Devri

Recherche 'fe...' : 292 mots trouvés

Page 6 : de feukin (251) à fezan (292) :
  • feukiñ
    feukiñ

    voir feukañ

  • feukus
    feukus

    adj. Froissant, choquant, offensant, vexant.

    (1931) VALL 121a. Choquant, tr. «feukus.» ●321b. qui froisse, tr. «feukus.» ●509b. Offensant, tr. «feukus

  • feul
    feul

    adj.

    (1) Fringant, alerte.

    (1732) GReg 437b. Fringant, ante, alerte, gaillard, éveillé, tr. «Feul.» ●Un fringant, un alerte, tr. «Un dèn feul. ur pautr feul

    (1821) GON 215a. Feûl, adj., tr. «Fringant. Alerte. Éveillé. gaillard. Frétillant.» ●(1876) TDE.BF 204b. Feul, adj., tr. «Fringant, parlant d'un petit maître, d'un élégant.»

    (1927) GERI.Ern 151. feul adj., tr. «Fringant.» ●(1931) VALL 18a. Alerte adj., tr. «feul.» ●280b. Éveillé, tr. «feul.» ●321a. Fringant élégant, tr. «feul.» ●348b. Guilleret, tr. «feul.» ●553a. Pétillant ; au fig., tr. «feul

    (2) Mont feul ganti : y aller un peu vite, précipitamment.

    (1935) ANTO 43. Met n'eomp ket re feul ganti.

    (3) Élégant, pimpant, sémillant.

    (1927) GERI.Ern 151. feul adj., tr. «élégant.» ●(1931) VALL 560a. Pimpant, tr. «feul.» ●684b. Sémillant, tr. «feul

  • feulañ
    feulañ

    v. intr.

    (1) Frétiller, gambiller, se trémousser.

    (1927) GERI.Ern 151. feula, tr. «frétiller.» ●(1931) VALL 320b. Frétiller, tr. «feula.» ●328b. Gambiller, tr. «feula.» ●553a. Pétiller ; au fig., tr. «feula.» ●756a. Trémousser (se), tr. «feula

    (2) Grésiller.

    (1933) CDFi 7 janvier. trizek vi o frita (...) hag eun hanter-dousenn pastellou kig-moc'h mogedet o feula en o c'hreiz. ●(1936) CDFi 21 Mars. viou (...) da feula war ar baelon.

    (3) Être pimpant, sémillant.

    (1931) VALL 560a. faire le pimpant, tr. «feula.» ●684b. être sémillant, tr. «feula

  • feuls
    feuls

    adj.

    I. Attr./Épith.

    A. (en plt de qqn, de ses actes, etc.).

    (1) (en plt de qqn) Fougueux, impétueux.

    (1876) TDE.BF 204b. Feulz, adj. C[ornouaille], tr. «Sauvage et farouche.»

    (1904) BSAB 22. eun dijentil ken feulz ha ken buhanek ma seblante bean disperedet pa ye droug ennan. ●(1906) FHAB Meurzh/Ebrel 253. un tamik feulz ha diben. ●(1907) AVKA 213. Evel ma oa feulz e diskibien en ho c'henver. ●(1927) GERI.Ern 151. feuls adj., tr. «Sauvage, farouche, impétueux, vif de caractère.»

    (2) (Paroles, discours, action) Fougueux.

    (1838-1866) PRO.tj 180. a lammou feulz.

    (1913) LZBt Gwengolo 28. Re feulz a oa eun hevelep komzo.

    B. local. (agriculture)

    (1) (Bétail) en liberté.

    (1919) DBFVsup 22b. fels (Gr[oix]), adj., tr. «libre (en parl. du bétail).» ●(1927) GERI.Ern 151. V[annetais] fels, tr. «(bétail) libre.»

    (2) Qui mouche, qui s'emballe sous les piqûres de taons.

    (1970) GSBG 62. (Groe) fels, tr. «emballé (par les piqûres des mouches, en parlant de la vache ou du cheval).»

    II. Adv. Fougueusement, impétueusement.

    (1927) FHAB Genver 17. en eur zizrei feulz warzu e vignon. ●(1941) SAV 19/23. Hag e sailhas feuls e kreiz an engroez.

  • feulsted
    feulsted

    f. Fougue, violence.

    (1931) VALL 315b. Fougue impétueuse et désordonnée, tr. «feulsted f.»

  • feulster
    feulster

    m. Fougue, violence.

    (1931) VALL 315b. Fougue impétueuse et désordonnée, tr. «feulster m.»

  • feulz
    feulz

    m. Colère.

    (1931) VALL 131a. Colère, tr. «feulz (feuls adj. plus usité) m.»

  • feulzañ / feulziñ
    feulzañ / feulziñ

    v. intr.

    (1) (en plt des animaux) Moucher.

    (1912) FHAB C'hwevrer 45. Ha pa zeont eus an denvalijen en heol grill [an tirvi] ez eont en egar hag e feulzont. ●(1924) DIHU 161/164. (Groe) Fèlzein, tr. «(v.n.) s'échapper.» Dastumet get I.P. Kalloh 1923 (lire : 1913).

    (2) (en plt de qqn) =

    (1877) FHB (3e série) 16/136a. ne glaskont nemed ar peoc'h, var ho meno, hag a zo da genta o feulza hag o clask distress ar stal.

    (3) Être en colère.

    (1958) BLBR 114/2. Ar pez a lakee Marijan da feulzi.

  • feulzer
    feulzer

    m. (agriculture)

    (1) Temps où le bétail est laissé en liberté.

    (1904) DBFV 79a. felzér, s., tr. «temps où les animaux peuvent errer en liberté (Groix).»

    (2) Àr o felzer : (bétail) en liberté.

    (1919) DBFVsup 22b. ar ou felzér, tr. «en liberté.» ●(1927) GERI.Ern 151. V[annetais] ar ou felzér, tr. «(les vaches sont) en liberté.»

  • feulzerezh
    feulzerezh

    m. Temps où le bétail est laissé en liberté.

    (1919) DBFVsup 22b. felzereh, tr. «temps où les vaches sont libres.» ●(1927) GERI.Ern 151. V[annetais] felzereh, tr. «temps où on les laisse ainsi [vaches en liberté].»

  • feulzet
    feulzet

    adj.

    (1) (agriculture ; en plt d'un animal) Détaché, échappé.

    (1904) DBFV 79a. felzet, part., tr. «(animal) détaché, échappé (Groix).» ●(1927) GERI.Ern 151. V[annetais] felzet, tr. «(animal) détaché, échappe.»

    (2) En colère.

    (1931) VALL 131b. en colère, tr. «feulzet

    (3) (en plt de la mer) Déchaîné.

    (1919) FHAB Gwengolo 76. A ra d'ar mor feulzet var ar gourlen tarza.

  • feulziñ
    feulziñ

    voir feulzañ

  • feulzus
    feulzus

    adj.

    (1) Sujet à se mettre en fureur.

    (1931) VALL 324a. sujet à se mettre en fureur, tr. «feulzus

    (2) Propre à mettre en fureur.

    (1931) VALL 324a. propre à mettre en fureur, tr. «feulzus

  • feunteun
    feunteun

    f. –ioù

    I.

    (1) Fontaine, source.

    (14--) N 1790. Ha maz duy tenn goazretdennou ha feuntenyou a dinouo, tr. «Qu'il vienne beaucoup de ruisseaux, et des fontaines couleront.» ●(1499) Ca 83b. Feunten. g. fontaine. l. hic fons / tis. ●(c.1500) Cb 84b. [feunten] g. plain de fontaines. b. leun a feuntenyou. ●(1557) B I 255. dan feunten mat so diadreff, tr. «à la bonne fontaine qui est par derrière.» ●(1576) Gk II 104. hac à nezafu ez scuillont var an ré aral, euel goazyou ves an feunteun à pep gracz, tr. «et de lui se répandent sur les autres, comme des ruisseaux de la source de toute grâce.» ●(1575) M 2133. Feunten à leuenez, tr. «La fontaine de joie.» ●(1580) G 358. feuntenyou mat pur douç, tr. «De bonnes fontaines très douces.»

    (1659) SCger 59a. fontaine, tr. «funtun, p. iou.» ●148a. feuntun, tr. «fontaine.» ●(1732) GReg 425a. Fontaine, source d’eau vive, tr. «Feunteun. p. feunteunyou. Treg[or] fantan. p. fantanyo. Van[netois] fetan. p. fetanyëu. feten. p. fetenyëu.» ●(1779) BRig I 37. Eur blei à éfai en eur fantan, tr. «Un loup bûvant à la source d’une fontaine.» ●(17--) TE 34. ur fetan tost d’inou. ●217. ér vamèn ag er fetannieu. ●(17--) VO 61. ur fetan hac e fourniss deur de zihuë-bloumèn.

    (1856) VNA 20. une Fontaine, tr. «ur Féten pe fetan.» ●(1857) CBF 113. Ar feunteun-ze a strink kalz a zour, tr. «Cette fontaine donne beaucoup d'eau.» ●(1880) SAB 253. Ur funten cre an dour enni, un eienenn, ur soursen ne vancse morse, ne deuze jamez da zizec'ha.

    (1912) BSGU 16. ur fetan gouh.

    (2) sens fig. Source.

    (1880) SAB 92. funten ac eienenn an oll vadou.

    (1900)) MSJO 119. ano Jesus a lavar feunteun an oll c'hrasou a resevomp.

    (3) =

    (1912) BUAZpermoal 917. Eur c'halvar kaer ha ter feunteun.

    (4) fam. Feunteun kreiz-kêr : sexe féminin.

    (1975) YABA 18.08. Rak gweled em es neuzé er péh n'em boè gwelet biskoah, feutan kreiz-ker, me zud paour.

    (5) =

    (1633) Nom 161a-b. Siphunculus : fontaine, faucet : vr fauçet, vr Feunteun pe vn ploummen dan guin.

    (6) Feunteun lapig : fontaine où boivent les chiens.

    (1732) GReg 562b. Fontaine où les chiens laent, mauvaise fontaine, tr. «Feunteun lappicg

    (7) Feunteun a vuhez : fontaine de jouvence.

    (1792) BD 5610. ma teret sechet ho calon erfantan avue, tr. «satisfaire la soif de votre cœur à la fontaine de vie.»

    II.

    (1) Gouelañ evel ur feunteun : pleurer abondamment.

    (1924) YAYA 36 A. de Carné. Ho niz Lan a jome en e za, en eur c'houela evel eur feunteun, e kichen ho kwele, ma'z edoc'h klanv bras ennan.

    (2) Toullet eo ar feuteun tost d'ar vammenn :

    (1912) RVUm 316 (Gu). Toulet é er fetan tost d'er vammen, tr. P. ar Gov «La fontaine est creusée bien près de la source.»

    (3) Sklaer evel dour feunteun : voir dour.

    (4) Eus pelec'h e teu dour d'ar feunteun : voir dour.

    (5) Bezañ bet dour a veur a feunteun : voir dour.

    (6) Bout uhel an dour er feunteun : voir dour.

  • feunteunier
    feunteunier

    m. –ion Fontenier.

    (1732) GReg 425a. Fontenier, celui qui decouvre, & qui conduit des fontaines, tr. «Feunteunyer. p. feunteunyérien. Van[netois] fetenour. p. yon, yan.» ●(1744) L'Arm 161a. Fontenier, tr. «Feteinnourr.. nerion. m.»

  • feur .1
    feur .1

    f. –ioù

    (1) Fourrure.

    (1464) Cms (d’après GMB 236). Feuzr «forreure ou pane, l. foderamentum». ●(14--) Jer.ms 328. Tregont feuzr fyn sebelines, tr. «Trente fourrures fines de zibeline.» ●(1633) Nom 116b. Impilia, coactilia, & udones cilicij : souliers de feutre : bouttou feuzr.

    (1927) GERI.Ern 151. feur f. pl. iou, tr. «Fourrure.»

    (2) Gaine, fourreau.

    (1530) J p. 74a. Laca en feuzr se da clezef, tr. «remets ton épée dans ce fourreau.»

    (1659) SCger 61b. gaine d'epée, tr. «feur ar cleze.» ●(1732) GReg 446a. Gaine, étui de coûteau &c., tr. «feur. p. feuryou

    (1821) GON 215b. Feûr, s. f., tr. «Fourreau. Gaine. Étui de couteau, etc. Pl. feûriou

    (1927) GERI.Ern 151. feur f. pl. iou, tr. «Gaine, fourreau.» ●(1961) LLMM 86/155. Lammat a reas ar Skosad en e sav hag eñ da dennañ e gleze e-maez ar feur.

  • feur .2
    feur .2

    m., adv. & conj.

    I. M.

    A.

    (1) Somme, prix.

    (1575) M 853. Oar vn feur mil fleuryn, tr. «Pour une somme de mille florins.»

    (1821) GON 215b. Feûr, s. m., tr. «Prix.» ●(1890) MOA 410a. Le prix courant (le cours), tr. «ar feur, m.»

    (1927) GERI.Ern 151. feur m., tr. «Cours des prix, du marché.»

    (2) Moment.

    (1575) M 537. Hogos arriu e'n heur, han feur hon gousperou, tr. «L'heure est presque arrivée, et le moment de notre soirée.»

    (3) Occupation, tâche.

    (1847) BDJ 348. va feûr a zo peûr-c'hreat, tr. (GMB 236) «ma tâche est remplie.» ●(1872) ROU 93a. Il est fort occupé, tr. «feur avoalc'h en d-euz.» ●105a. Tâche imposée, tr. «feur.» ●(1880) SAB 239. Distroit peb ini d'e feur d'e labour.

    (4) Taux.

    (1821) GON 215b. Feûr, s. m., tr. «Taux. Cours.» ●Diouc'h feûr ann éd, tr. «suivant le prix, le cours du blé.»

    (1920) MVRO 50/1a. hag o deus laket feur o arc'hant da zevel spontus. ●(1927) GERI.Ern 151. feur m., tr. «taux.»

    (5) Mesure, proportion.

    (1575) M 602. An feur á vezo striz, tr. «La mesure sera exacte.»

    (1821) GON 215b. Feûr, s. m., tr. «Proportion.» ●(1872) ROU 78b. Contingent, tr. «Feur

    (6) Marché à forfait.

    (1659) SCger 148a. feur, tr. «marché.»

    (1927) GERI.Ern 151. feur m., tr. «V[annetais] marché à forfait.»

    B. [en locution]

    (1) Ober feur : représenter.

    (1880) SAB 37. Responteur an ofern a ra evit an oll, en ano an oll, a ra feur ar bobl christen, personach tout ar bobl catolic. ●64-65. en ano an oll, ac ober feur tout ar bobl cristen.

    (2) Ober feur : faire marché.

    (1659) SCger 76b. faire marché, tr. «ober marc'hat pe feur

    (3) Ouzh ar feur-se, d'ar feur-se : à ce compte-là.

    (1766) MM 136-137 (fragments, cahier). e sounché deoch ouch ar feur sé neusquet a Latin guenemé ! ●(1772) KI 91. Reson ky floch d'ar feur-se / a so reson sot.

    (4) Lakaat feur da sevel : mettre de l'émulation.

    (1907) FHAB Meurzh/Ebrel 34. Klask a reor ivez an tu da rei d'ar brezonek eur vuez krenfoc'h en eur lakaat feur da zevel etre c'hoarierien an teatr er parreziou, hag etre prezegerien ar c'helc'hou-studi.

    (5) Kemer feur war-dro udb. : se préoccuper de.

    (1924) NFLO. se préoccuper. je me préoccupe de, tr. «kemer a ran feur war-dro...»

    (6) Ober feur gant ub. : signer un traité avec qqn.

    (1910) ISBR 93. hag é komprenas nezé e oé guel dehon, furoh ha spleitusoh ha rah, gobér feur get Nevénoé. ●198. Ne houlennas a du erbet er Vrehiz gobér feur geti.

    (7) Ober feur gant ub. =

    (1910) ISBR 205. Groeit en doé feur arré geté de seùel a du geté dalhmat.

    (8) Ober e feur eus udb. : s'occuper de qqc.

    (1872) ROU 105a. Les frères en font leur tâche, (de l'instru[tion] de l'enfance), tr. «ar frered a ra o feur eus an dra-ze.»

    II. Loc. adv.

    (1) A-feur : aussi bien.

    (1575) M 1769. Ouz pridyry pep heur, affeur nos ha beure, tr. «En réfléchissant chaque heure, tant la nuit que le matin.»

    (2) À, en proportion.

    (1869) TDE.FB 730b. Il sont gros et grands à proportion, tr. «teo int ha huel a feur

    (3) War nep feur : à aucun prix, en aucune manière.

    (1530) J 118b. Jesus oar nep feur nondeur quet, tr. «Jésus ? nous n'en voulons à aucun prix !» ●(1575) M 473. Ha na goar, oar nep feur, an heur nos pe beure, tr. «Et qu'il ne sait, en aucune mesure, l'heure de la nuit ou du matin.» ●(1580) G 700. Var nep feur no deur quet dyouz ho pechet retorn, tr. «A aucun prix ils ne veulent revenir dans leur péché.»

    (4) E pep feur : à tous les égards.

    (1954) VAZA 138. kavout a ris warni e pep feur neuz ha stumm ur rouanez. ●(1955) VBRU 144. barrek e oa hemañ diouzh e garg e pep feur.

    III. Loc. conj. A-feur ma : à mesure que.

    (1732) GReg 620b. A mesure que, selon que, à proportion que, en même temps que, tr. «a feur ma.» ●On vous païera à mesure que vous travaillerez, tr. «a feur ma labourot e viot paëet.» ●A mesure que les blez se vendront, tr. «A feur ma verzor an edou.»

    IV. Bezañ en e feur :

    (1874) TLK 16 (L) L. Inisan. Pa vije ar foar en he feur. (note L. Inisan) : Feur apogée (d'une chose), épanouissement : eur paotr yaouank en e feur ( klevet a vez ivez : en e fleur), un jeune homme dans la fleur de la jeunesse.

  • feur .3
    feur .3

    s. Pièce du métier à tisser.

    (1905) FHAB Gwengolo/Here 150. stag eo deuz eur stern karre a zistribill, eaz da vanea gant an dorn hag hannvet ar fez pe ar feur.

  • feur .4
    feur .4

    s. Équipe.

    (1919) KZVr 355 - 21/12/19. Feur, skipailh, kevelerien, tr. «équipe de travailleurs qui s'entraident.»

  • feuraer
    feuraer

    m. –ion Celui qui taxe.

    (1927) GERI.Ern 151. feuraer, tr. «celui qui taxe.» ●(1931) VALL 729b. celui qui taxe, tr. «feuraer pl. ien

  • feurañ / feuriañ .1
    feurañ / feuriañ .1

    v. tr. d.

    (1) Couvrir, garnir de fourrure.

    (1732) GReg 432a. Les manteaux des Ducs & Pairs ont des fourrures d'hermines, tr. «mentell an Dugued ha par a so feuret gad erminicq.»

    (1876) TDE.BF 205a. Feura, v. a., tr. «Garnir de fourrures.»

    (1914) DFBP 147b. fourrer, tr. «Feura.» ●(1927) GERI.Ern 151. feura, tr. «fourrer, garnir.»

    (2) Mettre dans une gaine, un fourreau.

    (1732) GReg 446a. Mettre dans la gaîne, engaîner, tr. «feura. pr. feuret »

    (1876) TDE.BF 205a. Feuria, v. a., tr. «engaîner.»

    (1927) GERI.Ern 151. feuria, tr. «engainer.»

  • feurañ / feuriañ .2
    feurañ / feuriañ .2

    v.

    I V. tr. d.

    (1) Taxer.

    (1732) GReg 908b. Taxer, mettre le taux sur les denrées, & sur les marchandises, tr. «Feura. feura ar varc'hadourez.»

    (1876) TDE.BF 205a. Feura, v. a., tr. «Taxer le prix.»

    (1927) GERI.Ern 151. feura, feuria, tr. «taxer.»

    (2) Fixer (un prix).»

    (1927) GERI.Ern 151. feura, feuria, tr. «fixer un prix.»

    II. V. tr. i. Feuriñ gant ub. : traiter, passer un traité avec qqn.

    (1910) ISBR 204. Feurein e hras Jili geton en devehé bet, é peb amzér, saùet a du geton enep de Frans hag enep de Vreih.

  • feurc'hat
    feurc'hat

    v. tr. d. [au passif] Vexer.

    (1938) WDAP 2/122. (Pleiben) Feurc'had, verb, Mouza ha feuka war eun dro. Skouer : Feurc'het eo ar paotrig gant ar pez am eus lavaret d'ezañ.

  • feurer / feurier
    feurer / feurier

    m. –ion

    (1) Gainier.

    (1732) GReg 446a. Gaînier, ouvrier qui fait des gaînes, tr. «feuryer. p. feuryérien

    (1927) GERI.Ern 151. feurier, tr. «gainier.»

    (2) Fourreur.

    (1914) DFBP 147b. foureur, tr. «Feurer

    (1927) GERI.Ern 151. feurer, tr. «fourreur.»

  • feuret / feuriet .1
    feuret / feuriet .1

    adj. Fourré, couvert de fourrure.

    (1633) Nom 112a. Endromis : habillement velu contre l'hyver : habillamant feuzret euit ar goüaf.

    (1732) GReg 67b. Aumusse, fourrure de Chanoines & Chanoinesses, tr. «Croc'hen feuret.» ●628b. Mitaines, gros gans fourrez, qui n'ont que le pouce & la main, tr. «Manegou feuret

    (1876) TDE.BF 205a. Feuret, adj., tr. «Fourré avec laine.»

  • feuret / feuriet .2
    feuret / feuriet .2

    adj.

    (1) =

    (1868) FHB 188/252b. ar re-ze en em gar re ho unan, a zo re feuriet gant ho zud, gant ho zraou ho unan. ●(1872) ROU 93. Il est fort occupé, tr. «feured avoalc'h eo.»

    (2) =

    (1874) FHB 497/212a. an oll a roe peoc'h, ker feuriet oa ho daoulagad, ha ken tom oa ho c'halon.

  • feuriañ .1
    feuriañ .1

    voir feurañ .1

  • feuriañ .2
    feuriañ .2

    voir feurañ .2

  • feurier
    feurier

    voir feurer

  • feuriet .1
    feuriet .1

    voir feuret

  • feuriet .2
    feuriet .2

    voir feuret

  • feurm
    feurm

    f. & adv. –où

    I. F.

    A. (droit)

    (1) Bail.

    (1659) SCger 12a. bail, tr. «ferm.» ●(1732) GReg 75b. Bail, contrat passé devant Notaires, de quelque maison, ou de quelque ferme, tr. «ferm. p. fermou. feurm. p. feurmou.» ●(1790) MG 62. Doué e ouair en e hoès hou ferm de bayein.

    (2) Feurm doull, feurm digor : bail par périodes (de 3, 6 ou 9 ans).

    (1942) SAV 23/63. Eur ferm-doull pe eur ferm-digor (bail par périodes, bail de 3, 6 ou 9 ans).

    (3) Feurm leun : bail consécutif.

    (1942) SAV 23/63. n'eo ket eur ferm-leun (bail consécutif) a oa etrezo.

    (4) Loyer.

    (1659) SCger 74b. louage de maison, tr. «ferm vn ti.» ●148a. ferm, tr. «louage.» ●(1732) GReg 581b. Loier, prix du loüage d'une maison, tr. «Ferm. feurm.» ●On m'a payé le loïer de ma maison, tr. «Paëet eo din ar ferm eus ma zy.»

    (5) Kemer e feurm : prendre à ferme.

    (1732) GReg 405a. Prendre à ferme, tr. «Qemeret é ferm

    (1927) GERI.Ern 151. kemerout e feurm, tr. «prendre à ferme.»

    (6) Lizher-feurm : bail à ferme.

    (1732) GReg 75b. Bail, contrat passé devant Notaires, de quelque maison, ou de quelque ferme, tr. «Lizer-ferm. p. lizerou-ferm.» ●405a. Contrat de ferme, bail à ferme, tr. «Lizer-ferm. p. lizerou-ferm

    (1868) FHB 181/197b. Pa vezo fin d'al lizer-ferm. ●(1877) EKG I 93. Guestl eo evelse da ober eul lizer-ferm ?

    (1905) KANngalon Du 542. Priz al lizer ferm. ●(1935) BREI 400/3c. eul lezenn nevez war al liziri-feurm.

    ►absolu.

    (1942) SAV 23/63. Lavarout a reas an noter d’ezañ e rankje kas an urcher da libella (signifier congé) ar merour a-raok an termen merket war ar ferm (lizer-feurm).

    (7) Terriñ ur feurm : résilier un bail.

    (1914) DFBP 286b. résilier, v a, tr. «Terri eur feurm.» ●(1942) SAV 23/63. C’hoant en devoa da derri ferm (résilier le bail) unan eus e diegeziou (fermes) ha da gas e verour kuit, rak ne heulie ket ar pez a oa bet divizet.

    B. (agriculture)

    (1) Ferme, exploitation agricole

    (1633) Nom 235a. Villa : ferme : ferm, vn guer voar an ploue.

    (1732) GReg 404b. Ferme, metairie, tr. «Ferm. p. fermou. feurm. p. feurmou

    (2) Ti-feurm : ferme.

    (1932) KWLB 25. Eun ti-farm bras-kenañ.

    II. Loc. adv.

    (1) Àr feurm : à ferme.

    (1844) LZBg 2l blezad-2l lodenn 101. Er gùellan cambr ag en tyik ou dès queméret ar ferm.

    (2) Diouzh feurm : à ferme.

    (1633) Nom 233b. Ager scriptuarius : pasturage ou pasquis qu'on prend à loüage : an peuruan pe'n gueaut á coummerer diouz ferm.

    (1909) NOAR 36. n'en doa ken madou er bed-ma nemet Janed e wreg eun ti dioc'h ferm, hag eur c'hardi ma tastume loenedigou.

  • feurmer
    feurmer

    m. –ion

    (1) Fermier qui percevait les impôts.

    (1633) Nom 243b. Telonium : le banc, ou la maison du fermier : an bancq, pe ty an fermer.

    (2) Feurmer bras : fermier général.

    (1732) GReg 405b. Fermier general, tr. «Fermeur bras. p. fermeuryen vras

    (3) Propriétaire qui loue.

    (1732) GReg 584b. Qui donne à loüage, loüeur, tr. «Fermour. p. fermouryen

    (4) Locataire.

    (1732) GReg 584b. Celui qui prend à loüage, tr. «Fermeur dindan ur re. p. fermeuryen

    (1890) MOA 325a. Locataire, tr. «fermour

    (5) (agriculture) Fermier.

    (1732) GReg 405b. Fermier, tr. «Fermer. p. ferméryen. feurmeur. p. yen. fermour. p. yen.» ●(17--) TE 399. hum opra d'ur fermour.

    (1854) MMM 35. Eul leveour en d'eus fermerien evit lacat he zouarou da dalvout. ●(1883) MIL 91. d'an trede al leveourien, d'ar pevare ar fermourien. ●92. Ar fermourien a laboure an douar.

    (1909) NOAR 126. eun niver bras a goueriaded, fermourien koz d'he zud.

  • feurmiñ
    feurmiñ

    v. tr. d.

    (1) Louer à qqn.

    (1633) Nom 127a. Taberna meritoria : boutique à loüer : bouticl da fermiff. ●179a. Vehiculum meritoriu: loué pour salaire : car da gobreff (lire : gobraff), da fermiff.

    (1659) SCger 56b. bailler a ferme, tr. «fermi.» ●74b. louer vne maison, tr. «fermi vn ti.» ●148a. fermi, tr. «louer.» ●(1732) GReg 584b. Donner à loüage, loüer, tr. «Fermi da ur re.» ●Maison à loüer, tr. «Ty da fermi

    (1856) VNA 199. Avez-vous des chambres garnies à louer ? tr. «Bout e hoès-hui cambreu goarnisset de fermein ?»

    (2) Louer, prendre en location.

    (1732) GReg 584b. Prendre à loüage, tr. «Fermi digand ur re.»

    (3) Donner à ferme.

    (1732) GReg 404b. Donner à ferme, tr. «fermi da

    (1927) GERI.Ern 151. feurmi, tr. «affermer, donner à ferme.»

    (4) Prendre à ferme.

    (1732) GReg 405a. Prendre à ferme, tr. «Fermi digand

    (1927) GERI.Ern 151. feurmi, tr. «prendre à ferme.»

  • feurmourez
    feurmourez

    f. –ed Fermière.

    (1732) GReg 405b. Fermiere, tr. «Fermeurès. p. fermeuresed

  • feusañ
    feusañ

    v. tr. d.

    (1) Arranger, réparer, rafistoler.

    (1896) GMB 472. pet[it] tréc[orois] feusañ, tr. «arranger, réparer (un lit, etc.).»

    (2) Arranger.

    (1935) BREI 396/2a. Aze eul labour fetis, feuset mat ha leun a wirioneziou.

    (3) Garnir.

    (1936) BREI 450/4b. Herve an tenzorer, ar c'hef a zo feuset mat, pegwir 'zo bet gallet rei eun tamm gopr da vugale vihan izili ar Vreuriez.

    (4) (sexe) Baiser, sauter.

    (1885) ARN 41. Le «voayage à Cythère» se traduit par un certain nombre de verbes. On connaît déjà c'houila. Feusa, moins fréquent.

  • Feva
    Feva

    n. pr. Diminutif en aphérèse de Jenovefa. cf. Vefa

    (1920) MVRO 45/2a. Fant ha Feva a redas d'an hostaliri dosta.

  • fez .1
    fez .1

    s. Pièce du métier à tisser.

    (1905) FHAB Gwengolo/Here 150. stag eo deuz eur stern karre a zistribill, eaz da vanea gant an dorn hag hannvet ar fez pe ar feur.

  • fez .2
    fez .2

    interj. Onomatopée qui imite le bruit d'un outil tranchant qu'on aiguise.

    (1766) MM 389. ac e Lemmé fez fez fez fez.

  • fez .3
    fez .3

    voir feiz

  • fezan
    fezan

    m. –ed (ornithologie) Faisan.

    (1967) LIMO 14 octobre. ur hog-fézan benag.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...