Devri

Recherche 'go...' : 1101 mots trouvés

Page 12 : de gouezonenn (551) à goujard (600) :
  • gouezonenn
    gouezonenn

    [gouez .1 + onnenn]

    F. –ed, gouezonn (botanique) Orne.

    (1732) GReg 679b. Orne, arbre ; frêne sauvage, tr. «Goëz-ounenn. p. goëz-oun.»

    (1876) TDE.BF 241b. Gouez-ounnenn, s. f., tr. «Orne, arbre. p. gouez-ounn.»

  • gouezoni
    gouezoni

    [gouez .1 + -oni]

    M.

    (1) Sauvagerie.

    (1913) NECH 4. e-kreiz ar goueoni.

    (2) Mont e gouezoni : devenir sauvage, ne pas aimer fréquenter les autres.

    (1935) BREI 432/3d. Jean Lucas a oa aet en goueoni : ne gare beva nemet er c'hoajou. ●(1936) BREI 448/3c. Ar bed o vont e goueoni.

  • gouezonn
    gouezonn

    [gouez .1 + onn]

    Coll. (botanique) Ornes.

    (1732) GReg 679b. Orne, arbre ; frêne sauvage, tr. «Goëz-ounenn. p. goëz-oun

    (1876) TDE.BF 241b. Gouez-ounnenn, s. f., tr. «Orne, arbre. p. gouez-ounn

  • gouezraden
    gouezraden

    [gouez .1 + raden]

    Coll. (botanique)

    (1) Polypodes.

    (1752) PEll 406. Gwez-raden, & par corruption Gwazraden, espèce de polypode, selon M. Roussel. sing. Gwez-radenen.

    (1876) TDE.BF 241b. Gouez-radenn, s. f., tr. «pariétaire, plante.»

    (2) Pariétaires.

    (1752) PEll 406. Gwez-raden, & par corruption Gwazraden, En Cornwaille ; c'est une espèce de pariétaire. sing. Gwez-radenen.

    (1876) TDE.BF 241b. Gouez-radenn, s. f., tr. «pariétaire, plante.»

    (3) Gouezraden bihan : capillaires.

    (1876) TDE.BF 241b. Gouez-radenn-vihan, s. f., tr. «Capillaire, plante.»

  • gouezradenenn
    gouezradenenn

    [gouez .1 + radenenn]

    F.

    (1) Polypode.

    (1752) PEll 406. Gwez-raden, & par corruption Gwazraden, espèce de polypode, selon M. Roussel. sing. Gwez-radenen.

    (2) Pariétaire.

    (1752) PEll 406. Gwez-raden, & par corruption Gwazraden, En Cornwaille ; c'est une espèce de pariétaire. sing. Gwez-radenen.

  • gouezsistr
    gouezsistr

    [gouez .1 + sistr]

    M. (alimention) Piquette de cidre.

    (1732) GReg 725a. Piquette, espece de cidre, fait de marcs de pommes, & d'eau, tr. «goëz sistr

    (1876) TDE.BF 241b. Gouez-sistr, s. m., tr. «Piquette faite d'eau et de marc de pommes.»

  • gouezvell
    gouezvell

    [gouez .1 + mell .1]

    Coll. (botanique) Panis.

    (1732) GReg 689b. Panis, plante fort semblable au millet, tr. «Goëz-mell

  • gouezwin
    gouezwin

    [gouez .1 + gwin]

    M. (alimentation) Piquette de vin.

    (1732) GReg 725a. Piquette, mechant vin fait de marc de raisin, & d'eau, tr. «Goëz-guïn

  • gouezwini
    gouezwini

    [gouez .1 + gwini]

    Coll. (botanique) Lambrusques, lambruches, vigne sauvage Vitis vinifera sylvestris.

    (c.1500) Cb 106a. [guinyenn] Jtem hoc labrucetum ti. g. lieu a vigne sauluaige. b. lech an goez guiny.

    (1732) GReg 560a. Lambruche, vigne sauvage non cultivée, tr. «Goêz-guïnyez. p. goëz-guïny

  • gouezwinienn
    gouezwinienn

    [gouez .1 + gwinienn]

    F. (botanique)

    (1) Lambrusque, lambruche, vigne sauvage Vitis vinifera sylvestris.

    (c.800) MSvbr XVI Orléans 302 (RECE 33 417-431, DGVB 195b). guoed guiniin gl. labruscam, tr. « vigne sauvage. », « vigne vierge. »

    (1464) Cms (d’après GMB 277). Goez guinyenn, tr. « vigne sauvage. » ●(c.1500) Cb 106a. [guinyenn] Jtem hec labrusta / te. g. vigne sauluaige. b. treill pe goez guinyenn.

    (1732) GReg 560a. Lambruche, vigne sauvage non cultivée, tr. «Goëz-guïnyez. p. goëz-guïny.» (lire : guïnyenn)

    (2) Viorne Vibrunum sp.

    (1752) PEll 406. Gwez-winien, Mot à mot, sauvage vigne. C’est l’arbuste, dit en François Viorne, en Latin Viburnum. Comme cet arbuste est rare en Bretagne, le nom n’y est pas commun.

    (1876) TDE.BF 241B. Gouez-winienn (vinienn), s. f., tr. «Viorne, plante.» ●(1879) BLE 35. Viorne. (Viburnum. L.) Gwez-winien, Gwen-gout.

  • goufad
    goufad

    s. –où Bouffée.

    (1831) MAI 107. eur punç bras ha don deus a behini e sortie goufado moguet ha flam.

  • goufenn
    goufenn

    m. Fin.

    (1575) M 77. a ober Pynigen en glen, quent goufen dez, tr. « De faire pénitence sur la terre, avant la fin du jour. » ●530. A faut doen pynigenn, en glen quent goufen bet, tr. «Faute de faire pénitence sur terre avant la fin de la vie.» ●581. hac ober Pynigenn, en glen quent gouffen bet, tr. « Et de faire pénitence sur terre avant la fin du temps. » ●1025. hac ober pinigenn, en glen quent gouffenn bet, tr. « Et faire pénitence sur la terre avant la fin du monde. »

  • goufr
    goufr

    s. –où Gouffre.

    (1633) Nom 230b. Vorago, barathrum : gouffre : gouffr, toull doun. ●245a. Sinus : golfe de mer : goufr, pe golf mor. ●246b. Gurges : gouffre : gouffr, vn læch cleus ebarz en riffier. ●(1650) Nlou 577. Hac vn riuier souffr leun à gouffrou, tr. «et une rivière de soufre pleine de gouffres.»

  • goûg
    goûg

    voir gouzoug

  • gouganañ
    gouganañ

    v. Chantonner.

    (1931) VALL 110b. Chantonner, tr. «gourgana (serait mieux gougana).» ●(1950) ANTK 19. Mouezh ar priol (o c'hourganañ).

  • gougelenn
    gougelenn

    coll. (botanique) Houx fragon.

  • gougerc'h
    gougerc'h

    coll. (botanique) Folle avoine.

    (1987) ADEB 65. (Ar Gerveur) goudjere (Br. kerc'h = avoine, prononcé djere) : folle avoine.

  • gouglañv
    gouglañv

    adj. Incommodé.

    (1872) ROU 89a. Incommodé, tr. «Gourglanv

    (1931) VALL 386a. Indisposé, un peu malade, tr. «gourglañv (pour gouglañv).»

  • gougleuz
    gougleuz

    m. –ioù Talus en mauvais état.

    (1732) GReg 427b. Fossé imparfait, ou ruiné, demi fossé, turon, tr. «Gour-gleuz. p. gour-gleuzyou. Van[netois] gourgle. p. gourgleyëu.» ●(1744) L'Arm 162a. Fossé si ruiné qu'il n'y reste que les vestiges, tr. «Gourglé.. éyeu

    (1876) TDE.BF 246a. Gour-gleuz, gourgleuz, s. m., tr. «Clôture ou haie male faite ou dont la terre est éboulée.»

    (1907) VBFV.bf 27b. gourglé, f. pl. ieu, tr. «mauvais fossé.» ●(1931) VALL 128b. mauv[aise] cloture, tr. «gourgleuz (pour gougleuz).»

  • gougleze
    gougleze

    m. gouglezeier (armement) Courte épée.

    (1744) L'Arm 88b. Dague, tr. «gour-gléan béegantt.» ●462a. Poignard, tr. «Gourglean bærr ha goal luæmm.»

    (1907) VBFV.bf 27b. gourglean, m. pl. –ñniér, tr. «courte épée, poignard.»

  • gougomz
    gougomz

    v. intr. =

    (1876) TDE.BF 246a. Gour-gomz, gourgomz, v. n., tr. «Parler entre ses dents, parler dans la mauvaise humeur.»

    (1924) BILZbubr 38/845. Demp d'an trêz, Bilzig ! a c'hourgomze Madelen ha Yannig. ●(1924) BILZbubr 41/944. Unan neve, unan vrao ! a c'hourgomzas Bilzig.

  • gougouilhañ
    gougouilhañ

    v.

    (1) V. tr. d. Radoter.

    (17--) FG II 32. Emmouc'h bepret o gougouilla ar memes sorc'hen.

    (2) V. intr. Gargouiller.

    (17--) FGab 108. va boull en deus caër gougouilla.

  • gougrenañ
    gougrenañ

    v. intr. Trembloter.

    (1744) L'Arm 389b. Trembloter, tr. «Gourgreinnein

  • gougrenus
    gougrenus

    adj. Tremblotant.

    (1744) L'Arm 389b. Tremblotant, tr. «Gourgreinnuss

  • gouher
    gouher

    adj. (en plt de qqn) Farouche.

    (1903) BTAH 193. ma c'halon oa gouêr, tr. «mon cœur était timide.» ●(1907) BOBL 01 juin 140/1b. eun den dizisk ha gouër. ●(1914) DFBP 322b. timide, tr. «Gouër.» ●(1932) FHAB Genver 12. Hen anzav a rankan ouzit, eun den aounik ha gwer a-walc'h oun. 95. n'int ket gwer, tamm ebet. (1) gwer = aonik. ●(1944) EURW I 66. Gouaer awalc'h e oan oc'h en em veska gant ar re a oa eno. ●124. Se a rae d'ezi beza siriusoc'h, goueroc'h. ●140. Enaud a oa flour ha gwaër. ●(1969) BAHE 59/21. tud gwer ha didrouz.

  • gouherded
    gouherded

    f. Timidité.

    (1914) DFBP 322b. timidité, tr. «Gouërded

  • Gouhere / Gouere
    Gouhere / Gouere

    Juillet.

    (1499) Ca 97a. Gouhereff. g. iuillet. ●(1612) Cnf 45b. è mis maé, mezeuengouhéreff. ●(1633) Nom 224a. Iulius : Iuillet : Gouere.

    (1659) SCger 71a. Iuillet, tr. «Gouezre.» ●151a. gouhere, tr. «octobre.» ●(1727) HB 609. E mis Gouere. ●610. En eil dez a c'houere. ●(1744) L'Arm 43b. La canicule est depuis le 24 Juillet jusqu'au 23 Août, tr. «Staireenn er hi a zou ag buarvétt dé ar-nugueénd à Ourelin béd enn tri ar-nugueénd à Æste.»

    (c.1825/1830) AJC 4316. voar dro anter mis goueren. ●(1847) FVR 25. Enn eil a C'houere. ●(1854) PSA I 30. e rehé d'oh en avis de hadein hou toar de hourhelin. ●(1855) BDE 182. er hetan guinér a vis gourhelin. ●(1876) TDE.BF 241a. Gouelen, s. m. T[régor], tr. «Juillet. Miz gouelen, le mois de juillet.» ●(1878) SVE 784. Da gann Gouero / Eost e pep bro. ●(1903) MBJJ 154. ar bemped a viz gouelen.

    (1903) MBJJ 272. ar 5ed a viz gouelen. ●(1910) EGBT 162b. goueren, goulen, tr. «m. juillet.» ●(1910) MBJL 45. ar 14 a viz goueren 1833. ●(1916) KZVr 163 - 16/04/16. Glao gourhelin / A lak da zevel ar gwimm.

  • gouhesk
    gouhesk

    coll. (botanique) Laîche.

    (1732) GReg 491b. Herbe longue qui coupe la main, & qui croit dans les lieux marécageux, tr. «Goë-hesq

  • gouhez
    gouhez

    f. –ed, –ion (famille) Bru.

    (1499) Ca 27a. [breuzr] Jtem hec fratrissa / se. g. femme de frere. g. brus. b. gouhez. ●97a. Gouhez. g. seronge / ou femme de frere. ●(1521) Cc. Gouhez, bru, femme de frère, l. glos. (d'après GMB 281).

    (1659) SCger 151a. gouhez, tr. «bru.» ●(c.1718) CHal.ms i. bru, tr. «h/goüé.» ●bru, tr. «goüi, ou goüé, er c'hoüi, er c'hoüé.» ●(1732) GReg 122b. Bru, belle-fille, tr. «Gouhez. Van[netois] Goühé. gouhé. goëhé.» ●(1744) L'Arm 29a. Belle-fille, bru, tr. «Gouhé.. éion. f.» ●(1790) MG 129. é houhé e laras d'é dén ne fautai quet laquad hé zadeq de bredein guet-'ai. 183. Bout-ç'ou guet men gouhé ur hroaidur é vaguein. ●(17--) TE 13. é voès hac é dair gouhé. ●38. ean en dès men davæét de glasq ur ouhé dehon. ●144. É ouhé (…) e ulevoudas, hac e varhuas ar en tache.

    (1896) HIS 39. get Ruth, hé gouhé. (…) un tarh-kaloñ aveit hé diú gouhé, rag ind e garé ou mameg.

    (1934) BRUS 203. Une bru, tr. «ur ouhé, pl. gouhéied

  • gouhin
    gouhin

    f. –où

    (1) Gaine, fourreau (d'épée, etc.).

    (1499) Ca 97b. Gouhin. g. gayne. ●(c.1500) Cb 97b. Gouhin. ga. gayne. ●(1633) Nom 157a. Theca cultellaria : la gaine ou custode à couteaux : gouin, gouchin, pe custod an countellou. ●184b. Vagina : fourreau, gaine : fourreau pe gouyn.

    (1659) SCger 59b. foureau, tr. «gouin.» ●61b. gaine de couteau, tr. «gouin.» ●151a. gouïn, tr. «gaine.» ●(c.1718) CHal.ms ii. mettre l'épée dans son fourreau, tr. «lacat er glean en e c'hoüin'.» ●(1727) HB 246. o fourra e gleze en e c'houin. ●(1732) GReg 446a. Gaine, étui de coûteau &c., tr. «Gouhin. p. gouhinou.» ●(1744) L'Arm 163b. Fourreau, tr. «Gouhin.. neu. f.» ●(17--) TE 188. é glèan én hé gouhin.

    (1925) FHAB Gouere 276. Eur gontell paket en eur win lien teo.

    (2) Femme facile.

    (1732) GReg 90b. Bergere, une commode, tr. «gouhinn. p. gouhinou. gouyn. p. gouynou.» ●301b. Donne, courtisane, tr. «Gouhyn. p. gouhynou.» ●762a. Une prostituée, tr. «Ur gouhin. p. gouhinou, gouhined

  • gouhinañ / gouhiniñ
    gouhinañ / gouhiniñ

    v. tr. d.

    (1) Mettre dans un fourreau, une gaine.

    (c.1500) Cb 97b. [gouhin] Jtem vagino / as. g. engayner. b. gouhinaff.

    (1659) SCger 50b. engainer, tr. «gouina.» ●61b. mettre l'epée dans son foureau, tr. «gouina ar cleze.» ●(c.1718) CHal.ms ii. mettre l'épée dans son fourreau, tr. «gouhinein er glean.» ●(1732) GReg 446a. Mettre dans la gaîne, engaîner, tr. «Gouyna. pr. gouynet. Van[netois] gouhineiñ.» ●(1744) L'Arm 133a. Engainer, tr. «Gouhinein.. nétt

    (1932) CDFi 5 novembre. e c'houinas Fanch e zabrenn.

    (2) Foutre.

    (17--) FGab 144. veteis ne gouini.

  • gouhinell
    gouhinell

    f. –(voirie) Venelle.

    (c.1718) CHal.ms i. cul de sac, tr. «ur ru' hep sorti', reur' er sah, un distro ur goenell'.» ●(1766) MM 1255-1256. morin da sonjal diarpa / dre er c'houïnel voan a yoa.

  • gouhiner
    gouhiner

    m. –ion Gainier.

    (c.1500) Cb 97b. [gouhin] Jtem hec vaginarius / rii. gal. gaynier. b. gouhiner.

    (c.1718) CHal.ms ii. gainier, qui fait des gaines, tr. «gouhinour.» ●(1732) GReg 446a. Gaînier, ouvrier qui fait des gaînes, tr. «Gouyner. p. gouynérien. Van[netois] gouhinour. p. yon.» ●(1744) L'Arm 169a. Gainier, tr. «Gouhinour.. nerion. m.»

  • gouhinerezh
    gouhinerezh

    m. Gainerie.

    (1914) DFBP 152a. gainerie, tr. «Gouhinèrez

  • gouhiniñ
    gouhiniñ

    voir gouhinañ

  • gouhouad
    gouhouad

    m. gouhouidi (ornithologie) Sarcelle.

    (1744) L'Arm 348b. Sarcelle ou Cercelle, tr. «Gour-hoatt.. Gour-heudi. m.»

    (1876) TDE.BF 246a. Gour-houad, gour-houat, s. m., tr. «Sarcelle.» ●(1878) BAY 15. gourhoat, tr. «sarcelle, petit canard.»

  • gouiañv
    gouiañv

    voir goañv

  • gouiapl
    gouiapl

    adj.

    (1) Savant.

    (1906) BOBL 29 septembre 106/1c. gant tud gwiabl. ●(1906) GWEN 29. eun den gwiabl e peb feson.

    (2) Bout gouiapl : savoir.

    (17--) BSbi 968-969. Nac é vehent [er chass] goahan en droug arraget / Me zou gouyabl assaes, èr maez sûr n'en dint quet.

  • gouiet
    gouiet

    voir gouzout

  • gouignal
    gouignal

    v. intr. Geindre.

    (1934) FHAB 372. heb lenva na gouignal.

  • gouïlh
    gouïlh

    m. –ed Voleur de nuit.

    (1732) GReg 564a. Larron de nuit, tr. «Gouilh. p. gouilhed

    (1876) TDE.BF 273b. Gwill, s. m. (anc.), tr. «Larron de nuit.»

  • gouin-
    gouin-

    voir gouhin-

  • gouiziadenn
    gouiziadenn

    f. –où Chose sue.

    (1947) YBBK $ 774. Ar verboù diskleriañ, da lavarout eo ar verboù a ro da anaout un diskleriadur, ur soñj, ur gredenn, ur ouiziadenn.

  • gouiziat
    gouiziat

    adj. Savant, instruit.

    (1580) G 838. Eno feyz gouyzyat, tr. «Instruit dans votre foi.»

  • gouizidigezh
    gouizidigezh

    f. Connaissance, science.

    (14--) N 419. An guizuidiguez an frouez man, tr. «La nouvelle de cette conception.»

  • gouizieg
    gouizieg

    m. gouizieion Savant.

    (1710) IN I 181. fallout ober ar gouiziec er pez a enevomp ervat ne ousomp quet (…) ober ar gouiziec er pez a ouffen.

    (1926) FHAB Kerzu 456. gouizieien, tud a studi, o deus krouet a-benn-font eur «yez lennek unvan». ●(1975) LLMM 170/169. Lod a vez graet evit lenneien ha gouizieien.

  • gouiziegezh
    gouiziegezh

    f.

    I.

    (1) Science, savoir de qqn.

    (c.1500) Cb 89b. [fur] Jtem hec astutia / e. g. bonne prudence / ou encense. b. gouizyeguez. ●100a. [gouzout] Jtem scitus / tus / tui. g. science. b. gouuizyeguez. ●(1576) Cath 8. an gouuizeguez a hanot, tr. «ta science.»

    (1659) SCger 108b. le sçavoir, tr. «gouizieguez.» ●151b. gouizieguez, tr. «science.» ●(1732) GReg 759a. Une profonde science, tr. «Ur vouïzyéguez vras.» ●851a. Science, doctrine, tr. «Guïyéguez. gouîzyéguez

    (1889) ISV 105. eun dra hag a ioa dreist gallout ar vouiziegez. ●473. Emaint aze oc'h ober ho fouge gant ho gueziegez hag ho skianchou ; mes mar o deus eun tam goueziegez, eun tam skianchou bennag, da biou int-hi dleour a gement-se ?

    (1902) PIGO I vi. n'e ket eul levr a wiziegez. ●(1906) KPSA xi. en deuz diskouzet e oll wiziegez. ●(1964) BAHE 41/56. hor barregezh hag hor gouiziegezh.

    (2) Connaissance (d'un métier).

    (1909) KTLR 65. eur bern armou kizellet gant guiziegez. ●(1964) ABRO 9. A-barzh pell em boe gouiziegezh war ar jedoniezh ha skiant ar verdeadurezh hag e tapis difazi an tu da embreger ar gouelioù, da roeñvat ha da sturiañ.

    II. [en locution]

    (1) Dre ouiziegezh : sciemment.

    (1612) Cnf 11a. rac ma endeueus læset da confes dré é gouuizzyeguez (…) vn pechet maruel. ●32a. Lauaret gaou dré è gouuizyeguez ez confession à vn pechet maruel bennac, pe-henny à dléer da confes so pechet maruel.

    (2) Gant gouiziegezh (vat) : à escient, sciemment.

    (1659) SC 65. mar deu vr Christe[n] d'en em arresti en e distraction aratos, ha gant e ouizieguez, an oræson ne dal netra. ●(1732) GReg 365b. A escient, sciemment, tr. «Gad gouïzyéguez.» ●366a. A mon escient, tr. «Gand va gouïzyéguez

    (1854) MMM 174. Amà, question ebet eus ar passionou-se furius pere a droubl ac a zall an den : a ben-ê-greïson, var ê dranquilite ha gat gouessiêgues vad, ar pec'heur sacrilach a gompren, a arranje, a ra ê dorfet. ●(1872) DJL 46. Rabad eo jamez trahissa ar virione gant gouizieghez. ●(1882) BAR 19. pec'het great ganthan gant gouiegez. ●(1894) BUZmornik 286. Mar rafent gaou ouz unan bennag gant ho gouiziegez. ●(18--) SAQ I 123. unanou benag hag ho deuz gant ho goeziegez ho-unan, dilezet servich Doue ? ●159. pa zeu eur re benag dre ho faot ha gant goeziegez, da derri ho lezennou. ●(18--) SAQ II 77. en em lakaat, eb izom, ha gant guiziegez vad, en danjer da laza an nesa.

    (1906-1907) EVENnot 9. (Landreger) Gant ho kwiegez eo bet groet kement-se, tr. «su.»

    (3) E gouiziegezh : sciemment.

    (1727) HB 42. Laerez na miret madou den / E couizieguez ne ri biquen.

    (4) Da'm gouiziegezh : à ma connaissance.

    (1906-1907) EVENnot 9. (Priel) Ma mab en evoa, d'am gwiegez, 1600 lur arc'hant, tr. «connaissance.»

  • gouiziegezhel
    gouiziegezhel

    adj. Scientifique.

    (1931) VALL 679b. Scientifique, tr. «gouiziegezel

  • gouiziek
    gouiziek

    adj.

    I. (en plt de qqn)

    A.

    (1) Qui connaît un domaine, son métier.

    (1659) SCger 51b. bien entendu, tr. «gouiziec.» ●55a. expert, tr. «gouiziec

    (1907) PERS 195. daou veleg gouziek hag helavar. ●(1910) MAKE 32. tremen a ree dre ar vro evit eur micherour gouiziek. ●(1920) AMJV 70. Leanezed gouizieg a entente ouz ar re glanv. ●(1939) MGGD 66. livet gant eur micherour gouiziek.

    (2) spécial. Savant.

    (c.1500) Cb 89b. [fur] Jtem nauus / a / um. g. saiges ou aigilez. b. gouuizyec. ●Jtem astutus / a / um. g. saige. b. gouizyec. ●100a. [gouzout] Jtem concius / a / um. g. concachant / ou consentant. b. gouzuizyec. ●(1576) Cath 6. vn den gouuiziec ha sauant, tr. «un homme savant et instruit.» ●(1612) Cnf.epist 34. Doctoret scauant ha gouizyec bras. ●(1612) Cnf 23a. gant vn den gouizyec hac ententet. ●(1621) Mc 76. meurbet gouiziec, meurbet deboner.

    (1659) SCger 45a. docte, tr. «gouiziec.» ●99b. quelques sçauans qu'ils soient, tr. «peguer gouiziec benac event.» ●151b. gouiziec, tr. «sçauant.» ●(1732) GReg 846b. Savant, Sçavant, ante, tr. «Gouïzyecq. guïzyecq. Van[netois] gouyecq.» ●(1744) L'Arm 439b. Érudit, te, tr. «Gouiæc

    (1849) LLB 15. den fur ha gouziek. ●(1864) SMM 15. en oll guæriou ez eus aleis a scoliou, aleis a vistri goueziec. ●(1869) SAG 26. goeziek hag abill. ●(1870) MBR 8. ma par roue a zeuaz da veza gwiziek e berr amzer. ●(1891) MAA 126. e touez ar re guecheka.

    (1911) BUAZperrot 461. Dont a reas (…) da veza gouiziek bras var gelennadureziou ha kemennadureziou ar relijion gristen. ●(1943) FATI 128. Eun den gouiziek eo.

    B.

    (1) Bezañ gouiziek da : s'y connaître.

    (1955) STBJ 73. Gouiziek e oa Fañch da labourat. 83. Anaoudek-tre e oa ma zad war-dro ar c'hezek ha gouiziek da zoñvaat al loened direiz. ●85. e oa gouiziek ma zad ive da louzaoui e lôned.

    (2) Bezañ gouiziek diouzh, eus : être savant en, dans, sur.

    (1866) FHB 100/380a. He varc'h, gouzyeg mad euz an hent, a ya attao, eb paouezi morse, eb troi nag a zeou, nag a gleiz. ●(1871) FHB 310/385a. gouiziek var ho meno dioc'h ar c'hebel-tousek.

    (1906-1907) EVENnot 2. (Tredarzeg) Hi e oa gwiek mad deuz an treo ze, tr. «instruite.» ●(1921) PGAZ 89. Ervez lavar an dud gwiziek diouz an traou koz.

    (3) Bezañ gouiziek war : s'y connaître en.

    (1902) PIGO I vi. e ginnig [al levr] d'an dud gwiziek war ar brezonek. ●(1939) MGGD 35. Gouiziek e oa ivez war holl skiantou ar bed.

    (4) Bezañ gouiziek e : être expert en.

    (1857) CBF 65. Mont a rann da glask eunn den gwiziek el lezennou a ouezo difulia va c'huden, tr. «Je vais chercher un homme expert dans les lois qui saura débrouiller mon écheveau.»

    II. (en plt de qqc.) Savant.

    (1911) BUAZperrot 197. skridou gouisiek. ●269. kenteliou uhel ha gouiziek.

  • goujard
    goujard

    m. –ed

    (1) Goujat, valet d'armée.

    (1659) SCger 63a. gouiard, tr. «gouiart.» ●(1732) GReg 463b. Goujat, valet de soldat fantassin, tr. «Goujard. p. goujarded

    (2) Gamin.

    (1867) FHB 147/340a. en tu all d'eur goujard gant he c'houjardez.

    (1904) LZBg Gouere 158. deu houjard. ●(1905) DIHU 2/32. ur sant é er goujard men ! ●(1906) DIHU 7/126. Huéh pé seih goujard en doé déja, érauk Jobig. ●(1919) DBFVsup 28b. gouspin, m. jeune garçon. Synonymes : goujard, kren bautr, averlaud ; drillaud.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...