(1499) Ca 83a. Farsaff. g. farcir. ●(c.1500) Cb 83b. Farsaff. ga. farsir / remplir.

    ●(1732) GReg 398a. Farcir, remplir de farce, assaisonner avec de la farce, tr. «Farsa. pr. farset.» ●801a. Remplir, emplir, tr. «farsa. pr. farset.»

    ●(1869) TDE.FB 389b. Farcir, v. a. Remplir de farce, de viande hachée, tr. «farsa. p. et.»

    ●(1914) DFBP 138b. farcir, tr. «Farsa.» ●(1927) GERI.Ern 148. farsa, tr. «farcir.»

  • farsellat
    farsellat

    v. intr. Plaisanter.

    ●(1929) GWAL 18/5. Edomp o vont skuiz ha war-nes riella, a lavaras Alan, en eur farsellat. ●(1972) SKVT I 81. Ha, gwir vigoudenn Penn-ar-Pont ma oa, libr-a-deod, troet, peurliesañ, da farsellat diwar-benn gorregezh – korf ha spered – he «feizant dit teir bouloutenn».

  • farser
    farser

    m. –ion

    (1) Farceur.

    ●(1659) SCger 55a. facetieux, tr. «farcer.» ●(1732) GReg 107b. Bouffon, qui plaisante, tr. «Farcer. p. farcéryen.»

    ●(1877) EKG I 221. C'hui a zo farserien. ●(18--) SAQ II 271. Ar re 'zo farserien d'ho zro a lavar : (...).

    ●(1902) PIGO I 157. C'houi, emei, a zo eur farser ac'hanoc'h. ●(1931) GUBI 26. er farsour a géré.

    (2) Bouffon, bateleur, qui joue des farces.

    ●(1659) SCger 16a. boufon, tr. «farcer.» ●30b. conteur diseur de conte, tr. «farcer.» ●(c.1718) CHal.ms i. bouffon, tr. «furluquin, farçour, farcer, bouffon.» ●(c.1718) CHal.ms iv. Les basteleurs se tordent le Corps en mïlle façons, tr. «er farcerion a dro ou c'horf, a blegu' ou 'horf e mil vanier'.» ●(1732) GReg 398a. Farceur, bouffon, joüeur de farces, tr. «Farser. p. farséryen. Van[netois] farsour. p. yon.»

  • farserez
    farserez

    f. –ed Farceuse.

    ●(1732) GReg 107b. Bouffonne, celle qui plaisante, tr. «Farcerès. p. farceresed.»

  • farserezh .1
    farserezh .1

    m. (cuisine) Farce, ce qui sert à farcir.

    ●(c.1500) Cb 83b. [farsaff] Jtem hoc fartum / ti. g. farciement / ou repletion. b. farserez.

  • farserezh .2
    farserezh .2

    m.

    (1) Farces, plaisanteries.

    ●(1846) DGG 225. Farcerez eo a livirit. ●(1868) KMM 49. echu amzer ar farserez. ●(1882) BAR 78. ober d'hor Zalver bep seurt dismeganz ha farserez divalo. ●(1899) BSEc xxxvii 162 / KRL 27. Peurvuia ar farserez / A dro e lenverez, tr. «Les farces finissent en pleurs le plus souvent.»

    ●(1915) HBPR 165. Anez an hini goz na vije ket bet kement a farserez ganthi. ●174. tud oc'h ober farserez guisket gantho dillad iliz. ●(1935) BREI 423/2d. da gontan farserez.

    (2) (Une) farce.

    ●(1907) PERS 249. Aot. Person, c'hoant oc'h euz d'am lakad da ober eur farserez ganeoc'h ?

  • farset
    farset

    adj. Farci.

    ●(1633) Nom 59b. Porcellus troianus : porcelet farci : vn porchel bian farset.

    ●(1732) GReg 398a. Des poulets à la farce, tr. «Poñcined farcet.» ●Oison farci, tr. «Goazicq farset.»

    ●(1869) TDE.FB 389b. Poulet farci, tr. «pichon farcet.»

    ●(1968) BAHE 57/65. Tomatez farset.

  • farsilh
    farsilh

    m. (pathologie animale) Farcin.

    ●(1633) Nom 27a-b. Iumentum farciminosum : cheual farcineux : march en deues an farcill. ●264b. Phagedæna : farcin : vn seurt gouly á breïn an quicq yach, farcill.

    ●(1659) SCger 55b. farcin, tr. «farcill.» ●(1732) GReg 398a. Farcin, maladie de chevaux, & de beufs, tr. «Farcilh. ar farcilh.»

    ●(1876) TDE.BF 202b. Farsil, s. m., tr. «Farsin, maladie des chevaux.»

    ●(1914) DFBP 138b. farcin, tr. «Farsill.» ●(1927) GERI.Ern 148. farsilh m., tr. «Farcin.»

  • farsilhek
    farsilhek

    adj. Farcineux.

    ●(1732) GReg 398a. Farcineux, tr. «Farcilhecq.» ●Cheval farcineux, tr. «Marc'h farcilhecq.»

    ●(1914) DFBP 138b. farcineux, tr. «Farsillek.» ●(1927) GERI.Ern 148. farsilhek, tr. «qui a le farcin.»

  • farsite
    farsite

    m. Chose drôle.

    ●(1957) ADBr lxiv 4/459. (An Ospital-Kammfroud) Farsite : n. m. – Évoque un plaisir cocasse, comme son synonyme drolite. Quelquefois les deux mots se rencontrent conjointement dans la même expression : eur farsite hag eun drolite a oa gweled ar vugale-ze gwisket gand dilhad termajiou. ●(1972) SKVT I 71. ur farsite, evel ma lavar Abeozen, e oa ar gwelout hag ar c'hlevout eus an daou vignon nevez, ken disheñvel e oant.

  • farsus
    farsus

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) Drôle.

    ●(1710) IN I 305. ur guer subtil ha farçus bennâc. ●(1732) GReg 126a. Burlesque, plaisant, tr. «Farçzus.»

    ●(1857) HTB 200. eun dra farsuz. ●(1869) SAG 244. eun ure farsuz avoalc'h. ●(1878) EKG II 312. eun dra ker farsuz oa.

    ●(1925) CBOU 4/56. o selaou kanaouennou, kontadenou, rimadellou farsus gouest da zidui ar spered en eur ziskuiza ar c'horf. ●(1934) BRUS 94. Amusant, tr. «farsus.» ●(1935) BREI 390/1c. an traou a-boell hag an traou farsus.

    (2) Facétieux.

    ●(1744) L'Arm 151a. Facetieux, se, tr. «Farçuss.»

    II. Adv. Drôlement.

    ●(1925) FHAB Mae 167. gwisket farzus e goaz.

  • farz
    farz

    m. (cuisine) Fars.

    ●(1732) GReg 398a. De la farce cuite en un sac dans la marmite, pour manger avec la viande, à la mode de Léon, tr. «Fars.»

    ●(1834) SIM 180. ar c'hig hac ar farz. ●(1857) CBF 6. Ar fars a zo mad ken ha ken, tr. «Le fars est aussi bon que possible.»

    ●(1921) PGAZ 58. o renka ar c'hig-moc'h var ar farz guiniz-du. ●70. ne rea nemet pismigat ar farz : n'en doa ket a naoun.

    ●(1927) GERI.Ern 148. fars m., «Fars», mets breton, «de la farce cuite en un sac dans la marmite», Grég.»

  • farz-bleud
    farz-bleud

    m. (cuisine) Fars cuit au four.

    ●(1984) ECDR 79. Bez' e oa bet soubenn, ragôt, rost, fars bleud ha fars riz, gwin. ●153. Diwezhatoc'h a zo bet graet fars bleud, poazhet er forn en ur plad pri, pe fars riz en ur bodez. Er fars bleud e veze lakaet ur brunenn bennak, met ar fars riz, pa veze poazhet e forn ar boulañjer, evit ar pardonioù dreist-holl, a veze kalz gwelloc'h.

  • farz-boulien
    farz-boulien

    m. (cuisine) =

    ●(1984) ECDR 153. Er goañv dreist-holl, e veze graet fars boulien : bleud ha dour mesket ha lakaet en ur poch lien amaret mat, staget deus skouarn ar pod gant un neudenn ; Setu goude ar soubenn zruz, e veze debret ar fars bouilen (lire : boulien), hag en doe kemeret blaz ar c'hig, gant an tamm kig bevin pe an tamm kig sall, pe o daou, hag an dra-se a veze kavet mat. (…) Ar fars poch a veze graet e-giz ar fars boulien, nemet e veze lakaet ur vi pe zaou e-barzh, ha laezh e-lec'h dour.

  • farz-breset
    farz-breset

    m. (cuisine) Fars sucré cuit au four.

    ●(1876) TDE.BF 202b. Fars brezet ou breset est le fars que l'on sert aux festins des mariages ; on y introduit des œufs, du sucre et farois des prunes. ●(1890) MOA 263a. fars cuit dans la coquelle, comme une omelette, tr. «fars breset.»

    ●(1927) GERI.Ern 68. fars breset, tr. «pâte mêlée de sucre et d'œufs, et cuite au four.» ●148. fars-breset, tr. «[fars] avec des œufs, du sucre et parfois des prunes, auv festins de noces.»

  • farz-buan
    farz-buan

    m. (cuisine) =

    ●(1942) VALLsup 74b. Fars, sorte facile à préparer, tôt-fait, tr. «fars-buan.»

  • farz-darbod
    farz-darbod

    m.(cuisine) =

    ●(1790/94) PC I 222. Pa nel an oll caour fars d'arbot.

    ●(1857) CBF 10. Fars darbot, tr. «Fars fait dans la poèle.» ●(1868) FHB 191/278a. Evel pa reer farz d'arbot da eur babik.

  • farz-dorn
    farz-dorn

    m. (cuisine) =

    ●(1924) DIHU 161/165. (Groe) Fars dorn, fars forn, fars sah, les trois espèces de far connues à Groix.

  • farz-forn
    farz-forn

    m. (cuisine) Fars cuit au four.

    ●(1924) DIHU 161/165. (Groe) Fars dorn, fars forn, fars sah, les trois espèces de far connues à Groix. ●(1941) FHAB Mae/Mezheven 49. eur pladad fars fourn.

  • farz-gwad
    farz-gwad

    m. (cuisine) Far cuit avec le sang du cochon.

    ●(1922) FHAB Here 306. ar farz-gwad a oa o poueza war e galon. ●(1985) OUIS 242. Pour fest an hoc’h, on cuit le fars avec le sang du cochon, du lard et encore des pruneaux, c’est le fars noir ou fars gwad. ●268note. Fars gwad : far cuit avec le sang du cochon et du lard sucré.

  • farz-kellaezh
    farz-kellaezh

    m. (cuisine) Fars fait avec le colostrum. cf. kellaezh

    ●(1985) OUIS 242. Enfin, quand une vache vient de vêler, on s’empresse de la traire pour recueillir le colostrum, qui, mélangé avec du lait, de la « farine du bourg » (farine blanche) et du sucre, donne le fars kellez.

  • farz-mañch
    farz-mañch

    m. (cuisine) Fars cuit dans un sac.

    ●(1905) AGTG 47. ar farz-manch er gaoter.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...