Devri

Recherche 'fe...' : 292 mots trouvés

Page 3 : de feneantiz (101) à feret-2 (150) :
  • feneantiz
    feneantiz

    f. Fainéantise.

    (c.1718) CHal.ms ii. faineantise, tr. «didaluedigueh, faineantis.» ●(1790) Ismar 92. er-ré e zou gùel guet-t'ai bihuein én ou féneantiss.

    (1847) MDM 70. feneantiz ar c'horf hag ar spered. ●(1894) BUZmornik 29. gouzout a rea pegen danjeruz eo ar fenantiz.

    (1900) MSJO 220. ar feneantis eo falla skol a zo. ●(1911) SKRS II 194. en em rei d'ar feneantiz.

  • fenesion
    fenesion

    s. = (?).

    (1741) RO 3467. Deut guene à gosté hep ober fenesion. ●4123. Ha te a veso fidel hep ober fenesion. ●4125-4126. Me royo dech ma gousouc da vesan dibennet / Mar de dre fenesion eson deut so quaffet. ●4639. Ma ouffen enep guis ô pe groet fenesion.

  • fenestr
    fenestr

    m. –où, –i Fenêtre.

    (1499) Ca 83a. Fenestr. g. fenestre.

    (c.1718) CHal.ms ii. fenestre, tr. «fenestr', fenestri.» ●(17--) TE 15. Noé e zigueoras er Fenestr e oai é costé en Arh. ●228. Hi (…) e hum laquas én ur fenestr. ●285. ean e zigueorai quer clous èl quênt é fenestri tair gùéh én dé.

    (1903) LZBg Meurzh 83. Nen des chet ar nehi fenestr erbet [ar en iliz]. ●(1903) LZBg Gwengolo 200. ur bañnér ar skour étal er fenestr. ●(1908) PIGO II 173. Ar fenestrou 'oa bet stouvet. ●(1921) GRSA 274. harpet ou deu ar harzel er fenestr. ●(1925) SFKH 7. dré er fenestr. ●(1931) GUBI 206. fenestri ha dorieu.

  • fenestrat
    fenestrat

    v. intr. =

    (1968) LIMO 18 mai. Deit er gouian, nezé é kavér, alken, en tu de fenestrad.

  • fenetat
    fenetat

    v. intr. = (?).

    (1966) LIMO 23 avril. selled doh er pesked é fenetad endro d'er vag. ●(1966) LIMO 19 août. fenetad ér parrézieu tro ha tro. ●(1966) LIMO 18 novembre. ha laëron e vé liès é fenetad endro. ●(1971) LIMO 20 novembre. Fenetad, tr. «flairer.» ●(1973) LIMO 02 juin. Fenetad, tr. «flairer, rechercher.» ●(1973) LIMO 21 septembre. Matelin (…) e garé moned get ur fuzil de fenetad er gerhiér hag ér hoedeu.

  • Fenikian
    Fenikian

    m. –ed Phénicien.

    (1920) MVRO 39/1c. ar Fenikianed a werze d'ezo holen. ●(1942) ARVR 58/3d. Ar Romaned hag ar Fenikianed.

  • feniks
    feniks

    m. Phénix.

    (1499) Ca 83a-b. Fenix. g. fenis. vng oaiseau qui est en arabe / et nen a que vng seul au monde.

  • fenn
    fenn

    m.

    (1) Regorgement, débordement par-dessus les bords.

    (1927) GERI.Ern 150. fenn m., tr. «Eparpillement.» ●(1931) VALL 266a. Éparpillement, tr. «fenn.» ●646b. Action de se répandre ainsi [comme d'un vase trop plein] fenn

    (2) Dre fenn : éparpillé.

    (1927) GERI.Ern 150. dre fenn, tr. «(être) dispersé.» ●(1931) VALL 266a. Éparpillé, tr. «dre fenn

  • fennadur
    fennadur

    m. Regorgement.

    (1732) GReg 795b. L'action de regorger, regorgement, tr. «fénnadur

    (1914) DFBP 280a. regorgement, tr. «Fennadur.» ●(1931) VALL 266a. Éparpillement, tr. «fennadur

  • fennadurezh
    fennadurezh

    f. Regorgement.

    (1732) GReg 795b. L'action de regorger, regorgement, tr. «fénnadurez

  • fennañ
    fennañ

    v.

    (1) V. tr. d. Épandre.

    (1659) SCger 52a. epancher, tr. «fenna.» ●103b. repandre, tr. «fenna.» ●123b. verser, tr. «fenna.» ●148a. tenna (lire : fenna) lez, tr. «éppandre du laict.» ●(1732) GReg 956a. Verser, répandre quelque chose de liquide, tr. «fenna. pr. fennet. (Fenna est d'Audièrne, & du Cap-Sizun» ●Verser une cruche de vin, la répandre, tr. «fenna ur brocqad güin.»

    (1916) KZVr 190 - 03/11/16. Fenna, a vez lavaret e Kastellin e lec'h fuilha, skuilha. fenna a rit al laez. ●(1982) PPBA 45. (Argol) Fenna kafe, tr. «Verser du café.» ●(1986) CCBR 185. (Brieg) mé strâno houm féna gi læ a hèn, tr. «je le renverserai ‘Fennañ', comme ils disent.»

    ►sens fig.

    (1880) SAB 104. o scuilla, fenna anezo [ar grassou] var ar re all.

    (2) V. intr. Déborder, se répandre par-dessus les bords.

    (1732) GReg 220b. L'eau coule par dessus les bords, tr. «fenna a ra an dour. fenna a ra an dour dreist.» ●357b. Le vin s'épanche, tr. «(dans le Cap-sizun : Fenna ra'r guin.» ●795b. Regorger, être si plein d'eau, ou d'humeurs que le vaisseau en répand, tr. «fénna. pr. fénnet

  • fenner
    fenner

    m. –ion Celui qui répand.

    (1931) VALL 647a. celui qui répand, tr. «fenner

  • fenozh
    fenozh

    adv. cf. henoazh.

    I.

    (1) Cette nuit (qui vient).

    (1530) J p. 208a. Chom gueneomp vez nos da cousquet, tr. «restez dormir avec nous cette nuit.»

    (17--) EN 616. fenos eon contand da vont dy da lojan, tr. «cette nuit, je suis content d'y venir loger.»

    (1829) HBM 5. ho repui evit fennos.

    (1927) GERI.Ern 150. fenoz adv., tr. «Cette nuit.»

    (2) Ce soir.

    (17--) FG II 65. fe nos e tancimb…

    (1872) DJL 22. n'halfemp ket mont da gouskat fin-noz. ●(1876) TDE.BF 432b-433a. ne falvezo ket d'ezhan distrei d'ar gear fenoz. ●(1878) EKG II 7. ar re-all a alian da zistrei fenoz pep hini d'he gear.

    (1902) PIGO I 3. Fenoz ? tud vad, Pipi a gonto d'ac'h farz an daou Gernevad. ●(1919) BUBR 3/63. Ha fenoz ez oun yost kenan. ●(1934) YANB 13. N'eo ket tener an amzer fenoz, malac'htu !

    (3) Aujourd'hui.

    (1732) GReg 67a. Il ne viendra pas aujourd’hui, tr. «fenos ne zui, ou, ne zuyo.»

    (1879) ERNsup 153. fenos, à Lohuec et Treffrin, aujourd'hui.

    (4) Ce jour-là.

    (1894) BUZmornik 874. kemeret a reaz ar Mabik Jeuz hag he vamm fenoz, ha raktal e tec'haz gantho d'ann Ejipt.

    II. Loc. adv.

    (1) E fenozh : de nuit.

    (1911) BUAZperrot 104. Toulla a rejont eun hent dindan zouar da goueza varnezo e fenoz.

    (2) Mil fenozh : très en retard le soir.

    (1908) FHAB Gwengolo 269. hag ar portezer a vez atao mil fenoz araog ma teu d'e goan.

    (3) Fenozh kentañ : dès ce soir.

    (1907) AVKA 193. Fenoz kenta, e vo goulet diganit da ine.

  • feñselat
    feñselat

    voir peñseliat

  • fent .1
    fent .1

    adj. Feint.

    (1557) B I 563. Da doeou fent, tr. «Tes faux dieux.» ●(1621) Mc 74. quement so feint ha disimulet.

  • fent .2
    fent .2

    m./f. –où

    I.

    (1) Feinte.

    (1557) B I 56. Me menn pep hent hep nep fent hoz sentiff, tr. «Je veux de toute façon vous obéir sans feinte.» ●(1650) Nlou 146. Ez deuez plen bet'en ty, / Dyouz part'yn Orient, / Try roue ha ne voe fent, tr. «vinrent directement jusqu'à la maison, / du côté de l'Orient, / trois rois, et ce ne fut pas raillerie.»

    (1741) RO 1017. Pan de a real contant me so yué hep fent. ●(17--) ST 140. hep feint na diegi, tr. «sans feinte ni paresse.» ●(17--) TE 306. Doué re-vireèt ne rehèn, dré ur fèntt èl honnéh, léh d'er-ré youanq de gredein é vehai…

    (1985) AMRZ 272. Prestig a-vad e tistroe, ne oa nemed eur fent, hag eh uhellea e briz.

    (2) Dre fent : par artifice.

    (1557) B I 273. Groaet dre fent instrument pentet, tr. «ouvrage artificiel, machine coloriée.»

    (3) Fiction, invention.

    (1732) GReg 410a. Fiction, invention, tr. «Van[netois] feënt. p. ëu..»

    (4) Plaisanterie.

    (1890) MOA 391b. Plaisanterie, tr. «Fent, . (T[régor]).»

    (1927) GERI.Ern 150. fent m., tr. «Badinage.» ●(1929) MKRN 108. o lakaat da c'hoarzin (…) en eur droc'hi d'he tammou fentou, tr. «les faire pouffer de rire par ses balivernes.»

    (5) Envie de rire.

    (1927) GERI.Ern 150. fent m., tr. «envie de rire.»

    (6) Grimace.

    (1744) L'Arm 178b. Grimace, tr. «Feennte. m.»

    II. [en locution]

    (1) Kaout fent : avoir du plaisir, s'amuser.

    (17--) EN 1533. fend a meus couscoude, tr. «j'ai tout de même du plaisir.»

    (1927) GERI.Ern 150. kaout fent m., tr. «s'amuser.»

    (2) Kaout fent gant ub., udb. : être amusé par qqn, qqc.

    (1879) ERNsup 153. fen(t) am eus gañt-hañ, il m'amuse (eunn den, eunn dra) Lanr[odec].

    (3) Ober fent da ub. : faire rire, faire marrer.

    (1908) PIGO II 99. Ma, fent a rez d'in, pa 'n em sonjan 'barz ar pez a larez hag ar pez a rez. ●(1951) LLMM 25/57. Met fent a rit din gant ho truez, ho keuz hag ho kerse.

    (4) Ober fent gant ub., udb. : se moquer de qqn, qqc. ; plaisanter sur.

    (1902) PIGO I 207. an dimezel yaouank a grogaz sklêr d'ober fent gant Herve. ●(1903) MBJJ 296. n'euz ket d'ober fent gant difenno sakr ar Sultan. ●(1929) MKRN 25. C'hui ra mat ober fent gant ar pez a larer, tr. «tu fais bien de plaisanter sur ce qu'on dit là.» ●(1933) MMPA 16. met o teurel plê e rae ar c'hlanvour fent gant he fedennou hag e rae goab outi, e paouezas da bedi dirakan. ●(1965) LLMM 110/153. daoust ma veize edo e vestr oc'h ober fent gantañ.

    (5) Daoudortañ gant ar fent : se tordre de rire.

    (1955) VBRU 54. n'helle ket tremen a-wechoù hep daoudortañ gant ar fent. ●(1957) AMAH 22. daoust ma vougen gant ar c'hoant daoudortañ gant ar fent.

    (6) Kemer fent =

    (1857) HTB 39. Ar rebech-se a reaz d'ar Gorrandoned loskel eun hopaden spontuz a goler, ha kemer eur fent vraz.

  • fentadenn
    fentadenn

    f. –où Comédie.

    (1905) BOBL 14 janvier 17/3d. Ar fentaden c'halleg Une nuit orageuse, a zo bet displeget brao ivez. ●(1928) BREI 54/4a. peziou-c'hoari, soniou ha fentadennou.

  • fentadoù
    fentadoù

    pl. = (?).

    (1866) LZBt Gouere 145. gant fentajo e c'houlouaz liou ar maro e kerc'hen ann Tad.

  • fentañ
    fentañ

    v. tr. d.

    (1) Feindre.

    (1732) GReg 402a. Feindre, prendre des apparences, tr. «Feiñta. pr. feiñtet

    (1914) DFBP 140a. feindre, tr. «Feinta

    (2) Imaginer, penser (que).

    (1732) GReg 737a. les poles du monde, tr. «Daou benn ar bed. an diou vudurun, var be re ez feiñteur e tro ar bed.»

    (3) Imaginer, inventer, forger.

    (1936) IVGA 32. Ne vezont ket pell o fenta anoiou nevez warnoc'h. ●210. ar pez a zo bet fentet gant ho kazetennou diwar va fenn. ●(1971) CSDC 48. Ar his se na ve fented gaouyerez. ●(1972) SKVT I 52. Peseurt digarez fentañ da M. Karadeg ? 62. fentañ gevier da M. Karadeg. ●(1974) THBI 176. ar boudigou fentet gant da faltazi.

  • fentañs
    fentañs

    f. –où

    (1) Feinte.

    (1732) GReg 402b. Feinte, apparence, déguisement, tr. «Feiñtançz. p. feiñtançzou.» ●Faire des feintes, tr. «Ober feiñtançzou.» ●Sans feinte, tr. «Hep feiñtançz

    (1914) DFBP 140a. feinte, tr. «Feintanz

    (2) Produit de l'imagination.

    (1732) GReg 410a. Fiction, invention, tr. «Feiñtançz. p. feiñtançzou.» ●Les fictions poëtiques, tr. «Feiñtançzou ar boëtryaned.»

  • fenter
    fenter

    m. –ion

    (1) Grimacier.

    (1744) L'Arm 178b. Grimacier, tr. «Feenntourr.. terion

    (2) Fenter diseblant : pince-sans-rire.

    (1945) DWCZ 8. Sonjal a raen ne oa ket evel (…) Tregeriz evit beza fenterien diseblant.

  • fentet
    fentet

    adj. Feint.

    (1914) DFBP 140a. feint, tr. «Feintet

  • fentigell
    fentigell

    f. –où Histoire qui fait rire, blague.

    (1903) MBJJ 80. eur fentigell bennag en deuz ar peurliesan da laret d'imp. ●(1927) GERI.Ern 150. fentigell f., tr. «une plaisanterie.» ●(1931) VALL 54a. Badinage, tr. «fentigell f.» ●(1970) BHAF 93. dibunet eur gontadenn pe eur fentigell.

  • fentigellat
    fentigellat

    v. intr. Plaisanter.

    (1931) VALL 54a. Badiner, tr. «fentigellat

  • fentigeller
    fentigeller

    m. –ion Humoriste.

    (1944) EURW I 132. eur fentigeller dispar.

  • fentigellerezh
    fentigellerezh

    v. intr. Plaisanterie.

    (1931) VALL 54a. Badinage, tr. «fentigellerez m.»

  • fentiñ
    fentiñ

    v. intr. Grimacer.

    (1744) L'Arm 178b. Grimacer, tr. «Feenntein

  • fention
    fention

    s. =

    (1728) Resurrection 2971. Hep ober fention.

  • fentiz
    fentiz

    f. –où Feinte, feintise.

    (1557) B I 57. hep fentis, tr. «à coup sûr.» ●tr. (DEBm 289) «feinte.» ●(1647) Am.ms 507. Fentis Marquisa bremaff gant Ioaic, tr. « La feinte de Marquisa maintenant avec Joaic » ●(1650) Nlou 30. dre vn fentys, tr. «par une feinte.»

    (1710) IN I 182. an artifiç, an affeterez, hac ar feintis a so control dan douçder ha dar simplicite. ●311. Liquit evez n'en em servichac'h (…) eus a nep seurt finessaou ha feintisou en ho parlant. ●(c.1718) CHal.ms iv. Simulation, tr. «seblant, trompereh, fintis.» ●(1728) Resurrection 2972. Ho comse cousgoude aso leun a fentis. ●(1792) BD 3382. dre da ympocrissy gant fentis golloet, tr. «par ton hypocrisie de feinte dissimulée.» ●(17--) ST 32. C'houi a rafe plijadur ha vad dre ho fentiz ? tr. «Voudriez-vous me faire plaisir, et me rendre service par le moyen de votre art ?» ●(17--) CT Acte II 1166. henes dar bianan em tretou dre fentis, tr. «celui-là au moins me traiter par feinte.» ●(17--) SP I 304. Dech en particulier hep fentis e laran, tr. «à vous en particulier je le dis sans feinte.»

    (1869) SAG 260. hag a bep amzer ar feintiz a zo bet trompluz.

  • fentour
    fentour

    m. –ion Grimacier.

    (1744) L'Arm 178b. Grimacier, tr. «Feentourr.. erion

  • fenturiñ
    fenturiñ

    v. tr. d. Affaiblir.

    (1908) BOBL 14 novembre 203/1a. Mez kement-ze n'eo ket awalc'h da fenturi ar Brusianed.

    ►[au passif]

    (1914) M p. 116 (note 3). h[aute] cornou[aille] fenturi abattre, affaiblir, fenturet gañt an evach affaibli par la boisson. ●(c.1930) VALLtreg 878. fenturi : abattre, affaiblir. Eun den fenturet gant an evach. Voir difenturi (Corn. Jaf.)

  • fentus
    fentus

    adj.

    (1) Attr./Épith. Plaisant, drôle, comique.

    (c.1718) CHal.ms ii. farceur bouffon, tr. «farcer, furluquin boufon un den fintus

    (1879) ERNsup 153. fentus, plaisant, Lanr[odec]. ●(1890) MOA 263a. Farceur, Jovial, tr. «den fentuz (T[régor]).» ●391b. Homme plaisant, tr. «den fentuz

    (1906-1907) EVENnot 11. (Priel) Fentuz eo an diou goz man, tr. «Comique.» ●(1911) BUAZperrot 384. ar c'homzou fentus. ●(1912) MMKE 150. E dezennou fentus. ●(1918) LZBt Mae 17. eur muzik fentus. ●(1920) LZBt Meurzh 14. Eun dra fentus a blenaas an treo. ●(1925) SFKH 17. eit er ré e gar kleuet ha guélet treu feitus. ●(1925) FHAB Du 434. e c'hoarvezas eun dro fentus ganin. ●(1926) FHAB Mae 188. eur poz fentus benak. ●(1929) MKRN 117. Warlerc'h ar pegad lenn fentus-se. ●(1955) VBRU 22. Bez’oa e Landreger un trenig fentus a rampe ken prim hag ur vaot, met gant un talabao fromus war-du Ploueg. ●31. Ha me kerkent all war ar c’hae d’ober va genou bras, met netra ne welis nemet boned krevek ar priñs o vransigellat a-us d’ur morad ofiserien a renk uhel, rak ur stumm fentus da gerzhout en devoa ar freilhennek treut-kagn-se.

    (2) Adv. =

    (1921) LZBt Here 34. daou bried eus Pukarua, deut fentus awalc'h da Yahitahi.

  • feodalc'h .1
    feodalc'h .1

    adj.

    (1) Féodal.

    (1732) GReg 404b. Feodal, ale, qui appartient au Fief, tr. «feodalc'h.» ●(1793) DEcret, 17 pluvios an eil bloas. (Nul français ne touchera) guiryou feodalh na cargou bloazya a sugidiguez. (d'après HYZH 48-49/48).

    (2) Aotrou feodalc'h : seigneur d'un fief.

    (1732) GReg 404b. Le seigneur Feodal, tr. «an aotrou Feodalc'h

    (1834) KKK 48. diveza perc'hen féodalc'h a Vaillé.

  • feodalc'h .2
    feodalc'h .2

    m. Féodalité.

    (1791) GErard B-29. délivrez-nous de la féodalité, des fours et moulins banaux, tr. «dilivrit ac'hanomp eus ar feodalc'h, eus ar fourniou ha milinou-dalc'h.»

  • fer .1
    fer .1

    coll. (botanique) Lentilles.

    (1732) GReg 568b. à Crozon dans la B[asse] Cor[ouaille] où ils sèment beaucoup de lentilles, de celle qu'on appelle en lat. Lens major, ils la nomme en Breton : Fer.

    (1927) GERI.Ern 150. ferenn C[ornouaille] f., tr. «Lentille, legume, col. fer.» ●(1931) VALL 422b. Lentille, tr. «fer col. sg. ferenn.»

  • fer .3
    fer .3

    m. Fer à repasser.

    (1890) MOA 265a. Fer à repasser, tr. «ferr, m.»

  • fer .4
    fer .4

    adv. Fermement. cf. ferv

    (1530) Pm 123d (Tremenuan). Maz eu laquaet ? fer leueret, tr. «Où est-il mis ? Dites-(le) fermement.» ●124d (Tremenuan). Mar deu mar fer ez leueret, tr. «Aussi fermement que vous le disiez.» (rimes en –er). ●245b (Mab Den). Ha bez feru seder quent meruel (rime en -er), tr. « Et sois ferme et sûr avant de mourir. » ●(1580) G 151-152 Autrou chetu ny duet, arryfet, credet fer / Hep pyryll na tourmant en o hoant tout antyer tr. « Seigneur nous voici venus, arrivés, croyez-le fermement / sans péril ni tourment, selon votre désir tout entier » ●1187-1190 Breman nysseomp, sellomp fer / an deu, eza, leun an grygneur ; / nysseomp, na leveromp guer / ha groiomp hon bech en on syher. tr. « Maintenant approchons, regardons fortement (avec soin), / si n’est pas, donc, plein le grenier ; / approchons, ne disons mot, / et cousons notre fardeau dans nos sacs. »

  • fer* .2
    fer* .2

    f. (anatomie) Cheville. [mot qui n'existe pas, voir ETCE t. 11, p. 141, voir 4. fer]

    (1931) VALL 118b. Cheville, tr. «fer f. (ancien).»

  • feradenn
    feradenn

    f. –où

    (1) Séance de repassage.

    (1931) VALL 647b. séance de repassage, tr. «feradenn f.»

    (2) Quantité de linge repassée en une fois.

    (1931) VALL 647b. ce que l'on repasse en une fois, tr. «feradenn f.»

  • feramant
    feramant

    m. –où Ferrement.

    (1499) Ca 83b. Ferramant. g. idem.

  • ferañ
    ferañ

    v. intr. Courir à toutes jambes.

    (1927) GERI.Ern 150. fera L[éon] v. n., tr. «Courir à toutes jambes.» ●(1931) VALL 164a. Courir à toutes jambes, tr. «fera L[éon].»

  • ferc'hier
    ferc'hier

    plur. forc'h

  • ferdilh
    ferdilh

    s. Bande d'enfants espiègles.

    (1916) KZVr 190 - 03/11/16. Ferdilh, tr. «bande d'enfants espiègles.» ●(1924) NFLO. une bande de gamins, tr. «eur strollad ferdilh

  • Ferel
    Ferel

    n. de l. Férel.

    (1985-1986) ADEM 62-63. A pa vehe bet Marsel vehe bet oaet da Ferel pa oa oaet an Alamaned.

  • ferenn .1
    ferenn .1

    f. –où, fer (botanique) Lentille.

    (1927) GERI.Ern 150. ferenn C[ornouaille] f., tr. «Lentille, legume, col. fer.» ●(1931) VALL 422b. Lentille, tr. «fer col. sg. ferenn

  • ferenn .2
    ferenn .2

    f. –où (optique) Lentille.

    (1927) GERI.Ern 150. ferenn f., tr. «Lentille, verre grossissant (pl ou).» ●(1931) VALL 422b. Lentille de verre, tr. «ferenn-(wer).»

  • fererez
    fererez

    f. –ed Repasseuse.

    (1914) DFBP 284b. repasseuse de linge, tr. «Fererez.» ●(1954) VAZA 33. aet eo da droadañ ar fererezed a rae war-dro ar c’hatiolennoù. ●(1927) GERI.Ern 150. fererez f., tr. «Repasseuse.» ●(1973) SKVT II 168. ar ferourez koefoù.

  • fererezh
    fererezh

    m. Repassage.

    (1954) VAZA 32. pennober ar vroderezh hag ar fererezh !

  • feret .1
    feret .1

    adj. Repassé.

    (1987) BAPR 48. O plegañ he zraou feret.

  • feret .2
    feret .2

    adj.

    (1) Rhumatisant.

    (1919) DBFVsup 22b. féret (Gr[oix]), part., tr. «rhumatisant.» ●(1931) VALL 659b. Rhumatisant, tr. «feret V[annetais].»

    (2) Engourdi par le froid.

    (1970) GSBG 35. (Groe) feret, tr. «engourdi, perclus (par le froid).»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...