Devri

Recherche 'ku...' : 298 mots trouvés

Page 3 : de kumunenn (101) à kuratoraj (150) :
  • kumunenn
    kumunenn

    f. –où

    (1) (administration) Commune.

    ●(1931) VALL 136b. Commune, tr. «kumunenn f.»

    (2) Commun.

    ●(1934) BRUS 278. Un commun, tr. «ur gumunen –neu, f.»

  • kumunenner
    kumunenner

    m. –ion Usager.

    ●(1744) L'Arm 407b. Usager, tr. «Quemunennourr.. nerion.»

  • kumuniezh
    kumuniezh

    f. Communauté.

    ●(1931) VALL 136b. Communauté ; religieuse, tr. «kumuniez (leanezed).»

  • kundu .1
    kundu .1

    f. Cuisine, nourriture.

    ●(1872) ROU 94b. Bonne pension, tr. «cundu.»

    ●(1909) BROU 220. (Eusa) Kundu vad a zo gantha, tr. «il a une bonne table.» ●(1958) BLBR 114/2. eur gundu disheñvel, êz da boaza, founnuz da lounka... ●(1962) EGRH I 48. kundu f., tr. « pension, nourriture. »

  • kundu .2
    kundu .2

    f.

    (1) Conduite, direction.

    ●(1659) SCger 29a. conduite, tr. «cundu.» ●(1732) GReg 193b. Conduite, l'action de conduire, tr. «Cundu. ar gundu.»

    ●(1824) BAM 265. ar gundu eus an tieguez. ●(1829) IAY 75. decrian condu an Ilis. ●(1846) BAZ 682. Ar gundu a zalc'h Doue varnomp.

    (2) Conduite morale, comportement.

    ●(1732) GReg 193b. Conduite, gouvernement discret, tr. «Cundu. cundu vad. cundu fur.»

    ●(1829) IAY 26. eur gondu quen criminel ! ●(1834) SIM 187. al labour hag ar gundu vad. ●(1899) BSEc xxxvii 152/ KRL 17. Da Verc'her al Ludu, / E chench ar wrac'h a gundu, tr. «Le Mercredi des Cendres, la vieille femme change de conduite.» ●(18--) SCD 171. condu on merch Isabel na blich quet nemeur din.

    ●(1906-1907) EVENnot 31. (Tredarzeg) N'euz na poell na kondu, tr. «bon sens, pondération.»

  • kundu .3
    kundu .3

    voir kunduiñ

  • kunduer
    kunduer

    m. –ion

    (1) Conducteur, guide.

    ●(1732) GReg 193a. Conducteur, guide pour montrer le chemin, tr. «Van[netois] conduour. p. yon, yan.»

    (2) Conducteur spirituel.

    ●(1838) OVD 13. clasquet ur honduyour mad. ●(1839) BESquil 77. Peb-unan e gavas én Escob santel-men ur bugul hac un tad, un example hac ur honduyour mad ha sur. ●195. Goudé marhu é gonduyour santel.

    (3) spécial. Garçon d'honneur.

    ●(1938) BRHI 154. garçon d'honneur (konduer).

  • kunduerez
    kunduerez

    f. –ed Fille d'honneur dans un mariage.

    ●(1985) ADEM 30. (An Arradon) Me oa ar gonduioures.

  • kunduiñ / kunduiañ / kundu
    kunduiñ / kunduiañ / kundu

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Conduire, mener (qqp.).

    ●(14--) N 70. Don conduy en Hybernia, tr. «Pour nous conduire en Hibernie.» ●(1499) Ca 42b. Conduyaff. g. conduire.

    ●(1659) SCger 29a. conduire, tr. «condui.» ●138a. condui, tr. «conduire, mener.» ●(1710) IN I 16. evit ho cundui d'y.

    ●(1846) BAZ 681. evit o cundui d'an Env. ●(18--) GBI II 146. Et brema, Perinaïg, d'hou c'hondui d'ar gêr, tr. «Allez à présent, petite Perrine, les reconduire chez eux.»

    (2) Diriger (une entreprise, une affaire).

    ●(1659) SCger 4a. Administrer, tr. «condui.» ● 63a. gouuerner, tr. «condui.» ●(1732) GReg 193b. Conduire une affaire, tr. «Cundui un æffær.»

    ●(1941) DIHU 357/221. duah de gondui tiegeh ar er méz.

    (3) Kunduiñ kañv(où) : mener le deuil.

    ●(1732) GReg 283b. Prendre le deüil, porter le deüil, tr. «cundui cañv.»

    ●(1855) GBI I 502. Da gondu modest hi c'hanvou, tr. «Pour porter modestement le deuil.»

    (4) Fréquenter (les filles).

    ●(1792) BD 4158-4159. ma ha tout euelse quement agonean / da gonduin merchet hac arrest a effan, tr. «C'est ainsi que va tout ce que je gagne, / à fréquenter les filles, et le reste, je le bois.» ●4184-4185. na voan nemert daousec la pa gomansis quent[an] / da gonduin merchet ha goude voes eran, tr. «Je n'avais que douze ans quand je commançais pour la première fois / à fréquenter les filles et depuis je continue.» ●(17--) CT Acte II 708-709. me ha tout evese quemet a gonean / da gondui merchet hac ar rest da ifan, tr. «moi, tout ce que je gagne, s'en va ainsi / à faire la cour aux filles, et le reste à boire.»

    (5) Entretenir (un feu).

    ●(1982) TKRH 36. An tan, dija, 'oa ret gouzout e gunduiñ.

    (6) =

    ●(1990) TTRK 167. «Kundu» ar vuoc'h a veze un arvest evit holl dud an ti ha zoken ar re yaouankañ eus ar vugale a veze degaset da welout an arvest.

    (7) Mener (une vie).

    ●(14--) N 11. dre condu guir bues, tr. «en menant une vie édifiante.»

    ●(1710) IN I 298. mar bise c'hoar dezâ, e cundufe goal vuez ganti. ●299. cundui ur vuez meurbet santel. ●(1727) HB 408. cundui bepret ur vuez vertuzus. ●(1790) Ismar 74. mar gùélèt hou Nessan é condui ur vuhé vat ha santel.

    ●(1846) BAZ 13. Petra bennac ma cundue eur vuez ker rust. ●(1846) DGG 461. pere a zo dirôl hac a gundu goal vuez.

    (8) Élever.

    ●(14--) N 392. maz guillif condu ma buguel, tr. «que je puisse élever mon enfant.»

    (9) Saillir (vache, jument).

    ●(1962) EGRH I 48. kundu v., kunduiñ v., tr. « saillir (vache, jument). »

    II. V. intr. Se conduire, se comporter.

    ●(14--) N 156. Euel vn merch en he guerhdet || conduy net a apetaff, tr. «Je désire vivre pure, comme une fille vierge.»

    ●(1792) BD 901-902. mar choarue se guenen serten men gonduo / herue ma stat ma calite, tr. «Si cela m'arrive, certainement je me comporterai / Selon mon état, ma qualité.»

  • kunduit
    kunduit

    s. –où Conduite.

    ●(1499) Ca 42b. Conduyt. g. idem. l. hic meatus / us / ui. ●(1633) Nom 218b. Aqua caduca : eauë coulante des conduits : dour á ret ves an conduittou, dour coll pehiny á ya & ruïn. ●239a. Emissarium : conduit par où l'eau s'escoule : vr counduit pe dre hent ez tremen an dour. ●239a. Incile, incilis, canalis, fossa incilis : conduit, canal, fossé : counduit, canol, pe vr fos, vn sa n (lire : san). ●239b. Aquagium, aquæ ductus : conduit d'eau : vr counduit pe vn san dour. ●240b. Castellum : conduit : vn gouaz dour, counduit.

  • kunduktor
    kunduktor

    m. –ed Conducteur.

    ●(1688) DOctrinal 191. Conducteur ha Goüarneur ar bet oll. ●(1792) BD 4814. an diaoul ho deus choaset da gonductor desé, tr. «Ils ont choisi le diable pour être leur conducteur.»

  • kuniañ
    kuniañ

    v. intr. Sauter, gambader.

    ●(1752) PEll 193. Cunia, en Léon signifie sauter, gambader, comme fait un cheval échapé en pleine campagne.

    ●(1876) TDE.BF 383b. Kunia, v. n., tr. «Gambader comme un cheval en liberté.»

    ●(1962) EGRH I 48. kuniañ v., tr. « sauter, gambader comme un cheval échappé (L.G., Tr., Ern., Vallée). »

  • kuntuilh
    kuntuilh

    voir kutuilh

  • kunuc'hañ
    kunuc'hañ

    v.

    (1) V. intr. Geindre, gémir.

    ●(1752) PEll 193. Cunuc'ha, tr. «Plaindre, se plaindre, gémir.»

    ●(1874) FHB 480/76a. Ar bobl a vouele hag a gunuc'he. ●(1874) FHB 489/146a. ar paour kez den a grie hag a gunuc'he mar doa eun truez.

    (2) V. tr. d. =

    ●(1847) FVR 11-12. Evel ma oa kavaillet ha kunuc'het ebarz enn he gear. ●45. Hirie a skoazel diweret, / warc'hoaz gant an holl kunuc'het.

  • kunuc'henn
    kunuc'henn

    f. –où Plainte, gémissement.

    ●(1847) FVR 43. Me c'houzanvo hep kunuc'hen.

  • kunuc'henniñ
    kunuc'henniñ

    v. intr. Geindre.

    ●(1931) VALL 332b. Geindre, tr. «kunuc'henni (plus relevé).»

  • kunuc'her
    kunuc'her

    m. –ion Geignard.

    ●(1931) VALL 332b. Geignard, tr. «kunuc'her (plus relevé).»

  • kunuc'hus
    kunuc'hus

    adj. Geignard.

    ●(1931) VALL 332b. Gémissant, tr. «kunuc'hus.»

  • kunudal
    kunudal

    voir kunudañ

  • kunudañ / kunudiñ / kunudal
    kunudañ / kunudiñ / kunudal

    v. intr.

    (1) Se lamenter, gémir.

    ●(1870) FHB 295/267a. An iliz a vouel hag a gunud var he bugale. ●(1876) TDE.BF 384a. Kunuda, v. n., tr. «Se plaindre comme font les poules.»

    ●(1907) FHAB Kerzu 292. Unan anezho gwân ha klemmus dre natur en em lakeas da geneudi. ●(1909) KTLR 249. Hag e zeaz varzu al leac'h ma kleve an den o kunudi. ●(1926) FHAB Here 396. Petra dalv kunudi, Louis.

    (2) Commérer, médire.

    ●(1895) GMB 138. En pet[it] Trég[uier] kunudañ veut dire «commérer, médire.»

    (3) (en plt de chiens) Gémir.

    ●(1872) ROU 86b. Gémir, tr. «cunudi, en parlant des petites bêtes.» ●(1894) BUZmornik 268. ar chas (...) a gunude evit ober kanv d'ezho. ●(18--) KTB.ms 14 p 45. Iudal ha kunudal a reent [ar chass], ma oa un druez ho c'hlewet.

  • kunuder
    kunuder

    m. –ion Geignard.

    ●(1931) VALL 332b. Geignard, tr. «kunuder.»

  • kunudiñ
    kunudiñ

    voir kunudañ

  • kunujañ
    kunujañ

    v. tr. d. Injurier, insulter.

    ●(1908-1910) VROJ Here-Kerzu. Arabat kunuja den ebet. (d'après KBSA 281). ●(1931) VALL 391a. Injurier, tr. «kunuja.» ●395a. Insulter, tr. «kunuja.»

  • kunujenn
    kunujenn

    f. –où Injure.

    ●(1732) GReg 532a. Injure, tr. «(B[as] Leon : cunugenn. p. cunugeñnou.» ●Dire des injures, tr. «cana cunugennou.»

    ●(1876) TDE.BF 341b. Keunuchenn, keunujenn, s. f., tr. «Injure, imprécation ; pl. ou.»

    ●(1931) VALL 395a. Insulte, tr. «kunujenn f.»

  • kunujenniñ
    kunujenniñ

    v. tr. d. Injurier.

    ●(1876) TDE.BF 341b. Keunujenni, v. n., tr. «proférer des imprécations.»

    ●(1931) VALL 391a. Injurier, tr. «kunujenni.» ●395a. Insulter, tr. «kunujenni.» ●(1959) TGPB 79. Aner eo dit kunujenniñ ha dismegañsiñ, ne ra van ebet ouzh da veogadennoù.

  • kunujennus
    kunujennus

    adj. Injurieux.

    ●(1931) VALL 391a. Injurieux, tr. «kunujennus.»

  • Kuñv
    Kuñv

    n. de pers. Ar C’huñv : Le Cunff.

    ●(1792-1815) CHCH 120. Loeiz er Hieun, tr. « Louis Le Cunff. »

  • kuñv .1
    kuñv .1

    adj.

    I. Attr./Épith.

    A. (en plt de qqn) Affable.

    ●(1499) Ca 52b. Cuff. g. soeff debonnaire. ●109b. Hegarat ha cuff. g. benigne / ou begnin.

    ●(1659) SCger 14a. benin, tr. «cûn.» ●(1732) GReg 5a. Un homme de facile abord, tr. «Un den cuñ.» ●15a. Affable, honnête à ses Inferieurs, tr. «cuñ.» ●89b. Benin, ou, benigne, affable, doux, debonnaire, tr. «Cuñ.» ●173a. Clement, tr. «Cuñ.» ●246b. Debonnaire, tr. «cuñ.» ●306a. Doux d'humeur, tr. «cuñ.» ●(17--) ST 192. kûn evel eun danvad, tr. «douce comme un agneau.»

    B. (en plt de qqc.)

    (1) (?) Lisse, massif (?).

    ●(18--) SAQ II 221. Ar penn a ioa en aour kunv.

    (2) Doux.

    ●(1867) MGK 127. war ar plunv kunv. ●(1876) TDE.BF 432b. enn eur gwele ker boug ha ken kunv. ●(1880) SAB 253. glazennou boug, cunv, meiz.

    ●(1942) DHKN 77. Met a houdé, éh es ér gérig-hont, ken didrous, ken kun, ha groeit get Doué aveit kuhunein eurusted un tiegeh Breihiz iah, sonn hag onest, ur galonig hag e losk noz ha dé get er glahar.

    (3) (Sommeil) doux.

    ●(1864) SMM 148. eur c'housket cùn.

    C. (en plt des liens de parenté)

    (1) Bugale-guñv : arrière-petits-enfants.

    ●(1995) BRYV IV 17. (Milizag) On bugale a zo ganet war on douar… on bugale-vihan a zo ganet war on douar hag on bugale-guñv.

    (2) Mab-kuñv : arrière-petit-fils.

    ●(1930) FHAB Meurzh 95. Yann III, mab kunv Yann ar Rouz.

    (3) Mamm-guñv =

    ●(1935) ANTO 49. diou c'hoar hag ez oa o mamm, o mamm-goz pe o mamm-you, o mamm-gun, likun pe reverkun ; o mamm-bardi pe vom-bardi.

    (4) Mamm-guñv-likun =

    ●(1935) ANTO 49. diou c'hoar hag ez oa o mamm, o mamm-goz pe o mamm-you, o mamm-gun, likun pe reverkun ; o mamm-bardi pe vom-bardi.

    (5) Mamm-guñv-reverkun =

    ●(1935) ANTO 49. diou c'hoar hag ez oa o mamm, o mamm-goz pe o mamm-you, o mamm-gun, likun pe reverkun ; o mamm-bardi pe vom-bardi.

    (6) Tad-kuñv =

    ●(1732) GReg 96b. Bisayeul, le pere du grand'pere, ou, de la grand'mere, tr. «Tad-cuñ. p. tadou-cuñ.»

    ●(1982) PBLS 243. (Langoned) tadkeuñv, tr. «arrière-grand-père.»

    (7) Tad-kozh-kuñv =

    ●(1920) LZBl Du 397. Ha dadou koz-kunv a zo bet o ren soudarded.

    II. Adv.

    (1) Affablement.

    ●(1580) G 119. Ez af cuf hac uuel e quentel de guelet, tr. «Que je vais doux et humble exprès pour le voir.»

    (2) Ez kuñv : affablement, avec affabilité.

    ●(c.1500) Cb 54a. g. doulcement. bri. ez cuff.

    ●(1732) GReg 15a. Avec affabilité, tr. «ez cuñ.»

    (3) Dre guñv : affablement, avec affabilité.

    ●(c.1500) Cb 54b. ga. debonnairement. bri. dre cuff. ●assouuagement. b. dre cuff.

    (4) Ober kuñv da : chérir.

    ●(1929) SVBV 21. Paez eur bannac'h 'ta d'in-me ! Me a ray kuñv d'it, va labousig-me ! ●87. war-bouez ober kuñv d'ezo, e reer pez a garer ganto.

  • kuñv .2
    kuñv .2

    m. Na kuñv na kar : ni ami ni parent.

    ●(14--) N 78. Nemeux na ioa na cuff na car, tr. «Je n'ai ni joie, ni ami, ni parent.» ●(1575) M 1722. Na cuff na car, tr. «Ni parent ni ami.» ●1798. Na cuf na car nemeux, tr. «Je n'ai ni ami ni parent.»

    ►[avec sens collectif]

    ●(1575) M 84. Penaux han cuff han garu, á deu da bout maruel, tr. «Que les doux et les durs sont mortels»

  • kuñvaat
    kuñvaat

    v.

    I. V. intr. Devenir affable.

    ●(c.1500) Cb 54b. gal. estre debonnaire. bri. cuffhat.

    ●(1732) GReg 15a. Devenir affable, tr. «Cuñhaat.» ●46a. S'apprivoiser, se rendre plus familier, tr. «Cuñhaat. pr. cuñhéet.»

    II. V. tr. d.

    (1) Adoucir, appaiser, calmer.

    ●(c.1500) Cb 54b. g. assouuager / adoulcir / debonnairir. b. cuffhat.

    ●(1732) GReg 15a. rendre affable, tr. «Cuñhaat.» ●42a-b. Appaiser, calmer, adoucir, tr. «Cuñhaat. pr. cuñhéet.»

    (2) Apprivoiser.

    ●(1744) L'Arm 15a. Apprivoiser, tr. «Cunal.»

    ●(1856) VNA 25. Apprivoiser, tr. «Cunnad.»

  • kuñvadur
    kuñvadur

    m.

    (1) Affabilité, douceur morale.

    ●(c.1500) Cb 54b. g. assouuagete. b. cuffhadur.

    ●(1732) GReg 89b. Begninité, humanité, douceur, tr. «Cuñhadur.»

    (2) Garniture intérieure du nid.

    ●(1931) VALL 331a. Garniture intérieure du nid, tr. «kuñvadur, V[annetais] m.»

  • kuñvadurezh
    kuñvadurezh

    f. Affabilité, douceur morale.

    ●(1732) GReg 89b. Begninité, humanité, douceur, tr. «cuñhadurez.» ●Ces sortes de begninitez ne plaisent guères, tr. «un hevelep cuñhadurez, mar deo cuñhadurez eo, ne blich quet cals.»

  • kuñvaet
    kuñvaet

    adj. Adouci, apaisé.

    ●(c.1500) Cb 54b. g. assouuagez / appaisiez. b. cuffheat.

    ●(1847) FVR xviii. Kuneet eo Doue.

  • kuñvaus
    kuñvaus

    adj.

    (1) Adoucissant.

    ●(1931) VALL 10b. succeptible d'adoucir, tr. «kuñvaüs.»

    (2) Qui peut être adouci.

    ●(1931) VALL 10b. succeptible d'être adouci, tr. «kuñvaüs.»

  • kuñvded
    kuñvded

    f. Douceur.

    ●(1931) VALL 229b. Douceur ; surtout toucher, tr. «kuñvded f.»

  • kuñvder
    kuñvder

    m. Douceur.

    ●(1732) GReg 888a. Suavité, douceur agreable aux sens ou à l'esprit, tr. «cuñfder.»

  • kuñvelezh
    kuñvelezh

    f.

    (1) Affabilité, douceur morale.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 137). Cuffaelez douceur. ●(1499) Ca 109b. galli. benignite. britonice hegaratdet pe cuffelez.

    ●(1732) GReg 15a. Affabilité, honêteté avec laquelle un Supérieur reçoit son Inférieur, &c., tr. «Cuñvèlez.» ●Avec affabilité, tr. «Gand cuñvélez.» ●89b. Benignement, tr. «gand cuñvélez.» ●Begninité, humanité, douceur, tr. «cuñvélez.» ●Ces sortes de begninitez ne plaisent guères, tr. «Ur seurt cuñvélez ne blich nemeur.» ●173a. Clemence, douceur de superieur envers son inferieur, tr. «Cuñvélez.» ●246b. Debonnaireté, tr. «cuñvelez.»

    ●(1847) MDM 122-123. Koantiri ar vugale, ho inozanz charmant, ho c'hunvelez. ●(1866) FHB 97/358a. eun ear a gunvelez.

    (2) Douceur au toucher.

    ●(1908) FHAB Genver 4. skiant an touch (...) Ne ket ebken ar stok he-unan a vez santet, mes ive nerz ar moustr, cunvelez an dra, an domder, ar boan...

    (3) (?) Béatitude (?).

    ●(1530) Pm 26. Autrou (…) / Guenech hep mar dan queffuaelez / Pan duy an din am buez, tr. «Seigneur (…) / Avec vous sans doute à (?) la béatitude (?), / Quand viendra la fin digne de ma vie.»

  • Kuñvenn
    Kuñvenn

    n. de pers. (Femme appellée) Le Cunff.

    ●(1792-1815) CHCH 121. merheg er Gunen, tr. « la bru de la femme Le Cunff. »

  • kuñvidigezh
    kuñvidigezh

    f. Douceur, affabilité.

    ●(c.1500) Cb 54b. gal. debonnairete. b. cuffidiguez.

    ●(1732) GReg 15a. Affabilité, honêteté avec laquelle un Supérieur reçoit son Inférieur, &c., tr. «Cuñvidiguez.»

  • kuñvikaat
    kuñvikaat

    v. intr. (météorologie) Se radoucir.

    ●(1934) BRUS 337. Le temps s'est légèrement radouci, tr. «kunikeit en des en amzér.» ●(1939) DIHU 336/289. Kunikeit en des en amzér.

  • kuñvnezh
    kuñvnezh

    [mbr cufnaez, cuffnez < kuñv + -nezh]

    f. Douceur.

    ●(c. 1480) Jer.ms A.163. roë cûfnez, tr.PEll « Roi de douceur » (titre donné à Jésus-Christ d’après Le Pelletier). ●(1530) Pm 219 (Pemzec leuenez). Dren truez man ha drenn anoez / Glan maria mam a cufnaez / Ham erbet ouz da map henoez / Her na coeziff e tra a mez. ●(1575) M 389. gueleou pluff, cuffnez, ha pemdez trichezrou, tr. « Les lits de plume, la mollesse, les illusions de chaque jour »

  • kupad
    kupad

    m. Cachette.

    ●(1924) SBED 43. Kaér e zou klah ha klah mat / Ne gavér ket er hupad.

  • kupenn
    kupenn

    f. –où Aigrette.

  • kupennek
    kupennek

    adj. Orné d'une aigrette.

    ●(1896) LZBt Meurzh 41. en eur hinjan ho fenn kupennek.

  • kur .1
    kur .1

    f.

    (1) Cure.

    ●(1499) Ca 53a. Cur. g. curation ou medicine.

    (2) =

    ●(1557) B I 212. ancouffhat an holl displigadur / so dezy great affet heb sellet cur, tr. «qu'elle oubliât entièrement et sans réserve tout le déplaisir qui lui a été fait.»

  • kur .2
    kur .2

    f. –ioù Exploit.

    ●(17--) FGab 116. ne zeo quet eur gur gaër. ●120. eur gur zo erruet din.

    ●(1872) ROU 79b. Cur, signifie rareté. Neket cur, tr. «ce n'est pas merveille.» Curiou caër, tr. «des merveilles.» ●91b. Merveille, tr. «cur caër.» ●(1890) MOA 427b. Rareté, s. f., tr. «Kur, m. pl. iou.» ●Ce n'est pas rareté, tr. «ne ket kur.»

    ●(1931) VALL 285b. Exploit, tr. «kur f. pl. iou.» ●601a. Prouesse, tr. «kur L[eon] f. pl. iou.»

  • kuraj
    kuraj

    s. (botanique) Poivre d'eau Polygonum hydropiper.

    ●(1633) Nom 86b. Hydropiper, piper aquaticum : curaige, rassel : curaig.

  • kurañ
    kurañ

    v. tr. d. Soigner.

    ●(1499) Ca 53a. Curaff in pridiri est. ●(1621) Mc 98. curaff an gouliouff.

  • kurator
    kurator

    m. Curateur.

    ●(1499) Ca 53a. Curator. g. curateur. ●(1621) Mc 37. An mirer, An curateur, hac an re pere à gra affærou re all. ●(1633) Nom 299b. Curator : curateur : curator.

  • kuratoraj
    kuratoraj

    m. Curatelle.

    ●(1499) Ca 53a. Curatoraig. g. curatoraige.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...