Devri

Recherche 'fe...' : 292 mots trouvés

Page 2 : de fejan-fejin (51) à feneantin (100) :
  • fejañ / fejiñ
    fejañ / fejiñ

    v. (droit) Afféager.

    ●(1732) GReg 15b. Affeager, donner à Feage, prendre à Feage, tr. «fégi. pr. féget. fécha. pr. féchet. féachi. pr. fèachet.»

  • fejer
    fejer

    m. –ion

    (1) Celui qui prend à féage.

    ●(1732) GReg 15b. Affeajeur, tr. «Fégeour. p. fégeouryen. féager. p. féacheryen. féageryen.»

    (2) Domainier.

    ●(1890) MOA 223b. Domainier, tr. «Feacher (L[éon]).»

  • fejiñ
    fejiñ

    voir fejañ

  • fekañ
    fekañ

    v. intr.

    (1) Fouiner.

    ●(1965) BREZ juin 93/6d. pa'z aen da feka eno. ●(1970) BHAF 159. o feka, o turmuda. ●383. Feka. Furchal, firboucha, turmuda.

    (2) Bricoler.

    ●(1969) BAHE 59/16. Yannig ar mil micher. E Bro-Lannuon e klever Daniel mil micher hag e wel darn er verb taniellat (fekañ, bitrakiñ) an hevelep gwrizienn, ar pezh a zo diaes da grediñ. ●(1974) BAHE 80/27ab. An deiz war-lerc’h ar beure, e oa an Aotroù Person, e porzh ar presbital, o fêkañ en-dro d’un nor gozh ha na serre ket mat.

  • feker
    feker

    m. –ion Fouineur.

    ●(1965) KATR 15. Te a zo aze feker didiah, eme Goatiloury. ●(1965) BREZ juin 93/6e. Nestig, ar feker, a oa re vihan evid sevel e fri betez (lire : beteg) eno. ●(1966) BREZ novembre 109/8b. Dond a reas da veza tramailler, feker, gwidal ha reder-e-reor evel porhell bihan sant Anton. ●(1970) BHAF 383. Eur feker : eur furcher, med gand eur ster-wasaad.

  • fekul
    fekul

    m. (alimentation) Fécule.

    ●(1925) FHAB Mae 198. daou lur bleud-louzou, anvet «fekul» e galleg.

  • felc'h
    felc'h

    f. (anatomie)

    I. Rate.

    ●(1499) Ca 83a. Felch. g. rate. ●(c. 1501) Lv 231/3. felcho gl. splen. ●(1633) Nom 21b-22a. Lien, splen : rate, ratelle : an felch.

    ●(1659) SCger 101b. la rate, tr. «ar felc'h.» ●149a. felc'h, tr. «rate.» ●(c.1718) CHal.ms ii. mal de ratte, tr. «drouc er felh.» ●(1766) MM 375. va felc'h em pen a réa lam, tr. «ma rate dans ma tête faisait houp la la.» ●(1792) HS 158. tennein é felh.

    ●(1804) RPF 142. Felh er Serpantet e vou hou h'ivage. ●(1835) AMV 132. e voue scoet gant eur c'hleon pec'hini a dreuzas dezan e felc'h. ●(1857) CBF 75. Klan eo gand ann drouk felc'h, tr. «il a mal à la rate.» ●(1876) TDE.BF 203b. Felc'h, s. m., tr. «Rate, certaine partie interne du corps de l'animal.»

    ●(1927) GERI.Ern 149. felc'h f., tr. «Rate.»

    II. Na dalvezout muioc'h eget ur felc'h ki : être moins que rien.

    ●(1962) LLMM 90/22 (K) Y. ar Gow. Feuket e voe an Troadeg ha, brouezet holl, e touas na dalveze ket e gavandad muioc'h eget ur felc'h-ki war dachenn ar c'hartoù. ●(1964) LLMM 102/29 (K) Y. ar Gow. Mil mallozh ! Sklaer eo din bremañ n'on ket muioc'h dit evit felc'h ur c'hi !...

  • felc'hek
    felc'hek

    adj. (pathologie) Splénique.

    ●(1922) FHAB Mezheven 172. Gervel a ran melkoni an den-man melkoni felc'hek.

  • felestr
    felestr

    coll. (phycologie) Laminaires.

    ●(1983) TDBP IV 56. Felest, tr. «Des laminaires (algues).»

  • feleun
    feleun

    voir feizleun

  • Felger
    Felger

    n. de l. Fougères.

    (1) Felger.

    ●(1971) LLMM 147/275. Raoul II baron Felger.

    (2) Foujera.

    ●(1732) GReg 428b. Fougéra.

    ●(1931) VALL 315b. Fougère n. de l., tr. « Foujera.»

    (3) Foujer.

    ●(1825-1830) AJC p. 280. fouger.

    (4) Foujerez.

    ●(1876) BJM 3. Ar bourk-se a so etre Fougerez ha Pontorson. ●150. E Fougerez oe roet ar mission goude hini Roazon.

  • felibr
    felibr

    m. Félibre, poète provençal.

    ●(1903) MBJJ 13. abalamour e ro Provansiz d’o barzed an hano a felibr.

  • felin
    felin

    adj. Rayonnant de santé.

    ●(1934) BRUS 161. Rayonnant de santé, tr. «felin.»

  • felisite
    felisite

    f. Félicité.

    ●(1499) Ca 83a. Felicite. g. idem.

    ●(1575) M 287. Sell peguen diproffit, eo dit felicite, tr. «Vois combien t'est inutile la félicité.»

  • fell .1
    fell .1

    adj.

    (1) Infâme, odieux, méchant.

    ●(1530) J p. 149. Croas garu maruel criminel fell, tr. «O croix rude, mortelle, déshonorante, infâme.» ●(1557) B I 381. Coz paillart fell, tr. «Méchant garnement, traître.» ●690. ma laquat / dan maru garu fell, tr. «me mettre méchamment et cruellement à mort.» ●(1580) G 882. Ouz hon azrouant fell, tr. «Contre notre ennemi méchant.»

    (2) Rude.

    ●(1575) M 105. er quen fell en bellour, tr. «si rude que soit le guerrier.»

  • fell .2
    fell .2

    A-fell : (?) en défaut, par défaut (?).

    ●(1575) M 1937. lech engueruell, affell nac appellaff, tr. «au lieu d'en appeler de défaut (de droit) ? ou recourir.» ●(1580) G 279. Itron afell noz em guellet, tr. «Madame, ne vous regardez pas comme perdue (?).»

  • felladenn
    felladenn

    f. –où Délit.

    ●(1931) VALL 195a. un acte délictueux, tr. «eur felladenn f.» ●195b. Délit, tr. «felladenn f.»

  • felladenniñ
    felladenniñ

    v. intr. Commettre un délit.

    ●(1931) VALL 195b. être en délit, tr. «felladenni.»

  • fellel / fellout / fallout
    fellel / fellout / fallout

    v. cf. falvezout

    I. V. tr. d.

    A. Manquer.

    ●(1557) B I 486. Et fresq clesquet na fellet tro / A reun vn sae ha me paeo, tr. « Allez vite chercher, sans faute, une robe de crin que je paierai. »

    ●(1732) GReg 222a. Manquer son coup, tr. «fellel e daul.»

    B. [devant un v.]

    (1) Vouloir.

    ●(1659) SCger 126a. vouloir, tr. «fallout, faluezet.» ●(1710) IN I 133. ne ve an dra-se nemet planta ec'his ur vinien hep fallout e touque frouez. ●(1752) BS 796. A te fell debad ous an oll-galloudec?

    ●(1857) HTB 16. fellout a rer komans dre servicha ar bed.

    (2) Falloir.

    ●(1902) PIGO I 82. Sed breman petra fell d'id ober. ●(1908) KMAF 54. Perak neuze lavaret nan elec'h ma fell lavaret ya ? ●(1922) LZBt Meurzh 34. Adalek arc'hoaz e fello diharjan ha mont war ar rôk.

    II. V. intr.

    (1) Défaillir.

    ●(1499) Ca 83a. Fellel. g. defaillir.

    ●(1732) GReg 254b. Defaillir, manquer de force, manquer simplement, tr. «Fellel. pr. fellet.»

    (2) Délinquer, commettre un délit.

    ●(1732) GReg 261b. Delinquer, tr. «fellel. pr. fellet, fallet.»

    (3) Manquer.

    ●(1360) Hd Tours n° 576 f°119v°. nep na ra mat her da guel / dezouf he hunan he fel tr. « quiconque ne fait le bien tant qu'il peut / à lui-même il manque » ●(14--) Jer.ms 229. Ret eu meruell pa em em sellaff / Em em lazyff ne fyllyff quet, tr. «Il faut mourir, quand je me considère, / Je me tuerai, je n'(y) manquerai pas.» ●(1530) Pm 73. Hac en affas ne fallas quet, tr. «Et elle l'embrassa, elle n'(y) manqua pas.» ●(1575) M 746. Neuse ez accuso, ne fallo á tro scaff, tr. «Alors t'accusera, il n'y manquera pas, aussitôt.» ●(1650) Nlou 428. Rouanez try diouz Orient, / En vn hent à ententaff, / Ho sem caffas na fallas pez, tr. «Des rois, trois venus d'Orient, / sur une route, j'entends, / se trouvèrent, et ils n'y manquèrent pas.»

    (4) Fauter, pécher.

    ●(1557) B I 249. En tra man a pell ez fellsoch, tr. «Vous avez commis là une grande faute.» ●(1575) M 666. En secret ez quentell, peur rebell ez fellez, tr. «En secret dans ton for intérieur, tout à fait rebelle, tu pèches.»

    III. V. impers.

    A. Fellout da.

    (1) Vouloir (+ v).

    ●(1612) Cnf 13a. mar fell dezaff confes gant vn Confessor arall. ●24b. Nep à fell deo Iachat drouc an dent. ●(1621) Mc 16. vn mam, peheny ne quan que the map euel ma he defuoa touet, da fallout dezy é ober.

    ●(1787) BI 170-171. de Zoué, de behani é fallai dehou bout à-zifeah cair. ●(1790) MG 20. Jaugeamb bermen en exampl-ze guet er péh e fal dein larèt. ●(1792) HS 26. Mæss er glomm, el meidé propp, ne fallass quet dehi hum goucie.

    ●(1860) BAL 44. ac e fell d'in a-gren beva a mervel en eur gredi ar pez a gred an Iliz. ●(1866) HSH 235. an oll diffarançou a falle dezo da suspenti. ●(1869) KTB.ms 14 p 201. met ar Pab he-unan na fell ket d'ehan hen absolvi. ●(1869) FHB 249/319a. Per a falle dezhan caout he ziplom.

    ●(1907) AVKA 201. o fellout dehan sevel un tour. ●(1910) MAKE 20. ne gleve ket petra felle d'e everien kaout. ●(1913) LZBt Gwengolo 21. na fellaz ket dean haddimei. ●(1933) MMPA 133. Fellout a ra d'in e chomfe ganec'h.

    ►absol.

    ●(1766) MM 1013. ebian a quen afell decho.

    ●(1923) KNOL 275. Mat, aotrou roue, pa fell d'ho merc'h, me glasko plega 'r rouf.

    (2) Vouloir (qqc.).

    ●(1857) CBF 24. Pe seurt mezer a fell d'e-hoc'h, tr. «Quel drap voulez-vous ?»

    ●(1935) BREI 391/2b. me fell d'in lêz rik !

    (3) Petra a fell deoc'h ! : que voulez-vous !

    ●(1924) BILZbubr 37/809. – Kalet ar blanedenn, ôtrou person ! – Petra a fell d'eoc'h !... Pep-hini ac'hanomp a steu e hini dindan dourn ha skoazell an Aotrou Doue.

    (4) Être sur le point de, faillir, menacer de.

    ●(1869) SAG 298. Bernadet a zellaz diraz hi, hag a fallas dezhi krial.

    ●(1907) AVKA 49. Dont a rejont hag e oe ken leun karget on diou vag, ma felle d'he goueledi. ●(1919) BUBR 10/268. an aer (...) a zo deuet breman da veza ker mac'h ha ker put ken na fell d'eomp mouga.

    (5) Falloir.

    ●(1557) B I 58. Rac honn dale en se ne falhe quet, tr. «car il ne faudrait pas que cela nous retardât. 

    ●(1861) BELeu 88. ne fall ket ma vou péhèd marhuel erbet abarh.

    ●(1908) PIGO II 36. Ne fell ket d'ac'h 'n em gemer, a laris neuze. N'eus dismegans ebet 'n em c'homzou !

    B. Fellout gant : vouloir.

    ●(1925) FHAB Genver 12. ne felle ket gantan gwelet an dud o tont. ●(1933) MMPA 147. an Turked (…) a fellas gante (…) plada an Iliz Katolik. ●(1938) FHAB C'hwevrer 40. o veza ma felle ganin en em virout diouz abadennou gwasoc'h, ec'h ambrougis al lostrugennou.

    C. Loc. adv.

    (1) Kalz na fell : il s'en faut de peu ; peu s'en faut.

    ●(1766) MM 1036. mes eus va zimen gouscoude / pe gals na fell eo e vevé, tr. «Mais c'est de chez moi, cepandant, ou peu s'en faut, qu'il subsistait.»

    (2) Evel ma fell : comme il le faut.

    ●(1784) BV 3371. mar reomp hon deuer pep hini euel maf fel.

  • felleniñ
    felleniñ

    v. = (?) Feuilleter (?).

    ●(1857) HTB 19. felleni ervad ar roll-ze euz ho puez.

  • feller
    feller

    m. –ion

    (1) Délinquant.

    ●(1732) GReg 261b. Delinquant, qui a commis quelque faute, tr. «feller. p. felléryen. Van[netois] fallour. p. yon.»

    ●(1927) GERI.Ern 149. feller, tr. «délinquant.»

    (2) Défaillant.

    ●(1927) GERI.Ern 149. feller, tr. «défaillant.» ●(1931) VALL 190b. Défaillant, tr. «feller.»

  • fellon
    fellon

    adj. Horrible.

    ●(1575) M 2010. peur cruel ha fellon, tr. «très cruelle et horrible.»

  • felloni
    felloni

    f. –où félonie.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 234). Fellonj, félonie. ●(1499) Ca 83a. Felloni. g. fellonie.

  • fellout
    fellout

    voir fellel

  • felon
    felon

    m. (pathologie) Inflammation dartreuse.

    ●(1904) DBFV 79. felon, m., tr. «inflammation dartreuse, le plus souvent aux jambes.» ●(1927) GERI.Ern 149. felon, folon m., tr. «Inflammation dartreuse (surtout aux jambes).» ●(1934) BRUS 224. L'inflammation, tr. «er felon.»

  • felonet
    felonet

    adj. Enflé, enflammé.

    ●(1919) DBFVsup 22b. felonnet, folonnet (Naiz[in]), fouronnet (Neu[i]ll[ac]), tr. «qui a une inflammation, enflé.» ●(1921) GRSA 381. é ma feloñnet é skoé a oudé huezek dé.

  • feloniñ
    feloniñ

    v. intr. Enfler.

    ●(1919) DBFVsup 22b. folonein, tr. «enfler (en parlant du pis de la vache, ou de la joue, de la main chez l'homme).» ●(1927) GERI.Ern 149. felonein, folonein, tr. «enfler (comme le pis de la vache, etc.) V[annetais].»

  • felp
    felp

    s. –où = (?). voir suivant (3)

    ●(1925) FHAB Eost 303. Dougen 'ra lostenn hag hiviz / Evel m'her gra felpou Pariz.

  • felpenn
    felpenn

    f. –où

    (1) Gros morceau.

    ●(1633) Nom 43a. Tomus, segmentum : lopin ou piece de poisson : vn pez, pe felpen pesq. ●56a. Segmentum, segment : piece, partie, morceau : vr pez, felpenn, tam. ●56b. Frustum, frustulum : piece, lopin : vn pez, felpenn. ●269b-270a. Naso, nasatus, vel ut alij, nasutus : nasu, nasard : fryec, unan en deus vn pelpen (lire : felpen) bras á fry.

    ●(1659) SCger 47a. echantillon, tr. «felpenn.» ●81a. morceau, tr. «felpen.» ●(1659) SC 148a. felpen, tr. «piece.» ●(1732) GReg 583b. Un gros lopin de pain, tr. «Ur felpenn bara. ur picqol felpenn bara.» ●Un gros lopin de chair, tr. «Ur felpen pez qicq.»

    ●(1876) TDE.BF 203b. Felpenn, s. m., tr. «Eclat de pierre, de bois ; gros morceau de pain, de viande ; pl. ou.» ●(1890) MOA 74. felpenn-vara, tr. «très gros morceau de pain.»

    ●(1927) GERI.Ern 149. felpenn f., tr. «Gros morceau (de viande, etc.).»

    (2) sens fig. Pénis.

    ●(17--) FGab 135. Crock buan va velpen, ag en da c'hours cus-'hi.

    (3) (?) cf. felp.

    ●(1647) Am 630. Esohelp tosta coz falpen, tr. «(?) … (?) approche, vieux morceau.»

  • feltr
    feltr

    m. (textile) Feutre.

    ●(1499) Ca 83a. Feltr. g. feultre. ●198a. [toc] g. chappeau de feultre. b. toc feultr. ●(c.1500) Cb 84a. Feultr. g. feultre. ●ga. feultrer / faire feultre. bri. ober feultr.

    ●(1876) TDE.BF 203b. Feltr, s. m., tr. «Feutre.»

  • feltradur .1
    feltradur .1

    m. Regorgement.

    ●(1732) GReg 795b. L'action de regorger, regorgement, tr. «feltradur.»

    ●(1914) DFBP 280a. regorgement, tr. «Feltradur.»

  • feltradur .2
    feltradur .2

    m. –ioù Feutrage.

    ●(1931) VALL 302b. Feutrage, tr. «feltradur m.»

  • feltradurezh
    feltradurezh

    f. Regorgement.

    ●(1732) GReg 795b. L'action de regorger, regorgement, tr. «feltradurez.»

  • feltrañ .1
    feltrañ .1

    v.

    I. V. intr. (en plt de qqc. de solide) Déborder, se répandre.

    ●(1732) GReg 220b. Le grain coule de ce muid, tr. «Feltra a ra an ed ou, ar greun.» ●358a. Epandre, répandre, parlant de quelque chose de solide, du grain, de la cendre, &c., tr. «Feltra. p. feltret.»

    II. V. tr. d.

    (1) Répandre.

    ●(1732) GReg 956a. Verser, répandre quelque chose de solide, tr. «Feltra. pr. feltret.» ●Il verse de la cendre, du grain, tr. «Feltra a ra ludu, greun.»

    ●(1876) TDE.BF 203b. Feltra, v. a., tr. «Epandre, éparpiller, détériorer.»

    ●(1927) GERI.Ern 149. feltra v. a., tr. «Répandre, verser (qqch. de solide, comme du grain, de la cendre).»

    (2) Distribuer.

    ●(1889) SFA 65. Ha ne ket guelloc'h deoc'h paea ho tle eged na d'eo beza evelse o feltra hoc'h arc'hant enn aner ?

  • feltrañ .2
    feltrañ .2

    v. tr. d. Feutrer.

    ●(1931) VALL 302b. Feutrer, tr. «feltra.»

  • feltrer
    feltrer

    m. –ion Feutrier.

    ●(1931) VALL 302b. Feutrier, tr. «feltrer m.»

  • feltrerezh
    feltrerezh

    m. –ioù Feutrage.

    ●(1931) VALL 302b. Feutrage, tr. «feltrerez m.»

  • feltret .1
    feltret .1

    adj. Dispersé.

    ●(1893) IAI 265. skignet ha feltret ho gragez hag o bugale e pevar c'horn ar bed.

  • feltret .2
    feltret .2

    adj. Feutré.

    ●(c.1500) Cb 84a. [feultr] item filtratus / a / um. feultres. b. feltret.

  • felu-mor
    felu-mor

    s. (phycologie) Sorte d'algues.

    ●(1633) Nom 79a. Alga, vlua, fucus marinus : algue : felu-mor, vn seurt lousaou á cresq en mor huc (lire : hac) en reyer á vez aual ouz lœttus.

    ●(1876) TDE.BF 204a. Felu-mor, s. m., tr. «Sorte de goëmon marin, algue marine.»

    ●(1915) KZVr 113 - 02/05/15. Breuriez-Vreiz donne : felu-mor, goémon long. ●(1927) GERI.Ern 150. felu (-mor) m., tr. «Algue marine.»

  • femel .1
    femel .1

    adj. Femelle.

    ●(1633) Nom 78b. Abrotnum femina : du cypres, garderobe : an auron femell.

  • femel .2
    femel .2

    f. Femelle, femme.

    ●(1499) Ca 83a. Femell. g. femelle. l. hec femella / le. ●(1621) Mc 27. mar en deues chonget é mal, nac é femel. ●32. ez lauaro pe seurt hunure voa bet da, lauaret eo, pe à mal, pe à femel, demezet, pe da dymiziff.

  • femelenn
    femelenn

    f. femelezed

    (1) Femelle.

    ●(1633) Nom 10a. Femina, femella, femella proles, mulier : femme, femelle : gruec femellen.

    (2) Femme.

    ●(1612) Cnf 20a. nep à viol vn femellen. ●40b. vn gruec, vn plach, pé femellen bennac.

    ●(1659) SCger 56b. femme en general, tr. «femellen p. eset.» ●(c.1680) NG 1481. Conseu vr famellen. ●1575. e corf femellen. ●1804-1805. Er vam pehani er gannou, / Feumellen fall certain vezou.

    ●(1857) HTB 195. evit eur famelon goz gant pehini ez-oun o choum. ●(1887) RCP IV 24. eur vumelen deus a eskopti Dol.

    (3) Fille élégante.

    ●(1919) DBFVsup 22b. femelenn, pl. –ezed, tr. «fille élégante.»

    (4) Plant de chanvre.

    ●(1919) DBFVsup 22b. femelenn, pl. –ezed, tr. «plante de chanvre.»

  • femelin
    femelin

    adj. Femmelin, efféminé.

    ●(1499) Ca 83a. Femelin. g. idem.

  • feneant .1
    feneant .1

    adj.

    I. Fainéant.

    ●(c.1718) CHal.ms i. caignart, tr. «feneant, lurus, paressus.» ●(1744) L'Arm 152a. Faineant, tr. «Féneant.» ●Devenir faieant, tr. «Donétt devoutt féneant.» ●(17--) BMa 218. tut feneant.

    II. Feneant evel ur c'hi : voir ki.

  • feneant .2
    feneant .2

    m. –ed Fainéant.

    ●(c.1718) CHal.ms ii. faineanter, tr. «didaluein, faineantal, faineantein ober er faineant.»

    ●(1856) VNA 153. Je craindrai de devenir un fainéant, tr. «me zougehé a zonnèt de vout ur finand.» ●168. fainéants comme des chiens, tr. «finandèd èl châss.»

    ●(1925) IZID 12. Izidor – hou meùel – zo ur finand, eutru ! tr. «Isidore, votre serviteur, n'est qu'un fainéant, seigneur.»

  • feneantaj
    feneantaj

    m. Fainéantise.

    ●(1744) L'Arm 152a. Faineantise, tr. «Féneantage.»

    ●(1838) OVD 85. hemb-d'hai er repos e zou ur gùir féneantage.

  • feneantal / feneantiñ
    feneantal / feneantiñ

    v. intr. Fainéanter.

    ●(c.1718) CHal.ms ii. faineanter, tr. «didaluein, faineantal, faineantein ober er faineant.» ●(1727) HB 580. n'he deveus quet bet debret bara o feneanti. ●(1744) L'Arm 103a. Desappliquer, tr. «Lacatt de féneantale.» ●(1790) Ismar 151. A pe bassér en amzér é féneandal. ●(1792) HS 328. de ounid ha de labourat, ne pass de fenéantal. ●(17--) TE 405. ean e gavas hoah tud é féneandal.

    ●(1834) SIM 15. Continuit da fumi, da feneanti. ●(1850) MOY 180. Feneanti a res divar goust ar Roue. ●(1867) FHB 121/134a. eur c'hoant bras da feneanti. ●(1869) SAG 21. epad an deiz en ilizou, evit feneanti... ●(1890) MOA 260a. Faire le fainéant, tr. «feneanti, v. n.»

    ●(1905) IMJK 276. En natur hum blij é tiskuéh hag é fenéantal. ●(1922) FHAB Mae 141. Ne jom ket da fenanti. ●(1924) CDFi 1er mars 1. dilezel he labour ha chom da feneanti. ●(1974) SKVT III 58. Feneañtiñ 't eus graet.

  • feneantez
    feneantez

    f. –ed Fainéante.

    ●(1878) EKG II 258. ar feneantezed-se hoc'h euz kaset kuit.

    ●(1909) KTLR 34. hounnez, ar feneantez-ze... ●(1936) PRBD 139. Met Mari, ahont, wa grweg a zo feneantez.

  • feneantiñ
    feneantiñ

    voir feneantal

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...