Recherche 'dis...' : 1567 mots trouvés
Page 4 : de disevel (151) à disgrasian (200) :- diseveldisevel
v. tr. d.
(1) Soulever.
●(1818) HJC 192. Neze Jésus e zissaüas er hroaidur dré en dorn.
●(1904) FHAB Meurzh/Ebrel 231. dizevel he vestr. ●(1907) MVET 105. Dizevel a ra an dousier wenn a c'holoe an dorz. ●(1911) RIBR 31. Dizav ar maen-bez-se. ●49. Ar plac'h yaouank a zizavas d'ezan e benn er gwel d'hen diboania eun tamm bennak. ●(1914) MAEV 218. an dourn a zisav leuren gompez ar mor bras. ●(1955) STBJ 74. Ar rojou a veze dizavet diouz an douar.
►[au passif]
●(1909) NOAR 84. ar mor (…) dizavet gant ar gorventen.
(2) Faire partir, déloger.
●(1909) FHAB C'hwevrer 37. Eun all benag eo a zo dindan o klask hon dizevel ac'han.
(3) Démonter.
●(1872) ROU 80b. Démonter, un meuble, tr. «dizevel.» ●(1890) MOA 209a. Démonter un meuble, tr. «dizevel eur pez annez.»
- disevendiseven
adj. Impoli.
●(1910) MBJL 183. Koustet an nevo da heman bean bet diseven (impoli) en o andret.
- disevenad
- disevendeddisevended
f. Grossièreté.
●(1931) VALL 346b. Grossièreté, tr. «disevended f.» ●377a. Impolitesse, tr. «disevended f.»
- disevenderdisevender
m. Grossièreté.
●(1931) VALL 346b. Grossièreté, tr. «disevender m.» ●377a. Impolitesse, tr. «disevender m.»
- disevenidigezh
- diseves
- DisezDisez
n. pr. (Le) Dissez.
●(1943) HERV 112. An Disez a anaveze madik a-walc’h Herve dre ma veze war an dluzed betek pont Keraouell.
- diseziz .1
- diseziz .2
- disezizañ / diseziziñ
- diseziziñdiseziziñ
voir disezizañ
- disfasañdisfasañ
v. tr. d. Effacer.
●(1464) Cms (d’après GMB 178). Disfaczaff, effacer, p. –acet. ●(1575) M 2648. Da disfaçaff affet, pechet a caoudet glan, tr. «Pour effacer tout à fait le péché, de tout cœur.» ●(1612) Cnf 72a. goat an noblaff oll (...) oz disfaczaff an souilladur ha lousder ves an pechedou.
- disfaziañdisfaziañ
v. tr. d. Corriger.
●(1732) GReg 215a. Corrigible, qui se peut corriger, tr. «a alleur da disfazya.»
- disfaziapl
- disfeiz
- disfeuriñ
- disfidisfi
voir disfiz
- disfiañsdisfiañs
voir disfiziañs
- disfioutdisfiout
voir disfiziout
- disfiz / disfi .1
- disfiz / disfi .2disfiz / disfi .2
m.
(1) Bezañ en disfiz ouzh : éprouver de la méfiance à l'égard de.
●(1908) FHAB Mae 138. n'edot ket, bete neuze, awalc'h en disfi out-ho.
(2) Bezañ en disfiz da ub. : inspirer de la défiance.
●(1924) BILZbubr 42/978. Hag evel-se Bilzig a oa en disfi da galz a dud er bourk, ha gwir eo, kilhenn e oa, goaper ; enep d'ean ive ar mammou.
- disfiziadegdisfiziadeg
f. Défi lancé à plusieurs personnes.
●(1869) SAG 32. setu-aman pe sort difiadeg a rea dezo : (…).
- disfiziañs / disfiañsdisfiziañs / disfiañs
f. –où Méfiance.
●(1659) SCger 41a. deffiance, tr. «disfiziancç.» ●(1732) GReg 256a. Defiance, soupçon, crainte, tr. «Disfizyançz. p. disfizyançzou.» ●(1792) BD 2450. hac e lesel en disfians, tr. «et le laisserez en défiance.»
●(c.1825-1830) AJC 6612. ar habiten (…) a nefoa disfians. ●(1862) BSH 23. E redan e vete hep cavet disfizyanç. ●(1870) MBR 56. gant disfisians euz he vamm.
- disfiziout / disfioutdisfiziout / disfiout
v.
I. V. intr. Se méfier.
●(1464) Cms (d’après GMB 178). Disfizaff, se défier. ●(1499) Ca 64b. Disfizyaff. g. desfier.
●(1659) SCger 41a. deffier, tr. «disfiziout.» ●(1732) GReg 256a. Entrer en deffiance, tr. «coumançz da zisfizyout.»
●(c.1825-1830) AJC 6632. disfioud a ren eun neubed.
II. V. tr. d.
(1) Défier, mettre au défi.
●(1838) CGK 32. O va zad me o tisfi / Da gavet ebars ar guer-man, / Eur plac'h quen tentus ac hy.
(2) Soupçonner.
●(1659) SCger 112b. Soupçonner, tr. «disfiziout.»
III. V. tr. i.
(1) Disfiziout en ub. : se méfier de qqn.
●(1792) BD 3216. teribl etisfiomp ennout, tr. «Nous nous méfions terriblement de toi.»
(2) Disfiziout a ub. : se méfier de qqn.
●(1889) ISV 81. Da zisfeout a zo anez-he.
- disfizius
- disfonndisfonn
adj. Traoù disfonn : propos futiles, vétilles.
●(1872) ROU 107a. Vanité, tr. «traou disfounn.»
- disfoñsañdisfoñsañ
v. tr.d. Défoncer, ôter le fond (d'un barrique, etc.).
●(1732) GReg 257a. Defoncer, ôter le fond d'un tonneau, tr. «Disfounçza. pr. disfouçzet.»
- disfreliñdisfreliñ
v. pron. réfl. En em zisfreliñ : se débrailler. cf. diferliñ
●(c.1718) CHal.ms i. Se desbrailler, tr. «him zisfrelein, him zirfelein.»
- disfuilhañdisfuilhañ
v. tr. d. Débrouiller, démêler.
●(1876) TDE.BF 140b. Disfuilla, v. a., tr. «Débrouiller ce qui est brouillé.»
- disfurm
- disfurmiñ
- disglac'hardisglac'har
m. Consolateur, consolation.
●(1882) BAR 65. Hogen bez e oe neuze e Jerusalem eun den hanvet Simeon, eun den just hag a zoujanz Doue, hag a c'hede disc'hlac'har Israel hag ar Speret-Santel a ioa enhan.
- disglac'hariñdisglac'hariñ
v. pron. réfl. En em zisglac'hariñ : se lamenter.
●(1936) PRBD 203. Netra nemet koll kalon, en em disglac'hari.
- disglav .1disglav .1
adj.
(1) Adv./Épith. À l'abri de la pluie.
●(1876) TDE.BF 140b. Amañ eo disglao, tr. «il ne pleut pas ici.» ●(1877) EKG I 53. kaout eur c'hougn disc'hlao.
●(1984) HYZH 154-155/48. ar bern kolo a chome dislav 'pad tout ar goañv. (...) dalc'hañ ar bern dislav.
II. Adv. A-zisglav : à l'abri de la pluie.
●(1659) SCger 34a. a couuert de la pluie, tr. «a disglao.» ●127a. A disglao, tr. «a couuert de la pluie.»
- disglav .2disglav .2
m. & adv.
I. M.
(1) Abri de la pluie.
●(c.1500) Cb. [planquenn] Jtem hec cindula / le. diminituvum. g. essauue de maison. b. disglau.
●(c.1718) CHal.ms i. abri de la pluïe, tr. «dislaü.» ●venés a l'abri de la pluïe, tr. «deit d'en dislaü.» ●(1732) GReg 5b. Abri à couvert de la pluye, tr. «Disc'hlao. Disglao.»
●(1867) BUE 90. eun dislao enn zoul. ●(1877) EKG I 55-56. da glask goudor ha disklao. (...) Brao eo kaout eun tamm disklao dre an amzer a ra. ●(1889) ISV 449b. D'an den, emezhi, me a ro / Hag an dizheol hag an disc'hlao. ●(1890) MOA 101b. Se mettre à l'abri de la pluie, tr. «mont enn disglao.»
●(1903) BTAH 255. Vel daou lapousik en disklo. ●(1904) DBFV 53b. dislaù, s., tr. «abri contre la pluie, parapluie.» ●(1911) BUAZperrot 432. lojeiz ha disc'hlao. ●(1933) FHAB Genver 30. ha setu ma skoas war an nor da c'houlenn disc'hlao. ●(1949) KROB 20/14. ret e vo chom wardro ar gêr, tost d'an disglao.
(2) plais. Prison.
●(1868) FHB 190/272b. a voue cavet ar ialc'had arc'hant ganthi, hag a voue laket er c'hloz hag en disc'hlao evit eur pennad. ●(1877) FHB (3e série) 9/72a. Ar vam zo beac'h varnezhi. En disclao e man.
II. Loc. adv. Glav-disglav : (Temps) à averses.
●(1977) PBDZ 784. (Douarnenez) glav-disklav, tr. «(temps) à averses, incertain.»
- disglavañdisglavañ
voir disglaviñ
- disglavekdisglavek
adj. À l'abri de la pluie.
●(1732) GReg 5b. Abri à couvert de la pluye, tr. «lec'h disglavec.»
- disglavenndisglavenn
f. -où Abri de la pluie.
●(1870) FHB 288/215b. eun disheolen pe eun disc'hlaven. ●(1889) ISV 407. an tamig toen pe disc'hlaven a voa a zioc'h an or. ●(1890) MOA 101b. Abri naturel contre la pluie, tr. «disglavenn f.»
●(1909) FHAB C'hwevrer 46. hon disklaven genta. ●(1913) FHAB Ebrel 122. sevel, ar c'henta ar gwella, eun disc'hlaven da C'houel ar Bleun-Brug. ●(1925) FHAB Ebrel 144. mont dindan eun disc'hlavenn enk ha tenval. ●(1935) KANNgwital 387/39. a zioud an disglavenn. ●(1962) EGRH I 63. disglavenn f. -où, tr. « abri contre la pluie. »
- disglaverdisglaver
voir disglavier
- disglaverez
- disglavetdisglavet
adj. (en plt de la pluie) Qui a cessé.
●(1952) LLMM 32-33/133. (Douarnenez) Disklavet eo : tavet eo ar glav.
- disglaviañdisglaviañ
voir disglaviñ
- disglavierdisglavier
m. –où / disglaver m. –ioù Parapluie.
●(1744) L'Arm 267b. Parapluie, tr. «Disslaouérr.. ouerion. m.»
●(1866) FHB 79/212a. hon euz bepred gan-eomp eunn dizglavier hag a zalc'h lec'h ive da eunn dizheolier. ●(1879) ERNsup 151. disc'hlaver, parapluie, abri pour les marchandises, Trév[érec].
●(1914) DFBP 235a. parapluie, tr «Disklaoier.» ●(1920) MVRO 43/4e. Krog ar galant en disklôer. ●(1931) VALL 530a. Parapluie, tr. «disglaoier, dis(g)lavier m. pl. ou.» ●ouvrez votre parapluie, tr. «stignit (ou digorit) ho tis(g)lavier.» ●(1934) BRUS 235. Un parapluie, tr. «un dislaùér.»
- disglaviñ / disglaviañ / disglavañdisglaviñ / disglaviañ / disglavañ
v.
(1) V. intr. Se mettre à l'abri de la pluie.
●(1732) GReg 6a. Se mettre à l'abri de la pluye, tr. «Disglava. pr. disglavet. Disc'hlavi. pr. et.»
●(1869) FHB 237/224a. da zisc'hlavi dindan ar guez. ●(1876) TDE.BF 141a. Disglavi, v. n., tr. «se mettre à l'abri de la pluie.» ●(1879) ERNsup 151. dislôi, neut[re] Lohuec.
●(1904) DBFV 53b. dislaùein, v. n., tr. «se mettre à l'abri de la pluie.» ●(1924) BILZbubr 47/1121. Ped rummad a Lokiregiz a zo bet o tisheolia, o tiskloia dindan he deliou. ●(1925) KANNgwital 275/9. o peus toennou da zisklavi, azioc'h ho penn. ●(1925) BRUD n° 11, 12, 14, 15, en 1963 par Emgleo Breiz, Brest, graphie et pagination différentes de l’édition de 1925, puis en 2003 une édition bilingue par Skol Vreizh préparée par Bernard Cabon)">BILZ 107. Kê da ziskloia en tilher.
(2) Mont da zisglaviñ : aller se mettre à l’abri de la pluie.
●(1962) EGRH I 63. mont da zisglaviñ, tr. « aller se mettre à l’abri de la pluie. »
(3) V. tr. d. Mettre à l’abri de la pluie.
●(17--) CBet 1382. gant-he m’hen dislavo, tr. «elles me serviront à la mettre à l’abri de la pluie.»
●(1866) FHB 89/290b. eun doen evit he zisc'hlavi. ●(1879) ERNsup 151. dislôi, act[if] Lohuec. ●(1883) MIL 146-147. eun doen evit diskloia he skeuden. ●(1889) ISV 478. unan euz ar friou-ze a hanver mouger-goulou, hag a c'hell disc'hlavi, dizheoli ha goudori ar re en em gaf en ho c'hichen.
●(1910) MBJL 87. pep-hin anê dindan eul lochig savet a ratoz evit hen disc'hlavian. ●(1958) BRUD 4/59. teltennou dislivet o tisheolia pe tisglavi tôliou hir.
- disgodaldisgodal
v. intr. (en plt de poules) Caqueter après la ponte. cf. godal
●(1890) MOA 163b. Chanter après avoir pondu (parlant de poules), tr. «disgodal, v. n.» ●195a. Crier comme les poules qui ont pondu, tr. «disgodal, v. n.»
- disgra
- disgraenn
- disgras
- disgrasiañ