Devri

Recherche 'bal...' : 167 mots trouvés

Page 3 : de balibouzaj (101) à balumetaer (150) :
  • balibouzaj
    balibouzaj

    m. Barbouillage.

    ●(1744) L'Arm 26a. Barbouillage, tr. «Balibousage. m.»

  • balibouzer
    balibouzer

    m. –ion Barbouilleur.

    ●(c.1718) CHal.ms i. Barbouilleus, tr. «balibouser, bastroüillour.»

  • balibouzik
    balibouzik

    adj.

    ●(1924) YAYA 33. tougn he fri, ha balibouzik he zeod ?

  • balibouziñ
    balibouziñ

    v. tr. d. cf. balbouziñ

    (1) Barbouiller.

    ●(c.1718) CHal.ms i. Barboüiller, tr. «balibousein, bastroüillein.» ●(1723) CHal 11. Balibousein, tr. «Barbouiller.» ●(1744) L'Arm 26a. Barbouiller, tr. «Balibousein.»

    ●(1906) DIHU 14/242. balibouzet é ben tartouz dehi. ●(1919) DBFVsup 5a. balibouzein, v. a., tr. «salir.»

    (2) Bredouiller.

    ●(1723) CHal 11. Balibousein, tr. «Bredouiller, Bégayer, Badiner.»

    ●(1854) PSA II 223. D'er post é ha guet é beden ; n'hi lar meid a hantér ; ean hi balibous.

    (3) Bousiller.

    ●(1744) L'Arm 36a. Bousiller, tr. «Balibousein.»

  • baligell
    baligell

    f. –où Futilité.

    ●(1905) BOBL 15 juillet 43/2c. na zeu gantô [ar journalou] nemed baligellou, neanterez !

  • balir
    balir

    s. –où

    (1) (architecture) Saillie, surplomb.

    ●(1633) Nom 142a. Proiectura, corona, lorica testacea : saillies, larmies : balegou, balirou.

    ●(1732) GReg 838b. Saillie, avance d'un bâtiment, tr. «Balir. p. balirou.»

    (2) War valir : saillant.

    ●(1931) VALL 671a. Saillant, qui fait saillie, tr. «war valir.»

  • balirañ
    balirañ

    v. intr. Faire saillie, saillir, surplomber.

    ●(1931) VALL 671a. saillir, en parl. d'un bâtiment, tr. «balira.» ●719a. Surplomber, tr. «balira.» ●(1944) EURW I 81. An daou estaj a valire an eil a-us d'egile war ar vanell.

  • balirek
    balirek

    adj. Saillant, qui fait saillie.

    ●(1931) VALL 671a. Saillant, qui fait saillie, tr. «balirek.»

  • balivaod
    balivaod

    m. –où (sylviculture) Baliveau.

    ●(1744) L'Arm 24b. Baillivau, tr. «Baillivautt.. udeu. m.»

  • baliz
    baliz

    f. –où Valise.

    ●(1744) L'Arm 34b. Bougette, tr. «Balise.. zeu. f.»

    ●(1904) DBFV 16b. baliz, f. pl. eu, tr. «malle, valise.»

  • balizenn .1
    balizenn .1

    f. –où, balizoù

    (1) Jalon.

    ●(1744) L'Arm 450a. Jalon, tr. «Balisænn.. neu. f.» ●Jalonner, tr. «Plantein balisseu énn doarr.»

    ●(1904) DBFV 16b. balisen, f. pl. –nneu et balizeu, tr. «jalon (l'A.).»

    (2) (marine) Balise (en mer).

    ●(1931) VALL 65a. Balise, tr. «balizenn f. pl. ou.» ●(1942) HERV 181. Balizennou a bep furm. ●(1965) KATR 13. Setu balizenn ar C'holonneier. ●14. Balizenn ar Mogedeier, an Enezenn Hlaz...

  • balizenn .2
    balizenn .2

    f. -où Valise. cf. malizenn

    ●(1633) Nom 119a. Pera : gibbeciere : bissach, balisen, gibiceren.

    ●(1732) GReg 947b. Valise, tr. «Balisenn. p. balisennou.»

    ●(18--) SBI II 112. Ma balisenn aour hac arc'hant, tr. «Ma valise (pleine) d'or et d'argent.»

    ●(1927) YAMV 36. Va balizenn a dalvezo d'in a benn wele.

  • balizennadur
    balizennadur

    m. –ioù Balisage.

    ●(1931) VALL 55b. Balisage, tr. «balizennadur m.»

  • balizennañ
    balizennañ

    v. tr. d. Baliser.

    ●(1931) VALL 55b. Baliser, tr. «balizenna.»

  • balizenner
    balizenner

    m. –ion Baliseur.

    ●(1931) VALL 55b. Baliseur, tr. «balizenner.»

  • balizennerezh
    balizennerezh

    m. Balisage.

    ●(1931) VALL 55b. Balisage, tr. «balizennerez m.»

  • balizour
    balizour

    m. –ion Marchand de malles.

    ●(1904) DBFV 16b. balizour, m. pl. –erion, tr. «marchand de malles.»

  • balkenn
    balkenn

    voir malkenn

  • ballin
    ballin

    f. –où

    I.

    (1) Drap fait d'étoupe.

    ●(1499) Ca 17a. Ballin. g. idem.

    ●(1659) SCger 130b. balin, tr. «couverture de lit.»

    ●(1849) SBI II 188. guiaderrien ballin, tr. «tisserands de ballins.» ●(1866) FHB 96/350a. Tri cilis en doa, unan great gant lian stoup, ar pez a c'halver ballin e Breiz.

    (2) Mezher ballin : drap fait d'étoupe.

    ●(1862) JKS 81. gwisket int gant mezer-ballin.

    ●(1907) BSPD I 120. Groeit oé é zillad a vehér ballin.

    II.

    (1) Pièce de drap fait d'étoupe.

    ●(1865) LZBt Gouere 11. eur gwele kaer hag huel gant eur vallin vad war-n-ehan. ●(1866) FHB 69/133b. n'en dije evit reiz-vuele nemet eun tamm lisser stoup hag eur vallin. ●(1867) BUE 38. paket en eur c'hoz vallin.

    ●(1914) KZVr 67 - 21/06/14. Ballin, balin f. pl. –ou, tr. «grand drap fait de gros fils d'étoupe tressés ou tissés, sert à couvrir les lits, Milin.» ●(1919) BUBR 3/66. ober hon gweleou primm-ha-primm : al lien-tinell war an douar hag ar vallin warnan. ●(1927) GERI.Ern 37. ballin f., tr. «Grand drap fait d'étoupe.»

    (2) Coussin de tailleurs.

    ●(1843) LZBg 1añ blezad-2l lodenn 130. Er hoassèd e groéz ou divar èl ur heminér ar er vallein.

    (3) Bâche.

    ●(1904) DBFV 16b. ballin, f. pl. ieu, tr. «couverture de lit en grosse toile.»

    (4) sens fig. Bezañ war ar vallin =

    ●(1905) BOBL 29 juillet 45/1b. bezomp asur penoz n'eo ket hepken interest ar c'hapitalisted divro a zo brema war ar vallin.

    III. Mont er vallin : aller dormir.

    ●(1959) (L) F. Inizan BRUD 7/18. Nav eur dija, eet an heol er vallin eur pennad a oa. (note : er vallin = da gousket).

  • ballinenn
    ballinenn

    f. –où Drap.

    ●(1914) KZVr 67 - 21/06/14. balinen f., tr. «drap, côté d'une bannière, Bescond.»

  • balliner
    balliner

    m. –ion Drapier.

    ●(1905) HFBI 412. kéméneurien a kéménérézet, guiadérien, ballinerrien, kéré bourélleur a boutaouérien ler, boutéguèrrien a cacouchien.

  • ballod
    ballod

    f. –où Balle à jouer.

    ●(1907) VBFV.fb 9b. balle à jouer, tr. «ballot, f. (pl. eu).» ●(1910) EGBT 152b. ballot, tr. «f. pl. o, balle à jouer.»

  • ballog
    ballog

    s. –où

    (1) (botanique) Bogue de châtaigne, de faîne.

    ●(1948) LLMM 8/65. ballogou, tr. «l bogues de châtaignes.» ●(1972) SKVT I 57. ar ballogoù kiviz strewet war an douar. ●(1973) SKVT II 56. ar c'histin kentañ (...) gant o ballogoù-drein... ●113. muioc'h a vallogoù glas. ●114. Kouezhañ a rae ar ballogoù. Lod a darzhe kerkent, o tieubiñ o bouedennoù rouz.

    (2) (insulte à qqn qui a les cheveux hérissés) Penn ballog !

    ●(1972) SKVT I 28. Penn ballog, geunseg !

  • Ballon
    Ballon

    n. de l. Ballon (Bain).

    ●(1839) BESquil 427. Sant Thuriàu e zas ér bed é Trécoet, toste de gouvand Ballon, é escobti Dol.

    ●(1909) KTLR 199. An emgann oa great e parrez Bains tost da vanac'h-ti Ballon. ●(1910) ISBR 92. Doh er goahan e ma bet emgann Ballon aveit er Franked. ●(1910) IBRK 62. a faezas ar Franked e Ballon tost da Redon. ●(1937) TBBN 44. Deùehieu kaer e oé ré Ballon aveit hur Bro. ●(1970) BRUD 35-36/147. an emgann brudet gonezet gand Nomenoe, e 845, e Ballon, war Charlez Voal.

  • balochenn
    balochenn

    f. –ed (ornithologie) Pie.

    ●(1982) HYZH 147/9. (Poullann) Honnezh eo ar pik peotramant ar valochenn ve lavaret e Poullann.

  • balod .1
    balod .1

    m. –où Ballot.

    ●(1744) L'Arm 24a. Bagage, tr. «Balott.. eu. m.» ●25a. Balot, tr. «Balott.. odeu. m.» ●(17--) EN 473. ma refomb (ar) balogou, tr. «que nous fassions les ballots.»

  • balod .2
    balod .2

    voir bailhog

  • balog
    balog

    voir bailhog

  • balon
    balon

    m. –où Ballon (aérostaat).

    ●(1870) FHB 299/301a. komz euz ballonou. «Eur ballon a zo deuet euz Metz.

  • baloñs
    baloñs

    m. –où Ballon (aérostat).

    ●(1834) SIM 273. hac o veza savet e zaoulagad, e velas ur balonç en ear o vrancelli gant majeste ; hac e voa un den ebars bag ar balonç-se.

  • baloñs-levier
    baloñs-levier

    m. Ballon dirigeable.

    ●(1907) BOBL 14 décembre 168/2b. Eur ballonz-leveier all.

  • baloteg
    baloteg

    m. Imbécile.

    ●(1919) DBFVsup 5b. balten (Pl[uméliau] baltas (B[as] v[annetais]), balboé (Arv[or]), s. imbécile. Aussi balteg, baloteg, baltenneg, balboh.

  • balotek
    balotek

    adj. Nigaud.

    ●(1938) ARBO 32-33. Deusto dehon bout balotek ur bern mat, gouiet e hré, ur sord, hoari troieu kam. ●273. balotek, tr. «nigaud.»

  • balouard
    balouard

    adj. Balourd, maladroit.

    ●(1905) IVLD 112. Penaoz e rin-me pa'z inn d'ar baradoz ? Na me a vezo balouard, amparfal eno ! ●170. Eun den iaouank divar ar meaz, balouard, hag amparfal a zo bet guelet aliez e kichen ar Grott.

  • balouin
    balouin

    f. (marine)

    (1) Beaupré.

    ●(1732) GReg 607a. Le quatrième mât, mât de beaupré, qui est penché sur l'éperon à la proüe, ou sur l'avant du vaisseau, tr. «Balouïn.»

    ●(1904) DBFV 16b. baleùin, baleùein, m., tr. «mât de beaupré.» ●(1904) KZVr 355 - 25/08/04. Balouin, ar valouin (gwregel), ar wern a reer anezi «beaupré» e gallek (Molenez).

    (2) Gwern-valouin : beaupré.

    ●(1732) GReg 505a. Hune du mât de beaupré, tr. «Qastell ar vern valouïn.» ●607a. Le quatrième mât, mât de beaupré, qui est penché sur l'éperon à la proüe, ou sur l'avant du vaisseau, tr. «ar vern valouïn.»

    (3) Mizan valouin : civadière.

    ●(1732) GReg 170b. Civadiere, voile du mât de beaupré sur la prouë, tr. «Misan baloüin.» ●967a. Voile de beaupré, tr. «Misan baloüin.»

    ●(1931) VALL 125b. Civadière, tr. «mizan-balouin.»

  • balpet
    balpet

    adj. Épaté.

    ●(1935) DIHU 284/214. ken e chomas blapet (lire : balpet) er peizant dehon. ●(1982) LIMO 13 août. n'em es ket [bet] en tu de vout balpet. Nann ! A hed pell… ●Balpet, tr. «épaté.»

  • balpiñ
    balpiñ

    v.

    (1) V. intr. Être en admiration.

    ●(1974) YABA 16.02. Hag en dud de valpein !

    (2) V. tr. d. Épater.

    ●(1974) YABA 09.03. balpein tud Karnasenn. ●YABAlevr 241. balpiñ v. : ébahir, épater, rendre muet de surprise ou d'étonnement. ●(1976) LIMO 20 novembre. balpein un nebeudig kansorted. ●(1982) LIMO 15 septembre. ne vezè ket koutant ag é zevèh ma nen dezè ket kavet en tud de valpein unan bennag.

  • balpour
    balpour

    m. –ion Celui qui épate la galerie, épateur.

    ●(1974) YABA 26.01. Lapous a zèn ha balpour mar zo bet unan é oè er Yann sé ! ●YABAlevr 241. balpour m. –ion : épateur, charmeur. ●(1981) LIMO 20 novembre. de grédein ne vern peh balpour.

  • baltaz
    baltaz

    m. –ed Idiot, imbécile.

    ●(1919) DBFVsup 5b. balten (Pl[uméliau] baltas (B[as] v[annetais]), balboé (Arv[or]), s. imbécile. Aussi balteg, baloteg, baltenneg, balboh. ●(1925) DIHU 170/316. er baltas-men é léh degas guerh é vuoh geton d'er gér en des prénet ul laer geti ! ●317. hé baltas a vab. ●(1931) FEZO 15. Sapré baltaz ! émé hi, mèu oh, pe ne zalhet ket mui ar hou saù ! ●(1934) BRUS 134. Imbécile, tr. «baltaz.» ●(1973) LIMO 13 octobre. Baltaz, tr. «imbécile !» ●(1974) YABA 09.02. Cherret ho peg, baltaz, karg é doull ! ●11.05. nen des ket baltasoh ar en douar eget paotred Pureilh ! ●26.10. en tri baltaz. ●YABAlevr 241. Baltaz m. –ed équivalent de balteg : nigaud, maladroit, imbécile.

  • Baltazar
    Baltazar

    n. pr. Balthasar.

    ●(1650) Nlou 160. An Roue Baltasar, hep saffar tam, / A proffas spes dre doneson / Myr, tr. «Le roi Balthasar, sans le moindre éclat, / offrit brillamment en cadeau / de la myrrhe.»

  • balteg
    balteg

    m. balteion Imbécile.

    ●(1867) FHB 124/159a. He-ma a oar sevel eur montr a c'hodel eur baltec. ●(1877) FHB (3e série) 31/247a. ginaoueien, balteien, ezen gornek.

    ●(1904) DBFV 16b. balteg, m., tr. «maladroit, nigaud.» ●(1907) VBFV.fb 53a. imbécile, tr. «balteg, m.» ●(1914) KZVr 67 - 21/06/14. Balteg, m., tr. «bêta, imbécile, Corn[ouaille].» ●(1919) DBFVsup 5b. balten (Pl[uméliau] baltas (B[as] v[annetais]), balboé (Arv[or]), s. imbécile. Aussi balteg, baloteg, baltenneg, balboh. ●(1929) MKRN 177. (Gourin, ar Faoued, Skaer) Glep… Imbécile, étourdi, naïf ; même sens que Balteg, geoleg, azen. ●(1937) DIHU 310 Ebrel 242. Petra, balteg, ne ouiet ket é ma Pisk Imbril hiziù ?

  • baltek
    baltek

    adj. Imbécile.

    ●(1941) DIHU 364/344. deusto dehon bout un tammik baltek. ●(1984) EBSY 31. (Sant-Ivi) paltek, tr. «idiot.»

  • baltenn
    baltenn

    s. Imbécile.

    ●(1919) DBFVsup 5b. balten (Pl[uméliau] baltas (B[as] v[annetais]), balboé (Arv[or]), s. imbécile. Aussi balteg, baloteg, baltenneg, balboh.

  • baltenneg
    baltenneg

    m. Imbécile.

    ●(1919) DBFVsup 5b. balten (Pl[uméliau] baltas (B[as] v[annetais]), balboé (Arv[or]), s. imbécile. Aussi balteg, baloteg, baltenneg, balboh.

  • baltriñ
    baltriñ

    v. tr. d. Fouler (la terre, etc.).

    ●(1876) RECe III 239. Baltreiñ, tr. «piler, fouler la terre, etc.»

    ●(1904) DBFV 16b. baltrein, v. a., tr. «piler, fouler (la terre), à Sarzeau.»

  • balu
    balu

    s. Perche.

    ●(1499) Ca 17a. Balu. g. perche qui soustient la rays a prendre beste.

  • baluenn
    baluenn

    f. (sylviculture) Baliveau.

    ●(1890) MOA 136a. Baliveau, Jeune abre, tr. «baluenn, f.»

  • balum
    balum

    m. –ed (zoologie) Baleine.

    ●(1732) GReg 77a. Baleine (...) baleñ. p. baleñed. balum. p. balumed. ●(1779) BRig I 52a. ar balem, tr. «la balène.» ●(17--) CBet 581. Ar balam, ar seren, silio ha touilhet. ●(1792) BD 4044. ar balem.

    ●(c.1825-1830) AJC 2248. hac e voand en dangur gand ar balamed. ●(1865) LZBt Gouere 31. dant eur morvarc'h pe balam. ●(1868) FHB 203/374a. eul lestr a iea da besketa balemet.

    ●(1927) GERI.Ern 37. balum, tr. «Baleine.» ●(1929) FHAB C'hwevrer 62. War gein eur balum (baleine) eo en devoa sant Brendan kanet oferenn ar zul Fask ! ●(1948) ETCE 347. sete roue 'n oll besked e krial ar balang bras. ●(1996) CRYK 95. Un troed balom, tr. «un pied (en os) de baleine.»

  • balumeta
    balumeta

    v. intr. Chasser la baleine.

    ●(1931) VALL 55b. pêcher la baleine, tr. «balumeta.» ●(1933) BRND 12. Ar balumeta a vez graet gant listri-dre-dan bihan. ●13. eur porz-balumeta.

  • balumetaer
    balumetaer

    m. –ion Baleinier, chasseur de baleines.

    ●(1931) VALL 55b. baleinier, tr. «balumetaer.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...