Devri

Recherche 'hu...' : 215 mots trouvés

Page 4 : de huneourez (151) à hursunin (200) :
  • huneourez
    huneourez

    f. –ed Rêveuse.

    ●(1839) BESquil 572. mar-a-unan (…) hé sellas èl un hunierès hac ur follès.

  • huner
    huner

    m. –ion Dormeur.

    ●(1732) GReg 302a. Dormeur, grand dormeur, tr. «huner. p. hunéryen. hunyer. p. yen.»

  • hunerez
    hunerez

    f. –ed Dormeuse.

    ●(1732) GReg 302a. Dormeuse, tr. «hunerès. p. huneresed.»

  • Hungarad
    Hungarad

    m. Hungariz Hongrois.

    ●(1941) ARVR 16/4a. poblet gant Hungariz.

  • hungareg
    hungareg

    m. Hongrois (langue).

    ●(1941) ARVR 16/4a. komzet (...) an hungareg gant 500.000. ●(1941) ARVR 30/4a. Kar-pell eo d'an hungareg ha kar-tost d'an estoneg.

  • huniad-kousked
    huniad-kousked

    m. Durée d'un somme.

    ●(1925) SFKH 18. goudé un huniad-kousket.

  • huniañ
    huniañ

    voir hunañ

  • huniñ
    huniñ

    voir hunañ

  • hunlec'h
    hunlec'h

    m. –ioù Dortoir.

    ●(1931) VALL 228b. Dortoir, tr. «hunlec'h pl. iou.»

  • hunsac'h
    hunsac'h

    m. Sac de couchage.

    ●(1917) LILH 28 a Here. ur hunsah lien guen, ur lanjél.

  • hunva
    hunva

    m. –où Dortoir.

    ●(1931) VALL 228b. Dortoir, tr. «hunva pl. ou.» ●(1970) BRUD 35-36/147. Digoret gand eun tamm karnach skolidi en eun hunva euz manati Redon.

  • hunvaleer
    hunvaleer

    m. –ion Somnambule.

    ●(1931) VALL 699a. Somnambule, tr. «hunvaleer.»

  • hunvaleerezh
    hunvaleerezh

    m. Somnambulisme.

    ●(1931) VALL 699a. Somnambulisme, tr. «hunvaleerez m.»

  • hunvre
    hunvre

    f./m. –où, –ioù

    I.

    (1) Rêve.

    ●(1499) Ca 114b. Hunure. g. songe. ●(c.1500) Cb [hunure]. hunure. g. songe. ●(1612) Cnf 22a. Crediff en hunffreou. ●(1621) Mc 9. Roet em eux Feiz da hunureou, enchantourez, ha da superstitionou all. ●31-32. Paraillamant pa duer da desiraff e ve guir an hunureou disonest. ●(1633) Nom 303a-b. Coniector, somniorum interpres : deuin des songes : diuiner an hufreou.

    ●(1659) SCger 105a. resuerie, tr. «hunvre.» ●155a. hûnvre, tr. «songe.» ●(1732) GReg 819a. Reve, songe en dormant, tr. «Hunvré. p. hunvréou. huvre. p. huvreou. Van[netois] huvre. hunvre. pp. eéü. évrein. p. évreinéü. ●(1787) PT 65. dré un avrein poéniabl.

    ●(1829) HBM 14. Peseurt ure sot. ●(1831) RDU 218. hé græceu e barissai dehi èl avrinneu. ●(1855) BDE 42. A hui huès credet hou hunéeu, pé hou s'anvreineu. ●(1869) HTC 24. Neuze e velas, en eun uvre, eur skeul a ioa he zroad var an douar hag he beg harp en eñv. ●(1889) ISV 177. eun uvre brao.

    ●(1907) PERS 351. eun huvre eo. ●(1909) NOAR 108. e huvreou tenval. ●(1924) BILZbubr 42/974. a-dreuz oabl koumoulek an huvreiou.

    (2) Ober un hunvre : faire un rêve.

    ●(1869) SAG 24. lezel dre skrid an ureou brao o deuz great. ●(1889) ISV 475. me a ra uvreou euz ar re vrava…

    (3) Kaout un hunvre : faire un rêve.

    ●(1732) GReg 819b. Réver, songer en dormant, tr. «cahout un hunvré.»

    ●(1869) HTC 31. Ho daou o devoue, en eun hevelep nozvez, eun uvre hag a roas dezho cals a nechamant. ●(1869) SAG 243. En noz tremenet em-beuz bet eun ure. ●244. eun ure farsuz avoalc'h en devoa bet ivez. ●(1889) ISV 39. me ne ouzon ket pe eun huvre am eus bet, pe ez eo guir ar pez am eus guelet.

    ●(1906) MSTR 7. Evel d'id-de, noz-deiz, me a meuz eun huvre.

    (4) Dre hunvre : en rêve, en songe.

    ●(14--) N 266. Dre ma hunfre dif ez e reuelet / Monet hep soez en dez da clas (lire : clasq) goezet, tr. «Il m’a été révélé en songe / (Que je dois) aller hardiment, dans le jour, chercher des bêtes sauvages.»

    ●(1911) BUAZperrot 881. Eun nozvez, dre he hunvre, e welas an den mat Felix, va zad kunv. ●(1934) PONT 12. Kaout a rea d'ezi, dre he hunvre, edo en eun iliz e-kichen aoter an anaon. ●13. En eur zont eus an iliz, – dre he hunvre, atao, – e zeas da welet eur vaouez klanv. ●14. skeudenn ar belek e doa gwelet dre he hunvre.

    (5) Dre hunvre : par caprice, par fantaisie imprévisible.

    ●(1766) MM 1055. er mintinvez pevar c'huré / a zeuas dam guelet dre huvré, / a tout evel pam bîje joa / o caout tud em zy da leina, tr. «Un matin, quatre Curés / vinrent me voir, par un caprice, / et absolument comme si je pouvais avec joie / avoir des gens chez moi à dîner.»

    II. sens fig.

    (1) Court moment.

    ●(1864) SMM 68. Petra a lavar ar maro ? Ar vuez, emezi, so eun ure, eur skeud, eur bouil moguet.

    ●(1911) BUAZperrot 823. Ar gwel-ze ne badas nemet eun hunvre.

    (2) En un hunvre : en un rien de temps.

    ●(1908) FHAB Gouere 212. ar pemp mil den ha tregont a oa enni a oue mouget ha devet en eun hunvre. ●(1911) BUAZperrot 299. En eun hunvre, al laër a zo great eur zant anezan. ●340. Ar vignoniach a zo eun dra a zo red bloaveziou evit he c'hroui hag a vez torret en eun hunvre. ●804. eun ezen a weler o sevel hag a deuz en eun hunvre.

    (3) N'eo ket un hunvre : ce n'est pas chose facile.

    ●(1982) TKRH 39. Amariñ ar fagodenn ne oa ket un huñvre kennebeut. ●58. derc'hel naet an ti (...) ne oa ket un huñvre.

  • hunvreadell
    hunvreadell

    f. –où Rêve.

    ●(1744) L'Arm 338a. Rêve, tr. «Évreinnadeell.»

  • hunvreal / hunvreañ / hunvreiñ
    hunvreal / hunvreañ / hunvreiñ

    v.

    I. V. intr.

    A.

    (1) Rêver.

    ●(1499) Ca 114b. Hunureaff. g. songier.

    ●(1659) SC 106. hunvreal pe seurt priet o devezo. ●(1659) SCger 105a. resuer, tr. «hunvreal p. hunvreet.» ●155a. hûnvreal, tr. «réuer.» ●(1732) GReg 819b. Réver, songer en dormant, tr. «Hunvréal. pr. hunvréët. huvréi. pr. huvréët. Van[netois] évreyneiñ. éivreyneiñ.» ●(1744) L'Arm 338a. Rêver, tr. «Évreinnale.»

    ●(1844) DMB 90. mar-a-unan / A gav ghet-hai é évrenan ! ●(1857) CBF 44. Pemzek gwennek. E m'oc'h oc'h huvreal ! eur gordenn hanter-bezel, hanter-vrein ! tr. «Quinze sous. Vous rêvez ! une corde moisie et à demi-pourrie !» ●(1889) ISV 94. Cousket a riz adarre ; ureal a riz c'hoaz. ●448b. Tud diskiant couls ha tud fur, / Oll ec'h ureont a dra sur. ●(1896) GMB 366. pet[it] Trég[uier] umréal rêver.

    ●(1904) LZBg Du 283. Deit zou d'ein évreinal en noz-men.

    (2) Hunvreal e : rêver à.

    ●(1834) SIM 195. humvreal em amzer da zont e pe-hini e vijen escop. ●(1869) HTC 31. Livirit dinn e petra o peuz uvreet.

    ●(1912) MMPM 130. Ar mab, pell diouz ar gear ne baouez da uvreal e ty he dad.

    (3) Hunvreal war : rêver à.

    ●(1834) SIM 157. Epad ur mis pe zaou ne reas nemet hureal var ar fêçon da zont aben eus e dol.

    (4) Hunvreal gant : rêver à.

    ●(1859) MMN 140. ne zit ket da hureal gant ar bonheur, ar bonheur n'eo ket great evidoc'h.

    B. Radoter.

    ●(1659) SCger 100b. radoter, tr. «hunvrea.»

    II. V. tr. d. Rêver à.

    ●(1912) MMPM 82. Siwaz ! an dud a vrema ne uvreont nemet plijaduriou, henoriou, madou.

  • hunvreañ
    hunvreañ

    voir hunvreal

  • hunvredigezh
    hunvredigezh

    f. Rêve.

    ●(1909) BLYA 11. D'an em goll a-wechou en eun hunvredigez.

  • hunvreek
    hunvreek

    adj. Imaginaire.

    ●(1931) VALL 374a. Imaginaire, tr. «hu(ñ)vreek.»

  • hunvreer .1
    hunvreer .1

    adj. Rêveur.

    ●(1909) BLYA xii. eur spered hunvreer.

  • hunvreer / hunvreour .2
    hunvreer / hunvreour .2

    m. –ion Rêveur.

    ●(1732) GReg 820a. Réveur, qui songe en dormant, tr. «Hunvréeur. p. hunvréeuryen. huvréër. p. huvréëryen. Van[netois] hunvréour. p. éivreynour. pp. eryon, ouryan.»

    ●(1907) VBFV.bf 33b. hunvréour, m. pl. –erion, tr. «rêveur.» ●(1929) MANO 51. n'oa nemet eur randoner, eun hunvreer.

  • hunvreerez
    hunvreerez

    f. –ed Rêveuse.

    ●(1911) BUAZperrot 253. kemeret gant eleiz evit eun hunvreerez.

  • hunvreerezh
    hunvreerezh

    m. Rêverie.

    ●(1633) Nom 256b. Delirium, deliratio, deliramentum, mentis error : resuerie, radotement : vufreerez, radoterez.

    ●(1907) FHAB Gouere 132. kement hini a gemer uvreerez evit gouiziegez. ●(1914) DFBP 289b. rêverie, tr. «Hunvreërez.»

  • hunvreet
    hunvreet

    adj. Hunvreet e benn : en rêvassant.

    ●(1868) FHB 199/344b. Ar barver iaouank, ureet he ben, a berachuaz he varv.

  • hunvreiñ
    hunvreiñ

    voir hunvreal

  • hunvreour
    hunvreour

    voir hunvreer .2

  • hunvreüs
    hunvreüs

    adj.

    (1) Qui porte au rêve.

    ●(1861) BSJ 175. En aibr e vou rûoh eid en tan alumet, ha touchant arlerh en tan avréhus-cé e vougou é lezel er bed abéh én un tihoeldèd scontus.

    ●(1931) VALL 374a. qui met en jeu l'imagination, tr. «hu(ñ)vreüs.»

    (2) Rêveur.

    ●(1908) BOBL 08 août 189/2c. hunvreüz o daoulagad. ●(1912) MMKE 108. Ar re-varo henoz a deue a vagad / Da zibri, da diskuiz, d'azea, hunvreüs. ●131. Me a valee hunvreüs.

  • huo
    huo

    interj. =

    ●(1910) MAKE 78. Huo ! Huo ! 'ta ! Bailh, petra 'zonjez, paour kez dall, ha ne weles ket emout o vont da doulbenna e-barz ar foz ?

  • Huonig
    Huonig

    m. (argot de La Roche-Derrien) Surnom du soleil.

    ●(1885) ARN 39. Soleil. – Br. : Heol. Arg[ot] : Uonik.

    ●(1970) BHAF 340. Huonig = an heol. ●(1975) BAHE 87/9. Kement ha ken bihan ma veze teuteu e jez bep taol ma 'z ae Huonig da guzh a-drek tosenn Penitik. ●13. Huonig : an heol.

  • hup .1
    hup .1

    interj. Haro.

    ●(1732) GReg 487b. Haro, cri tumultueux, tr. «hupp.»

  • hup .2
    hup .2

    m. –où

    (1) (habillement) Houppe, toupet.

    ●(1732) GReg 502a. Houpe, touffe de soie, &c. tr. «Hupp. p. huppou.» ●Houpe de bonnet quarré, tr. «Hupp ur boñned qornecq.» ●Houpe d'éguillette, tr. «Hupp un acquïlhetenn.»

    (2) (ornithologie) Huppe.

    ●(1732) GReg 502a. Houpe d'alouette, tr. «Hupp. p. ou.» ●505b. Huppe, touffe de plume de la huppe, de l'alouette, &c., sur la tête, tr. «hupp. p. huppou.»

  • hupañ
    hupañ

    v. tr. d. Houpper.

    ●(1732) GReg 502a. Houper, garnir de houpes, tr. «Huppa. pr. huppet.»

  • hupenn .1
    hupenn .1

    f. –ed (ornithologie) Huppe fasciée.

    ●(1633) Nom 42a. Vpupa : huppe, hupe : huppen, querniguel.

  • hupenn .2
    hupenn .2

    f. –où

    (1) Houppe, huppe, toupet.

    ●(1633) Nom 17a. Cirrus, arrectum capillitum : vne touffe de cheueux : vn huppen, vn lot bleo troet an eïl ouz eguilè.

    ●(1659) SCger 155a. hupen bleo, tr. «houpe de cheveux.» ●(c.1718) CHal.ms iv. toupet, tr. «hupen.» ●(1732) GReg 502a. Houpe, touffe de soie, &c. tr. «Huppenn. p. huppennou.» ●Houpe de bonnet quarré, tr. «Huppenn ur boñned qornecq.» ●(1752) PEll 444. Hupen, tr. «Houpe.» ●Hupen blew, tr. «houpe, toufe de cheveux.»

    (2) (ornithologie) Huppe.

    ●(1732) GReg 502a. Houpe d'alouette, tr. «Huppenn. p. ou.» ●505b. Huppe, touffe de plume de la huppe, de l'alouette, &c., sur la tête, tr. «Huppenn. p. huppennou. huppenn pluñ.»

  • hupenniñ
    hupenniñ

    v. tr. d. Houpper.

    ●(1732) GReg 502a. Houper, garnir de houpes, tr. «huppenni. pr. huppennet.»

  • huperiñ
    huperiñ

    v. tr. i. Huer.

    ●(1659) SCger 66b. huer quelqu'vn, tr. « crial ou huperi voar lerc'h vre.» ●(1732) GReg 487b. Crier haro qur quelqu'un, le huer, tr. «hupperi var lerc'h ur re.» ●502b. Huer, se moquer de quelqu'un par des cris, tr. «huperi varlerc'h ur re-bennac.»

  • huren
    huren

    f. –ed (ornithologie) Héron.

    ●(1633) Nom 38a. Ardea, auis Diomedæa : heron : heroun, querch-eïz.

    ●(1849) LLB 509. En huren diwhar hir e guita hé bouillen. ●(1856) VNA 23. un Héron, tr. «un Hiron.»

    ●(1907) VBFV.bf 33b. huren, f., tr. «héron.»

  • hurenn
    hurenn

    f. –où (météorologie) Nuage.

    ●(c.1718) CHal.ms ii. Le temps se hausse, tr. «scleriein ara en amser dismantein ara en hureneu, er c'hogus en nebr', disoloein ara en amser.» ●La nuée s'interpose entre nous et le soleil, tr. «en huren him laca etre ni hac en ehaul.» ●(c.1718) CHal.ms iii. nebuleus, tr. «du, Teoüel, carguet a hureneu.» ●nuée, tr. «a Sarz[eau]. huren hurenneu, en quelques en droits Cogussen Cogus.» ●(1732) GReg 663b. Nue, nuée, tr. «Van[netois] hurenn. p. hurennëu. hudeen. p. hudennëu.» ●(1752) PEll 444. Huren, & Hudeéen, tr. «[Ven.] Nuée.»

    ●(1907) VBFV.bf 33b. huren, f. pl. neu, tr. «nuage.»

  • hurennaj
    hurennaj

    m. (météorologie) Nébulosité.

    ●(1744) L'Arm 458a. Nébulosité, tr. «Hurænnage.. eu. m.»

  • hurennek
    hurennek

    adj.

    (1) (météorologie) Nuageux.

    ●(1732) GReg 653b. Nebuleux, euse, couvert de nuages, tr. «(Van[netois] hurennecq.» ●874b. Il fait sombre, tr. «Van[netois] hurennecq eü en amsér.» ●(1744) L'Arm 251b. Nébuleux, tr. «Hurênnêc.» ●361a. Sombre, tr. «Hurennêc.»

    ●(1907) VBFV.bf 33b. hurennek, adj., tr. «(temps) sombre.»

    (2) (en plt de qqn) D'humeur sombre, taciturne.

    ●(1732) GReg 874a. Un esprit sombre, tr. «Van[netois] ur spered hurennecq.» ●(1744) L'Arm 332b. Renfrogné, ée, tr. «Hurennêc.» ●375a. Taciturne, tr. «Hurennêc.»

    ●(1838) OVD 248. un imur goué hac hurennêc.

    ●(1903) EGBV 126. hurennek, tr. «morne.» ●127. hun fas e oé hurennek. ●(1907) VBFV.bf 33b. hurennek, adj., tr. «(homme) taciturne.» ●(1934) BRUS 169. Taciturne, tr. «hurennek.»

    (3) (Silence) pesant.

    ●(17--) VO 57. Ne ouièn quet petra chongeal a silance hurunêq nac a imur barlobiét en dud-hont. ●59. ur silance hurunêq ha melconius.

    ●(1907) VBFV.fb 75a. pesant, tr. «hurennek.»

  • hurennerezh
    hurennerezh

    m. Taciturnité.

    ●(1744) L'Arm 375a. Taciturnité, tr. «Hurennereah.»

  • hurenniñ
    hurenniñ

    v. tr. d. Se renfrogner.

    ●(1744) L'Arm 332b. Renfrogner, tr. «Hurennein.»

    ●(1907) VBFV.bf 33b. hurennein, v. a., tr. «renfrogner.»

  • hurlerezh
    hurlerezh

    m. local. Hurlements.

    ●(1838) OVD 38. Ne vou cleuet inou meit criereah, hurlereah, hirvoud, blasfemereah.

  • hurlink
    hurlink

    m. –où Cauchemar.

    ●(1752) PEll 430. Heurling, tr. «Incommodité que souffre un homme endormi, oppression de poitrine pendant le sommeil, avec des rêves d'oppression & compression sur la poitrine.

    ●(1931) VALL 101b. Cauchemar, tr. «hurlink m. pl. ou.»

  • hurlinkañ
    hurlinkañ

    v. intr. Cauchemarder.

    ●(1942) VALLsup 29a. Avoir des cauchemars, tr. «hurlinka.»

  • hurlu-berlu
    hurlu-berlu

    adv. Embrouillé, chaotique, confus, incertain.

    ●(1744) L'Arm 3b. Ab-hoc-&-ab-hac, tr. «Hurlu-berlu.»

  • Huron
    Huron

    m. –ed Huron.

    ●(1965) KATR 15. Mohikaned ha Huroned.

  • hursel
    hursel

    voir ursel

  • hursen
    hursen

    s. Bouche inutile ; vieillard à charge. cf. sous 1. bugel & ursel

    ●(1978) PBPP 2.1/255 (T-Plougouskant). Hursen : bouche inutile /vieillard à charge/ ●N'en deus na bugel na hursen, penaos n'errufe ket, tr. J. Le Dû «il n'a ni enfant ni bouche inutile /à nourrir/, comment ne réussirait-il pas ?»

  • hursuniñ
    hursuniñ

    v. intr.

    (1) Frissonner.

    ●(1902) PIGO I 81. Yonan (...) a hursunas gant ar c'houez. ●103. a lake Per da hursuni. ●(1924) BILZbubr 42/963. n'ho peus ket ezomm da dregasi na da hursuni. ●(1928) BREI 62/3a. ar plac'h a hursunas. ●(1929) ENLA 14. Ar sonj-se a ra d'in hursuni.

    (2) Hursuniñ gant : frissonner de.

    ●(1902) PIGO I 55. Hursuni a re gant aoun. ●(1919) MVRO 14/1a. da hursuni gant an donjer. ●(1949) ENRO 295. en doa lakaet an Ijinourion Brallañ-Rod da hursuniñ gant ar spouron.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...