Devri

Recherche 'gar...' : 173 mots trouvés

Page 2 : de garenn-2 (51) à garloc_henn (100) :
  • garenn .2
    garenn .2

    f. –où Petit chemin.

    ●(1902) PIGO I 196. gwell diez e vije hadkavout an hent braz, rag e-leiz a c'harennou a arrue gante dre ma kerzent.

  • garenniñ
    garenniñ

    v. intr. (botanique) Monter en tige.

    ●(1968) BAHE 57/18. Gwinizh / Da guzhet em boa, da gala-goañv / E gwasked an erv / En douar-se prientet evidout / Gant kement a breder. / N'out ket bet trubard d'am Spi / Tro-pad nav miz ac'h eus poaniet ! / Glec'hiañ. Kellidañ. Diwan. / Kefiañ. Garenniñ. Koeñviñ. / Disac'hañ. Bleuniañ. / Bouediñ. Dareviñ. / 'Vit dont da bezañ / Ar pezh m'eo tonket dit bezañ : / Promesa bara !

  • garet
    garet

    adj. [suivi d'un adj.] Qui a des jambes (longues, etc.).

    ●(1866) LZBt Gwengolo 183. garet mad he loen.

  • gargadenn .1
    gargadenn .1

    f. –où (anatomie)

    I. Gosier.

    ●(1499) Ca 46a. Coquet vide in gargadenn. ●90a. Gargadenn. g. gorge. ●(c. 1501) Lv 232/9. gargaden gl. gutur. ●(1575) M 776. da gargadenn, tr. «ta gorge.» ●(1633) Nom 20b. Iugulus, iugulum : gosier, gauion : garguaden. ●(1647) Am 540. Bremaff aï podat dre va gargaden, tr. «Maintenant une potée passera par mon gosier.»

    ●(1659) SCger 63a. gosier, tr. «gargaden.» ●149b. gargaden, tr. «gosier.» ●(1732) GReg 463a. Gorger, se gorger de viandes, tr. «Dibri hac eva bede toull ar c'hargadenn.» ●463b. Gosier, tr. «Gargadenn. p. gargadennou.» ●719b. Pharynx, le commencement du conduit qui va à l'estomac, tr. «Penn ar c'hargadenn.» ●(1744) L'Arm 418a. Avaloire, tr. «Gargateænn.» ●(17--) CT Acte II 1262. ha perac nen de quet trouchet ma gargoden ? tr. «Et pourquoi ne m'a-ton pas coupé la gorge ?»

    ●(1876) TDE.BF 223b. Gargadenn, s. f., tr. «Gosier.» ●(1890) MOA 131a. Avaloire, gosier, tr. «gargadenn.»

    ●(1932) BRTG 76. hé devehè (…) fardet hé lardoér en é doul gargaten. ●(1939) RIBA 68. A pe oè bet diséhet ou gargatenneu.

    II. Riñsañ e c’hargatenn : se rincer le gosier.

    ●(1925) SFKH 14 (G) Guillam er Borgn. ha beb eil taul, tro en amzér, é vezé guélet é rinsein é hargaten get chistr.

  • gargadenn .2
    gargadenn .2

    f. –ed (ichtyonymie)

    (1) Goujon.

    ●(c.1500) Cb 90b-91a. [gargadenn] Jtem hoc guttur / ris. g. gorge / ou vng petit poisson qui sappelle goujon. b. gargadenn / pe vn pesquic bihan.

    ●(1732) GReg 463b. Goujon, petit poisson, tr. «Gargadenn. p. gargadenned.»

    (2) Gardon.

    ●(1732) GReg 450a. Gardon, poisson de riviere, tr. «gargadenn. p. gargadenned.»

  • gargadenneg
    gargadenneg

    m. gargadenneion Homme qui a un grand gosier.

    ●(1732) GReg 463b. Grand-gosier, qui a une belle avaloire, tr. «gargadennecq. p. gargadennéyen.»

  • gargadennek
    gargadennek

    adj. Qui a un grand gosier.

    ●(1732) GReg 463b. Grand-gosier, qui a une belle avaloire, tr. «gargadennecq.»

  • gargamm .1
    gargamm .1

    adj. Bancal.

    ●(1499) Ca 90b. Gargam. g. iambe torse.

    ●(1659) SCger 15b. boiteux, tr. «gargam.» ●149b. gargam, tr. «boiteux.»

    ●(1890) MOA 136b. bancal, adj., tr. «gar-gamm, m.»

  • gargamm .2
    gargamm .2

    m. –ed Homme bancal.

    ●(1633) Nom 273a. Loripes : qui a la iambe tortuë : vn gar-gam, en deus ez gar á dreus.

    ●(1732) GReg 102a. Boiteux, tr. «gargamm. p. gargammed.» ●(1752) PEll 327. Gargam, Jambe torse, boiteux.

    ●(1890) MOA 136b. bancal, tr. «gar-gamm, m.»

    ●(1900) KEBR 17. Eur gar-gamm, tr. « Un bancal » ●Ar gar-gammed, tr. « Les bancals ».

  • gargammañ
    gargammañ

    v. intr. Marcher comme qqn de bancal.

    ●(1890) MOA 136b. Gar-gamma, tr. «marcher comme un bancal.»

    ●(1931) VALL 56b. marcher comme un bancal, tr. «gargamma.»

  • gargammez
    gargammez

    f. Femme bancale.

    ●(1890) MOA 136b. bancal, tr. «gar-gammez, f.»

  • Gargan
    Gargan

    n. de l. Monte Gargano (Italie).

    ●(1499) Ca 90a. Gargan. g. le mont sainct michel. l. hic gargarus / ri. vnde garganus / a / um. g. de celle montaigne vide in locmichael an trez.

  • gargarism
    gargarism

    m. (médecine) Gargarisme.

    ●(1633) Nom 278b. Gargarismus, gargarisme : gargarism, euit rinçaff an guenou hac an gouzoucq.

  • gargarizat
    gargarizat

    v. Gargariser.

    ●(1633) Nom 20b. Gargarizo : gargarizer, gargouïller : gargarisat, gargoüillat.

  • gargason
    gargason

    = (?).

    ●(1925) SFKH 53. Gorteit lost kourt ha gargason.

  • gargatenn
    gargatenn

    voir gargadenn .1

  • gargatoul
    gargatoul

    m. –où (habillement) Collerette.

    ●(1744) L'Arm 63b. Collerêtte, tr. «Garguetoul.. lieu. m.» ●246b. Mouchoir (…) A deux barbes devant é une longue queuë derriere, tr. «Gargatoul.. toulieu.»

    ●(1906) DIHU 8/133. Gueharal er Vreihadezed e zougé kuifeu ha gargatoulieu hir ha ledan. ●Ur gargatoul bras e guhé a drez de drez en diskoé.

  • gargel
    gargel

    coll. (botanique) Petit houx, houx fragon Ruscus aculeatus.

    ●(1732) GReg 502a. Houx, arbrisseau piquant, tr. «Trég[or] garguell.»

    ●(1876) TDE.BF 223b. Gargalenn, gargelenn, s. f. T[régor] tr. «Houx, arbuste ; pluriel irrégulier, gargal, gargel.» ●(1895) GMB 253. tréc[orois] garguell houx Gr., gargel m. Gon., pet[it] Trég[uier] gargal de quelenn id. en bret. moy. et mod.

    ●(1908) PIGO II 60. eur pen-baz gargal. ●(1931) VALL 317b. Fragon petit houx, tr. «gargel, gargal T[régor] col. sg. gargelenn f. désigne actuellement le houx.» ●(1982) PBLS 76. (Sant-Servez-Kallag) gargel, tr. «houx (peu courant).»

  • gargelenn
    gargelenn

    f. Pied de petit houx, houx fragon Ruscus aculeatus.

    ●(1876) TDE.BF 223b. Gargalenn, gargelenn, s. f. T[régor] tr. «Houx, arbuste ; pluriel irrégulier, gargal, gargel.»

    ●(1931) VALL 317b. Fragon petit houx, tr. «gargel, gargal T[régor] col. sg. gargelenn f. désigne actuellement le houx.»

  • gargen
    gargen

    m. (habillement) Jambière.

    ●(1927) FHAB Gouere 152. (Roudoualleg) gargen «jambières», gwregel (féminin) e Gourin. Reisoc'h e ve hen ober gourel evel an holl c'heriou all kenaozet gant eus ken.

  • gargil
    gargil

    adj. Cagneux.

    ●(1931) VALL 90a. Cagneux, tr. «gargil.» ●334a. qui a les genoux rapprochés (homme, animal), tr. «gargil.»

  • gargouilh
    gargouilh

    m. –où Gargarisme.

    ●(1732) GReg 450b. Gargarisme, tr. «gargouilh. p. gargouilhou.» ●(1744) L'Arm 170a. Gargarisme, tr. «Gargouill.. leu. m.»

    ●(1876) TDE.BF 223b. Gargouill, s. m., tr. «Gargarisme.»

    ●(1934) BRUS 223. Un gargarisme, tr. «ur gargouill –eu.»

  • gargouilhadenn
    gargouilhadenn

    f. –où Gargarisme.

    ●(1914) DFBP 153b. gargarisme, tr. «Gargouilladen.»

  • gargouilhat
    gargouilhat

    v. tr. d. Gargariser.

    ●(1633) Nom 20b. Gargarizo : gargarizer, gargouïller : gargarisat, gargoüillat.

    ●(1659) SCger 61b. gargouiller, tr. «gargouillat.» ●(1732) GReg 450a. Gargariser la gorge, tr. «Gargouilhat. pr. gargouilhet.» ●(1744) L'Arm 170a. Gargariser, tr. «Gargouillat.»

    ●(1876) TDE.BF 223b. Gargouillat, v. n., tr. «Se gargariser la gorge.»

    ●(1914) DFBP 153b. gargariser, tr. «Gargouillat.»

  • gargouilhenn
    gargouilhenn

    f. Gosier.

    ●(1974) YABA 16.11. Ur lomm jistr d'en dias, ur skarh d'er hargouilhen. ●(1975) YABA 29.03. Arlerh boud groeit ur skarh d'é hargouillenn.

  • gargouilherezh
    gargouilherezh

    m. Action de gargariser.

    ●(1744) L'Arm 170a. Action de gargarisser, tr. «Gargouillereah heu. f.»

  • gargusenn
    gargusenn

    f. –où (anatomie) Gosier.

    ●(1744) L'Arm 418a. Avaloire, tr. «Gargusseænn.»

    ●(1902) LZBg Meurzh 63. Unan ag é veùeled e gemér é goutel vras hag e droh é gargusen dehon. ●(1918) BNHT 3. hag e laras érfin é oé kroget er valitouch én hé gargusen. ●(1934) BRUS 215. Le gosier, tr. «er hargusen –neu, f.»

  • garhent
    garhent

    m. –où Galerie (de taupe).

    ●(1987) BAPR 18-19. garheñchou greet gand ar gozed. ●19. garhenchou gozed.

  • garibaldian
    garibaldian

    m. –ed (histoire) Garibaldien.

    ●(1868) FHB 156/413b. bihan oa an niver ac'hanomp hag ar garibalbianet a ioa calz anezho. ●(1868) FHB 178/170b. Ar c'haribaldianet, ervez ma scrifer euz a Rom, a ra ato torfejou pa ellont.

  • garid
    garid

    f. Guérite ; barbacane.

    ●(14--) Jer.ms 175. Bede eff goar oar an garyt / Ha da clevhet a geure dyt / Eguyt na gouhalnas ouzyt, Etc. ●(1499) Ca 90b. Garit. g. garite barbocane.

    ●(1732) GReg 477b. Guerite, tr. «garid. p. garidou.»

  • garidell
    garidell

    f. –où =

    ●(1908) FHAB Gwengolo 274. An eil son a nij euz ar garidell.

  • garidenn
    garidenn

    f. –où

    (1) Tunnel, galerie.

    ●(1902) PIGO I 170. ledannoc'h evit ar c'hariden e oant tremenet enni. ●(1908) PIGO ii 33. 'c'h an da zifreuzan ar c'haridennou hag ar berniou douar-gô.

    (2) Tranchée.

    ●(1915) KZVr 137 - 17/10/15. bet douaret soudarded e-barz garridennou dizac'het.

  • garidon
    garidon

    m. –où (ameublement) Guéridon.

    ●(1732) GReg 477a. Gueridon, tr. «garidon. p. garidonou.» ●922b. Tige de guéridon, tr. «Goalenn ar garidon.»

  • garidoù
    garidoù

    plur.

    (1) (architecture) Galerie de clocher.

    ●(1732) GReg 477b. Guérite de clocher, tr. «Garid. p. garidou.»

    ●(1878) EKG II 125. Sevel a riz buanna ma c'helliz d'ar garidou gand ar zonj da zevel var eeun var be an tour (…) E Berven, a c'hoar an oll, e saver eus ar garidou da vek an tour dre an diabarz. ●133. unan euz guerzidi mean ar garidou.

    ●(1921) GRSA 235. er seùel de haredeu en tour. ●(1924) ARVG Here 225. Gant e gorzenn dantelezet, e c'haridou koant.

    (2) =

    ●(1975) YABA 08.02. A pe vehè dein obér ur galideu de lakad ébarh en dud «hanihan» a gornad pureilh.

  • garifoul
    garifoul

    s. Piste, passage.

    ●(1983) PABE 34. (Berrien) garifoul, tr. «piste, passage.»

  • garig-kamm
    garig-kamm

    f. Mont war c'harig-kamm : aller à cloche pied.

    ●(1659) SCger 27a. aller a cloche pied, tr. «mont voar garic cam.» ●149b. mont voar garric cam, tr. «aller a cloche pied.» ●(1716) PEll.ms 542. Garic-cam, voar garic-cam, tr. « â clochepié, sur un pié, l’autre etant levé et racourci. » ●(1732) GReg 174b. A cloche pied, tr. «Garricq-camm. var garricq-camm.» ●Aller à cloche-pied, en sautant sur un pied, tr. «Mônet var garricq-camm.» ●(1752) PEll 327. Garig-cam, Var garic-cam, à cloche-pied, sur un pied, l’autre étant levé, & la jambe étant raccourcie par le pli du genou, en sorte que la jambe levée paroît courte.

    ●(1821) GON 229b. garrik-kamm, s.f. Je ne connais ce mot employé que dans la phrase suivante : Mond war garrik-kamm, tr. « aller à cloche-pied, sur un pied, l’autre étant levé. » ●(1876) TDE.BF 223b. C’hoari garik-kamm, s. f., tr. «jouer à cloche-pied.» ●(18--) CST viii. an hini a vale war e ziou c’har a ya pelloc’h da goueza, kaer a zo, eget an hini na fell d’ezan bale nemet a c’harrig-kamm !

    ●(1922) FHAB Gwengolo 262. bale nemet a c’harig kamm ! ●(1941) FHAB Gwengolo/Here 89b. (Tregon ha tro-dro) Garig-kamm = c’hoari garig-kamm ha troadig-kamm a zo heñvel.

  • garinep
    garinep

    voir garenep

  • garjen
    garjen

    coll. (phycologie) Algues échouées.

    ●(1920) KZVr 366 - 07/03/20. Garjen, tr. «algues rejetées par les flots.

  • Garlann
    Garlann

    n. de l. Garlan.

    (1) Garlann.

    ●(1834) SIM 165. person Garlan. (...) prespital Garlan. ●(c.1840) LED.bailloud 60. Cantic canet en ilis Garlan, en oferen-bred, ar sul 23 eus a vis eost 1840. ●(1878) EKG II 235. Gant-han edo paotred Plouezoc'h, Lanmeur, Garlan ha Plouian. ●(1890) MOA 20b. Garlan.

    (2) Garlantig paour.

    ●(1834) SIM 175. hac e gommun hanvet goechal Garlantic paour, a so deut da veza unan eus ar pinvidica eus a arrondissamant Montroulez, eviti da veza bian.

    (3) Nom de famille.

    ●(1970) NFBT 73 N° 553. Garlan.

    (4) [Toponymie locale]

    ●(1931) FHAB Ebrel/147. Pa 'z aer eus a Vontroulez da Lanveur, dre hent koz Lanuon, treuzer krec'h sant Nikolas, el lec'h ma vez graet, bep bloaz, d'ar 15 a viz here, ar foar vrudet hanvet Foar an Nec'h; tremen a raer e kichen maner ar C'hoz-Wern chapel santez Jenovefa, kestell Kerozar ha Kervolongar hag e kaver, en tu dehou, e kichen kroaz-hent Garlan, unan eus maneriou kaera Breiz-Izel : maner Kervezeg, savet er bloaz 1568.

  • garlantez .1
    garlantez .1

    f. & coll. –ioù, –où

    I. F.

    (1) Guirlande.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 253). Garllantes, guirlande.

    ●(1659) SCger 64b. Guirlande, tr. «Garlantez.» ●(1732) GReg 481b. Guirlande, couronne de fleurs &c., tr. «Garlantez. p. garlantezou.»

    ●(1876) TDE.BF 223b. Garlañtez, s. f., tr. «Guirlande, garniture d'autel ; pl. ●(1894) BUZmornik 596. eur c'harlantez bokedou.

    ●(1912) MMPM 5. garlantezou skeduz.

    (2) Couronne.

    ●(1499) Ca 90b. Garlantes. g. couronne / ou chappelet.

    II. Coll. Guirlandes.

    ●(1905) BOBL 09 septembre 51/3c. An iliz a oa dekoret gant garlantez ha glazur. ●(1933) ALBR 78. 100 kilometrad garlantez.

  • garlantez .2
    garlantez .2

    coll. Danses.

    ●(1659) SCger 149b. Garlantez, tr. «danses.»

  • garlantez-ban
    garlantez-ban

    =

    ●(1923) LZBt Gouere 20. Herie ar chapel-ze 'zo kempenet a fed, garlantez-ban e pign eus he lambrusk.

  • garlantezañ / garlanteziañ
    garlantezañ / garlanteziañ

    v. tr. d.

    (1) Enguirlander.

    ●(1876) TDE.BF 223b. Garlanteza, v. a., tr. «Orner de fleurs, de guirlandes.» ●(1890) MOA 239a. Enguirlander, tr. «Garlanteza, v. a.»

    ●(1914) DFBP 118b. enguirlander, tr. «Garlantezi.»

    (2) Couronner.

    ●(1732) GReg 225b. Couronner de fleurs, de lauriers, tr. «Garlanteza. pr. garlantezet.»

    ●(1922) EMAR 11. Da c'harlantezia da benn.

  • garlantezenn
    garlantezenn

    f. –où

    (1) Guirlande.

    ●(1907) KANngalon Mezheven 426. A dreuz ar ruiou e oue astennet garlantezennou kaer. ●(1910) MBJL 150. garlantezenno a weled e meur a lec'h. ●(1933) ALBR 78. goloet ma oant a vannielou, a c'harlantezennou.

    (2) Cercle du trépied.

    ●(18--) SAQ II 117. an trebez, pevar damm ennhan, tri droad hag eur c'harlantezen.

  • garlantezet
    garlantezet

    adj. Couronné.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 253). Garllanteset, (enguirlandé). ●(1499) Ca 90b. g. enchappellez. b. garlanteset.

  • garlanteziañ
    garlanteziañ

    voir garlantezañ

  • garleneg
    garleneg

    f. Palissade.

    ●(1933) OALD 45/206. Eur c'harleneg, o c'houriza ar peniti, a vire ouz an anevaled gouez da dostaat ouz al lochen.

  • garliz
    garliz

    coll. (ichtyonymie) Soles.

    ●(1732) GReg 872b. Sole, poisson de mer, tr. «Garlizenn. p. garlizenned, garlized, garliz.»

  • garlizenn
    garlizenn

    f. –ed, garlized (ichtyonymie) Sole.

    ●(1633) Nom 45a-b. Galeus, læuis, hinnulus : emissole : gar-lizen, leizen. ●47a. Solea, lingulaca : vne sole : vn qarr-lizen solen.

    ●(1659) SCger 111b. sole, tr. «garlesen.» ●149b. garlisen, tr. «plie.» ●(1732) GReg 872b. Sole, poisson de mer, tr. «Garlizenn. p. garlizenned, garlized, garliz.» ●824a. Cette sole frite n'est pas assez rissolée, tr. «Ne deo qet rouzet a voalc'h ar c'harlizenn fritet-mâ.» ●(1738) GGreg 42. garlizenn p. garlizenned, garlized, tr. «sole.» ●(1752) PEll 328. Garlisen, Sole, poisson de mer : & selon quelques-uns ; Plie, autre poisson un peu ressemblant à la sole.

    ●(1876) TDE.BF 223b. Garlizenn, s. f., tr. «Sole, poisson ; pl. garlized. 

  • garloc'henn
    garloc'henn

    f. (anatomie) Larynx. [sans doute cacographie pour garlochenn ; cf. garlonchenn sous gourlañchenn]

    ●(1927) GERI.Ern 171. garloc'henn f., tr. «Larynx (à Molène, M. Cuillandre.).» ●(1931) VALL 419a. Larynx, tr. «garloc'henn (à Molène).»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...