Devri

Recherche 'fou...' : 176 mots trouvés

Page 4 : de fournimant (151) à fouzhlec_h (176) :
  • fournimant
    fournimant

    m. –où Fourniture.

    ●(1633) Nom 167b. Peristromata, velaria, velamina, peripetasmata : tapisseries, ou fournitures de lict ou chambre : tapissery, pe fournimantou guelè, pe vn cambr.

    ●(1732) GReg 431b. Fourniture, tr. «Fournimand. p. fournimanchou.»

  • fournis
    fournis

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) Abondant.

    ●(1907) AVKA 125. Er lec'h-ze e oa fourniz ar yeot.

    (2) Révolu, accompli.

    ●(1659) SCger 88b. parfait, tr. «fournis.» ●(1732) GReg 8a. Elle a douze ans accomplis, tr. «Daouzec vloaz fourniçz he deveus.»

    ●(1863) GBI I 304. N'am euz ket c'hoas ugent bloaz fournis ! tr. «Et je n'ai pas encore vingt ans accomplis !» ●(1879) BAN 220. eur bloaz fournis. ●(1888) LTU 61. pevarzek vloaz fourniz.

    (3) Entier.

    ●(1744) L'Arm 136a. Entier, tr. «fournisse.»

    (4) Grand, spacieux, ample.

    ●(1557) B I 8. Vn tour fournis, de guis discret, tr. «Une tour épaisse, mystérieuse, à son goût.» ●36. Vn tour fournis dam guis an iolishaff, tr. «une tour épaisse, la plus jolie à mon goût.»

    ●(1744) L'Arm 12b. Ample, tr. «Fournisse.» ●(17--) VO 100. eid boud ean bihan, e zou neoah fourniss assès.

    ●(1903) EGBV 44. fournis, tr. «large, grand.» ●45. kambreu fournis. ●(1907) VBFV.fb 4b. ample, tr. «fournis.» ●(1939) KOLM 124. un iliz fournis de bedein ar un dro.

    (5) Complet, rempli.

    ●(1659) SCger 148b. fournis, tr. «remply.» ●(1732) GReg 188a. Complet, ete, ce qui a tout ce qui lui faut, tr. «Fourniçz.»

    II. Adv.

    (1) Complètement.

    ●(14--) N 676. Comp(s) deoch fournis a abaissaff / Penaux voan nampech am mecher / Na compsenn na lauarenn guer, tr. «Je n'ose vous raconter tout au long / Quel était l'obstacle qui m'empêchait / De parler et de dire un mot.» ●(1575) M 1278. Hoguen é drem fournis, á digore dison, tr. «Mais il ouvrait ses yeux largement, sans rien dire.» ●2123-2124. Enhy hep deduiaff, goelaff ha doen caffou, / Arer fournis disneuz, hep diuez á dezrou, tr. «Là, sans se réjouir, pleurer et souffrir des tourments, / (Voilà ce qu')on fait amplement, vilainement, sans fin depuis le commencement.»

    (2) Aussi.

    ●(1575) M 2413-2414. Hac en treit ereou, dadouen, poanyou couen : / Hac en daou dornn fournis, tr. «Et aux pieds des liens, pour supporter des peines affreuses, / Et aux mains aussi.»

    (3) Echu-fournis : entier.

    ●(1499) Ca 4b. g. entier. b. achiff fournis.

    (4) Convenablement.

    ●(1792) CAg 21. Hum husquet fournisse.

  • fournisañ / fournisiñ
    fournisañ / fournisiñ

    v. tr. d. Fournir.

    ●(1499) Ca 87a. Fournissaff. g. fournir.

    ●(1659) SCger 59b. fournir, tr. «fournissa.» ●148b. fournissa, tr. «fournir, suppleer.» ●(c.1718) CHal.ms ii. Loueur de Cheuaus, tr. «en hani a ra Roncet ar c'hobr' un deen a fourniss' ronset gopra.» ●(1732) GReg 141a. Fournir caution, un répondant, tr. «Fourniçza cred.» ●(1790) Ismar 419. er-ré e fourniss tiér d'en (...) hoarierion cartès.

    ●(1856) VNA 206. Promettre et tenir sont deux choses, tr. «Grateah ha fournissein e zou deu dra.»

  • fourniset
    fourniset

    adj. Accomplis.

    ●(1650) Nlou 25. Da pen an nao mis fournisset, tr. «Au bout des neuf mois accomplis.»

  • fournisiñ
    fournisiñ

    voir fournisañ

  • fourniziet
    fourniziet

    adj. Enragé.

    ●(1984) EBSY 31. (Sant-Ivi) forneet, tr. «se dit d'une vache enragée.»

  • fournoz
    fournoz

    m. –ioù Fourneau.

    ●(1903) MBJJ 181. kafe tom ha lez tom, mar plij, bet auzet hep oaled na fournoz.

  • fourondeg
    fourondeg

    voir fouloudeg

  • fouroz
    fouroz

    m. –ioù Fourreau.

    ●(1834) SIM 141. Jesus-Christ, emezàn, a ordrenas da Sant Pêr dastum e gleze en e fouros.

  • fourr
    fourr

    interj. =

    ●(1766) MM 337. ac hèn dont daou bas var he guis / ivit quemeret e franchis / a fourr... croc e lostou e saé, / chetuie en ellam dreist ar c'haé, tr. «frrr....»

  • fourrad
    fourrad

    m. & adv. –où

    I. M.

    (1) Coup (de vent, de froid).

    ●(1633) Nom 220a. Turbo : tourbillon de vent : vn fourrat auel, coruenten auel.

    ●(1659) SCger 86a. orage, tr. «fourat auel.» ●148b. fourat auel, tr. «coup de vent.» ●(1732) GReg 107a. Bouffée, agitation de l'air, & passagere, tr. «fourrad-avel. p. fourradou-avel.»

    ●(1872) ROU 98a. Rafale, tr. «fourrad, avec pl. fourradou.»

    ●(1909) MMEK 20. eur fourrad avel a zo avoalc'h evit he lakaat da goueza. ●(1932) ALMA 65. eur fourrad yenien. ●(1954) VAZA 184. ur fourrad avel-voulin.

    (2) Accès (de colère).

    ●(1890) MOA 133b. Il a quelquefois des vivacités, tr. «fourradou drouk a vez enn-han, avechou.»

    ●(1942) HERV 51. Darbet e voe d'ezañ serri ar prenest diwar eur fourrad kounnar.

    (3) =

    ●(1927/30) LUMO 62. er fourrad dirudet.

    (4) Accès (d'un mal).

    ●(1774) AC 41. guent ar guilioud a deu an eil fourrat goude eben. ●50. dre pep fourrat guent.

    II. Adv. A-fourradoù : par bouffées.

    ●(1924) FHAB Meurzh 104. c'houez eur c'horniad (...) hag ar moged anezañ (...) distaolet a fourradou tear pe c'houstad.

  • fourradenn
    fourradenn

    f. –où

    (1) Accès (d'un mal).

    ●(1774) AC 100. etre ar fourradennou guent, tr. «dans les intervalles des douleurs.»

    (2) = (?) Écart, embardée (?).

    ●(1932) FHAB Here 412. e c'hellfe [ar marc'h] ober eur fourradenn hag e vijec'h paket fall.

    (3) Fourradenn avel : coup de vent.

    ●(1857) CBF 116. Eur fourraden avel, f., tr. «Une légère brise.»

    (4) Coup de collier.

    ●(1982) TIEZ I 153. Fourraden ar c'hreg ne bad ket, tr. «Le ‘coup de travail' de la femme ne dure pas.»

  • fourradus
    fourradus

    adj. Impétueux.

    ●(1872) ROU 88b. Impétueux, tr. «Fourradus.» ●(1876) TDE.BF 213b. Fourraduz, adj. C[ornouaille]., tr. «Il se dit d'un homme trop vif, d'un homme colère.»

  • fourrañ
    fourrañ

    v.

    I. V. tr. d. fam.

    (1) Fourrer.

    ●(1727) HB 246. o fourra e gleze en e c'houin.

    ●(1850) MOY 216. foura ze en o fenn. ●(1869) FHB 228/151b. fourra war-n-oc'h ho galleg. ●(1869) SAG 22. gallout fourra eun dra-bennag a vad en ho penn. ●54. fourra en ho fenn. ●(1877) EKG I 197. Fourra ploumm kaled ha ien e penn ar vuntrerien.

    ●(1909) KTLR 28. Hag hen paka ar c'hillok, fourra anezan er baner. ●(1909) FHAB Du 351. fourra pennajou en dud. ●(1926) FHAB Mezheven 216. ma c'hello an denved foura o fenn er rastell da zebri.

    (2) Planter, enfoncer, loger.

    ●(1878) EKG II 277. fourra didruez ho baionettez e kof an hini (...). ●(1883) MIL 258. Kemmer da vaz, emezhan, fourr anezhi en douar.

    ●(1915) HBPR 233. hag eun all a fourraz he zabren en he gof.

    (3) Enterrer, enfouir (un animal).

    ●(1877) EKG I 153. Lod a lavar oa bet anterret e bered Bourbriak, lod-all a lavar e oa bet fourret enn douar, evel eur c'hi, e kougn eur park.

    (4) Planter, semer.

    ●(1982) MABL I 135. (Lesneven) edon 'fourañ patatez.

    (5) Remplir.

    ●(1659) SCger 149a. fourra, tr. «remplir.»

    II. V. intr. S'enfoncer.

    ●(1925) SFKH 9. Uisant e doul er blouzeg par ma hel ; e four abarh doñnoh pe don.

    III. V. pron. réfl. En em fourrañ.

    (1) Se fourrer, se loger.

    ●(1926) FHAB Genver 25. lemel euz ho zreid an traou louz a zo en em fourret enno.

    (2) S'enfoncer.

    ●(1877) EKG I 135. ec'h en em fourraz dounna ma c'hellaz etouez ar foenn. ●(18--) KTB.ms 14 p 7. Sell pelec'h en em four al lapouz fall-se !

    ●(1926) FHAB Mezheven 237. hag en em fourris etre al linseriou.

    (3) S'engouffrer.

    ●(1732) GReg 346a. Le vent s'engouffrant entre deux montagnes, renverse les maisons, tr. «Pa zeu an avel d'en em fourra èn en un draouyenn stryz, e tiscar an tyez.»

  • fourret
    fourret

    adj. Fourré.

    ●(1633) Nom 109a. Vestis, pellita, pellicea : vestement fourré de peau de renard ou d'autre beste, vne pelisse, vn pelisson : guiscamant fourret á crechin loarn, pe á vn loezn all bennac, vr pelissen foutinen. ●111a. Abolla : vestement doublé, & fourré : guiscamant doublet ha fourret. ●113a. Rheno, arnicis : manteau fourré : mantell fourret.

  • foursell
    foursell

    f. –où Sillon produit par le ravinement.

    ●(1919) KZVr 355 - 21/12/19. Foursel, tr. «forcier (?).» ●(1942) VALLsup 146b. la trace de l'eau, tr. «foursell L[éon] (Perrot).»

  • foursellet
    foursellet

    adj. Raviné.

    ●(1942) VALLsup 146b. Ravinée, par la pluie, par une inondation, tr. «foursellet.» ●ma prairie est ravinée, tr. «foursellet eo va foenneg L[éon] (Perrot).»

  • fout
    fout

    interj. =

    ●(1924) BILZbubr 42/973. Paon ! paon ! fout ! fout !... Hag eur friad d'ar blei.

  • foutinenn
    foutinenn

    f. Pelisse.

    ●(1633) Nom 109a. Vestis pexa, trita vel depexa : habillement d'vn drap espais : habillamant á mezer teu, foutinen. ●109a. Vestis, pellita, pellicea : vestement fourré de peau de renard ou d'autre beste, vne pelisse, vn pelisson : guiscamant fourret á crechin loarn, pe á vn loezn all bennac, vr pelissen foutinen. ●112b. Penula gausapina, gausape : manteau velu, manteau de brimbeur : mantel bleuec, fouttinen tom euit coüer.

  • foutouilhat
    foutouilhat

    voir fourdouilhat

  • foutouilhek
    foutouilhek

    adj.

    (1) (Cheveux, poils) embroussaillés, hirsutes.

    ●(1732) GReg 163a. Cheveux touffus, &c. comme le poil d'un barbet, tr. «Bléau foutoüilhecq.» ●359a. Des cheveux épars, tr. «bléau foutouilhecq.» ●644b. Tête moutonnée, cheveux frisés, & touffus, tr. «Pennad bléau foutouilhecq.»

    ●(1938) SAV 11/6. war vleo foutouilhek ha baro fraost ar c'hantreer. ●(1964) LLMM 107/416. ur c'hi-chase (…) e grev foutouilhek.

    (2) Ki foutouilhek : chien barbet.

    ●(1732) GReg 80a. Barbet, chien à gros poil & frisé, tr. «h[aute] c[ornouaille] Qy foutouilhecq. p. chas foutouilhecq.»

    ●(1876) TDE.BF 214a. Eur c'hi foutouillek, tr. «un chien barbet ; cette espèce aime à barboter dans l'eau.»

    ●(1920) KZVr 366 - 07/03/20. barbet, tr. «E Treger-Izel, foutouilhek.»

    (3) (en plt de qqn) Qui a les cheveux embroussaillés.

    ●(1955) VBRU 49. menec'h foutouilhek.

  • foutouilhenn
    foutouilhenn

    f. & interj.

    (1) Niaiserie.

    ●(1876) TDE.BF 214a. Foutouillenn, s. f., tr. «Niaiserie, futilité, chose inutile.»

    (2) Interj. Foutre.

    ●(1870) MBR 100. Foutouillenn, ne dalv ket d'in, eme-z-han, klask c'hoari ouz-id.

  • foutre
    foutre

    interj.

    (1) Foutre.

    ●(1909) ATC 6. Ah ! Foutre !... Heman avad a zo gwin ! ●(1909) KTLR 6. Ah ! foutre ! eme an troc'her baro, setu aze hag a zo deuz va doare. ●(1923) KNOL 104. Foutre ! a lavaras d'e filhor eur gwaz out. ●212. Foutre ! eme ar roue, hen-nez zo eun aotrou bras ha pinvidik. ●295. Foutre ! eme an aotrou, me oar ho peus kik mat. ●298. Foutre ! her gouzout re vad a ran.

    (2) Foutre dedie : foutre de Dieu.

    ●(1905) BOBL 11 février 21/1b. Ar wech-ma ive, fouter didiü, a vo e dro da Ian Gouër.

  • foutro
    foutro

    s.

    ●(1919) DBFV.Sup 24a. foutro, tr. « jeu de cartes, où le perdant reçoit des coups. »

  • fouzhañ
    fouzhañ

    v. intr. Foutre, posséder charnellement, faire l’amour.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 244). fouzaff, b. foutre. ●(1499) Ca 87a. Fouzaff. g. foutraff.

  • fouzhlec'h
    fouzhlec'h

    m. –ioù Bordel, lupanar.

    ●(1633) Nom 129a. Genea & ganeum, prostibulum, lupanar, lustrum, fornix, præsepe. le bordeau : an bordel, an fouz-læch.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...