Devri

Recherche 'bri...' : 262 mots trouvés

Page 5 : de brizhennan (201) à brizhvreizhad (250) :
  • brizhennañ
    brizhennañ

    voir brizhennat

  • brizhennat / brizhennañ
    brizhennat / brizhennañ

    v.

    (1) V. intr. Prendre différentes couleurs.

    (1732) GReg 221a. Prendre differentes couleurs, tr. «Van[netois] brihennat. pr. et

    (1904) DBFV 31a. bréhennat, brihennad, brihennein, v. n. part. eit, tr. «prendre différentes couleurs.» ●(1927) GERI.Ern 71. brihennat, bréhennein, brihennat, bréhennein v. n., tr. «se marqueter.»

    (2) V. tr. d. Moucheter.

    (1732) GReg 642a. Moucheter, parsemer un fond blanc de petites taches noires, tr. «Brizenna. pr. brizennet. (Van[netois] brihennat. pr. et

    (1904) DBFV 31a. bréhennat, brihennad, brihennein, v. a. et part. eit, tr. «marqueter, moucheter.» ●(1927) GERI.Ern 71. brihennat, bréhennein, brihennat, bréhennein v. n., tr. «marqueter.»

  • brizhennek
    brizhennek

    adj. Qui a des taches de rousseur.

    (1927) GERI.Ern 77. brizennek, tr. «qui en a [des taches de rousseur].»

  • brizhennet
    brizhennet

    adj. Qui a des taches de rousseur.

    (1927) GERI.Ern 77. brizennet, tr. «qui en a [des taches de rousseur].»

  • brizhennus
    brizhennus

    adj. Qui donne des taches de rousseur.

    (1927) GERI.Ern 77. brizennus, tr. «qui en donne [des taches de rousseur].»

  • brizherezh
    brizherezh

    m.

    (1) Bêtises, sottises.

    (1872) ROU 76a. Bêtise, tr. «Brizerez.» ●103b. Sottises, tr. «Brizerez.» ●(1878) EKG II 293. an dud difeiz a lavare n'oa an traou-ze nemed brizerez.

    (1909) FHAB Here 302. o klask dre o brizerez penn-an-dro da lakât taoler dismeganz var hor bro. ●(1909) FHAB Du 332. n'o deuz gellet miret evit c'hoaz da ober eur brizerez bennak dre gement parrez m'int tremenet. ●(1911) BUAZperrot 847. en aouen da ober eur brizerez bennak. ●(1927) GERI.Ern 71. brizerez m., tr. «sottise.»

    (2) Ober brizherezh : se conduire bêtement.

    (1877) EKG I 179. lezomp ar re-man da ober ho brizerez.

    (1911) BUAZperrot 65. miret ouz ar bayaned da ober o brizerez kement hag a reant.

  • brizhet
    brizhet

    adj.

    (1) Moucheté.

    (1908) PIGO II 142. ar yeod hag an deliou gwe war-dro a zo brizet gant an takennou goad a strimp.

    (2) Gâté.

    (1904) DBFV 31a. bréhet, tr. «(pomme de terre) gâtée (En Est 83.»

  • brizhfaout
    brizhfaout

    m. –où Fêlure.

    (1931) VALL 298a. Fêlure, tr. «briz-faout m.»

  • brizhfaoutañ
    brizhfaoutañ

    v. tr. d. Fêler.

    (1732) GReg 402b. féler, fendre un peu, sans rien séparer, tr. «brisfauta. pr. brisfautet

  • brizhfaoutet
    brizhfaoutet

    adj. Fêlé.

    (1732) GReg 402b. Ce verre, ce pot est félé, tr. «brisfautet eo ar verenn-ze, ar pod-ze.»

  • brizhheol
    brizhheol

    m. Ombre tamisée.

    (1912) BUAZpermoal 926. En briz heol eus deliou ar c'hoad. ●(1919) DBFVsup 10b. bréh-hiaul, tr. «mi-ombre.» ●(1927) GERI.Ern 71. V[annetais] bréh-hiaol, tr. «pénombre.» ●(1934) GWAL 70/7. e brizheol ar geot hir hag an elestr.

  • brizhillia
    brizhillia

    v. intr. Pêcher des maquereaux.

    (1856) VNA 27. Pêcher des Maquereaux, tr. «Berhelliha

    (1904) DBFV 20b. berhéliat, v. n., tr. «pêcher des maquereaux.» ●(1907) VBFV.fb 74a. pêcher, tr. «pisketat (breheliat, moluetat).» ●(1927) GERI.Ern 69. brizilia v. n., tr. «pêcher des maquereaux.»

  • brizhkeltiegour
    brizhkeltiegour

    m. –ion Celtomane.

    (1931) VALL 104a. Celtomane, tr. «briz-keltiegour

  • brizhkeltiegouriezh
    brizhkeltiegouriezh

    f. Celtomanie.

    (1931) VALL 104a. Celtomanie, tr. «briz-keltiegouriez f.»

  • brizhkig
    brizhkig

    m. (boucherie) Viande entrelardée.

    (1732) GReg 563a. Petit-lard, lard qui est entre-lardé, tr. «brizqicq

    (1876) TDE.BF 78b. Briz-kik, tr. «s. m. Viande entrelardée.»

    (1909) BROU 209. (Eusa) Brizkik, tr. «Chair entrelardée, gras et maigre.»

  • brizhklañv
    brizhklañv

    adj. Indisposé.

    (1931) VALL 382b. qui a des malaises de la santé, tr. «briz-klañv.» ●386a. Indisposé, tr. «briz-klañv

  • brizhkleñved
    brizhkleñved

    m. –où (pathologie) Indisposition.

    (1876) TDE.BF 78b. Briz-kleñved, s. m., tr. «Indisposition, légère maladie.»

    (1927) GERI.Ern 71. briz-kléñved, tr. «légère maladie.» ●(1931) VALL 382b. Incommodités, malaises de la santé, tr. «briz-kléñved m. pl. ou.» ●386a. Indisposition, tr. «briz-kléñved m.»

  • brizhkoad
    brizhkoad

    m. –où = (?) Clairière (?).

    (1900) KAKE 243. Ar pen moc'h gouez, e'r briz-koat.

  • brizhkredenn
    brizhkredenn

    f. –où Superstition.

    (1929) MANO 67. briz-kredennou war ar maez. ●68. Meska a raent gand o briz-kredennou traou santel. ●69. Ar briz-kredennou a voe dilezet.

    (1931) VALL 716a. Superstition, tr. «briz-kredenn f.»

  • brizhkredennus
    brizhkredennus

    adj. Superstitieux.

    (1931) VALL 716a. Superstitieux, tr. «briz-kredennus

  • brizhkristen
    brizhkristen

    m. –ion Mauvais chrétien.

    (1732) GReg 167b. Manière de Chrétien, tr. «Briz-Cristen. p. briz-cristényen

    (1867) FHB 138/270a. ar briz-kristenien-se. ●(1876) TDE.BF 78. Eur briz kristen, tr. «un mauvais chrétien.» ●(1890) MOA 85. briz-kristen, tr. «mauvais chrétien.»

    (1911) BUAZperrot 262. An heretiked, bris kristenien.

  • brizhlabourat
    brizhlabourat

    v. tr. d. (agriculture) Travailler grossièrement (la terre).

    (1962) TDBP II 66. Dre amañ e vez greet eun tamm briz-labourad d'an douar, ha setu eno, tr. «par ici on fait à la terre un labour grossier (imparfait) et c'est tout !»

  • brizhlaer
    brizhlaer

    m. –on Mauvais voleur.

    (1925) SFKH 20. ne vé ket laér un dén a hantér ; nen des chet a vrih-laer.

  • brizhlaerez
    brizhlaerez

    f. –ed Mauvaise voleuse.

    (1939) RIBA 44. Er big, èl ma houi en ol, nen dé ket un tammig brih-laeréz ; laeréz grons-é.

  • brizhlakez
    brizhlakez

    m. Petit laquais.

    (1905) BOBL 09 décembre 64/1b. eur fonksionaër, eur brizlakez.

  • brizhlarjezañ
    brizhlarjezañ

    v. tr. d. Barder de lard.

    (1732) GReg 80b. Barder un chapon, &c., tr. «Bris-largeza ur c'haboun. pr. brislargezet

    (1927) GERI.Ern 71. briz-larjeza, tr. «barder de lard.»

  • brizhlavar
    brizhlavar

    m. –ioù Affirmation fausse, mensongère.

    (1958) BAHE 15/17. e vez maget alies dizunvaniezh etre ar Vretoned, dre vrizh-lavarioù ha treuzkredennoù diziazez.

  • brizhlenn
    brizhlenn

    v. tr. d. Mal lire.

    (1867) FHB 137/261b. briz lenn eun tam gallek.

  • brizhlenneg
    brizhlenneg

    m. brizhlenneion Pédant, à demi-lettré.

    (1931) VALL 543b. Pédant, subs., tr. «briz-lenneg pl. –neien

  • brizhlennek
    brizhlennek

    adj. Pédant, à demi-lettré.

    (1931) VALL 543b. Pédant, tr. «briz-lennek

  • brizhleñvañ
    brizhleñvañ

    v. intr. Pleurnicher.

    (1931) VALL 567a. Pleurnicher, tr. «brizléñva

  • brizhnoz
    brizhnoz

    f. Crépuscule.

    (1934) MAAZ 17. De vréh noz é larè : (...) ●(1939) RIBA 163. a pe vezè brih-noz, e saùè bann d'hé breur ha d'he ni.

  • brizhoù
    brizhoù

    m. & adj.

    (1) Plur. Taches de rousseur.

    (1972) SKVT I 150. ur moulbenn moñs stag ouzh e fas brizhoù.

    (2) Adj. Tacheté.

    (1904) DBFV 31a. bréheu, adj. tacheté, (bréhau, bas van[netais] Loth).

  • brizhouenn
    brizhouenn

    adj. Hybride.

    (1931) VALL 368a. Hybride, tr. «briz-ouenn.» ●465b. Métis, tr. «briz-ouenn

  • brizhouennañ
    brizhouennañ

    v. tr. d. Hybrider.

    (1931) VALL 368a. Hybrider, tr. «brizouenna

  • brizhouizieg
    brizhouizieg

    m. brizhouizieion Demi-savant.

    (1931) VALL 198b. Demi-savant, tr. «briz-ouizieg pl. –zieien

  • brizhouiziegezh
    brizhouiziegezh

    f. Demi-savoir, demi-science.

    (1931) VALL 198b. Demi-savoir, tr. «briz-oui(zi)egez f.»

  • brizhouiziek
    brizhouiziek

    adj. Pédant, à demi-lettré.

    (1732) GReg 846b. Demi-savant, ou savantas, tr. «briz-gouïzyecq

    (1931) VALL 543b. Pédant, tr. «briz-ouiziek

  • brizhplegañ
    brizhplegañ

    v. tr. d. Plier grossièrement.

    (1947) TNOG 5/21. (Tregor ha Goelo) Brizhplegañ, verb. : plegañ buan ha diaked. Brizhplegañ liñselioù da c'hortoz o feriñ.

  • brizhruz
    brizhruz

    adj. Pie rouge.

    (1904) DBFV 31a. bréh ru, tr. «tacheté de rouge.»

  • brizhskeud
    brizhskeud

    m. Pénombre.

    (1931) VALL 546b. Pénombre, tr. «briz-skeud m.»

  • brizhsod
    brizhsod

    m. Homme un peu fou.

    (1904) BOBL 05 novembre 7/2e. Eur briz-zod. ●(1962) TDBP II 66. Ar briz-sod a zo amañ a oar, tr. «le demi-fou (le nigaud) qui est ici le sait.»

  • brizhsodez
    brizhsodez

    f. –ed Femme un peu folle.

    (1962) TDBP II 66. Eur vriz-sodez, tr. «une demi-folle.»

  • brizhsoñj
    brizhsoñj

    m. –où Souvenir vague.

    (1872) ROU 107a. Souvenir vague, tr. «brissonj

  • brizhsot
    brizhsot

    adj. Un peu fou.

    (1927) GERI.Ern 71. briz-sod, tr. «un peu fou.»

  • brizhsoudard
    brizhsoudard

    m. –ed Mauvais soldat.

    (1847) FVR 311. Eur bagad briz-soudarded euz a Bariz.

  • brizhtreut
    brizhtreut

    adj. Entrelardé, persillé.

    (1912) DIHU 80/23. un tam kig moh bréh-tret. ●(1934) BRUS 123. Entrelardé, tr. «bréh-tret

  • brizhvelen
    brizhvelen

    adj. Jauni par endroits.

    (1933) BLGA 16. An heol a save goustadik en dremwel, e vannou aour en em sile doanius e-touez an deliou brizvelen.

  • brizhvezv
    brizhvezv

    adj. Éméché, gris.

    (1890) MOA 85. briz vezo, tr. «presqu'îvre.»

    (1904) DBFV 31a. bréh mèu, tr. «à moitié ivre.» ●(1923) DIHU 140/211. a pe arriùé ér gér un tammig bréh vèu. ●(1931) VALL 402b. qui est un peu ivre, tr. «briz-vezo.» ●(1934) BRUS 94. bréh vèu, tr. «à moitié ivre.»

  • brizhvreizhad
    brizhvreizhad

    m. –ed Mauvais breton.

    (1924) $$$ 24. alvokad an ifern, briz vreizad.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...