Devri

Recherche 'me...' : 904 mots trouvés

Page 4 : de melav (151) à melenenn (200) :
  • melav
    melav

    s. Jeu de crosse.

    (1919) DBFV.Sup 49a. melaù, jeu de crosse. Gr. grasiad.

  • melc'hwed
    melc'hwed

    coll. (zoologie) Limaces & limaçons.

    I.

    (1659) SCger 73b. limaçon, tr. «melc'hueden p, melc'huet.» ●159a. melc'hueden pl. melc'huet, tr. «limaçon.» ●(1732) GReg 576a. Limaçon, escargot, limaçon à coquille blanche, tr. «Melc'huëden. p. melc'huëd. melc'huëden venn. p. melc'huëd venn. melfeden. p. melfed. (…) Van[netois] melhuedeen. p. melhuëd, melhuïd.» ●(17--) CBet 571. Ar busuc, ar bolbos, ar melvet, ar scrillet, tr. «les vers de terre, les mites, les limaces, les grillons.»

    (1869) FHB 218/72a. aleiz a velfet, a logod, a vinoc'het, ha dreist oll a brenvet glaz. ●(1877) FHB (3e série) 17/140b. bleud-ran var ar melc'hod, ma cuzint ho c'herniel. ●(1894) BUZmornik 247. laza ar melfed hag ann amprevaned all a zebr he legumach.

    (1906) BOBL 13 janvier 69/1a. Anveout a red netra lousoc'h evid ar melved ? ●(1943) VKST Genver-C'hwevrer 227. glaourenna, babouzat, evel melc'hod. ●(1949) KROB 12/6. amprevaned, preñved, melc'houad.

    II. (Lugut, divalav) evel ur velc'hwedenn : très lent.

    (1931) VALL 422. Très lent, tr. F. Vallée «lugut (divalo T[régor]) evel eur velc'houdenn

  • melc'hwed-klorek
    melc'hwed-klorek

    coll. Escargots.

    (1931) VALL 427a. Limaçon, tr. «melc'houed klorek col.»

    melc'hwedenn-glorek f. Escargot.

    (1919) DBFVsup 47a. maligorn, tr. «Arv[or], s. escargot. – Ailleurs, melhuen bigorn, melhueden klorek

  • melc'hwed-kornek
    melc'hwed-kornek

    coll. Escargots.

    melc'hwedenn-gornek f. Escargot.

    (1941) ARVR 23/4b. evel eur velc'houdenn gornek en he c'hrogen.

  • melc'hwed-krogennek
    melc'hwed-krogennek

    coll. Escargots.

    (1732) GReg 576a. Limaçon, escargot, limaçon à coquille blanche, tr. «melfeden croguennecq. p. melfed croguennecq

    (1936) PRBD 135. lonka, ez-veo, melfed krogennek.

    melc'hwedenn-grogennek f. Escargot.

    (c.1500) Cb. Melhuedenn croguennec. ga. limas a escaille.

    (1732) GReg 576a. Limaçon, escargot, limaçon à coquille blanche, tr. «melfeden croguennecq. p. melfed croguennecq.»

  • melc'hwed-krogilhennet
    melc'hwed-krogilhennet

    coll. Escargots.

    melc'hwedenn-grogilhennet f. Escargot.

    (1935) BREI 392/3a. Eur velc'houedenn grogiliennet !...

  • melc'hwed-moger
    melc'hwed-moger

    coll. Escargots.

    (1890) MOA 247a. Escargot, tr. «Melfeden voger, f., – melfed moger, pl. m.»

    melc'hwedenn-voger f. Escargot.

    (1890) MOA 247a. Escargot, tr. «Melfeden voger, f., – melfed moger, pl. m.»

  • melc'hwed-podek
    melc'hwed-podek

    coll. Escargots.

    (1955) STBJ 102. mein ha melc'houed podek.

  • melc'hwedenn
    melc'hwedenn

    f. –ed, melc'hwed (zoologie) Limace & limaçon.

    (1499) Ca 134a. Melhuedenn. g. limas.

    (1659) SCger 73b. limaçon, tr. «melc'hueden p, melc'huet.» ●159a. melc'hueden pl. melc'huet, tr. «limaçon.» ●(1732) GReg 576a. Limaçon, escargot, limaçon à coquille blanche, tr. «Melc'huëden. p. melc'huëd. melc'huëden venn. p. melc'huëd venn. melfeden. p. melfed. (…) Van[netois] melhuedeen. p. melhuëd, melhuïd.» ●(1738) GGreg 42. melc'huedenn, p. melc'huedenned, melc'hued., tr. «limaçon.»

    (1868) FAG 59. Eur velc'hodenn a rikl, a ruz, / Hag a bign huel a iz da uz. ●(1878) BAY 7. Melweden, ur velweden, tr. «un limaçon.»

    (1906) BOBL 13 janvier 69/1a-b. ar velveden a zo kâzet gant an holl.

  • melc'hwedennañ
    melc'hwedennañ

    v. intr. Lambiner.

    (1957) PLBR 121. melvedenna, tr. «se traîner, lambiner.»

  • melc'hwedennus
    melc'hwedennus

    adj. Abondant en escargots.

    (c.1500) Cb. g. le liu ou sont limas. b. melhuedennus.

  • melc'hwenn-grogennek
    melc'hwenn-grogennek

    f. Escargot.

    (1499) Ca 134a. Melhuenn/croguennec. limas o escaille.

  • melc'hweta
    melc'hweta

    v. intr.

    I.

    (1) Chercher des escargots.

    (1732) GReg 576a. Chercher des limaçons, tr. «Melc'hota. melfeta. melc'huëta. ppr. et

    (2) fam. Traîner.

    (1955) VBRU 66. mar chom ar gak milliget da velc'houetañ war bep ger.

    II. Chom da velc'hweta : rester traîner, paresser.

    (1949) LLMM 17/46 (T) *Jarl Priel. Ya, ne blij ket dimp chom da velc'hweta.

  • Melchizedeg
    Melchizedeg

    n. pr. Melchisédech.

    (1499) Ca 134a. Melchisedec m. souuerian prebstre.

  • melchon
    melchon

    coll. & m. –où (botanique)

    I. Coll.

    (1) Trèfle.

    (1633) Nom 94a. Trifolium pratense : treffle : melchen.

    (1659) SCger 121a. treffle, tr. «melchenen p. melchen

    (1849) LLB 1316. Melchon, avaleu doar ha kalz a irvin glas. ●(1876) TDE.BF 447b. Melchenenn, s. f., tr. «Plant de trèfle ; pl. melchen, du trèfle, des plants de trèfle.»

    (1929) FHAB Genver 9. ar melchen gounezet, hirra ma vevont eo daou vloaz. (...) Ar melchen ordinal, dem-henvel ouz ar melchen gouez, nemet int eun tammig fonnusoc'h. ●(1934) BRUS 268. Du trèfle, tr. «melchon

    (2) (argot de Morlaix) Melchon Tahiti : tabac.

    (1912) KZVr 419 - 07/04/12. Melchon Tahiti – butun.

    (3) plais. Melchon ! : merci !

    (2007) TROGERI (T). Melchon !

    II. M. Espèce de Trèfle.

    (1908) BOBL 27 juin 183/2d. Ar melchennou a zo ivez kalz mel enno. ●(1929) FHAB Genver Genver 10. Koulskoude, etouez melchenou Breiz, ez eus darn hag a zo gwelloc'h eged ar re all.

    III. Bezañ bet war ar melchon : être enceinte.

    (1902) CRYP VIII 288 (T). Honnez zo bet war 'melchonn. - Ia, deud e dë c'houéan, tr. E. Ernault «Celle-là a été sur le trèfle. - Oui, elle a enflé. Plaisanterie sur une femme enceinte, que l'on compare ainsi à une vache. Trég[or].»

  • melchon-a-dri-zroc'h
    melchon-a-dri-zroc'h

    coll. Trèfle à trois coupes.

    (1876) TDE.BF 447b. Ar melchen a dri drouc'h, tr. «le trèfle qui fournit trois coupes ; c'est le trèfle commun.»

  • melchon-bro
    melchon-bro

    coll. (botanique) Trèfle violet.

    (1934) BRUS 268. Du trèfle violet, tr. «melchon bro

  • melchon-douar
    melchon-douar

    coll. (botanique) =

    (1929) FHAB C'hwevrer 48. ha setu perak ec'h hadimp enno melchen-douar, melchen entre, melchen melen pe c'heot Paris. (…) Evit lezel da beuri avat n'eus ket gwelloc'h eged ar melchen-douar.

  • melchon-etre
    melchon-etre

    coll. (botanique) Trèfle hybride Trifolium hybridum.

    (1929) FHAB C'hwevrer 48. ha setu perak ec'h hadimp enno melchen-douar, melchen entre, melchen melen pe c'heot Paris. ●49. melchen entre = La. trifolium hybridum.

  • melchon-farc'hoc'h
    melchon-farc'hoc'h

    coll. (botanique) Trèfle incarnat, farouche.

    (1934) BRUS 268. Du trèfle incarnat, tr. «melchon farhoh

  • melchon-gwenn
    melchon-gwenn

    coll. Trèfle blanc, rampant Trifolium repens.

    (1910) MAKE 88. melchon gwenn, tener, eur brao o gwelet. ●(1923) FHAB Gwengolo 352. Ar melchen prad ne dle ket beza lakeet e had dounoc'h eget eur zantimetr ha kart ; had ar melchen gwenn a dle beza lakeet etre eun hanter santimetr hag eur zamtimetr ha kart.

  • melchon-lann
    melchon-lann

    coll. (botanique) Minette.

    (1934) BRUS 266. De la minette, tr. «melchon-lann

  • melchon-melen
    melchon-melen

    coll. (botanique) Lotiers corniculés Lotus corniculatus.

    (1929) FHAB C'hwevrer 48. ha setu perak ec'h hader enno melchen-douar, melchen entre, melchen-melen pe c'heot Paris. ●49. melchen melen = Gl. lotiers corniculés.

  • melchon-prad
    melchon-prad

    coll. (botanique) =

    (1923) FHAB Gwengolo 352. Ar melchen prad ne dle ket beza lakeet e had dounoc'h eget eur zantimetr ha kart ; had ar melchen gwenn a dle beza lakeet etre eun hanter santimetr hag eur zamtimetr ha kart.

  • melchon-ruz
    melchon-ruz

    coll. (botanique) Trèfle incarnat Trifolium incarnatum.

    (1876) TDE.BF 447b. Ar melchen ruz, tr. «le trèfle incarnat ou rouge.»

    (1907) BOBL 25 mai 139/2f. troc'ha ar melchen ru. ●(1908) BOBL 16 mai 177/2b. ar pis charrons, ar fao munud, ar melchen ru divezad. ●(1934) BRUS 268. Du trèfle incarnat, tr. «melchon ru

  • melchoneg
    melchoneg

    f. –i Terrain planté de trèfle.

    (1857) CBF 91. Beza hoc'h eus-hu eur velchennek-bennak, tr. «Avez-vous quelques prairies.» ●(1876) TDE.BF 447b. Melchenek, s. f., tr. «Champ de trèfle, prairie artificielle.»

    (1929) FHAB Genver 11. Eur velcheneg hadet tano. ●(1935) DIHU 289/302. melchonegi glas ag er ré druan.

  • melchonenn
    melchonenn

    f. Plant de trèfle.

    (1499) Ca 134a. Melchonenn. g. treuffle ou troys fueille.

    (1659) SCger 121a. treffle, tr. «melchenen p. melchen

    (1876) TDE.BF 447b. Melchenenn, s. f., tr. «Plant de trèfle ; pl. melchen, du trèfle, des plants de trèfle.»

  • melchonenn-beder
    melchonenn-beder

    f. Trèfle à quatre feuilles.

    (1876) TDE.BF 447b. eur velchenenn peder, tr. «un trèfle à quatre feuilles.»

  • meleder
    meleder

    voir mezal

  • melegan .1
    melegan .1

    adj. blond.

  • melegan .2
    melegan .2

    m. -ed blond.

    (1931) VALL 70a. homme blond, tr. « melegan pl. ed » ●777b. melegan, tr. « homme blond ».

  • melegan .3
    melegan .3

    m. –ed (ornithologie) Verdier.

    (1930) DOBR 56. Ar meleganig / A zo tavet ive ! ●(1931) VALL 777b. Verdier, tr. « melegan »

  • meleganez
    meleganez

    f. blonde.

    (1931) VALL 70a. meleganez f. ●(1963) LLMM 99/261. Jogañ a reas ar veleganez ur gazetenn.

  • melek .1
    melek .1

    adj. Moelleux, qui contient de la moelle.

    (c.1718) CHal.ms iv. sauouret, tr. «ascourn' boedennec, ascourn' melec.» ●(1732) GReg 630a. Moeleux, euse, tr. «Mèlec.» ●Il a les os bien moëleux, tr. «Mèlecq eo terrup e æsqern.»

  • melek .2
    melek .2

    adj. De la nature du miel.

    (1931) VALL 467b. de la nature du miel, tr. «mélek

  • melen .1
    melen .1

    adj.

    I. Adj.

    A. Attr./Épith.

    (1) Jaune.

    (1499) Ca 134a. Melen. g. iaune de couleur. ●(1633) Nom 123a. Flauus : iaulne : melen.

    (1659) SCger 68a. iaune, tr. «melen.» ●68a. deuenir iaune, tr. «dont melen.» ●159a. melen, tr. «iaune.» ●(1732) GReg 221a. Couleur jaune, tr. «liou melen

    (1876) TDE.BF 449b. Melon, adj. T[regor], tr. «Jaune.»

    (1907) VBFV.bf 53a. milén, tr. «jaune.» ●(1932) BRTG 123. Hag ean de glah é gouskeréz, ha oeit doh en hani kohan, milénan, groahennetan, keméret pen hé horn hoarn, er boutet é toul é skoharn ha cheleuet doéré é dreu koh.

    (2) Blond.

    (1499) Ca 23a. g. blans cheueux b. bleu melen.

    (1659) SCger 15a. blond, tr. «melen.» ●(17--) ST 192. He bleo zo war velen, tr. «ses cheveux tirent sur le blond.»

    (18--) GBI II 72. Dal ur guchennad ma bleo-melenn, tr. «Prends une mèche de mes cheveux blonds.»

    (1907) VBFV.bf 53a. milén, tr. «blond.» ●(1909) KTLR 202. Bleo melen a ziruille deuz he phenn var he diskoaz.

    (3) (en plt de fruits, de récoltes) =

    (18--) SAQ II 144. per melen a vern.

    (1906) KPSA 29-30. evel ar frouez a zo melennoc'h ha dareoc'h da welet. ●(1950) KROB 31-32/17. kan klemmus ar gorryar e mesk an edeier melen.

    (4) Melen-aour : jaune d’or.

    (1963) LLMM 99/262. E porzhioù klozet gant mogerioù ruz-tan, melen-aour, glas-gwer pe wenn-raz.

    B. Épith.

    (1) Douar/Pri melen : glaise jaune.

    (c.1718) CHal.ms iv. terre glaise, tr. «doüar priec, doüar milen, douar prielec.»

    (1923) FHAB Genver 31. Ma 'z eus kement a vouilhennou / A bri melen, a gochellou.

    (2) Dour/Hini melen : alcool de cidre.

    (1907) KANngalon Even 427. En ostaleri edo, dirak eur verennad dour melen. ●(1908) FHAB Gwengolo 268. O zeod eoliet gant ar banne hini melen a ie breman brao-bras en dro. ●(1909) HBAL 46. m'en deuz ranket beuzi e c'hlac'har en eur eva eur c'hart hini melen. ●(1909) FHAB C'hwevrer 60. eur banne kafe gant eur skloturiad mad a hini melen da lakat ebars. ●(1912) FHAB Mae 150. eur banne melen / Da zigraza va va c'hornaillen. ●(1936) CDFi 22 fevrier. ar varrikennad hini melen.

    (3) Kambr ar pri melen : toilettes.

    (1633) Nom 133-134 : Latrina : retraict, priué, necessaire, basse chambre, latrine : vn garde-rob, cambr an pry melen, cambr an ispiçc.

    (4) Ludu melen : guano.

    (1926) FHAB Mae 191. ar garzadenn a vezo taolet war an teil pe implijet evel ludu-melen, rak ludu-melen eo, e gwirionez.

    (5) Beg-melen : blanc-bec.

    (1914) KZVr 78 - 30/08/14. Beg-melen, tr. «Jean blanc-bec, Milin.»

    (6) Ober beg-melen da ub. : faire un pied de nez à qqn.

    (1924) NFLO. pied de nez. quel p[ied] de nez tu me fais, tr. «pebez beg-melen a rez d'in

    (7) (ornithologie) Beufig-melen : serin.

    (1915) KZVr 101 - 07/02/15. Beufig-melen, tr. «serin, Jaffrennou, Corn[ouaille].»

    (8) Bilheouz, laboused melen : monnaie or.

    (1847) BDJ 48. yalc'hadic a labouçzed melen, tr. «(GMB 353) une bourse de pièces jaunes.» ●(1893) RECe xiv 272. Bilhaos melen (monnaie jaune), or.

    (9) Pastounadez-melen =

    (1732) GReg 138b. Carvi, ou chervis, plante dont les racines semblent à plusieurs navets joints ensemble – sont forts bonnes à manger, tr. «Pastounadès melen

    (10) Nerprun.

    (1732) GReg 655a. Nerprun, arbrisseau, tr. «Spern mèlen.» ●Du sirop de nerprun, tr. «Syros spern vèlen

    (11) Épine-vinette.

    (1927) FHAB Gouere 146. war ar spern melen (épine vinette). (...) rak e Breiz-Izel n'eus ket a spern melen.

    (12) Melchon-melen : lotiers corniculés.

    (1929) FHAB C'hwevrer 48. ha setu perak ec'h hader enno melchen-douar, melchen entre, melchen-melen pe c'heot Paris. ●49. melchen melen = Gl. lotiers corniculés.

    II. Adv.

    (1) Ruz-velen =

    (1927) FHAB Gouere 146. saotrou bihan, ruz-velen.

    (2) Gell-melen =

    (c.1718) CHal.ms i. bay-doré, tr. «guel-milene, ru-güel.»

    (3) Brizh-melen : pie-jaune.

    (1949) KROB 13/7. eur veoc'h briz-melen, hir he c'herniel, ledan he zez.

    III.

    (1) Melen evel ar c'hoar : voir koar.

    (2) Melen evel ar beuz : voir beuz.

    (3) Melen evel an ed darev : voir ed.

    (4) Melen evel ar segal : voir segal.

    (5) Melen evel an aour : voir aour.

    (6) Hejañ per melen diwar ub. : voir per.

    (7) Mont evel per melen : voir per.

    (8) Ober blev melen : voir blev.

    (9) En em ober evel gwenn ha melen ur vi : voir vi.

  • melen .2
    melen .2

    m. –où Couleur jaune.

    (1633) Nom 37a. Ouum geminum : œuf à deux moyeux : vy á daou mele'n. ●Prasinus, porraceus : verde, meslée de iaulne : glas mellet á melen.

    (1732) GReg 221a. Couleur jaune, tr. «Melen.» ●509a. Jaunatre, tr. «a denn var ar melenn

    (1854) PSA I 60. péh quêmb e zou étré er rù hag er milén, étré er gùerh hag er glaz !

    (1908) FHAB Genver 5. an tri liou bras, ar ruz, ar melen hag ar glaz. ●(1936) BREI 444/2c. Al liou a blij d'an holl eo ar melen.

  • melen-vi
    melen-vi

     m. Jaune d'œuf.

    (1499) Ca 134a. Melen vy. g. moiel doeuff. ●(1633) Nom 123b. Luteus : iaulne comme le moyeu d'vn œuf : melen eguis vn melen vy.

    (1659) SCger 82a. moyeu d'un œuf, tr. «melen vï.» ●159a. melen vi, tr. «iaune d'œuf.» ●(1723) CHal 169. Ur mîlen üi, tr. «un jaune d'Oeuf.»

    (1907) VBFV.bf 53a. milén-ui, tr. «jaune d'œuf.»

  • melenaat
    melenaat

    v.

    I. V. intr.

    (1) Jaunir, devenir de plus en plus jaune.

    (1659) SCger 68a. deuenir iaune, tr. «melenaat.» ●(c.1718) CHal.ms i. deuenir blond, tr. «milenat, melenat.» ●(1732) GReg 509a. Jaunir, devenir jaune, tr. «Melennaat. pr. melenneët

    (1907) VBFV.bf 53a. milénat, v. n., tr. «jaunir, devenir jaune.»

    (2) Blondir.

    (1659) SCger 15a. blondir, tr. «melennaat

    II. V. tr. d. Jaunir, rendre de plus en plus jaune.

    (1901) LZBg 59 blezad-4e lodenn 214. Er butum en des miléneit é fas. ●(1907) VBFV.bf 53a. milénat, v. a., tr. «jaunir, rendre jaune.»

  • melenadur
    melenadur

    m. –ioù (pathologie)

    (1) Jaunisse.

    (1732) GReg 509b. Jaunisse, maladie qui rend jaune, qui vient d'un degorgement de bile, tr. «melennadur.» ●Elle a la jaunisse, tr. «ez ma ar melennadur gandhy.»

    (2) (médecine ancienne) Pâles-couleurs, chlorose.

    (1732) GReg 688a. Pales-couleurs, tr. «Melennadur

    (1931) VALL 525a. Pâles couleurs, tr. «melenadur m.» ●elle a les pâles couleurs, tr. «ar melenadur 'zo ganti.»

  • melenañ
    melenañ

    voir meleniñ

  • melenart
    melenart

    adj. Jaunâtre.

    (1732) GReg 509a. Jaunatre, tr. «Melennard

    (1931) VALL 70a. Blondasse, tr. «melenard

  • melenav
    melenav

    adj. Jaunâtre.

    (1904) DBFV 14a. milénaù, tr. «jaune, jaunâtre.» ●(1927) GERI.Ern 30. milénaù, tr. «jaunâtre.»

  • melended
    melended

    f. Blondeur.

    (1923) SKET I 33. melended o bleo.

  • melender
    melender

    m. (pathologie) Jaunisse.

    (1710) IN I 297. e gallec, la jaunisse, hac e brezonec, ar melender pe zroug ar Roue.

  • meleneg .1
    meleneg .1

    m. –ed (ornithologie) Verdier.

    (1659) SCger 123b. verdier, tr. «melennec.» ●159a. mellennec, tr. «verdier.» ●(1732) GReg 954a. Verdier, oiseau, tr. «Melenecg. p. melenegued

    (1907) VBFV.bf 53a. miléneg, m. pl. ed, tr. «verdier.»

  • meleneg .2
    meleneg .2

    m. meleneion Blondin.

    (1732) GReg 99a. Blondin, tr. «ur melennecq. p. melennéyen

  • meleneg .3
    meleneg .3

    s. (botanique) Luzerne lupuline, minette dorée, trèfle jaune Medicago lupulina.

    (c.1910) SDVA.Ern d-1475. melion, meleneg, s., tr. «minette dorée, lupuline, sorte de luzerne, Carnac.

  • melenek
    melenek

    adj. =

    (1938) SAV 9/39. mellou avalou mirzin ha melenek. ●(1973) SKVT II 54. ur pezh bern avaloù, melenek ha ruz, mirzin.

  • melenenn
    melenenn

    f. (botanique) Grande éclaire, grande chélidoine Chelidonium majus.

    (1922) EOVD 206. Er ré e zou klan get ur hleñùed hanùet milénig e gav geté é ma troeit en treu de vout milén, revé ma larér. Aveit ou guellat, nen des meit lakat édan sol ou zreid ur lezeuen hanùet er vilénen.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...