Devri

Recherche 'go...' : 1101 mots trouvés

Page 21 : de goustellad (1001) à gouziblaj (1050) :
  • goustellad
    goustellad

    f. –où

    (1) Pelote de.

    (1895) GMB 289. pet[it] Tréc[uier] goustelat glañn, tr. «f. grosse pelote de laine.»

    (1931) VALL 545a. Pelote de fil, de laine, etc., tr. «goustellad f.»

    (2) (agriculture) Meule de.

    (1919) KZVr 355 - 21/12/19. koustelad, tr. «pelotte, tas, moyette.»

  • goustellat / goustelliñ
    goustellat / goustelliñ

    v. tr. d. Mettre en meule.

    (18--) SBI I 174. o voustellad ed, tr. «à mettre du blé en meules.»

    (1931) VALL 261a. Entasser, tr. «goustelli

    ►absol.

    (1919) KZVr 355 - 21/12/19. kousteli, tr. «mettre en pelote, en tas.» ●(1982) TKRH 40. an hini a veze o c'houstelliñ.

  • goustellet
    goustellet

    adj. Mis en meule.

    (1854) GBI I 82. Ann ed 'n deuz gwelet goustellet, tr. «Il a vu le blé en meules.»

  • goustelliñ
    goustelliñ

    voir goustellat

  • goustilh
    goustilh

    m. –où (armement) Poignard.

    (1499) Ca 99a. Goustill. g. goustille. l. hec pugio / onis. ●(1612) Cnf.epist 25. dac, (alias) goustill.

    (1732) GReg 734a. Poignard, arme longue d'un bon pié, tr. «Goustilh. p. goustilhou

    (1961) LLMM 86/154. Hag a-dro jouez e sankas lavnenn ar goustilh e koadenn an daol.

  • goustilhañ
    goustilhañ

    v. tr. d. Poignarder.

    (1732) GReg 734a. Poignarder, tr. «Goustilha. pr. goustilhet

  • goustilher
    goustilher

    m. –ion Poignardeur.

    (c.1500) Cb 99b. [goustill] Jtem hic pugillo / onis. gall. goustilleur. bri. idem.

    (1732) GReg 734a. Celui qui poignarde, tr. «Goustilher. p. yen

  • goustiñ
    goustiñ

    v. tr. d. Goûter.

    (17--) TE 154. goustein er mél a blijadurieu er béd.

    (1838) OVD 79-80. goustet én hou c'intérior en doustér ag é sperèd.

  • goustivadur
    goustivadur

    m. (pathologie) Constipation.

    (1732) GReg 201b. Constipation, tr. «Van[netois] goustihüadur.» ●(1744) L'Arm 72a. Constipation, tr. «Gousstiuadur.. reu. m.»

    (1931) VALL 147b. Constipation, tr. «goustiùadur V[annetais] m.»

  • goustivet
    goustivet

    adj. Constipé.

    (1744) L'Arm 354b. Il ne peut aller à la selle, tr. «Gousstihuéd-é.»

  • goustiviñ
    goustiviñ

    v.

    (1) Constiper.

    (1732) GReg 201b. Constiper, tr. «Van[netois] goustihuëiñ. p. goustihuët.» ●(1744) L'Arm 72a. Constiper, tr. «Gousstiuein.. étt

    (1934) BRUS 51. Constiper, tr. «goustiùein

    (2) =

    (1744) L'Arm 133b. Engouer, s'engouer, tr. «Gousstihuein.. huétt

  • goustivus
    goustivus

    adj. Qui constipe.

    (1744) L'Arm 336b. Restringent, tr. «Goustihuss

  • goustiz
    goustiz

    f. Parure.

    (1935) BREI 389/2c. ar youankiz faro a zoug ar ganz, ar seiz, an dantelez ha kant goustiz all ha n'eus ezomm ebet dioute.

  • goustraed
    goustraed

    f. –où Cul-de-sac.

    (1732) GReg 240a. Cul de sac, tr. «Gour-stread. p. gour-streadou

    (1876) TDE.BF 248a. Gour-streat, gourstreat, s. f., tr. «Cul-de-sac. »

  • gout
    gout

    m.

    (1) Goût.

    (1576) H 50. An guelet, claeuet, santifu, touchifu ha gout pe blas, tr. « the sight, hearing, smelling, touch, and gout or taste. »

    (17--) CBet 1353. Disqueset al lousou : guelomp ar gout ho deus, tr. «Montrez ces herbes. Voyons quel est leur goût.»

    (2) Gout al losk : odeur de brûlé.

    (1922) BUPU 4. Souéhet bras int é kleuet gout er losk.

    (3) Bezañ da c'hout ub. : être au goût de qqn.

    (1860) BAL 186. e tiouere meur a dra ac a vize de c'hout.

    (4) Kaout gout da : avoir du goût pour.

    (1860) BAL 219-220. Ma ne bellait diouz ar bed ac e joiaou foll, nemet pa n'ho pezo gout ebet dezo.

  • goût
    goût

    voir gouzout

  • goutaouek
    goutaouek

    adj. (pathologie) Atteint de goutte.

    (1732) GReg 465b. Archi-gouteux, tr. «goutaouëcq un orrupcion.»

  • goutapl
    goutapl

    adj. Qui a bon goût.

    (1895) GMB 289. pet[it] tréc[orois] goutab (mets) de bon goût.

  • goutoù
    goutoù

    plur. (pathologie) Goutte.

    (1633) Nom 262a-b. Articularis morbus, vel articularius morbus, arthritis : la goutte : an gouttou, an hurlou.

    (1659) SCger 63a. les goutes, tr. «gouttou.» ●(1744) L'Arm 175b. Goute, maladie, tr. «Guenndre : gouteu. m.»

    (1883) IMP 25. Atao gant remm, gouttou pe gatar pistiget.

  • gouvadez
    gouvadez

    m. (religion) Ondoiement.

    (1732) GReg 79a. Baptême qu'on donne dans la maison, tr. «Gour-vadez.» ●674a. Ondoier, bâtiser, sans faire les ceremonies, tr. «rei ar gour-vadez da ur c'hrouaduricq bihan.»

    (1876) TDE.BF 248a. Gour-vadez, gourvadez, s. f., tr. «Ondoiement, baptême dans la maison.» ●(1890) MOA 85. gour-vadez, tr. «(petit baptême), ondoiement.»

  • gouvadeziñ
    gouvadeziñ

    v. tr. d. (religion) Ondoyer.

    (1732) GReg 79a. Baptiser dans la maison, ou dans le sein de la mere, tr. «Gour-vadeza. pt. gourvadezet.» ●674a. Ondoier, bâtiser, sans faire les ceremonies, tr. «gour-vadezi ur buguelicq.»

    (1857) CBF 60. Gour-vadezet eo bet, tr. «Il a été ondoyé.» ●(1876) TDE.BF 248a. Gour-vadezi, v. a., tr. «ondoyer un nouveau-né, le baptiser dans la maison. »

    (1907) VBFV.fb 70b. ondoyer, tr. «gour-vadéein.» ●(1923) KTKG 80. Ne ves mui gourvadezet (ondoiement) e neb leac'h ar vugale, en iliz : difenn so aberz an Tad santel ar Pab.

  • gouvan
    gouvan

    s. Reiñ gouvan : protéger.

    (1982) PBLS 96. (Langoned) rei gouvan, tr. «prendre sous ses ailes (une poule et ses poussins).»

  • gouvellek
    gouvellek

    = (?).

    (1988) TOKO 29. sac'het e oan ha gouvelleg war ma diouskoaz.

  • Gouvene
    Gouvene

    n. de l. Gomené.

    (1)

    (1935) SARO 76. E parrez Gomene, e Roketton, ez oa eur merour, c'hoant bras d'ezan da gaout al laouer-se evit ober ganti eul lec'h da lakaat dour d'e chatal.

    (2) [Toponymie locale]

    (1935) SARO 76. E parrez Gomene, e Roketton, ez oa eur merour, c'hoant bras d'ezan da gaout al laouer-se evit ober ganti eul lec'h da lakaat dour d'e chatal.

  • gouver
    gouver

    voir gouer

  • gouverenn
    gouverenn

    voir gouerenn

  • gouvez
    gouvez

    m. Hep gouvez da ub. : à l'insu de qqn.

    (1732) GReg 888a. Sans le sû de mon pere, à son insû, tr. «hep gouzvez da va zad.»

  • gouvezout
    gouvezout

    v. Savoir.

    (1902) PIGO I 199. rei d'ean da c'houvêd. ●211. Diweatoc'h ec'h ouvei.

  • gouvezv
    gouvezv

    adj. Éméché, gris.

    (1744) L'Arm 178b. Presqu'ivre, tr. «Gour-veau.» ●(1790) MG 245. é tamb gour-veàu d'er guær.

    (1908) AVES 12. a pe vér gourvèu. ●(1931) DIHU 241/292. Ha ean gourvèu ataù. ●(1931) VALL 402b. qui est un peu ivre, tr. «V[annetais] gourveù (pour gouvezo).»

  • gouvezviñ
    gouvezviñ

    v. intr. Griser.

    (1744) L'Arm 178b. Griser, tr. «Gourr-veaouein

  • gouyen
    gouyen

    adj. Frais, un peu froid.

    (1931) VALL 321b. un peu froid, tr. «gouyén

  • gouyenaat
    gouyenaat

    v. intr. Fraîchir.

    (1931) VALL 317b. Fraîchir (température), tr. «gouyénaat

  • gouyender
    gouyender

    m. Fraîcheur.

    (1732) GReg 432b. Fraicheur, le frais, tr. «gouyender.» ●433a. Tantôt à la fraîcheur, tr. «Everr pa vezo trémenet an domder, ha deuët ar gouyender. bremija da'r gouyender

  • gouyezh
    gouyezh

    f. –où Dialecte.

    (1935) BREI 418/1c. e gouyez o rann-vro.

  • gouzañv / gouzañviñ
    gouzañv / gouzañviñ

    v.

    I. V. tr. d.

    A.

    (1) Souffrir, endurer (des peines, des ennuis).

    (1456) Credo 8-10. Hac agouz avas passion dedan pilat / crucifiet dan marue quenbuan voe / laquet ha goudese sepeliet, tr. «Et a souffert (la) passion, / crucifié sous Pilate ; / aussitôt il fut mis à mort / et ensuite enseveli.» ●(1499) Ca 99a. Gouzaff. g. souffrir. ●(1575) M 433. Er dre pechet hep mar, ez gouzeff cals harell, tr. «Car par le péché sans doute il souffre beaucoup de trouble.» ●521. Ezaint da gouzaff poan, tr. «Ils iront souffrir la peine.» ●1066. ez gouzeffsont scandal, dre penn ho bugale, tr. « Ils souffrirent le supplice, à cause de leurs enfants. » ●3423-3424. En croas gruiet atachet credet plen, / Hep nep coufranc da gouzaff stanc ancquen, tr. «En croix fixé, attaché, croyez bien, / Sans aucune consolation (?) pour souffrir dure angoisse.» ●3529. consideret no gouzeff quet en ven, tr. « Considérant qu’il ne les souffre pas en vain. » ●(1576) Cath p. 13. gouzaff poan en bet, tr. «souffrir aucune peine.» ●25. homan a gouzauas marou en amser an impalarz maxentius, tr. «Elle souffrit la mort à l’époque de l’empereur Maxence.» ●(1580) G 946. da gouzaf esuoar hac ancou, tr. «A souffrir tourment et mort.» ●(1621) Mc 15. da gouzauiff an maru.

    (1659) SCger 50a. endurer, tr. «gouzân p. ânvet.» ●151b. gouzân p. ânvet, tr. «endurer.»

    (1900) MSJO 232. ar poaniou en deus gouzañvet Jesus. ●(1907) VBFV.fb 36a. endurer, tr. «gouhanvein.» ●(1913) AVIE 154. gouhanvein éleih a boénieu. ●271. ind e hrei d'oh gouhanù trebilleu. ●(1932) GUTO 41. gouzanùet diglem en trebilleu.

    (2) Gouzañv ub. : souffrir, supporter qqn.

    (1873) FHB 463/363a. ac'han da beur e vinn-me ganeoc'h ? Ac'han da beur ho couzanvin-me ?

    (1911) BUAZperrot 783. Mes e vreur (…) n'oa ket evit e c'houzanv. ●800. Tud a zo hag a zo diez o gouzanv. (…) Gouzanvomp anezo evelkato.

    (3) Gouzañv udb. : supporter, accepter, souffrir qqc.

    (1862) JKS 295. gouzanv ho labouriou a ioul frank. ●(1866) LZBt Gouere 158. gouzanv toldoso eur c'harr ponner, enn hencho ar fallan. ●(1894) BUZmornik 596. N'oa ket evit gouzanv braoigou ha fanfarluchou ar bed.

    (1909) FHAB Kerzu 356. kemeret samm eur procez ha gouzanv ar c'holl, ma koller. ●(1910) MBJL 175. êzetoc'h ê gouzanv eun injustis evit eur zotoni. ●(1911) BUAZperrot 485. n'oa ket evit gouzanv e skanvadurez. ●(1911) SKRS II 128. Sant Aogustin n'oa ket evit gouzanv an drouk prezek. ●(1915) HBPR 197. Ne gomzan ket deoc'h deuz ar blasphemou hag al luc'hachou hon doa da c'houzanv hed an hent. ●(1929) FHAB Gouere 246. n'oa ket evit gouzanv an dristidigez ; atao e veze laouen evel ar Spered Santel.

    (3) [devant une subord.] Souffrir, supporter que.

    (1894) BUZmornik 568. n'oa ket evit gouzanv e kollje eur begad euz he amzer.

    (1923) KNOL 147. N'eo ket evit gouzanv (…) e rafen eun taol domino.

    B. [empl. comme subst.]

    (1) Souffrance, mal.

    (1845) LED.gon. Ar gwizieka den en hor iez brezonec / Goude pemp mis gouzanv a rentas e ene.

    (1936) IVGA 199. hemañ emañ ar gouzañv en eul lec'h all eus e gorf.

    (2) Fait de supporter avec patience.

    (1912) MMPM 99. Mari a zesk deomp an douzter hag ar gouzaon.

    II. V. intr. Souffrir.

    (1911) BUAZperrot 153. en devoa kalz da c'houzanv gant ar boan-izili. ●(1928) LEAN 40. An tad ne zeuas ket var e c'her, met gouzanv a reas muioc'h.

    III. V. pron. réci. En em c'houzañv : se supporter mutuellement.

    (1862) JKS 38. Red eo eta d'e-omp en em c'houzanv etre-z-omp, en em ziboania, en em skoazia, en em gelenn hag en em zifazia en eil egile. ●(1866) FHB 73/163a. daou bried ha ne allent ket en em c'houzaon. ●(1872) ROU 89a. Incompatible, tr. «N'int ket evit en em c'houzanv

    (1915) HBPR 87. d'an oll veleien d'en em c'houzanv. ●(1926) FHAB Mae 177. d'en em c'houzanv an eil egile.

  • gouzañvek
    gouzañvek

    adj. Résigné.

    (1874) FHB 508/301a. Ar yaouankis so buaneg / Dibaot he c'haver gouzanveg.

  • gouzañvus
    gouzañvus

    adj.

    (1) Patient.

    (c.1500) Cb 99b. [gouzaff] Jtem passibilis et hoc le. g. paisibles / souffrables. b. gouzaffus patient.

    (1872) ROU 51. Son frère qui était patient, tr. «E vreur, ac a oa gouzavuz.» ●94b. Patient, tr. «Gouzavuz

    (2) Tolérant.

    (1857) AVImaheu 35. Goanvussoh e vein de zouar Sodom ha Gomor, én dé er varn, aveid der gær-zé. ●(1871) FHB 310/386a. daou zen iaouang en em gavaz ha ne vouent ket ker gouzanvus hag ar re all. ●(1880) SAB 36. humbl, patiant, gouzavuz, sentuz, p'eo destinadur ar gristenien beza evel ouz o Zalver.

    (1931) KANNgwital 337/5. pa chomo pasiant, gouzanvus, kement-se a vezo eur zakrifis all. ●(1964) BAHE 40/58. tud distourm ha gouzañvus ez int.

  • gouzapl
    gouzapl

    s. N'ober gouzapl a netra =

    (1941) DIHU 358/246. Diskoein e hras de Job, pen dé guir ne hrè Andréù gouzabl a nitra, diskoein e hras un hiviz, unan lién fin.

  • gouzav / gouzaviñ
    gouzav / gouzaviñ

    v. tr.

    (1) V. tr. d. Avertir.

    (14--) Jer.ms 77bis. Queaff goussaf ha lavar, tr. «Va, avertis et dis.» ●(1580) G 719. Ha dyt en lavaraf ez gousafaf affet, tr. «Et je te le dit, je t'avertis expressément.»

    (1659) SCger 4a. Admonester, tr. «gouzaui.» ●151b. gouzavi, tr. «auertir.»

    (2) V. tr. i. Gouzav da ub. : avertir qqn.

    (14--) Jer.ms 77. Goussaff dan broys (…) / Na compsint, tr. «Avertis les gens du pays (…) / Qu'ils ne disent.»

  • gouzellañ
    gouzellañ

    voir gouzeriañ

  • gouzen
    gouzen

    m. goudud Homme très petit.

    (1732) GReg 497b. Un fort petit homme, tr. «ur gour-zenicq.» ●717b. Un petit homme, tr. «gour-zèn. p. gourdud.» ●Un fort petit homme, tr. «ur gour-zènicq. p. gour-dudigou

  • gouzer
    gouzer

    m. (agriculture)

    I. Litière.

    (1659) SCger 74a. litiere de beste, tr. «gouzer.» ●151b. gouzer, tr. «litiere.» ●(1732) GReg 507b. Jan à faire de la litiere, tr. «gouzer.» ●579a. Litiere, paille qu'on met sous les chevaux, &c., tr. «gouzell.» ●Litière qu'on met dans la cour, & dans les chemins à pourrir pour faire du fumier, tr. «gouzer. p. gouzeryou. gouzell. p. you.» ●Couper des bruïeres, du jan &c pour faire de la litière dans la cour &c., tr. «trouc'ha gouzer. midi gouzell.» ●Lever, & emmulonner la litière pourrie dans la cour, tr. «sevel ar gouzell.» ●(1752) PEll 368. Gouser, Litier des bêtes. Le nouv. Diction. porte Gousel, litiere pour les bestiaux. Midi gousel, couper de la litière.

    (1857) CBF 107. Gouzer, m., tr. «Litière.» ●(1895) GMB 290. pet[it] Trég[uier] gouzilhañ, d'où gouzilh.

    (1902) PIGO I 100. er gouzel a oa da droc'han. ●(1915) FBBF 104 (10 décembre). charreet gouzal : daou gart. ●(1922) BUBR 19/212. An trouc'her gouzer e Menez Arre.

    II.

    (1) Bezañ gouzer ha skabell dindan troad ub. // Mont da c'houzer dindan treid ub. : se mettre au service de qqn.

    (1965) BRUD 20/19 (T) E. ar Barzhig. Ha na ouie ket perag êt e vefe da houzill dindan he zreid... ●(1968) BAHE 58/24-25 (T) E. ar Barzhig. Un den balc’h e oa, ret eo lavaret, zoken uhel ha grontek marteze. Biskoazh n'houllas bezañ gouzilh na skabell dindan troad den.

    (2) Bezañ gouzer etre daouarn ub. : être complètement sous l’emprise de qqn, lui obéir.

    (1968) LOLE 33 (T) *Roc'h Vur. Nann, ne dalveze ket eul louf-ki e stad er sapre ti-forn gaoh-se ha hoaz e veze red dezañ beza gouzill etre daouaarn (lire : daouarn) e vevelien. ●133. beza gouzill etre daouarn unan bennag : senti outañ beteg re, plega d'e oll froudennou.

    (3) Ober gouzer : mettre de l’argent de côté, faire des économies.

    (1958) ADBr lxv 4/514 (K An Ospital-Kammfroud) Ch. ar Gall. Ober gouzi (gouzer, gouzel) : Mettre de l'argent de côté, faire des économies : C'hoant dimezi a zo savet en e benn, am-eus aon; kroget eo d'ober gouzi.

  • gouzerc'h
    gouzerc'h

    f. –ed (ichtyonymie) Daurade.

    (1890) MOA 89. Gouzerh (V[annetais]), – gouzerc'h (L[éon]) dorade, poisson.

    (1919) DBFVsup 23b. folligan, s. pl. ed. petite dorade. La grande dorade s'appelle gouzerh. ●(1924) DIHU 161/165. (Groe) Gouzerh, ed, tr. «(s.f.) dorade.» Dastumet get I.P. Kalloh 1923 (lire : 1913).» ●(1934) BRUS 255. Une dorade, tr. «ur gouzerh –ed, m. (grande).»

  • gouzeriad
    gouzeriad

    m. –où Couche de litière.

    (1752) PEll 368. Gouziat, sing. Gouziaden, une couche de paille, de roseaux, de joncs &c. que l'on destine à être foulez au pieds, & les faire pourrir à dessein d'en engraisser les terres.

  • gouzeriadenn
    gouzeriadenn

    f. –où Couche de litière.

    (1732) GReg 579a. Litiere, paille qu'on met sous les chevaux, &c., tr. «gouzelyadenn. gouzyadeñ.» ●Litière qu'on met dans la cour, & dans les chemins à pourrir pour faire du fumier, tr. «Gouzyadenn. p. gouzyadennou. gouzelyadenn. p. ou.» ●(1752) PEll 368. Gouziat, sing. Gouziaden, une couche de paille, de roseaux, de joncs &c. que l'on destine à être foulez au pieds, & les faire pourrir à dessein d'en engraisser les terres.

    (1876) TDE.BF 249a. Gousiadenn, s. f. T[régor], tr. «Litière de chemin pour en faire du fumier.»

    (1920) LZBt Here 37. stlapet 'velse war ar c'houziaden. ●(1935) BREI 437/3b. eur c'houzilhadenn raden. ●(1944) VKST Meurzh 74. eur c'houziadenn golo saotret hag astuzet. ●(1955) VBRU 10. rak n’eo ket war ur c’holc’hed plu e veze ledet va c’horf, war ar c’houziadenn drez ne lavaran ket. ●(1957) BRUD 2/44. Beteg ar houziadenn a oa war al leur. ●(1982) PBLS 334. (Sant-Servez-Kallag) gouzilhadenn, tr. «couche de litière dans l'étable.»

  • gouzeriañ / gouzeriat
    gouzeriañ / gouzeriat

    v.

    I. V. tr. d.

    A.

    (1) Renouveler la litière (dans une étable).

    (1752) PEll 368. l'infinitif Gouzeria, faire la litiere : & que ceux de Treguer prononcent Gouzia.

    (1867) FHB 134/236a. ar c'hreier da gempenn, da c'houzeria. ●(1876) TDE.BF 249a-b. Gousiañ, gouzelia, gouzeria, v. n. T[régor], tr. «Faire de la litière de chemin avec des fougères, des landes coupées.» ●(1895) GMB 290. pet[it] Trég[uier] gouzilhañ, d'où gouzilh.

    (1927) KANNkerzevod 3/13. da c'houziat e graou.

    (2) Renouveler la litière (sous le bétail).

    (1910) YPAG 4. gouzilhan ar vioc'h.

    (3) Gouzeriañ ar c'haeioù : couper du bois de chauffage sur les talus.

    (1995) BRYV IV 23. (Milizag) gouzella ar haeiou a veze greet.

    B. par ext. Éparpiller.

    (1752) PEll 368. Gouzia, pour dire Eparpiller quelque chose que ce soit.

    II. V. intr.

    (1) Couper de la litière.

    (1659) SCger 74a. couper de la litiere, tr. «gouzeria.» ●(1732) GReg 507b. Couper du jan pour faire de la litiere, tr. «Gouzerya. pr. gouzeryet.» ●579a. Couper des bruïeres, du jan &c pour faire de la litière dans la cour &c., tr. «Gouzerya. pr. gouzeryet

    (1975) UVUD 80. (Plougerne) Eur falc'h e doa e park ar melchenn ekspres. Evit gouzela e poa ie, ar re goz. ●(1985) AMRZ 99. Evid kreski ar berniou teil, e veze gouzeret goude an eost.

    (2) Mettre de la litière (dessous les animaux).

    (1834) SIM 166. goujied mad e voa dindan an anevaled. ●(1857) CBF 94-95. ar pez a zo red da c'houzeria dindan ann anevaled, tr. «tout ce qu'il faut pour faire de la litière au bétail.» ●(1869) FHB 237/220b. da gompeza ha da c'houzila didan ar zaout.

    (1909) BOBL 20 février 217/2c. gouzilla aliez dindano. ●(1910) BOBL 20 août 295/2c. delc'her atao kreveir ar c'honifled en stad vad, ha gouzilla aliez.

    III. Ober muioc'h a deil evit a blouz zo da c'houzeriañ : voir teil.

  • gouzeriat
    gouzeriat

    voir gouzeriañ

  • gouzeul
    gouzeul

    s. Domaine attribué, possession.

    (12--) Cqlé f° 60v° [144]. De terra que dicitur gudul Sancti Ronani, de Rudalt filio Blinliuet, tri hanter minot frumenti et minot kerch et hanter et tres nummi cum obolo et decima tota.

  • gouzia-
    gouzia-

    voir gouzer-

  • gouziblaj
    gouziblaj

    m. (charpenterie) =

    (1988) TIEZ II 163. Lorsque la couverture est en ardoise, une maçonnerie (gibaj ou gouzibaj) vient englober l'extrémité inférieure des pièces de charpente jusqu'à atteindre le lattis ou la volige.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...