Devri

Recherche 'ho...' : 334 mots trouvés

Page 7 : de houlian (301) à hoz-2 (334) :
  • houliañ
    houliañ

    v. tr. d. Faire le maquereau.

    (1732) GReg 888b. Suborner des filles, tr. «houlya. pr. houlyet

  • houlier
    houlier

    m. –ion Proxénète, maquereau, souteneur.

    (1499) Ca 113a. Houlier. g. idem. l. hic gamagogus / gi. ●177b. Ruffien g idem. vide in houlyer quod idem est. ●(c.1500) Cb. [houlier] Jtem hic leno / nis. g. maquereau / licheur. b. houlier. ●Jtem lenocinor ris. g. viure come lecheur / ou faire office de maquereau. b. bezaff houlier. ●(1612) Cnf 39a. an sceurt tut-sé, so hanuet houlier, ha houlieres. ●(1633) Nom 320b. Aquariolus : macquereau, rufien : oulyer, ruffian, digaçer. ●326b. Leno, stupri arbiter, productor : maquereau, bordelier : oulyer, bordeller.

    (1773) GLouaneg 5a. an daouman so daou houllier a vallé ar vro, tr. Herve Bihan « Ces deux là sont deux proxénètes qui arpente le pays »

    (1931) VALL 601b. Proxénète, tr. «houlier pl. ien

  • houlierez
    houlierez

    f. –ed Mère maquerelle.

    (c.1500) Cb. [houlier] Jtem hec gamagoga / ge. g. maquerelle / houliere. b. houlieres. ●(1612) Cnf 39a. an sceurt tut-sé, so hanuet houlier, ha houlieres. ●(1633) Nom 326b-327a. Lena, stupri sequestra, concilatrix : maquerelle : oulyeres.

    (1732) GReg 42b. Appareilleuse, celle qui par des commerces d'amour prépare les plaisirs des autres, tr. «Houlyerès. p. Houlyeresed.» ●246a. Debaucheuse, tr. «Houlyerès. p. houlyeresed.» ●(17--) FGab 124. ouilleres oun bet evit hi.

    (1867) LZBt Gouere 322. enn hon bro ec'h int anaveet dindan eunn hano louz, houlierezed.

  • houlierezh
    houlierezh

    m. Proxénétisme.

    (c.1500) Cb. [houlier] Jtem hoc lenocinium / ij. g. houlierie / licherie ou maquerellerie. b. houlierez.

    (1931) VALL 601b. Proxénétisme, tr. «houlierez m.»

  • houliñ
    houliñ

    v. tr. d. Agiter.

    (1825) COSp 253. rêin er repos d'en inean, calmein ha douçat é orelladur, a pe vou poéniet ha houlet én é obéreu hac én é bedèn.

  • houlius
    houlius

    adj. Houleux.

    (1889) ISV 80. var eur mor ken houlius.

  • houll
    houll

    interj. Onomatopée pour intimer aux bœufs de labour de s'arrêter.

    (1942) VALLsup 12b. Cri pour arrêter les bêtes, tr. «Ao ! Cha ! pour les bêtes à cornes ; pour les bœufs, houll 21b. Cri pour arrêter un attelage de bœufs, tr. «houll

  • houlouloup
    houlouloup

    interj. Glouglou (?).

    (1877) FHB (3e série) 3/23b. Houlouloup ! hag evet ar banneou.

  • houlpiñ
    houlpiñ

    v. intr. Dépasser en mesure.

    (1925) DIHU 163/202. (Groe) Houlpein, houlbein, tr. «dépasser (en mesure).» Dastumet de Vleimor.

  • houp
    houp

    interj. Hop.

    (1895) FOV 242. Houp ! chè éan ar nehou !...

    (1911) RIBR 100. Hag ar paotr, houp ! en eul lamm war gein an diaoul.

  • houpad
    houpad

    m. –où Haussement.

    (1889) ISV 392. Hag en eur lavaret ar ger rak-se e ra eun houpat, ha gant eun taol scoaz e stlap he zam en dour.

  • houpadig
    houpadig

    m. Action d'avaler avec peine.

    (1876) TDE.BF 296a. Houpadik, s. m. tr. «Ce mot se dit pour exprimer une bouchée qui a de la peine à passer dans le gosier, ainsi qu'il arrive pour certains fruits âcres ou pâteux. Quand on les a avalés, on dit : ouf : C'est ce dernier mot qu'exprime houpadik. C'est pourquoi on appelle les poires d'étranguillon : per tri loñk hag eun houpadik.

  • houpadur
    houpadur

    m. Hérissement.

    (1914) DFBP 167a. hérissement, tr. «Houpadur

  • houperig
    houperig

    m. –ed (ornithologie) Huppe fasciée.

    (1659) SCger 133a. bouperic (lire : houperic), tr. «hupe.»

    (1821) GON 281b. Houpérik, s. m., tr. «Huppe, oiseau. Pl. houpériged

    (1910-15) CTPV I 71. Er valh argand en hopirek, tr. «Le merle d'argent et la huppe.»

  • houpez
    houpez

    coll. (botanique) Houblon.

    (1732) GReg 501b. Houblon, plante qui entre dans la composition de la bierre, tr. «houpès

    (1876) TDE.BF 296a. Houpezenn, s. f., tr. «Plant de houblon ; pl. houpez, masculin.» ●(1879) BLE 366. Houblon. (Humulus. L.) Houpez.

    (1910) MBJL 61. Setu perak e weler houpez o sec'han. ●(1914) DFBP 169b. houblon, tr. «Houpez

  • houpezeg
    houpezeg

    f. –i Houblonnière.

    (1732) GReg 501b. Houblonniere, tr. «Houpesecg. p. houpesegou

    (1876) TDE.BF 296a. Houpezek, s. f., tr. «Houblonnière.»

    (1914) DFBP 169b. houblonnière, tr. «Houpezeg

  • houpezek
    houpezek

    adj. Abondant en houblon.

    (1931) VALL 365b. (lieu) abondant en houblon, tr. «houpezek

  • houpezenn
    houpezenn

    f. (botanique) Plant de houblon.

    (1876) TDE.BF 296a. Houpezenn, s. f., tr. «Plant de houblon ; pl. houpez, masculin.»

  • houpeziñ
    houpeziñ

    v. tr. d. Houponner.

    (1914) DFBP 169b. houblonner, tr. «Houpezi

  • houpik houpik
    houpik houpik

    interj. =

    (1936) TKAL II 79. ar gwin Spagn, houpik, houpik, a savas betek gourlañchenn Alanig.

  • houpiñ / houpañ
    houpiñ / houpañ

    v. intr. Se hérisser.

    (1732) GReg 492a. Ce que je vois est si horrible, qu'il me fait herisser les cheveux à la tête, tr. «houpi a ra va bléau èm penn gad ar pez a vellan.» ●Cet oiseau se herisse, tr. «Houpi a ra al labouçz hont.»

    (1914) DFBP 167a. hérisser, tr. «Houpa

  • hourz
    hourz

    voir ourz .2

  • hourzet
    hourzet

    voir ourzet

  • housiñ
    housiñ

    v. intr. Se morfondre.

    (17--) CBet 1660. housin ne ra quen, tr. «il ne fait plus que se morfondre.»

  • houst
    houst

    s. Hâte.

    (1958) BRUD 5/87. Hag eh an 'barh enañ gant houst (...) Gand houst : buan.

  • houstañ
    houstañ

    v. pron. réfl. En em houstañ : s'habiller (à la va vite).

    (1974) BAHE 81/13. Batist Boulev ne voe ket div deir eur o 'n em houstañ.

  • houstet
    houstet

    adj. Habillé, fagoté, nippé, attifé, accoutré...

    (1970) BHAF 282. eur soudard houstet iskiz gand dillad marellet en-dro dezañ. ●(1973) BAHE 76/38. houstet evel ma oan. ●(1977) BAHE 95/19b. gant a houstet fall ha lous e veze. ●(1977) EBZG 10. ur beleg kozh, houstet fall-tre gant ur soutanenn dislivet ha damuzet. ●(1977) DAHG 82. Sell penaos ez on houstet ! Joget eo va c'horfenn ha laosk va gouriz.

  • houtonner
    houtonner

    m. = (?).

    (14--) Jer.ms 363. Tregont sparfel ha houtonner, tr. «Trente éperviers et (?) … (?).» ●(14--) Jer.ms A. 65. Tregont papegault, tregont Er, / Tregont sparfel ha houtoner / Ha tregont falc'hun &c., tr. «Trente perroquets, trente aigles, / Trente éperviers et (?) … (?) / Et trente faucons.»

  • houzard
    houzard

    m. –ed (domaine militaire) Hussard.

    (17--) EN 1368. d'ousarded Sangboran etesiran moned, tr. «c'est dans les hussards de Chamboran que je désire aller.»

    (1914) DFBP 171a. hussard, tr. «Houzard

  • houziñ
    houziñ

    v. tr. d. Supplanter.

    (c.1718) CHal.ms ii. Il m'a Couppé L'herbe sous le pied, tr. «trouhet endes en c'hiaut didan me zreit, Ean en endes me supplantet, ean endes me-s-houzet

  • hove
    hove

    m. Cris.

    (c.1930) VALLtreg 1737. Ovi e savaz em hu hag em ovi voir odevial. M. Le Moal, Coadout, me donne Ouï (en 2 syllabes) Ouï war ar bleis ! – Ove : Ove eur vro war e lerc'h – Hoveal : hoveal war an dud et c'hoveiz : c'hoveiz war an dud-man !

  • hoveal
    hoveal

    v. intr.

    (1) Tapager, faire du tapage.

    (1942) VALLsup 164a. Faire du tapage, vacarme, tr. «hoveal T[régor] («Breiz», 22 genver 1939).»

    (2) Hoveal war : crier sur.

    (c.1930) VALLtreg 1737. Ovi e savaz em hu hag em ovi voir odevial. M. Le Moal, Coadout, me donne Ouï (en 2 syllabes) Ouï war ar bleis ! – Ove : Ove eur vro war e lerc'h – Hoveal : hoveal war an dud et c'hoveiz : c'hoveiz war an dud-man !

  • hoz .1
    hoz .1

    s. Chenille. cf. hosed

    (1464) Cms (d’après GMB 323). Hoz, g. chenille. ●(1499) Ca 113a. Hoz. g. cheuielle.

  • hoz .2
    hoz .2

    voir ho

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...