Devri

Recherche 'fou...' : 176 mots trouvés

Page 4 : de fournimant (151) à fouzhlec_h (176) :
  • fournimant
    fournimant

    m. –où Fourniture.

    (1633) Nom 167b. Peristromata, velaria, velamina, peripetasmata : tapisseries, ou fournitures de lict ou chambre : tapissery, pe fournimantou guelè, pe vn cambr.

    (1732) GReg 431b. Fourniture, tr. «Fournimand. p. fournimanchou

  • fournis
    fournis

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) Abondant.

    (1907) AVKA 125. Er lec'h-ze e oa fourniz ar yeot.

    (2) Révolu, accompli.

    (1659) SCger 88b. parfait, tr. «fournis.» ●(1732) GReg 8a. Elle a douze ans accomplis, tr. «Daouzec vloaz fourniçz he deveus.»

    (1863) GBI I 304. N'am euz ket c'hoas ugent bloaz fournis ! tr. «Et je n'ai pas encore vingt ans accomplis !» ●(1879) BAN 220. eur bloaz fournis. ●(1888) LTU 61. pevarzek vloaz fourniz.

    (3) Entier.

    (1744) L'Arm 136a. Entier, tr. «fournisse

    (4) Grand, spacieux, ample.

    (1557) B I 8. Vn tour fournis, de guis discret, tr. «Une tour épaisse, mystérieuse, à son goût.» ●36. Vn tour fournis dam guis an iolishaff, tr. «une tour épaisse, la plus jolie à mon goût.»

    (1744) L'Arm 12b. Ample, tr. «Fournisse.» ●(17--) VO 100. eid boud ean bihan, e zou neoah fourniss assès.

    (1903) EGBV 44. fournis, tr. «large, grand.» ●45. kambreu fournis. ●(1907) VBFV.fb 4b. ample, tr. «fournis.» ●(1939) KOLM 124. un iliz fournis de bedein ar un dro.

    (5) Complet, rempli.

    (1659) SCger 148b. fournis, tr. «remply.» ●(1732) GReg 188a. Complet, ete, ce qui a tout ce qui lui faut, tr. «Fourniçz

    II. Adv.

    (1) Complètement.

    (14--) N 676. Comp(s) deoch fournis a abaissaff / Penaux voan nampech am mecher / Na compsenn na lauarenn guer, tr. «Je n'ose vous raconter tout au long / Quel était l'obstacle qui m'empêchait / De parler et de dire un mot.» ●(1575) M 1278. Hoguen é drem fournis, á digore dison, tr. «Mais il ouvrait ses yeux largement, sans rien dire.» ●2123-2124. Enhy hep deduiaff, goelaff ha doen caffou, / Arer fournis disneuz, hep diuez á dezrou, tr. «Là, sans se réjouir, pleurer et souffrir des tourments, / (Voilà ce qu')on fait amplement, vilainement, sans fin depuis le commencement.»

    (2) Aussi.

    (1575) M 2413-2414. Hac en treit ereou, dadouen, poanyou couen : / Hac en daou dornn fournis, tr. «Et aux pieds des liens, pour supporter des peines affreuses, / Et aux mains aussi.»

    (3) Echu-fournis : entier.

    (1499) Ca 4b. g. entier. b. achiff fournis.

    (4) Convenablement.

    (1792) CAg 21. Hum husquet fournisse.

  • fournisañ / fournisiñ
    fournisañ / fournisiñ

    v. tr. d. Fournir.

    (1499) Ca 87a. Fournissaff. g. fournir.

    (1659) SCger 59b. fournir, tr. «fournissa.» ●148b. fournissa, tr. «fournir, suppleer.» ●(c.1718) CHal.ms ii. Loueur de Cheuaus, tr. «en hani a ra Roncet ar c'hobr' un deen a fourniss' ronset gopra.» ●(1732) GReg 141a. Fournir caution, un répondant, tr. «Fourniçza cred.» ●(1790) Ismar 419. er-ré e fourniss tiér d'en (...) hoarierion cartès.

    (1856) VNA 206. Promettre et tenir sont deux choses, tr. «Grateah ha fournissein e zou deu dra.»

  • fourniset
    fourniset

    adj. Accomplis.

    (1650) Nlou 25. Da pen an nao mis fournisset, tr. «Au bout des neuf mois accomplis.»

  • fournisiñ
    fournisiñ

    voir fournisañ

  • fourniziet
    fourniziet

    adj. Enragé.

    (1984) EBSY 31. (Sant-Ivi) forneet, tr. «se dit d'une vache enragée.»

  • fournoz
    fournoz

    m. –ioù Fourneau.

    (1903) MBJJ 181. kafe tom ha lez tom, mar plij, bet auzet hep oaled na fournoz.

  • fourondeg
    fourondeg

    voir fouloudeg

  • fouroz
    fouroz

    m. –ioù Fourreau.

    (1834) SIM 141. Jesus-Christ, emezàn, a ordrenas da Sant Pêr dastum e gleze en e fouros.

  • fourr
    fourr

    interj. =

    (1766) MM 337. ac hèn dont daou bas var he guis / ivit quemeret e franchis / a fourr... croc e lostou e saé, / chetuie en ellam dreist ar c'haé, tr. «frrr....»

  • fourrad
    fourrad

    m. & adv. –où

    I. M.

    (1) Coup (de vent, de froid).

    (1633) Nom 220a. Turbo : tourbillon de vent : vn fourrat auel, coruenten auel.

    (1659) SCger 86a. orage, tr. «fourat auel.» ●148b. fourat auel, tr. «coup de vent.» ●(1732) GReg 107a. Bouffée, agitation de l'air, & passagere, tr. «fourrad-avel. p. fourradou-avel.»

    (1872) ROU 98a. Rafale, tr. «fourrad, avec pl. fourradou

    (1909) MMEK 20. eur fourrad avel a zo avoalc'h evit he lakaat da goueza. ●(1932) ALMA 65. eur fourrad yenien. ●(1954) VAZA 184. ur fourrad avel-voulin.

    (2) Accès (de colère).

    (1890) MOA 133b. Il a quelquefois des vivacités, tr. «fourradou drouk a vez enn-han, avechou.»

    (1942) HERV 51. Darbet e voe d'ezañ serri ar prenest diwar eur fourrad kounnar.

    (3) =

    (1927/30) LUMO 62. er fourrad dirudet.

    (4) Accès (d'un mal).

    (1774) AC 41. guent ar guilioud a deu an eil fourrat goude eben. ●50. dre pep fourrat guent.

    II. Adv. A-fourradoù : par bouffées.

    (1924) FHAB Meurzh 104. c'houez eur c'horniad (...) hag ar moged anezañ (...) distaolet a fourradou tear pe c'houstad.

  • fourradenn
    fourradenn

    f. –où

    (1) Accès (d'un mal).

    (1774) AC 100. etre ar fourradennou guent, tr. «dans les intervalles des douleurs.»

    (2) = (?) Écart, embardée (?).

    (1932) FHAB Here 412. e c'hellfe [ar marc'h] ober eur fourradenn hag e vijec'h paket fall.

    (3) Fourradenn avel : coup de vent.

    (1857) CBF 116. Eur fourraden avel, f., tr. «Une légère brise.»

    (4) Coup de collier.

    (1982) TIEZ I 153. Fourraden ar c'hreg ne bad ket, tr. «Le ‘coup de travail' de la femme ne dure pas.»

  • fourradus
    fourradus

    adj. Impétueux.

    (1872) ROU 88b. Impétueux, tr. «Fourradus.» ●(1876) TDE.BF 213b. Fourraduz, adj. C[ornouaille]., tr. «Il se dit d'un homme trop vif, d'un homme colère.»

  • fourrañ
    fourrañ

    v.

    I. V. tr. d. fam.

    (1) Fourrer.

    (1727) HB 246. o fourra e gleze en e c'houin.

    (1850) MOY 216. foura ze en o fenn. ●(1869) FHB 228/151b. fourra war-n-oc'h ho galleg. ●(1869) SAG 22. gallout fourra eun dra-bennag a vad en ho penn. 54. fourra en ho fenn. ●(1877) EKG I 197. Fourra ploumm kaled ha ien e penn ar vuntrerien.

    (1909) KTLR 28. Hag hen paka ar c'hillok, fourra anezan er baner. ●(1909) FHAB Du 351. fourra pennajou en dud. ●(1926) FHAB Mezheven 216. ma c'hello an denved foura o fenn er rastell da zebri.

    (2) Planter, enfoncer, loger.

    (1878) EKG II 277. fourra didruez ho baionettez e kof an hini (...). ●(1883) MIL 258. Kemmer da vaz, emezhan, fourr anezhi en douar.

    (1915) HBPR 233. hag eun all a fourraz he zabren en he gof.

    (3) Enterrer, enfouir (un animal).

    (1877) EKG I 153. Lod a lavar oa bet anterret e bered Bourbriak, lod-all a lavar e oa bet fourret enn douar, evel eur c'hi, e kougn eur park.

    (4) Planter, semer.

    (1982) MABL I 135. (Lesneven) edon 'fourañ patatez.

    (5) Remplir.

    (1659) SCger 149a. fourra, tr. «remplir.»

    II. V. intr. S'enfoncer.

    (1925) SFKH 9. Uisant e doul er blouzeg par ma hel ; e four abarh doñnoh pe don.

    III. V. pron. réfl. En em fourrañ.

    (1) Se fourrer, se loger.

    (1926) FHAB Genver 25. lemel euz ho zreid an traou louz a zo en em fourret enno.

    (2) S'enfoncer.

    (1877) EKG I 135. ec'h en em fourraz dounna ma c'hellaz etouez ar foenn. ●(18--) KTB.ms 14 p 7. Sell pelec'h en em four al lapouz fall-se !

    (1926) FHAB Mezheven 237. hag en em fourris etre al linseriou.

    (3) S'engouffrer.

    (1732) GReg 346a. Le vent s'engouffrant entre deux montagnes, renverse les maisons, tr. «Pa zeu an avel d'en em fourra èn en un draouyenn stryz, e tiscar an tyez.»

  • fourret
    fourret

    adj. Fourré.

    (1633) Nom 109a. Vestis, pellita, pellicea : vestement fourré de peau de renard ou d'autre beste, vne pelisse, vn pelisson : guiscamant fourret á crechin loarn, pe á vn loezn all bennac, vr pelissen foutinen. ●111a. Abolla : vestement doublé, & fourré : guiscamant doublet ha fourret. ●113a. Rheno, arnicis : manteau fourré : mantell fourret.

  • foursell
    foursell

    f. –où Sillon produit par le ravinement.

    (1919) KZVr 355 - 21/12/19. Foursel, tr. «forcier (?).» ●(1942) VALLsup 146b. la trace de l'eau, tr. «foursell L[éon] (Perrot).»

  • foursellet
    foursellet

    adj. Raviné.

    (1942) VALLsup 146b. Ravinée, par la pluie, par une inondation, tr. «foursellet.» ●ma prairie est ravinée, tr. «foursellet eo va foenneg L[éon] (Perrot).»

  • fout
    fout

    interj. =

    (1924) BILZbubr 42/973. Paon ! paon ! fout ! fout !... Hag eur friad d'ar blei.

  • foutinenn
    foutinenn

    f. Pelisse.

    (1633) Nom 109a. Vestis pexa, trita vel depexa : habillement d'vn drap espais : habillamant á mezer teu, foutinen. ●109a. Vestis, pellita, pellicea : vestement fourré de peau de renard ou d'autre beste, vne pelisse, vn pelisson : guiscamant fourret á crechin loarn, pe á vn loezn all bennac, vr pelissen foutinen. ●112b. Penula gausapina, gausape : manteau velu, manteau de brimbeur : mantel bleuec, fouttinen tom euit coüer.

  • foutouilhat
    foutouilhat

    voir fourdouilhat

  • foutouilhek
    foutouilhek

    adj.

    (1) (Cheveux, poils) embroussaillés, hirsutes.

    (1732) GReg 163a. Cheveux touffus, &c. comme le poil d'un barbet, tr. «Bléau foutoüilhecq.» ●359a. Des cheveux épars, tr. «bléau foutouilhecq.» ●644b. Tête moutonnée, cheveux frisés, & touffus, tr. «Pennad bléau foutouilhecq

    (1938) SAV 11/6. war vleo foutouilhek ha baro fraost ar c'hantreer. ●(1964) LLMM 107/416. ur c'hi-chase (…) e grev foutouilhek.

    (2) Ki foutouilhek : chien barbet.

    (1732) GReg 80a. Barbet, chien à gros poil & frisé, tr. «h[aute] c[ornouaille] Qy foutouilhecq. p. chas foutouilhecq

    (1876) TDE.BF 214a. Eur c'hi foutouillek, tr. «un chien barbet ; cette espèce aime à barboter dans l'eau.»

    (1920) KZVr 366 - 07/03/20. barbet, tr. «E Treger-Izel, foutouilhek

    (3) (en plt de qqn) Qui a les cheveux embroussaillés.

    (1955) VBRU 49. menec'h foutouilhek.

  • foutouilhenn
    foutouilhenn

    f. & interj.

    (1) Niaiserie.

    (1876) TDE.BF 214a. Foutouillenn, s. f., tr. «Niaiserie, futilité, chose inutile.»

    (2) Interj. Foutre.

    (1870) MBR 100. Foutouillenn, ne dalv ket d'in, eme-z-han, klask c'hoari ouz-id.

  • foutre
    foutre

    interj.

    (1) Foutre.

    (1909) ATC 6. Ah ! Foutre !... Heman avad a zo gwin ! ●(1909) KTLR 6. Ah ! foutre ! eme an troc'her baro, setu aze hag a zo deuz va doare. ●(1923) KNOL 104. Foutre ! a lavaras d'e filhor eur gwaz out. ●212. Foutre ! eme ar roue, hen-nez zo eun aotrou bras ha pinvidik. ●295. Foutre ! eme an aotrou, me oar ho peus kik mat. ●298. Foutre ! her gouzout re vad a ran.

    (2) Foutre dedie : foutre de Dieu.

    (1905) BOBL 11 février 21/1b. Ar wech-ma ive, fouter didiü, a vo e dro da Ian Gouër.

  • foutro
    foutro

    s.

    (1919) DBFV.Sup 24a. foutro, tr. « jeu de cartes, où le perdant reçoit des coups. »

  • fouzhañ
    fouzhañ

    v. intr. Foutre, posséder charnellement, faire l’amour.

    (1464) Cms (d’après GMB 244). fouzaff, b. foutre. ●(1499) Ca 87a. Fouzaff. g. foutraff.

  • fouzhlec'h
    fouzhlec'h

    m. –ioù Bordel, lupanar.

    (1633) Nom 129a. Genea & ganeum, prostibulum, lupanar, lustrum, fornix, præsepe. le bordeau : an bordel, an fouz-læch.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...