Devri

Recherche 'kre...' : 314 mots trouvés

Page 2 : de krefenn (51) à kreizdouarek (100) :
  • krefenn
    krefenn

    f. –où Point de couture.

    (1732) GReg 228b. Couture, point d'éguille, ou de ligneul, tr. «crefenn. p. crefennou

  • kregad
    kregad

    coll. (ichtyonymie) Coquillages.

    (1838) OVD 81. peb sorte quêrgatte.

    (1907) VBFV.bf 39b. kergaden, f. pl. kergad, tr. «coquillage, coquille.» ●(1922) EOVD 86. pep sort kergat e ié hag e zé get en deur. ●(1934) BRUS 255. Un coquillage, tr. «ur gergaden, f., pl. kergad, m.»

  • kregadenn
    kregadenn

    f. (ichtyonymie) Coquillage.

    (c.1718) CHal.ms i. coquille, tr. «cargaten, croguen, croguenneu, gregaïl.»

    (1843) LZBg 1 blezad-2l lodenn 136. ur gregatenn é peb dorn.

    (1907) VBFV.bf 39b. kergaden, f. pl. kergad, tr. «coquillage, coquille.» ●(1934) BRUS 255. Un coquillage, tr. «ur gergaden, f., pl. kergad, m.»

  • kregel
    kregel

    voir kregiñ

  • kregier
    kregier

    plur. krog

  • kregilh
    kregilh

    coll. (ichytyonymie) Coquilles.

    (c.1718) CHal.ms i. coquille, tr. «cargaten, croguen, croguenneu, gregaïl.» ●uous uendés bien cher uos coquilles, tr. «forh quir e c'hüerhet hou cregat, hou cregail'

    (1930) ADBr xxxiv 4/480. Le tréc. kregilh, coquilles, coquillages, et (par plaisanterie) argent, d'où kregilha ramasser des coquillages, vient du sing. kregilhenn, pour *kreginenn, peut-être influencé par le fr. coquille ; cf. gregaïl que Ch. ms. ajoute à croguenneu, pl. de croguen. ●(1931) VALL 154a. Coquillage, tr. «T[régor] kregilh col. sg. kregilhenn.»

  • kregilha
    kregilha

    v. intr. (pêche) Ramasser des coquillages.

    (1930) ADBr xxxiv 4/480. Le tréc. kregilh, coquilles, coquillages, er (par plaisanterie) argent, d'où kregilha ramasser des coquillages, vient du sing. kregilhenn, pour *kreginenn, peut-être influencé par le fr. coquille ; cf. gregaïl que Ch. ms. ajoute à croguenneu, pl. de croguen. ●(1931) VALL 154a. ramasser des coquillages, tr. «T[régor] kregilha

  • kregilhenn
    kregilhenn

    f. (ichytyonymie) Coquille.

    (1903) MBJJ 130. eur grogilhen a zo stag ouz eur chadennig. ●(1930) ADBr xxxiv 4/480. Le tréc. kregilh, coquilles, coquillages, er (par plaisanterie) argent, d'où kregilha ramasser des coquillages, vient du sing. kregilhenn, pour *kreginenn, peut-être influencé par le fr. coquille ; cf. gregaïl que Ch. ms. ajoute à croguenneu, pl. de croguen. ●(1931) VALL 154a. Coquillage, tr. «T[régor] kregilh col. sg. kregilhenn

  • kregin
    kregin

    plur. krogenn

  • kregiñ / kregel / krogout / krogiñ
    kregiñ / kregel / krogout / krogiñ

    v.

    I. V. tr. i. Kregiñ e.

    A. (en plt de qqn)

    (1) Kregiñ en udb. : prendre, se saisir de qqc.

    (1499) Ca 50a. Creguiff. g. prendre o la main crochier. ●(1633) Nom 251b. Saxum manuale : pierre qu'on peut empoigner : mæn á haller da ampouing, creguiff ennaff.

    (18--) SAQ II 109. Krogomp er vouc'hal a dro vad, – eur skour a zo da galveziat. ●201. P'ho c'heuz eul loden da varrad / Krogit en ho mar a dro vad.

    (1921) PGAZ 42. an daou baotrig a grog an eil e pegnotenn egile. ●(1996) CRYK 112. kregel em dorn, tr. «me prendre la main.» ●277. Krogout a rê 'n hi dorn, tr. «Il lui prit la main.»

    (2) Kregiñ en udb. : prendre (le travail, etc.), se mettre à.

    (1907) PERS 72. goude beza lennet muia ma c'helle, e kroge er skriva, hag ar skriva-ze eo ar binijen vraz. ●(1911) SKRS II 23. Araok kregi el labour. ●(1927) BBMT 6. én atretan krogein éndro èl labour.

    (3) Kregiñ en udb. : commencer.

    (1907) KORN 11. rak pa groger en eul labour ken santel ha ken talvoudek hag an hini ho peus boulc’het, eo red kenderc’hel.

    (4) Kregiñ en ub. : empoigner qqn.

    (1732) GReg 180a. Colleter qqn, tr. «Cregui èn ur re.»

    ►par ext. (droit) Arrêter qqn.

    (1877) EKG I 11. deuet oa da Vontroulez urz da gregi ennhan.

    (1912) BUAZpermoal 702. Kroget ennan ha laket-han en kroug. ●(1915) HBPR 106. Tri devez goude, e lakeont kregi e pevar belek all. ●111. D'ar memez mareou, oat kroget en aotronez Gellec, kure Sant-Yvi, Rouzic,

    (5) Kregiñ a-dro-vriad en ub. : embrasser qqn.

    (1877) EKG I 226. an Aoutrou Poullaouec a grogaz a-dro-vriad er c'habiten Kivoron.

    (1912) MMPM 25. neuze e krogaz a drovriad en he merc'h.

    (6) Kregiñ e cherj ub. : prendre qqn au collier.

    (1905) ALLO 76. Pe bremaik me lakai an archer / Da gregi en da jerch, riblaer. ●(1908) FHAB Gwengolo 267. ma 'z affemp dre eno e ve buhan kroget en hor cherch.

    (7) Kregiñ e kabiez ub. : prendre, empoigner qqn au collet.

    (1878) EKG II 189. Ar c'henta en em gavaz a grogaz enn he gabiez.

    (1906) KPSA 146. daou zen a grogfe an eil e kabiez egile.

    B. (en plt de certains animaux) Kregiñ en ub. : mordre, pincer qqn.

    (1659) SCger 81a. mordre, tr. «cregui p. croguet

    (1879) ERNsup 159. krog enn-añ signifie mords-le, Go[ello], Trég[uier].

    (1906) KPSA 23. setu an naer en em lakaat da zutal ha da glask kregi enno. ●(1907) VBFV.bf 44b. krog, krogein, v. n., tr. «mordre (dans).» ●(1915) HBPR 198. Merrien a zreb hor bevans hag a grog aliez ennhomp hon unan. ●(1955) STBJ 207. Gwallon e oa ar gwayed hag e krogent ganus er vugale vihan.

    ►absol.

    (1499) Ca 50a. [creguiff] Jtem creguiff. vide in dantaff.

    (1909) KTLR 4. Ar C'houanen a groge mort. ●(1925) FHAB Genver 13. Al loen a chomas eur pennadig difinv, chouchet, prest da gregi.

    C. (en plt d’un sentiment, d’une sensation, d’une maladie, etc.) Kregiñ e : saisir qqn, s’emparer de qqn.

    (1867) BUE 103. pe e krogaz aon enn-han ne vije bet goufet e touge ar benvek-se a binijen. ●164. hag e krogaz eunn dinerzded hag eur c’hren hep paouez enn he izili. ●(1869) FHB 239/234a. Cregi a reaz ar c’hlenvet enhan deis gouel Sant Lois Gonzag. ●(1874) FHB 482/95a. e krogaz enn-han eur c’hounnar-dibri euz ar re zua. ●(1889) ISV 267. An den iaouank a grogaz an enouamant enhan er c’hloerdi. ●403. ar riou a groge nebeutoc’h enho. ●(18--) PEN 92/58. ur grenamant en hi a krogas.

    (1906) DIHU 14/242. En diankadell en doé kroget enné hag er virùidig eùé ar en ol. ●(1910) FHAB C’hwevrer 54. Eun deiz e krogas naon du e Sezar. ●(1911) BUAZperrot 884. Eur spont bras a grogas er bastored.

    II. V. tr. i. Kregiñ gant.

    (1) Kregiñ gant udb. : commencer à faire qqc.

    (1927) FHAB Gouere 141. Ne oant ket kroget mat gant o labour pa, teuas an otrou d'ober gweladenn d'ezo. ●(1938) DIHU 329/176. D'anderù-noz, é krog er hlehiér get ou begin. ●(1967) BAHE 52/49. Neuze e kroge an dud gant o c'haoz tra ma veze lakaet ar struj, dre voder, en tan.

    (2) Kregiñ gant ub. =

    (1896) LZBt Meurzh 11. n'heller ket kregi a droc'h-tranch gand ar re vraz.

    (3) (droit) Kregiñ war ub. : arrêter qqn.

    (1908) PIGO II 116. piou bennak a gomzo, kroget warnean ! ●(1912) BUAZpermoal 288. n'ho peus ket kroget warnon. ●(1926) FHAB C'hwevrer 66. o klask kregi warnoc'h...

    III. V. tr. i. Kregiñ ouzh : saisir.

    (1659) SCger 107b. saisir, tr. «cregui oc'h

    III. V. tr. d.

    (1) Accrocher.

    (1905) HFBI 464. pep hini da guerchat é vélé, pé é amag – à da gregui anézan dious an daou benn a zistribill.

    (2) Allumer (le feu, une chandelle).

    (1879) ERNsup 159. krigi 'ann tañn, allumer le feu ; krog 'nañ 'ta (...) krog 'golo 'ta, allume donc la chandelle. Go[ello], Trég[uier].

    (1907) AVKA 206. prez enhi da gregi ar goulou. ●297. Ar goardo hag ar vevelien ho devoa kroget tân. ●(1957) AMAH 245. adal ma felle d'am zad kregiñ an tan.

    IV. V. pron. En em gregiñ.

    (1) V. pron. réci. S'empoigner, se colleter.

    (1732) GReg 180a. Colleter, se prendre au collet, tr. «èn hem gregui. pr. èn hem groguet

    (1905) HFBI 488. darbet oa bet déomp éném grégui da vad anés dar gamaradet all.

    (2) V. pron. réfl. S'accrocher, se pendre. cf. en em grougañ

    (c.1680) NG 1618-1619. Rac cé en um grogas / Guet desperation.

    (1907) BSPD I 220. ha doh tu ean en des hum groget hag hum zañnet. ●222. ha goudezé é ma oeit d'hum grogein.

    V. V. intr.

    A.

    (1) (en plt d'une matière inflammable) S'enflammer.

    (1902) PIGO I 55. An dir a strakaz en eur zivogedi, hag a grogas. ●(1913) NECH 6-7. Gôr a zo aze 'n ho kichen. Sec'h mat int hag e krogfont raktal.

    (2) (en plt du feu) Prendre.

    (1884) LZBt Mae 94. raktal e krog ann tan e ti paëron ar bugel.

    (3) (météorologie) Se maintenir.

    (1879) ERNsup 159. kregi ra 'nn amzer, le temps devient plus sûr, plus décidé, Trév[érec].

    (4) (en plt d'une maladie) Se déclarer.

    (1911) BUAZperrot 578. e krogas ar vosen e kear. ●858. ha pa grogas ar vosen enni tri bloaz goudeze [Kemper].

    (5) (en plt de racines) Prendre.

    (1849) LLB 800. Ken don avel mé krog ol he grouiad én doar.

    (6) (en plt d'une plante, d'une greffe) Prendre.

    (1849) LLB 988. Aveid rein d'er hrefen amzer de grogein mat.

    (1907) VBFV.bf 44b. krog, krogein, v. n., tr. «prendre racine (en parlant des plantes).»

    (7) (en plt d'un fruit) =

    (1849) LLB 1015-1016. Touchant neoah é houiv hag é koéh ol er bleu, / É krog hag é vrasa er freh ar er bareu.

    (8) (en plt d'un moteur) Démarrer.

    (1963) LLMM 96/7. Ha setu ar medisin da sakreal gwashañ ma c'helle ha d'ober an diaoul hag e bevar en dro d'ar c'heflusker daonet-se na venne kregiñ a briz ebet.

    B.

    (1) Travailler.

    (17--) ST 68. Ha mall eo d'eomp monet da greghi e lec'h-all, tr. «et nous avons hâte d'aller travailler ailleurs.»

    (1905) DIHU 1/9. Aveit krog e laré ean, oé ket èl é avé.

    (2) Kregiñ bihanoc'h : travailler moins (que qqn).

    (1942) FHAB Gwengolo/Here 197. n'eo ket evit gouzanv [ar c'hrennard] chom war-lerc'h pe gregi bihanoc'h.

    (3) Kregiñ da + verbe : commencer à.

    (1908) PIGO II 144. e krogas da zibuni hent. ●(1924) FHAB Eost 316. Evit lakaat e fourniad, ar poder a ya er fourn hag eno e krog da renka ha da vernia e bodou. ●(1924) FHAB Eost 287. setu ma krogas va amezeg da adstudia ha da adkonta, ar moueziou dre ganton. ●(1950) KROB 31-32/17. e krogas ar c'hleier da zeni a vole-vann. ●(1954) LLMM 42/8. Hogen, dre ur rog er c’houmoul e krog da wilc’hata ur steredenn. ●(1963) LLMM 99/262. ha lonket ganto o freiz a groge da nijal, pounner ha dizampart.

    (4) Commencer.

    (1866) LZBt Ebrel 105. A vec'h e oant erruet eno, ma krogaz an troc'h-goug. ●(1866) LZBt Gouere 148. War-ze e krogaz an diblas.

    (1918) LZBt Mae 2. E keit-ze e krogas ar brezel a elpennas peb tra.

    VI.

    (1) Kregiñ a-raok harzhal : prendre en traître.

    (1878) SVE 650. Kregi araok harzal, tr. L.-F. Salvet «Mordre avant d'aboyer. (Prendre en traître.)»

    (2) Kregiñ du e : voir du.

    (3) Kregiñ e kabiez ub. : voir kabiez.

  • kregina
    kregina

    v. intr. (pêche) Ramasser des coquillages.

    (1931) VALL 154a. ramasser des coquillages, tr. «kregina

  • kreginek
    kreginek

    adj. Conchylien.

    (1931) VALL 140b. Conchylien, tr. «kreginek suivant la nuance.»

  • kreginel
    kreginel

    adj. Conchylien.

    (1931) VALL 140b. Conchylien, tr. «kreginel suivant la nuance.»

  • kreginoniezh
    kreginoniezh

    f. Conchyliologie.

    (1931) VALL 140b. Conchyliologie, tr. «kreginoniez f.»

  • kregnouzal
    kregnouzal

    v. intr. S'impatienter d'une manière désagréable aux autres.

    (1876) TDE.BF 375a. Kregnouzal, v. n., tr. «S'impatienter d'une manière désagréable aux autres.»

  • Krehen
    Krehen

    n. de l. Créhen.

    (1905) ALMA 66. e Krehen. ●(1925) ARVG 3/72. a zo bet marvet, e deiou diwezan miz genver, e kouent Krehen.

  • kreia
    kreia

    s. (ichtyonymie) Esturgeon.

    (1931) VALL 274a. Esturgeon, tr. «kreia (Groix).»

  • kreien
    kreien

    m.

    (1) (cuisine) Gratin de fond de plat de cuisson.

    (1732) GReg 469b. Detacher le gratin du bassin, tr. «Distaga ar c'hréien diouc'h ar billicq.»

    (1879) ERNsup 160. krivin, eur grivinenn, le gratin, Lohuec.

    (1914) DFBP 159b. gratin, tr. «Krivin.» ●(1931) VALL 343a. Gratin, tr. «kreien, krien col. sg. –enn.» ●(1938) BRHI 153. du gratin (kreien). ●(1982) PBLS 131. (Sant-Servez-Kallag) krivin, tr. «gratin (dans le fond de la bouillie).» ●(1984) LPPN 693. (Poullaouen) krivin, m., grattin; ex. : «me gav mad ar c'hrivin», j'aime bien ce qui est grattiné.»

    (2) Morve desséchée.

    (1952) LLMM 32-33/131. (Douarnenez) Kreienn : mec'hi disec'het.

    (3) Mous kreien : morveux.

    (1955) STBJ 117. Me, ar mous-kreien.

  • kreienañ
    kreienañ

    voir kreieniñ

  • kreienat
    kreienat

    voir kreienañ

  • kreienek
    kreienek

    adj. Qui est pourvu de « kreien ».

    (1962) EGRH I 44. kreienek a., tr. « pourvu de « kreien » (E L[operc’hed] D[irinonn] e tistager krian, krianañ, krianek). »

  • kreienenn
    kreienenn

    f. Gratin de fond de plat de cuisson.

    (1732) GReg 469b. Gratin, tr. «Créyenen. p. cryenen. Van[netois] crihanen

    (1876) TDE.BF 377b. Krianenn, s. f. V[annetais], tr. «Grattin de bouillie, etc.» ●(1879) ERNsup 160. krivin, eur grivinenn, le gratin, Lohuec.

    (1907) VBFV.bf 44a. kreañnen, f., tr. «gratin.» ●(1931) VALL 343a. Gratin, tr. «kreien, krien col. sg. –enn V[annetais] kreanenn f.»

  • kreienennañ
    kreienennañ

    v. intr.

    (1) Enlever le gratin.

    (1876) TDE.BF 377b. Krianennein, v. n. V[annetais], tr. «Enlever le grattin.»

    (2) Gratiner.

    (1925) FHAB Ebrel 133. poazet en o fez [ar patatez] evid ober kefalennou ganto pe laket er fourn da grienenna gant eun tamm freskad. ●(1981) ANTR 29. eul lechefread patatez da greienenna.

  • kreienet
    kreienet

    adj.

    (1) Gratiné au fond du plat de cuisson.

    (1909) KTLR 22. oll an traou-ze fritet en amann, ha kreienet ar guella. ●(1953) BLBR 63/5. [patatez] hep o flusk, kreienet er chidouarn.

    (2) =

    (1838) CGK 12. He diou chot treut ha creïhenet, en liou d'eur c'hos goadiguen.

  • kreieniñ / kreienañ / kreienat
    kreieniñ / kreienañ / kreienat

    v.

    (1) V. intr. Former du gratin au fond du plat de cuisson.

    (1914) DFBP 159b. gratiner, tr. «Krivina.» ●(1931) VALL 343a. se former en gratin, tr. «kreienni, kreienna.» ●(1982) MABL i 31. (Lesneven) ’Blomour de’añ [d’ar yod] da greienat.

    (2) V. tr. d. Kreienañ ar yod : enlever le gratin de la bouillie.

    (1931) VALL 343a. enlever le gratin, tr. «kreiena, digreiena (de la bouillie ar yod).»

  • kreier
    kreier

    plur. krog

  • kreion
    kreion

    m. –où Crayon.

    (1659) SCger 34a. craion, tr. «item.» ●(c.1718) CHal.ms i. crayon, tr. «ur c'hraïon

    (1914) DFBP 71a. crayon, tr. «Kreïon

  • kreioner
    kreioner

    m. –ion Crayonneur.

    (1914) DFBP 71a. crayonneur, tr. «Kreïonner

  • kreionezh
    kreionezh

    f. Crayonnage.

    (1633) Nom 122b. Adumbratio : proiect : an crayouneuz, an trægou quentat (lire : quentaf) ves an liuagou.

  • kreioniñ
    kreioniñ

    v. tr. d. Crayonner.

    (1659) SCger 34a. craionner, tr. «craionni.» ●(c.1718) CHal.ms i. crayonner, tr. «craïonnein

    (1914) DFBP 71a. crayonner, tr. «Kreïoni

  • kreirioù
    kreirioù

    pl.

    (1) Ossements.

    (1841-1842) BBZcarn II 204/74-75 (ADBR t. 123-2, 2016, pp. 48-49). Barz ar garnel, ema lammet. / Etouez ar c’hreireou/iou benniget, tr. D. Laurent « Il a sauté dans l’ossuaire / Parmi les ossements bénis. » ●77-78. Ar c’hererou a/’ zrask evel ann dud / Ar c’heriou a zo/zo em unanenet, tr. D. Laurent « Les ossements trépignent comme s’ils étaient vivants ! / Les ossements se sont unis. »

    (2) Reliques.

    (1847) GON FB HV 687a. Relique (…) En Tréguier, tr. « kreirio. »

    (1962) EGRH I 45. kreirioù pl., tr. « reliques ».

  • kreisteiz
    kreisteiz

    m.

    I. temp.

    (1) Midi.

    (1499) Ca 50b. Creis dez. g. lheure de midy. ●(1612) Cnf 61b. Dibriff dez an Iun quent an heur à creis dez. ●(1633) Nom 227a. Meridies : midi : cres-dez, creis-deiz.

    (1659) SCger 79b. midy, tr. «creizdé.» ●(c.1680) NG 1940. De Guner er Groes de craisté. ●(1732) GReg 623b. Midi, tr. «Crezdeiz. creiz-dez. Van[netois] creizte. creihte

    (1821) SST 34. en Angelus e larer dré dair guéh én dé, de vitin, de greis-dé ha de nos. ●(1849) LLB 1463. kent mé son kreiz-té. ●(1867) FHB 121/136a. Creis-deiz a voa o sini.

    (1907) AVKA 43. Ur c'hreiste benak e c'halle bea. ●(1910) MAKE 96. Wardro ar c'hreiste.

    (2) Hun-kreisteiz : sieste.

    (1912) BUAZpermoal 652. el lec'h m'oa bet ar vugale oc'h ober o hun-kreiste. ●(1936) BREI 442/2d. kuit a hun kreizte.

    (3) Kousk-kreisteiz : sieste.

    (1938) BRHI 71. avec le court repos de la méridienne (kousk-kreisté). ●(1942) FHAB Du/Kerzu 223. da vare ar c'housk-kreisteiz.

    (4) Goude kreisteiz : après-midi.

    (1835) AMV 26. dioc'h ar mintin, pe goude creiz-deiz.

    (1911) SKRS II 34. Goude kreisteiz, da eun heur. ●(1919) BUBR 6/164. Goude kreisteiz ez a eur gorveen da gazern Marceau da-vit boued. ●(1954) VAZA 84. pa ranke ur rannad martoloded mont kuit eus Brest da baramantiñ ul lestr e porzh-mañ-porzh, ha d’ar sadorn goude kreisteiz e-pad an enselladenn vras.

    (5) Ar c'hreisteiz-mañ : ce midi.

    (1790) MG 72. ne mès quet bet men goalh a vouéd er hreisté-men.

    (1854) GBI II 96. Me a zo bet eus hi c'herc'had, / Ar c'hreiz-de-man, en ti he zad, tr. «J'ai été la chercher, / Ce midi, chez son père.»

    II. spat.

    (1) Sud.

    (1557) B I 245. Dou prenest onest en creis dez, tr. «deux fenêtres raisonnables, au midi.» ●(1633) Nom 238b. Cardo : chemin trauersant les champs, de midy vers la minuict : an hent á tremen an maezyou diouz an cræs-dez bette'n anter-nos.

    (1732) GReg 624a. Le midi, le païs du midi, tr. «Ar c'hrezdeiz. bro ar c'hrezdeiz

    (1849) LLB 56. distroeit t'er hreizté.

    (1911) SKRS II 167-168. e tu ar c'hreisdeiz euz bro Franz. ●(1913) AVIE 200. ag er hreisnoz, ag er hreisté.

    (2) Er c'hreistez da : au sud de.

    (1903) MBJJ 178. Ar Sion a oa er c'hreiste d'ei. ●(1919) LZBt Du 24. er blenen er c'hreizte d'ar meneiou.

    (3) Avel ar c'hreisteiz : vent du midi.

    (1633) Nom 220b. Auster, ab hauriendo. Notus : vent de midy, pluar : auel an cræs-dez.

    (4) An heol en e greisteiz : le soleil à son midi.

    (1854) PSA II 70-71. diavis erhoalh aveit derhel rai bêl é zeulegad bandet ar en hiaul én é greisté.

    III.

    (1) Chom e c'henoù digor war greisteiz hanter : voir genoù.

    (2) Reiñ da grediñ e vez noz da greisteiz : voir noz.

    (3) Klask morilhoned da greisteiz : voir morilhoned.

  • kreisteizat
    kreisteizat

    adj. Méridional.

    (1931) VALL 462b. Méridional, tr. «kreisteizat

  • kreisteizek
    kreisteizek

    adj. Méridional.

    (1931) VALL 462b. Méridional, tr. «kreisteizek

  • kreisteizel
    kreisteizel

    adj. Méridional.

    (1931) VALL 462b. Méridional, tr. «kreisteizel

  • kreisteiziad
    kreisteiziad

    m. kreisteiziz Habitant du sud.

    (1920) MVRO 27/1a. Kouls eo dever ar Vretoned evel hini ar C'hreisteizis hag an Hanternozis.

  • kreisteizkelc'h
    kreisteizkelc'h

    m. Méridien.

    (1931) VALL 462b. Méridien, tr. «kreisteizkelc'h m. pl. iou

  • kreistevezh
    kreistevezh

    m. Milieu de la journée.

    (1931) VALL 467a. le temps de midi, le milieu du jour, tr. «kreisteizvez, kreiste(z)vez m.»

  • kreiz .1
    kreiz .1

    adj.

    (1) Situé au milieu.

    (1866) LZBt Ebrel 102. ar vro-greiz. ●(1869) SAG 142. en em gaout var biz-kreiz.

    (1902) PIGO I 38. an nor greiz a zigoraz. ●176. dastumet er zâl greiz. ●(1903) MBJJ 27. 'n em vodan'rer war al leur-greiz. ●327. an hini kreiz a zo uheloc'h 'vit an daou all. ●(1908) PIGO II 58. hag a grogas er c'hi-lutig a oa stag ouz post-kreiz al lochen. ●(1909) FHAB Meurzh 83. An tri hent (...) kemerit an hini kreiz, an hini a zo eün gant ar groaz. ●(1964) BRUD 18/6. etre ar biz liper hag he biz kreiz.

    (2) [antéposé] De taille moyenne.

    (1910) MAKE 88. Yan ne oa anezan nemet eur c'hreiz-denig. ●(1976) HYZH 108/5. (Douarnenez) kar or c'hreiz-den mat a va. ●86. Kreiz-den : un den a vent kustum (na bras na bihan). ●(1984) ECDR 27. ur c'hreiz ki melen. ●127. pa oamp deut da greizoù paotred. ●163. e veze prenet daou greiz hoc'h e foar ar Pont. ●198. pa oant kreizoù paotred.

  • kreiz .2
    kreiz .2

    m., prép. & conj.

    I. M.

    A. spat.

    (1) Centre, milieu.

    (1499) Ca 50a. Creis. g. moyen. ●la paulme de la main. s. concauitas palme. bri. creis an palff. ●(1521) Cc. Creis. g. le milieu. ●(1530) J p. 89b. A creis cistern ann ifern yen, tr. « Je sort du puits de l'enfer de glace. » ●(1633) Nom 19a. Nasus aquilus, aquilinus : nez aquilin : fry aquilin, fri agl, fry á ve vn torticq en è creis. ●22a. Mesenterium : le milieu des boyaux ou entrailles : an creïs ves an bouzellou.

    (1659) SCger 80a. milieu, tr. «creiz.» ●(c.1680) NG 1743. Bet crais mané Caluar. ●(1732) GReg 625a. Milieu, égale distance des extremitez, tr. «Creiz.» ●(1744) L'Arm 49a. Centre, tr. «Creiss. m.»

    (1909) KTLR 10. – Ha kreiz ar bed, e peleac'h e ma ? ●(1942) DIHU 373/99. é tostat dousigeu de greiz en ti. ●(1980) AKGW 101. Si un étranger demandait à un habitant de la région quelle était la meilleure chose à déguster, dans le Cap Sizun, souvent il obtenait cette réponse : Lost ar brezhell ha penn ar wrac'h / Hag an tamm eus kreiz ar plac'h.

    (2) Em c'hreiz : en moi, en mon sein.

    (1732) GReg 688b. J'ai des palpitations, tr. «lammet a ra va c'haloun èm c'hreiz

    (3) (marine) Da greiz : au large.

    (1944) GWAL 163/152. (Ar Gelveneg) Pa guitaer an aod da vont en donvor ez eer da greiz. (...) Da greiz a implijer e tri doare : A) Da verkañ kreiz ar porzh, kreiz ul lenn : «kasit ar vag da greiz ar porzh, da greiz al lenn». Neuze e c'heller lakaat e-kreiz en e lec'h. B) da verkañ emeur pell diouzh an aod hep gouzout resis : «kas ar vag da greiz» ; en degouezh-mañ e verker evel-se al lec'h ma chomo ar vag war neuñv d'an dichal. K) da verkañ ar c'heinvor : «bagoù a welan da greiz», pell er mor.

    B. temp. Milieu, mitan.

    (1633) Nom 188b-189a. Exercitus versus : le milieu de la bataille : an creis an bataill.

    (c.1680) NG 225. De crais en nos.

    (1849) LLB 1827. ar dro kreiz en dé.

    (1900) ANDP 22. war dro kreiz ar beure. ●(1900) MSJO 235. ne ma ket c'hoas ar c'hreis, ne ra nemet komans. ●(1922) BUPU 6. de greiz en dé. ●(1949) KROB 14/13. Implijet eo bet ar c'hafe e Frañs, war-dro kreiz ar seitekvet kantved.

    C. sens fig.

    (1) Sein.

    (1867) BUE 182. Pobl Sion, trid gant levenez ha kan meulodi, rak enn ez kreiz eman Sant braz Israël. ●(1877) EKG I 216. Te a zo enn da greiz kaloun ha feiz da bried ar c'habiten Jaouen.

    (1902) PIGO I 179. an holl verc'hed (…) a dride o c'halono en o c'hreiz. ●(1907) AVKA 7. ma tridas he bugel en he c'hreiz. ●(1903) MBJJ 54. O sonjal er Stromboli e santan c'hoaz eul levenez vras em c'hreiz.

    (2) Intérieur du corps.

    (1866) FHB 91/309b. he galon en he greiz a biclammas c'hoaz eur pennad mad. ●(1868) KMM 208. ar frouez benniged eus va c'hreiz.

    (1932) ALMA 158. pebes korzen en e greiz. ●(1942) FHAB Gwengolo/Here 197. Pa jom ar c'hrennard er gêr eus ar skol en deus da genta e greiz hag e gorf da ober. ●(1964) ABRO 22. an derzhienn a zeve din va c'hreiz.

    II. Prép.

    A. E-kreiz.

    (1) Au milieu.

    (1849) LLB 181. Memb é kreiz er gouian, é kreiz er goal amzer. ●(1864) SBI II 98. en creiz ar porz, tr. «au milieu de la cour.»

    (2) [devant un infinitif] = a-greiz.

    (1907) AVKA 318. Ekreiz goela, e plegas da zellet diabarz ar be. ●(1907) PERS 326. e kreiz kaozeal e ranke azeza.

    (3) E-kreiz e nerzh : dans la force de l'âge.

    (1914) KANNgwital 144/483. An Aotrou Doue en deuz galvet an daou veleg iaouank-ma e kreiz ho nerz, p'edont en ho guella. ●(1934) FHAB Gouere 276. stumm eur vaouez eta hag a zo c'hoaz en he gwir wella, e kreiz he nerz hag he gened. ●(1935) BREI 439/3a. Ar maro hen skoas e kreiz e nerz.

    (4) Loc. conj. E-kreiz ma =

    (1907) AVKA 61. Ekreiz ma oa o kaozeal.

    B. Loc. prép.

    (1) Dre-greiz : par le milieu, parmi.

    (1849) LLBg II 47. Tro ha tro d'en iliz ha dré greiz en dachen. ●(1865) LZBt Here 43. dre-greiz ar bobl. ●(1877) EKG I 218. dre greiz al listri a vrezel. ●222. dre greiz ar pri hag ar vouillenn. ●(1878) EKG II 30. guelet an tan, dre greiz ar guez.

    (1907) AVKA 140. Jesus (…) a dremenas dre greiz an Dekker. ●(1925) BUAZmadeg 569. dre greiz eur blasennad tud.

    (2) E-kreiz etre : au beau milieu de.

    (1869) HTC 250. hag a stagas anezhan ouz ar groaz gant tachou, e creiz etre an daou laër. ●(1879) MGZ 217. e creiz tre daou laer. ●(1880) SAB 116. ac e creiz etrezo, Samarii. ●(1894) BUZmornik 527. kousket e kreiz etre daou zoudard.

    (1905) FHAB Mae/Mezheven 96. E kreiz etre an daou dam koat (...) ez eus c'hoaz unan all. ●(1907) PERS 224. Mont a ranke e kreiz etre diou renkennad tud. ●(1911) BUAZperrot 147. e kreiz etre an Anjou ha Breiz. ●(1915) HBPR 180. e kreiz etre daou archer.

    C. Loc. adv. War-greiz e gein : sur le dos.

    (1877) MSA 178. Bez' ez edo var greiz he c'hein.

    (1926) FHAB Mezheven 217. Pa welet eun danvad o kamma eo red e lakat war greiz e gein. ●(1929) SVBV 43. war greiz he c'hein en eul laour. ●(1939) KTMT 175. D'ar pedervet gwech eo astennet brao war greiz e gein.

  • kreiz .3
    kreiz .3

    voir kleiz .2

  • Kreiz-Breizh-Izel
    Kreiz-Breizh-Izel

    n. de l. Centre-Bretagne-Ouest.

    (1865) FHB 33/264ab. da bep C’homiç gonidek euz Creiz-Breiz-Izel.

  • kreiz-Eost
    kreiz-Eost

    m. Mi-août.

    (1907) VBFV.bf 44a. kreiz-est, tr. «mi-août.»

  • kreiz-kêr
    kreiz-kêr

    m. Centre ville.

    (1732) GReg 177b. Le cœur de la ville, tr. «Creiz-kær.» ●625a. Le milieu de la Ville, tr. «Creiz-Kær

  • kreiz-tre
    kreiz-tre

    m. Dre greiz-tre : par le milieu de.

    (1931) VALL 468b. par le milieu de, tr. «dre greiz-tre

  • kreizañ .1
    kreizañ .1

    v. =

    (1978) PLVB 98. Sach ganit en tu-mañ, bount houmañ er maez ! Ha kreizañ mat atav !

  • kreizañ .2
    kreizañ .2

    voir kleizañ

  • kreizdouaregad
    kreizdouaregad

    m. Méditerranéen.

    (1931) VALL 457b. Méditerranéen, de la région méditerranéene, subs., tr. «kreizdouaregad pl. –giz

  • kreizdouaregat
    kreizdouaregat

    adj. Méditerranéen.

    (1931) VALL 457b. Méditerranéen, de la région méditerranéene, tr. «kreizdouaregat

  • kreizdouarek
    kreizdouarek

    adj. (géographie) Méditérranée.

    (1903) MBJJ 10. tost d'ar mor kreizdouarek. ●(1931) VALL 457b. de qualité méditerranéene, tr. «kreizdouarek

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...