Recherche 'div...' : 778 mots trouvés

Page 16 : de divudurun (751) à divyezhek (778) :

• divudurun
  divudurun

  adj. Sans gond.

  ●(1732) GReg 462b. Sans gond, tr. «Divudurun.»

  ●(1821) GON 179a. Divudurun, adj., tr. «Sans gonds, qui n'est pas sur ses gonds, en parlant d'une porte.» ●Divudurun eo ann nor, tr. «la porte est sortie de ses gonds.»

  ●(1931) VALL 338b. sans gonds, tr. «divudurun.» ●(1962) EGRH I 68. divudurun a., tr. « sans gonds. »

• divugale
  divugale

  adj. Qui n’a pas d’enfants.

  ●(1962) EGRH I 68. divugale a., tr. « sans enfants. »

• divugel
  divugel

  adj. Qui n'a pas d'enfant.

  ●(1907) AVKA 307. Evruz ar mammo divugel. ●(1912) BUAZpermoal 339. Mar doc'h divugel, grêt ho testamant. ●(1920) MVRO 67/1b. An tiegezou divugel. ●(1967) BAHE 54/2. un den dizimez, ha divugel.

• divuhez
  divuhez

  adj. Sans vie.

  ●(1902) MBKJ 108. Daoust hag hor c’halounou a vije kaletoc’h eget an traou divuez ? ●(1949) ENRO 287. hag en ur flourikat bepred an evnig, e kerzh, hep en em chalañ mui a-zivout al liorzh divuhez. ●292. e zaoulagadigoù divuhez, o parañ warni o selloù.

• divulgañ
  divulgañ

  v. tr. d. Divulguer.

  ●(1499) Ca 67b. Diuulgaff. g. diuulguer. publier.

• divulum-
  divulum-

  voir divinim-

• divuriañ
  divuriañ

  v. tr. d. Démanteler.

  ●(1732) GReg 263a. Demanteler, détruire les fortifications d'une Ville, tr. «divurya ur guær. pr. divuryet.»

• divusiñ
  divusiñ

  v. tr. d. Dégîter, faire sortir de son gîte.

  ●(1939) RIBA 35. divuset un tad-gad.

• divut
  divut

  m. (jeu) Début.

  ●(1914) DFBP 77b. début, tr. «Divut.»

• divutiñ
  divutiñ

  v. tr. d. (jeu) Débuter.

  ●(c.1718) CHal.ms i. debuter une boule, tr. «diueutein, tennein, chassal dibusqueïn ur voul'.»

  ●(1914) DFBP 77b. débuter, tr. «Divuta.»

• divuz .1
  divuz .1

  m. –où Divertissement.

  ●(1732) GReg 35a. Amusement, occupation legere pour passer le tems, tr. «divus. p. divusou.»

  ●(1876) TDE.BF 159a. Divuz, s. m., tr. «Divertissement, jeu, amusement.» ●(18--) SAQ II 29. varzu divuzou (1) ar bed ma ? (1) Divertissements.

• divuz .2
  divuz .2

  voir divuzañ

• divuzañ / divuziñ / divuz
  divuzañ / divuziñ / divuz

  v.

  (1) V. tr. d. Amuser, divertir.

  ●(1659) SCger 145a. Diuus, tr. «amuser». ●(1732) GReg 35b. Amuser un enfant, tr. «Divus ur buguel.»

  ●(1847) FVR xii. kelen ha krenvaat ho mignouned hag ho divuza ivez a wechou. ●383. rei a rinn hep ken, ha berr ha berr, diou ganaouen evit divuza eunn nebeut ar re a deurvezo lenn. ●(1862) JKS 50. lennit kentoc'h al levriou a zo mad da c'hlac'hari ho kaloun, eget ar re ne d-int nemet evit divuz ho spered. ●(1866) LZBt Gouere 145. divuzan (amuzin) ar botred. ●(18--) SAQ II 99. pe zivuzi ar re all.

  (2) V. pron. réfl. En em zivuziñ : se divertir, s'amuser.

  ●(1866) SEV 4. en em zivuzi er jardinou. ●(18--) SAQ II 43. Pa zear da besketa evit en em zivuzi. ●99. en em zivuzi pe zivuzi ar re all.

• divuzell
  divuzell

  adj. Sans lèvre.

  ●(1921) FHAB Du 304. O genou divuzel leun a bokou lubrik. ●(1921) FHAB Kerzu 331. everien divuzel ha digik.

• divuziñ
  divuziñ

  voir divuzañ

• divuzul
  divuzul

  adj.

  I. Attr./Épith.

  (1) Énorme, sans mesure, immense.

  ●(1790) MG 372. me zouge ne guemérehèn ur scrupul divusul.

  ●(1838) OVD 288. dré er veilleu divusul, dré er yuneu.

  ●(1963) LLMM 99/266. e pradeier divuzul ar c’hornog.

  (2) (Dépense) exorbitante, inconsidérée.

  ●(1856) VNA 156. vous faites une dépenses exorbitante, tr. «hui e hra un dispign divusul.»

  II. Adv. Très (long, grand, etc.).

  ●(1854) MMM 100. daou geant, bras-divusur. ●(1857) HTB 201. kerniou spontuz ha hirr divuzur.

• divuzus
  divuzus

  adj. Divertissant.

  ●(1867) FHB 102/396b. traou koant, divuzuz, traou evel-se pere a blij d'an dud.

• divvoc'h
  divvoc'h

  d. boc'h

• divvougenn
  divvougenn

  d. bougenn

• divvoz
  divvoz

  d. boz

• divvrec'h
  divvrec'h

  d. brec'h

• divvronn
  divvronn

  d. bronn

• divweuz
  divweuz

  d. gweuz

• divweuzek
  divweuzek

  adj. Bilabié.

  ●(1931) VALL 67a. Bilabié, tr. «diouweuzek.»

• divwezh
  divwezh

  voir diwezh .3

• divwregiezh
  divwregiezh

  f. Bigamie.

  ●(1931) VALL 67a. Bigamie, tr. « diouwregiez f. »

• divyezhegezh
  divyezhegezh

  f. Bilinguisme.

  ●(1931) VALL 67a. Bilinguisme, tr. « diouyezegez f. »

• divyezhek
  divyezhek

  adj. Bilingue.

  ●(1909) FHAB Gwengolo 270. An deskadurez diou-yezek a zougo c'hoaz eur frouezen all. ●(1931) VALL 67a. Bilingue, tr. «diouyezek.» ●(1935) BREI 436/1a. ar gelennadurez diouyezek. ●(1960) BAHE 23/4. er skolioù divyezhek.