Devri

Recherche 'al...' : 217 mots trouvés

Page 2 : de alchwez-2 (51) à alfaod (100) :
  • alc'hwez .2
    alc'hwez .2

    m. –ioù, –où

    I.

    A.

    (1) Clef.

    (14--) N 1696. Podou hac alhuezou, tr. «Les vases et les clefs.» ●(1499) Ca 6a. Alhuez. g. cleff. ●(c.1500) Cb 12a. g. porte cleffz. bri. nep a douc en alhuezou pe nep o gra. ●(1612) Cnf 18a. gant fals alueziou. ●(1633) Nom 146b. Clauis : clef : alchuez, aluez.

    (1659) SCger 26b. clef, tr. «alhuez.» ●128a. Alc'huez, tr. «clef.» ●(1732) GReg 172b. Clef, tr. «Alc'huëz. p. alc'huëzyou.» ●943a. Trousseau de clefs attachées à un clavier, tr. «Ur stropad alc'huezyou.» ●(1790) MG 390. Durand ma vai en diaul mæstr ag en alhué-ze.

    (1847) MDM 351. alc'hoez an tour a zo d'ar Persoun. ●(1848) GBI II 268. kollet hec'h alc'houeo, tr. «perdu ses clefs.» ●(1870) MBR 108. ma n'euz ket a alc'houesiou ? ●(1878) EKG II 121. eur bern alc'houeziou. ●123. Pevar alc'houez. ●(18--) SAQ I 202. daou alc'houez.

    (1928) FHAB Mezheven 210. alc'houeziouigou staen. ●(1929) MKRN 113. Kollet e oa e alvez.

    (2) War alc'hwez : que l'on peut fermer à clef.

    (1911) BUAZperrot 605. eur jaden houarn var alc'houez.

    (3) Dindan alc’hwez : sous clef.

    (14--) Jer.ms 262. Ema en leal dydan alfez / Lequeat Pilat ha nos ha dez, tr. « Vraiment sous clef / Est mis Pilate, et nuit et jour. »

    (4) Reiñ un taol alc’hwez : donner un tour de clef.

    (1878) EKG II 124. n'en devezo nemed rei eun taol alc'houez hag emaoud paket er zac'h.

    B. Spilhenn-alc’hwez.

    (1) Épingle de sûreté, épingle anglaise.

    (1732) GReg 360b. Épingle double, à ressors dont se servent les femmes de la campagne lorsqu’elles travaillent en corps de chemise, tr. «Spilhen alc’huëz. p. spilhou alc’huëz.» ●(1744) L’Arm 139a. Epingle A ressort, tr. «Spilleenn alhué

    (2) Mue des poules.

    (1942) FHAB Meurzh/Ebrel 150. (note de F. Vallée) Kalagoan «mue des poules». klevet em eus ze. Spilhenn alc’houez e Treger.

    C. (religion)

    (1) Alc'hwez ar baradoz : la clef du paradis.

    (1860) BAL 14. ar bedenn a zo alc'huez ar Barados.

    (2) fam. Mestr, paotr an alc'hwezioù : saint Pierre.

    (1876) KTB.ms 14 p 57. Porzier ar Baradoz, paotr ann alc'huezou ?

    (1925) SFKH 39. «Diskoeit ou papérieu», e lar dehon mestr en alhuéieu.

    II.

    (1) par anal. Cannelle de barrique.

    (1919) DBFVsup 2a. alhué barrik, tr. «canule, robinet.» ●(1934) MAAZ 63. Ankoéheit em boè a droein mouchen en alhué.

    (2) par ext. Lieu stratégique.

    (1879) BMN 162. Er porz mor-ze, neuze unan euz alc'hueziou ar vro, e veze bepred soudarded paët ha boetet gant ar gouarnamant.

    (3) par métaph. Ce qui donne le moyen d'entrer.

    (1877) MSA 65. Setu Mab Doue (...). Bez' eo alc'houez ar Barados ha dor an envou. ●(1891) MAA 90. Ar beden eo alc'huez an env. ●(18--) SAQ I 16. Kaloun Jesus a zo alc'houez ar baradoz.

    (4) Alc’hwez ar forn : le soupirail qui est au-dessus du four.

    (1732) GReg 429b. Le soupirail qui est au-dessus [du four], tr. «alc'huëz ar forn

    (5) (musique) Clef.

    (1744) L'Arm 150a. La clef de Fa, tr. «Enn alhué à Fa.»

    (1888) KZV 3. N'eo ket diez diski notennou ar c'hân d'ar vugale, war an tri alc'houe zoken. ●6. Ann eil alc'houe Do a izela pep noten a ziou renk war ar skeûl.

    (6) fam. Alc'hwezioù (an ti-)forn : taches sur la figure.

    (1895) GMB 22. pet[it] Trég[or] alc'houeo'n ti vorn (les clefs du four) tache de charbon, de suie, etc. sur la figure.

    (1906-1907) EVENnot 1. (Priel) Alc'houe an ti-forn a zo deut ganid, me gred, tr. «tu t'es noirci la figure je crois.» ●(1919) DBFVsup 2a. alhué forn, tr. «tache noire sur la figure.»

    (7) (architecture) Koad alc'hwez =

    (1877) FHB (3e série) 12/95b. an aotrou'n Eskob, pedet brao, evit guir, a ioa bet e unan oc'h ibila ar pounsoun braz, pe mar caver guell, ar c'hoad alc'huez, a zalc'h oll goatach an iliz.

    III.

    (1) Fidel evel un alc'hwez : très fidèle.

    (1889) ISV 256 (L) Goulc'hen Morvan. Ar mevel-ze a voa ed he amzer en ti ; fidel evel eun alc'huez.

    (2) Bezañ tapet alc'hwezoù an ti-forn // bout an alc'hwez forn gantañ : qui a une ou plusieurs taches noires sur le visage.

    (1900) MELU X 212 (T-Trevereg). (Me gont 'teus tapet) alc'houeo 'n ti-vorn, tr. E. Ernault «(Je crois que tu as attrapé) les clefs du four ; se dit par plaisanterie à quelqu'un qui a des taches de charbon etc., sur la figure.» ●(1912) RVUm 322 (Gu). E ma en alhué forn genoh, tr. P. ar Gov «Vous portez la clef du four : une tache noire sur le visage.»

  • alc'hwez-baot
    alc'hwez-baot

    m. (architecture) Clef de voûte.

    (1744) L'Arm 61a . Clef de voute, tr. «Alhué veute. m.»

  • alc'hwez-mañsonat
    alc'hwez-mañsonat

    m. Clausoir.

    (1744) L'Arm 429a. Clausoir, tr. «Alhué-massõnatt.. éyeu. m.»

  • alc'hwez-skoaz
    alc'hwez-skoaz

    m. (anatomie) Clavicule.

    (1919) DBFVsup 2a. alhué skoé, tr. «clavicule.» ●(1931) VALL 127a. Clavicule, tr. «alc'houez-skoaz

  • alc'hwezañ / alc'hweziñ
    alc'hwezañ / alc'hweziñ

    v.

    (1) V. tr. d. Fermer à clef.

    (1659) SCger 26b. fermer a clef, tr. «alhueza.» ●56b. fermer la porte, tr. «alc'hueza an or.» ●128b. Alc'hueza, tr. «fermer.» ●(1732) GReg 172b. Fermer à clef, tr. «Alc'huëza. pr. alc'huëzet. Van[netois] alhuëin. pr. alhuëet

    (1857) CBF 51. Alc'houezit ann or, tr. «Fermez la porte à clef.» ●(1894) BUZmornik 892. ec'h alc'houezaz ar gambr varnhan. ●(18--) GBI I 142. Alc'houeza kloz dor ho iliz.

    (1906) KANngalon Eost 179. alc'huezi ho doriou. ●(1910) MAKE 82. en eur vont er-meaz e tizonjas alc'houeza an nor war e lerc'h. ●(1918) LZBt Gouere 25. Alc'houei 'ris an nor.

    (2) V. tr. i. Alc'hwezañ àr, war udb., ub. : enfermer qqc., qqn.

    (c.1785) VO 136. alhuéein ar é dresor.

    (18--) SAQ II 367. pa hen deveuz ho dastumet holl hag alc'hoezet var-n-ho.

    (1908) BOBL 25 juillet 187/2b. marc'hadourien diskrupuill poënt alc'houeo warnê.

  • alc'hwezenn / elfezenn
    alc'hwezenn / elfezenn

    f. (botanique) Ravenelle.

    (1499) Ca 74b. Elfezen. […] l. hec zizannia. ●(c.1500) Cb 75a. Elphezen. g. niele. l. he zizania / e. ●(1521) Cc [Elphezen]. Elphezen. gal. niel. l. hec. zizania.

    (1752) PEll 271. Elwezen, elwezan & Elc'hwezan, Plante simple, dite en François Ravenelle.

    (1872) ROU 98b. Raifort, tr. «Alc'hoezan.» ●(1879) BLE 105. Cochléaria. L. – Elvézen. ●111. Radis. (Raphanus.) Elvézen, Analouéden.

    (1927) GERI.Ern 131. elvez col. sg. elvezenn f., tr. «Ravenelle, raifort.» ●(1927) FHAB Gouere 146a. O freuza an douar e vez lazet an elfezenn, ar bozenn ha meur a louzaouenn fall all c'hoaz. ●(1934) BRUS 267. La ravenelle, tr. «en ilfahin.» ●(1938) WDAP 2/120. (Pleiben, Gwezeg) Alc'hoenenn, hano gwregel, liester : Alc'hoen. Raonell, Analouedenn. skouer : Kalz alc'hoen a zo e-touez an ed-du. ●(1975) UVUD 75. (Plougerne) pa vehe alc'houezenn, bozenn pehe ie tachadou. ●(1983) PABE 98. (Berrien) alc'hwezenn, tr. «ravenelle.»

  • alc'hwezer / alc'hwezier
    alc'hwezer / alc'hwezier

    m. –ien Serrurier.

    (1499) Ca 6a. Alhuezer. g. claueurier. ●(c.1500) Cb 12a. Alhuezer. g. sarrurier.

    (1659) SCger 110a. serreurier, tr. «alc'huezer.» ●(1732) GReg 862b. Serrurier, tr. «Alc'huëzer. p. alc'huezéryen. alc'huezyer. p. alfeër. pp. yen. Van[netois] alhuëour. alfeour. pp. yon, yan

  • alc'hwezerez .1
    alc'hwezerez .1

    f. –ed Serrurière.

    (1499) Ca 6a. Alhuezeres. g. claueuriere. ●(c.1500) Cb 12a. Alhuezerez. g. sarruriere.

  • alc'hwezerez .2
    alc'hwezerez .2

    f. –ioù Pène.

    (1907) VBFV.fb 74b. pène, tr. «alhuéeréz, f.» ●(1919) DBFVsup 2a. alhuéerez, f., tr. «pène, ailleurs kaseréz, spleiten, moraill

  • alc'hwezerezh .1
    alc'hwezerezh .1

    f. –ioù Serrurerie (local).

    (1931) VALL 688b. Serrurerie atelier, tr. «alc'houezerez f.»

  • alc'hwezerezh .2
    alc'hwezerezh .2

    m. Serrurerie (industrie, métier).

    (1732) GReg 862a. Serrurerie, metier, commerce de serrurier, tr. «Alc'huëzérez

    (1931) VALL 688b. Serrurerie art, tr. «alc'houezerez m.»

  • alc'hwezet
    alc'hwezet

    adj.

    (1) Fermé à clef.

    (1790) MG 390. ur geolièr, péhani, a pe ouair é vai alhuéét mat doreu er prison.

    (1878) EKG ii 119. serret oa… Alc’houezet oa zoken [dor an iliz].

    (1927) CONS 1049. Chapel Sant Erwan ar Wirionez a vije alc’houet bemnoz.

    (2) Spilhenn-alc’hwezet : épingle de sûreté, épingle anglaise.

    (1744) L’Arm 139a. Epingle A ressort, tr. «Spilleenn alhuéétt

  • alc'hwezier
    alc'hwezier

    voir alc'hewezer

  • alc'hweziñ
    alc'hweziñ

    voir alc'hwezañ

  • alc'hweziri
    alc'hweziri

    f. Serrurerie (industrie, métier).

    (1732) GReg 862a. Serrurerie, metier, commerce de serrurier, tr. «Alc'huëziry

  • ale
    ale

    voir alez

  • aleant
    aleant

    voir olent

  • alec'hiñ / aneizhiñ
    alec'hiñ / aneizhiñ

    v. pron. réfl. Em alec'hiñ / Em aneizhiñ (?) : se nicher.

    (1744) L'Arm 253a. Se nicher en quelque lieu, tr. «Um aléhein

  • Aled
    Aled

    n. l. Aleth (ancien pagus et ancienne cité près de Saint-Malo).

    (1) Aled.

    (1732) GReg 839a. Saint-Malo, Ville Episcopale très célebre, autrefois nommée Aleth, & Guïcqaleth. ●(1746) BS 719. Ambarqui a eure, hac e abordas en ur gour-enesen tost d'ar guær a Aleth, hanvet brema Sant-Malo.

    (1910) FHAB Meurz 79. Aleth e aber ster ar Ranz. ●(1910) ISBR 107. Izikel, mab Gouroand, e oé roué ar Roahon, er Poutrekoed, er Pentièvr, er Goelleu, el Léon hag Alet. ●(1971) LLMM 147/277. hag un darn vras eus bro Aled.

    (2) Gwigaled.

    (1732) GReg 839a. Saint-Malo, Ville Episcopale très célebre, autrefois nommée Aleth, & Guïcqaleth.

  • Alediz
    Alediz

    pl. Habitants d’Aleth.

    (1910) ISBR 80. En Aletiz ha Maleu. [...] Elsé é tigoras deulagad Aletiz.

  • alegamant
    alegamant

    m. Allégation.

    (1580) G 660. Les da allegamant, tr. «Laisse ton allégation.»

  • alegañ
    alegañ

    v. tr. d.

    (1) Alléguer.

    (1499) Ca 6a. Allegaff. g. alleguer.

    (1689) DOctrinal 201. hac an Habitantet à Occismor à allegué penaos ezoa bet ho Escop, ha dre se ezoa ræsonabl evise sebeliet en é Ilis Cathedral.

    (2) Vouloir.

    (14--) N 1671. Bezout baelec a allegaff, tr. «Je veux être prêtre.»

  • alegasion
    alegasion

    f. Allégation.

    (1464) Cms (d’après GMB 22). Allegacion, allégation. ●(1499) Ca 6a. Allegation. g. allegeance.

  • aleget
    aleget

    adj. Allégué.

    (1464) Cms (d’après GMB 22). Alleget, allégué. ●(1499) Ca 6b. Alleget. g. allegue.

  • alegorik
    alegorik

    adj. Allégorique.

    (1464) Cms (d’après GMB 22). Alegoric, allégorique. ●(1499) Ca 6a. Allegoric. g. idem.

  • alehont
    alehont

    adv. De là-bas.

    (1633) Nom 3a. ramassé deçà & delà, tr. «dastummet ahan hac á læch-ount

    (18--) SAQ II 58. tad ac'hann, tad alec'hont.

    (1912) BUAZpermoal 848. Ar vugale ac'han, ar vugale a lez-hont. ●(1924) BILZbubr 43-44/1020. skouarnad ac'han, tôl-troad alesont. ●(1925) FHAB Genver 10. keleier dastumet ac'han hag alesont.

  • alej / alejiñ
    alej / alejiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Préparer (un repas).

    (c.1718) CHal.ms iii. preparer, tr. «preparein, disposein, ausein, allegein.» ●(1790) MG 79. alége er repaz. ●358. eid alège é brèd dehou.

    (1821) SST 146. alegein er bouit.

    (1904) DBFV 5a-b. aléj, aléjein, v. a., tr. «préparer un repas.» ●(1913) AVIE 217. Alej koén d'ein.

    (2) Arranger, disposer (qqc.).

    (1744) L'Arm 8b. Agencer, tr. «Aligein

    (1904) DBFV 5a-b. aléj, aléjein, v. a., tr. «arranger, disposer.»

    (3) Alejiñ ub. d'ober udb. : pousser qqn à faire qqc.

    (1904) DBFV 5a-b. aléj, aléjein, v. a., tr. «pousser (quelqu'un, d'hobér, à faire).»

    (4) Orner.

    (1792) HS 333. er-ré enn devehai quemeret rai à boén eit alége hou horf.

    (1904) DBFV 5a-b. aléj, aléjein, v. a., tr. «arranger, disposer, orner.»

    (5) (marine) Radouber (un vaisseau).

    (1904) DBFV 5a-b. aléj, aléjein, v. a., tr. «radouber (un vaisseau).»

    (6) (agriculture) =

    (1787) BI 118. ean ë ùélass enn-enn douai doar labouret mat, havrequet hac aleget el-ma faute.

    II. V. pron. réfl. En em alej.

    (1) Se maquiller.

    (1790) MG 364. Mui a amzér e rinquant peb-mintin de hum alége, eit ne laquant de larèt ou fedèn. ●395. doh hum alége ha doh hum usquein. ●(1792) HS 137-138. er vouéss malheuruss (...) e hum laquass de hum alége, ha de liüein hé deulagat.

    (1838) OVD 195. En dud péré e zou ér hargueu ihuél e hum aleige bràuoh a pe barissant é publique.

    (2) Se préparer.

    (1906) HIVL 92. en eutru Jakomet, é zillad komisér ar é gein, hum aléjé de vonet.

    III. [empl. comme subst.] Correction.

    (1913) KZVr 26 - 31/08/13. Alich, tr. «correction, semonce, H[aute]-Corn[ouaille] (Vannes, aléjein, alij, arranger, accomoder).»

  • alejamant
    alejamant

    m. –où

    (1) Préparation.

    (1744) L'Arm 8b. Agencement, tr. «Aligeamantt.. nteu. m.»

    (1904) DBFV 5b. aléjemant, m. pl. eu, tr. «agencement.» ●(1913) AVIE 283. Aléjemant Pask.

    (2) (?) Signe (?).

    (1931) DIHU 241/293. É bolz en néan stergannek é luéhè el loér guen kann. Aléjemant a nozehiad gouian.

  • alejer
    alejer

    m. –ion Réparateur.

    (1904) DBFV 5b. aléjour, m., tr. «celui qui arrange, rapetasseur.»

  • alejet
    alejet

    adj. Pourvu.

    (1856) GRD 109. Ur yoh gran hag un tyegueah alleiget mad a béré ne bourfitan quet, ne chervigeant quet muyoh t'ein eid a pe vehent d'ur marhadour ag en Indr.

  • alejiñ
    alejiñ

    voir alej

  • Aleksandra
    Aleksandra

    n. pr. Alexandrine.

    (1954) VAZA 161. An noz diwezhañ hor chomadenn e Reval, e pedas Fallières an Impalaer hag e wreg Aleksandra Féodorowna da goaniañ war vourzh ar Vérité.

  • alemañ
    alemañ

    adv.

    (1) D'ici.

    (17--) EN 450. me ou pel a lesman, tr. «je serai loin de ce lieu.» ●506. sortisomb a les man, tr. «sortons de ce lieu-ci.»

    (c.1825/30) AJC 5374. ma me eun tam sicour me jae a lesman.

    (1979) VSDZ 64. (Douarnenez) Pa yees alimen, tr. (p. 229) «En partant d'ici.»

    (2) sens fig. Par ici.

    (1990) TTRK 78. Tud Laou alemañ, Tud Laou alese !

    (3) Loc. adv. Alemañ-hag-alemañ =

    (c.1802-1825) APS 159. Hac ean zou goal zrouc gober alleman hac alleman ? hac ean e zou pehet bras en dra-zé hac en dra ?

  • alemant
    alemant

    voir alamant

  • alenn
    alenn

    adv & prép.

    (1) Adv. D’ici.

    (1962) EGRH I 6. alenn adv., tr. « d’ici. »

    (2) Loc. prép. Alenn da : d’ici (à).

    (1850) MOY 282. Rac alen da zeiz de e rànco souffr calz poan.

  • alern-
    alern-

    voir gwalarn

  • alert
    alert

    adj. = skañv.

    (1857) HTB 83. An dijentil a iez pare meurbet alert.

  • alertiz
    alertiz

    f. =

    (1838) OVD 275. hag e gresque en alertis ag en devotion.

  • alese
    alese

    adv.

    (1) De là.

    (1557) B I 275. Ne alhes fifual na bale / Euit neb eres alesse, tr. «tu ne peux remuer ni marcher, quoi qu'on te fasse.» ●393. Cza, paillardez, deux a llesse / Heb tardaff un barr adarre, tr. «Allons, effrontée, viens-t'en sans pls tarder.»

    (1659) SCger 128a. Alesse, tr. «dela.» ●(1732) GReg 496a. Ne hobez point de là, tr. «Ne flaichit qet a leçze.» ●(1792) BD 342. que lesse pa guery, tr. «Va-t-en s'il te plaît.» ●425. tech alesse, tr. «Va-t-en.» ●(17--) EN 497. a huy deud a lese.

    (1867) MGK 53. Va map, ke alese da gaout hor c'herent-nez. ●(1878) EKG II 26. hag e vezo guelet unan-bennag o sevel alese.

    (1906) KPSA 35. Kea alese. ●(1954) LLMM 42/14. N’eus ket da dortañ, ret eo tec’hel alese ar primañ gwellañ. ●(1963) LLMM 99/264. Tec’h alese, emezañ, penn bastard a zo ac’hanout ; anez-se e tennin warnout.

    (2) sens fig. Par ici.

    (1990) TTRK 78. Tud Laou alemañ, Tud Laou alese !

  • aleshont
    aleshont

    voir alehont

  • alesont
    alesont

    voir alehont

  • aleventa
    aleventa

    s. = (?) Dérangement de la luette (?).

    (1957) ADBr lxiv 4/445. (An Ospital-Kammfroud) Aleventa : n. – Mot dont l'usage est quasiment perdu, utilisé encore quelquefois par des personnes âgées dans l'expression : kouet an aleventa warnañ. Le mot semble désigner un dérangement de la luette. Le secret de la guérison consistait à tirer sur un cheveu (un seul, mais lequel ?) planté sur le sommet de la tête : parea an aleventa en eur jacha war eur vlevenn.

  • alez .1
    alez .1

    f. –ioù

    (1) Allée plantée d'arbres qui conduit à une demeure.

    (1499) Ca 6a. Ale. g. alee.

    (1659) SCger 100a. rabine, tr. «ale.» ●(1732) GReg 65b. Avenuë, allée d'arbres plantez en droite ligne qui conduit à une maison, tr. «alez. p. alezyou.» ●836a. Il a sablé les allées de son jardin, tr. «Træzet èn deus e alezyou.» ●(1744) L'Arm 11a. Allée, tr. «Alé.. yeu. f.» ●(c.1785) VO 56. Er gùé e oai neoah arranquét én ur fæçon ma hoai un afin a aléieu tihoèl hèt-ha-hèt d'en davalèn.

    (1849) LLB 714. Ha guéen doh guéen hag alé doh alé. ●845. penauz é ma ret gober hou s-aléieu.

    (1922) EMAR 94. 'Lec'h m'eo ral ar c'heuneud 'tisplij d'ezan bale : / E blijadur eo kaout e pep hent un ale. ●(1929) MKRN 108. an aliou kesten, tr. «les allées de châtaigniers.»

    (2) (jeu) Allée de boules, quilles.

    (1981) ANTR 157. E peb karter ez eus eun alez-killou.

    (3) local. Entrée de maison, corridor.

    (1909) BROU 201. (Eusa) Ale, tr. «Entrée de maison, corridor.»

    (4) Alez-korriganed : allée couverte.

    (1962) KOGI 28/10. Brudet ez eo Breizh, evel bro ar Vein-hir, an Taolioù-Mein, an Alezioù-Korriganed, Kromlec'hioù.

    (5) Alez goloet : allée couverte, tonnelle.

    (1732) GReg 90a. Berceau, en treillage, tr. «Alez goloët. p. alezyou goloët. voyez tonnelle.» ●(1744) L'Arm 29b. Berceau, tr. «Alé goleitt

  • alez .2
    alez .2

    s. -ed (icthyonymie) Alaise (? à Houat et Hœdic).

    (1850) HHO 70. Alaises, tr. « Alezet. »

  • alezad
    alezad

    f. –où Contenu d'une allée.

    (1854) GBI I 366. un alead gwez, tr. «une avenue d'arbres.»

  • alezenn
    alezenn

    f. alezed (ichtyonymie) Barbue.

    (1904) DBFV 5b. alèzen, f. pl. –zed, tr. «alaise, poisson.» ●(1919) DBFVsup 2a. alézen, f., tr. «barbue.» ●(1934) BRUS 254. Une alaise, tr. «alezen –ed

  • alf
    alf

    m. Endroit où un (joueur de boules, de billes, etc.) se place pour jouer.

    (1857) CBF 124. Mont d'ann alf pe d'ann aplik, tr. «Se rendre au but pour lancer la boule.»

    (1913) KZVr 32 - 12/10/13. Aplud, masc., tr. «endroit d'où l'on vise à un but, arrêt que les enfants jouant à la canette appellent alf, but» Milin.» ●(1924) NFLO. but. aller au but pour jouer, tr. «mont d'an alf

    (1927) GERI.Ern 14. alf m., tr. «Le lieu d'où l'on jette (la boule, au jeu de quille, etc.).»

  • alfabed
    alfabed

    m. Alphabet.

    (1576) H 53. Alphabeth, eguit an bugale, tr. « Alphabet for the children. »

  • alfant
    alfant

    adv. Voracement.

    (1923) ADML 7. N'hen debraz ket [he zam] goulskoude ken alfant hag he mignonez.

  • alfaod
    alfaod

    m. –ed Vorace.

    (1919) DBFVsup 2a. alfaud, halfaud, s., pl. –ed, tr. «glouton, goulu.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...