Devri

Recherche 'di...' : 6655 mots trouvés

Page 4 : de dianaou-2 (151) à diantell-diandell (200) :
  • dianaou .2
    dianaou .2

    m. Partie basse, bas.

    ●(c.1718) CHal.ms i. Le bas de la uille, tr. «en dianneu a guer, en dias quer.» ●(1744) L'Arm 27a. Le bas, tr. «Enn dianneu.»

    ●(1904) DBFV 45b. diañneu, m., tr. «bas, partie basse.» ●(1927) GERI.Ern 100. diañneu V[annetais] m., tr. «(Le) bas.» ●(1962) EGRH I 53. dianaoù m., tr. « bas. »

  • dianaoudegezh
    dianaoudegezh

    f. Ingratitude.

    ●(1659) SCger 69b. ingratitude, tr. «dianaudeguez.»

    ●(1877) BSA 257. ma'z eo an dianaoudegez tech fall an douar, an anaoudegez vad eo vertuz ar baradoz. ●(18--) SAQ I 279. trei a reomp he vadoberou en he enep. Pebeuz dianaoudegez !

    ●(1902) MBKJ 65. an dianaoudegez hag an drubarderez. ●(1911) BUAZperrot 195. bezomp anaoudek atô ; an dianaoudegez a zo eun dra ken divalo !

  • dianaoudek
    dianaoudek

    adj.

    (1) Qui ne connaît pas (son métier, etc.), ignorant.

    ●(1893) IAI 95. eun den dianaoudek euz he garg.

    ●(1907) PERS 71. Abalamour ma oa ken dianaoudeg he barezioniz var ho deveriou kristen. ●183. hen ken dianaoudeg hag heb iec'het. ●(1927) GERI.Ern 114. dianaoudek, tr. «ignorant.»

    (2) Ingrat.

    ●(1659) SCger 69b. ingrat, tr. «dianaoudec.» ●(1710) IN I 131. ez omp estrainch dianaoudec.

    ●(1806) JOS 10. Da veza bet quen disounch a quen dianaoudec. ●(1889) SFA 312. Breman em euz mez ha keuz o veza bet kenn dianaoudek enn ho kenver. ●(18--) SAQ I 147. Dianaoudek e kever Doue.

  • dianaout
    dianaout

    voir dianavezout

  • dianat
    dianat

    adj. Invisible.

    ●(1825) COSp 91. consideret penaus tout er peh e zisco bout brav dirac hou teulegat, e za ag ur pèn quetan dihanad pehani e zou er vravité a ol viscoah.

    ●(1931) VALL 380b. Inapparent, tr. «dianat.» ●(1941) DIHU 358/252. dibunet get ur gigant dianat.

  • dianav .1
    dianav .1

    adj.

    (1) Inconnu.

    ●(1876) TDE.BF 112b. Dianaf, adj., tr. «Inconnu.»

    (2) Anonyme.

    ●(1962) EGRH I 53. dianav a., tr. « anonyme. »

  • dianav .2
    dianav .2

    m. Homme inconnu.

    ●(1883) IMP 35. Un dianav o tremen en un evelep stus.

  • dianavez
    dianavez

    adj. Inconnu.

    ●(1854) MMM 31. Un den dianaves a offras disi tri bez arc'hant.

  • dianavezet
    dianavezet

    adj.

    (1) Inconnu.

    ●(1575) M 2190. Pe diuers loeznet goez, ha diaznauezet, tr. «Ou diverses bêtes sauvages et inconnues.»

    ●(1659) SCger 69a. inconnu, tr. «dianauezet.»

    ●(1859) MMN 80. Eun den dianavezet a deu er vro. ●(1877) BSA 88. eur japel dianavezet.

    ●(1925) FHAB Mae 188. tra dianavezet n'hell ket beza karet.

    (2) Méconnu.

    ●(1900) MSJO 209. pegen kuzet eo bet Jesus, pegen dianavezet gant an dud. ●212. en em blijomp o veva dianavezet.

  • dianavezout / dianavout / dianaout
    dianavezout / dianavout / dianaout

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Méconnaître, ne pas connaître.

    ●(c.1500) Cb 20a. [aznaout] Jtem dinosco / scis / g. decongnoistre. b. diaznauout. ●(1521) Cc. [aznaout] Jtem disnoco cis. g. decognoistre. b. diaznaout.

    ●(1659) SCger 78b. mesconnoistre, tr. «dianaout, p. dianauezet.»

    ●(1860) BAL 22. ur c'heuz braz am euz em c'halon, o veza ma em euz dianavezed ho madelez eb fin. ●(1866) BOM 4. Bete goud n'ho zianvefenn. ●(1877) BSA 50. gragez ar bed a zianav ar joaiou guirion. ●(1880) SAB 25. ar misteriou ne c'heller ket o dianaout eb risca mont da goll.

    (2) Ne pas reconnaître.

    ●(1860) BAL 268. grit na vezo nicun ebed ahanomp dall avoalh da zianaout ahanoc'h evel ar Juzevien.

    ●(1905) IVLD 26. Da zianaout a rean ep da varo. ●(1923) FHAB Genver 11. an holl, nemed e vamm marteze, a zianavezje anezan !

    (3) Reconnaître, distinguer.

    ●(1904) CDFi août-septembre. Teñval eo c'hoaz an amzer, ha ne c'hellont ket dianaout ar sant ervat. (d'après KBSA 105). ●(1905) BOBL 11 novembre 60/2e. mez penaoz e tinaouin-me (lire : tianaouin) ho preur etre kement all a dud a zo eno ! ●(1906) BOBL 27 janvier 71/2e. e c'helli dianaout ac'hanoun eaz tre. ●(1906) BOBL 10 mars 77/2f. maz out goest da zianaout ac'hanoun e touez ar re all. ●(1906) BOBL 10 mars 77/2f. hi avad a joumo beg he lost war c'horre an dour, hag egiz-se e tianavezi anezhi.

    (4) Dianavezout udb. diouzh : reconnaître qqc. à.

    ●(1911) KANNgwital 103/47. Evel ma tianavezer ar vezen dioc'h ar frouez.

    (5) Dianaout udb. diouzh udb. all : distinguer une chose d'une autre.

    ●(1913) KANNgwital 122/251. kerkent ha ma vezont goest da zianaout bara ar Zakramant euz ar bara ordinal.

    (6) Ne pas être reconnaissant de.

    ●(1866) LZBt Ebrel 126. dianaout an tol-skoa hon deuz bet a-beurz an Otrone.

    II. V. pron. réfl. En em zianavezout =

    ●(1939) KLDZgwal 42. Pa vez unan bennak dibreder a-walc'h diwar e benn e-unan (...) e teu buan, alies d'en em zianavezout (1) e-giz ma lavar Kerneviz. (1) da zireiza. ●(1955) STBJ 163. Pa gavemp (...) merc'hed yaouank dispak o bleo a-zindan koefou striz ha brodet (...) e lavare e oant plac'hed en em zianavezet.

  • dianavout
    dianavout

    voir dianavezout

  • diañchañ
    diañchañ

    voir diantañ

  • diandell
    diandell

    voir diantell

  • diandellañ
    diandellañ

    v. (agriculture) Défaire les andains.

    ●(1955) STBJ 222. Diresta foenn : diandella, didaolia.

  • diandellat
    diandellat

    v. tr. i. Diandellat ouzh ub. : cesser d'ennuyer, d'importuner qqn.

    ●(1939) RIBA 15. Diandellet ha diardeuet dohonn.

  • diandon
    diandon

    adj. (en plt d'un lieu) Qui n'est pas pourvu de sources.

    ●(1903) MBJJ 98. pan eo gwir em euz laret eo diandon ar vro.

  • dianeet
    dianeet

    adj. (en plt d’une terre) Dégraissée et délavée par les eaux.

    ●(c.1718) CHal.ms i. La terre est bien degraissée et delauée par les eaus, tr. «oeit é guet er glaü' en ol druni es en doüar, dizrunet é en doüar ha disolheit guet er glaü'. en doüar a so dianneet ol, ha disolheit guet en deur.»

    ●(1904) DBFV 45b. diañnéet, part., tr. «(terre) dégraissée, (et délavée par les eaux). (Ch. ms.).»

  • dianeiñ
    dianeiñ

    v. intr. (plt du grain) Dépérir.

    ●(c.1718) CHal.ms i. le grain deperit, tr. «tesquein, diannein, goannat goahat, fallat, disterat, dehuiguein ara en et.»

    ●(1904) DBFV 45b. diañnein, v. n., tr. «dépérir, parl. du grain, du blé. (Ch. ms.).»

  • dianeost
    dianeost

    m. Automne.

    ●(1732) GReg 71a. Automne, troisiéme saison de l'Année, tr. «dianéaust.»

    ●(1876) TDE.BF 112b. Dianeost, s. m., tr. «Automne.»

    ●(1927) GERI.Ern 99. dianeost m., tr. «Automne.»

  • diangaj
    diangaj

    adj.

    I.

    (1) (en plt d'une journée) Où il n'est pas prévu de faire qqc.

    ●(1727) HB 591. ne vez quet great e Offiç, mæs differet vez da un devez all bennâc hac a ve diangaich.

    (2) (en plt d'un lieu) Dégagé, libre.

    ●(1957) ADBr lxiv 4/452. (An Ospital-Kammfroud) Diangaj : adj. – Innocupé, prêt, vide, libre, «dégajé». Douar diangaj. N'eo ket diangaj an hent. ●(1958) BLBR 110/4. An hent a zo kompez ha diangaj. (d'après Kannadig Landi Meurz-Here 1957) ●(1979) VSDZ 15. (Douarnenez) en tu stribourzh ma 't eus c'hoant a vie tout an traoù, setu an tu vabourzh vie atav diangaj, tr. (p. 184) «Tout le matériel se trouvait à tribord ; ainsi babord était totalement libre.»

    II. (en plt de qqn)

    (1) Qui n'est pas demandé en mariage.

    ●(18--) RGE 41. Cetu amàn ur plac'h yaouanq, / (...) / A zo diangach a bep lec'h.

    (2) Détaché (des biens matériels).

    ●(1732) GReg 279b. Une homme detaché de toutes choses, tr. «Un dèn diangaich. ur galoun diangaich.» ●(1752) BS 669. ne gonsist quet o veza dibourvez eus a vadou ar bed, mæs o caout ar galon diangaich diout-o.

    (3) Bezañ diangaj a, udb., diouzh udb. =

    ●(1710) IN I (prefaç) i. nep so pell ha diangaich diouz ar c'homerç hac ar sourci eus ar bed. ●(1727) HB 195. beza diangaich diouz ar Bed.

    ●(1846) DGG 218. tud diangach a briedelez. ●(1847) MDM 1. diangaich dioud ho labourou ordinal.

    ►sans compl.

    ●(1847) MDM 195. ar pez epken a zere oud eun den diangaich.

  • diangajiñ
    diangajiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Libérer, dégager.

    ●(17--) SP II 72. Hac e diangagi deus a dy ar Roue, tr. «et le faire sortir de la maison du roi.»

    ●(1847) MDM 237. e ranker diangaji he benn d'ann hini klan.

    ●(1904) DBFV 45b. diangagein, v. a., tr. «dégager (l'A.).» ●(1957) ADBr lxiv 4/452. (An Ospital-Kammfroud) Il existe aussi diangajet, part. passé de diangaji, débarrasser, libérer.

    (2) Diangajiñ ub. eus e gomz : rendre sa parole à qqn.

    ●(c.1718) CHal.ms iii. Ie lui ai rendu sa parole, tr. «memes en diangaget és é goms.»

    II. V. pron. réfl. En em ziangajiñ : se désengager.

    ●(1710) IN I (prefaç) i. d'en em ziangagi ha da bellaat diouto.

  • diangraviñ
    diangraviñ

    v. tr. d. = cf. (?) grazu- (?).

    ●(1732) GReg 258b. Degrader quelqu'un de la prêtrise, tr. «diañgraui ur re. pr. diañgravet.»

  • diank .1
    diank .1

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) Diank a, diouzh : libre, dégagé de.

    ●(14--) N 253. Maz vizimp franc, dianc diouz pep anquen, tr. «Pour que nous soyons libres et dégagés de tout souci.» ●(1575) M 3183. Eno cuyt franc dianc à pep ancquen, tr. «Là affranchi, libre, dégagé de toute peine.»

    (2) Égaré.

    ●(1876) TDE.BF 112b. Diañk, adj., tr. «Egaré, ou perdu pour un temps, hors de son chemin, parlant des gens, des bêtes et des choses.» ●(1884) SAQ I 9. c'houi gueach all eveldon-me hirio, a c'houlenne ho mab diank.

    ●(1927) GERI.Ern 99. diank adj., tr. «Egaré.»

    (3) Bezañ diank : faire défaut, être manquant.

    ●(1877) BSA 123. Unan ebken a ioa dianc, ar c'habiten en devoa goapeat santes Anna.

    ●(1923) AAKE 7. N'eo ket keneut 'zo diank er vro-man. ●(1927) GERI.Ern 99. diank adj., tr. «absent (qui manque).» ●(1958) BLBR 114/2. Peb tra, koulz lavared, a oa diank, ar hig, ar bara, ar sukr a veze tailhet.

    (4) Bezañ diank da ub. : faire défaut, manquer à qqn.

    ●(1870) MBR 334. Petra zo diank d'id, Kristof ? tr. «Que te manque-t-il, Christophe ?» ●(1880) SAB 142. Na voelit ket. Petra zo dianc deoc'h ?

    ●(1923) AAKE 12. Kement-se a ra d'in sonjal eus diank d'eomp c'hoaz eun dra red. ●(1927) GERI.Ern 99-100. petra a zo diank d'eoc'h ? tr. «qu'est-ce qui vous manque ?» ●(1929) FHAB Février 1924 - texte parfois différent)">LAPK 7. hor bro Frans a-bez, hag hon eskopti zoken, a zo diank d'ezo beleien.

    (5) Ober diank da ub. : faire défaut, manquer à qqn.

    ●(1929) FHAB Eost 314. Netra ne rae diank d'ezo.

    II. Adv. Sans faute, sans manquer.

    ●(17--) ST 378. Grit diank ho tever, tr. «Faites votre devoir sans faiblesse.»

  • diank .2
    diank .2

    m.

    (1) Kaout diank diouzh ub. : regretter de ne pas avoir qqc.

    ●(1895) GMB 160. on dit à St Clet, en petit Tréguier, beañ 'ma diañk dutañ, tr. «je ne l'avais pas, je le regrettais.»

    ●(1927) GERI.Ern 100. diank m., tr. «besoin, regret (diouz de).

    (2) Échappatoire, issue.

    ●(14--) N 80. Me eo hep dianc an ancou, tr. «Je suis la Mort inévitable.» ●(1530) J p. 12a. Ez vez taulet dre pechet couuetis / Da biruif stang hep dianc e languis / Nep e pep guys dre coantis na pris quet, tr. «est précipité, à cause du péché d'avarice, pour bouillir comprimé, sans issue, en langueur, quiconque ne se soucie point (…).» ●(1575) M 274. hep dyanc, tr. «sans pouvoir s'échapper.»

  • diank .3
    diank .3

    voir diankañ

  • diankadell
    diankadell

    f. Essoufflement.

    ●(1906) DIHU 14/242. En diankadel en doé kroget enné. ●DIHU 14/golo v. Diankadel = essoufflement.

  • diankadenn
    diankadenn

    f. –où

    (1) Absence de qqc.

    ●(1927) GERI.Ern 100. diankadenn f., tr. «absence (de ce qu'on ne sait où trouver).»

    (2) Absence, distraction de l'esprit.

    ●(1949) LLMM 12-13/16. na goap e gamaraded na gourdrouzoù ar mestr ne zeuent a-benn eus ar pezh a anvent e ziankadennoù.

  • diankajoù
    diankajoù

    plur.

    (1) Besoins.

    ●(1911) BUAZperrot 84. ar paour en deus kement a ziankachou. ●583. An darn vihana eus e vadou a zalc'he evit diankachou e di. ●(1912) MMPM 126. Leandr a ïoa o vont da brena he ziankachou gant ar gwenneïen en doa espernet.

    (2) Prenañ diankajoù : faire les courses, les commissions.

    ●(1911) BUAZperrot 342. da brena diankachou an ti. ●583. An darn vihana eus e vadou a zalc'he evit diankachou e di. ●(1920) AMJV 46. Ar plac'h a iea (…) da brena bemdez an diankachou d'ar c'houvi.

    ●(1926) FHAB Du 434. prena o diankachou ha merka o dispignou.

    (3) Ce dont on a besoin.

    ●(1876) TDE.BF 112b. Diañkachou, s. pL m., tr. «Menus objets d'une boutique d'épicier à l'usage des ménages.»

    ●(1911) BUAZperrot 788. epad m'edod o klask an diankachou-ze e kear. ●(1927) GERI.Ern 100. diankachou pl., tr. «menus objets qu'il faut dans le ménage.»

  • diankañ / diankiñ / diank
    diankañ / diankiñ / diank

    v.

    I. V. tr. d. Égarer.

    ●(1659) SCger 48ab egarer, tr. «dianca.» ●141b. dianc, tr. «egarer.»

    ●(1876) TDE.BF 112b. Diañka, v. a., tr. «Egarer ou perdre pour un temps.»

    ●(1904) DBFV 45b. diankein, v. a., tr. «égarer.»

    II. V. intr.

    (1) S'échapper.

    ●(1499) Ca 60a. Dianc. g. desueer. ●(1575) M 2138. Pedre ho deffe lanc, da dianc à ancquen, tr. «Par quoi ils auraient moyen de se délivrer de peine.»

    (2) Échapper (à).

    ●(1530) Pm 163. Coz na ioanc ne dianco, tr. «Vieux ni jeune n'échappera.» ●(1575) M 103. Den coz, na den Iaouanc, ne dianc é langour, tr. «Vieillard ni jeune homme n'échappe à sa blessure.»

    (3) Diankañ digant ub. : échapper à qqn, à sa surveillance.

    ●(1727) HB 63. pa ziancas he map diganti en Templ e spaç a dri dez.

    ●(1945) GPRV 50. trede kleze a geuz ar Werc'hez Glorius Vari a voe pa ziankas he mab diganti.

    (4) Diankañ diwar e labour : manquer, être absent au travail.

    ●(1913) KANNgwital 122/227. Neubeut e teskint, ma tiankont alies divar ho labour.

    (5) Fournir, suffire à un travail.

    ●(1904) DBFV 45b. diankein, v. n., tr. «fournir, suffire à un travail.»

  • diankedoù
    diankedoù

    plur. =

    ●(1908) FHAB Du 334. an diankedou fiziet ennan !

  • dianken .1
    dianken .1

    adj. Sans angoisse, serein.

    ●(1876) TDE.BF 113a. Diañken, adj., tr. «Sans chagrin, sans affliction.»

    ●(1907) PERS 364. ar c'halonou a zo dianken. ●(1912) MMPM 124. bezomp dianken. ●(1912) MMKE 29. hen o ren dianken d'al levenez. ●64. Me a fell d'in mont dianken / D'an Nenv. ●(1962) EGRH I 53. dianken a., tr. « sans souci. »

  • dianken .2
    dianken .2

    m. Absence d'angoisse.

    ●(1906) KPSA 70. Piou a rento d'ezan an dianken hag ar peoc'h ?

  • diankenat
    diankenat

    voir diankeniañ

  • diankeniañ / diankenat
    diankeniañ / diankenat

    v.

    (1) V. tr. d. Tranquiliser.

    ●(1864) SMM 126. esper am eus e teuot da rei ners din em agoni, d'am diankenia, d'am savetei.

    ●(1912) MMPM 58. Diankennet e vezo divarben he gwerc'hded.

    (2) V. intr. Se tranquiliser.

    ●(1932) BRTG 127. aveit dinéhansal ha diankinat.

  • dianket
    dianket

    adj.

    (1) Égaré.

    ●(1854) MMM 52. ur beachour, dianqet e creis eun denvaligen vras.

    ►sens fig.

    ●(1866) FHB 97/358b. An den eurus Ian discalceat a beder dreist oll evit caout an traou dianket.

    ●(1902) MBKJ 185. va danvadez dianket. ●(1907) PERS 108. an diveza danvad dianket. ●(1910) MBJL 55. e vreudeur dianket.

    (2) =

    ●(1868) FHB 167/86a. Eun abardaesvez eta en em gavent dianket divar ho hent.

    (3) [empl. comme subst.] An dianket : l'égaré.

    ●(1909) BLYA 136. Distro an dianket. ●(1910) MAKE 102. Yan ne gave na roud na tres ebet eus an dianket. ●111. hag e reas eur frikou d'an dianket.

  • diankiñ
    diankiñ

    voir diankañ

  • diankrañ
    diankrañ

    v. Désancrer.

    ●(1499) Ca 60a. Diancraff. g. desancrer.

  • dianne
    dianne

    = (?).

    ●(1728) Resurrection 149. Couscoude neamoins nendaquet dianne.

  • diannez
    diannez

    adj. Sans meubles.

    ●(1659) SCger 141b. diannez, tr. «qui n'est meublé.» ●(1732) GReg 257b. Degarni, ie, sans garniture, sans meubles, tr. «diannèz.» ●264a. Demeublé, ée, qui n'est pas meublé, maison ou chambre sans meuble, tr. «diannèz.»

    ●(1876) TDE.BF 113a. Diannez, adj., tr. «Sans meubles, non meublé, démeublé.»

  • diannezadeg
    diannezadeg

    f. –où Déménagement.

    ●(1910) MBJL 64. Daleet on bet gant ma dianneadeg.

  • diannezañ / dianneziñ
    diannezañ / dianneziñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Expulser, chasser (qqn).

    ●(1530) J 189a. Ma amour ayoa ouz gouruez / E hunan glan en creis an bez / So quent an dez diannhezet, tr. «Mon amour ? Il était là, tout seul, couché dans cette tombe qu'on a ouverte avant le jour.» ●(1580) G 263-264. Ny yvez so dyanhezet / gant an Sauson dyresonet, tr. «Nous sommes aussi expulsés / Par les Saxons sans raison.»

    (2) Démeubler.

    ●(1659) SCger 42a. demeubler, tr. «dianneza.» ●141b. dianneza, tr. «desameubler.» ●(1732) GReg 257b. Degarnir, tr. «diannèza. pr. diannèzet.» ●264a. Demeubler, tr. «Diannèza. pr. diannèzet.»

    ●(1876) TDE.BF 113a. Dianneza, v. a., tr. «Enlever les meubles.» ●(1890) MOA 239b. Enlever meubles de, tr. «dianneza eunn ti.»

    II. V. pron. réfl. En em zianneziñ : se dépourvoir. (?) cf. dienez (?).

    ●(1931) GWAL 136-137/426. (kornbro Perroz, Treger-Vras) Diannezi : dibourveza. Da sk. : en em ziannezet eo evit rei an dra-se d'in.

  • diannezet
    diannezet

    adj. Inhabité.

    ●(1659) SCger 69b. inhabité, tr. «diannezet.»

  • dianneziñ
    dianneziñ

    voir diannezañ

  • dianouediñ
    dianouediñ

    v. intr.

    (1) Désenrhumer.

    ●(1732) GReg 274a. Desenrumer, tr. «Van[netois] diannoedeiñ. pr. et.»

    ●(1904) DBFV 45b. dianeouidein, dianouidein, dianoédein, dianeoédein, v. a. et n., tr. «désenrhumer.»

    (2) Dégourdir (de l'eau).

    ●(1904) DBFV 45b. dianeouidein, dianouidein, dianoédein, dianeoédein, v. a. et n., tr. «échauffer un peu.» ●(1907) VBFV.fb 27b. dégourdir, tr. «dianeouidein.» ●33b. échauffer, tr. «dianeouidein.»

  • diantañ
    diantañ

    v. intr. Creuser une tranchée.

    ●(1962) EGRH I 53. diañchañ v., tr. « creuser une tranchée (pour l’eau, p. ex.). »

  • diantav
    diantav

    adv. Au moins (forme courte de : da vihanañ atav).

    ●(1959) BRUD 7/17. Va zad a ranke breugeudi yantao teir gwech euz a zon. ●(1978) BZNZ 36. (Lilia-Plougernev) pa vije posubl yantao. ●(1995) BRYV IV 134-135. (Milizag) dibrada daou-ugent lur yantao… lakaad anezo war on skoaz…

  • diantech
    diantech

    adj. Innocent.

    ●(1499) Ca 60a. Dianteg. g. non entache de mal ou de pechie.

  • diantegezh
    diantegezh

    f. Innocence.

    ●(1847) FVR 172. daoust dh' holl diantegez. ●(1877) BSA 23. Doue a gar an diantegez. ●32. morse sonj pe c'hoant hudur ne zaotras an diantegez euz he ene.

    ●(1927) GERI.Ern 100. diantegez f., tr. «Innocence.»

  • diantek
    diantek

    adj. Innocent.

    ●(1732) GReg 350a. Qui n'est point entaché de mal, ni de peché, tr. «diantecq.»

    ●(1927) GERI.Ern 100. diantek adj., tr. «Innocent, sans péché.»

    Note : mauvaise lecture de Ca 60a.

  • diantell / diandell
    diantell / diandell

    adj.

    (1) Débandé, détendu, non bandé.

    ●(1931) VALL 182b. Débander [ressort, un arc.] tr. «diantell.» ●(1962) EGRH I 53. diandell a., tr. « non bandé (plt d’un piège). »

    (2) par ext. Détendu.

    ●(1877) BSA 207. eleac’h m’az e bet laosc ha diantel ho c’henta kentelliou.

    (3) = (?) paour (?).

    ●(1867) FHB 123/148b. Mez ni, merour diantel (...) penaoz e fell deoc’h ez affemp-ni da stlapa hon arc’hant e douarou fall.

    (4) = (?) diasur (?).

    ●(1978) BZNZ 101. (Lilia-Plougernev) Gwellañ ma vezo dezho eo d’ar marvorioù – ar mor ne ziskenn ket kalz. Aze ar bagoù bras neuze zo mat ; met d’ar reverdioù kant, pase kant, a zo diantell.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...