Devri

Recherche '"eñ"...' : 427 mots trouvés

Page 8 : de ensernin (351) à entouezian (400) :
  • enserniñ
    enserniñ

    voir ensernañ

  • enserriñ
    enserriñ

    voir anserrañ

  • ensil
    ensil

    m. Infiltration.

    ●(1931) VALL 388b. Infiltration, tr. «ensil m.»

  • ensiladur
    ensiladur

    m. –ioù Infiltration.

    ●(1931) VALL 388b. Infiltration, tr. «ensiladur m.»

  • ensilañ
    ensilañ

    v. intr. Infiltration.

    ●(1931) VALL 388b. Infiltrer (s'), tr. «ensila.»

  • ensilerezh
    ensilerezh

    m. Infiltration.

    ●(1931) VALL 388b. Infiltration, tr. «ensilerez m.»

  • ensinkladenn
    ensinkladenn

    f. –où Injection.

    ●(1931) VALL 390b. Injection, tr. «ensinkladenn f.»

  • ensinkladur
    ensinkladur

    m. –ioù Injection.

    ●(1931) VALL 390b. Injection, tr. «ensinkladur m.»

  • ensinklañ
    ensinklañ

    v. tr. d. Injecter.

    ●(1931) VALL 390b. Injecter, tr. «ensinkla.»

  • ensinklerezh
    ensinklerezh

    m. Injection.

    ●(1931) VALL 390b. Injection, tr. «ensinklerez m.»

  • enskantadur
    enskantadur

    m. –ioù Incrustation.

    ●(1931) VALL 384a. Incrustation, tr. «enskantadur m.» ●(1962) EGRH I 76. enskantadur m., tr. « incrustation. »

  • enskantañ
    enskantañ

    v. tr. d. Incruster.

    ●(1931) VALL 384a. Incruster, tr. «enskanta.»

  • enskrivad
    enskrivad

    m. –ed, enskrividi Inscrit.

    ●(1931) VALL 392a. Inscrit, tr. «enskrivad pl. ed et –vidi.»

  • enskrivadenn
    enskrivadenn

    f. -où Enregistrement.

    ●(1962) EGRH I 76. enskrivadenn f. -où, tr. « enregistrement. »

  • enskrivadur
    enskrivadur

    m. –ioù

    (1) Inscription.

    ●(1931) VALL 392a. Inscription, tr. «enskrivadur m. pl. iou.»

    (2) Épigraphe.

    ●(1931) VALL 267a. Épigraphe, tr. «enskrivadur m.»

    (3) Enregistrement.

    ●(1931) VALL 259b. Enregistrement (physiq.), tr. «enskrivadur m.»

  • enskrivadurour
    enskrivadurour

    m. –ion Épigraphiste.

    ●(1931) VALL 267a. Épigraphiste, tr. «enskrivadurour.»

  • enskrivadurouriezh
    enskrivadurouriezh

    f. Épigraphie.

    ●(1931) VALL 267a. Épigraphie, tr. «enskrivadurouriez f.»

  • enskrivañ
    enskrivañ

    v. tr. d.

    (1) Inscrire.

    ●(1931) VALL 392a. Inscrire, tr. «enskriva.»

    (2) Enregistrer.

    ●(1931) VALL 259b. Enregistrer, tr. «enskriva.»

  • enskriver
    enskriver

    m. –ioù Appareil enregistreur.

    ●(1931) VALL 259b. Enregistreur (appareil), tr. «enskriver m.»

  • enskriverezh
    enskriverezh

    m. Enregistrement.

    ●(1931) VALL 259b. Enregistrement (physiq.), tr. «enskriverez m.»

  • ensoc'hadur
    ensoc'hadur

    m. Emmanchement du soc.

    ●(1931) VALL 249b. Emmanchement ; du soc, tr. «ensoc'hadur m.» ●686b. Sep de charrue (…) son emmanchement dans le soc, tr. «ensoc'hadur m.»

  • ensterniañ
    ensterniañ

    v. tr. d. Enchasser.

    ●(1931) VALL 254a. Enchasser, tr. «ensternia, ensterna.»

  • ent .1
    ent .1

    part. adv. [devant un adj.] Mot servant à transformer un adjectif en adverbe.

    ●(1499) Ca 3a-b. aduerbia. g. habilement / tres abilement b. ent abil / ent abiloch. ●41b. Comps ent foll. g follement parler. ●Comps ent fur. g. sagement parler. ●Comps ent discret. g. parler discretement.

  • enta
    enta

    voir eta .1

  • entach
    entach

    m. –où Tache.

    ●(1732) GReg 901a. Tache, marque, souillure, tr. «èñtaich. p. èñtaichou. ●(1732) GReg 901a. Sans tache, tr. «dièñtaich. hep èñtaich.»

  • entachañ
    entachañ

    v. tr. d. Tacher.

    ●(1732) GReg 901a. Tacher, souiller, tr. «èñtaicha. pr. èñtaichet.»

  • entan
    entan

    m. Incendie.

    ●(1732) GReg 331b. Embrasement, incendie, tr. «eñtan.» ●522a. Incendie, tr. «eñtan. an eñtan.»

    ●(1927) GERI.Ern 133. entan m., tr. «incendie.»

  • entanadur
    entanadur

    m.

    (1) Action de mettre le feu à qqc.

    ●(1732) GReg 123b. L'action de brûler, tr. «eñtanadur.»

    (2) Incendie.

    ●(1732) GReg 522a. Incendie, tr. «eñtanadur. an eñtanadur.»

  • entanañ / entaniñ
    entanañ / entaniñ

    v.

    I. V. tr. d.

    A.

    (1) Allumer, enflammer.

    ●(1772) KI 453. oc'h entani he Biben, tr. «en allumant sa pipe.»

    ●(1904) LZBg Mae 136. intañnein ur hornad. ●(1906) HIVL 32. er pilet e oé get hi étré hé dehorn e oé bet lahet er goleu anehou get eh aùél ; kentéh hi e asten hé dorn eit er rein d'intañnein d'en hani e oé tostan dehi. ●(1913) AVIE 79. Pe intañner ur holeuen.

    (2) Mettre le feu à, incendier.

    ●(1732) GReg 123b. Brûler quelque maison, y mettre le feu, tr. «Eñtana ur re-bennac.» ●331b. Embraser, mettre en feu, allumer, brûler, tr. «Entana. pr. entanet.»

    ●(1910) ISBR 158. intañnein doareu Brest. ●(1927) GERI.Ern 133. entana, tr. «incendier.»

    ►absol.

    ●(1732) GReg 123b. Brûler, saccager, mettre à feu et à sang, tr. «Eñtana, ha laza.»

    ●(1937) TBBN 57. laereh hag intañnein.

    B. sens fig.

    (1) S'échauffer (le gosier) en buvant de l'alcool.

    ●(1868) FHB 196/319b. ar gozaked a ieaz en ti da zidana pe da entana ho gouzougou.

    (2) Emplir de ferveur.

    ●(1862) JKS 363. entana va c'haloun gant pedennou.

    ●(1925) FHAB Mae 188. entana ho kalon ouzh traou ho Pro. ●(1927) GERI.Ern 133. entana, tr. «rendre ardent, animer.» ●(1931) VALL 26b. Animer ; exciter (le courage, etc.), tr. «entana.»

    II. V. intr.

    (1) (en plt de la peau) S'irriter, s'échauffer.

    ●(1905) IVLD 200. Ha seuliou he zreid, tenereat er guele epad pemp bloaz ha tregont, seuliou he zreid ne entanont ket !

    (2) Prendre feu, s'enflammer.

    ●(1869) FHB 226/129b. Ma ne deo ket maro tre ar feiz en ho c'halon (...) e teufe ep mar da zihuna, da entani e creiz eun hevelep grouez.

    ►sens fig. S'enthousiasmer.

    ●(1911) KEME 34. A-raok, paotred vat Breiz-Izel ! entana ra va c'halon.

  • entaner
    entaner

    m. –ion Incendiaire.

    ●(1732) GReg 123b. Bruleur, incendiaire public, tr. «Eñtaner. p. eñtanéryen.» ●522a. Incendiaire, tr. «eñtaner. p. eñtanéryen.»

    ●(1927) GERI.Ern 133. entaner m, tr. «incendiaire.» ●(1931) VALL 381a. Incendiaire, tr. «entaner pl. ien.»

  • entanerezh
    entanerezh

    m. Action d'incendier.

    ●(1910) ISBR 95. a bep sord torfeteu mes drest pep tra a laeronsieu, intañnereh ar er Vro-Gal. ●110. lahereh, intañnereh, dismant é peb mod.

  • entanet
    entanet

    adj.

    (1) Victime d'un incendie.

    ●(1866) FHB 71/151a. An ti entanet a voa da eul labourer pinvidic.

    (2) Enflammé, igné.

    ●(1870) FHB 266/36a. birou entanet.

    ●(1905) IVLD 294. ar c'houlaouen entanet. ●(1906) KANngalon Eost 178. anezho [pemp toul ledan e traon ar menez Vezuv] he tirede pemb ster lec'hit intanet. ●(1909) KTLR 178. eur zac'had glaou entânet. ●(1911) BUAZperrot 402. ar voden entanet. ●(1932) GUTO 7. skodeu gleu éntañnet.

    (3) (Regards yeux) Étincelant de colère.

    ●(1877) EKG I 256. skerj ho fenn, entanet ho daoulagad. ●(1878) EKG II 72-73. skelf ho fenn, entanet ho daoulagad.

    ●(1902) PIGO I 179. e zaoulagad entanet a verve en e benn.

    (4) sens fig. =

    ●(1864) SMM 194. entanet gant ar garantez an tenera.

    (5) (Paroles, discours) Ardent, fougueux, passionné.

    ●(1903) MBJJ 27. Intanet eo e gomzo. ●(1907) KANngalon Genver 307. Gant komzou intanet e tiskleriaz he venoz. ●(1948) KROB 8/5. e vouez, tro-ha-tro nerzus ha tener, entanet hag entanus. ●(1950) KBSA 7. pennadou flemmus hag entanet. ●(1976) LLMM 175/120. dre brezegennoù entanet.

  • entaniñ
    entaniñ

    voir entanañ

  • entanus
    entanus

    adj.

    (1) Inflammable.

    ●(1744) L'Arm 452a. Inflammable, tr. «Intannuss.»

    (2) Incendiaire.

    ●(1927) GERI.Ern 133. entanus adj., tr. «incendiaire.» ●(1931) VALL 381a. Incendiaire, adj. (après un nom de chose), entanus.»

    (3) sens fig. Qui enflamme, qui provoque l'enthousiasme.

    ●(1910) MBJL 114. displegan treo ken dereat, gant eur vouez ha jestro ken intanus. ●(1948) KROB 8/5. e vouez, tro-ha-tro nerzus ha tener, entanet hag entanus.

  • entap
    entap

    s. –où Étape.

    ●(1732) GReg 372a. Étape, tr. «Eñtap. eñtapou.»

  • entaper
    entaper

    m. –ion Étapier.

    ●(1732) GReg 372a. Étapier, celui qui fournit les etapes, tr. «Eñtaper. p. eñtapéryen.»

  • entenn
    entenn

    f. –où Greffe.

    ●(1633) Nom 97a. Surculus, infitum, calamus : ente, greffe : hentenn, greffen, imbouden.

  • entent
    entent

    voir intent

  • enteskiñ
    enteskiñ

    v. (agriculture) =

    ●(1909) BROU 235. (Eusa) Entéski, tr. «Je ne l'ai guère entendu dire que du choix des plus beaux épis pour la semaille.» ●(1962) EGRH I 76. enteskiñ v., tr. « séparer les plus beaux épis pour la semaille (Ern.). »

  • entitlañ
    entitlañ

    v. tr. d. Titulariser.

    ●(1914) DFBP 189b. intituler, tr. «entitla.»

  • entizañ
    entizañ

    v. tr. d.

    (1) Atiser (le feu).

    ●(1925) BILZ 166. Izabel war an oaled a entize an tan dindan he zoubenn.

    (2) sens fig. Atiser (l'envie).

    ●(1924) BILZbubr 38/843. an heol, an trêz, ar mor, ar bagou, ar c'hoariou ha me oar pegement a draou all a entize, a heskine o c'hoant.

  • entof
    entof

    s. Étoffe.

    ●(1732) GReg 563b. Cette étoffe n'a point de largeur, de lé, tr. «An entoff-mâ n'en deus qet a lec'hed.» ●832a. Un rouleau d'étoffe, tr. «ur rollad eñtoff.» ●928a. Tondre des draps, tr. «divlévi èñtoff.»

  • entok
    entok

    m.

    (1) (armement) Estoc (épée).

    ●(1732) GReg 369b. Estocade, longue épée pour le duel, tr. «Eñtocq. p. Eñtocqou.» ●S'estocader, tr. «Hem ganna gad eñtocqou.»

    (2) méton. Pointe d'épée.

    ●(1633) Nom 193a-b. Punctim ferire : d'estoc, non de taille : coumbaiff (lire : coumbatiff) á taollyou entocq, ha noun pas ha taollyou taillant.

    (3) = (?).

    ●(1766) MM 452-454. fagot hep rac na perac / fagot aleiz, fagot druz, fagot leal / fagot en teucq a fagot didamal, tr. «fagots sans «Qui, Quoi, Qu'est ?», fagots de fond, fagots serrés, fagots loyaux, fagots d'estoc et fagots sans reproche.»

  • entonañ
    entonañ

    v. tr. d. Entoner.

    ●(1732) GReg 927b-928a. Il a mis le Magnificat sur le huitième ton, tr. «Entoñnet èn deus ar Magnificat var an eizved ton.»

  • entonner
    entonner

    m. –ion Celui qui entonne (du vin, etc.).

    ●(1744) L'Arm 136a. Celui qui entonne, une liqueur, tr. «Intonnour.. nerion. m.»

  • entonnerezh
    entonnerezh

    m. Entonnage, entonnaison, entonnement.

    ●(1744) L'Arm 439a. Entonnement (...) De vin, tr. «Intonnerah gùin.»

  • entonniñ
    entonniñ

    v. tr. d. Entonner.

    ●(1744) L'Arm 88b. Cuver, tr. «Laquad er fro é barriqueu ar ou feenn quend enn intonnein.» ●136a. Entonner, tr. «Intonnein.. étt.»

  • entouezerezh
    entouezerezh

    m. Incorporation.

    ●(1931) VALL 383b. Incorporation, tr. «entouezerez m.»

  • entoueziadur
    entoueziadur

    m. Incorporation.

    ●(1931) VALL 383b. Incorporation, tr. «entouez(i)adur m.»

  • entoueziañ
    entoueziañ

    v. tr. d. Incorporer.

    ●(1931) VALL 383b. Incorporer, tr. «entouezia.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...