Devri

Recherche 'fe...' : 292 mots trouvés

Page 6 : de feukin (251) à fezan (292) :
  • feukiñ
    feukiñ

    voir feukañ

  • feukus
    feukus

    adj. Froissant, choquant, offensant, vexant.

    ●(1931) VALL 121a. Choquant, tr. «feukus.» ●321b. qui froisse, tr. «feukus.» ●509b. Offensant, tr. «feukus.»

  • feul
    feul

    adj.

    (1) Fringant, alerte.

    ●(1732) GReg 437b. Fringant, ante, alerte, gaillard, éveillé, tr. «Feul.» ●Un fringant, un alerte, tr. «Un dèn feul. ur pautr feul.»

    ●(1821) GON 215a. Feûl, adj., tr. «Fringant. Alerte. Éveillé. gaillard. Frétillant.» ●(1876) TDE.BF 204b. Feul, adj., tr. «Fringant, parlant d'un petit maître, d'un élégant.»

    ●(1927) GERI.Ern 151. feul adj., tr. «Fringant.» ●(1931) VALL 18a. Alerte adj., tr. «feul.» ●280b. Éveillé, tr. «feul.» ●321a. Fringant élégant, tr. «feul.» ●348b. Guilleret, tr. «feul.» ●553a. Pétillant ; au fig., tr. «feul.»

    (2) Mont feul ganti : y aller un peu vite, précipitamment.

    ●(1935) ANTO 43. Met n'eomp ket re feul ganti.

    (3) Élégant, pimpant, sémillant.

    ●(1927) GERI.Ern 151. feul adj., tr. «élégant.» ●(1931) VALL 560a. Pimpant, tr. «feul.» ●684b. Sémillant, tr. «feul.»

  • feulañ
    feulañ

    v. intr.

    (1) Frétiller, gambiller, se trémousser.

    ●(1927) GERI.Ern 151. feula, tr. «frétiller.» ●(1931) VALL 320b. Frétiller, tr. «feula.» ●328b. Gambiller, tr. «feula.» ●553a. Pétiller ; au fig., tr. «feula.» ●756a. Trémousser (se), tr. «feula.»

    (2) Grésiller.

    ●(1933) CDFi 7 janvier. trizek vi o frita (...) hag eun hanter-dousenn pastellou kig-moc'h mogedet o feula en o c'hreiz. ●(1936) CDFi 21 Mars. viou (...) da feula war ar baelon.

    (3) Être pimpant, sémillant.

    ●(1931) VALL 560a. faire le pimpant, tr. «feula.» ●684b. être sémillant, tr. «feula.»

  • feuls
    feuls

    adj.

    I. Attr./Épith.

    A. (en plt de qqn, de ses actes, etc.).

    (1) (en plt de qqn) Fougueux, impétueux.

    ●(1876) TDE.BF 204b. Feulz, adj. C[ornouaille], tr. «Sauvage et farouche.»

    ●(1904) BSAB 22. eun dijentil ken feulz ha ken buhanek ma seblante bean disperedet pa ye droug ennan. ●(1906) FHAB Meurzh/Ebrel 253. un tamik feulz ha diben. ●(1907) AVKA 213. Evel ma oa feulz e diskibien en ho c'henver. ●(1927) GERI.Ern 151. feuls adj., tr. «Sauvage, farouche, impétueux, vif de caractère.»

    (2) (Paroles, discours, action) Fougueux.

    ●(1838-1866) PRO.tj 180. a lammou feulz.

    ●(1913) LZBt Gwengolo 28. Re feulz a oa eun hevelep komzo.

    B. local. (agriculture)

    (1) (Bétail) en liberté.

    ●(1919) DBFVsup 22b. fels (Gr[oix]), adj., tr. «libre (en parl. du bétail).» ●(1927) GERI.Ern 151. V[annetais] fels, tr. «(bétail) libre.»

    (2) Qui mouche, qui s'emballe sous les piqûres de taons.

    ●(1970) GSBG 62. (Groe) fels, tr. «emballé (par les piqûres des mouches, en parlant de la vache ou du cheval).»

    II. Adv. Fougueusement, impétueusement.

    ●(1927) FHAB Genver 17. en eur zizrei feulz warzu e vignon. ●(1941) SAV 19/23. Hag e sailhas feuls e kreiz an engroez.

  • feulsted
    feulsted

    f. Fougue, violence.

    ●(1931) VALL 315b. Fougue impétueuse et désordonnée, tr. «feulsted f.»

  • feulster
    feulster

    m. Fougue, violence.

    ●(1931) VALL 315b. Fougue impétueuse et désordonnée, tr. «feulster m.»

  • feulz
    feulz

    m. Colère.

    ●(1931) VALL 131a. Colère, tr. «feulz (feuls adj. plus usité) m.»

  • feulzañ / feulziñ
    feulzañ / feulziñ

    v. intr.

    (1) (en plt des animaux) Moucher.

    ●(1912) FHAB C'hwevrer 45. Ha pa zeont eus an denvalijen en heol grill [an tirvi] ez eont en egar hag e feulzont. ●(1924) DIHU 161/164. (Groe) Fèlzein, tr. «(v.n.) s'échapper.» Dastumet get I.P. Kalloh 1923 (lire : 1913).

    (2) (en plt de qqn) =

    ●(1877) FHB (3e série) 16/136a. ne glaskont nemed ar peoc'h, var ho meno, hag a zo da genta o feulza hag o clask distress ar stal.

    (3) Être en colère.

    ●(1958) BLBR 114/2. Ar pez a lakee Marijan da feulzi.

  • feulzer
    feulzer

    m. (agriculture)

    (1) Temps où le bétail est laissé en liberté.

    ●(1904) DBFV 79a. felzér, s., tr. «temps où les animaux peuvent errer en liberté (Groix).»

    (2) Àr o felzer : (bétail) en liberté.

    ●(1919) DBFVsup 22b. ar ou felzér, tr. «en liberté.» ●(1927) GERI.Ern 151. V[annetais] ar ou felzér, tr. «(les vaches sont) en liberté.»

  • feulzerezh
    feulzerezh

    m. Temps où le bétail est laissé en liberté.

    ●(1919) DBFVsup 22b. felzereh, tr. «temps où les vaches sont libres.» ●(1927) GERI.Ern 151. V[annetais] felzereh, tr. «temps où on les laisse ainsi [vaches en liberté].»

  • feulzet
    feulzet

    adj.

    (1) (agriculture ; en plt d'un animal) Détaché, échappé.

    ●(1904) DBFV 79a. felzet, part., tr. «(animal) détaché, échappé (Groix).» ●(1927) GERI.Ern 151. V[annetais] felzet, tr. «(animal) détaché, échappe.»

    (2) En colère.

    ●(1931) VALL 131b. en colère, tr. «feulzet.»

    (3) (en plt de la mer) Déchaîné.

    ●(1919) FHAB Gwengolo 76. A ra d'ar mor feulzet var ar gourlen tarza.

  • feulziñ
    feulziñ

    voir feulzañ

  • feulzus
    feulzus

    adj.

    (1) Sujet à se mettre en fureur.

    ●(1931) VALL 324a. sujet à se mettre en fureur, tr. «feulzus.»

    (2) Propre à mettre en fureur.

    ●(1931) VALL 324a. propre à mettre en fureur, tr. «feulzus.»

  • feunteun
    feunteun

    f. –ioù

    I.

    (1) Fontaine, source.

    ●(14--) N 1790. Ha maz duy tenn goazretdennou ha feuntenyou a dinouo, tr. «Qu'il vienne beaucoup de ruisseaux, et des fontaines couleront.» ●(1499) Ca 83b. Feunten. g. fontaine. l. hic fons / tis. ●(c.1500) Cb 84b. [feunten] g. plain de fontaines. b. leun a feuntenyou. ●(1557) B I 255. dan feunten mat so diadreff, tr. «à la bonne fontaine qui est par derrière.» ●(1576) Gk II 104. hac à nezafu ez scuillont var an ré aral, euel goazyou ves an feunteun à pep gracz, tr. «et de lui se répandent sur les autres, comme des ruisseaux de la source de toute grâce.» ●(1575) M 2133. Feunten à leuenez, tr. «La fontaine de joie.» ●(1580) G 358. feuntenyou mat pur douç, tr. «De bonnes fontaines très douces.»

    ●(1659) SCger 59a. fontaine, tr. «funtun, p. iou.» ●148a. feuntun, tr. «fontaine.» ●(1732) GReg 425a. Fontaine, source d’eau vive, tr. «Feunteun. p. feunteunyou. Treg[or] fantan. p. fantanyo. Van[netois] fetan. p. fetanyëu. feten. p. fetenyëu.» ●(1779) BRig I 37. Eur blei à éfai en eur fantan, tr. «Un loup bûvant à la source d’une fontaine.» ●(17--) TE 34. ur fetan tost d’inou. ●217. ér vamèn ag er fetannieu. ●(17--) VO 61. ur fetan hac e fourniss deur de zihuë-bloumèn.

    ●(1856) VNA 20. une Fontaine, tr. «ur Féten pe fetan.» ●(1857) CBF 113. Ar feunteun-ze a strink kalz a zour, tr. «Cette fontaine donne beaucoup d'eau.» ●(1880) SAB 253. Ur funten cre an dour enni, un eienenn, ur soursen ne vancse morse, ne deuze jamez da zizec'ha.

    ●(1912) BSGU 16. ur fetan gouh.

    (2) sens fig. Source.

    ●(1880) SAB 92. funten ac eienenn an oll vadou.

    ●(1900)) MSJO 119. ano Jesus a lavar feunteun an oll c'hrasou a resevomp.

    (3) =

    ●(1912) BUAZpermoal 917. Eur c'halvar kaer ha ter feunteun.

    (4) fam. Feunteun kreiz-kêr : sexe féminin.

    ●(1975) YABA 18.08. Rak gweled em es neuzé er péh n'em boè gwelet biskoah, feutan kreiz-ker, me zud paour.

    (5) =

    ●(1633) Nom 161a-b. Siphunculus : fontaine, faucet : vr fauçet, vr Feunteun pe vn ploummen dan guin.

    (6) Feunteun lapig : fontaine où boivent les chiens.

    ●(1732) GReg 562b. Fontaine où les chiens laent, mauvaise fontaine, tr. «Feunteun lappicg.»

    (7) Feunteun a vuhez : fontaine de jouvence.

    ●(1792) BD 5610. ma teret sechet ho calon erfantan avue, tr. «satisfaire la soif de votre cœur à la fontaine de vie.»

    II.

    (1) Gouelañ evel ur feunteun : pleurer abondamment.

    ●(1924) YAYA 36 A. de Carné. Ho niz Lan a jome en e za, en eur c'houela evel eur feunteun, e kichen ho kwele, ma'z edoc'h klanv bras ennan.

    (2) Toullet eo ar feuteun tost d'ar vammenn :

    ●(1912) RVUm 316 (Gu). Toulet é er fetan tost d'er vammen, tr. P. ar Gov «La fontaine est creusée bien près de la source.»

    (3) Sklaer evel dour feunteun : voir dour.

    (4) Eus pelec'h e teu dour d'ar feunteun : voir dour.

    (5) Bezañ bet dour a veur a feunteun : voir dour.

    (6) Bout uhel an dour er feunteun : voir dour.

  • feunteunier
    feunteunier

    m. –ion Fontenier.

    ●(1732) GReg 425a. Fontenier, celui qui decouvre, & qui conduit des fontaines, tr. «Feunteunyer. p. feunteunyérien. Van[netois] fetenour. p. yon, yan.» ●(1744) L'Arm 161a. Fontenier, tr. «Feteinnourr.. nerion. m.»

  • feur .1
    feur .1

    f. –ioù

    (1) Fourrure.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 236). Feuzr «forreure ou pane, l. foderamentum». ●(14--) Jer.ms 328. Tregont feuzr fyn sebelines, tr. «Trente fourrures fines de zibeline.» ●(1633) Nom 116b. Impilia, coactilia, & udones cilicij : souliers de feutre : bouttou feuzr.

    ●(1927) GERI.Ern 151. feur f. pl. iou, tr. «Fourrure.»

    (2) Gaine, fourreau.

    ●(1530) J p. 74a. Laca en feuzr se da clezef, tr. «remets ton épée dans ce fourreau.»

    ●(1659) SCger 61b. gaine d'epée, tr. «feur ar cleze.» ●(1732) GReg 446a. Gaine, étui de coûteau &c., tr. «feur. p. feuryou.»

    ●(1821) GON 215b. Feûr, s. f., tr. «Fourreau. Gaine. Étui de couteau, etc. Pl. feûriou.»

    ●(1927) GERI.Ern 151. feur f. pl. iou, tr. «Gaine, fourreau.» ●(1961) LLMM 86/155. Lammat a reas ar Skosad en e sav hag eñ da dennañ e gleze e-maez ar feur.

  • feur .2
    feur .2

    m., adv. & conj.

    I. M.

    A.

    (1) Somme, prix.

    ●(1575) M 853. Oar vn feur mil fleuryn, tr. «Pour une somme de mille florins.»

    ●(1821) GON 215b. Feûr, s. m., tr. «Prix.» ●(1890) MOA 410a. Le prix courant (le cours), tr. «ar feur, m.»

    ●(1927) GERI.Ern 151. feur m., tr. «Cours des prix, du marché.»

    (2) Moment.

    ●(1575) M 537. Hogos arriu e'n heur, han feur hon gousperou, tr. «L'heure est presque arrivée, et le moment de notre soirée.»

    (3) Occupation, tâche.

    ●(1847) BDJ 348. va feûr a zo peûr-c'hreat, tr. (GMB 236) «ma tâche est remplie.» ●(1872) ROU 93a. Il est fort occupé, tr. «feur avoalc'h en d-euz.» ●105a. Tâche imposée, tr. «feur.» ●(1880) SAB 239. Distroit peb ini d'e feur d'e labour.

    (4) Taux.

    ●(1821) GON 215b. Feûr, s. m., tr. «Taux. Cours.» ●Diouc'h feûr ann éd, tr. «suivant le prix, le cours du blé.»

    ●(1920) MVRO 50/1a. hag o deus laket feur o arc'hant da zevel spontus. ●(1927) GERI.Ern 151. feur m., tr. «taux.»

    (5) Mesure, proportion.

    ●(1575) M 602. An feur á vezo striz, tr. «La mesure sera exacte.»

    ●(1821) GON 215b. Feûr, s. m., tr. «Proportion.» ●(1872) ROU 78b. Contingent, tr. «Feur.»

    (6) Marché à forfait.

    ●(1659) SCger 148a. feur, tr. «marché.»

    ●(1927) GERI.Ern 151. feur m., tr. «V[annetais] marché à forfait.»

    B. [en locution]

    (1) Ober feur : représenter.

    ●(1880) SAB 37. Responteur an ofern a ra evit an oll, en ano an oll, a ra feur ar bobl christen, personach tout ar bobl catolic. ●64-65. en ano an oll, ac ober feur tout ar bobl cristen.

    (2) Ober feur : faire marché.

    ●(1659) SCger 76b. faire marché, tr. «ober marc'hat pe feur.»

    (3) Ouzh ar feur-se, d'ar feur-se : à ce compte-là.

    ●(1766) MM 136-137 (fragments, cahier). e sounché deoch ouch ar feur sé neusquet a Latin guenemé ! ●(1772) KI 91. Reson ky floch d'ar feur-se / a so reson sot.

    (4) Lakaat feur da sevel : mettre de l'émulation.

    ●(1907) FHAB Meurzh/Ebrel 34. Klask a reor ivez an tu da rei d'ar brezonek eur vuez krenfoc'h en eur lakaat feur da zevel etre c'hoarierien an teatr er parreziou, hag etre prezegerien ar c'helc'hou-studi.

    (5) Kemer feur war-dro udb. : se préoccuper de.

    ●(1924) NFLO. se préoccuper. je me préoccupe de, tr. «kemer a ran feur war-dro...»

    (6) Ober feur gant ub. : signer un traité avec qqn.

    ●(1910) ISBR 93. hag é komprenas nezé e oé guel dehon, furoh ha spleitusoh ha rah, gobér feur get Nevénoé. ●198. Ne houlennas a du erbet er Vrehiz gobér feur geti.

    (7) Ober feur gant ub. =

    ●(1910) ISBR 205. Groeit en doé feur arré geté de seùel a du geté dalhmat.

    (8) Ober e feur eus udb. : s'occuper de qqc.

    ●(1872) ROU 105a. Les frères en font leur tâche, (de l'instru[tion] de l'enfance), tr. «ar frered a ra o feur eus an dra-ze.»

    II. Loc. adv.

    (1) A-feur : aussi bien.

    ●(1575) M 1769. Ouz pridyry pep heur, affeur nos ha beure, tr. «En réfléchissant chaque heure, tant la nuit que le matin.»

    (2) À, en proportion.

    ●(1869) TDE.FB 730b. Il sont gros et grands à proportion, tr. «teo int ha huel a feur.»

    (3) War nep feur : à aucun prix, en aucune manière.

    ●(1530) J 118b. Jesus oar nep feur nondeur quet, tr. «Jésus ? nous n'en voulons à aucun prix !» ●(1575) M 473. Ha na goar, oar nep feur, an heur nos pe beure, tr. «Et qu'il ne sait, en aucune mesure, l'heure de la nuit ou du matin.» ●(1580) G 700. Var nep feur no deur quet dyouz ho pechet retorn, tr. «A aucun prix ils ne veulent revenir dans leur péché.»

    (4) E pep feur : à tous les égards.

    ●(1954) VAZA 138. kavout a ris warni e pep feur neuz ha stumm ur rouanez. ●(1955) VBRU 144. barrek e oa hemañ diouzh e garg e pep feur.

    III. Loc. conj. A-feur ma : à mesure que.

    ●(1732) GReg 620b. A mesure que, selon que, à proportion que, en même temps que, tr. «a feur ma.» ●On vous païera à mesure que vous travaillerez, tr. «a feur ma labourot e viot paëet.» ●A mesure que les blez se vendront, tr. «A feur ma verzor an edou.»

    IV. Bezañ en e feur :

    ●(1874) TLK 16 (L) L. Inisan. Pa vije ar foar en he feur. (note L. Inisan) : Feur apogée (d'une chose), épanouissement : eur paotr yaouank en e feur ( klevet a vez ivez : en e fleur), un jeune homme dans la fleur de la jeunesse.

  • feur .3
    feur .3

    s. Pièce du métier à tisser.

    ●(1905) FHAB Gwengolo/Here 150. stag eo deuz eur stern karre a zistribill, eaz da vanea gant an dorn hag hannvet ar fez pe ar feur.

  • feur .4
    feur .4

    s. Équipe.

    ●(1919) KZVr 355 - 21/12/19. Feur, skipailh, kevelerien, tr. «équipe de travailleurs qui s'entraident.»

  • feuraer
    feuraer

    m. –ion Celui qui taxe.

    ●(1927) GERI.Ern 151. feuraer, tr. «celui qui taxe.» ●(1931) VALL 729b. celui qui taxe, tr. «feuraer pl. ien.»

  • feurañ / feuriañ .1
    feurañ / feuriañ .1

    v. tr. d.

    (1) Couvrir, garnir de fourrure.

    ●(1732) GReg 432a. Les manteaux des Ducs & Pairs ont des fourrures d'hermines, tr. «mentell an Dugued ha par a so feuret gad erminicq.»

    ●(1876) TDE.BF 205a. Feura, v. a., tr. «Garnir de fourrures.»

    ●(1914) DFBP 147b. fourrer, tr. «Feura.» ●(1927) GERI.Ern 151. feura, tr. «fourrer, garnir.»

    (2) Mettre dans une gaine, un fourreau.

    ●(1732) GReg 446a. Mettre dans la gaîne, engaîner, tr. «feura. pr. feuret »

    ●(1876) TDE.BF 205a. Feuria, v. a., tr. «engaîner.»

    ●(1927) GERI.Ern 151. feuria, tr. «engainer.»

  • feurañ / feuriañ .2
    feurañ / feuriañ .2

    v.

    I V. tr. d.

    (1) Taxer.

    ●(1732) GReg 908b. Taxer, mettre le taux sur les denrées, & sur les marchandises, tr. «Feura. feura ar varc'hadourez.»

    ●(1876) TDE.BF 205a. Feura, v. a., tr. «Taxer le prix.»

    ●(1927) GERI.Ern 151. feura, feuria, tr. «taxer.»

    (2) Fixer (un prix).»

    ●(1927) GERI.Ern 151. feura, feuria, tr. «fixer un prix.»

    II. V. tr. i. Feuriñ gant ub. : traiter, passer un traité avec qqn.

    ●(1910) ISBR 204. Feurein e hras Jili geton en devehé bet, é peb amzér, saùet a du geton enep de Frans hag enep de Vreih.

  • feurc'hat
    feurc'hat

    v. tr. d. [au passif] Vexer.

    ●(1938) WDAP 2/122. (Pleiben) Feurc'had, verb, Mouza ha feuka war eun dro. Skouer : Feurc'het eo ar paotrig gant ar pez am eus lavaret d'ezañ.

  • feurer / feurier
    feurer / feurier

    m. –ion

    (1) Gainier.

    ●(1732) GReg 446a. Gaînier, ouvrier qui fait des gaînes, tr. «feuryer. p. feuryérien.»

    ●(1927) GERI.Ern 151. feurier, tr. «gainier.»

    (2) Fourreur.

    ●(1914) DFBP 147b. foureur, tr. «Feurer.»

    ●(1927) GERI.Ern 151. feurer, tr. «fourreur.»

  • feuret / feuriet .1
    feuret / feuriet .1

    adj. Fourré, couvert de fourrure.

    ●(1633) Nom 112a. Endromis : habillement velu contre l'hyver : habillamant feuzret euit ar goüaf.

    ●(1732) GReg 67b. Aumusse, fourrure de Chanoines & Chanoinesses, tr. «Croc'hen feuret.» ●628b. Mitaines, gros gans fourrez, qui n'ont que le pouce & la main, tr. «Manegou feuret.»

    ●(1876) TDE.BF 205a. Feuret, adj., tr. «Fourré avec laine.»

  • feuret / feuriet .2
    feuret / feuriet .2

    adj.

    (1) =

    ●(1868) FHB 188/252b. ar re-ze en em gar re ho unan, a zo re feuriet gant ho zud, gant ho zraou ho unan. ●(1872) ROU 93. Il est fort occupé, tr. «feured avoalc'h eo.»

    (2) =

    ●(1874) FHB 497/212a. an oll a roe peoc'h, ker feuriet oa ho daoulagad, ha ken tom oa ho c'halon.

  • feuriañ .1
    feuriañ .1

    voir feurañ .1

  • feuriañ .2
    feuriañ .2

    voir feurañ .2

  • feurier
    feurier

    voir feurer

  • feuriet .1
    feuriet .1

    voir feuret

  • feuriet .2
    feuriet .2

    voir feuret

  • feurm
    feurm

    f. & adv. –où

    I. F.

    A. (droit)

    (1) Bail.

    ●(1659) SCger 12a. bail, tr. «ferm.» ●(1732) GReg 75b. Bail, contrat passé devant Notaires, de quelque maison, ou de quelque ferme, tr. «ferm. p. fermou. feurm. p. feurmou.» ●(1790) MG 62. Doué e ouair en e hoès hou ferm de bayein.

    (2) Feurm doull, feurm digor : bail par périodes (de 3, 6 ou 9 ans).

    ●(1942) SAV 23/63. Eur ferm-doull pe eur ferm-digor (bail par périodes, bail de 3, 6 ou 9 ans).

    (3) Feurm leun : bail consécutif.

    ●(1942) SAV 23/63. n'eo ket eur ferm-leun (bail consécutif) a oa etrezo.

    (4) Loyer.

    ●(1659) SCger 74b. louage de maison, tr. «ferm vn ti.» ●148a. ferm, tr. «louage.» ●(1732) GReg 581b. Loier, prix du loüage d'une maison, tr. «Ferm. feurm.» ●On m'a payé le loïer de ma maison, tr. «Paëet eo din ar ferm eus ma zy.»

    (5) Kemer e feurm : prendre à ferme.

    ●(1732) GReg 405a. Prendre à ferme, tr. «Qemeret é ferm.»

    ●(1927) GERI.Ern 151. kemerout e feurm, tr. «prendre à ferme.»

    (6) Lizher-feurm : bail à ferme.

    ●(1732) GReg 75b. Bail, contrat passé devant Notaires, de quelque maison, ou de quelque ferme, tr. «Lizer-ferm. p. lizerou-ferm.» ●405a. Contrat de ferme, bail à ferme, tr. «Lizer-ferm. p. lizerou-ferm.»

    ●(1868) FHB 181/197b. Pa vezo fin d'al lizer-ferm. ●(1877) EKG I 93. Guestl eo evelse da ober eul lizer-ferm ?

    ●(1905) KANngalon Du 542. Priz al lizer ferm. ●(1935) BREI 400/3c. eul lezenn nevez war al liziri-feurm.

    ►absolu.

    ●(1942) SAV 23/63. Lavarout a reas an noter d’ezañ e rankje kas an urcher da libella (signifier congé) ar merour a-raok an termen merket war ar ferm (lizer-feurm).

    (7) Terriñ ur feurm : résilier un bail.

    ●(1914) DFBP 286b. résilier, v a, tr. «Terri eur feurm.» ●(1942) SAV 23/63. C’hoant en devoa da derri ferm (résilier le bail) unan eus e diegeziou (fermes) ha da gas e verour kuit, rak ne heulie ket ar pez a oa bet divizet.

    B. (agriculture)

    (1) Ferme, exploitation agricole

    ●(1633) Nom 235a. Villa : ferme : ferm, vn guer voar an ploue.

    ●(1732) GReg 404b. Ferme, metairie, tr. «Ferm. p. fermou. feurm. p. feurmou.»

    (2) Ti-feurm : ferme.

    ●(1932) KWLB 25. Eun ti-farm bras-kenañ.

    II. Loc. adv.

    (1) Àr feurm : à ferme.

    ●(1844) LZBg 2l blezad-2l lodenn 101. Er gùellan cambr ag en tyik ou dès queméret ar ferm.

    (2) Diouzh feurm : à ferme.

    ●(1633) Nom 233b. Ager scriptuarius : pasturage ou pasquis qu'on prend à loüage : an peuruan pe'n gueaut á coummerer diouz ferm.

    ●(1909) NOAR 36. n'en doa ken madou er bed-ma nemet Janed e wreg eun ti dioc'h ferm, hag eur c'hardi ma tastume loenedigou.

  • feurmer
    feurmer

    m. –ion

    (1) Fermier qui percevait les impôts.

    ●(1633) Nom 243b. Telonium : le banc, ou la maison du fermier : an bancq, pe ty an fermer.

    (2) Feurmer bras : fermier général.

    ●(1732) GReg 405b. Fermier general, tr. «Fermeur bras. p. fermeuryen vras.»

    (3) Propriétaire qui loue.

    ●(1732) GReg 584b. Qui donne à loüage, loüeur, tr. «Fermour. p. fermouryen.»

    (4) Locataire.

    ●(1732) GReg 584b. Celui qui prend à loüage, tr. «Fermeur dindan ur re. p. fermeuryen.»

    ●(1890) MOA 325a. Locataire, tr. «fermour.»

    (5) (agriculture) Fermier.

    ●(1732) GReg 405b. Fermier, tr. «Fermer. p. ferméryen. feurmeur. p. yen. fermour. p. yen.» ●(17--) TE 399. hum opra d'ur fermour.

    ●(1854) MMM 35. Eul leveour en d'eus fermerien evit lacat he zouarou da dalvout. ●(1883) MIL 91. d'an trede al leveourien, d'ar pevare ar fermourien. ●92. Ar fermourien a laboure an douar.

    ●(1909) NOAR 126. eun niver bras a goueriaded, fermourien koz d'he zud.

  • feurmiñ
    feurmiñ

    v. tr. d.

    (1) Louer à qqn.

    ●(1633) Nom 127a. Taberna meritoria : boutique à loüer : bouticl da fermiff. ●179a. Vehiculum meritorium : loué pour salaire : car da gobreff (lire : gobraff), da fermiff.

    ●(1659) SCger 56b. bailler a ferme, tr. «fermi.» ●74b. louer vne maison, tr. «fermi vn ti.» ●148a. fermi, tr. «louer.» ●(1732) GReg 584b. Donner à loüage, loüer, tr. «Fermi da ur re.» ●Maison à loüer, tr. «Ty da fermi.»

    ●(1856) VNA 199. Avez-vous des chambres garnies à louer ? tr. «Bout e hoès-hui cambreu goarnisset de fermein ?»

    (2) Louer, prendre en location.

    ●(1732) GReg 584b. Prendre à loüage, tr. «Fermi digand ur re.»

    (3) Donner à ferme.

    ●(1732) GReg 404b. Donner à ferme, tr. «fermi da.»

    ●(1927) GERI.Ern 151. feurmi, tr. «affermer, donner à ferme.»

    (4) Prendre à ferme.

    ●(1732) GReg 405a. Prendre à ferme, tr. «Fermi digand.»

    ●(1927) GERI.Ern 151. feurmi, tr. «prendre à ferme.»

  • feurmourez
    feurmourez

    f. –ed Fermière.

    ●(1732) GReg 405b. Fermiere, tr. «Fermeurès. p. fermeuresed.»

  • feusañ
    feusañ

    v. tr. d.

    (1) Arranger, réparer, rafistoler.

    ●(1896) GMB 472. pet[it] tréc[orois] feusañ, tr. «arranger, réparer (un lit, etc.).»

    (2) Arranger.

    ●(1935) BREI 396/2a. Aze eul labour fetis, feuset mat ha leun a wirioneziou.

    (3) Garnir.

    ●(1936) BREI 450/4b. Herve an tenzorer, ar c'hef a zo feuset mat, pegwir 'zo bet gallet rei eun tamm gopr da vugale vihan izili ar Vreuriez.

    (4) (sexe) Baiser, sauter.

    ●(1885) ARN 41. Le «voayage à Cythère» se traduit par un certain nombre de verbes. On connaît déjà c'houila. Feusa, moins fréquent.

  • Feva
    Feva

    n. pr. Diminutif en aphérèse de Jenovefa. cf. Vefa

    ●(1920) MVRO 45/2a. Fant ha Feva a redas d'an hostaliri dosta.

  • fez .1
    fez .1

    s. Pièce du métier à tisser.

    ●(1905) FHAB Gwengolo/Here 150. stag eo deuz eur stern karre a zistribill, eaz da vanea gant an dorn hag hannvet ar fez pe ar feur.

  • fez .2
    fez .2

    interj. Onomatopée qui imite le bruit d'un outil tranchant qu'on aiguise.

    ●(1766) MM 389. ac e Lemmé fez fez fez fez.

  • fez .3
    fez .3

    voir feiz

  • fezan
    fezan

    m. –ed (ornithologie) Faisan.

    ●(1967) LIMO 14 octobre. ur hog-fézan benag.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...