Devri

Recherche 'gwa...' : 619 mots trouvés

Page 2 : de gwagennus (51) à gwalarnet (100) :
  • gwagennus
    gwagennus

    adj. Onduleux.

    ●(1732) GReg 674a. Ondoiant, ante, tr. «Goaguennus.»

  • gwagrenn .1
    gwagrenn .1

    f. –où (anatomie) Glande.

    ●(1499) Ca 93b. Goagrenn in mesenn vide. ●136b. g. petite glande qui nait entre la chaer et le cuyr. b. goagrenn. ●(1633) Nom 259a. Tonfillæ : les glandes de la bouche aux enflambez : an gouagren á vez en guenou dan dut anflammet.

    ●(1659) SCger 62b. glande, tr. «gouagren.» ●123a. verbre, tr. «goagren.» ●(1732) GReg 459b. Glande, partie du corps, molle & spongieuse, tr. «Goagrenn. p. goagrennou. Van[netois] gouagrenn. p. ëu.»

    ●(1876) TDE.BF 233b. Goagrenn, gwagrenn, s. f., tr. «Loupe, glande ; pl. ou.» ●258a. Gwagrenn, s. f., tr. «Bubon, glande, loupe ; pl. gwragrennou, gwagrou.»

    ●(1900) KEBR 20. Ar goagren, tr. « La glande » ●Ar goagrennou, tr. « Les glandes ».

  • gwagrenn .2
    gwagrenn .2

    voir gwagenn .3

  • gwagrennañ
    gwagrennañ

    v. intr. Se former en glande.

    ●(1732) GReg 459b. Se former en glandes, tr. «Goagrenna. pr. goagrennet.»

    ●(1876) TDE.BF 258a. Gwagrenna, v. n., tr. «Bubon, glande, loupe.»

  • gwagrennek
    gwagrennek

    adj. Glandueux.

    ●(1876) TDE.BF 258a. Gwagrennek, adj., tr. «Glanduleux.»

  • gwagrennus
    gwagrennus

    adj. Glanduleux.

    ●(1732) GReg 459b. Plein de glandes, tr. «goagrennus.» ●Glanduleux, euse, composé de glandes, tr. «Goagrennus.»

  • Gwaianer
    Gwaianer

    m. Habitant d’Audierne.

    ●(1962) HYZH 33/6. Eus an annezidi e reer Gwaianiz, ur Gwaianer.

  • Gwaianiz / Gwaieniz / Gwazianiz / Gwazieniz
    Gwaianiz / Gwaieniz / Gwazianiz / Gwazieniz

    pl. Habitants d’Audierne.

    ●(1732) GReg 64a. Goazyanad. p. goazyanis.

    ●(1869) TDE.FB xviia. Goazianad, m. pl. Goazianiz. On les appelle aussi Penn merluz, tête de merluche, à cause de la grande quantité de merluches qu’on y pêche. ●(1890) MOA 19b. Habitant : goazianad ; pluriel, goazianiz.

    ●(1927) GERI.Ern 200. Gwa(z)ienad, pl. Gwa(z)ieniz. ●(1962) HYZH 33/6. Eus an annezidi e reer Gwaianiz, ur Gwaianer. ●(1964) CAIR 143b. Gwazianiz. ●(1969) LLMM 137/436. Gwaieniz ha Ploenegiz d'o zro a asur e oa Kêr-Is dirak Gwaien, war ur garregenn hir anvet ar Gambro (e galleg la Gamelle).

    ●(2003) TRMOR 118. Muioc'h a bak Pobed gant tachoù / Evit Gwaieniz gant higennoù.

  • Gwaien .1
    Gwaien .1

    I.

    (1) Aodiern.

    ●(1543) Cco 22. Odierne. ●(1548) Cco 65. odierne.

    ●(1656) HYZH 306-307, 2021, p. 47] (2 exemplaires connus : BNF LK7-558 & Rés. 8-LK7-558).">VEach 76. marc'hadour à Audiern, pazedo ô donet á Bourdell (...) vr carrec tost da Audiern. ●77. en aot á Audiern.

    ●(1847) FVR 113. enn abatti Kapusined-Audiern. ●114. a varvaz o fevar e Audiern. ●(1865) FHB 8/63b. Joacin Cosquer, o veva dioc’h he leve, en Odiern.

    ●(1907) DIHU 19/IV. Sant Rumon, patrom Audiern. ●(1931) FHAB Genver 7. N'ouzomp ket kalz a dra diwarbenn misionou Nevez, Eskibien, Aodiern, Primelin, Sant-Tujan, Riek, Merleak, Koray.

    (2) Gwazien / Gwaien.

    ●(1716) PEll.ms 635. Gwazien est en Breton le nom de la petite ville d’Audierne petit havre sur l’extremité Occidentale de Cornwaille. on prononce ordinairement Gwahien, Z se changeant en aspiration douce. ●(1732) GReg 64a. Goazyen. goayen.

    ●(18--) OLLI 1063. Kanaoennou Lannic ar Men deuz Goyen. ●(1855) OLLI 136. Buez nevez Sant Raymond-Nonnat, Patrom eus a ilis Goayen. ●(1857) CBF 130. Gwazien. ●(1860) BAL 155. e Montroulez, e Eussa, Molenez, Enez-Vaz, e Sant Vaze Pennarbed, a var dro ; e Landerne, er Faou, e Kemper, Concarne, Pont-Abbat, Gouaien, Enez-Sizun, Douarnenez ; etc. ●(1860) BAL 155. e Montroulez, e Eussa, Molenez, Enez-Vaz, e Sant Vaze Pennarbed, a var dro; e Landerne, er Faou, e Kemper, Concarne, Pont-Abbat, Gouaien, Enez-Sizun, Douarnenez; etc. ●(1865) FHB 4/28a. An Aotrou Noblets a ieaz goude-ze da C’hoaien. ●(1869) TDE.FB xviia. Goazien, Goahien. ●(1870) FHB 262/4a. an tarzou ne eonnennent ket cals var ar Gambr-Vor (La gamelle) a veler aroc mont e Porz Goaien. ●(1876) TDE.BF 262b. Gwazien. ●(1879) BAN 125. Eus Pont-’n-Abad, ar missioner a ieas da Voazien. ●127. Dom Mikel ne chomas ket pell e Goazien. ●(1879) BMN 165. Hor missioner a ieas goude da Voaïen. ●(1879-1880) SVE 177. Goaïenn. ●(1890) MOA 19b. Goaïen, Goazien ; Goahien. ●(1890) RDTp (1891) VI/661. Ma lien flod Goaien o sec'ha ! / Piou gasso kelou da Voaien, / Colled ar flod, nemed unan? (...) Cant intanvez, deuz a Voaien, / A gassas gant' ho cant lisser ven. ●(c. 1890) CFB 42b. Goazien. ●(1893) IBR 339. Goyen. ●391. tud Gwazien. ●(1894) BUZmornik 894. Konk-Kerne, Pont-'nn-Abad, Goaien, ar Faou, Enez-Sizun hag e leiz a barreziou all.

    ●(1905) ALMA 64. Goahien. ●(1909) FHAB Meurzh 71. tost da Voayen. ●72. e kreiz ar mor e boae Goayen. ●(1918) KRVT 259/2d. dirag Gwazien. ●(1922) BUBR 22/325. merdeidi Goayen, ar Gilvinek, Konk, Kemeled, Eusa. ●(1924) ZAMA 53. Etre Goayen ha Beg-ar-Raz e oa gwechall-goz kalz a vaneriou. ●(1927) GERI.Ern 200. Gwa(z)ien. ●(1928) FHAB Ebrel 4/133. pa oa pinvidik mor pesketerien Poulldahu, Goaïen. ●(1931) FHAB Gouere/270. E bro ar C'hap c'hoaz e kaver listri kizellet er vein e iliz koz Goayen, e Goulien hag e Poullan. ●(1934) BRUS 297. Goien. ●(1962) HYZH 33/6. Gwaien. Setu anv ar porzh-mor-se. Lavaret e vez Kêr-Waien. ●(1968) PENM 178 [= 1890 RDTp VI/661]. Kant intanvez euz a Waiaen / A gasas ganto kant lisser wenn. ●(1970) BHAF 174. E rag-porz Gwaïen, e Lanneved, emañ or batimant o hortoz ahanom.

    II. (Noms des habitants)

    (1) Gwaianiz / Gwazianiz : habitants d’Audierne. Voir Gwaianiz / Gwazianiz

    (2) Gwaianer : habitant d’Audierne. Voir Gwaianer

    (3) Tud Gwaien : habitants d’Audierne.

    ●(1893) IBR 391. tud Gwazien.

    III.

    (1) (Dicton)

    ●(2003) TRMOR 118. Muioc'h a bak Pobed gant tachoù / Evit Gwaieniz gant higennoù.

    (2) (Blasons populaires) Voir Pennoù merluz, Pennoù sardin.

    IV. [Toponymie locale]

    ●(1870) FHB 262/4a. an tarzou ne eonnennent ket cals var ar Gambr-Vor (La gamelle) a veler aroc mont e Porz Goaien.

    ●(1918) KRVT 259/2d. aet a-stok ha manet sac’het war gerreg ar Gammell, dirag Gwazien. ●(1970) BHAF 174. E rag-porz Gwaïen, e Lanneved, emañ or batimant o hortoz ahanom. ●(1977) COCS 44. La "gamelle" (en breton : ar gambro; kamm ero : sillon courbe) est une barrière rocheuse située en mer, face au port d'Audierne, et qui affleure à marée basse. On prétend qu'il s'y trouve des dalles taillées de main d'homme, et que ce sont des restes de la ville d'Ys. ●(1986) HYZH 167-168/59. Gambro : le gamereau, la gamelle devant le port d'Audierne; "ar Gambro a zizolo".

  • Gwaien .2
    Gwaien .2

    hydronyme Ar Gwaien : Le Goyen (source à Pennwaien en Ploneïs, embouchure à Audierne).

    ●(1904) BOBL 24 décembre 14/3a. e porz Ar Goaïen. ●(1910) ISBR 8. Er Goien e hra porh Goien e tineù ér mor. ●(1914) ARVG Mae 80. Ar Goayen, a dremen dre Bonte-Kroaz hag a dinaou er mor dirak kêr Goayen. ●(1927) CONS 360. Hag ar Goaien, gant he forz stouvet gant an trez ? ●(1969) LLMM 137/428. Troc'het eo ar vro-mañ diouzh ar C'hab-Sizhun gant ur stêr a reer anezhi ar Gwaien, hag en em daol e porzh-mor Gwaien. ●137/436. Ar stêr a zo kaoz anezhi, hag a zeue betek amañ, a oa ar Waien, hag en em daol bremañ e Bae Gwaien. ●(1986) HYZH 167-168/64. kemer a ra ar Gwaienn (Goayenn) e vouezenn e Ploneis (de gwazh).

  • Gwaieniz
    Gwaieniz

    voir Gwaianiz

  • gwaier
    gwaier

    m. (Mon) gars.

    ●(1968) LOLE 65. me, gwaïer, a zo enseller euz ar Milis, ya, mab ! ●(1970) BHAF 109. Gweled a rez, gwaïer, ne oan ket diwezad. ●245. Deus da weled, goaïer. ●(1974) LLMM 164/183. Gwelloc'h eo dit-te, gwaier, sachañ da reor ganit. ●383. Goaïer, gwaïer. Tregeriad-rik evid paotr. «Ya, goaïer, te a zo eur c'hwill !» «Selaou 'ta, gwaïer !» Da lavared eo : «Selaou 'ta ma faotr !» ●(1975) BAHE 87/13. Gwaier : paotr, ma faotr.

  • gwailhenniñ
    gwailhenniñ

    v. intr. Boire. (?) cf. gwelien (?).

    ●(2002) TEBOT 7. Peogwir 'c'h omp bemnoz / Oc'h ont da wailhenniñ *[da lonkañ].

  • gwain
    gwain

    voir gwain-aod

  • gwain-aod
    gwain-aod

    coll. (botanique) Chiendent qui pousse sur les dunes, élyme boréo-atlantique Elymus farctus.

    ●(1923) FHAB Genver 32. evel an treuzyeot (louzaouen-ar-c'hi, gwein). ●(1924) FHAB C'hwevrer 62-63. mont war an tevenn gant Paol da glask gwriziou gwenod evit ober eur valaenn nevez (…) Eun dervez edont o daou o turiat an traez da gaout gwriziou. ●(1942) VALLsup 33a. Chiendent de grèves, qui pousse sur les dunes, tr. «gwain (L. ar Fl[oc'h].»

  • gwainañ
    gwainañ

    v. intr. (agriculture) Retourner en friche.

    ●(1941) SAV 22/28. (Pleiben, Gwezeg, Santoz) Goaina, verb. Dont da veza distuz ha gouez. Sk : Dont a ray ar park-mañ da c'hoaina ma ne vez ket labouret gwelloc'h eget bremañ.

  • gwainet
    gwainet

    adj. (agriculture) En friche.

    ●(1941) SAV 22/28. (Pleiben, Gwezeg, Santoz) Hemañ n'eo nemet eun tamm douar goainet.

  • gwak
    gwak

    adj.

    I. Attr./Épith.

    A.

    (1) Mou.

    ●(1499) Ca 32b. Carer a fourondec goac. g. celuy qui ayme formage mol. ●93b. Goac. g. mol. ●(c.1500) Cb 94a. [goac] Jtem hic molliculus / li. g. vng petit mol. b. goacyc. ●(1633) Nom 61a. Ouum edurum : œuf à demy dur, à demy mollet : vy anter calet, hac anter gouac. ●65a. Lac pressum : mol fourmage : fourmaig goüac. ●99a. Pix liquida, fluida : poix coulante : pecq gouacq na ve quet calet. ●244b. Æstus : sable moite & qui s'enfonce : træz leiz ha gouac pehiny á ya dan gouelet.

    ●(1659) SCger 80b. mol, tr. «goac.»

    ●(1876) TDE.BF 233b. Goak, gwak, adj., tr. «Mou, tendre, parlant de la cire, des fruits, etc.»

    ●(1905) KANngalon Mae 402. goak evel koar.

    (2) Tendre (à mâcher).

    ●(1633) Nom 75b. Faba fresa : febue tendre : fa tener, fa gouac.

    ●(1908) KMAF 61. kig gwak ha flour. ●(1969) BAHE 60/50. Polo a flume gant dudi un dornad boued gwak.

    (3) (en plt d'un fruit) Trop mûr.

    ●(1732) GReg 633a. Poires molles, tr. «pèr goacq.»

    (4) (Lit) souple, confortable.

    ●(1732) GReg 633a. Lit mou, tr. «ur guële goacq.»

    (5) (en plt d'un terrain) Marécageux, mou.

    ●(1983) PABE 143. (Berrien) re wag ei (lire : eo) ar prad, tr. «la prairie est trop marécageuse.»

    (6) Vide.

    ●(1905) BOBL 21 octobre 57/1b. Nez-hi hon c'hof a vije gwag.

    B. sens fig. Facile à former, à modeler.

    ●(1910) MBJL 118. mouezio gwak ar vugale.

    C. (en plt de qqn)

    (1) Faible.

    ●(1580) G 480. Peauryen goac a taguer hep esper quertery, tr. «Les pauvres faibles, on les étrangle sans espoir de pitié.»

    ●(1874) POG 32. Bed ounn, siouaz ! digristen, gwag ha faller. ●(1879) BMN vi. Mes anaout a rea he dud goag. ●(1884) LZBt Meurzh 61. N'eo ket fall ann dud, goak int ha diek enn ho rilijion.

    ●(1902) PIGO I 218-219. ar re wakan a digouee 'n hon zouez. ●(1907) AVKA 292. Ar spered a zo prim da n-am dougen d'ar vad ; ar c'horf gwâg d'en ober. ●(1908) PIGO II 3. e vugale henan 'oa c'hoaz gwak da vont war al labour. ●(1929) EMPA 17. rak c'houi etrezoc'h a zo re wag c'hoaz, evit dougen treou ker pounner-man.

    (2) Bezañ re wak ouzh ub. : être trop tendre avec qqn.

    ●(1977) DAHG 59. Re vat ha re wak e vezer ouzh ar c'hozh touseg-mañ, a rac'hoanas ar c'hastellour yaouank en ur grizañ e dal.

    (3) Bezañ gwak ouzh : être sensible, peu résistant à.

    ●(1890) MOA 463b. Sensible au froid, tr. «goak oc'h ann amzer ien.»

    II. Épith.

    A. (en plt de qqn)

    (1) Korzenn wak : chiffe molle.

    ●(18--) SAQ II 153. rak, petra omp-ni ? Eur gorzen wag, displed, – eur spered amc'houlou, – eur galoun techet d'an droug ?

    ●(1924) FHAB Kerzu 456. Anez d'eoc'h c'houi e vijen bet eur gorzenn wak.

    (2) Krener gwak : homme très peureux, couille molle, chiffe molle.

    ●(1919) BUBR 2/43. Peadra o doa ar c'hrenerien gwak da veza mantret.

    B. (en plt de qqc.) Koad-gwak : aubier.

    ●(1982) PBLS 454. (Sant-Servez-Kallag) koad gwag, tr. «aubier.»

    III. Adv.

    (1) Sans conviction, sans ferveur.

    ●(1874) POG 25. pardon euz ann holl vad n'am euz ket great hag a dléenn ober, pe am eus great gwag.

    (2) Gwisket gwak : habillé confortablement, douilletement.

    ●(1874) POG 138. Eun den gwisket gwag ? Ar re gwisket gwag a zo o choum e palechou ar rouane.

    (3) Délicatement.

    ●(1575) M 222. bezaff re goac maguet, tr. «être trop délicatement nourris.»

  • gwakaat
    gwakaat

    v.

    I. V. tr. d. Amollir.

    ●(c.1500) Cb 94a. g. estre mol / amollir. b. goacat.

    ●(1659) SCger 6b. amollir, tr. «goacaat.» ●80b. mollir, tr. «goacat.» ●150a. goaca, tr. «amollir.» ●(1732) GReg 33b. Amolir, rendre moins dur, tr. «goacqaat. pr. goacqéet.» ●633a. rendre mou, ou molle, tr. «goacqaat.» ●(1774) AC 56. goagoat ar coënf, tr. «ramollir les tumeurs.»

    ●(1914) DFBP 272a. ramollir, tr. «Gwakaat.»

    ►absol.

    ●(1633) Nom 277b. Malagama : emplastre remollitif : palastr euit gouachat (lire : gouacahat). ●275b. Med emolliens : medecine pour attendrir & mollifier : medicinerez euit tenerahat ha gouacahat.

    II. V. intr.

    A. S'amollir.

    ●(1732) GReg 33a. S'amolir, devenir moins dur, tr. «Goacqaat.» ●633a. devenir mou, ou molle, tr. «goacqaat.»

    ●(1876) TDE.BF 258a. Gwakaat, v. n., tr. «Devenir mou, tendre.»

    ●(1906) BOBL 20 octobre 109/3b. ar plouz a waka hag a ve ismoret mad gant al loned.

    B. sens fig.

    (1) Attendrir.

    ●(1866) LZBt Gwengolo 197. gwakaat a ra ar c'halono dir.

    (2) Mûrir.

    ●(1972) BAHE 75/4. Ret eo d'ar speredoù gwakaat, meüriñ dezho da vezañ prest da zegemer ar bruderezh-se.

  • gwakadur
    gwakadur

    m. –ioù Ramollissement.

    ●(1931) VALL 620b. Ramollissement, tr. «gwakadur.»

  • gwakal
    gwakal

    v. intr. Coasser.

    ●(1868) FHB 196/319a. da vlejal pe da voacal evel ar ranet so aze er poullou dour.

  • gwakaus
    gwakaus

    adj. Ramollissable.

    ●(1931) VALL 620b. Ramollissable, tr. «gwakaüs.»

  • gwakel
    gwakel

    f. –ioù (habillement) Bourrelet pour retenir la jupe.

    ●(1931) VALL 77b. Bourrelet ; pour retenir la jupe, tr. «gwakel C[ornouaille] f.»

  • gwakell
    gwakell

    f. –où = (?).

    ●(1906) BOBL 30 mars 80/3a. Pa welet Yeun o tond hag o vond gant e zivesker gwakellou, en deuz an ear euz eun den n'eo stard var he gillerou. (…) Yeun ar gwakellou a zo ato a du gant ar maer.

  • gwakol
    gwakol

    m./f. –ioù

    (1) (harnachement) Collier de cheval.

    ●(1499) Ca 93b. Goacol. g. bourel. l. epitacium / cii.

    ●(1732) GReg 180b. Collier de cheval, tr. «Goacqol. p. goacqolyou.»

    ●(1867) MGK 7. ar c'houzoug er wakol. ●(1868) FHB 194/304a. boazet dioc'h colier, goakol ha sugel. ●(1876) TDE.BF 233b. Goakol, s. m., tr. «Collier de cheval à la charrette.»

    ●(1909) FHAB Gwengolo 266. Petra zonjfac'h eus eun amparfall hag a deufe, heb anaout na goakol na kleür.. ●(1931) VALL 77b. collier de cheval, tr. «gwakol m. et f. pl. iou.» ●(1932) BRTG 55. obér kakolieu d'em léieu.

    (2) (habillement) Hausse-col.

    ●(1744) L'Arm 182b. Hausse-cou, tr. «Gacol unn Offiçourr.» ●(1745) BT 330. ur gacol aleurétt, tr. «un hausse-col dore (lire : doré).»

    ●(1876) TDE.BF 233b. Goakol, s. m., tr. «Il se dit aussi, par ironie, du hausse-col des officiers, lequel était très-large autrefois et servait d'armure.»

    (3) Cangue, instrument de torture.

    ●(1843) LZBg 1añ blezad-2l lodenn 39. Beta nezé ne oé quet bet hoah laqueit cacolieu d'er vissionnerion. ●41. en doé poén é touguein é hakol. ●42. lamet guet-n-emb hur gakolieu. ●53. ma oé bet laqueit ur gacol ar é houg. ●54. rein dehou é gakol. ●58. lemel guet er vartyrèd ou hakoleu.

  • gwakolet
    gwakolet

    adj. À qui l'on a mis une cangue.

    ●(1843) LZBg 1añ blezad-2l lodenn 60. ean é hunan e chomas gacolet.

  • gwakoliañ
    gwakoliañ

    v. tr. d.

    (1) Mettre un collier (à un cheval).

    ●(1931) VALL 132a. Collier ; de cheval gwakol m. et f. pl. iou (d'où mettre un collier gwakolia).

    (2) sens fig. Marier.

    ●(1927) TSPY 31. Me a laka e vezo diaes gwakolia ho merc'h.

    (3) Mettre une cangue à.

    ●(1843) LZBg 1añ blezad-2l lodenn 60. Ol é oent bet gacolet. ●70. ni e chonge é hellamb bout gacolet aben en trenoz vitin.

  • gwakolier
    gwakolier

    m. –ion Bourrelier.

    ●(1732) GReg 111a. Bourrelier, qui fait des harnois de chevaux de charrette &c, tr. «goacolyer. p. goacolyeryen.»

    ●(1876) TDE.BF 258b. Gwakoler, s. m., tr. «Faiseur de colliers appelés gwakol.»

    ●(1903) MBJJ 330. pe oakolier pe gereer.

  • gwakted
    gwakted

    f. Mollesse, souplesse.

    ●(1732) GReg 633b. Molesse, qualité des corps mous, tr. «goacded.»

    ●(1931) VALL 306b. Flaccidité, tr. «gwakted.»

  • gwakter
    gwakter

    m.

    (1) Mollesse, souplesse.

    ●(1499) Ca 93b. [goac] Jtem hec mollicia mollicie. g. mollesse. b. goacder.

    ●(1659) SCger 150a. goacder, tr. «mollesse.» ●(1732) GReg 633b. Molesse, qualité des corps mous, tr. «goacder.»

    ●(1931) VALL 306b. Flaccidité, tr. «gwakter.»

    (2) sens fig. Mollesse, indolence.

    ●(1866) LZBt Gwengolo 193. tamall d'imp hon-unan hon gwakder.

  • gwal .1
    gwal .1

    f.

    (1) Bâton.

    ●(1866) FHB 63/83b. lacaat a ris va boutou, kemer a ris va goal, hag eun den evit va hencha, ha me da vale.

    ●(1905) BOBL 22 juillet 44/3a. ha gant eur wall, e oa bet eürus awalc'h da c'hallout checha ar plac'hik er-meaz.

    (2) Baguette.

    ●(1868) SBI I 16. gant-ho peb a walic wenn, tr. «chacun une baguette blanche.»

    ●(1936) FHAB Meurzh 111. kemeret ur wallig d'ober d'ezan bale. ●(1940) SAV 17/13. flemmus evel eur wal. ●(1962) GERV 10. eur wal ivin kalet beget.

    (3) Aune (mesure).

    ●(1913) KOME 8. ma valefen gant dilhad a 35 lur ar wal war ma c'hein !

    (4) local. (botanique) Saules, osiers.

    ●(1970) GSBG 129. (Groe) gwal, tr. «saules, osiers.»

  • gwal .2
    gwal .2

    f. –où

    (1) Voile.

    ●(1896) GMB 339. pet[it] Trég[uier] goalo, des voiles, sing. eur voal, un voile (du français).

    ●(1911) BUAZperrot 46. Eur oual du a guze he bleo. ●111. eur oual wenn kann.

    (2) (marine) Voile.

    ●(1911) BUAZperrot 120. evel eur oual ouz eur vern.

  • gwal .3
    gwal .3

    f. -où (marine) Virure extérieure du bordé, la plus épaisse de la muraille d’un navire en bois.

    ●(1744) L’Arm 299b. Précintes, tr. « Gouale.. leu. f. »

  • gwal-bave
    gwal-bave

    f. Caniveau.

    ●(1955) STBJ 126. Soñj mat am eus c'hôaz eus ar stêr Garonna, ken lous an dour enni hag er wal-bave du-mañ dirak hon ti, e-pad eur gaouad arne.

  • gwal-garr
    gwal-garr

    f. gwaloù-karr Timon.

    ●(1732) GReg 922b-923a. Timon, parlant de carosse, de charrette, &c., tr. «goal garr. p. goalaou qarr.»

    ●(1955) STBJ 102. e krogis er wall-garr da vont da charreat mein. ●(1962) GERV 35. koubladou mirc'hed bihan ha herrus, unan a bep tu d'ar wal-garr.

  • gwal-gebr
    gwal-gebr

    f. (charpenterie) Chevronnière.

    ●(1986) CCBR 30. (Brieg) chevronnière, tr. «gwal-gebr.»

  • gwal-gein
    gwal-gein

    f. (anatomie) Colonne vertébrale.

    ●(1958) BRUD 3/26. Chouket e wal-gein kement hag hini eun teurtig. ●(1960) PETO 51. tizet en e wal-gein.

  • gwalañjer
    gwalañjer

    m. Tristesse.

    ●(1927) GERI.Ern 196. gwalañjer m., tr. «Tristesse, agitation de l'esprit, chagrin.» ●(1931) VALL 107a. Chagrin, tr. «gwalañjer m.» ●759b. Tristresse, tr. «gwalañjer m.»

  • gwalañjeret
    gwalañjeret

    adj. Contristé.

    ●(1869) TDE.FB 205a. Etre contristé, tr. «beza gwall añjeret. C.»

  • gwalañjeriñ
    gwalañjeriñ

    v.

    (1) V. tr. d. Chagriner.

    ●(1927) GERI.Ern 196. gwalañjeri, v. a., tr. «troubler, inquiéter, contrister.» ●(1931) VALL 107a. Chagriner, tr. «gwalañjeri.» ●151b. Contrister, tr. «gwalañjeri.» ●761b. Troubler au moral, tr. «gwalañjeri.»

    (2) V. intr. Se chagriner.

    ●(1927) GERI.Ern 196. gwalañjeri, v. n, tr. «se contrister.» ●(1931) VALL 107a. Se chagriner, tr. «gwalañjeri.» ●151b. Se contrister, tr. «gwalañjeri.»

  • gwalarn
    gwalarn

    m./f.

    I. (géographie)

    A.

    (1) Nord-ouest.

    ●(1732) GReg 660b. Nord-oüest, tr. «Goalorn. goalern.» ●(1744) L'Arm 169a. Galerne, tr. «Golerne. m.»

    ●(1849) LLB 823. Én tu doh er holern. ●(1876) TDE.BF 258b. Gwalarn, s. m., tr. «Nord-ouest.» ●(1889) ISV 454. Etre daou setu er woalern / Coumoullen du ken na lugern.

    ●(1913) RNDL 69. a houlern de hevred, tr. «du noroît au suroît.» ●(1979) VSDZ 73. (Douarnenez) Setu deut an avel da guitaat ar walarn, hag a teuemp re war ar c'hevart, tr. (p. 236) «Et voilà le vent qui quitte le nord-ouest, et nous faisions route trop au sud-est.»

    (2) Vent qui vient du nord-ouest.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 263). goalarnn, vent de galerne.

    ●(1915) MMED 106. Pa deue an avel diroll da heja oll gouez ar c'hoat (...) mouez Salaün a zave dreist mouez ar goalarn.

    (3) Er gwalarn da : an nord-ouest de.

    ●(1920) LZBl Gouere 352. 80 leo bennag er gwalarn da Noumea.

    B. Épith.

    (1) Qui vient du nord-ouest.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 263). auel goalarnn, vent de galerne. ●(1499) Ca 13b. Auel gualern. gallice. vent de septentrion.

    ●(1849) LLB 57. Pé d'en ahuel golern, pé d'en ahuel gevret.

    (2) Tu gwalarn : côté/partie nord-ouest, septentrion.

    ●(1910) MBJL 3. en tu gwalarn eus an Europ. ●29. en tu gwalarn d'an Europ.

    II. sens fig.

    A.

    (1) Remontrances vives.

    ●(1919) DBFVsup 2a. alern (Pont[ivy], s. tr. «remontrances vives, vivacité.» ●(1939) RIBA 90. Seùel e hra arnehon halern en diaol.

    (2) Bout e gwalarn : être en colère (après quelqu’un) ; bouder.

    ●(1919) DBFVsup 2a. bout én alern, tr. «crier après quelqu'un.» ●27b. bout é golern, tr. «être en colère, bouder.»

    B. =

    ●(1939) RIBA 96. Ag un halern éh è d'un habo.

    III. Bout e gwalarn : être en colère, bouder.

    ●(1927) (G) GERI.Ern 196. Bout é gwalarn, tr. E. Ernault «être en colère, bouder.»

  • gwalarn-gornaoueg
    gwalarn-gornaoueg

    m. Ouest-nord-ouest.

    ●(15--) Cal 8 (GMB 408). goallarn gornaouec «oest noroest»

    ●(1732) GReg 112. Oüest-noroüest, tr. «Goalorn-Cornau[c].»

  • gwalarn-izel
    gwalarn-izel

    m. Nord-ouest quart ouest.

    ●(1902) LZBg Du 195. deu visionér ag er Mongoli golern-izél.

  • gwalarn-ster
    gwalarn-ster

    m. Nord-nord-ouest.

    ●(1836) FLF 9. dans le langage des marins du Conquet (...) goal-arn-ster, le nord-nord-ouest.

  • gwalarn-sterenn
    gwalarn-sterenn

    m. Nord-nord-ouest.

    ●(1732) GReg 660b. Nord-nord-oüest, tr. «Goalorn-sterenn.» ●(1744) L'Arm 398a. Nord-Ouest, tr. «Golêrne-Stirênn.»

    ●(1876) TDE.BF 258b. Gwalarn-steren, s. m. Avel gwalarn-sterenn, tr. «Vent du nord-nord-ouest»

    ●(1907) FHAB Du 261. Setu perag, ear al linen n'eo ket lazus, hag hini ar goalarn-steren a c'heller da c'houzanv. ●(1970) GSBG 95. (Groe) gwalarn-sterenn, tr. «nord-nord-ouest.»

  • gwalarn-uhel
    gwalarn-uhel

    m. (géographie) =

    ●(1897) EST 30. tost d'er holern ihuel.

  • gwalarnadur
    gwalarnadur

    m. Colère.

    ●(1932) BRTG 65. alernadur hé zud.

  • gwalarner
    gwalarner

    m. –ion Membre du mouvement «Gwalarn».

    ●(1933) ALBR 58. a skrive d'in eur Gwalarner.

  • gwalarnerezh
    gwalarnerezh

    m. = obererezh gwalarniñ.

    ●(1939) RIBA 133. goudé alernereh é hroah.

  • gwalarnet
    gwalarnet

    adj. Qui est de travers.

    ●(1919) DBFVsup 27b. golernet, tr. «qui est de travers.» ●(1925) DIHU 166/241. ur ioh tud golernet a spered.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...