Devri

Recherche 'kre...' : 314 mots trouvés

Page 5 : de krennvegek (201) à kreskadennin (250) :
  • krennvegek
    krennvegek

    adj. Cônique.

    (1931) VALL 144a. Cônique, tr. «krennvegek

  • krennverc'h
    krennverc'h

    f. –ed Adolescente.

    (1935) DIHU 289/304. er grann-verhed a zeuzek vlé.

  • krennvleiz
    krennvleiz

    m. –i (zoologie) Louvart.

    (1732) GReg 585a. Louvet, tr. «Crenn-vleiz. p. crennvleizy.» ●(1744) L'Arm 222a. Louvet, tr. «Crenn-bléye.. leidi. m.»

    (1866) FHB 90/304a. eur c'hrenn vleiz. ●(1867) FHB 115/86b. Daoulagad ar c'hrenn-vleis a lughernas abred.

    (1907) VBFV.bf 44a. kren-blei, m., tr. «louveteau.»

  • krennvrezhoneg
    krennvrezhoneg

    m. Moyen-breton.

    (1931) VALL 81b. moyen breton, tr. «krenn vrezoneg

  • krennvrezhonek
    krennvrezhonek

    adj. En moyen-breton.

    (1929) FHAB Genver couv. an henskridou krennvrezonek. ●(1976) LLMM 175/127. al lennegezh krennvrezhonek.

  • krennvugale
    krennvugale

    pl. Adolescents.

    (1962) EGRH I 45. krennvugale pl., tr. « adolescents. »

  • krennwaz
    krennwaz

    m. –ed Homme de petite taille.

    (1962) GERV 10. e rede eur c'hrenn gwaz war e lerc'h.

  • krennwez
    krennwez

    coll. (botanique) Arbrisseaux.

    (1931) VALL 34a. Arbrisseau, tr. «krennwez col. sg. krennwezenn.»

  • krennwezenn
    krennwezenn

    f. –où, krennwez (botanique) Arbrisseau.

    (1931) VALL 34a. Arbrisseau, tr. «krennwez col. sg. krennwezenn

  • krennwreg
    krennwreg

    f. krennwragez Femme de petite taille.

    (1732) GReg 226b. Femme courtaude, tr. «ur c'hrenn-grecq

  • krenus
    krenus

    adj. Tremblant.

    (1732) GReg 937a. Tremblant, tr. «Crènus

    (1931) VALL 755b. Tremblant, tr. «krenus

  • kreñv .1
    kreñv .1

    adj.

    I. Attr./Épith.

    A. (en plt de qqn)

    (1) Fort, puissant.

    (1464) Cms (d’après GMB 132). Cref, fort. ●(1499) Ca 50a. Creff. g. fort ou puissant.

    (1821) SST.ab xxxv. eit bet criuhoh.

    (2) Bezañ en e oad kreñv : être dans la force de l'âge.

    (1889) ISV 165. Bez'edo en he oad cre, vardro he drede bloavez ha daou ugent.

    (3) Bezañ kreñv war : être porté sur.

    (1878) EKG II 142. Krenvoc'h oant var an dibri hag an efa, eget n'oant var an emgann.

    (1904) SKRS I 165. Daoust ma vezer peurliessa d'an oad-se krenv avoalc'h var an dibri.

    B. (en plt de qqc.)

    (1) = (?) krenn (?).

    (1839) BEScrom 274. ou fèn e oé goleit ag ur habuchon groeit a liæn cran, eit n'ou dehé quet hum hùélet en eil éguilé.

    (1907) VBFV.fb 45a. fort, tr. «kren ou krann

    (2) Abondant.

    (1866) FHB 89/296b. Ar bouet chatal a vezo cre. ●(1890) MOA 101a. L'eau abonde, tr. «krenv eo ann dour.» ●(1896) HIS 35. En Israélited ne oé ket kriù er biùañs geté én dezerh.

    (1920) LZBl Gouere 334. Gan'eomp-ni ken nebeut n'oa ket goall gre ar boued. ●(1932) FHAB Meurzh 110. p'eo gwir e wele e oa krenv e greun da baka an eost. ●(1955) STBJ 210. Broust e oa an dud war an dibri ha boued kreñv ha yac'hus a veze servijet dezo : soubenn ar c'hig, kig soubenn, ragout gant prun, sklipou, rost leue, farz bleud ha farz riz, rezin bihan e-barz, hag, evit, echui, kafe ha lagoud.

    (3) Abondamment fourni.

    (1906) GWEN 19. choazit ar c'hestennou krenva.

    (4) (en plt de boisson) Fort, très alcoolisé.

    (1902) PIGO I 91. evach krê. ●(1923) FHAB C'hwevrer 54. an evachou krenv.

    (5) Solide.

    (1633) Nom 135b. Arca robustea, robur, robustus carcer, & lignea custodia, philacat : le lieu plus fort de la prison, où l'on enferre les criminels : an læch crèuaff ves an prisoun pe en læch ez anfermer an criminalet, an cambr criminal. ●141b. Columna solida : colomne forte : coulonnen creuf, start ha ferm.

    (1849) LLB 676. gué kern kriw. ●(1897) EST 69. er bareu kriwan.

    (6) Grand, important.

    (1913) HIVR 60. Er hriùan perhinded a Vreiz.

    (7) Bon.

    (1949) KROB 20/20. diou leo-kreñv er c'hreisteiz da Jeruzalem.

    (8) (en plt d'une source) Qui coule abondamment.

    (1732) GReg 824b. Une riviere rapide, tr. «Ur stær grê.» ●(1787) BI 42. mamenneu creihuë.

    (1902) KANNgwital 1/4. e kichen eur feunteun a zidarze anez'hi eunn eienen krenv. ●(1911) BUAZperrot 495. Evel eun eienen bepred krenv. ●(1921) BUFA 122. ur vammen kriù e saillas ag er roh.

    (9) (en plt du niveau de l'eau) Haut.

    (1925) FHAB Mae 176. An dour a zo krenv hag a c'holo ar sklujou.

    (10) (Goût, odeur) fort, puissant.

    (1867) MGK 88. Eul louzaouen c'houez kre.

    (11) (en plt du membre viril) Fort, puissant.

    (1647) Am 648. Ac eff a so creff he coz peneffy, tr. Herve Bihan « … si son vieil engin est fort »

    II. Épith.

    (1) Hini kreñv : boisson alcoolisée.

    (1935) BREI 390/2d. Tri vannac'h hini krenv, neuze. ●(1935) ANTO 83. karget gantañ e gof bras a hini-kreñv. ●(1945) DWCZ 61. eur banne hini-krenv. ●(1954) VAZA 165. hini-kreñv ar vro (…) nerzh a zo ennañ, pa lavaran. ●(1977) DAHG 75. Bep an amzer e rae ur sachadenn war e voutailhad hini kreñv.

    (2) Kastell-kreñv : château fort.

    (1846) BAZ 319. mistri eus eur c'hastel-cre.

    (1925) FHAB Mezheven 210. ar c'henta a rae oa beza mestr war eur c'hastell krenv.

    (3) (en plt du pain) Mal cuit.

    (1919) DBFVsup 5b. bara kré, kren, tr. «pain mal cuit.»

    III. Adv.

    (1) À voix haute.

    (1935) DIHU 288/287. én ur bedein kriù.

    (2) (Nourri) suffisamment.

    (1911) BUAZperrot 168. n'int ket bet bevet na kreñv, na sasun awalc'h epad ma oant oc'h ober o c'hresk !

    (3) Kreñvoc'h eget justoc'h : plutôt plus que moins.

    (1955) STBJ 133. ne zouje ket gleba he c'herc'henn hag he c'hrubuilh kreñvoc'h eget justoc'h.

    (4) Fortement.

    (1650) Nlou 474. Den ne pet cre, é pourneant, tr. «personne ne la prie fortement en vain.»

    (1732) GReg 22b. Aimer fort, tr. «Caret crê

    (5) Vite.

    (1650) Nlou 71. Techet cre en Egypt, / Da vezaff acuytet, tr. «Fuyez vite en Égypte / pour être libérés.»

    (6) Très.

    (14--) N 75. Maz off leun creff a pep cleffet, tr. «Je suis tout plein de maladies.» ●(1650) Nlou 458. Pell cre chacceet, tr. «chassés très loin.»

    IV.

    (1) Kreñv evel ur marc'h : voir marc'h.

    (2) Kreñv evel un ejen : voir ejen.

    (3) Kreñv evel un tarv : voir tarv.

    (4) Kreñv evel un dervenn : voir dervenn.

    (5) Bezañ kreñv e gein : voir kein.

  • kreñv .2
    kreñv .2

    m. –où

    (1) Homme fort.

    (1530) Pm 233a (Mab Den). An fall nann cre (lire : creff ; rime en -eff) diouz an seuen, tr. « Le faible et le fort du solide »

    (1911) RIBR 45. me an dispont, ar c'hrenv.

    (2) Quelque chose de fort.

    (17--) TE 130. Er bouéd e zou deit ag en hani e zevorai, hac en doustér ag er hreihue.

    (3) Kemer e greñv war : prendre l'avantage sur.

    (1910) MBJL 39. Pell a oa, rôk amzer ar Refurm, o devoa kemeret ar Zôzon o c'hreñv war Iverzon. ●(1931) VALL 407. Trouver le joint pour agir sur quelqu'un, tr. «kemer e grog, e greñv (plus fort) war u. b.»

    (4) Fort, partie, domaine de compétence.

    (1872) ROU 85b. C'est la son fort, tr. «eno ema e gre

    (5) Ober ar c'hreñv war ub. : employer la force avec qqn.

    (1872) ROU 85b. Quand j'ai employé la force à son égard, elle a avoué, tr. «p'am euz great ar c'hre varni e d-euz anzaved.»

    (6) (architecture) Fort, Place forte.

    (1633) Nom 238b-239a. Agger : trenchée, bouleuart, rampart : trancheou, rampart, creou.

    (1879) MGZ 180. er Galoun-Zacr e viot evel en eur c'hrenv.

  • kreñv-peulioù
    kreñv-peulioù

    m. Palissade.

    (1931) VALL 525b-526a. Palissade, tr. «kréñv-peuliou m.»

  • kreñva
    kreñva

    v. intr. Mont war greñva : se renforcer.

    (1958) BRUD 3/33. eun avel dreut. (…) Dalhmad o vond war greñva.

  • kreñvaat
    kreñvaat

    v.

    I. V. intr.

    (1) Forcir.

    (1849) LLB 1354. ou lakat te griwat [ronsed hag ehen]. ●(1889) SFA 118. he nerz o veza deuet eun tammik bihan da grenvaat.

    (1913) AVIE 25. Neoah er hroèdur e greské hag e griùé lan a furnéz. ●(1929) FHAB Genver couv. bugale blinik, disliw, fall da grenvaat ha diwezat da greski.

    (2) (en plt d'un cours d'eau) Enfler.

    (1906) HIVL 22. En deur e zou kriùeit ; n'hellér ket mui tremén.

    (3) (en plt du tonnerre, etc.) Augmenter de force.

    (1849) LLB 320. nerh en heol é kriwat. ●458. Er gurun e griwa. ●1018. En heol, én ur griwat, ou liw ged é duemder.

    (1923) DIHU 141/233. Pe dioéla en noz, en aùél e griùa.

    (4) Empirer.

    (1792) CAg 14. Hou coal-imur ë creiuha.

    (1907) BSPD I 229. Sel mui ma kriùé é soufranseu. ●(1911) SKRS II 158. gant an amzer he dech a deuas da grenvât.

    (5) Mont war, àr greñvaat : empirer.

    (1854) PSA I 237. Chetui perac é oé ar grihuat hag ar gresquein é hé perpet er haz hag en ivi é caloneu er ré quetan-men ag er bobl.

    (1970) BHAF 240. Ha war greñvaad ez ee disurz en ostaleri.

    II. V. tr. d.

    (1) Fortifier (un endroit).

    (1659) SCger 103a. renforcer, tr. «crenat

    (1925) FHAB Mezheven 210. Krenvaat a reas al lec'h-se.

    (2) Fortifier (le corps, etc.).

    (1866) FHB 59/56a. ezom da great ho iec'het.

    (1909) NOAR 86. ober «exersis». Krenvaat a ray e izili. ●(1925) FHAB Gwengolo 336. da grenfaat ha da netaat ar gwad.

    (3) Affermir.

    (1767) ISpour 329. reneüein ha creihùat er ferm proposs.

    (4) Conforter.

    (1821) SST 201. criuhat en union etré er fidelet. ●(1821) SST.ab xxxviii. er bresel inep d'er fé e griuha er batientet. ●(1894) BUZmornik 301. da grenvaat ar feiz.

    (5) Réconforter.

    (1852) MML 145. hi souten hag hi c'hrevaad a re en he foanio.

    III. V. pron. En em greñvaat.

    A. V. pron. réci. Se conforter.

    (1889) SFA 284. en em grenvait an eil egile e doujanz Doue.

    B. V. pron. réfl.

    (1) Prendre des forces.

    (1860) BAL 190. en em grevaat ouz ar poaniou criz a dlie dont c'hoas varna. ●(1878) EKG II 3. izomm oc'h euz (…) euz a eun tamm-bennag d'en em grenvaat.

    (2) Se renforcer.

    (1877) EKG I 238. rak abaoue ar feiz ne deuz great nemed en em astenn hag en em grenvaat muioc'h-mui e Plougerne.

    (3) Se réconforter.

    (1867) FHB 102/398a. evit en em grenfaat hag en em zouten. ●(1878) EKG II 181. Evit en em grenvaat enn hent, e lavarent ho fedennou.

    (1912) BUAZpermoal 244. e teu d'en em grenvât adarre er beden hag er sioulder.

  • kreñvadur
    kreñvadur

    m. Affermissement.

    (1732) GReg 16b. Affermissement, tr. «Creffadur

  • kreñvadurezh
    kreñvadurezh

    f. Bonne constitution.

    (1942) VALLsup 38b. Bonne constitution, tr. «kréñvadurez f. (Perrot).» ●80a. État, degré de force, forte constitution, tr. «kréñvadurez L[eon].» ●cet enfant est petit pour son degré de force, tr. «bihan eo ar bugel-ze diouz e gréñvadurez ; cet homme n'a aucune force de constitution, tr. «an dén-ze n'en deus kréñvadurez ebet (Perrot).»

  • krenvan
    krenvan

    f. Tremblement.

    (1847) BDJ 25. mezek eus he grênvan. ●55. Krenvan en he hizili. ●(1866) SEV 164. lakaat enn ho kaloun ar spount hag ar grenvan a dleit da gaout ra-z-ho. ●(1867) MGK 2. Neuze ar prezeger, gant eur vouez a voa kre, / Hag e devoa lakeat krenvan er c'halounou.

  • kreñvaus
    kreñvaus

    adj. Fortifiant.

    (1962) EGRH I 45. kreñvaüs a., tr. « fortifiant. » ●(1978) BAHE 97-98/25. An deliou glas a ra – pe a rae – ur boued saourus ha kreñvaus evit ar moc’h.

  • kreñvder
    kreñvder

    m. Force.

    (1732) GReg 413b. Force, vigueur, santé parfaite, tr. «creffder

    (1931) VALL 312a. Force, tr. «kréñvder m.»

  • kreñvlec'h
    kreñvlec'h

    m. –ioù Fort, forteresse.

    (1963) LLMM 99/267. Ar c’hreñvlec’h diavaez a zigore war du ar gêrbenn e regadennoù lomberioù-kav. ●(1975) LLMM 170/211. rakdifennoù ar c'hreñvlec'h a voe torret.

  • kreoleg
    kreoleg

    m. –où Créole (langue).

    (1960) BAHE 23/27. al lodenn vrasañ eus an dud a gomz kreoleg.

  • kreoñ / krev
    kreoñ / krev

    m. –ioù, -eier cf. kenev

    (1) Toison.

    (1659) SCger 118b. toison, tr. «creon an dênvet.» ●(1732) GReg 927a. Toison, la laine qu'on tond aux moutons & aux brebis, tr. «Qreon. ar c'hreon eus an dêved.»

    (1954) LLMM 42/7. E peurvan deñval ar vourc’h n’eo ket ul leue a zo o peuriñ, met ur pikol ki louet, gleb ha gludek ar c’hrev anezhañ.

    (2) Kreoñ-goañv : toison d’hiver.

    (1955) VBRU 126. ken ma weled ur skornenn vunut stag ouzh pep blevenn ar c’hrev-goañv gwisket gant ar chas hag ar c’hezeg.

    (3) Tignasse.

    (1879) ERNsup 160. krev, chevelure (négligée), Trév[érec].

    (1905) LMDB 60. h[aut] tréc[orois] krê, krêv chevelure. ●(1931) VALL 118b. Chevelure, tr. «kreo, kreo, T[regor] krew, V[annetais] kaneù

  • kreoñad
    kreoñad

    m. –où Toison de.

    (1931) VALL 742a. (une) toison (de), tr. «kreoñ(v)ad m.»

  • kreoñañ
    kreoñañ

    v. intr.

    (1) Se couvrir de toison.

    (1931) VALL 742a. se couvrir de toison, tr. «kreoña

    (2) sens fig. S'enrichir.

    (1876) TDE.BF 376a. Kreoña, v. n., tr. «Améliorer son sort, en termes familiers.»

    (1931) VALL 742a. kreaoña, tr. «améliorer son sort, s'enrichir.» ●(1942) VALLsup 1b. kreoña, tr. «s'enrichir, améliorer son sort.»

  • kreoñasenn
    kreoñasenn

    f. Tignasse.

    (1879) ERNsup 160. krevasenn, f., chevelure (négligée), Trév[érec].

  • kreoñek
    kreoñek

    adj. Qui a une toison.

    (1931) VALL 742a. qui a une toison, tr. «kreoñek T[régor].» ●(1955) VBRU 31. Ha me kerkent all war ar c’hae d’ober va genou bras, met netra ne welis nemet boned krevek ar priñs o vransigellat a-us d’ur morad ofiserien a renk uhel, rak ur stumm fentus da gerzhout en devoa ar freilhennek treut-kagn-se.

  • kreoñennad
    kreoñennad

    f. Grande abondance de biens.

    (1942) VALLsup 1a. grande abondance de biens, tr. «krevennad, f.»

  • kreoñennek
    kreoñennek

    adj. Qui a des poils.

    (1931) VALL 571a. qui a des poils, tr. «krewennek.» ●774b. Velu, tr. «krewennek

  • kreouichenn
    kreouichenn

    f. –où Tignasse.

    (1931) VALL 118b. Chevelure épaisse, tr. «kreouichenn T[regor] f.» ●571a. Poils mal peignés, ébouriffés, tr. «kreouichenn T[regor] f.» ●739b. Tignasse ; forte et crépue, tr. «kreouichenn f.» ●(1955) VBRU 49. peb a voned begek e voulouz ruz-mouk gwintet war o c'hrewichenn.

  • kreouichennek
    kreouichennek

    adj.

    (1) Qui a une tignasse.

    (1879) ERNsup 160. krevichen(n)ek, chevelu, Trév[érec].

    (1931) VALL 739b. qui a une tignasse, tr. «kreouichennek

    (2) Crépu.

    (1962) EGRH I 45. kreouichennek a., tr. « crépu. »

  • kreouichenniñ
    kreouichenniñ

    v. intr. De couvrir de poils ébouriffés.

    (1931) VALL 571a. se couvrir de poils ébouriffés, tr. «kreouichenniñ T[regor].»

  • kreouz
    kreouz

    m. –ion Paresseux.

    (1879) ERNsup 160. kreous, pl. zienn, f. kreouzes, pl, zed, Trév[érec].

  • kreouzez
    kreouzez

    f. –ed Paresseuse.

    (1879) ERNsup 160. kreous, pl. zienn, f. kreouzes, pl, zed, Trév[érec].

  • krep .1
    krep .1

    coll. (argot d'Elliant) Crêpes.

    (1984) BRLI I 139. krep, tr. «crêpes», ex : (h)iu vo chil krep, tr. «aujourd'hui il n'y aura pas de crêpes.»

  • krep .2
    krep .2

    m. (textile) Crêpe.

    (1633) Nom 118b. Patagium : bouton d'or, le crespe : bouton aoür crep. ●120a-b. Sidon, dicrosson : crespe, linge fort delié : crep, lienen moan bras meurbet. ●120b. Byssus : crespe, fin lin : crep, lien diliet.

  • krepet
    krepet

    adj. Letuz krepet : laitues frisées.

    (1633) Nom 87b. Lactua crispa, Cappadox : laictuë crespuë : lættus creppet, lættus friset.

  • krepez
    krepez

    m. –ioù (habillement)

    (1) Jabot de chemise.

    (1869) TDE.FB 396b. Fermez le devant de votre chemise, tr. «klozit ho krepez C[ornouaille].» ●(1876) TDE.BF 376a. Krepez, s. m. C[ornouaille], tr. «La partie antérieure et visible de la chemise.»

    (1931) VALL 116b. devant de la chemise, tr. «krepez m.» ●403a. Jabot de chemise, tr. «krepez m. pl. iou.» ●(1942) VALLsup 32a. Le devant de la chemise, le jabot, tr. «krepez m.»

    (2) Korn-krepez : ouverture du gilet.

    (1942) VALLsup 87a. Ouverture du gilet, tr. «korn-krepez m.»

  • krepon
    krepon

    m. (textile) Crépon.

    (1732) GReg 233a. Crepon, étoffe de soye cuite, tr. «Crepon. eñtoff crepon

    (1849) SBI II 190. N'eus ket merc'h eur scubellaër, armolut pe marmiton / Pe lazer-môc'h, pe pillawer, gement na doug ar c'hrêpon, tr. «Il n'y a de fille de faiseur de balais, de rémouleur ou de marmiton / Ou de tueur de porcs, ou de chiffonnier, qui ne porte du crêpon.»

    (1914) DFBP 71b. crépon, tr. «Krepon

  • kreserel
    kreserel

    s. (ornithologie) Crécerelle, cresserelle.

    (1838) OVD 121. Ur certæn eine, hanhuet cresserelle, en dès, e m'ind-hi, ur vertu segrèd én é gri hag én é sèl de bêllat en einèd gibouesserion.

    (1922) EOVD 124. Revé ma larér, be zou ur pichon hanùet kresserel hag e skont er spalouéred é krial hag é sellet dohté.

  • kreserelenn
    kreserelenn

    f. (ornithologie) Crécerelle, cresserelle.

    (1710) IN I 170. Ur certen labouç galvet ar c'hresserelen o crial hac o sellet ouz ar sparfelet hac ouz ar scoulet, en deveus ar vertuz hac an natural d'o sponta.

  • kresk
    kresk

    m. & adv.

    I. M.

    A.

    (1) Croissance en hauteur.

    (1633) Nom 76b. Caulis : la tiege ou tige : an taul pen, cresq an lousaoüen.

    (1732) GReg 9b. Accroissement, aggrandissement, augmentation, tr. «Cresq.» ●(1744) L'Arm 86a. Croissance, tr. «Crissque.. eu

    (2) Croissance en nombre.

    (1958) BAHE 16/9. kresk ha koazh ar boblañs abaoe 1801.

    (3) Teurel kresk : vomir.

    (1909) BLYA 113. Ha teul eun tammig kresk kentoc'h evit mouga… ●(1931) GWAL 136-137/425. (kornbro Perroz, Treger-Vras) Kresk : teurel kresk : dislonka (vomir e galleg).

    (4) Lakaat kresk en udb. : faire croître qqc.

    (1907) AVKA 9. a deuas da gemer lod ha da lakât kresk en he joa.

    (5) Goulenn kresk : demander de l'augmentation.

    (1847) MDM 3. mar teu ervad ho mestr da c'houlenn kresk.

    (6) (hydrologie) Crue.

    (1732) GReg 233a. Creue, ou cruë, augmentation d'eau, tr. «Cresq

    B. (astronomie)

    (1) Le premier croissant de lune.

    (1732) GReg 587a. Le Croissant de la Lune, tr. «ar c'hresq.» ●(1744) L'Arm 171a. Reau gùênn ér hrêssque / Amzérr gaire ha frêssque : / Reau gùênn énn disscarr, / Amzérr glubb hemp marr. ●223a. Le croissant, tr. «Er hrissque.» ●316b-317a. Pendant le Croissant, les Cornes de la Lune regardent l'Orient ; & pendant le Décours, elles sont tournées au Couchant, tr. «Durand er Hrissque ag el Loaire hi hærn a séle er Sau-hiaule ; ha durand enn Disscar, ind a zou troueitt d'er Huh-hiaule.»

    (1876) TDE.BF 804. Reo gwenn er c'hresk / Amzer gaer ha fresk ; / reo gwenn enn diskar / Amzer gleb hep mar.

    (1931) VALL 435a. croissant de la lune, premier quartier, tr. «kresk m.»

    (2) War ar c'hresk, en he c'hresk : en son croissant.

    (1878) SVE 98 §670. Reo gwenn war ar c'hresk.

    (1913) AVIE 158. doh ma oé el loér én hé hresk pé ar en digresk. ●(1985) MARE 54. penaoz e vefe al loar : war he hrésk, pe war he hann, pe war he diskar.

    II. Adv.

    A. A-gresk.

    (1) De surcroît, en plus.

    (c.1718) CHal.ms iv. I'attendois six personnes I'en ai eü quatre de surcroist, tr. «eoüen e gortou a hueh deen, hac emes bet peüar a gresqu'

    (2) Épith. Tud a-gresk : enfants à naître.

    (1955) VBRU 83. ferret du-mañ an trezoù, ar mailhurennoù hag al lienach bihan all, rak o c'hortoz tud a-gresk e oamp. ●(1957) AMAH 254. Abaoe miz here 1938 e oa tud a-gresk em zi.

    B. Mont war gresk : aller croissant, se multiplier.

    (1868) FHB 157/3a. an erc'h divar beg an duchen-ze a goez avechou a dolzennou. An dolzenn a goez a gass, a ia var gresk dre ma tisken. ●(1868) FHB 161/33a. Ar scrijou difeiz ha dizoue a ia scrijus var gresk.

    (1915) HBPR 214. lakaat da vond var gresk ar peoc'h etouez an dud. ●(1924) CDFi 1er mars 1. It var gresk, bezit mad da ouenna. ●(1930) FHAB Du 420. ez ae an tailhou war gresk. ●(1938) FHAB C'hwevrer 39. an niver a gomunionou a ya war gresk. ●(1943) FHAB Meurzh/Ebrel 260. hag al leizadurez a yeas c'hoaz war gresk.

  • kresk-digresk
    kresk-digresk

    adv. Qui augmente et qui baisse.

    (1977) PBDZ 784. (Douarnenez) kresk-digresk war briz an traoù, tr. «le coût de la vie tantôt monte, tantôt decend.»

  • kresk-dour
    kresk-dour

    m. (hydrologie) Crue.

    (1732) GReg 233a. Creue, ou cruë, augmentation d'eau, tr. «cresq dour

    (1922) EOVD 140. krénein e hrér é huélet ur hresk-deur.

  • kresk-loar / kresk al loar
    kresk-loar / kresk al loar

    m. (astronomie) Premier cartier.

    (1659) SCger 35a. croissant de lune, tr. «ar cresq al loar.» ●(1732) GReg 587a. Le Croissant de la Lune, tr. «cresq al loar

    (1931) VALL 172b. Croissant, tr. «kresk al loar.» ●435a. croissant de la lune, premier quartier, tr. «kresk al loar.» ●(1955) STBJ 166. E oa gwelloc'h hada war ar c'hoz (an diskar-loar) eget war an nevez (ar c'hresk-loar).

  • kreskaat
    kreskaat

    v. intr.

    (1) Croître.

    (1849) LLB 275-276. minour Kerhuiton / Tam er bet ne greska. ●672. gué iouank é kreskat.

    (2) Mont àr greskaat : aller croissant.

    (1861) BSJ 156. Ar greskat é yé bamdé en nombr ag er ré e gredé é Jesus-Chrouist.

    (3) Kreskaat d'ober udb. : augmenter de faire qqc.

    (1937) DIHU 317/368. Kreskat e hra er Germaned de dennein ar Cappy.

  • kreskad
    kreskad

    m. -où

    (1) Augmentation.

    (1962) EGRH I 45. kreskad m. -où, tr. « augmentation. »

    (2) Supplément.

    (1962) EGRH I 45. kreskad m. -où, tr. « supplément. »

  • kreskadenn
    kreskadenn

    f. –où Rajout (dans un texte).

    (1941) SAV 19/46. Kement-mañ, avat, a zo eur greskadenn.

  • kreskadenniñ
    kreskadenniñ

    v. intr. Composer un mot à l’aide d’affixes.

    (1962) EGRH I 45. kreskadenniñ v., tr. « composer un mot à l’aide d’affixes. »

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...