Devri

Recherche 'ho...' : 334 mots trouvés

Page 7 : de houlian (301) à hoz-2 (334) :
  • houliañ
    houliañ

    v. tr. d. Faire le maquereau.

    ●(1732) GReg 888b. Suborner des filles, tr. «houlya. pr. houlyet.»

  • houlier
    houlier

    m. –ion Proxénète, maquereau, souteneur.

    ●(1499) Ca 113a. Houlier. g. idem. l. hic gamagogus / gi. ●177b. Ruffien g idem. vide in houlyer quod idem est. ●(c.1500) Cb. [houlier] Jtem hic leno / nis. g. maquereau / licheur. b. houlier. ●Jtem lenocinor ris. g. viure come lecheur / ou faire office de maquereau. b. bezaff houlier. ●(1612) Cnf 39a. an sceurt tut-sé, so hanuet houlier, ha houlieres. ●(1633) Nom 320b. Aquariolus : macquereau, rufien : oulyer, ruffian, digaçer. ●326b. Leno, stupri arbiter, productor : maquereau, bordelier : oulyer, bordeller.

    ●(1773) GLouaneg 5a. an daouman so daou houllier a vallé ar vro, tr. Herve Bihan « Ces deux là sont deux proxénètes qui arpente le pays »

    ●(1931) VALL 601b. Proxénète, tr. «houlier pl. ien.»

  • houlierez
    houlierez

    f. –ed Mère maquerelle.

    ●(c.1500) Cb. [houlier] Jtem hec gamagoga / ge. g. maquerelle / houliere. b. houlieres. ●(1612) Cnf 39a. an sceurt tut-sé, so hanuet houlier, ha houlieres. ●(1633) Nom 326b-327a. Lena, stupri sequestra, concilatrix : maquerelle : oulyeres.

    ●(1732) GReg 42b. Appareilleuse, celle qui par des commerces d'amour prépare les plaisirs des autres, tr. «Houlyerès. p. Houlyeresed.» ●246a. Debaucheuse, tr. «Houlyerès. p. houlyeresed.» ●(17--) FGab 124. ouilleres oun bet evit hi.

    ●(1867) LZBt Gouere 322. enn hon bro ec'h int anaveet dindan eunn hano louz, houlierezed.

  • houlierezh
    houlierezh

    m. Proxénétisme.

    ●(c.1500) Cb. [houlier] Jtem hoc lenocinium / ij. g. houlierie / licherie ou maquerellerie. b. houlierez.

    ●(1931) VALL 601b. Proxénétisme, tr. «houlierez m.»

  • houliñ
    houliñ

    v. tr. d. Agiter.

    ●(1825) COSp 253. rêin er repos d'en inean, calmein ha douçat é orelladur, a pe vou poéniet ha houlet én é obéreu hac én é bedèn.

  • houlius
    houlius

    adj. Houleux.

    ●(1889) ISV 80. var eur mor ken houlius.

  • houll
    houll

    interj. Onomatopée pour intimer aux bœufs de labour de s'arrêter.

    ●(1942) VALLsup 12b. Cri pour arrêter les bêtes, tr. «Ao ! Cha ! pour les bêtes à cornes ; pour les bœufs, houll !» ●21b. Cri pour arrêter un attelage de bœufs, tr. «houll !»

  • houlouloup
    houlouloup

    interj. Glouglou (?).

    ●(1877) FHB (3e série) 3/23b. Houlouloup ! hag evet ar banneou.

  • houlpiñ
    houlpiñ

    v. intr. Dépasser en mesure.

    ●(1925) DIHU 163/202. (Groe) Houlpein, houlbein, tr. «dépasser (en mesure).» Dastumet de Vleimor.

  • houp
    houp

    interj. Hop.

    ●(1895) FOV 242. Houp ! chè éan ar nehou !...

    ●(1911) RIBR 100. Hag ar paotr, houp ! en eul lamm war gein an diaoul.

  • houpad
    houpad

    m. –où Haussement.

    ●(1889) ISV 392. Hag en eur lavaret ar ger rak-se e ra eun houpat, ha gant eun taol scoaz e stlap he zam en dour.

  • houpadig
    houpadig

    m. Action d'avaler avec peine.

    ●(1876) TDE.BF 296a. Houpadik, s. m. tr. «Ce mot se dit pour exprimer une bouchée qui a de la peine à passer dans le gosier, ainsi qu'il arrive pour certains fruits âcres ou pâteux. Quand on les a avalés, on dit : ouf : C'est ce dernier mot qu'exprime houpadik. C'est pourquoi on appelle les poires d'étranguillon : per tri loñk hag eun houpadik.

  • houpadur
    houpadur

    m. Hérissement.

    ●(1914) DFBP 167a. hérissement, tr. «Houpadur.»

  • houperig
    houperig

    m. –ed (ornithologie) Huppe fasciée.

    ●(1659) SCger 133a. bouperic (lire : houperic), tr. «hupe.»

    ●(1821) GON 281b. Houpérik, s. m., tr. «Huppe, oiseau. Pl. houpériged.»

    ●(1910-15) CTPV I 71. Er valh argand en hopirek, tr. «Le merle d'argent et la huppe.»

  • houpez
    houpez

    coll. (botanique) Houblon.

    ●(1732) GReg 501b. Houblon, plante qui entre dans la composition de la bierre, tr. «houpès.»

    ●(1876) TDE.BF 296a. Houpezenn, s. f., tr. «Plant de houblon ; pl. houpez, masculin.» ●(1879) BLE 366. Houblon. (Humulus. L.) Houpez.

    ●(1910) MBJL 61. Setu perak e weler houpez o sec'han. ●(1914) DFBP 169b. houblon, tr. «Houpez.»

  • houpezeg
    houpezeg

    f. –i Houblonnière.

    ●(1732) GReg 501b. Houblonniere, tr. «Houpesecg. p. houpesegou.»

    ●(1876) TDE.BF 296a. Houpezek, s. f., tr. «Houblonnière.»

    ●(1914) DFBP 169b. houblonnière, tr. «Houpezeg.»

  • houpezek
    houpezek

    adj. Abondant en houblon.

    ●(1931) VALL 365b. (lieu) abondant en houblon, tr. «houpezek.»

  • houpezenn
    houpezenn

    f. (botanique) Plant de houblon.

    ●(1876) TDE.BF 296a. Houpezenn, s. f., tr. «Plant de houblon ; pl. houpez, masculin.»

  • houpeziñ
    houpeziñ

    v. tr. d. Houponner.

    ●(1914) DFBP 169b. houblonner, tr. «Houpezi.»

  • houpik houpik
    houpik houpik

    interj. =

    ●(1936) TKAL II 79. ar gwin Spagn, houpik, houpik, a savas betek gourlañchenn Alanig.

  • houpiñ / houpañ
    houpiñ / houpañ

    v. intr. Se hérisser.

    ●(1732) GReg 492a. Ce que je vois est si horrible, qu'il me fait herisser les cheveux à la tête, tr. «houpi a ra va bléau èm penn gad ar pez a vellan.» ●Cet oiseau se herisse, tr. «Houpi a ra al labouçz hont.»

    ●(1914) DFBP 167a. hérisser, tr. «Houpa.»

  • hourz
    hourz

    voir ourz .2

  • hourzet
    hourzet

    voir ourzet

  • housiñ
    housiñ

    v. intr. Se morfondre.

    ●(17--) CBet 1660. housin ne ra quen, tr. «il ne fait plus que se morfondre.»

  • houst
    houst

    s. Hâte.

    ●(1958) BRUD 5/87. Hag eh an 'barh enañ gant houst (...) Gand houst : buan.

  • houstañ
    houstañ

    v. pron. réfl. En em houstañ : s'habiller (à la va vite).

    ●(1974) BAHE 81/13. Batist Boulev ne voe ket div deir eur o 'n em houstañ.

  • houstet
    houstet

    adj. Habillé, fagoté, nippé, attifé, accoutré...

    ●(1970) BHAF 282. eur soudard houstet iskiz gand dillad marellet en-dro dezañ. ●(1973) BAHE 76/38. houstet evel ma oan. ●(1977) BAHE 95/19b. gant a houstet fall ha lous e veze. ●(1977) EBZG 10. ur beleg kozh, houstet fall-tre gant ur soutanenn dislivet ha damuzet. ●(1977) DAHG 82. Sell penaos ez on houstet ! Joget eo va c'horfenn ha laosk va gouriz.

  • houtonner
    houtonner

    m. = (?).

    ●(14--) Jer.ms 363. Tregont sparfel ha houtonner, tr. «Trente éperviers et (?) … (?).» ●(14--) Jer.ms A. 65. Tregont papegault, tregont Er, / Tregont sparfel ha houtoner / Ha tregont falc'hun &c., tr. «Trente perroquets, trente aigles, / Trente éperviers et (?) … (?) / Et trente faucons.»

  • houzard
    houzard

    m. –ed (domaine militaire) Hussard.

    ●(17--) EN 1368. d'ousarded Sangboran etesiran moned, tr. «c'est dans les hussards de Chamboran que je désire aller.»

    ●(1914) DFBP 171a. hussard, tr. «Houzard.»

  • houziñ
    houziñ

    v. tr. d. Supplanter.

    ●(c.1718) CHal.ms ii. Il m'a Couppé L'herbe sous le pied, tr. «trouhet endes en c'hiaut didan me zreit, Ean en endes me supplantet, ean endes me-s-houzet.»

  • hove
    hove

    m. Cris.

    ●(c.1930) VALLtreg 1737. Ovi e savaz em hu hag em ovi voir odevial. M. Le Moal, Coadout, me donne Ouï (en 2 syllabes) Ouï war ar bleis ! – Ove : Ove eur vro war e lerc'h – Hoveal : hoveal war an dud et c'hoveiz : c'hoveiz war an dud-man !

  • hoveal
    hoveal

    v. intr.

    (1) Tapager, faire du tapage.

    ●(1942) VALLsup 164a. Faire du tapage, vacarme, tr. «hoveal T[régor] («Breiz», 22 genver 1939).»

    (2) Hoveal war : crier sur.

    ●(c.1930) VALLtreg 1737. Ovi e savaz em hu hag em ovi voir odevial. M. Le Moal, Coadout, me donne Ouï (en 2 syllabes) Ouï war ar bleis ! – Ove : Ove eur vro war e lerc'h – Hoveal : hoveal war an dud et c'hoveiz : c'hoveiz war an dud-man !

  • hoz .1
    hoz .1

    s. Chenille. cf. hosed

    ●(1464) Cms (d’après GMB 323). Hoz, g. chenille. ●(1499) Ca 113a. Hoz. g. cheuielle.

  • hoz .2
    hoz .2

    voir ho

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...