Devri

Recherche 'pal...' : 163 mots trouvés

Page 3 : de paliman (101) à paludenn (150) :
  • palimañ
    palimañ

    voir palumiñ

  • palimet
    palimet

    voir palumet

  • palis
    palis

    m.

    (1) Palis.

    ●(1499) Ca 151b. Paleice. g. palis. enuiron chasteaulx ou citez clouture de boys.

    (2) (architecture) Orthostat.

    ●(1988) TIEZ II 61. Deux secteurs de Cornouaille sont caractérisés par ce type de réalisation : entre Concarneau et Pont-Aven, c'est le pays des maisons à orthostats de granite, ou maisons à-pierres-debout, tier min-zao ; dans le triangle Gouarec, Plonévez-Quintin, Saint-Mayeux, dans les Côtes-du-Nord, ce sont des habitations à orthostats de schiste, ou palis.

  • palisadenn
    palisadenn

    f. où Palissade.

    ●(1659) SCger 87b. palissade, tr. «palissaden.»

  • palisañ
    palisañ

    v. tr. d.

    (1) Fouler (le foin).

    ●(1872) ROU 86a. Fouler, tr. «palissa (ar foenn).»

    (2) Battre (un chemin).

    ●(1890) MOA 138b. Battre un chemin, tr. «palisa eunn hent.»

  • palisenn
    palisenn

    f. –où

    (1) Pale, pelle d'un aviron, d'une rame.

    ●(1744) L'Arm 265a. Palé, le bout large de l'aviron, tr. «Palissenn.. neu. f.»

    (2) (cuisine) Spatule.

    ●(1744) L'Arm 169a. Espatule de bois pour tourner la galette, tr. «Palicenn. f.»

    (3) Raquette de volant.

    ●(1876) TDE.BF 493b. Palisenn, s. f. V[annetais], tr. «Raquette de volant.»

  • paliset
    paliset

    adj. Ti paliset : maison à orthostat.

    ●(1988) TIEZ II 63. Laniscat. Eun ti paliset, une maison à orthostats de schiste.

  • paliv-
    paliv-

    voir paluc'h

  • palkul / parkul
    palkul / parkul

    adv.

    (1) Par cœur.

    ●(1790) MG 55. N'en dai quet erhoalh goud parcul er ourhæmèn-ze. ●251. désquein parcul.

    (2) E parkul : par cœur.

    ●(1907) BSPD I 159. ne houié ket hoah anehon é parkul er psalmeu. ●504. pe vo disket t'oh el livr-sé pen der ben é parkul. ●620. é houié déja é parkul er psalmeu.

  • pallenn
    pallenn

    m. & adv. –où, pallinier

    I. M.

    (1) Couverture de lit.

    ●(1499) Ca 151b. Pallenn. g. longieul ou flossaie. ●(1633) Nom 167a-b. Lodix, stragulum : lodier, couuerture du lict, parement : vn pallen, vn goloen guelè. ●168a. Cento, centunculus : couuerture de diuerses laines, bureau, loudier de plusieurs pieces : vn tapis guelè á cals á seurt gloan, pallen á cals á pezyou. ●168b. Gausape, amphitapa : couuerture veluë : vn pallen bleuec, vn tapis guelè baruec.

    ●(1659) SCger 34a. couuerture de lict, tr. «pallen.» ●162b. pallen, tr. «couuerture de lict.» ●(1732) GReg 229a-b. Couverture de lit, tr. «pallenn. p. pallennou, palleigner.»

    ●(1876) TDE.BF 493b. Pallenn, s. f., tr. «Couverture de lit.» ●(1878) EKG II 229. eur guchenn golo hag eur pallenn-bennag evit ober gueleou. ●(1889) SFA 287. var ar pallennou kaera a oue kavet. ●(1894) BUZmornik 247. Eur pallenn blansounet a zerviche d'ezhan da vele. ●276. ne gouske nemed var eur pallenn a lede var zolier he gambr.

    (2) Lange, drapeau.

    ●(1659) SCger 45b. drapeau, tr. «pallennou.» ●(1732) GReg 307a. Drapeau, lange d'enfant qui est d'étoffe, tr. «Pallenn. p. Pallennou.»

    (3) Housse de cheval.

    ●(1876) TDE.BF 493b. Pallenn, s. f., tr. «housse de cheval.»

    (4) Tapis.

    ●(1931) VALL 727b. Tapis, tr. «pallenn f. et m. L[eon].»

    II. Adv. A-ballenn : en nappe.

    ●(1872) ROU 92a. Nappe d'eau sur le chemin, après une grande pluie, tr. «Dour a-ballenn var an ent, goude glao braz.»

  • pallenn kein-hoc'h
    pallenn kein-hoc'h

    m. (habillement) Espèce de coiffe.

    ●(1912) BSAf xxxix 289. C'est encore aujourd'hui le palin Keign-oc'h de Pont-l'Abbé et le sac Pen-Oc'h du Cap sizun.

  • pallenn-daol
    pallenn-daol

    m./f. Tapis de table.

    ●(1931) VALL 727b. Tapis de table, tr. «pallenn-daol pl. pallennou-t.»

  • pallenn-gwele
    pallenn-gwele

    m./f. Couverture de lit.

    ●(1931) VALL 166b. Couverture de lit, tr. «pallenn-wele.»

  • pallenn-kañv
    pallenn-kañv

    m. Drap mortuaire.

    ●(1868) KMM 219. mar bez lakeat ur pallen-caonv var an arched. ●(1876) TDE.BF 493b. Pallenn-kaoñ, pallenn-kañv, s. f., tr. «Drap mortuaire.» ●(1890) MOA 225b. Drap mortuaire, tr. «pallenn-kaon, m.»

    ●(1931) VALL 231a. Drap mortuaire, tr. «pallenn-kañv m. (et –gañv f).» ●(1981) ANTR 90. Gwisked e vez ar heler gant eur pallenn-kañv.

  • pallenn-leur
    pallenn-leur

    m./f. Tapis de plancher.

    ●(1931) VALL 727b. Tapis de plancher, tr. «pallenn-leur pl. pallennou-.»

  • pallenn-marc'h
    pallenn-marc'h

    m. pallennoù-kezeg Couverture de cheval.

    ●(1732) GReg 502a. Housse de cheval, tr. «Pallenn varc'h. p. pallennou qesecq.»

    ●(1876) TDE.BF 493b. Pallenn-varc'h, s. f., tr. «Caparaçon.»

  • pallenn-moger
    pallenn-moger

    m.

    (1) Tapisserie.

    ●(1931) VALL 727b. Tapisserie, tr. «pallenn-voger f. pallennou-m.»

    (2) Tenture murale.

    ●(1931) VALL 734a. Tenture sur un mur, tr. «pallenn-voger f. pl. pallennou-m.»

  • pallennad
    pallennad

    m. –où

    (1) Ce que contient une couverture.

    (2) sens fig. Couche épaisse de, tapis de.

    ●(18--) SAQ I 140. goloet an douar gant eur pallennad erc'h.

    ●(1931) VALL 727b. au fig. Tapis (de fleurs), tr. «pallennad f. (et m. L[eon]»

    (3) Quantité qui recouvre.

    ●(1872) ROU 57. Ur pallennad kerc'h, deuet el leac'h m'oa bet falla doareed.

  • pallennañ
    pallennañ

    v. tr. d. Tapisser.

    ●(1931) VALL 727b. Tapisser de tapis, tr. «pallenna.»

  • pallenner
    pallenner

    m. –ion Tapissier.

    ●(1931) VALL 727b. Tapissier, tr. «pallenner.»

  • pallennerezh .1
    pallennerezh .1

    f. Fabrique de tapis.

    ●(1931) VALL 727b. fabrique de tapis, tr. «pallennerez f.»

  • pallennerezh .2
    pallennerezh .2

    m. Fabrication de tapis.

    ●(1931) VALL 727b. fabrication de tapis, tr. «pallennerez m.»

  • pallennet
    pallennet

    adj.

    (1) Recouvert d'une couverture.

    ●(1860) BAL 180. un azen pallenned caer ne d-eo atao nemet un azen.

    (2) En nappe.

    ●(1872) ROU 92a. Nappe d'eau sur le chemin, après une grande pluie, tr. «Dour pallenned var an ent, goude glao braz.»

  • palm
    palm

    coll. cf. gwez-palm (botanique)

    (1) Palmier.

    ●(1499) Ca 151b. Palm. g. palmier. cest vng arbre qui porte dates. ●(c.1500) Cb 58b. [delyenn] g. fueille de baume. b. delyenn palm. ●(1530) Pm 19. Pan queffet hep si gabriel / Han barr palm en e dornn dehou, tr. «Quand vous trouverez sans doute Gabriel, / La branche de palmier dans la main droite.» ●39. An palm dalet quemeret ioae, tr. «Prenez la palme, réjouissez-vous.» ●59. Chetu an palm dinam, tr. «Voici la palme sans tache.»

    (2) Frouezh palm : dates.

    ●(1633) Nom 70b. Dactylus, palmula, caryotis : dates, figues royales : dattesen, fies real, froüez palm.

  • palma-Krist
    palma-Krist

    s. (botanique) Ricin Ricinus communis.

    ●(1633) Nom 92a. Ricinus, offic. Kerua, vel cerua, palma Christi, cataputia maior, regium granum : palme de Christ, palme de Dieu : palma Christ.

  • palmarez
    palmarez

    m. –où Palmarès.

    ●(1905) BOBL 07 janvier 16/1c palmarezou skoliou braz Pariz. ●(1960) BAHE 24/15. lennadeg ar palmarez.

  • palmer
    palmer

    m. Pelain de tanneur.

    ●(1876) TDE.BF 493b. Palmer, s. m., tr. «Plain de tanneur ou trou dans lequel on place les cuirs à tanner.»

  • palmez .1
    palmez .1

    coll.

    (1) Palmiers.

    ●(1732) GReg 245b. Dattier, palmier, tr. «Palmesen. p. palmès.» ●688a. Palmier, arbre des païs chauds, tr. «Palmesenn. p. palmesennou, palmès.»

    ●(1880) SAB 253. olivez, palmez atau glaz.

    ●(1914) LZBt Du 21. branko palmez.

    (2) Palmes, feuilles de palmiers.

    ●(1659) SCger 88a. palme, tr. «palmesen. p. palmes.»

    ●(1906) KANngalon Eost 186. Ar vugale hag an dud iaouank a zouge palmez ha skourrou olived.

    (3) Eoul palmez : huile de palmes.

    ●(1914) LZBt Du 21. eol palmez. ●(1919) LZBl Genver 18. e troket breman heol palmez, kaoutchouc, kakao, kafé, koat eben, akajou, etc.

    (4) Gwin palmez : vin de palmes.

    ●(1838) OVD 203. rein dehai gùin palmès d'ivet.

    ●(1902) LZBt Du 35. Kristenien Chittapour o tastum gwin palmez. ●(1922) EOVD 205. rein dehé guin palmés de ivèt.

    (5) Barr-palmez : palme.

    ●(1732) GReg 688a. Palme, rameau de palmier, tr. «barr palmès. p. barrou palmès.»

    (6) Bod-palmez : palme.

    ●(1732) GReg 688a. Palme, rameau de palmier, tr. «Bod palmès. p. bodou palmès.»

    (7) Bod palmez ar verzherinti : palme du martyre.

    ●(1911) BUAZperrot 726. en o daouarn bod palmez ruz ar verzerenti.

  • palmez .2
    palmez .2

    m.

    (1) Pelle (d'aviron).

    ●(1633) Nom 152b. Palmula, tonsa : le bout large d'vne rame : palmes an rouef.

    ●(1732) GReg 67a. La palée, bout plat & large de l'aviron, tr. «Ar palmès. palmès an roüeff.»

    (2) Pelle (à feu).

    ●(1633) Nom 164b. Batillus : vne palette à feu, paëlle, ou poale : palliquet pe palnies (lire : palmes) an tan.

  • palmezeg
    palmezeg

    f. –i Palmeraie.

    ●(1931) VALL 526a. Palmeraie, tr. «palmezeg f. pl. ou, i, –zeier.» ●(1973) SKVT II 33. En ur c'hoad datezenned, ur balmezeg.

  • palmezenn .1
    palmezenn .1

    f. –ed, palmez Palmier.

    ●(1732) GReg 245b. Dattier, palmier, tr. «Palmesen. p. palmès.» ●688a. Palmier, arbre des païs chauds, tr. «Palmesenn. p. palmesennou, palmès.»

    ●(1904) LZBg Gouere 151. ur gaer a balmézen. ●(1929) SVBV 97. dindan eur balmezenn. ●(1934) BRUS 261. Un palmier, tr. «ur balmézen –neu, f.»

  • palmezenn .2
    palmezenn .2

    f. Palme.

    ●(1659) SCger 88a. palme, tr. «palmesen. p. palmes.»

  • palod .1
    palod .1

    m. –ed Rustre, manant.

    ●(1647) Am.ms 696. Chetu ar palot grimot bulsodet., tr. Herve Bihan « Voici le rustre malotru abruti »

    ●(c. 1836) COM vi moj. 15. Eur Palod a iôa oc’h evnéta.

    ●(1931) VALL 668b. Rustre, tr. «palod.»

  • palod .2
    palod .2

    m. –où (jeu) Palet.

    ●(1942) VALLsup 127a. Palet, tr. «palod m. pl. palojou T[régor].»

  • palor
    palor

    s. –où = (?).

    ●(1978) BAHE 97-98/25. Prizet-bras eo an tilh d'ober kirri, karrigelloù, krivizhier, palorou, plegennou, hag all.

  • palouer
    palouer

    m. –où Brosse.

    ●(1876) TDE.BF 493b. Palouer, s. m., tr. «Brosse, époussette ; pl. ou.»

    ●(1931) VALL 83b. Brosse, tr. «palouer m.» ●(1984) HYZH 154-155/45. ur bros pe ur palouar.

  • palouerañ / palouerat
    palouerañ / palouerat

    v. tr. d. Brosser.

    ●(1867) FHB 122/140a-b. palouërad he zillad. ●(1869) FHB 235/207b. he zillad saotret (...) ne oant ket bet paloueret mis a oa. ●(1873) FHB 446/229b. tremenet en deuz ar mintin o palouera ar c'hadoriou bourret caillaret ganeomp-ni.

    ●(1931) VALL 83b. Brosser, tr. «palouera.»

  • palouerer
    palouerer

    m. –ion Brossier.

    ●(1931) VALL 84a. Brossier, tr. «palouerer pl. ien.»

  • paltok
    paltok

    m. –où (habillement)

    (1) Paletot.

    ●(1450) Dag 213. Gant armou fall ha paltogou (lire : paltoqou). ●(1499) Ca 126a. g. cest vestement de moult de plais. b. paltoc. ●151b. Paltoc vide in lies. ●(1633) Nom 114a-b. Palla : vn paletot, vne samarre : vn paltocq, vr simarren.

    ●(1876) TDE.BF 494a. Paltok, s. m. (anc.), tr. «Habillement d'étoffe grossière pour la fatigue.»

    ●(1909) KTLR 144. paletokou mezer en ho c'herchen. ●(1931) VALL 525b. Paletot, tr. «paltok m.» ●(1959) BRUD 10/16. Ar paotr a denn adarre e baltog.

    (2) Paltok divañch : veste de goémonier du Pays pagan.

    ●(1960) GOGO 217. (Kerlouan, Brignogan) Pour récolter le goémon on portait jusqu'aux environs de 1914 une veste blanche de drap, sans manches, doublée à l'intérieur, sans poche ni boutons, que l'on appelait le «paletok divānc» (paletok divañch). ●(1987) GOEM 25. En pays pagan, un gilet de bure, court et sans manches, ar paltok divanch.

  • paltokennad
    paltokennad

    m. Longue chevelure touffue.

    ●(1876) TDE.BF 494a. Paltokennad, s. m. Eur paltokennad bleo, tr. «une chevelure longue et touffue qui tombe sur le dos.»

  • paluc'h
    paluc'h

    f. –où Paisseau.

    ●(1732) GReg 687a. Paisseau, ou braisse, attelle plate & aiguë pour paisseler du lin, du chanvre, tr. «Van[netois] paluh. p. paleoh. pp. ëu.» ●(1744) L'Arm 19b. Attelle pour paisseler le lin, tr. «Paluh.. feu. f.» ●264b. Paisseau, tr. «paluh.. heu. f.» ●281a. Après le pesseau, il faut broisser le lin à la grosse, enfin à la fine, broisse, tr. «Goudé er baluh éma rétt senæssad el lin ér senæsse vrass enfin ér vihan.»

    ●(1907) VBFV.bf 57b. paluh, f. pl. eu, tr. «paisseau, échalas.» ●(1910) EGBT 104. paliv, tr. «lame de bois pour adoucir le lin.» ●(1934) BRUS 274. Un échalas, tr. «ur paluh –eu.»

  • paluc'hadur
    paluc'hadur

    m. Action de paisseler.

    ●(1732) GReg 716b. L'action de pesseler, tr. «Paluhadur.»

  • paluc'hañ / paluc'hat / paluc'hiñ
    paluc'hañ / paluc'hat / paluc'hiñ

    v. tr. d.

    (1) Paisseler.

    ●(1499) Ca 151b. Paluhat. g. pesseler.

    ●(1659) SCger 91b. pesseler, tr. «palüat.» ●162b. palüat, tr. «pesseler.» ●(1732) GReg 687a. Paisseler, préparer le lin, le chanvre sur le paisseau, tr. «Paluc'hat. pr. paluc'het.» ●716a. Pesseler, ou braisser, préparer le lin, ou le chanvre pour le mettre en poupée, tr. «Paluc'hat. pr. paluc'het. Van[netois] paluhat. pr. et.» ●(1744) L'Arm 264b. Paisseler, tr. «Paluhein, hatt.. hétt.» ●281a. Le lin a été brayé à la braye avant d'être pesselé, tr. «El lin a zou bétt braiétt mad ér vraye quêntt boutt paluhétt.»

    ●(1857) CBF 93. Paluc'hat al lin, tr. «Eplucher le lin.»

    ●(1876) TDE.BF 494a. Paluc'hat, v. a., tr. «Préparer le lin et le chanvre pour les mettre en œuvre.» ●(1896) GMB 378. Lanr[odec] palevat, Lanisc[at], Trévérec, etc. palivat. ●(1897) EST 52. Get ur planken luemet é ma ret er pahlat.

    ●(1907) VBFV.bf 58a. paluhat, –ein, tr. «paisseler.» ●(1910) EGBT 105. Ma mamm ha ma c'hoarezed o deus bet palivet, breuzet, ha neet anean [eur pez lien]. ●(1923) KNOL 7. da baluc'hat lin.

    ►absol.

    ●(1854) GBI I 234. Ha diou-all 'zo o paluc'ha, tr. «Et deux sont à préparer le lin.» ●(1867) FHB 112/61b. Petra a heller da zestum brema o vraead, o peluc'had, o cribad, o neza lin, ken nebeud nag o vea ?

    ●(1924) BILZbubr 41/943. o kribina, oc'h enkardi, o vreat pe o paluc'hat. ●(1943) FHAB Gwengolo/Here 350. (Kleder) Peluc'ha, Kribina (al lin). Daou ha daou e vezed o labourat al lin, eur gwaz hag eur vaouez, ar gwaz a vraee (distaga ar bluskenn) ar vaouez a beluc'he gant ar beluc'henn ; heligenta a veze etre an daouiou da welet piou en defe ar c'haera lanfas hag a labourfe ar buanan.

    (2) Ramer (des pois), échalasser (de la vigne).

    ●(1876) TDE.BF 494a. Paluc'hat, v. a., tr. «Echalasser, parlant des vignes, ramer, parlant des pois.»

    ●(1903) EGBV 70. paluhat (p. –et), tr. «ramer (des pois).» ●(1907) VBFV.bf 58a. paluhat, –ein, tr. «ramer des pois.»

  • paluc'henn
    paluc'henn

    f. –où

    I. (en plt de qqc.)

    (1) Paisseau.

    ●(1499) Ca 151b. Paluhenn. g. pessell.

    ●(1732) GReg 687a. Paisseau, ou braisse, attelle plate & aiguë pour paisseler du lin, du chanvre, tr. «Paluc'henn. p. paluc'hennou.» ●716a. Pesseau, instrument pour préparer le lin, & le chanvre, composé d'une atelle aiguë, & d'un banc, tr. «Paluc'henn. p. paluc'hennou. Van[netois] paluhenn. p. ëu.»

    ●(1857) CBF 93. Paluc'hen, paluen, tr. «Pesseau.» ●(1867) FHB 112/61a. ho brae, ho starn, ho feluc'hen. ●(1876) TDE.BF 494a. Paluc'henn, s. f., tr. «Pesseau pour pesseler le lin et le chanvre.» ●(1878) EKG II 303. ken dizec'h ha ken tano hag eur baluc'henn.

    ●(1924) FHAB Eost 315. Ar gegel hag ar baluc'hen a zo aet ar c'hiz anezo hag ar yaouankizou hirio n'ouzont mui baeat... ●(1943) FHAB Gwengolo/Here 350. (Kleder) ar gwaz a vraee (distaga ar bluskenn) ar vaouez a beluc'he gant ar beluc'henn.

    (2) Enseigne (?) cf. plezhenn (?).

    ●(17--) VO 148. ur veluhèn pentét guet er guirieu-men : bouticl er parèsse.

    II. sens fig.

    (1) Échine d'un cheval maigre.

    ●(1889) ISV 306. eur marc'h coz (…) hag en defe kignet, gant he baluc'hen, c'hui voar pelec'h, kement hini zo bet var he gein.

    (2) Grande vache maigre.

    ●(1983) LLMM 219-220/266-267. Ha ne oa ket al loen-se (...) nag ur banuvenn, nag ur c'haonac'henn, nag ul loêgenn, met ur vuoc'h ha na oa par dezhi.

    III. Bezañ (sec'h, disec'h, kastiz, treut) evel ur baluc'henn : très sec.

    ●(1732) GReg 852b. Un corps sec, très sec, tr. G. Rostrenenn «seac'h evel ur baluc'henn.» ●887a. Sainte Elizabeth étoit stérile, tr. G. Rostrenenn «Santès Elisabeth a yoa qer sec'h he c'horf evel ur baluc'henn.»

    ●(1878) SVE 633. Seac'h evel eur baluc'henn, tr. L.-F. Salvet «Sec comme un échalas.» ●(1878) EKG II 303 (L) L. Inisan. Ar c'here a ioa deuet da veza ken dizec'h ha ken tano hag eur baluc'henn.

    ●(1918) LZBt Gouere 21 (T). Treut evel eur baluc'hen, ne oa dioutan nemet an eskern hag ar c'hroc'hen. ●(1923) LZBt Gouere 28 (T). Treut ha kasti eo evel eur baluc'hen.

  • paluc'her
    paluc'her

    m. –ion =

  • paluc'herez
    paluc'herez

    f. –ed Femme qui paisselle.

    ●(1905) FHAB 93. Ar penn all eo skabel ar baluc'herez. Hou-man a grok gant he daou zorn en tam lin hag a gass hag a zigass anezhan buhan var tremm al laônen goad beteg ma teu an tam ganthi e pep dorn. – Neuze e laka adare an daou dam en unan hag e ra ar memez tra ken na chomm mui tam kanastr ebet etouez al lin. – Dic'hrozet evelse, al lin a vezo bremaik great bleo anezhan ar c'hribinou.

  • palud
    palud

    m. –où

    (1) Marécage.

    ●(1499) Ca 27b. Broennec palut. ●151b. Palut. g. paluz. ●g. paluz denfer. b. palud ann iffern.

    ●(1659) SCger 76b. marais, tr. «palut.» ●162b. palut, tr. «marais.» ●(1732) GReg 600b-601a. Marais, lieu où il y a de l'eau, & des glaïeuls habituellement, tr. «Palud. p. paludou. Van[netois] palud. p. paludëu.»

    ●(1847) MDM 178. Ma lakafet disec'hi ar paludou. ●(1849) LLB 1669. é tal ur palud. ●(1876) TDE.BF 494a. Palud, s. pl. m., tr. «Marais.» ●(1883) MIL 159. ar chapel hag ar palud en dro dezhi.

    (2) Marais salant.

    ●(1744) L'Arm 229b. Marais (…) Salant, tr. «Palud.. paludeu. m.» ●347a. Salines, tr. «Palutt.. paludeu.»

    ●(1876) TDE.BF 494a. Palud, s. pl. m., tr. «en Vannes, marais salants.» ●(1883) DBB 36. (Batz) Lagat, tr. «œillet de marais, compartiment de la saline où le sel se dépose. On dit aussi pâlut.»

    (3) Fond de baie maritime.

    ●(2007) GOEMOn 118b. palud : Fond de baie maritime pouvant être utilisé par les autochtones pour stocker ou sécher des matières.

    (4) Lipet eo ar palud : on a tout mangé.

    ●(1896) GMB 458. On dit en pet[it] tréc[orois] liped é palud il ne reste plus rien, on a tout mangé.

  • palud-holen
    palud-holen

    m. Marais salant.

    ●(1732) GReg 602b. Marais salans, tr. «palud-holenn. p. paludou-holenn.»

  • paludek
    paludek

    adj.

    (1) Marécageux, paludéen.

    ●(c.1500) Cb. [palud] Jnde paludosus / sa / sum. g. de paluz. b. paludec.

    ●(1732) GReg 602b. Marecageux, euse, tr. «Paludecq.»

    ●(1931) FHAB Genver 23. a-hed an aodou paludek.

    (2) (pathologie) Terzhienn baludek : paludisme.

    ●(1958) BAHE 15/7. risklet-bras da dapout, ha buan, an derzhienn baludek.

  • paludenn
    paludenn

    f. –où

    (1) Marécage.

    ●(1732) GReg 602b. Marecage, lieu marecageux, tr. «Paludenn. p. paludennou.»

    ●(1876) TDE.BF 494a. Paludenn, s. f., tr. «Marais ; pl. palud, paludou, masc.»

    ●(1939) MGGD 80. eur baludenn distro ha dizarempred.

    (2) =

    ●(1872) ROU 95b. Plaine au bord de la mer, tr. «paludenn.» ●(1889) ISV 161. Teven pe Baluden santez Anna.

    (3) Krog-paludenn : crochet de couvreur.

    ●(1967) BAHE 54/26. e kalfiche krigi-paludenn. ●30. krigi-paludenn = krogoùïgoù koad a veze dalc'het ar vein-glas gante war an toennoù gwechall.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...