Devri

Recherche 'ru...' : 222 mots trouvés

Page 2 : de ruiadenn (51) à run (100) :
  • ruiadenn
    ruiadenn

    f. Litière.

    ●(1925) SFKH 6. ean e hras lakat ar é borh ur ruiaden vat a lann, spern, drein… ●Hui zou honet aben de grollein ar er ruiaden-sé e vou arriù plén ha braù.

  • ruilh .1
    ruilh .1

    m. & adv.

    I. M.

    A.

    (1) Roulement.

    ●(1732) GReg 832a. Roulement, tr. «Ruilh. p. ruilhou.» ●Roulement d'yeux, tr. «Ur ruilh lagad. ar ruilh eus an daulagad.» ●Un roulement de voix, tr. «Ur ruilh mouez.»

    (2) (marine) Roulis.

    ●(1732) GReg 832a. Roulis, le roulis d'un vaisseau, tr. «Ar ruilh eus a ul lestr.»

    B. [au plur.] Tours, agissements, aventures, exploits.

    ●(1909) FHAB C'hwevrer 42. ruilhou ar Genvreuriez abaoue n'eo (lire : m'eo) savet. ●(1909) FHAB Here 300. an holl ruilhou o deus great. ●(1915) HBPR 228. Ruillou ar Chouanted er Finistere. ●(1925) FHAB Ebrel 125. ar ruilhou brasa a rejont, epad meur a gant vloaz. ●(1936) PRBD 100. Ruillou fall Staviski hag e vignonet.

    C. Ober ur ruilh.

    (1) Faire une roulade.

    ●(1868) FHB 192/282a. ar marc'h en doa great eur ruil.

    ●(1925) BUAZmadeg 4. Ar paotrik, guella ma c'helle, a reaz eur ruilh dreist an treujou.

    (2) Faire un somme.

    ●(1955) BLBR 85/4. lod all o kousket pe da vihana oc'h ober eur ruilh a-raok kregi adarre. ●(1982) PBLS 174. (Sant-Servez-Kallag) rugn, ruilh, tr. «sieste, petit somme.»

    (3) = (?) Devenir (?).

    ●(1872) ROU 91a. Je verrai quel m[anège] il fera, tr. «me velo pese ruill a rai (veut dire aussi, quelle issue).»

    II. Adv.

    A. A-ruilh.

    (1) En roulant.

    ●(17--) EN 2940. hac a ruil (e)hy er stanc, tr. «et tu iras rouler dans l'étang.»

    ●(1913) KZVr 25 - 24/08/13. A-ruilh, tr. «en roulant.» ●(1932) KWLB 21. Pa 'z a an dour a-ruilh diouz ar bern-teil.

    (2) (jeu de boules) Tennañ, mont a-ruilh : pointer.

    ●(2004) LBBCA 93. Tu tires ou tu pointes ? tr. «Tennañ 'ri a dach pe a-ruilh ?» ●Tu pointes, tr. «kae a-ruilh.»

    B. A-ruilhoù : en roulant.

    ●(1903) MOAO 12. A bep tu d'in n'euz nemed dour / Ouz va lipat gant e deod flour, / Pe o tilammet a ruillou / Vel meneziou, tr. «roulant ses vagues énormes comme des montagnes.» ●(1919) MVRO 10/1d. Konan a deuas ac'hano d'an iliz evel a ruilhou. ●(1925) FHAB Du 429. e tigasas anezi a-ruillou d'ar ger.

  • ruilh .2
    ruilh .2

    m. Maen-ruilh : pierre qui roule.

    ●(18--) SAQ I 312. e vezond dindan hon troad eur mean-reuill mad d'hon diskar.

    ●(1908) FHAB Gwengolo 272. An hini a c'hell lakât eur meanik ruilh da jom war e benn a vô dimezet araok bloaz. ●(1943) FATI 62. an azen, a dreuzkamme war ar vein ruilh.

  • ruilh .3
    ruilh .3

    voir ruilhal

  • ruilh-diruilh
    ruilh-diruilh

    adv. En roulant.

    ●(1921) FHAB Du 302. Spezou eskern digik (...) / Er vered a boulze ar mein-bez ruilh-diruilh.

  • ruilhadeg
    ruilhadeg

    f. –où (marine) Roulis.

    ●(1732) GReg 832a. Roulis, le roulis d'un vaisseau, tr. «ruilhadecg ul lestr.»

  • ruilhadenn
    ruilhadenn

    f. –où

    (1) Roulement.

    ●(1732) GReg 832a. Roulement, tr. «ruilhadenn. p. ruilhadennou.»

    (2) Roulade.

    ●(1878) EKG II 183. Eun tamm ruilladenn a reaz [ar c'houeriad], mez goude-ze ne finvaz ken…

    (3) (jeu) Jet d'une boule en pointant.

    ●(1932) ALMA 158. Da Job ar ruilladen genta, / D'ar re-all : harpa pe freuza.

    (4) (musique) Ruilhadenn-gan : roulement.

    ●(1732) GReg 832a. Un roulement de voix, tr. «ur ruilhadenn gan.» ●Faire des roulements de voix, tr. «Ober ruilhadènnou can.»

  • ruilhadur
    ruilhadur

    m. –ioù Action de rouler.

    ●(1732) GReg 832a. Action de rouler, tr. «ruilhadur.»

  • ruilhaig
    ruilhaig

    m. C’hoari ruilhaig : jouer à rouler.

    ●(1985) AMRZ 242. Foenneg Leslaou-Vihan a oa kemend a draoñ ganti ma vezem eno o c'hoari ruillaig. Pa hellem lakaad ar paotrezed da ruill, euz an neah d'an traoñ, o haravellou en ear, e veze lorh ennom.

  • ruilhal / ruilhañ / ruilh
    ruilhal / ruilhañ / ruilh

    v.

    I. V. intr.

    A.

    (1) Rouler.

    ●(1499) Ca 177b. Ruill. g. […] l. rutorium / rii. ●(c.1500) Cb. Ruill. g. rouler. l. rutorium / rij. ●(1521) Cc [ruill]. Ruill. ga. rouler. la. hoc rutorium / rij.

    ●(1659) SCger 170a. ruilla, tr. «rouler.» ●(1732) GReg 832a. Rouler, se mouvoir circulairement, tr. «Ruilha. ruilhal. ppr. ruilhet.»

    (2) (en plt d'un véhicule) Rouler.

    ●(1909) KTLR 32. ar c'hirri a ruille paravia.

    (3) (en plt du sang, de l'eau, etc.) Couler à flots, en quantité.

    ●(1878) EKG II 83. guelet ar goad o ruilla dre-oll. ●(1894) BUZmornik 87. enn eur lakaat ar goad da ruill.

    ●(1911) BUAZperrot 402. goad ar verzerien a ruilhas. ●433. an dour a ruilhe gant herr. ●(1957) BLBR 98/14. Gwad peb rummad tud o tond war an douar a rank ruilh a flao.

    (4) Produire un effet de roulement.

    ●(1838-1866) PRO.tj 177. Va bleo mélen (…) / Var ma chupenn a ruilhe rodellet.

    B. sens fig. Rouler (dans la tête de qqn).

    ●(1859) MMN 32. ar sonjesonou a ruille dre va speret en eur vont kuit eus an Ilis.

    II. V. tr. d.

    A.

    (1) Rouler, faire rouler.

    ●(1557) B I 470. Chetu an pip ann orriplaff / Ameux quet caffet da quentaff / Evit he ruyllaff, tr. «Voici ce que je viens de trouver : c'est le tonneau qui lui fera le plus de mal en roulant ainsi, car il est léger.»

    ●(1732) GReg 832a. Rouler, faire mouvoir circulairement, tr. «Ruilha. ruilhal. ppr. ruilhet.»

    ●(1878) EKG II 215. ar mor (...) o ruilla ar biliennou an eil var gorre e-ben. ●(1880) SAB 228. un Eal, a ruillas ar meen braz divar ar bez goullo.

    ●(1902) PIGO I 12. tri den 'm euz gwelet, avad, o ruial, gant pep a sparl, eun û war-draoun gant ar vourc'h. ●(1925) BRUD n° 11, 12, 14, 15, en 1963 par Emgleo Breiz, Brest, graphie et pagination différentes de l’édition de 1925, puis en 2003 une édition bilingue par Skol Vreizh préparée par Bernard Cabon)">BILZ 173. an eil tôl-mor an nevoa ruilhet anean beteg an a-rôg.

    (2) Manier.

    ●(1878) EKG II 173. o tistrei kartou nag o ruilla dominoiou.

    ●(1907) FHAB Meurzh/Ebrel 51. Ne ruillan ket eveldo aour nag arc'hant aleiz !

    (3) Ruilhañ e gorf gant ub. : se vautrer avec qqn.

    ●(1955) VBRU 155. gisti a diegezh vat hag a ruilhe o c'horf gantañ.

    B. sens fig.

    (1) Rouler (des idées, des pensées, etc.) dans sa tête.

    ●(1860) BAL 19. choum da ruilla ur zonj vad bennac.

    ●(1909) KTLR 94. Hag e chomaz da ruil sonjou en he phenn. ●(1928) BFSA 212. e chomas eno, eur pennad mat, hep finval, o ruilha en e spered an traou burzudus en doa gwelet.

    (2) Rouller (qqn), le tromper.

    ●(1974) GAME 10. Arabad deoh koll kalon. Me gavo an tu da ruilla neañ.

    III. V. pron. réfl. En em ruilhal : se rouler, se vautrer.

    ●(1877) EKG I 44. an dud o doa c'hoant d'en em ruill er pec'hejou hudur. ●(1894) BUZmornik 127. hag ec'h en em ruillaz etouez ar spern.

    ●(1906) KPSA 97. An diaoulou en em ruillo warnomp. ●(1911) BUAZperrot 792. Houman a en em ruilhe var an douar evel pa vije bet perc'hennet gant an droug-spered.

    IV. Loc. verb. Ruilhal ha diruilhal.

    (1) Rouler sans cesse.

    ●(1877) EKG I 96. trouz ar biliennou a ruille hag ziruille divar an eil roc'h var eben.

    ●(1981) ANTR 194. Tamm dre damm eo ruilled ha diruilled ar pemoh er c’hoalenn glaz, er c’hoalenn groz, ha kased a bodezadou, beteg ar c’helorn.

    (2) Rouler par terre par suite de libations.

    ●(1977) PBDZ 784. (Douarnenez) ruilhal-diruilhal, tr. «passer son temps à s'énivrer de bistro en bistro et à rouler de caniveau en caniveau.»

    V. [empl. comme un subs. au dimin.]

    ●(1877) FHB (3e série) 30/233b. Dragoned Franz a raio c'hoaz ruillaic !

    ●(1935) CDFi 28 décembre. al lano o c'hoari ruilhaïg gant bili glas aochou Lokirieg. ●(1937) YBBK 184. C'hoari ruilhaik. ●(1959) BRUD 7/24. e vije bet eet ar harr da hoari ruilhaig.

    VI.

    (1) Ruilhal ar voul gant ub. : voir boul.

    (2) Ruilhañ ub. er pri : voir pri.

  • ruilhañ
    ruilhañ

    voir ruilhal

  • ruilhek
    ruilhek

    adj. Qui roule.

    ●(1732) GReg 832a. Roulant, qui roule, tr. «Ruilhecq.»

  • ruilhenn
    ruilhenn

    f. –où

    I.

    (1) (agriculture) Rouleau.

    ●(1921) FHAB Du 309. Ar ruilhen (rouleau). – Ar ruilhen warlerc'h an oged a gompezo gwelloc'h c'hoaz an douar, a beurvruzuno an tammou ne vezint ket bet freuzet gant dent an oged.

    (2) (pâtisserie) Rouleau.

    ●(1732) GReg 832a. Rouleau de patissier, tr. «Ruilhenn. p. ruilhennou.»

    (3) Anneau, objet de forme circulaire.

    ●(1869) HTC 21. e kinnigas dezhi ruillennou da lakaat ouz an diouscouarn. ●(1877) EKG I 138. e talc'he, dre rulien he golier, he gi Turk.

    ●(1906) CDFi décembre. rilhenn ar vegin. (d'après KBSA 113). ●(1915) MMED 94. guelet a reas evel eur rillen hir, furmet en dro d'ar Verc'hez, ar rillen-ze a ioa skrivet varni. ●(1931) VALL 26b. Anneau ; pour attacher les animaux, tr. «ruilhenn, rilhenn f.» ●(1943) FHAB Gwengolo/Here 350. Eur c'hole gwerzet a veze staget ouz eur ruilhenn hag ar perc'henn aes d'ezan mont da vale.

    (4) Rondelle.

    ●(1732) GReg 154b. Les élingues, roulettes de fer minces & flottantes sur l'aissieu [d'une charrette], tr. «rüilheñ. p. rüilhennou.»

    (5) Instrument pour niveler une mesure de qqc.

    ●(1633) Nom 173b. Radius, hostorium : racloir, rouleau : racloüer, ruillen, ruilleres.

    II. Stagañ ar marc'h ouzh ar ruilhenn fall : voir marc'h.

  • ruilhenn-skouarn
    ruilhenn-skouarn

    f. (bijouterie) Boucle d'oreille.

    ●(1872) FHB 406/325b. rillennou scouarn aour.

  • ruilhennat
    ruilhennat

    v. intr. Se rouler.

    ●(1970) GSBG 242. (Groe) ruilhennat, tr. «(se) rouler.»

  • ruilhennek
    ruilhennek

    adj. Muni d'un œil, d'un anneau, etc.

    ●(1948) KROB 7/12. Gouzout a rit trei ha distrei ho krampouezenn, war gement tu 'zo, he zeurel er vann gant ar billig ruillennok hag he zapa gant ar baelon goudeze !

  • ruilher .1
    ruilher .1

    m. –ion Celui qui roule.

    ●(1732) GReg 338a. Encaveur, rouleur, tr. «Ruilher. p. ruilhéryen.» ●832a. Celui qui roule, tr. «Ruilhèr. p. ruilhéryen.»

  • ruilher .2
    ruilher .2

    m. –où

    (1) (agriculture) Rouleau.

    (2) (maçonnerie) Boucharde.

    ●(1986) CCBR 146. (Brieg) la boucharde de cimentier, tr. «ar ruilher.»

  • ruilher-koad
    ruilher-koad

    m. (agriculture) Rouleau.

    ●(1857) CBF 102. Ruler koat, tr. «Rouleau pour casser les mottes.»

  • ruilherez
    ruilherez

    f.

    (1) Rouleau.

    ●(1732) GReg 832a. Rouleau, bois rond pour faire rouler des fardeaux, tr. «Ruilherès. p. ruilheresou.»

    (2) Rondelle.

    ●(1732) GReg 154b. Les élingues, roulettes de fer minces & flottantes sur l'aissieu [d'une charrette], tr. «rüilherès. p. rüilheresou.»

    (3) Instrument pour niveler une mesure de qqc.

    ●(1633) Nom 173b. Radius, hostorium : racloir, rouleau : racloüer, ruillen, ruilleres.

  • ruilherezh
    ruilherezh

    m.

    (1) Action de rouler, roulement.

    ●(1732) GReg 832a. Action de rouler, tr. «Ruilhérez.»

    (2) (marine) Roulis.

    ●(1732) GReg 832a. Roulis, le roulis d'un vaisseau, tr. «ruilhérez.»

  • ruilhet
    ruilhet

    adj. Ruilhet eo ar voul :

  • ruilhodenn
    ruilhodenn

    f. –où Anneau d'attache.

    ●(1938) WDAP 1/23. (Pleiben) Rilhojenn, ano gwregel. Lagadenn, ruilhenn, rilhenn.

  • ruilhozenn
    ruilhozenn

    f. –où Objet en forme d'anneau.

    ●(1957) PLBR 178. ruilhozenn, «cercle» de fourneau, dérivé obscur de ruilh, dans la même région [ouest de Quimper].

  • ruilhus
    ruilhus

    adj. Qui roule.

    ●(1732) GReg 832a. Roulant, qui roule, tr. «Ruilhus.»

  • ruin
    ruin

    s.

    (1) Ruine.

    ●(1499) Ca 177b. Ruyn. g. ruine. l. hec ruina / ne.

    ●(c.1680) NG 33. Er ruin der re obstinet. ●(1732) GReg 834a. Ruine, miser, chûte, tr. «Van[netois] ruyn.»

    (2) Mont e ruin = (?).

    ●(1633) Nom 218b. Aqua caduca : eauë coulante des conduits : dour á ret ves an conduittou, dour coll pehiny á ya & ruïn.

  • ruinañ
    ruinañ

    v. tr. d. Ruiner.

    ●(1499) Ca 177b. Ruynaff. g. ruyner.

  • ruinet
    ruinet

    adj. Ruiné, en ruines.

    ●(1633) Nom 126a. Ædes ruinosæ, vitium facientes : maison ruineuse : ty ruinet.

    ●(c.1680) NG 15-16. En ol santeficeu ac er bet / A uezo er fin ruinet.

  • rujodenn
    rujodenn

    f. –ed (ornithologie) Rouge-gorge.

    ●(1931) VALL 666a. Rouge-gorge, tr. «rujodenn f.»

  • rukadenn
    rukadenn

    f. –où =

    ●(1870) FHB 261/412a-b. eun tasad leaz sukret, a behini e lonke a bep mare rukadennou.

  • rukagn
    rukagn

    m. –où Mauvaise terre, sèche et caillouteuse.

    ●(1939) WDAP 3/193. (Pleiben, Lennon, Gwezeg) Rukagn, ano ourel, liest. : Rukagnou. Douar fall ha ne zeu netra ennañ, roc'hellek peurvuia. Skouer : Eun tamm brao a rukagn eo ar park en deus Prenet Yann. ●(1955) STBJ 33. leun a gerreg hag a rukaniou skornet. ●(1962) GERV 43. ar rukagn a glaskan difraosta. ●103. war rukan o enezenn. ●pages du glossaire. rukan, rukagn : douar meienk ha sec'h. ●(1982) PBLS 248. (Langoned) rukagn, tr. «haut de colline pierreux.»

  • rukagnaj
    rukagnaj

    m. Mauvais terrain pierreux.

    ●(1982) PBLS 248. (Langoned) e-barz ar rukagnaj n'eus ked 'med mabigou-milad, tr. «dans ces collines pierreuses ne poussent que des asphodèles.»

  • rukun .1
    rukun .1

    adj. [empl. comme adv.] =

    ●(1903) CDFi août. Fall-e-C'hoant a ziroll da c'hoarzin ken reuñkeun, mar tarb d'ar mor sponta. (d'après KBSA 16).

  • rukun .2
    rukun .2

    m.

    (1) Dégoût, répugnance.

    ●(1633) Nom 260a. Fastidium stomachi, fastidium in cibis, horror ciborum : degoustement : degoutamant, caffet rancun ouz an boüegou.

    ●(1866) LZBt Ebrel 110. kalono tu dar vro a zo gant rukun. ●(1867) LZBt Genver 247. hen en doe bepred da c'hourenn ouz he heug (rekun).

    ●(1903) MBJJ 88. 'vel heug ha rukun. ●(1904) KZVr Here-Du-Kerzu. e galon vat a zo trec'h d'e reuñkeun (doñjer, euz). (d'après KBSA 83). ●(1947) TNOG 5/26. (Tregor ha Goelo) Rukun, ak. g. heug, sav-kalon.

    (2) Ober rukun da ub. : dégoûter, écœurer qqn.

    ●(1866) LZBt Ebrel 98-99. eunn dra euzuz hag a ra rukun d'ar galon ar c'hrian. ●(1896) GMB 615. On dit d'un homme sale : Heñ zou kâb d'ober rukun d'eur c'hochon.

    ●(1912) BUAZpermoal 126. An dud ourgouilhus a ra rukun da Zoue. ●600. netra ne rê rukun d'ezan.

    (3) Kaout rukun ouzh udb. =

    ●(1902) PIGO I 180. o devoa eun tammik rukun deuz kik ar c'hoz blei. ●(1912) BUAZpermoal 640. n'he deveze rukun ouz netra. ●738. Panevert d'ezi, hon dije bet rukun oute. ●785. Rukun am eus ouz kement a ve kinniget d'in da zibri.

    (4) Kaout rukun o (+ v.) =

    ●(1902) LZBt Du 18. Rukun a ma o tibri eur boed a devoa ozed. ●(1903) MBJJ 88. an neuz an nen 'vel heug ha rukun o sellet ouz meur a hini anê, gant a louz ec'h int.

  • rukunet
    rukunet

    adj. Dégoûté, écœuré.

    ●(1908) PIGO II 52. mes rukunet oun, ha nan in ken. ●(1947) TNOG 5/26. (Tregor ha Goelo) Rukunet, ag. : heuget.

  • rukuniñ
    rukuniñ

    v. tr. d. Ecœurer, dégoûter.

    ●(1970) BHAF 42. Ne lavarin ket gand doan da rukuni an dud figuz !

  • rukunus
    rukunus

    adj. Dégoûtant, écœurant, répugnant.

    ●(1831) MAI 21. muoc'h rucunus evit eur charogn brein. ●(1857) HTB 29. ar mann en difoa bep seurt blaz, hervez disposision ar re hen debre, en hevelep ma vije goular ha rukunuz evit darn, ha c'houek evit darn-all. ●(1866) LZBt Genver 77. e leuniont ho c'hovo gant preved, kevnid, glezkered ha treo all ken rukunuz hag ar re-ze.

    ●(1912) BUAZpermoal 701. re rukunus eo. ●900. ma oa rukunus tostât outan. ●(1919) BUBR 5/124-125. eur flaer heugus ha rinkunus. ●(1924) ARVG Here 226. Nan eus re 'bet rukunus nemet ar friou lous. ●(1925) CHIM 9. Ac'h ! Rukunus eo gant e zilhad lous ha truilhennek hag e varo hir ha luiet !

  • rumbl-
    rumbl-

    voir ribl

  • rumm .1
    rumm .1

    m. & adv.

    I. M.

    (1) Race.

    ●(1575) M 3111-3114. An peuch man glan ameux hanuet / Dre nep squient comprehendet : / Na bout ententet à detry. / Ne guell dre rum natur humen, tr. «Cette paix sainte que j'ai nommée, / Par aucun esprit comprise / Ni être entendue complètement / Ne peut, par la race de nature humaine.» ●tr. R. Hemon (Pm p. 119) «par le fait de la nature humaine.»

    (2) (en plt d'animaux) Origine, race.

    ●(1849) LLB 1198. Hui e hanawou reih mar dichen a rum vat.

    (3) Génération.

    ●(1732) GReg 454b. Génération, personnes qui vivent en même temps, tr. «rum tud.» ●455a. Une generation passe, & l'autre vient, tr. «ur rum a drémen, hac ur rum all a zeu. ur rum tud a drémen, ha re all a zeu ho goude.»

    ●(1864) SMM 104. daelou eur rum a dud an ti ne deont ket bete eur rum all.

    ●(1911) BUAZperrot 31. e peb rumm dud a deu var an douar.

    (4) Espèce, catégorie, sorte.

    ●(1659) SCger 99b. quelques vns, tr. «vr rum.» ●170a. vr rum a ra quement-se, tr. «quelques vns font cela.» ●daou rum tut ameus guelet, tr. «i'ay veu 2 sortes de personnes.» ●eus a vr rum e teuont oll, tr. «ils viennent tous d'vn mesme principe.» ●(1732) GReg 771a. Quelques uns, quelques unes, tr. «ur rum.»

    ●(1911) BUAZperrot 37. Tri rumm dud a zo, eme zant Augustin, ha ne vezont ket selaouet. ●94. lavaret a ra da bep rumm e zeveriou e kenver egile. ●116. Pa veze deuet a benn da rei lamm d'eur rum enebourien, eur rum all a zave en e enep kerkent.

    (5) Rumm tud : famille, ménage.

    ●(1921) PGAZ 15. Daou rumm dud oant er memez ti. ●16. Guelet e veze guechall goz daou hag avechou tri rumm dud dindan ar memez toenn.

    (6) (en plt de vaiselle) Service.

    ●(17--) BMa 122. eur rum sten, tr. «un service en étain.»

    (7) Rumm dilhad : tenue vestimentaire.

    ●(1921) PGAZ 76. hed ar veach eo bet kountant euz eur rumm dillad var ar pembdez hag euz eun amm da zul.

    (8) Ur rumm : une partie.

    ●(1659) SCger 89a. partie, tr. «vr rum.»

    II. Adv.

    (1) De beaucoup.

    ●(1575) M 757. En cusul ez groa rum, tremen natur humen, tr. «En conseil il dépasse de beaucoup la nature humaine.»

    (2) War rumm : (?) en association ; de plus en excédent (?).

    ●(1575) M 881-882. An Eneff (…) / Lequet en guis distum, oar rum en corff humen, tr. «L'âme (…) / Mise de façon obscure, en association dans un corps humain.»

    (3) A-rumm : énormément.

    ●(1530) Pm 242 (Mab Den). Dyspar a rum ouz dastum bro, tr. «Grandement, énormément amassant des terres.»

    (4) Diouzh rumm =

    ●(1868) KMM 151. ar Verc'hez a oe ken mad ac ken kaer var ar C'halvar, ma reas eno, d'an oll Verc'hed, ar brassa enor a zo bet great ac a oufe beza great dezo diouz rum. ●(1880) SAB 2. anaout buez om zalver, e oberou diouz rum, diouz renc.

    (5) A-rumm-da-rumm : de génération en génération.

    ●(1838) OVD 130. en dud, a rum de rum, a vrudo hé bonheur. ●(1868) KMM 10. Ar re goz, a rum-da-rum a lavare oa an deiz-ze ive eo oa bet croued Eva. ●(1893) IAI 6. deuet beteg ennomp eb skrid, a rum da rum hag evel a c'hinou da c'hinou.

    ●(1902) PIGO I 190. Ar pen-baz-ze (…) 'oa bet miret aboue en tiegez, a rum da rum, gant kalz a evez. ●(1907) AVKA 7. setu perak a rum da rum an oll dud am laro evruz. ●(1911) BUAZperrot 18. madou diniver destumet a nebeudou ha tamm dre damm ha deuet d'eomp a rumm da rumm. ●(1912) LDTU ix. an tenzor kaer deuet deomp a rum da rum.

  • rumm .2
    rumm .2

    s. Impulsion.

    ●(1530) Pm 64d (Tremenuan). Ez deuz tra sur quement curun / A re rum entre mil cumun, tr. Herve Bihan « Il vint, chose sûre, tous les tonnerres / Qui mènent une impulsion entre mille peuples. »

  • rummad
    rummad

    m. –où

    I. M.

    (1) Catégorie, groupe.

    ●(1821) SST 24. E pet rumad e mant y partaget ? ●(1821) SST (Abregé a histoire er bet).">SST.ab xxiv. ur rumad heretiquet. ●(1849) LLB 610. ur rumad tud kri, hemb fé, ha hemb lezen. ●(1870) FHB 304/339b. ar bars-ze a ioa ker coz, ma en devoa guelet c'huec'h lignez pe c'huec'h rumad tud.

    ●(1911) SKRS II 87. E meur a barrez e kaver eur rummad tud aketuz avoalc'h da vont d'an offeren.

    (2) Génération.

    ●(1849) LLB 1086. Ou Douarened iouank bet er biarved rumad.

    ●(1911) SKRS ii 232. Bugale an eil rummad. ●(1989) LARA 222. ni ar rummad yaouank hag an holl re all deut er-maez eus o bezioù strewet dre ar bed.

    (3) Suite, série.

    ●(1864) SMM 100. eur rumad all a guenteliou talvoudec.

    (4) Race.

    ●(1857) AVImaheu 45. Rumad-aëron, penaus e hellet-hui larein treu mad, ha hui tud fall ?

    II. Adv.

    (1) A-rummadoù : par groupes.

    ●(1906) KANngalon Meurzh 51. an dud (…) 'n em zispartiaz a rummadou dre ar bed. ●(1906) KANngalon Mae 104. Var an hent ez oa kalz tud a rummadou o vont d'ar gousperou.

    (2) Loc. adv. A rummad da rummad : de génération en génération.

    ●(1821) SST ii. hé disquein en eil d'éguilé, a rumat de rumat.

  • rummadigezh
    rummadigezh

    f. Généalogie.

    ●(1857) AVImaheu 1. Livr a rumadigueah Jesus Chrouist, mab David, mab Abraham.

  • rummaj
    rummaj

    m. –où Catégorie.

    ●(1900) MSJO 184. ar voaze en eun tu, ar merc'hed en eun tu-all, ar botred krenn a iea asambles gueach gant eur rumach, gueach gant eun all.

  • rummañ
    rummañ

    v. tr. d. Classer.

    ●(1931) VALL 127a. Classer, tr. «rumma.»

  • rummenn
    rummenn

    f. Numéro (d'un journal).

    ●(1907) BOBL 04 mai 136/1a. Ar gazeten Ouest-Eclair en he rummen euz ar 27 a viz Ebrel. ●(1909) BOBL 08 mai 228/2c. Pa nevoa embannet Ar Bobl ar c'helou-ze en e rummen euz an 10 a viz Ebrel.

  • rummennad
    rummennad

    f. –où =

    ●(1910) MAKE 37. kalz rummennad laboused goanv.

  • rummer
    rummer

    m. –ion = (?) cf. rumm 1 (?).

    ●(1868) FHB 153/387a. piou eo ar penn sot, piou eo ar brichin, ar rumer a zob et divez aoualc'h evit henvel dour a vuhez eun dour, enn (lire : eun) eva a zo dalc'h-mad oc'h he heul ar boan, ar c'hlenved (…) ? ●(1868) FHB 160/27b. Mez an dud ho unan hag hi a ia var vell, evel ma lavar eun toullad rummerien, eur maread a c'hlabouserien ?

  • rumolite
    rumolite

    f. Réputation.

    ●(c.1718) CHal.ms ii. flestrir ternir l'eclat de quelque chose, ou la reputation de quelquun, tr. «coussi remu mat, reputation vat, rumolité vat vnan bennac.»

  • rumuilhañ
    rumuilhañ

    v. tr. d. Lancer à terre.

    ●(1499) Ca 177b. Rumuillaff. g. ruer ius.

  • run
    run

    m. –ioù Colline.

    ●(1872) ROU 105b. Tertre, tr. «Run.»

    ●(1903) MBJJ 21. eur regennad runio gweennek. ●313. war grab ar runio. ●(1907) VBFV.bf 66b. run, f. pl. ieu, tr. «butte, colline.» ●(1924) BILZbubr 37/807. ar c'hoad tilh a c'holoe ar run. ●(1931) VALL 87b. Butte, tr. «run m.» ●132b. Colline, tr. «run m.» ●(1942) DRAN 78. Krapa a reont ouz ar run hep ober ken a van ouz an tarzadennou.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...