Devri

Recherche 'lu...' : 234 mots trouvés

Page 4 : de lureus (151) à lutigenn (200) :
  • lureüs
    lureüs

    adj. Paresseux.

    ●(c.1718) CHal.ms i. caignart, tr. «feneant, lurus, paressus.» ●(c.1718) CHal.ms ii. faineant, tr. «didalué dibreder, feneant, Lurus.» ●(1732) GReg 694a. Paresseux, tr. «lureüs.» ●Devenir paresseux, tr. «Van[netois] dont de vout lureüs.» ●(1752) PEll 558. Luréus, paresseux, négligent.

    ●(1839) BSI 28. beza luréüs. ●(18--) SAQ I 177. an den lurus.

    ●(1907) BOBL 16 mars 129/2b. luriuz evel eun tousek. ●(1936) DIHU 295/3. en dud luréus (...) hon es kavet ar hon hent. ●(1940) DIHU 352/141. lusk mabdén de vout lurus.

  • lureüz
    lureüz

    m. Paresseux.

    ●(c.1718) CHal.ms i. casanier, tr. «ur feneant, ul lurus, fluhurec.»

  • luriad
    luriad

    m. –où Pour un franc de.

    ●(1924) FHAB Genver 39. 20 luriad levriou nevez flamm d'ar c'hentan ; 5 skoejad d'an eil.

  • lurig
    lurig

    s. Cuirasse.

    ●(1732) GReg 239b. Cuirasse, armure de fer battu qui couvre le devant, & le dos du soldat, tr. «ãl. lurig.»

  • luron
    luron

    adj. Émêché, gris.

    ●(1959) BRUD 7/28. Hanter luron an oll dud. (...) Luron = tommet gant ar boeson.

  • luroniñ
    luroniñ

    v. intr. Jurer, tempêter.

    ●(1935) BREI 402/2c. Ret e vije d'ec'h beza klevet Soazig o luroni a-boan arru 'barz ar porz.

  • Lus
    Lus

    n. pr. Luce.

    ●(1499) Ca 129a. Lucc. cest saincte luce.

  • lus .1
    lus .1

    Laezh-lus : colostrum.

    ●(1934) BRUS 231. Du colostrum, tr. «leah lus.»

  • lus .2
    lus .2

    coll. (botanique)

    (1) Myrtilles (fruits).

    ●(1732) GReg 585b. Luceais, menu fruit noir qui croît dans les forêts, tr. «Luçz.» ●(1752) PEll 558. Lüs, Petit fruit d'un fort petit arbuste qui croit dans les bois. Ce fruit est de la grosseur & forme de nos castilles, & de couleur noire. On le mange & on le vend au marché. Sig. lusen. On le nomme Lusset en Haute-Bretagne, en Anjou & dans le Maine.

    ●(1879) ERNsup 145. lus, eur luzenn ; la plante, koad-lus.

    ●(1931) VALL 488B. Myrtil, tr. «lus col. sg. lusenn f.» ●(1934) BRUS 261. La myrtille, le luçais, tr. «el lusen, pl. lus.»

    (2) Koad-lus : myrtilles (plantes).

    ●(1879) ERNsup 145. lus, eur luzenn ; la plante, koad-lus).

  • lusa
    lusa

    v. intr. Chercher, cueillir des myrtilles.

    I.

    ●(1877) FHB (3e série) 22/177a. Den ne oa eat da lussa. ●(1879) ERNsup 145. lusa, cueillir des lucets.

    ●(1903) MBJJ 300. Me 'zo bet meur a wech o lusa en Koat Malane. ●(1931) VALL 488b. les cueillir [myrtil], tr. «lusa.» ●(1942) FHAB Meurzh/Ebrel 145. ez aed da lusa pe da graoñ-kelvesa.

    II. Kas da lusa da Goad Porzh Duaot : envoyer paître.

    ●(1982) PBLS 637 (Ku) Sant Servez. Kerz da lussa (da Goad-Porzh-Duod, tr. J.-Y. Plourin «va chercher des myrtilles à la forêt de Duault, dégage moi le plancher.» ●(1984) LPPN 923 (K) Poullaouen. Kass henn'sh ta lussa !, tr. F. Favereau «envoie-le sur les roses !»

  • lusaer
    lusaer

    m. –ion Celui qui cherche, qui cueille des myrtilles.

    ●(1879) ERNsup 145. lus, eur luzenn ; la plante, koad-lus), d'où lusár.

  • lusenn .1
    lusenn .1

    f. –où, lus Myrtille Vaccinium myrtillus.

    ●(1499) Ca 129a. Lusenn. l. hoc vacinium / nii.

    ●(1732) GReg 585b. Un grain de luceaix, tr. «Ul luçzenn.» ●946a. Vaciet, plante qui est une espece d'hyacinte, ou mirtille, tr. «Lusen.» ●(1752) PEll 558. Lüs, Petit fruit d'un fort petit arbuste qui croit dans les bois. Ce fruit est de la grosseur & forme de nos castilles, & de couleur noire. On le mange & on le vend au marché. Sing. lusen. On le nomme Lusset en Haute-Bretagne, en Anjou & dans le Maine.

    ●(1876) TDE.BF 273b. Gwiluze, s. m., tr. «Nom donné en quelques lieux au vaciet, plante sauvage et bulbeuse ayant de l'analogie avec la hyacinthe. On la nomme aussi luzen et ougnoun-ki, en breton.» ●420b. Luzen, s. f., tr. «Vaciet, plante bulbeuse des champs, hyacinthe sauvage.» ●(1879) ERNsup 145. lus, eur luzenn ; la plante, koad-lus.

    ●(1931) VALL 488b. Myrtil, tr. «lus col. sg. lusenn f.» ●(1934) BRUS 261. La myrtille, le luçais, tr. «el lusen, pl. lus.»

  • lusenn .2
    lusenn .2

    f. (météorologie) Brouillard.

    ●(1732) GReg 663a. Nuage, broüillard, ou brume épaisse qui moüille, & qui vient tout à coup, tr. «Luçzenn. p. luçzennou.»

    ●(1876) TDE.BF 420a. Lusenn, s. f., tr. «Brouillard.»

    ►sens fig.

    ●(1906) KPSA 79. Ar Feiz eo a vank d'eomp. Paour-keaz tud dall omp ; eul lusen a zo war hon daoulagad.

  • lusennek
    lusennek

    adj. Brumeux.

    ●(1931) VALL 85b. brumeux, qui a de la brume, tr. «lusennek.»

  • lusennus
    lusennus

    adj.

    (1) Sujet à la brume.

    ●(1931) VALL 84a. sujet à la brume, tr. «lusennus.»

    (2) Qui amène la brume.

    ●(1931) VALL 84a. qui en produit [de la brume], tr. «lusennus.»

  • luseta
    luseta

    v. intr. Cueillir des myrtilles.

    ●(1876) TDE.BF 420a. Luseta, v. n., tr. «cueillir le petit fruit appelé lusen en breton.»

  • lusev
    lusev

    voir losev

  • lusier
    lusier

    m. –ed Huissier.

    ●(1744) L'Arm 188a. Huissier, tr. «Lussiérr.. rétt. m.»

    ●(1838) OVD 141. rac èl ma huélér el lussiérèd él lis é hobér mui a vrud eit er ré e vennant gobér tauein.

  • Lusifer
    Lusifer

    n. pr. Lucifer.

    ●(1575) M 521-522. gant Lucifer, goude ho amseruez, / Ezaint da gouzaff poan, tr. «avec Lucifer, après leur vie, / Ils iront souffrir la peine.» ●1385. Da bout gant lucifer, hep esper, en é roll, tr. «Pour être avec Lucifer, sans espoir, dans sa dépendance.» ●(1650) Nlou 394. Lucifer à disemperas, tr. «Lucifer se désespéra.»

  • lusilin
    lusilin

    s. = (?).

    ●(1973) LIMO 03 février. M'em es mé de gaved / Butum ha lusilin !

  • lusk
    lusk

    m. & adv. –où

    I. M.

    (1) Ébranlement.

    ●(1876) TDE.BF 420a. Lusk, s. m., tr. «Ebranlement.»

    (2) (religion) Élancement, élan de ferveur, envol, aspiration.

    ●(1790) MG 372. me oulèn hoah un desir bras ha lusqueu nærhus d'avance é caranté Doué. ●(1790) Ismar 53. el lusqueu santel. ●(1792) CAg 83. Guet ul lusqe à garanté.

    ●(1838) OVD 81. hag er chongeu ha conzeu-zé (...) e ra d'ou halon gobér el lusqueu carantéussan. ●147. hui e rei piquôl lusqueu a sperèd, péré hou quiviniou. ●(1849) LLB 1737-1738. Ind (…) / e Fouèt ou divaskel, e ra lusk d'où diwhar. ●(1855) BDE 70. pedenneu bèr, pé lusqueu trema Doué.

    (3) (météorologie) Lusk da c'hlav : menace, signe de pluie.

    ●(1919) DBFVsup 47b. bout zou lusk de hlaù, tr. «il y a menace de pluie.»

    (4) Reiñ lusk d'ar galon : élever le cœur.

    ●(1790) MG 376. péré em secourehai de rein lusq d'em halon trema Doué. ●(1790) Ismar 513. rein lusq d'ou halon trema Doué. ●(1792) CAg 144. Pè zihousquein me reï lusque / D'em halon d'hum zoug de Zoué. ●(17--) VO 10. Rein lusq d'hur halon liès treman en Nean, tr. (GMB 380) «élever notre cœur vers le ciel.»

    (5) Ober lusk a : faire semblant de.

    ●(1861) BSJ 136. Jesus e hré lusq ne gleué quet, ha ne sanné grig.

    ●(1932) BRTG 68. Obér e hrè lusk a glask hag anaùet he hleñued hag hé droug.

    (6) Bout àr lusk : être sur le point du départ.

    ●(c.1718) CHal.ms iii. Il est sur le point de partir, tr. «prest é de Zisparti, de Ziblacein, ema ar lusqu'.» ●Il est prest a partir, tr. «ema ar lusqu'.»

    (7) Mouvement.

    ●(1939) MGGD 41. E lusk kenta voe mont e-barz.

    (8) =

    ●(1931) GUBI 185. karamb un ami ker mat : / Doh é luskeu sentamb erhat !

    (9) Effort.

    ●(1790) MG 370. Gloaihue-è er-ré ne rant quet ul lusq-benac eit hum gorrigein. ●(1792) CAg 114. Me halon guet gred d'arrihuë / E-ra el-lusqueu brassan.

    (10) Lusk ez eus da : il semble que.

    ●(1910) ISBR i. Lusk e zou de gredein ne vou ket ur folleh ; lusk e zou de gredein é saùou Breihiz.

    (11) Ober ul lusk : faire un geste, un mouvement.

    ●(1861) BSJ 142. Jesus e hras ul lusq trema é Zisciplèd hag e demalas dehai ou bihan a fé.

    II. Adv.

    (1) A-luskoù = (?) par éclairs (?).

    ●(1792) CAg 182. Hou ç'heli ë-rent à lusqueu.

    (2) [au dimin.] Ul luskig : un peu.

    ●(1982) PBLS 25. (Langoned) luskig, tr. «un peu de quelque chose.» ●laked ar vañch eul luskig hirroh, tr. «mettez (faites) la manche un peu plus longue.»

    (3) Àr-lusk : en mouvement.

    ●(c.1718) CHal.ms i. Il a touiours un pied en L'air, tr. «forh boulgeant é, ur pautr allert' un den scan e, ema brepet ar uoulg', ema ataü ar lusqu'.»

  • lusk-dilusk .1
    lusk-dilusk .1

     adj. Oscillant.

    ●(1927) GERI.Ern 366. lusk-dilusk, tr. «oscillant.»

  • lusk-dilusk .2
    lusk-dilusk .2

     m. Balancement, oscillation.

    ●(1927) GERI.Ern 366. lusk-dilusk, tr. «mouvement alternatif, oscillation.» ●(1931) VALL 55a. Balancement, tr. «lusk-dilusk m.»

  • luskadur
    luskadur

    m. Action de bercer.

    ●(1732) GReg 90a. L'action de bercer, tr. «lusqadur.»

  • luskamant
    luskamant

    m. –où Mouvement.

    ●(1744) L'Arm 181a. La mauvaise habitude tarit les graces de Dieu & damne infailliblement ; il faut un miracle de misericorde du côté de Dieu, & de grands efforts du côté de l'homme pour s'en retirer, tr. «Er goal accousstumance e laqua graceu Doué dehessque hag a zan quasi hemp marre er-bétt ; red-é à gossté enn Eutru-Doué ur miracle à viséricorde hag à gossté Map-Deine lussquemanteu brass de um deenn anehi.»

    ●(1804) RPF 120. el-lusquemanteu creihüan. ●(1838) OVD 298. Lusquemanteu en inean arlerh hé examén.

  • luskañ / luskat / luskiñ / lusket
    luskañ / luskat / luskiñ / lusket

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Bercer.

    ●(1732) GReg 90a. Bercer un enfant, tr. «lusquat ur buguel.»

    ●(1906) KANngalon Genver 28. hen maga gant he leaz, hen luskat.

    (2) Élancer, élever.

    ●(1790) MG 73. penaus é ma rét gobér eit lusquein er galon trema Doué ?

    (3) Mettre en mouvement.

    ●(1876) TDE.BF 420a. Luska, v. a., tr. «Ebranler, secouer.»

    ●(1893) IAI 141. luska ha likaoui ar c'horf.

    II. [empl. devant un v.]

    A.

    (1) = (?) Faire semblant de (?).

    ●(1921) GRSA 372. Er péh e bouiz arnomb nen dé ket hol labour-ni, met labour péhedeu hon tud e lusk obér ou haerig doh Doué ha n'er groant ket.

    (2) Chercher (à faire qqc.).

    ●(1902) LZBg Genver 10. n'hé doé biskoah, goudé ma hé doé kleuet er huirioné zé, lusket gobér tra fal erbet. ●(1927) FHAB Genver 17a. spierien Herodez (…) o luska mont ivez er gambr.

    (3) Faillir, être sur le point de.

    ●(1903) EGBV 126. luskein, tr. «faillir, être sur le point de.» ●127. hiniù hun es lusket hoarhein. ●(1913) THJE 5. Teréz e luskas merùel er blé ma oé gañnet. ●44. é vam e zou ker souéhet doh er guélet ma lusk vagañnein. ●(1922) BUPU 15. en intron e lausk un taul kri hag e lusk vagañnein. ●(1922) EOVD 114. ur glahar dibalemort e luskas merùel getou a pe gollas hé fried hag hé bugalé.

    (4) Sembler.

    ●(1932) BRTG 4. Nitra ne lusk diskoeien pegours éh achiùo en treu.

    B. Luskañ da (+ v.).

    (1) Se mettre à.

    ●(1732) GReg 183b. Commencer à se mettre en chemin, tr. «Lusqet da vônet èn tu-bennac.»

    (2) =

    ●(1934) MAAZ 155. ne lusk ket dibennadein.

    (3) Luskañ da = bezañ tost da.

    ●(1908) PIGO II 148. Julig a luskas da huchal warne.

    C. Luskañ da (+ subst.) =

    ●(1792) CAg 143. Lusquamb de bep amzerr / A chong' d'ur bihannan / De ranteleah en nean.

    III. V. intr. Chanceler.

    ●(1792) CAg 62. Lusquein ë-ra : quènt-peel é couéh.

  • luskek
    luskek

    adj. Mouvant.

    ●(1912) BUAZpermoal 686. Toen luskek ar gwe glas.

  • luskell
    luskell

    m. Balancement.

    ●(1931) VALL 55a. Balancement, tr. «luskell m.»

  • luskelladur
    luskelladur

    m. Oscillation.

    ●(1931) VALL 519a. Oscillation, tr. «luskelladur m.»

  • luskellañ / luskellat
    luskellañ / luskellat

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Bercer (un enfant).

    ●(1554) Moeam 3. éguit é lusquellaff.

    ●(1659) SCger 157b. lusquel, tr. «bercer.» ●(1732) GReg 90a. Bercer, Bercer un enfant, tr. «lusquellat ur c'hroüadur.»

    ●(1834) SIM 119. lusqellat ar vugale. ●(1838-1866) PRO.tj 188. et da husquellat ar buguel. ●(1896) GMB 356. pet[it] Trég[uier] ruskelat bercer, de luskellat. ●(18--) SBI II 216. ruskellad ar bugel, tr. «bercer l'enfant.»

    ●(1909) KTLR 136. eur vaouez iaouank c'hoaz a vouskane en eur luskellat he c'hrouadur. ●(1924) BILZbubr 38/841. pa ouele, e luskelle anei. ●(1955) VBRU 23. Daou vloaz goude e veze e Krec'h Elies o vezurat va rnerc'h Anna, evel ma voen bet luskellet ivez gant va mamm-you-gozh Ivona... ●(1980) EBSB 18. (Ar vro vigoudenn) duskellañ, tr. bercer.»

    (2) par méton. Balancer (un berceau).

    ●(1970) BHAF 7. Diou blah a oa evid luskellad ma havell. ●22. Ne skuize ket o luskellad va havell.

    (3) par métaph. Bercer (un bateau).

    ●(1903) MBJJ 93. ar mor Kreizdouarek a zo du-hont, sioul ha glaz-du, o luskellat hon lestr.

    (4) Mettre en mouvement.

    ●(1876) TDE.BF 420a. Luskella, v. a., tr. «Ebranler, secouer.»

    II. V. intr.

    (1) Se balancer, osciller.

    ●(1942) DIHU 373/98. balansér en orloj é luskellat a glei de zeheu.

    (2) Chanceler.

    ●(1912) MMKE 166. o luskellat penn-boemet gant ar mik.

  • luskeller
    luskeller

    m. –ion Celui qui berce.

    ●(1732) GReg 90a. Celui qui berce, tr. «lusqeller. p. lusqelleryen.»

  • luskellerez
    luskellerez

    f. –ed Celle qui berce.

    ●(1732) GReg 90a. Celle qui berce, tr. «lusqellerès. p. lusqelleresed.»

  • luskellerezh
    luskellerezh

    m.

    (1) Action de bercer.

    ●(1732) GReg 90a. L'action de bercer, tr. «Lusqellérez.»

    (2) Balancement.

    ●(1931) VALL 55a. Balancement, tr. «luskellerez m.»

  • luskellus
    luskellus

    adj.

    (1) Berçant.

    ●(1909) FHAB Mae 135. eur zon luskelluz meurbet.

    (2) Oscillatoire.

    ●(1931) VALL 519a. Oscillatoire, tr. «luskellus.»

  • luskennat / luskenniñ / luskenn
    luskennat / luskenniñ / luskenn

    v.

    (1) V. tr. d. Bercer.

    ●(1744) L'Arm 29b. Bercer, tr. «Lussquenn ou Lussquennein ou Lussquennat.» ●(1790) MG 184. Lusquênnein er vugalé e zou hoah, d'em chonge, ur fal vod. (...) hem bout lusquênnét. ●392. ne vou quet rét hou lusquênnad.

    ●(1856) VNA 227. bercer mes enfants, tr. «lusquennat mem bugalé.»

    ●(1912) AHBT 38. Tré ma er luchennér er hroèdur ne skont ket. ●(1924) NOLU 36. Doh ou luchennat, noz ha dé.

    (2) V. intr. Chanceler, tituber.

    ●(c.1718) CHal.ms i. chanceller, tr. «horellat, lusquennein, bout ar goribel.» ●(c.1718) CHal.ms iv. Il a trop beu, il fait des S, tr. «iuet endes ré Lusquenein ara, strebautein ara, brancellat ara en e guerh.»

  • luskenner
    luskenner

    m. –ion Celui qui berce.

    ●(1732) GReg 90a. Celui qui berce, tr. «Van[netois] Lusqennour. p. yon, yan.» ●(1744) L'Arm 29b. Celui qui berce, tr. «Lussquennourr… nerion. m.»

  • luskennerez
    luskennerez

    m. –ed Celle qui berce.

    ●(1732) GReg 90a. Celle qui berce, tr. «Van[netois] Lusqennourès. p. ed.» ●(1744) L'Arm 29b. Celle qui berce, tr. «Lussquennourèss.. ézétt. f.»

  • luskennerezh
    luskennerezh

    m. Action de bercer.

    ●(1732) GReg 90a. L'action de bercer, tr. «Van[netois] lusqeñereah.» ●(1744) L'Arm 29b. Action de bercer, tr. «Lussquennereah.. heu. m.»

  • lusker .1
    lusker .1

    m. –ion Celui qui berce.

    ●(1732) GReg 90a. Celui qui berce, tr. «lusqer. p. lusqeryen.»

  • lusker .2
    lusker .2

    m. –ioù Moteur.

    ●(1934) BRUS 275. Un moteur, tr. «ul luskér –ieu.»

  • luskerez
    luskerez

    f. –ed Celle qui berce.

    ●(1732) GReg 90a. Celle qui berce, tr. «lusqerès. p. lusqeresed.»

  • luskerezh
    luskerezh

    m. Action de bercer.

    ●(1732) GReg 90a. L'action de bercer, tr. «lusqérez.»

  • lusket
    lusket

    adj.

    (1) Parti.

    ●(1901) GKLA 24. Evidon dalc'het pedi goude ma vinn lusket.

    (2) Bout lusket en hent, àr an hent : s'être mis en chemin.

    ●(1723) CHal 114. Lusquét ouen én heent, tr. «je m'étois mis en chemin.»

    ●(1913) THJE 23. arlerh ma oent lusket ar en hent.

    (3) =

    ●(1907) DIHU 28/444. lusket é geton é virou doh er flod (fainéantise) a dréhein arnehon.

  • lustrugenn
    lustrugenn

    m. péjor. (?) cf. lastreg (?).

    (1) Étranger (en mauvaise part).

    ●(1876) TDE.BF 420b. Lustrugen (lustrug-en), tr. «s. m. B[atz] Etranger, qui n'est pas du pays, en mauvaise part, en termes de mépris. Voy[ez] legestr.»

    ●(1908) FHAB Gwengolo 278. Kement lustrugen fall, kement viltans, kement ginou lous, kement boued ar groug (...) a lavar eveldot. ●(1909) ATC 33. ar wirionez a zo gant al lustrugen ma. ●(1909) KTLR 128. lustrugen divalo ! ●(1909) HBAL 27-28. Takebie, Jermen, setu en em gavet daou lustrugen a n'ho deuz ket an ear da gaout nemeur a boan speret. ●(1909) FHAB Ebrel 117. Petra glaskit aman en noz, leustreugenn, emezan da Fanch. ●(1909) FHB Gouere 198. senti a raio ous kement lustrugen a gomzo outan. ●(1922) FHAB C'hwevrer 47. E feac'h, ema o tont, al lostregen ! ●(1923) FHAB 1922 – légérs changements de langue – Pièce inspirée de Molière, M. de Pourceaugnac)">AAKL 6. E feac'h, ema o tont, al lustrugen ! ●(1932) ALMA 142. Deus lestrugel e vab, ne c'hello morse ober nag eur c'havalier gwenn, nag eur manac'h... ●(1938) FHAB C'hwevrer 40. o veza ma felle ganin en em virout diouz abadennou gwasoc'h, ec'h ambrougis al lostrugennou. ●(1957) BLBR 100/13. eme deom al lastreugenn.

    (2) Lambin, traînard.

    ●(1903) KZVr Du-Kerzu. «Al loar eo a zo o para bremañ,» a soñj d'ezañ. «Poent a-walc'h eo d'ezi, al lustrugenn, lakaat he fenn melen er-maez !» (d'après KBSA 21). ●(1955) BLBR 86/10. Ne welas ket al lostreugen a vioc'h ; met al lostreugen all avât a welas ! ●(1956) BLBR 87/12. ar banezenn, al leustreugenn, al loudourenn a vioc'h. ●(1982) PBLS 317. (Sant-Servez-Kallag) lustrujenn, tr. «trainard(e).»

    (3) =

    ●(1958) BLBR 113/11. eur hoz tamm lustreugenn a gildant.

  • lut
    lut

    m.

    (1) Résine.

    ●(1931) VALL 652a. Résine, tr. «lut m.»

    (2) fam. Argent.

    ●(1879) ERNsup 161. lut, lutik (pr. ekh) (résine), argent, par plaisanterie, Trév[érec].

  • lutek
    lutek

    adj. Résineux.

    ●(1931) VALL 652a. Résineux, tr. «lutek.»

  • luterian
    luterian

    m. –ed (religion) Luthérien.

    ●(1866) HSH 219. an distruch a reas al Lutherianet en Allmagn. ●(1866) SEV 146. kement all a Luterianed.

  • lutet
    lutet

    adj.

    (1) Coincé, en panne.

    ●(1974) SKVT III 11. Ur c'harrtan avat, lutet, aze, e korn ar pont. ●19. lutet, gludet, gwriziennet war ar plas.

    (2) Ruiné au jeu.

    ●(1920) KZVr 365 - 29/02/20. ripet oun, tr. «j'ai tout perdu au jeu ; synonyme de lutet, sac'hlutet, sklutet oun, Loeiz ar Floc'h.»

  • lutig
    lutig

    m.

    I.

    (1) Résine.

    ●(1931) VALL 652a. Résine, tr. «lutig m.»

    (2) fam. Argent.

    ●(1879) ERNsup 161. lut, lutik (pr. ekh) (résine), argent, par plaisanterie, Trév[érec].

    II. [en composition]

    (1) Gouloù-lutig : lumignon.

    ●(1903) MBJJ 175. na roont ket muioc'h a sklerijen evit golo lutik. ●(1924) BILZbubr 41/943. e-kichen ar goulou-lutig. ●951. da c'houeza e c'houlaouenn-lutig.

    (2) Ki-lutig = (?) support de lumignon (?).

    ●(1908) PIGO II 58. hag a grogas er c'hi-lutig a oa stag ouz post-kreiz al lochen.

    (3) Lazh-lutig : éteignoir.

    ●(1879) ERNsup 160. Lac'h-lutekh, éteignoir (par plaisanterie), Trév[érec].

    ●(1935) SARO 43. laz-lutigou an ilizou.

    (4) (insulte) Lazher lutig : bon à rien.

    ●(1909) BOBL 03 juillet 236/1b. paour keaz lac'her lutik.

  • lutigenn
    lutigenn

    f. –où Lumignon.

    ●(1900) ANDP 16. eul lutigen a zivogede. ●(1902) PIGO I 71. me 'ya d'enaoui d'ac'h ho lutigen. ●raktal al lutigen a grogaz. ●(1910) MAKE 75. enaoui al lutigen rousin.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...