Devri

Recherche 'al...' : 217 mots trouvés

Page 2 : de alchwez-2 (51) à alfaod (100) :
  • alc'hwez .2
    alc'hwez .2

    m. –ioù, –où

    I.

    A.

    (1) Clef.

    ●(14--) N 1696. Podou hac alhuezou, tr. «Les vases et les clefs.» ●(1499) Ca 6a. Alhuez. g. cleff. ●(c.1500) Cb 12a. g. porte cleffz. bri. nep a douc en alhuezou pe nep o gra. ●(1612) Cnf 18a. gant fals alueziou. ●(1633) Nom 146b. Clauis : clef : alchuez, aluez.

    ●(1659) SCger 26b. clef, tr. «alhuez.» ●128a. Alc'huez, tr. «clef.» ●(1732) GReg 172b. Clef, tr. «Alc'huëz. p. alc'huëzyou.» ●943a. Trousseau de clefs attachées à un clavier, tr. «Ur stropad alc'huezyou.» ●(1790) MG 390. Durand ma vai en diaul mæstr ag en alhué-ze.

    ●(1847) MDM 351. alc'hoez an tour a zo d'ar Persoun. ●(1848) GBI II 268. kollet hec'h alc'houeo, tr. «perdu ses clefs.» ●(1870) MBR 108. ma n'euz ket a alc'houesiou ? ●(1878) EKG II 121. eur bern alc'houeziou. ●123. Pevar alc'houez. ●(18--) SAQ I 202. daou alc'houez.

    ●(1928) FHAB Mezheven 210. alc'houeziouigou staen. ●(1929) MKRN 113. Kollet e oa e alvez.

    (2) War alc'hwez : que l'on peut fermer à clef.

    ●(1911) BUAZperrot 605. eur jaden houarn var alc'houez.

    (3) Dindan alc’hwez : sous clef.

    ●(14--) Jer.ms 262. Ema en leal dydan alfez / Lequeat Pilat ha nos ha dez, tr. « Vraiment sous clef / Est mis Pilate, et nuit et jour. »

    (4) Reiñ un taol alc’hwez : donner un tour de clef.

    ●(1878) EKG II 124. n'en devezo nemed rei eun taol alc'houez hag emaoud paket er zac'h.

    B. Spilhenn-alc’hwez.

    (1) Épingle de sûreté, épingle anglaise.

    ●(1732) GReg 360b. Épingle double, à ressors dont se servent les femmes de la campagne lorsqu’elles travaillent en corps de chemise, tr. «Spilhen alc’huëz. p. spilhou alc’huëz.» ●(1744) L’Arm 139a. Epingle A ressort, tr. «Spilleenn alhué.»

    (2) Mue des poules.

    ●(1942) FHAB Meurzh/Ebrel 150. (note de F. Vallée) Kalagoan «mue des poules». klevet em eus ze. Spilhenn alc’houez e Treger.

    C. (religion)

    (1) Alc'hwez ar baradoz : la clef du paradis.

    ●(1860) BAL 14. ar bedenn a zo alc'huez ar Barados.

    (2) fam. Mestr, paotr an alc'hwezioù : saint Pierre.

    ●(1876) KTB.ms 14 p 57. Porzier ar Baradoz, paotr ann alc'huezou ?

    ●(1925) SFKH 39. «Diskoeit ou papérieu», e lar dehon mestr en alhuéieu.

    II.

    (1) par anal. Cannelle de barrique.

    ●(1919) DBFVsup 2a. alhué barrik, tr. «canule, robinet.» ●(1934) MAAZ 63. Ankoéheit em boè a droein mouchen en alhué.

    (2) par ext. Lieu stratégique.

    ●(1879) BMN 162. Er porz mor-ze, neuze unan euz alc'hueziou ar vro, e veze bepred soudarded paët ha boetet gant ar gouarnamant.

    (3) par métaph. Ce qui donne le moyen d'entrer.

    ●(1877) MSA 65. Setu Mab Doue (...). Bez' eo alc'houez ar Barados ha dor an envou. ●(1891) MAA 90. Ar beden eo alc'huez an env. ●(18--) SAQ I 16. Kaloun Jesus a zo alc'houez ar baradoz.

    (4) Alc’hwez ar forn : le soupirail qui est au-dessus du four.

    ●(1732) GReg 429b. Le soupirail qui est au-dessus [du four], tr. «alc'huëz ar forn.»

    (5) (musique) Clef.

    ●(1744) L'Arm 150a. La clef de Fa, tr. «Enn alhué à Fa.»

    ●(1888) KZV 3. N'eo ket diez diski notennou ar c'hân d'ar vugale, war an tri alc'houe zoken. ●6. Ann eil alc'houe Do a izela pep noten a ziou renk war ar skeûl.

    (6) fam. Alc'hwezioù (an ti-)forn : taches sur la figure.

    ●(1895) GMB 22. pet[it] Trég[or] alc'houeo'n ti vorn (les clefs du four) tache de charbon, de suie, etc. sur la figure.

    ●(1906-1907) EVENnot 1. (Priel) Alc'houe an ti-forn a zo deut ganid, me gred, tr. «tu t'es noirci la figure je crois.» ●(1919) DBFVsup 2a. alhué forn, tr. «tache noire sur la figure.»

    (7) (architecture) Koad alc'hwez =

    ●(1877) FHB (3e série) 12/95b. an aotrou'n Eskob, pedet brao, evit guir, a ioa bet e unan oc'h ibila ar pounsoun braz, pe mar caver guell, ar c'hoad alc'huez, a zalc'h oll goatach an iliz.

    III.

    (1) Fidel evel un alc'hwez : très fidèle.

    ●(1889) ISV 256 (L) Goulc'hen Morvan. Ar mevel-ze a voa ed he amzer en ti ; fidel evel eun alc'huez.

    (2) Bezañ tapet alc'hwezoù an ti-forn // bout an alc'hwez forn gantañ : qui a une ou plusieurs taches noires sur le visage.

    ●(1900) MELU X 212 (T-Trevereg). (Me gont 'teus tapet) alc'houeo 'n ti-vorn, tr. E. Ernault «(Je crois que tu as attrapé) les clefs du four ; se dit par plaisanterie à quelqu'un qui a des taches de charbon etc., sur la figure.» ●(1912) RVUm 322 (Gu). E ma en alhué forn genoh, tr. P. ar Gov «Vous portez la clef du four : une tache noire sur le visage.»

  • alc'hwez-baot
    alc'hwez-baot

    m. (architecture) Clef de voûte.

    ●(1744) L'Arm 61a . Clef de voute, tr. «Alhué veute. m.»

  • alc'hwez-mañsonat
    alc'hwez-mañsonat

    m. Clausoir.

    ●(1744) L'Arm 429a. Clausoir, tr. «Alhué-massõnatt.. éyeu. m.»

  • alc'hwez-skoaz
    alc'hwez-skoaz

    m. (anatomie) Clavicule.

    ●(1919) DBFVsup 2a. alhué skoé, tr. «clavicule.» ●(1931) VALL 127a. Clavicule, tr. «alc'houez-skoaz.»

  • alc'hwezañ / alc'hweziñ
    alc'hwezañ / alc'hweziñ

    v.

    (1) V. tr. d. Fermer à clef.

    ●(1659) SCger 26b. fermer a clef, tr. «alhueza.» ●56b. fermer la porte, tr. «alc'hueza an or.» ●128b. Alc'hueza, tr. «fermer.» ●(1732) GReg 172b. Fermer à clef, tr. «Alc'huëza. pr. alc'huëzet. Van[netois] alhuëin. pr. alhuëet.»

    ●(1857) CBF 51. Alc'houezit ann or, tr. «Fermez la porte à clef.» ●(1894) BUZmornik 892. ec'h alc'houezaz ar gambr varnhan. ●(18--) GBI I 142. Alc'houeza kloz dor ho iliz.

    ●(1906) KANngalon Eost 179. alc'huezi ho doriou. ●(1910) MAKE 82. en eur vont er-meaz e tizonjas alc'houeza an nor war e lerc'h. ●(1918) LZBt Gouere 25. Alc'houei 'ris an nor.

    (2) V. tr. i. Alc'hwezañ àr, war udb., ub. : enfermer qqc., qqn.

    ●(c.1785) VO 136. alhuéein ar é dresor.

    ●(18--) SAQ II 367. pa hen deveuz ho dastumet holl hag alc'hoezet var-n-ho.

    ●(1908) BOBL 25 juillet 187/2b. marc'hadourien diskrupuill poënt alc'houeo warnê.

  • alc'hwezenn / elfezenn
    alc'hwezenn / elfezenn

    f. (botanique) Ravenelle.

    ●(1499) Ca 74b. Elfezen. […] l. hec zizannia. ●(c.1500) Cb 75a. Elphezen. g. niele. l. he zizania / e. ●(1521) Cc [Elphezen]. Elphezen. gal. niel. l. hec. zizania.

    ●(1752) PEll 271. Elwezen, elwezan & Elc'hwezan, Plante simple, dite en François Ravenelle.

    ●(1872) ROU 98b. Raifort, tr. «Alc'hoezan.» ●(1879) BLE 105. Cochléaria. L. – Elvézen. ●111. Radis. (Raphanus.) Elvézen, Analouéden.

    ●(1927) GERI.Ern 131. elvez col. sg. elvezenn f., tr. «Ravenelle, raifort.» ●(1927) FHAB Gouere 146a. O freuza an douar e vez lazet an elfezenn, ar bozenn ha meur a louzaouenn fall all c'hoaz. ●(1934) BRUS 267. La ravenelle, tr. «en ilfahin.» ●(1938) WDAP 2/120. (Pleiben, Gwezeg) Alc'hoenenn, hano gwregel, liester : Alc'hoen. Raonell, Analouedenn. skouer : Kalz alc'hoen a zo e-touez an ed-du. ●(1975) UVUD 75. (Plougerne) pa vehe alc'houezenn, bozenn pehe ie tachadou. ●(1983) PABE 98. (Berrien) alc'hwezenn, tr. «ravenelle.»

  • alc'hwezer / alc'hwezier
    alc'hwezer / alc'hwezier

    m. –ien Serrurier.

    ●(1499) Ca 6a. Alhuezer. g. claueurier. ●(c.1500) Cb 12a. Alhuezer. g. sarrurier.

    ●(1659) SCger 110a. serreurier, tr. «alc'huezer.» ●(1732) GReg 862b. Serrurier, tr. «Alc'huëzer. p. alc'huezéryen. alc'huezyer. p. alfeër. pp. yen. Van[netois] alhuëour. alfeour. pp. yon, yan.»

  • alc'hwezerez .1
    alc'hwezerez .1

    f. –ed Serrurière.

    ●(1499) Ca 6a. Alhuezeres. g. claueuriere. ●(c.1500) Cb 12a. Alhuezerez. g. sarruriere.

  • alc'hwezerez .2
    alc'hwezerez .2

    f. –ioù Pène.

    ●(1907) VBFV.fb 74b. pène, tr. «alhuéeréz, f.» ●(1919) DBFVsup 2a. alhuéerez, f., tr. «pène, ailleurs kaseréz, spleiten, moraill.»

  • alc'hwezerezh .1
    alc'hwezerezh .1

    f. –ioù Serrurerie (local).

    ●(1931) VALL 688b. Serrurerie atelier, tr. «alc'houezerez f.»

  • alc'hwezerezh .2
    alc'hwezerezh .2

    m. Serrurerie (industrie, métier).

    ●(1732) GReg 862a. Serrurerie, metier, commerce de serrurier, tr. «Alc'huëzérez.»

    ●(1931) VALL 688b. Serrurerie art, tr. «alc'houezerez m.»

  • alc'hwezet
    alc'hwezet

    adj.

    (1) Fermé à clef.

    ●(1790) MG 390. ur geolièr, péhani, a pe ouair é vai alhuéét mat doreu er prison.

    ●(1878) EKG ii 119. serret oa… Alc’houezet oa zoken [dor an iliz].

    ●(1927) CONS 1049. Chapel Sant Erwan ar Wirionez a vije alc’houet bemnoz.

    (2) Spilhenn-alc’hwezet : épingle de sûreté, épingle anglaise.

    ●(1744) L’Arm 139a. Epingle A ressort, tr. «Spilleenn alhuéétt.»

  • alc'hwezier
    alc'hwezier

    voir alc'hewezer

  • alc'hweziñ
    alc'hweziñ

    voir alc'hwezañ

  • alc'hweziri
    alc'hweziri

    f. Serrurerie (industrie, métier).

    ●(1732) GReg 862a. Serrurerie, metier, commerce de serrurier, tr. «Alc'huëziry.»

  • ale
    ale

    voir alez

  • aleant
    aleant

    voir olent

  • alec'hiñ / aneizhiñ
    alec'hiñ / aneizhiñ

    v. pron. réfl. Em alec'hiñ / Em aneizhiñ (?) : se nicher.

    ●(1744) L'Arm 253a. Se nicher en quelque lieu, tr. «Um aléhein.»

  • Aled
    Aled

    n. l. Aleth (ancien pagus et ancienne cité près de Saint-Malo).

    (1) Aled.

    ●(1732) GReg 839a. Saint-Malo, Ville Episcopale très célebre, autrefois nommée Aleth, & Guïcqaleth. ●(1746) BS 719. Ambarqui a eure, hac e abordas en ur gour-enesen tost d'ar guær a Aleth, hanvet brema Sant-Malo.

    ●(1910) FHAB Meurz 79. Aleth e aber ster ar Ranz. ●(1910) ISBR 107. Izikel, mab Gouroand, e oé roué ar Roahon, er Poutrekoed, er Pentièvr, er Goelleu, el Léon hag Alet. ●(1971) LLMM 147/277. hag un darn vras eus bro Aled.

    (2) Gwigaled.

    ●(1732) GReg 839a. Saint-Malo, Ville Episcopale très célebre, autrefois nommée Aleth, & Guïcqaleth.

  • Alediz
    Alediz

    pl. Habitants d’Aleth.

    ●(1910) ISBR 80. En Aletiz ha Maleu. [...] Elsé é tigoras deulagad Aletiz.

  • alegamant
    alegamant

    m. Allégation.

    ●(1580) G 660. Les da allegamant, tr. «Laisse ton allégation.»

  • alegañ
    alegañ

    v. tr. d.

    (1) Alléguer.

    ●(1499) Ca 6a. Allegaff. g. alleguer.

    ●(1689) DOctrinal 201. hac an Habitantet à Occismor à allegué penaos ezoa bet ho Escop, ha dre se ezoa ræsonabl evise sebeliet en é Ilis Cathedral.

    (2) Vouloir.

    ●(14--) N 1671. Bezout baelec a allegaff, tr. «Je veux être prêtre.»

  • alegasion
    alegasion

    f. Allégation.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 22). Allegacion, allégation. ●(1499) Ca 6a. Allegation. g. allegeance.

  • aleget
    aleget

    adj. Allégué.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 22). Alleget, allégué. ●(1499) Ca 6b. Alleget. g. allegue.

  • alegorik
    alegorik

    adj. Allégorique.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 22). Alegoric, allégorique. ●(1499) Ca 6a. Allegoric. g. idem.

  • alehont
    alehont

    adv. De là-bas.

    ●(1633) Nom 3a. ramassé deçà & delà, tr. «dastummet ahan hac á læch-ount.»

    ●(18--) SAQ II 58. tad ac'hann, tad alec'hont.

    ●(1912) BUAZpermoal 848. Ar vugale ac'han, ar vugale a lez-hont. ●(1924) BILZbubr 43-44/1020. skouarnad ac'han, tôl-troad alesont. ●(1925) FHAB Genver 10. keleier dastumet ac'han hag alesont.

  • alej / alejiñ
    alej / alejiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Préparer (un repas).

    ●(c.1718) CHal.ms iii. preparer, tr. «preparein, disposein, ausein, allegein.» ●(1790) MG 79. alége er repaz. ●358. eid alège é brèd dehou.

    ●(1821) SST 146. alegein er bouit.

    ●(1904) DBFV 5a-b. aléj, aléjein, v. a., tr. «préparer un repas.» ●(1913) AVIE 217. Alej koén d'ein.

    (2) Arranger, disposer (qqc.).

    ●(1744) L'Arm 8b. Agencer, tr. «Aligein.»

    ●(1904) DBFV 5a-b. aléj, aléjein, v. a., tr. «arranger, disposer.»

    (3) Alejiñ ub. d'ober udb. : pousser qqn à faire qqc.

    ●(1904) DBFV 5a-b. aléj, aléjein, v. a., tr. «pousser (quelqu'un, d'hobér, à faire).»

    (4) Orner.

    ●(1792) HS 333. er-ré enn devehai quemeret rai à boén eit alége hou horf.

    ●(1904) DBFV 5a-b. aléj, aléjein, v. a., tr. «arranger, disposer, orner.»

    (5) (marine) Radouber (un vaisseau).

    ●(1904) DBFV 5a-b. aléj, aléjein, v. a., tr. «radouber (un vaisseau).»

    (6) (agriculture) =

    ●(1787) BI 118. ean ë ùélass enn-enn douai doar labouret mat, havrequet hac aleget el-ma faute.

    II. V. pron. réfl. En em alej.

    (1) Se maquiller.

    ●(1790) MG 364. Mui a amzér e rinquant peb-mintin de hum alége, eit ne laquant de larèt ou fedèn. ●395. doh hum alége ha doh hum usquein. ●(1792) HS 137-138. er vouéss malheuruss (...) e hum laquass de hum alége, ha de liüein hé deulagat.

    ●(1838) OVD 195. En dud péré e zou ér hargueu ihuél e hum aleige bràuoh a pe barissant é publique.

    (2) Se préparer.

    ●(1906) HIVL 92. en eutru Jakomet, é zillad komisér ar é gein, hum aléjé de vonet.

    III. [empl. comme subst.] Correction.

    ●(1913) KZVr 26 - 31/08/13. Alich, tr. «correction, semonce, H[aute]-Corn[ouaille] (Vannes, aléjein, alij, arranger, accomoder).»

  • alejamant
    alejamant

    m. –où

    (1) Préparation.

    ●(1744) L'Arm 8b. Agencement, tr. «Aligeamantt.. nteu. m.»

    ●(1904) DBFV 5b. aléjemant, m. pl. eu, tr. «agencement.» ●(1913) AVIE 283. Aléjemant Pask.

    (2) (?) Signe (?).

    ●(1931) DIHU 241/293. É bolz en néan stergannek é luéhè el loér guen kann. Aléjemant a nozehiad gouian.

  • alejer
    alejer

    m. –ion Réparateur.

    ●(1904) DBFV 5b. aléjour, m., tr. «celui qui arrange, rapetasseur.»

  • alejet
    alejet

    adj. Pourvu.

    ●(1856) GRD 109. Ur yoh gran hag un tyegueah alleiget mad a béré ne bourfitan quet, ne chervigeant quet muyoh t'ein eid a pe vehent d'ur marhadour ag en Indr.

  • alejiñ
    alejiñ

    voir alej

  • Aleksandra
    Aleksandra

    n. pr. Alexandrine.

    ●(1954) VAZA 161. An noz diwezhañ hor chomadenn e Reval, e pedas Fallières an Impalaer hag e wreg Aleksandra Féodorowna da goaniañ war vourzh ar Vérité.

  • alemañ
    alemañ

    adv.

    (1) D'ici.

    ●(17--) EN 450. me ou pel a lesman, tr. «je serai loin de ce lieu.» ●506. sortisomb a les man, tr. «sortons de ce lieu-ci.»

    ●(c.1825/30) AJC 5374. ma me eun tam sicour me jae a lesman.

    ●(1979) VSDZ 64. (Douarnenez) Pa yees alimen, tr. (p. 229) «En partant d'ici.»

    (2) sens fig. Par ici.

    ●(1990) TTRK 78. Tud Laou alemañ, Tud Laou alese !

    (3) Loc. adv. Alemañ-hag-alemañ =

    ●(c.1802-1825) APS 159. Hac ean zou goal zrouc gober alleman hac alleman ? hac ean e zou pehet bras en dra-zé hac en dra ?

  • alemant
    alemant

    voir alamant

  • alenn
    alenn

    adv & prép.

    (1) Adv. D’ici.

    ●(1962) EGRH I 6. alenn adv., tr. « d’ici. »

    (2) Loc. prép. Alenn da : d’ici (à).

    ●(1850) MOY 282. Rac alen da zeiz de e rànco souffr calz poan.

  • alern-
    alern-

    voir gwalarn

  • alert
    alert

    adj. = skañv.

    ●(1857) HTB 83. An dijentil a iez pare meurbet alert.

  • alertiz
    alertiz

    f. =

    ●(1838) OVD 275. hag e gresque en alertis ag en devotion.

  • alese
    alese

    adv.

    (1) De là.

    ●(1557) B I 275. Ne alhes fifual na bale / Euit neb eres alesse, tr. «tu ne peux remuer ni marcher, quoi qu'on te fasse.» ●393. Cza, paillardez, deux a llesse / Heb tardaff un barr adarre, tr. «Allons, effrontée, viens-t'en sans pls tarder.»

    ●(1659) SCger 128a. Alesse, tr. «dela.» ●(1732) GReg 496a. Ne hobez point de là, tr. «Ne flaichit qet a leçze.» ●(1792) BD 342. que lesse pa guery, tr. «Va-t-en s'il te plaît.» ●425. tech alesse, tr. «Va-t-en.» ●(17--) EN 497. a huy deud a lese.

    ●(1867) MGK 53. Va map, ke alese da gaout hor c'herent-nez. ●(1878) EKG II 26. hag e vezo guelet unan-bennag o sevel alese.

    ●(1906) KPSA 35. Kea alese. ●(1954) LLMM 42/14. N’eus ket da dortañ, ret eo tec’hel alese ar primañ gwellañ. ●(1963) LLMM 99/264. Tec’h alese, emezañ, penn bastard a zo ac’hanout ; anez-se e tennin warnout.

    (2) sens fig. Par ici.

    ●(1990) TTRK 78. Tud Laou alemañ, Tud Laou alese !

  • aleshont
    aleshont

    voir alehont

  • alesont
    alesont

    voir alehont

  • aleventa
    aleventa

    s. = (?) Dérangement de la luette (?).

    ●(1957) ADBr lxiv 4/445. (An Ospital-Kammfroud) Aleventa : n. – Mot dont l'usage est quasiment perdu, utilisé encore quelquefois par des personnes âgées dans l'expression : kouet an aleventa warnañ. Le mot semble désigner un dérangement de la luette. Le secret de la guérison consistait à tirer sur un cheveu (un seul, mais lequel ?) planté sur le sommet de la tête : parea an aleventa en eur jacha war eur vlevenn.

  • alez .1
    alez .1

    f. –ioù

    (1) Allée plantée d'arbres qui conduit à une demeure.

    ●(1499) Ca 6a. Ale. g. alee.

    ●(1659) SCger 100a. rabine, tr. «ale.» ●(1732) GReg 65b. Avenuë, allée d'arbres plantez en droite ligne qui conduit à une maison, tr. «alez. p. alezyou.» ●836a. Il a sablé les allées de son jardin, tr. «Træzet èn deus e alezyou.» ●(1744) L'Arm 11a. Allée, tr. «Alé.. yeu. f.» ●(c.1785) VO 56. Er gùé e oai neoah arranquét én ur fæçon ma hoai un afin a aléieu tihoèl hèt-ha-hèt d'en davalèn.

    ●(1849) LLB 714. Ha guéen doh guéen hag alé doh alé. ●845. penauz é ma ret gober hou s-aléieu.

    ●(1922) EMAR 94. 'Lec'h m'eo ral ar c'heuneud 'tisplij d'ezan bale : / E blijadur eo kaout e pep hent un ale. ●(1929) MKRN 108. an aliou kesten, tr. «les allées de châtaigniers.»

    (2) (jeu) Allée de boules, quilles.

    ●(1981) ANTR 157. E peb karter ez eus eun alez-killou.

    (3) local. Entrée de maison, corridor.

    ●(1909) BROU 201. (Eusa) Ale, tr. «Entrée de maison, corridor.»

    (4) Alez-korriganed : allée couverte.

    ●(1962) KOGI 28/10. Brudet ez eo Breizh, evel bro ar Vein-hir, an Taolioù-Mein, an Alezioù-Korriganed, Kromlec'hioù.

    (5) Alez goloet : allée couverte, tonnelle.

    ●(1732) GReg 90a. Berceau, en treillage, tr. «Alez goloët. p. alezyou goloët. voyez tonnelle.» ●(1744) L'Arm 29b. Berceau, tr. «Alé goleitt.»

  • alez .2
    alez .2

    s. -ed (icthyonymie) Alaise (? à Houat et Hœdic).

    ●(1850) HHO 70. Alaises, tr. « Alezet. »

  • alezad
    alezad

    f. –où Contenu d'une allée.

    ●(1854) GBI I 366. un alead gwez, tr. «une avenue d'arbres.»

  • alezenn
    alezenn

    f. alezed (ichtyonymie) Barbue.

    ●(1904) DBFV 5b. alèzen, f. pl. –zed, tr. «alaise, poisson.» ●(1919) DBFVsup 2a. alézen, f., tr. «barbue.» ●(1934) BRUS 254. Une alaise, tr. «alezen –ed.»

  • alf
    alf

    m. Endroit où un (joueur de boules, de billes, etc.) se place pour jouer.

    ●(1857) CBF 124. Mont d'ann alf pe d'ann aplik, tr. «Se rendre au but pour lancer la boule.»

    ●(1913) KZVr 32 - 12/10/13. Aplud, masc., tr. «endroit d'où l'on vise à un but, arrêt que les enfants jouant à la canette appellent alf, but» Milin.» ●(1924) NFLO. but. aller au but pour jouer, tr. «mont d'an alf.»

    ●(1927) GERI.Ern 14. alf m., tr. «Le lieu d'où l'on jette (la boule, au jeu de quille, etc.).»

  • alfabed
    alfabed

    m. Alphabet.

    ●(1576) H 53. Alphabeth, eguit an bugale, tr. « Alphabet for the children. »

  • alfant
    alfant

    adv. Voracement.

    ●(1923) ADML 7. N'hen debraz ket [he zam] goulskoude ken alfant hag he mignonez.

  • alfaod
    alfaod

    m. –ed Vorace.

    ●(1919) DBFVsup 2a. alfaud, halfaud, s., pl. –ed, tr. «glouton, goulu.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...