Devri

Recherche 'ho...' : 334 mots trouvés

Page 3 : de hollanda (101) à hom (150) :
  • hollanda
    hollanda

    s. (textile) Toile de Hollande.

    (1863) GBI II 74. en lienn Hollanda, tr. «en toile de Hollande.» ●(1867) GBI II 412. Roët rochet fresk d'inn da wiska, / Ha dalet ma hini Hollanda, tr. «Donnez-moi une chemise fraîche, pour la mettre, / Et prenez la mienne, qui est de toile de Hollande.»

  • hollandat
    hollandat

    adj. Hollandais.

    (1929) EMPA 14. da lavarout ez oa eun taer-gwern hollandad, en argoll, war-zu ar Jentilez.

  • Hollandiz
    Hollandiz

    pl. Hollandais.

    (1929) EMPA 15. e oa dleet mont da rei sikour d’an Hollandiz.

  • hollbadelezh
    hollbadelezh

    f. Éternité.

    (1931) VALL 276a. Éternité, tr. «holl-badelez

  • hollbadus
    hollbadus

    adj. Éternel.

    (1879) MGZ 180. rag Doue eo mad an oll vadou, hag ar mad oll baduz. ●(1882) BAR 85. eur vuez nevez hag oll baduz.

  • hollbuisañs
    hollbuisañs

    f. Toute puissance.

    (1818) HJC 5. A hénemen en hum élance / A Vab Doué enn oll-buissance. ●10. i ol-buissance. ●(1854) PSA I 102. Aveid hur bout enta un tamig squêd ahoel a ol-buissance en Eutru Doué. ●(1857) LVH 117. ur miracl a ol-buissance en Eutru-Doué.

  • hollbuisant
    hollbuisant

    adj. Tout puissant.

    (1621) Mc 50. Oz bezaff vn preu douar en em atac ouz Doué oll puisant.

    (1790) MG 126. é ma ol-buissant en Eutru-Doué. ●(1790) PEdenneu 70. ol-buissant ar en doar. ●(1792) BD 13. o doue eternel chuy so ol buissant, tr. «O Dieu éternel, vous qui êtes tout puissant.»

    (1838) OVD 51. Doué ol-buissant.

    ►[empl. comme subst.]

    (1818) HJC 10. brastèd en Ol-buissant.

  • hollbur
    hollbur

    adj. Complètement pur.

    (1868) KMM 84. eviti da veza oll-pur.

    (1907) AVKA 269. evid bea oll bur.

  • hollc'halloud
    hollc'halloud

    m. Toute puissance, omnipotence.

    (1727) HB 2. dre hoc'h ol-gallout. ●(1732) GReg 934a. Toute-puissance, tr. «oll c'halloud

    (1831) MAI 19. ar vajeste, an oll-c'halloud, ar santelez. ●(1854) MMM 108. oll-c'halloud Mari var galon he Mab Jesus. ●(1860) BAL 39. O zri o d-eus ar memez oll-galloud, ar memez oll-vadelezou. ●(1866) HSH 4-5. ar merq hac ar c'hachet eus hoc'h oll-galloud ! ●(1869) HTC 146. n'ez euz netra dreist oll-galloud Doue. ●(1889) ISV 55. dre an oll c'hallout euz ho cras.

    (1904) SKRS I 113. Dre holl-c'halloud ar c'homzou-ze. ●(1904) KANngalon Du 263. burzudou He oll-c'halloud. ●(1926) FHAB Here 363. Holl-c'halloud a zo roet d'in en nenv ha war an douar. ●(1931) KANNgwital 338/11. neus netra dreist e holl-galloud. ●(1935) KANNgwital 385/19. anaout e holl-c'halloud.

  • hollc'halloudeg
    hollc'halloudeg

    m. Personne, créature toute puissante.

    (1882) BAR 118. tostaat ouz an oll c'halloudek ? ●(1889) ISV 8. eun oll-c'halloudeg epken a zo.

    (1909) FHAB Ebrel 103. Ma z-eus ezom deuz eun holl-c'halloudec evit ober eur c'hreunen dreaz deuz netra.

  • hollc'halloudek
    hollc'halloudek

    adj. Tout puissant, omnipotent.

    (1612) Cnf 74a. AVtrou Doué holl galloudec.

    (1659) SCger 120a. tout puissant, tr. «oll galloudec.» ●(1689) DOctrinal 201. Ar Benediction à Doué ollgalloudec, an Tat, har Map, hac ar Speret Santel. ●(1710) IN I 69. va Doue eternel, oll-c'halloudec ha leun a vadelez. ●(1727) HB 13. brêc'h un Doue ol-galloudec. ●(1732) GReg 934a. Tout-puissant, tr. «oll c'halloudecq

    (1846) DGG 32. Doue, hon tad oll-galloudec. ●(1868) FHB 178/172b. ollc'haloudeg evel he dad, ollvraz, ollfur, ollgarantezus. ●(1870) FHB 299/303b. ho scoazel oll c'halloudek.

    (1902) PIGO I 34. dre eun nerz holl-c'halloudeg, a jeche warnean. ●(1913) AVIE 8. en hani e zou Oll-gelledek. ●(1939) MGGD 64. rouanez holl-c'halloudek Bro-Indez.

  • hollc'halloudezh
    hollc'halloudezh

    f. Toute-puissance.

    (1732) GReg 934a. Toute-puissance, tr. «oll c'halloudez

  • hollc'halloudus
    hollc'halloudus

    adj. Tout puissant.

    (1456) Credo 13-14. An costez dehou assezas de doe antat / hel (lire : hol) galloedus Innenoff (lire : in-neffou) ez (manque : em) gourrehas, tr. «s'assis au côté droit / de Dieu le père tout-puissant, / il monta au ciel.» ●(1499) Ca 68a. Doe ann effou holl galloedus. g. dieu des cieulx tout puissant. ●112b. Holl goalloedus (lire : galloedus). g. tout puissant.

    (1732) GReg 934a. Toute-puissant, tr. «Oll c'halloudus

  • hollc'hoant
    hollc'hoant

    m. Forte envie.

    (1744) L'Arm 442b. Expectation, n'en guêres user, tr. «Ol hoantt. m.»

  • hollegadur
    hollegadur

    m. Généralisation.

    (1931) VALL 333a. Généralisation, tr. «hollegadur m.»

  • hollegañ
    hollegañ

    v. tr. d. Généraliser.

    (1931) VALL 333a. Généraliser, tr. «hollega

  • hollegerezh
    hollegerezh

    m. Généralisation.

    (1931) VALL 333a. Généralisation, tr. «hollegerez m.»

  • holleikañ
    holleikañ

    v. intr. Chanter comme un pâtre.

    (1924) SBED 20. Ha d'en holl me holléka. ●(1931) FHAB Ebrel 154. Eun dudi vije gwechall klevet d'an abardaez-noz ar vughelien-zaoud oc'h holleïka an eil ouz egile.

  • hollek
    hollek

    adj.

    (1) Public.

    (1900) KEBR 19. Eun ansao hollek, tr. « Un aveu public » ●Ansavou hollek, tr. « Des aveux publics »

    (2) Général.

    (1931) VALL 333a. Général, tr. «hollek

  • hollel
    hollel

    adj. Total.

    (1931) VALL 745a. Total, tr. «hollel

  • hollfur
    hollfur

    adj. Complètement sage.

    (1868) FHB 178/172b. ollc'haloudeg evel he dad, ollvraz, ollfur, ollgarantezuz.

  • hollgaer
    hollgaer

    adj. Superbe, magnifique.

    (1937) GWAL 106-107/27. war e wele hollgaer e stignou voulouz hag e vouchadou aour pounner. ●(1956) BAHE 9/5. da vastariñ ar sonenn hollgaer-se.

  • hollgaerder
    hollgaerder

    m. Magnificence.

    (1964) LLMM 103/113. hollgaerder ar serr-noz.

  • hollgarantezus
    hollgarantezus

    adj. Plein d'amour.

    (1868) FHB 178/172b. ollc'haloudeg evel he dad, ollvraz, ollfur, ollgarantezuz.

  • hollgeltiek
    hollgeltiek

    adj. Panceltique.

    (1910) ISBR 362. Kandalh olgeltiek Dublin. ●(1924) ARVG miz here 217. Azalek ar 6 a viz gwengolo e tigore e Kemper ar Zunvez holl-geltiek. ●(1944) EURW I 68. eur c’hendalc’h hollgeltiek.

  • hollgriz
    hollgriz

    adj. Tout cruel.

    (18--) SAQ I 261. Hag ar c'helou-ze, holl griz, holl skrijus ma zeo, a garg-fe anezhan a joa.

  • hollidigezh
    hollidigezh

    f. Universel.

    (1744) L'Arm 404b. Universalié, Généralité, tr. «Olidiguiah

  • hollik
    hollik

    adj. Tout à fait.

    (1863) MBF 42. – Hag hou hoér, klan é hoah ? / – N'en dé ket hoah ollik en hé léh, tr. «– Et votre sœur, est-elle encore malade ? / – Elle n'est point encore tout-à-fait bien.» ●(1896) HIS 124. Ne oé ket hoah ollig achiú a goñz. ●(1896) HISger 3. Ollig, tr. «pas tout à fait (avec négation).»

    (1905) IMJK 219. nen dé ket ol krusifiet. nen dé ket hoah marù olik. ●(1928) DIHU 199/14. ne huélis ar me horv nameit koh pilloteu, ha hoah ne hrent ket ollik en dro. ●(1931) GUBI 41. Nen doé ket hoah pemp plé ollig.

  • holloueziadur
    holloueziadur

    m. Encyclopédie.

  • hollouiziegezh
    hollouiziegezh

    f. Omniscience.

    (1931) VALL 511b. Omniscience, tr. «hollouiziegez f.»

  • hollouiziek
    hollouiziek

    adj. Omniscient.

    (1911) BUAZperrot 141. lavaret a raent e oant hollouiziek. ●(1931) VALL 511b. Omniscient, tr. «hollouiziek.» ●(1944) EURW I 154. «Ar varzed-se, na 'vit-se», a lavare ar bersoned koz, «pebez tud hollouiziek

  • hollsantel
    hollsantel

    adj. =

    (1869) HTC 148. an Hini a zo oll-c'halloudec hag oll-zantel. ●(1884) BUZmorvan 2.o veza ma'z oa holl-zantel dre natur.

    (1911) BUAZperrot 574. ar Mab Holl-C'halloudek a zigemer ar Vamm Holl-Zantel.

  • Hollsent
    Hollsent

    plur. (religion) Gouel an Hollsent : fête de la Toussaint.

    (1633) Nom 226a-b. Pandicularis dies, omnium Sanctarum festum : le iour de tous les Saincts : gouel an oll Sènt, quel an gouà.

    (1732) GReg 283a. Devers la Toussaint passée, tr. «E tro gouël an oll-sænt trémenet.»

    (1857) CBF 34. araok gouel ann holl zent, tr. «avant la fête de la Toussaint.» ●(1891) MAA 59. da gever gouel an Oll-zent.

  • hollskedus
    hollskedus

    adj. Tout brillant.

    (1911) BUAZperrot 539. holl-skedus eus gloar ha dudiou ar baradoz.

  • hollskrijus
    hollskrijus

    adj. =

    (18--) SAQ I 261. Hag ar c'helou-ze, holl griz, holl skrijus ma zeo, a garg-fe anezhan a joa.

  • hollvad
    hollvad

    pron. & m. cf. yol, mariol

    (1) Pron. Rien.

    (17--) FG II 10. ne gav olvat. ●147. cas maneget, emme, Jannet / ne dal oll vat dha logotta.

    (2) M. Rien.

    (1890) MOA 345-346. Je ne serai absent qu'un moment, tr. «ne vezinn nemed eunn holl-vad oc'h ober va zro.»

    (1905) KANngalon Eost 472. rag ne zalc'h ket eun holl vad euz he leve. ●(1926) FHAB Genver 27. ne falveze ket d'ezo ober eun holl vad, gant o c'horf, ha ne goueze en o godell nemed ar pez a dapent dre laer. ●(1928) FHAB Mezheven 208. ha n'oa ket bet eun holl vad evit ober anaoudegez gantan. ●348. Ne ouezes ket ober eun holl vad. ●(1929) FHAB Kerzu 459. Siouaz, n'eus ket bet graet eun holl vad evit he derc'hel, en he sav. ●(1932) FHAB Mezheven 256. Ne dalvezes ket eun holl vad. ●(1949) KROB 20/29. peogwir e oa ar gazetennou evit netra ha tud d'o lenn deoc'h evit eun hollvad war ar marc'had. ●(1950) KROB 26-27/19. «Amzeri ne dalv ket eun hollvad ; eun hollvad ne dalv netra !»

  • hollvadelezh
    hollvadelezh

    f. Bonté infinie, suprême.

    (1880) SAB 275. oll-galloud ac oll-vadelez an Tad.

    (1911) SKRS II 32. o veza ma 'z eo an holl-vadelez. ●(1925) VINV v. get é ol-vadeleh.

  • hollvadelezhus
    hollvadelezhus

    adj. Infiniement bon.

    (1868) FHB 178/173a. an Doue ollvadelezuz. ●(1868) KMM 253. Oll-c'halloudec, ac Oll-vadelezuz.

  • hollved
    hollved

    m. Univers.

    (1727) HB 7. E dorn pini eo destumet / Eguis ur volod an oll-bed.

    (1920) MVRO 19/1b. histor an holl-ved. ●(1931) VALL 767a. Univers, tr. «hollved m.»

  • hollvedel
    hollvedel

    adj. Cosmocologique.

    (1931) VALL 157b. Cosmocologique, tr. «hollvedel

  • hollveli
    hollveli

    f. Pouvoir absolu.

    (1931) VALL 4a. Absolutisme, tr. «holl-veli f.»

  • hollveliegezh
    hollveliegezh

    f. Pouvoir absolu.

    (1931) VALL 4a. Absolutisme ; habituel, en excercice, tr. «holl-velïegez f.»

  • hollveliek
    hollveliek

    adj. Qui a le pouvoir absolu.

    (1931) VALL 4a. Absolu ; tout-puissant, tr. «holl-velïek

  • hollvestroni
    hollvestroni

    f. Domination totale.

    (1958) BAHE 17/6. Hollvestroni ar Gouarnamant war ar skolioù.

  • hollviskoazh
    hollviskoazh

    m. An hollviskoazh : l'éternité. cf. a-holl-viskoazh

    (1953) BLBR 58-59/1. bleunia edoug an oll-vikoaz (lire : viskoaz). ●(1958) BLBR 115/7. epad an oll-viskoaz.

  • hollvras
    hollvras

    adj. Infiniment grand.

    (1868) FHB 178/172b. ollc'haloudeg evel he dad, ollvraz, ollfur, ollgarantezuz.

  • hollvrudet
    hollvrudet

    adj. Très renommé.

    (1955) VBRU 63. ur c'helenndi holl-vrudet.

  • hollzebrer
    hollzebrer

    adj. Omnivore.

    (1914) DFBP 227a. omnivore, tr. «Hollzebrer

  • holokaost
    holokaost

    s. Holocauste.

    (1688) MD I 20. eur Sacrifis a Holocaust.

  • hom
    hom

    interj. =

    (1975) YABA 29.03. «Hom ! Hom ! e laras en dén ged ur hoarig a dreuz.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...