Recherche 'b...' : 5779 mots trouvés
Page 100 : de brikailhin-brikailhat (4951) à briskenn (5000) :- brikailhiñ / brikailhatbrikailhiñ / brikailhat
v. Taveler.
●(1744) L'Arm 31a. Bigarrer, tr. «Bricaillat.» ●377a. Taveler, tr. «Bricaillein.» ●419b. Barioler, tr. «Bricaillein.» ●463a. Prétintailler, tr. «Bricaillein.»
●(1876) TDE.BF 77b. Brikellat, v. a. V[annetais], tr. «Bigarrer.»
●(1904) DBFV 32b. brikailhat, v. a., tr. «bigarrer.» ●(1927) GERI.Ern 71. brikailhein, tr. «taveler, barioler, ouvrager.» ●(1931) VALL 58a. Barioler, tr. «brikailhat.»
- brikañ
- brikellatbrikellat
voir brikailhiñ
- brikemarderezh
- brikemardetbrikemardet
adj.
(1) Bariolé.
●(1910) ISBR 9. ur vantel brikemardet a bep sord liù. ●(1934) BRUS 100. Bariolé, tr. «brikemardet.»
(2) Sculpté à l'excès.
●(1919) DBFVsup 11a. brikemardet, part., tr. «tailladé, sculpté ou décoré à l'excès.» ●(1927) GERI.Ern 71. brikemardet, tr. «tailladé, sculpté ou décoré à l'excès V[annetais].» ●(1932) GUTO 41. Ha bout é oè getè stolieu guen-kann, brikemardet ker menut ha ker kaer ma ne vehè ket gelloud de hañni obér ré hanval dohtè.
- brikemardiñbrikemardiñ
v. tr. d. [au passif] Barioler.
●(1932) GUTO 43. Ha doh en néan éh oè, ar skour, ranjenneu eur ag er ré gaeran, brikemardet get peb sort liùaj, ha bihiér argant kaer staget dohtè. ●(1937) TBBN 62. Brikemardet é é sé hag é vantel get erminigeu guen. (…) ur bonet velouz ru-tan, brikemardet get ermenigeu guen. ●(1942) DHKN 100. é liù ar ru, brikemardet get man-magoér.
- brikenn .1brikenn .1
f. –où
(1) Brique.
●(1633) Nom 139a. Later, laterculus crudus : bricque : bricquen, bricq. ●Later coctus, laterculus coctilis, testa, later igni excoctus : bricque cuite : bricquen poazet. ●140b. Paries lateritius, testaceus : paroy de bricques : moguer græt á briquennou pe á teullennou. ●Paries diplinthus : paroy espesse de deux bricques : moguer teu á diou reng briquennou.
●(1732) GReg 119b. Brique, terre grasse & rouge cuite, &c., tr. «Briqenn. p. briqennou.»
●(1831) MAI 138. un hanter briquen. ●(1866) FHB 91/307a. ober brikennou, meska pri-raz, darbari d'ar vassounien.
●(1904) DBFV 32b. briken, f. pl. –nneu, tr. «brique.» ●(1914) LZBl Meurzh 373. 300 teolen pe briken. ●(1919) LZBt Du 9. o deus desket ober brikennou. ●(1985) AMRZ 286. diskolpet gand eun trañch a-dammou brao, evel brikennou.
(2) Brikenn gleuz : brique creuse.
●(1633) Nom 144a. Imbrex : tuile creuse : teaulen cleus, bricquen cleus.
- brikenn .2
- brikennadbrikennad
f. –où Pichet de.
●(1906-1907) EVENnot 11. (Sant-Laorañs) Kerz da gerc'hat ar vrikennad jistr, tr. «plein un pichet.»
- brikennadur
- brikennañ
- brikenner
- brikennerezh
- brikenniri
- briker
- brikerezhbrikerezh
f. Briqueterie.
●(1633) Nom 129a. Lateria : bricqueterie, tuilerie : an briquerez, teulerez.
- briketbriket
adj.
I. Blev, pluñv briket : (cheveux, plumes) de plusieurs couleurs.
●(1867) MGK 57. He bleo, brema briket, gwechall a oa dem-zu. ●(1876) TDE.BF 77b. Briket, adj., tr. «Tacheté, moucheté.» ●(1890) MOA 190. qui a diverses couleurs, – qui est de diverses couleurs, tr. «briket.» ●349. moucheté, tr. « briket.»
●(1923) FHAB Mezheven 232. Gwelet a ra un torad yer a bep liv ; bez' e oa re zu, re wenn, re c'hriz, re vriket... ●(1923) FHAB Kerzu 468. ha te kerz d'ar red war-lerc'h ar Vriket, hag ar Ruzik, a zo o laerez. ●(1949) KROB 13//7. Met en tu all d'an drav, Yann a welas ur yar vriket, kludet eno war ur peul koad, ha stag a bouez he gar.
II. sens fig.
(1) =
●(1907) KANngalon Genver 295. ne brezegont nemed eur feiz dislivet, briket, leun a c'hevier.
(2) Traou briket ha traoù marellet : de toutes les couleurs.
●(1877) EKG I 142. Ar martolod koz (...) en doa guelet meur a dra iskiz, traou briket ha traou marellet.
- brikevalbrikeval
f. (marine) Tapecul.
●(1876) TDE.BF 77b. Brikeval, s. f., tr. «Voile de navire appelé tapecu ; elle est placée à l'arrière du bateau.»
- brikez .1
- brikez .2
- brikez .3brikez .3
s. local. (habillement) Pantalons.
●(1957) PLBR 8. (pays bigouden) brekez. ●60. au nord de Guingamp, on connaît, outre bragou, brikez.
- brikezenn .1
- brikezenn .2brikezenn .2
f. –où, brikez Abricots.
●(1927) GERI.Ern 71. brikezenn f., tr. «abricot, pl. ou, col. brikez.»
- brikezenn .3brikezenn .3
f. –où local. (habillement) Jambe de pantalons.
●(1957) PLBR 60. au nord de Guingamp, on connaît, outre bragou, brikez et son singulatif brikezenn («jambe de pantalon»).
- brikiñbrikiñ
v. tr. d. Briquer, poncer.
●(1927) GERI.Ern 71. brikein, tr. «nettoyer avec la pierre ponce V[annetais].»
- brikioù / brikoùbrikioù / brikoù
plur. brikouier (?) argot (?) Pantalons.
●(1908) PIGO II 9. me 'm eus gret ar briko a zo war da dailher. ●(1923) BUBR 31/603. troad Soazig en fons ma brikou. ●(1975) BAHE 87/12. miret 't eus da vrikio. ●13. Brikio : bragoù (…) freouzi en e vrikio : ober en e vragoù. ●(1980) PEAS 59. Britio, bragoù. ●(1996) CRYK 234. ur vroñzh hag ur brikoù, tr. «une jupe et un pantalon.» ●347. Gant o brikouier a bont, tr. «Avec leurs pantalons à pont.»
- brikolbrikol
m. –ioù Ruse, subterfuge.
●(1876) TDE.BF 77b. Brikol, s. m. C[ornouaille], tr. «Ruse, subterfuge ; pl. iou.»
- brikolatbrikolat
v. intr. Biaiser.
●(1876) TDE.BF 78a. Brikolat, v. n. C[ornouaille], tr. «Ne pas agir sincèrement.»
- brikolibrikoli
coll. (botanique)
(1) Choux-fleurs.
●(1908) FHAB C'hwevrer 64. Red 've d'ar gwerzerien brokoli en em glevet ! (...) eur garg brokoli. ●(1924) CBOU 2/29. n'eo ket brikoli nag ognoun eo a vez gwerzet. ●(1942) HERV 14. Arvoriz Ploueskad o deus gwerzet mat o brikoli er goañv-mañ adarre. ●(1951) BLBR 39-40/18. 7.000 bagoniad brikoli.
(2) Artichauts.
●(1953) BLBR 65/8. brikoli, artichaot e Pempoul.
- brikoloù
- brilhañ
- brilhant
- brimbalatbrimbalat
v.
(1) V. tr. d. Sonner (les cloches).
●(1659) SCger 134a. brimbalat ar cloc'h, tr. «sonner la cloche.» ●(1732) GReg 136b. Carillonner, tr. «Brinbalat ar c'hleyer.» ●876a. Sonner les cloches avec importunité, tr. «brinbalat ar c'hléyer.»
●(1857) CBF 64. Brimbalat ar c'hleier, tr. «Sonner les cloches à tout volée.»
►absol.
●(1866) BOM 40. Bim ! baon ! brinbalomp a nerz brec'h !
(2) V. intr. Carillonner.
●(1847) MDM 329. ar c'hleier o bimbalad.
●(1943) VKST Du 383. Bimbalat laouen a ra ar c'hleier. ●(1974) THBI 167-168. c'hleier Pleur o brimbala sklintin. ●186. Ar c'hleier brimbal en aer. ●(1981) ANTR 162. Setu mare an taoliou ha krog kleier an tour da vralla ha da vimbalad. ●(1990) STBL 129. Gouzout a reont kanañ, tintal, seniñ, bimbalat, boleañ...
- brimbaler
- brimbalerezhbrimbalerezh
m. Carillon.
●(1732) GReg 136b. Carillon, son de cloche en témoignage de rejouissance, tr. «Brinbalérez. p. brinbalerezou. bynbalérez.»
●(1868) FHB 154/399a. hag ar soner cleier a rea eun abaden brinballerez gant he gleierigou.
●(1924) DIHU 161/163. brinbalereh un ered. ●(1931) VALL 97b. Carillon, tr. «brimbalerez m.»
- brimminiad
- brinennbrinenn
f. –où
(1) Brin.
●(1904) DBFV 32b. brinen, f. pl. –nneu, tr. «brin.»
(2) Brin d'herbe.
●(1790) MG 429. é tiouriénnein brinnèn-ha-brinnèn er guiaud ampouisonét.
(3) (en plt de qqn) Beau brin de.
●(c.1718) CHal.ms i. Voila un beau brin, parlant d'une personne, tr. «chetu un urinen, ur vrinenic, un taul caër.»
●(1904) DBFV 32b. chetu ur vrinen, ur vrinenig, tr. «voilà un beau brin, parl. d'une personne (Ch. ms.).»
- Bringolo
- brinibrini
pl. bran .1
- brinienn
- briniskennbriniskenn
f. –où (harnachement) Petite corde du harnais pour serrer l'attelle sur le collier.
●(1927) GERI.Ern 71. briniskenn L[éon] f., tr. «Lacet qu'on place intérieurement au haut et au bas des deux pièces de bois appelées parounou, en terme d'attelage. ●(1982) MABL I 141. (Lesneven) setu diwar gorre 'm oa gellet tennañ ar vreniskenn. (…) Troell ar vreniskenn. ●(1982) MABL II 69. (Lesneven) ar vreniskenn a zo ur gordennig evit stardañ ar parounoù war ar c'holier.
- brinkerbrinker
plur. brank
- brinnoalbrinnoal
v. intr. Braire.
●(1924) NFLO. braire, tr. «brinnoal.»
- briñsad .1briñsad .1
coll. Brindilles.
●(1699) Har 21. brinsat, tr. «menu bois.» ●(1732) GReg 929a. Tordre des branches en forme de chaînes, tr. «Tortiçza brinçzad. güea brinçzad.» ●(1744) L'Arm 236b. Du menu bois, tr. «Brinçatt » ●(1792) HS 82. unn deine é cherrein coèt, brinçat, menudeu.
●(1841) IDH 184. brinçad ha barreu. ●(1849) LLB 736. Ol er brinsad izel.
●(1906) HIVL 9. Er vugalé e glaské tro-ha-tro brinsad ha tammeu koed. ●(1934) BRUS 238. Une brindille, tr. «ur vrinsen, pl. brinsad, m.» ●(1942) DHKN ii. ur vréhad brinsad séh.
- briñsad .2briñsad .2
m. –où Pincée.
●(1905) BOBL 09 décembre 64/3e. sêzonit gant ur brinsad haolen, pebr, persil, lore.
- briñsadigoù
- briñsennbriñsenn
f. –où, briñsoù, briñsad
(1) Brindille.
●(1792) HS 83. cherrein ur vrinçenn benac à goèt.
●(c.1825-1830) AJC 1825. eun toullad brissou.
●(1927) GERI.Ern 71. brinsenn V[annetais] f. pl. eu, col. brinsad, tr. «Brindille.» ●(1934) BRUS 238. Une brindille, tr. «ur vrinsen, pl. brinsad, m.» ●(1942) DHKN 121. bégeu er vrisenneu moén. ●(1970) BHAF 70. Ne vezen ket pell o vernia eun toulladig briñchou a domme prim-ha-prim reor va hastelodenn.
(2) Menu bois.
●(1927) GERI.Ern 71. brinsenn V[annetais] f. pl. eu, col. brinsad, tr. «menus bois.»
(3) Petite pousse.
●(1927) GERI.Ern 71. brinsenn V[annetais] f. pl. eu, col. brinsad, tr. «petite pousse.»
- brintinbrintin
adj. Propre, bien tenu.
●(1927) GERI.Ern 71. brintin C[ornouaille] adj., tr. «Propre, frais, en ordre.» ●(c.1930) VALLtreg 288. Brintin : propre, ordonné (Corn. Caurel, St-Nicolas-du-Pélem). brintin, propre, frais. Eur plac'h brintin, eur menaj brintin (Ste-Trifine, Besco). ●(1931) VALL 318a. Frais. (...) propre (linge, objets) C[ornouaille], tr. «brintin.» ●(1955) LLMM 50/12. o kavout bod ken brintin.
- brishaatbrishaat
v. intr. Prendre différentes couleurs.
●(1732) GReg 221a. Prendre différentes couleurs, tr. «brizzaat. pr. brizzët.»
- briskennbriskenn
f. briskoù (jeu) Brisque.
●(1890) MOA 150a. Brisque, Jeu de cartes, tr. «brisken, f. pl. m. briskou.»