Devri

Recherche 'b...' : 5779 mots trouvés

Page 43 : de bezhinerezh (2101) à bidan-1 (2150) :
  • bezhinerezh
    bezhinerezh

    voir bezhinaerezh

  • bezhineta
    bezhineta

    v. intr. Récolter du goémon.

    ●(1939) KTMT 14. Gwelloc'h e kav, eun tamm mat, mont da vezineta pe da besketa.

  • bezhinour
    bezhinour

    voir bezhinaer

  • bezhinourez
    bezhinourez

    voir bezhinaerez

  • bezhinus
    bezhinus

    adj.

    (1) Abondant en goémon.

    ●(1907) FHAB Eost 180. aochou bizinus.

    (2) Qui produit du goémon.

    ●(1962) EGRH I 15. bezhinus a., tr. « qui produit du goëmon. »

  • Bezhleem
    Bezhleem

    n. de l. Bethléem.

    ●(14--) Jer.ms 5c. Ez eaz Ierusalem, / Ha Bezlem e remu. ●(c.1500) Cb 25b. Bezleem. g. idem : cest vne cite de Judee ou dieu fut ne. ●(1650) Nlou 301. En Bezleem, credet, ezaedy / Mat ha maou, en vn marchaucy, / An mabic bihan damany, tr. «Il se trouve à Bethléem, croyez-le, / bon et joyeux, dans une écurie / le petit enfançon glorieux.»

    ●(1732) GReg 91a. Bethleem, petite ville de la Judée, tr. «Bezleem.»

  • beziad
    beziad

    m. –où

    (1) Contenu d'une tombe.

    ●(1886) RECe vii 182. Ha ni yei ôn dow en ôr béyad / Pe n'ôm ke' weit ôn dow n'ôr gueléyad, tr. «Et nous irons tous deux dans une seule tombée / Puisque nous ne sommes pas allé dans un seul lit.»

    ●(1927) GERI.Ern 46. beziad m., tr. «contenu d'un tombeau.»

    (2) Enterrement.

    ●(1847) FVR 234. Euz ar gwella ho devoa great deski ober besiadou. ●(1866) FHB 90/299a. seiz devez oc'h ober lidou ar beziad.

  • beziadur
    beziadur

    m. –ioù Enterrement.

    ●(1869) FHB 220/83b. goude ma ho defoa ar re-ma greet deja bezyadur ho fried hag ho zad.

  • beziañ
    beziañ

    v.

    (1) V. tr. d. Mettre en tombe.

    ●(1732) GReg 349b. Ensevelir, enterrer, tr. «Bezhya. pr. bezhyet.»

    ●(1843) LZBg 1añ blezad-2l lodenn 59. d'ou béiein él léh ou devezé cavet jaugeaplan. ●(1847) FVR 204. he vez a oe digoret hag he relegou divesiet, evit ho besia ebarz ann Iliz nevez. ●273. Tud vad a zougaz he gorf da vered Sant-Thelo evit her beia eno. ●(1867) BBZ III 27. A-benn tri deiz ez vinn besiet, tr. «dans trois jour je serai mis en terre.»

    ●(1908) PIGO II 63. E oad o vont da vezian ar c'horfou maro. ●(1909) FHAB Du 339. bezia ar re varo. ●(1925) DIHU 165/269. D'er 14 a viz imbrill é ma bet béiet é béred Er Fouillé. ●(1938) DIHU 323/75. Cher béiat mam Bleimor.

    (2) V. intr. Reposer.

    ●(1845) LED.gon. Eur c'hoant vras hor boa oll ma ellje mont eun deiz / E gorf paour da vezia en hor bro ger a Vreiz. ●(1869) FHB 208/416a. casset he gorf da vezia.

  • bezier
    bezier

    m. –ion Fossoyeur.

    ●(1869) BSGc 27. ar besieur, o toulla eur bez en Iliz.

    ●(1909) FHAB Du 338. lavaret eo Yann sakrist, kloc'her ha bezier war eun dro.

  • beziv
    beziv

    adj. =

    ●(1900) RECe xxi 144. Beziù, tr. «atterré, stupide.» ●(1904) DBFV 22a. beziù, adj., tr. «attérré, stupide.» ●(1907) VBFV.fb 3b. ahuri, tr. «beziù.» ●(1934) BRUS 96. Atterré, tr. «beziù.»

  • bezivet
    bezivet

    adj. Stupéfait, abasourdi.

    ●(1895) FOV 250. Er jau zou besiüet, tr. «L'ivresse étourdi la bête.»

    ●(1900) RECe xxi 144. Beziù, atterré, stupide, d'où beziùet, ahuri comme un homme qui s'éveille brusquement, abruti. ●(1904) DBFV 22a. beziùet, tr. «étourdi par l'ivresse ; étonné, abasourdi.» ●(1922) DIHU 136/154. Besiùet e oé er labourér. ●(1939) RIBA 30. Ha chetu er marheg chomet beziùet un herrad.

  • bezogn
    bezogn

    f. (argot de Pont-l'Abbé) Travail, boulot.

    ●(1974) SKVT III 53. bezogn graet ha fardet. ●Bezogn ingal e vez gantañ. ●78. Echu ar vezogn e Beg-Meilh ? ●Mont a ra ar vezogn en-dro ganit.

  • bezoud
    bezoud

    m. Existence.

    ●(1744) L'Arm 148b. L'existence de Dieu, tr. «Er bezoud a Zoué.» ●300b. Prééxistence, tr. «Besoud érauc. m.»

    ●(1876) TIM 42. ha Doué e grouéas mab-dén, en abrégé a ol en treu crouéet, rac ean en dès er bezoud èl er vein, er vuhé èl er gùé, er santimant èl el lonnèd, er sperèd hag el liberté èl en ælèd.

  • bezout
    bezout

    v. aux. & m. cf. bezañ, bout

    I. V.

    (1) Être.

    ●(14--) N 247. Bezout hep si obediant suramant dan mandamantou, tr. «Poutr être, sans restriction, obéissante aux commandements.» ●1526. Bezout laetet entren bedis, tr. «Etre couvert d'opprobre entre les humains.» ●(1576) H 3. Ha non dilaez da uezout temptet, tr. « And leave us not to be tempted. »

    ●(c.1680) NG 585-586. Mar venam er bet-hont / bezouet recompanset. ●732. de vezouet losquet. ●1461-1462. De vezouet obliget, er fin, a birhuiquen, / De vezouet en Iffernë. ●(1689) ANton.ms 284. goude bezout dimezet ebars en tiegues. ●(17--) CBet 428. Ha hoas beout er flam birviquen o lesquin.

    ●(1996) CRYK 109. Da 'n om biñfo ha ‘n om baro evit bezout koant, tr. «Pour s'apprêter et se parer, pour être belle.»

    (2) Ha bezout : alors que.

    ●(c.1680) NG 1477-1479. dredign ur gueu, lezel vr guirioné, / Ha terrin gourhemen Doué euit un tam aual, / Ha bezouet er Jardin acès a freh aral.

    II. M. Existence.

    ●(1927) GERI.Ern 46. Ar bezout, tr. «l'être.»

  • bezskrid
    bezskrid

    m. -où Épitaphe.

    ●(1931) VALL 267b. Épitaphe, tr. «bezskrid pl. ou.»

  • bezu
    bezu

    m. –ed (ichtyonymie) Dorade noire.

    ●(1904) DBFV 22a. bezu, m. pl. ed, tr. «dorade noire.» ●(1927) GERI.Ern 47. bezu V[annetais] m, tr. «Dorade noire.» ●(1934) BRUS 255. Une dorade, tr. «ur bezu –ed, m..»

  • bezv
    bezv

    coll. (botanique) Bouleaux.

    ●(1659) SCger 16a. bouleau, tr. «bezo.» ●132a. bezo, tr. «bouleau.» ●(1732) GReg 109a. Bouleau, arbre, tr. «Bézvenn. p. bézvenned. bévenn. p. bévenned, bévennou. Treg[or] béoüenn. p. béoüenno. Van[netois] béüenn. p. béënnéü, béü.» ●(1744) L'Arm 35a. Bouleau (arbre), tr. «Béau ; Béuë ; Baiuë.»

    ●(1847) BDJ 39. Hevel eur binen etoüez bèzo pe gwez hentré benhac-hall. ●(1869) FHB 244/279b. Evit ober koajou mad, ar bezo hag ar fao a zo mad, ha soken ar c'hesten hag ann dero. (...) ar bezo a vez plantet, hag ar guez all a vez aded. ●(1870) FHB 278/134a. En traon ez eus guez craon, goudeze guez fao ; neuze sapin hag erfin bezo.

    ●(1904) DBFV 22a. bèu, béaù, koed bèu, tr. «du bouleau.» ●(1927) GERI.Ern 46. be(z)o col., tr. «Du bouleau, des plants de bouleau.»

    ►gwezenn-vezv f. Bouleau.

    ●(1954) VAZA 163. Bez’ eus a bep tu dezho ur menez meinek, pikoloù re a-wechoù, gant koadeier stank eus an traoñ d’an nec’h, gwez bezv ken lintrus hag arc’hant, sapr ha tourmantin eeunoc’h ar c’hef anezho eget korzennoù dir : alese e veze tennet gwechall ar gwellañ gwernioù evit al listri dre lien.

  • bezveg
    bezveg

    f. –i Boulaie.

    ●(1744) L'Arm 35a. Boulaye, tr. «Béaouec : Béuec. m.»

    ●(1904) DBFV 22a. bèueg, béaùeg, m., tr. «boulaie.»

  • bezvenn
    bezvenn

    f. –ed, bezv (botanique) Bouleau.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 65). Bezeuenn, bouleau. ●(1499) Ca 21b. Bezuenn. g. boull vng arbre.

    ●(1732) GReg 109a. Bouleau, arbre, tr. «Bézvenn. p. bézvenned. bévenn. p. bévenned, bévennou. Treg[or] béoüenn. p. béoüenno. Van[netois] béüenn. p. béënnéü, béü.»

    ●(1904) DBFV 22a. bèuen, f. pl. –nneu et bèu, tr. «bouleau.» ●(1910) EGBT 84. beoen, tr. «f. bouleau.» ●(1912) MMKE 119. Baeen an Estig. ●120. Biskoaz ne oe gwelet / Seurt baeen en hon bro. ●(1927) GERI.Ern 46. bezvenn f. pl. ed, tr. «un bouleau.»

  • bezvenneg
    bezvenneg

    f. –i Boulaie.

    ●(1927) GERI.Ern 46. bezvenneg f., tr. «boulaie.»

  • bezvennek
    bezvennek

    adj. Abondant en bouleaux.

    ●(1931) VALL 76a. abondant en bouleaux, tr. «bezvennek.»

  • bezvoed
    bezvoed

    f. Boulaie.

    ●(1931) VALL 76a. Boulaie, tr. «bezvoed f.»

  • bezvoud
    bezvoud

    m. (botanique) Liseron. cf. gwezvoud

    ●(1633) Nom 93a. Smilax læuis officinis volubilis, campanula, funis arborum, scandulaca, coniugulum : liset, liseron : an bezuout.

    ●(1732) GReg 578a. Liseron, ou liset, plante qui s'entortille autour des corps voisins, tr. «Bezvoud.»

    ●(1821) GON 453b. Trôel, s. f. Liseron ou liset ou volubilis, plante qui monte en tournant et s'attache aux autres plantes, en ligne spirale. On la nomme aussi bézvoud et gwéérez. ●(1879) BLE 95. Liseron. (Convolvulus. L.) Bezvoud.

    ●(1927) GERI.Ern 47. bezvoud m., tr. «Liseron.» ●(1931) VALL 428b. Liseron, tr. «bezvoud m.»

  • bian
    bian

    A bian : eh bien.

    ●(1950) ANTK 32. A bian anv a zo !

  • bibi
    bibi

    s. enfant. Jeu de la marelle.

    ●(1982) PBLS 17. (Sant-Servez-Kallag) bibi, tr. «marelle (jeu d'enfants).»

  • bibich
    bibich

    adj. Myope.

    ●(1915) KZVr 125 - 25/07/15. «bibich», berrwelet, «myope» e galleg, Loeiz ar Floc'h.

  • bibidaj
    bibidaj

    m. (en plt d'une chien) Ober bibidaj : faire des joies.

    ●(1905) HFBI 220. ar guies fanor ous hé boursu, houman à voa pel en hé raoc en ti, ac a réa bibidac'h dar reman. ●(1924) NFLO. cajoler (chien, chat), tr. «ober bibidach.»

  • bibik
    bibik

    adj. Myope.

    ●(1959) BRUD 10/46. Bibig (1) on. (1) Berr-zell.

  • bibis / bibisig
    bibis / bibisig

    enfant. Chat, minet.

    ●(1847) FVR 77. Ann dud diskiant-man gant ho drougiez dallet / Ho devoa bet eunn den gand eur bibis kemmet.

    ●(1952) LLMM 31/56. (Douarnenez) Bibisig, ger-bugel : kazh.

  • bibisig
    bibisig

    voir bibis

  • bibl
    bibl

    m.

    (1) Bible.

    ●(1499) Ca 21b. Bibl. g. bible. ●(1633) Nom 198b. Rituales libri, libri sacri : Missels, la Bible, & le nouueau Testament : Missalou, an Bibl, hac an Testamant neuez, leuryou sacr.

    ●(1659) SCger 14b. Bible, tr. «Bibl.»

    (2) Bible (en tant qu'ouvrage).

    ●(1865) LZBt Gouere 4. eur Bibl moulet e ker Kologn, eul levr avielo, ma brerial.

    (3) par ext. =

    ●(1766) MM 359. ho conta deomp eus he guélorn / er bibl nevez a gomsyou born.

  • biblek
    biblek

    adj. Biblique.

    ●(1964) BAHE 40/59. 16 kantik biblek.

  • biblian
    biblian

    m. –ed Bibliothécaire.

    ●(1499) Ca 21b. Biblian. g. biblien.

  • biblour
    biblour

    m. –ion Bibliste.

    ●(1962) BAHE 30/32. ar studiadennoù a zo bet embannet gant ar Viblourion. ●(1963) LLMM 96/64. Ar viblourion a oar n'heller ket lenn an Testamant nevez hep kounaat pennvenozioù an Testamant kozh.

  • bibonig
    bibonig

    m. Rémouleur.

    ●(1744) L'Arm 128b. Emouleur, tr. «Limonig.. guétt : Bibonig : Luemmour.»

    ●(1904) DBFV 22a. bibonig, m., tr. «émouleur (l'Arm).»

  • bich .1
    bich .1

    interj. Onomatopée pour appeler les chats.

    ●(1959) BRUD 7/59. Bich ! Bich ! a halvas Gaid a-benn eur pennad. «Miaou !» a respontas ar haz.

  • bich .2
    bich .2

    m. (argot de La Roche-Derrien) Surnom du diable.

    ●(1885) ARN 23. Diable, tr. «Bich.»

  • bichabulig
    bichabulig

    s. =

    ●(1977) PBDZ 735. (Douarnenez) bichabulig, tr. «femme malingre, pas bonne à grand chose.»

  • bichalekig
    bichalekig

    m. Pénis.

    ●(1957) ADBr lxiv 4/447. (An Ospital-Kammfroud) Bichalekig : n. m. Diminutif familier de lek.

  • bicheganigoù
    bicheganigoù

    voir bisiganigoù

  • bichenn
    bichenn

    f. Verge.

    ●(1982) TREU 29. bichenn (fém.), tr. « verge. »

  • bichibellat
    bichibellat

    voir bizibulañ

  • bichibonig
    bichibonig

    s. =

    ●(1924) BILZbubr 41/945. Da foar, ar foar ar bichibonig.

  • bichigogenn
    bichigogenn

    f. –où Chiquenaude, pichenette.

    ●(1969) BAHE 61/48. Chifrodenn : taolig skoet gant ar biz-kreiz bet bantet ouzh ar biz-meud. Amañ e Bro-Lannuon e reer gant fileugogenn. Met ur ger all a glevan gant bugale Kaouenneg : bichigogenn.

  • bichon
    bichon

    m. –ed Bichon.

    ●(c.1718) CHal.ms i. bichon, tr. «ur bichon.»

  • bichouchenn
    bichouchenn

    f. enfant. Verge.

    ●(1982) TREU 29. bichouchenn (fém. ; mot enfantin en Cornouaille), tr. « verge. »

  • bid
    bid

    m. –ed (jeu) As aux cartes, aux dés.

    ●(1876) TDE.BF 51a. Bid, s. m., tr. «As, figure marquée sur un dé, sur une carte à jouer.»

    ●(1927) GERI.Ern 47. bid m., tr. «As, un point aux dés, aux cartes.» ●(1931) VALL 39a. As, tr. «bid pl. –ed.»

  • bida
    bida

    m./f. (zoologie)

    (1) Chèvre.

    ●(1875) FHB 521/415a. eul louarn, eur bida pe eur c'havr-gouez.

    ●(1910) MAKE 3. eur c'havr, pe eur bida, evel ma lavar ar c'haperien. ●(1959) BRUD 10/74. kemer ar vida-mañ.

    (2) Bouc.

    ●(1867) FHB 152/380a. ar bidao eo ar pec'het mezus.

  • bidan .1
    bidan .1

    m. (ornithologie) Roitelet.

    ●(1929) SVBV 125. eul laouenan (pe eur bidanig, mar bez gwell ganeoc'h). ●(1941) FHAB Meurzh/Ebrel 26. Bihan, bihan, bihan, 'me'r bidanig, / Ken kaer, ken tomm, va neizig.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...