Recherche 'ru...' : 222 mots trouvés
Page 2 : de ruiadenn (51) à run (100) :- ruiadennruiadenn
f. Litière.
●(1925) SFKH 6. ean e hras lakat ar é borh ur ruiaden vat a lann, spern, drein… ●Hui zou honet aben de grollein ar er ruiaden-sé e vou arriù plén ha braù.
- ruilh .1ruilh .1
m. & adv.
I. M.
A.
(1) Roulement.
●(1732) GReg 832a. Roulement, tr. «Ruilh. p. ruilhou.» ●Roulement d'yeux, tr. «Ur ruilh lagad. ar ruilh eus an daulagad.» ●Un roulement de voix, tr. «Ur ruilh mouez.»
(2) (marine) Roulis.
●(1732) GReg 832a. Roulis, le roulis d'un vaisseau, tr. «Ar ruilh eus a ul lestr.»
B. [au plur.] Tours, agissements, aventures, exploits.
●(1909) FHAB C'hwevrer 42. ruilhou ar Genvreuriez abaoue n'eo (lire : m'eo) savet. ●(1909) FHAB Here 300. an holl ruilhou o deus great. ●(1915) HBPR 228. Ruillou ar Chouanted er Finistere. ●(1925) FHAB Ebrel 125. ar ruilhou brasa a rejont, epad meur a gant vloaz. ●(1936) PRBD 100. Ruillou fall Staviski hag e vignonet.
C. Ober ur ruilh.
(1) Faire une roulade.
●(1868) FHB 192/282a. ar marc'h en doa great eur ruil.
●(1925) BUAZmadeg 4. Ar paotrik, guella ma c'helle, a reaz eur ruilh dreist an treujou.
(2) Faire un somme.
●(1955) BLBR 85/4. lod all o kousket pe da vihana oc'h ober eur ruilh a-raok kregi adarre. ●(1982) PBLS 174. (Sant-Servez-Kallag) rugn, ruilh, tr. «sieste, petit somme.»
(3) = (?) Devenir (?).
●(1872) ROU 91a. Je verrai quel m[anège] il fera, tr. «me velo pese ruill a rai (veut dire aussi, quelle issue).»
II. Adv.
A. A-ruilh.
(1) En roulant.
●(17--) EN 2940. hac a ruil (e)hy er stanc, tr. «et tu iras rouler dans l'étang.»
●(1913) KZVr 25 - 24/08/13. A-ruilh, tr. «en roulant.» ●(1932) KWLB 21. Pa 'z a an dour a-ruilh diouz ar bern-teil.
(2) (jeu de boules) Tennañ, mont a-ruilh : pointer.
●(2004) LBBCA 93. Tu tires ou tu pointes ? tr. «Tennañ 'ri a dach pe a-ruilh ?» ●Tu pointes, tr. «kae a-ruilh.»
B. A-ruilhoù : en roulant.
●(1903) MOAO 12. A bep tu d'in n'euz nemed dour / Ouz va lipat gant e deod flour, / Pe o tilammet a ruillou / Vel meneziou, tr. «roulant ses vagues énormes comme des montagnes.» ●(1919) MVRO 10/1d. Konan a deuas ac'hano d'an iliz evel a ruilhou. ●(1925) FHAB Du 429. e tigasas anezi a-ruillou d'ar ger.
- ruilh .2
- ruilh .3ruilh .3
voir ruilhal
- ruilh-diruilhruilh-diruilh
adv. En roulant.
●(1921) FHAB Du 302. Spezou eskern digik (...) / Er vered a boulze ar mein-bez ruilh-diruilh.
- ruilhadegruilhadeg
f. –où (marine) Roulis.
●(1732) GReg 832a. Roulis, le roulis d'un vaisseau, tr. «ruilhadecg ul lestr.»
- ruilhadennruilhadenn
f. –où
(1) Roulement.
●(1732) GReg 832a. Roulement, tr. «ruilhadenn. p. ruilhadennou.»
(2) Roulade.
●(1878) EKG II 183. Eun tamm ruilladenn a reaz [ar c'houeriad], mez goude-ze ne finvaz ken…
(3) (jeu) Jet d'une boule en pointant.
●(1932) ALMA 158. Da Job ar ruilladen genta, / D'ar re-all : harpa pe freuza.
(4) (musique) Ruilhadenn-gan : roulement.
●(1732) GReg 832a. Un roulement de voix, tr. «ur ruilhadenn gan.» ●Faire des roulements de voix, tr. «Ober ruilhadènnou can.»
- ruilhadur
- ruilhaigruilhaig
m. C’hoari ruilhaig : jouer à rouler.
●(1985) AMRZ 242. Foenneg Leslaou-Vihan a oa kemend a draoñ ganti ma vezem eno o c'hoari ruillaig. Pa hellem lakaad ar paotrezed da ruill, euz an neah d'an traoñ, o haravellou en ear, e veze lorh ennom.
- ruilhal / ruilhañ / ruilhruilhal / ruilhañ / ruilh
v.
I. V. intr.
A.
(1) Rouler.
●(1499) Ca 177b. Ruill. g. […] l. rutorium / rii. ●(c.1500) Cb. Ruill. g. rouler. l. rutorium / rij. ●(1521) Cc [ruill]. Ruill. ga. rouler. la. hoc rutorium / rij.
●(1659) SCger 170a. ruilla, tr. «rouler.» ●(1732) GReg 832a. Rouler, se mouvoir circulairement, tr. «Ruilha. ruilhal. ppr. ruilhet.»
(2) (en plt d'un véhicule) Rouler.
●(1909) KTLR 32. ar c'hirri a ruille paravia.
(3) (en plt du sang, de l'eau, etc.) Couler à flots, en quantité.
●(1878) EKG II 83. guelet ar goad o ruilla dre-oll. ●(1894) BUZmornik 87. enn eur lakaat ar goad da ruill.
●(1911) BUAZperrot 402. goad ar verzerien a ruilhas. ●433. an dour a ruilhe gant herr. ●(1957) BLBR 98/14. Gwad peb rummad tud o tond war an douar a rank ruilh a flao.
(4) Produire un effet de roulement.
●(1838-1866) PRO.tj 177. Va bleo mélen (…) / Var ma chupenn a ruilhe rodellet.
B. sens fig. Rouler (dans la tête de qqn).
●(1859) MMN 32. ar sonjesonou a ruille dre va speret en eur vont kuit eus an Ilis.
II. V. tr. d.
A.
(1) Rouler, faire rouler.
●(1557) B I 470. Chetu an pip ann orriplaff / Ameux quet caffet da quentaff / Evit he ruyllaff, tr. «Voici ce que je viens de trouver : c'est le tonneau qui lui fera le plus de mal en roulant ainsi, car il est léger.»
●(1732) GReg 832a. Rouler, faire mouvoir circulairement, tr. «Ruilha. ruilhal. ppr. ruilhet.»
●(1878) EKG II 215. ar mor (...) o ruilla ar biliennou an eil var gorre e-ben. ●(1880) SAB 228. un Eal, a ruillas ar meen braz divar ar bez goullo.
●(1902) PIGO I 12. tri den 'm euz gwelet, avad, o ruial, gant pep a sparl, eun û war-draoun gant ar vourc'h. ●(1925) BRUD n° 11, 12, 14, 15, en 1963 par Emgleo Breiz, Brest, graphie et pagination différentes de l’édition de 1925, puis en 2003 une édition bilingue par Skol Vreizh préparée par Bernard Cabon)">BILZ 173. an eil tôl-mor an nevoa ruilhet anean beteg an a-rôg.
(2) Manier.
●(1878) EKG II 173. o tistrei kartou nag o ruilla dominoiou.
●(1907) FHAB Meurzh/Ebrel 51. Ne ruillan ket eveldo aour nag arc'hant aleiz !
(3) Ruilhañ e gorf gant ub. : se vautrer avec qqn.
●(1955) VBRU 155. gisti a diegezh vat hag a ruilhe o c'horf gantañ.
B. sens fig.
(1) Rouler (des idées, des pensées, etc.) dans sa tête.
●(1860) BAL 19. choum da ruilla ur zonj vad bennac.
●(1909) KTLR 94. Hag e chomaz da ruil sonjou en he phenn. ●(1928) BFSA 212. e chomas eno, eur pennad mat, hep finval, o ruilha en e spered an traou burzudus en doa gwelet.
(2) Rouller (qqn), le tromper.
●(1974) GAME 10. Arabad deoh koll kalon. Me gavo an tu da ruilla neañ.
III. V. pron. réfl. En em ruilhal : se rouler, se vautrer.
●(1877) EKG I 44. an dud o doa c'hoant d'en em ruill er pec'hejou hudur. ●(1894) BUZmornik 127. hag ec'h en em ruillaz etouez ar spern.
●(1906) KPSA 97. An diaoulou en em ruillo warnomp. ●(1911) BUAZperrot 792. Houman a en em ruilhe var an douar evel pa vije bet perc'hennet gant an droug-spered.
IV. Loc. verb. Ruilhal ha diruilhal.
(1) Rouler sans cesse.
●(1877) EKG I 96. trouz ar biliennou a ruille hag ziruille divar an eil roc'h var eben.
●(1981) ANTR 194. Tamm dre damm eo ruilled ha diruilled ar pemoh er c’hoalenn glaz, er c’hoalenn groz, ha kased a bodezadou, beteg ar c’helorn.
(2) Rouler par terre par suite de libations.
●(1977) PBDZ 784. (Douarnenez) ruilhal-diruilhal, tr. «passer son temps à s'énivrer de bistro en bistro et à rouler de caniveau en caniveau.»
V. [empl. comme un subs. au dimin.]
●(1877) FHB (3e série) 30/233b. Dragoned Franz a raio c'hoaz ruillaic !
●(1935) CDFi 28 décembre. al lano o c'hoari ruilhaïg gant bili glas aochou Lokirieg. ●(1937) YBBK 184. C'hoari ruilhaik. ●(1959) BRUD 7/24. e vije bet eet ar harr da hoari ruilhaig.
VI.
(1) Ruilhal ar voul gant ub. : voir boul.
(2) Ruilhañ ub. er pri : voir pri.
- ruilhañruilhañ
voir ruilhal
- ruilhek
- ruilhennruilhenn
f. –où
I.
(1) (agriculture) Rouleau.
●(1921) FHAB Du 309. Ar ruilhen (rouleau). – Ar ruilhen warlerc'h an oged a gompezo gwelloc'h c'hoaz an douar, a beurvruzuno an tammou ne vezint ket bet freuzet gant dent an oged.
(2) (pâtisserie) Rouleau.
●(1732) GReg 832a. Rouleau de patissier, tr. «Ruilhenn. p. ruilhennou.»
(3) Anneau, objet de forme circulaire.
●(1869) HTC 21. e kinnigas dezhi ruillennou da lakaat ouz an diouscouarn. ●(1877) EKG I 138. e talc'he, dre rulien he golier, he gi Turk.
●(1906) CDFi décembre. rilhenn ar vegin. (d'après KBSA 113). ●(1915) MMED 94. guelet a reas evel eur rillen hir, furmet en dro d'ar Verc'hez, ar rillen-ze a ioa skrivet varni. ●(1931) VALL 26b. Anneau ; pour attacher les animaux, tr. «ruilhenn, rilhenn f.» ●(1943) FHAB Gwengolo/Here 350. Eur c'hole gwerzet a veze staget ouz eur ruilhenn hag ar perc'henn aes d'ezan mont da vale.
(4) Rondelle.
●(1732) GReg 154b. Les élingues, roulettes de fer minces & flottantes sur l'aissieu [d'une charrette], tr. «rüilheñ. p. rüilhennou.»
(5) Instrument pour niveler une mesure de qqc.
●(1633) Nom 173b. Radius, hostorium : racloir, rouleau : racloüer, ruillen, ruilleres.
II. Stagañ ar marc'h ouzh ar ruilhenn fall : voir marc'h.
- ruilhenn-skouarn
- ruilhennat
- ruilhennekruilhennek
adj. Muni d'un œil, d'un anneau, etc.
●(1948) KROB 7/12. Gouzout a rit trei ha distrei ho krampouezenn, war gement tu 'zo, he zeurel er vann gant ar billig ruillennok hag he zapa gant ar baelon goudeze !
- ruilher .1ruilher .1
m. –ion Celui qui roule.
●(1732) GReg 338a. Encaveur, rouleur, tr. «Ruilher. p. ruilhéryen.» ●832a. Celui qui roule, tr. «Ruilhèr. p. ruilhéryen.»
- ruilher .2ruilher .2
m. –où
(1) (agriculture) Rouleau.
(2) (maçonnerie) Boucharde.
●(1986) CCBR 146. (Brieg) la boucharde de cimentier, tr. «ar ruilher.»
- ruilher-koadruilher-koad
m. (agriculture) Rouleau.
●(1857) CBF 102. Ruler koat, tr. «Rouleau pour casser les mottes.»
- ruilherezruilherez
f.
(1) Rouleau.
●(1732) GReg 832a. Rouleau, bois rond pour faire rouler des fardeaux, tr. «Ruilherès. p. ruilheresou.»
(2) Rondelle.
●(1732) GReg 154b. Les élingues, roulettes de fer minces & flottantes sur l'aissieu [d'une charrette], tr. «rüilherès. p. rüilheresou.»
(3) Instrument pour niveler une mesure de qqc.
●(1633) Nom 173b. Radius, hostorium : racloir, rouleau : racloüer, ruillen, ruilleres.
- ruilherezh
- ruilhetruilhet
adj. Ruilhet eo ar voul :
- ruilhodennruilhodenn
f. –où Anneau d'attache.
●(1938) WDAP 1/23. (Pleiben) Rilhojenn, ano gwregel. Lagadenn, ruilhenn, rilhenn.
- ruilhozennruilhozenn
f. –où Objet en forme d'anneau.
●(1957) PLBR 178. ruilhozenn, «cercle» de fourneau, dérivé obscur de ruilh, dans la même région [ouest de Quimper].
- ruilhus
- ruinruin
s.
(1) Ruine.
●(1499) Ca 177b. Ruyn. g. ruine. l. hec ruina / ne.
●(c.1680) NG 33. Er ruin der re obstinet. ●(1732) GReg 834a. Ruine, miser, chûte, tr. «Van[netois] ruyn.»
(2) Mont e ruin = (?).
●(1633) Nom 218b. Aqua caduca : eauë coulante des conduits : dour á ret ves an conduittou, dour coll pehiny á ya & ruïn.
- ruinañ
- ruinet
- rujodenn
- rukadennrukadenn
f. –où =
●(1870) FHB 261/412a-b. eun tasad leaz sukret, a behini e lonke a bep mare rukadennou.
- rukagnrukagn
m. –où Mauvaise terre, sèche et caillouteuse.
●(1939) WDAP 3/193. (Pleiben, Lennon, Gwezeg) Rukagn, ano ourel, liest. : Rukagnou. Douar fall ha ne zeu netra ennañ, roc'hellek peurvuia. Skouer : Eun tamm brao a rukagn eo ar park en deus Prenet Yann. ●(1955) STBJ 33. leun a gerreg hag a rukaniou skornet. ●(1962) GERV 43. ar rukagn a glaskan difraosta. ●103. war rukan o enezenn. ●pages du glossaire. rukan, rukagn : douar meienk ha sec'h. ●(1982) PBLS 248. (Langoned) rukagn, tr. «haut de colline pierreux.»
- rukagnajrukagnaj
m. Mauvais terrain pierreux.
●(1982) PBLS 248. (Langoned) e-barz ar rukagnaj n'eus ked 'med mabigou-milad, tr. «dans ces collines pierreuses ne poussent que des asphodèles.»
- rukun .1rukun .1
adj. [empl. comme adv.] =
●(1903) CDFi août. Fall-e-C'hoant a ziroll da c'hoarzin ken reuñkeun, mar tarb d'ar mor sponta. (d'après KBSA 16).
- rukun .2rukun .2
m.
(1) Dégoût, répugnance.
●(1633) Nom 260a. Fastidium stomachi, fastidium in cibis, horror ciborum : degoustement : degoutamant, caffet rancun ouz an boüegou.
●(1866) LZBt Ebrel 110. kalono tu dar vro a zo gant rukun. ●(1867) LZBt Genver 247. hen en doe bepred da c'hourenn ouz he heug (rekun).
●(1903) MBJJ 88. 'vel heug ha rukun. ●(1904) KZVr Here-Du-Kerzu. e galon vat a zo trec'h d'e reuñkeun (doñjer, euz). (d'après KBSA 83). ●(1947) TNOG 5/26. (Tregor ha Goelo) Rukun, ak. g. heug, sav-kalon.
(2) Ober rukun da ub. : dégoûter, écœurer qqn.
●(1866) LZBt Ebrel 98-99. eunn dra euzuz hag a ra rukun d'ar galon ar c'hrian. ●(1896) GMB 615. On dit d'un homme sale : Heñ zou kâb d'ober rukun d'eur c'hochon.
●(1912) BUAZpermoal 126. An dud ourgouilhus a ra rukun da Zoue. ●600. netra ne rê rukun d'ezan.
(3) Kaout rukun ouzh udb. =
●(1902) PIGO I 180. o devoa eun tammik rukun deuz kik ar c'hoz blei. ●(1912) BUAZpermoal 640. n'he deveze rukun ouz netra. ●738. Panevert d'ezi, hon dije bet rukun oute. ●785. Rukun am eus ouz kement a ve kinniget d'in da zibri.
(4) Kaout rukun o (+ v.) =
●(1902) LZBt Du 18. Rukun a ma o tibri eur boed a devoa ozed. ●(1903) MBJJ 88. an neuz an nen 'vel heug ha rukun o sellet ouz meur a hini anê, gant a louz ec'h int.
- rukunet
- rukuniñrukuniñ
v. tr. d. Ecœurer, dégoûter.
●(1970) BHAF 42. Ne lavarin ket gand doan da rukuni an dud figuz !
- rukunusrukunus
adj. Dégoûtant, écœurant, répugnant.
●(1831) MAI 21. muoc'h rucunus evit eur charogn brein. ●(1857) HTB 29. ar mann en difoa bep seurt blaz, hervez disposision ar re hen debre, en hevelep ma vije goular ha rukunuz evit darn, ha c'houek evit darn-all. ●(1866) LZBt Genver 77. e leuniont ho c'hovo gant preved, kevnid, glezkered ha treo all ken rukunuz hag ar re-ze.
●(1912) BUAZpermoal 701. re rukunus eo. ●900. ma oa rukunus tostât outan. ●(1919) BUBR 5/124-125. eur flaer heugus ha rinkunus. ●(1924) ARVG Here 226. Nan eus re 'bet rukunus nemet ar friou lous. ●(1925) CHIM 9. Ac'h ! Rukunus eo gant e zilhad lous ha truilhennek hag e varo hir ha luiet !
- rumbl-rumbl-
voir ribl
- rumm .1rumm .1
m. & adv.
I. M.
(1) Race.
●(1575) M 3111-3114. An peuch man glan ameux hanuet / Dre nep squient comprehendet : / Na bout ententet à detry. / Ne guell dre rum natur humen, tr. «Cette paix sainte que j'ai nommée, / Par aucun esprit comprise / Ni être entendue complètement / Ne peut, par la race de nature humaine.» ●tr. R. Hemon (Pm p. 119) «par le fait de la nature humaine.»
(2) (en plt d'animaux) Origine, race.
●(1849) LLB 1198. Hui e hanawou reih mar dichen a rum vat.
(3) Génération.
●(1732) GReg 454b. Génération, personnes qui vivent en même temps, tr. «rum tud.» ●455a. Une generation passe, & l'autre vient, tr. «ur rum a drémen, hac ur rum all a zeu. ur rum tud a drémen, ha re all a zeu ho goude.»
●(1864) SMM 104. daelou eur rum a dud an ti ne deont ket bete eur rum all.
●(1911) BUAZperrot 31. e peb rumm dud a deu var an douar.
(4) Espèce, catégorie, sorte.
●(1659) SCger 99b. quelques vns, tr. «vr rum.» ●170a. vr rum a ra quement-se, tr. «quelques vns font cela.» ●daou rum tut ameus guelet, tr. «i'ay veu 2 sortes de personnes.» ●eus a vr rum e teuont oll, tr. «ils viennent tous d'vn mesme principe.» ●(1732) GReg 771a. Quelques uns, quelques unes, tr. «ur rum.»
●(1911) BUAZperrot 37. Tri rumm dud a zo, eme zant Augustin, ha ne vezont ket selaouet. ●94. lavaret a ra da bep rumm e zeveriou e kenver egile. ●116. Pa veze deuet a benn da rei lamm d'eur rum enebourien, eur rum all a zave en e enep kerkent.
(5) Rumm tud : famille, ménage.
●(1921) PGAZ 15. Daou rumm dud oant er memez ti. ●16. Guelet e veze guechall goz daou hag avechou tri rumm dud dindan ar memez toenn.
(6) (en plt de vaiselle) Service.
●(17--) BMa 122. eur rum sten, tr. «un service en étain.»
(7) Rumm dilhad : tenue vestimentaire.
●(1921) PGAZ 76. hed ar veach eo bet kountant euz eur rumm dillad var ar pembdez hag euz eun amm da zul.
(8) Ur rumm : une partie.
●(1659) SCger 89a. partie, tr. «vr rum.»
II. Adv.
(1) De beaucoup.
●(1575) M 757. En cusul ez groa rum, tremen natur humen, tr. «En conseil il dépasse de beaucoup la nature humaine.»
(2) War rumm : (?) en association ; de plus en excédent (?).
●(1575) M 881-882. An Eneff (…) / Lequet en guis distum, oar rum en corff humen, tr. «L'âme (…) / Mise de façon obscure, en association dans un corps humain.»
(3) A-rumm : énormément.
●(1530) Pm 242 (Mab Den). Dyspar a rum ouz dastum bro, tr. «Grandement, énormément amassant des terres.»
(4) Diouzh rumm =
●(1868) KMM 151. ar Verc'hez a oe ken mad ac ken kaer var ar C'halvar, ma reas eno, d'an oll Verc'hed, ar brassa enor a zo bet great ac a oufe beza great dezo diouz rum. ●(1880) SAB 2. anaout buez om zalver, e oberou diouz rum, diouz renc.
(5) A-rumm-da-rumm : de génération en génération.
●(1838) OVD 130. en dud, a rum de rum, a vrudo hé bonheur. ●(1868) KMM 10. Ar re goz, a rum-da-rum a lavare oa an deiz-ze ive eo oa bet croued Eva. ●(1893) IAI 6. deuet beteg ennomp eb skrid, a rum da rum hag evel a c'hinou da c'hinou.
●(1902) PIGO I 190. Ar pen-baz-ze (…) 'oa bet miret aboue en tiegez, a rum da rum, gant kalz a evez. ●(1907) AVKA 7. setu perak a rum da rum an oll dud am laro evruz. ●(1911) BUAZperrot 18. madou diniver destumet a nebeudou ha tamm dre damm ha deuet d'eomp a rumm da rumm. ●(1912) LDTU ix. an tenzor kaer deuet deomp a rum da rum.
- rumm .2rumm .2
s. Impulsion.
●(1530) Pm 64d (Tremenuan). Ez deuz tra sur quement curun / A re rum entre mil cumun, tr. Herve Bihan « Il vint, chose sûre, tous les tonnerres / Qui mènent une impulsion entre mille peuples. »
- rummadrummad
m. –où
I. M.
(1) Catégorie, groupe.
●(1821) SST 24. E pet rumad e mant y partaget ? ●(1821) SST (Abregé a histoire er bet).">SST.ab xxiv. ur rumad heretiquet. ●(1849) LLB 610. ur rumad tud kri, hemb fé, ha hemb lezen. ●(1870) FHB 304/339b. ar bars-ze a ioa ker coz, ma en devoa guelet c'huec'h lignez pe c'huec'h rumad tud.
●(1911) SKRS II 87. E meur a barrez e kaver eur rummad tud aketuz avoalc'h da vont d'an offeren.
(2) Génération.
●(1849) LLB 1086. Ou Douarened iouank bet er biarved rumad.
●(1911) SKRS ii 232. Bugale an eil rummad. ●(1989) LARA 222. ni ar rummad yaouank hag an holl re all deut er-maez eus o bezioù strewet dre ar bed.
(3) Suite, série.
●(1864) SMM 100. eur rumad all a guenteliou talvoudec.
(4) Race.
●(1857) AVImaheu 45. Rumad-aëron, penaus e hellet-hui larein treu mad, ha hui tud fall ?
II. Adv.
(1) A-rummadoù : par groupes.
●(1906) KANngalon Meurzh 51. an dud (…) 'n em zispartiaz a rummadou dre ar bed. ●(1906) KANngalon Mae 104. Var an hent ez oa kalz tud a rummadou o vont d'ar gousperou.
(2) Loc. adv. A rummad da rummad : de génération en génération.
●(1821) SST ii. hé disquein en eil d'éguilé, a rumat de rumat.
- rummadigezhrummadigezh
f. Généalogie.
●(1857) AVImaheu 1. Livr a rumadigueah Jesus Chrouist, mab David, mab Abraham.
- rummajrummaj
m. –où Catégorie.
●(1900) MSJO 184. ar voaze en eun tu, ar merc'hed en eun tu-all, ar botred krenn a iea asambles gueach gant eur rumach, gueach gant eun all.
- rummañ
- rummenn
- rummennad
- rummerrummer
m. –ion = (?) cf. rumm 1 (?).
●(1868) FHB 153/387a. piou eo ar penn sot, piou eo ar brichin, ar rumer a zob et divez aoualc'h evit henvel dour a vuhez eun dour, enn (lire : eun) eva a zo dalc'h-mad oc'h he heul ar boan, ar c'hlenved (…) ? ●(1868) FHB 160/27b. Mez an dud ho unan hag hi a ia var vell, evel ma lavar eun toullad rummerien, eur maread a c'hlabouserien ?
- rumoliterumolite
f. Réputation.
●(c.1718) CHal.ms ii. flestrir ternir l'eclat de quelque chose, ou la reputation de quelquun, tr. «coussi remu mat, reputation vat, rumolité vat vnan bennac.»
- rumuilhañ
- runrun
m. –ioù Colline.
●(1872) ROU 105b. Tertre, tr. «Run.»
●(1903) MBJJ 21. eur regennad runio gweennek. ●313. war grab ar runio. ●(1907) VBFV.bf 66b. run, f. pl. ieu, tr. «butte, colline.» ●(1924) BILZbubr 37/807. ar c'hoad tilh a c'holoe ar run. ●(1931) VALL 87b. Butte, tr. «run m.» ●132b. Colline, tr. «run m.» ●(1942) DRAN 78. Krapa a reont ouz ar run hep ober ken a van ouz an tarzadennou.