Devri

Recherche 'ri...' : 330 mots trouvés

Page 4 : de rikamanou (151) à rimin-2 (200) :
  • rikamanoù
    rikamanoù

    plur. Guillochis.

    ●(1940) SAV 18/69. Rikamanou (N'em eus ket klevet morse ober implij eus unander ar ger-se). «Guillochis», e galleg. Sk. Rikamanou kaer a zo war an armel goz.

  • rikemardenniñ
    rikemardenniñ

    v. intr. Rikamardenniñ ouzh : intriguer auprès de.

    ●(1919) DBFVsup 60a. rikemardennein doh, tr. «circonvenir, intriguer.» ●(1927) GERI.Ern 515. rikemardennein V[annetais] v. n., tr. «Intrriguer (doc'h auprès de, circonvenir).»

  • rikenn
    rikenn

    s. Kontañ rikenn ha mikenn : compter juste.

    ●(1766) MM 1212-1214 (Li) C.-M. le Laé. Tregont vloas nemet daouzec mis / O conta riquen a miquen / En deva just a netra quen, tr. G. Esnault «Trente ans moins douze mois, comptons tout le pli, tout le plus, il les avait juste, sans plus.»

  • riker
    riker

    m. –ion Farceur.

    ●(1973) AMED 21. Heman zo eur riker. ●(1974) THBI 223. Jako zo ken riker…

  • rikiki
    rikiki

    m. Boisson alcoolisée.

    ●(1895) RECe xvi 236. M. Quellien a publié, Chansons et Danses des Bretons, 181, 182, une chanson que lui a apprise un couvreur de la Roche-Derrien ; elle contient le mot rotoukiou, au sens de mizer, § 40. On prononce rouqyouqyou à Pontrieux, etc. ; cf. roucoucou, m. «lapin mort-né, dans l'argot des chiffonniers et de leurs gargotiers», Delvau. Ce mot baroque pourrait appartenir à la famille rococo «démodé», riquiqui, eau-de-vie, L. Rig., mauvaise eau-de-vie ; mesquin, petit, étroit, Virmaitre, cf. Delvau ; le petit doigt, Jaubert, Supplément au Glossaire du centre de la France, 1869, etc. ; à Avranches, roitelet, Faune pop., II, 290 ; à Nice, sorte de cri de joie, Mistral, v. requinquin; id. à Saint-Servan, Mélusine, I, 270.

    ●(1912) FHAB Mae 152. Eur mor kafe ha rikiki / O reget var leur an ti !

  • rikikital
    rikikital

    v. intr. (en plt du roitelet) Chanter.

    ●(1939) RIBA 51. el leuénan é neijal d'er lué hag é rekikital.

  • rikladenn
    rikladenn

    f. –où

    (1) Glissade.

    ●(1732) GReg 460a. Glissade, tr. «Ricqladenn. p. ricqladennou.»

    ●(1872) ROU 87a. Glissade, tr. «Ricladenn.»

    (2) sens fig. Rikladenn deod =

    ●(1872) ROU 87a. Mieux vaut glisser du pied que de la langue, tr. «goas ur ricladenn teod eget ur ricladenn troad.»

  • rikladur
    rikladur

    m. Glissement.

    ●(1732) GReg 460a. L'action de glisser, tr. «Ricqladur.»

  • rikladurezh
    rikladurezh

    f. Glissement.

    ●(1732) GReg 460a. L'action de glisser, tr. «ricqladurez.»

  • riklaik
    riklaik

    voir riklañ

  • riklañ / rinklañ
    riklañ / rinklañ

    v. cf. risklañ / riskliñ .1

    I. V. intr.

    A.

    (1) Glisser.

    ●(1732) GReg 460a. Glisser, tr. «Ricqla. pr. ricqlet.»

    ●(1872) ROU 87a. Glisser, tr. «Ricla.» ●(1878) EKG II 24. rikla er ganol.

    ●(1905) IVLD 35. aon am euz na riklfac'h en dour. ●(1911) BUAZperrot 266. rinkla var ar skourn. ●(1915) MMED 402. Greun ar chapeled a rikle atao etre bizied ar beleg.

    (2) S'effondrer.

    ●(1975) UVUD 88. (Plougerne) Eur c'hae a gustum rinkla g'ar glao.

    (3) Jaillir.

    ●(1911) BUAZperrot 571. ec'h en em skourjeze ken kalet ma rinkle ar goad dindan an taoliou.

    B. [empl. comme subst. au dimin.] Riklaig.

    (1) Glissement.

    ●(1909) FHAB Mezheven 180. Me gar ober a-zoare pennadou riklaik.

    (2) C’hoari riklaik : jouer à faire des glissades.

    ●(18--) FHAB Du/Kerzu 1941)">ALB (FHAB du/kerzu 1941 p. 100b). Alies gant e vignon Saik / Her gwelet o c’hoari riklaik.

    C. sens fig.

    (1) Riklañ diwar an hent mat : s'écarter du droit chemin.

    ●(1860) BAL 224. Ur plac'h iaouanc (…) a ioa ricled divar an ent mad.

    (2) Riklañ da grediñ : aller jusqu'à croire.

    ●(1906) KANngalon Meurzh 52. Darn a rinklaz da gredi ez euz meur a Zoue.

    (3) Riklañ en e goch : retourner dans ses ancies errements.

    ●(1950) KROB 25/6. Ha pep hini neuze a rikle en e goch, tonton Paol en e benn-mul, ha Marianna en he frezegennou.

    (4) =

    ●(1872) ROU 81b. J'ai des distractions, tr. «rincla a ra va spered divar…»

    II. V. tr. d. Dire, répéter, rapporter (des propos) à qqn.

    ●(1909) HBAL 7. eun dra a zo deuet da zigompeza va spered hag e zan d'her c'hounta d'id, gant ma taoli evez d'en rikla da zen ebet.

    III. V. pron. réfl. En em riklañ.

    (1) En em riklañ e : s'introduire dans.

    ●(1911) BUAZperrot 104. araok ma c'helljont en em rinkla e kear. ●345. e c'hejjont en em rinkla en arme Charlez II. ●361. Theodot, eur mignin d'ezan, a c'hellas en em rinkla en e brizon. ●381. ar veleien a en em rinkle gant o arc'hant e kargou an Iliz.

    (2) En em riklañ eus, er-maez eus : s'évader de.

    ●(1912) FHAB Mae 153. Ar c'holonel Savoska, gwisket gantan dilhad e wreg a ioa en em rinklet eus e doull. ●(1929) FHAB Meurzh 104. eul laer en doa gellet en em rinkla er meaz eus a brizon an Aotrou Rohan.

    (3) En em riklañ eus : s'esquiver, s'échapper de.

    ●(1926) FHAB Genver 28. an daou ganfart a en em rinklas neuze, goustadig, eus an ostaleri.

    (4) En em rinkañ eus a-dre daouarn ub. : échapper des mains de qqn.

    ●(1911) BUAZperrot 319. ar re-man a oue ker kounnaret o welet an abostol oc'h en em rinkla eus a dre o daouarn mac'h en em gemerjomp ouz Jakob.

  • riklata
    riklata

    v. intr. Glisser sur une surface glacée.

    ●(1931) VALL 540a. Patiner sur une surface glacée, tr. «riklata.»

  • riklenn
    riklenn

    f. –où Patin.

    ●(1955) VBRU 89. fraoñv riklennoù dir ar c'harr o kignat ar skorn.

  • rikler
    rikler

    adj. Las rikler : lacet courant.

    ●(1659) SCger 33a. las courant, tr. «laçç rincler.»

  • riklerez
    riklerez

    f.

    (1) (technique) Pièce du métier à tisser avec laquelle on pousse la navette.

    ●(1905) FHAB Gwengolo/Here 151. Ar vurzun kaset euz an eil tu d'egile gant an dorn pe ar rinklerez.

    (2) (technique) Filin d’un système de fermeture.

    ●(1985) OUIS 205. une targette de bois, coulissant de l’extérieur par un filin (riklerez).

    (3) Diarrhée.

    ●(1633) Nom 276a. Med. repellens : medecine contre le flus ou coulement : medicinerez á enep an flus pe an riclerez.

  • riklik
    riklik

    adj. (en plt d'une coiffure) Posé de travers sur la tête.

    ●(1945) DWCZ 12. Pegen riklik e oa he c'hoef ganti.

  • riklouer
    riklouer

    m. –où Glissoire.

    ●(1732) GReg 460a. Glissoire, lieu où l'on glisse pour son divertissement, tr. «Ricqlouër. p. ricqlouërou.»

  • riklus / rinklus
    riklus / rinklus

    adj.

    (1) Glissant.

    ●(1633) Nom 43b. Molles pisces, leues : poissons glissans sans escaille : pesquet rinclus perè no deues na scant, na creguinn. ●222a. Pruina : gelée : frim, sclaçc riclus.

    ●(1732) GReg 460a. Glissant, ante, tr. «Riclus.» ●Glissant comme une anguille, tr. «Ricqlus evel ur silyenn.» ●Le chemin du ciel est étroit, & glissant, tr. «Hend ar barados a so striz, ou, encq, ha ricqlus, ou, lampr.»

    ●(1909) FHAB Mae 137. ar bizin a zo rinkluz. ●(1911) BUAZperrot 77. eveze ker skournet ha ker rinklus an hentchou. ●(1912) MMPM 27. eul leac'h rikluz. ●(1926) FHAB C'hwevrer 72. reier noaz ha rinklus.

    (2) Avel riklus : vencoulis.

    ●(1732) GReg 221b. Vent coulis, tr. «Avel riclus.»

  • rikluzadig
    rikluzadig

    m. C'hoari rikluzadig : jouer à faire des glissades.

    ●(1958) ADBr lxv 4/523. (An Ospital-Kammfroud) C'hoari rikluzadig, tr. «patiner, faire des glissades.»

  • rikluzañ
    rikluzañ

    v. intr. Glisser (sur la neige, etc.).

    ●(1958) ADBr lxv 4/523. (An Ospital-Kammfroud) Rikluza v., tr. «Glisser sur la neige ou sur la glace.»

  • rikoù
    rikoù

    plur.

    (1) Instruments, matériel, nécessaire à.

    ●(1929) MKRN 20. Holl e rikou butun a gouez var an dachenn, tr. «toute sa batterie de fumeur roule à terre.» ●79. rikou an tabouriner, tr. «l'attirail du tambour de ville.» ●111. en eur bako e rikou butun, tr. «en ramassant sa batterie de fumeur.» ●(1957) BRUD 2/44. petra emede o teusteukat war-dro e rikou-chase. ●(1982) PBLS 303. (Langoned) rikoù, tr. «outils, instruments.»

    (2) Affaires.

    ●(1982) PBLS 303. (Langoned) rikoù, tr. «affaires.»

    (3) Harnais.

    ●(1982) PBLS 303. (Langoned) rikoù, tr. «harnais.»

    (4) pop. Organes sexuels mâles.

    ●(1982) PBLS 303. (Langoned) rikoù, tr. «(très familier) organes sexuels mâles.» ●(1986) DPSB 73. (Rieg) hennezh 'ma koeñvet e rikoù, tr. «il est de mauvaise humeur (litt. il a les testicules enflées).»

    (5) Tours, farces.

    ●(1929) DIHU 212/221. Rikeu, tr. «tours, farces.»

    (6) =

    ●(1952) LLMM 34/48. (Douarnenez) Rikoù : traoù a bep seurt, na ouzer ket re petra ober gante.

  • rikour
    rikour

    voir rekour

  • rikted
    rikted

    f. Exactitude.

    ●(1931) VALL 281b. Exactitude, tr. «rikted f.»

  • rikter
    rikter

    m. Rigueur.

    ●(1910) BOBL 22 janvier 265/3a. kalz traou a zo bet lavaret c’hoaz diwar-benn rikder e holl labouriou.

  • rilhenn
    rilhenn

    voir ruilhenn

  • rilhet
    rilhet

    =

    ●(1942) FHAB Meurzh/Ebrel 150. (note de F. Vallée) Rilhet. Evit «riellet» ( ?).

  • rim
    rim

    m. –où (littérature) Rime.

    ●(1499) Ca 176a. Rim. g. rime. ●(1612) Cnfepist 36. né goun quet ober na carmou na rymou. ●(1633) Nom 8a. Poëma : Oeuure composé en rimes : œufr composet dre rimou. ●Carmen, cantio, cantilena, canticum : chanson, ou rime : canoüen, canauen, pe rim.

    ●(1659) SCger 105b. rime, tr. «rim.» ●(1732) GReg 823a. Rime, même son de deux mots, tr. «Rym. p. rymaou, rymou. Van[netois] rym. p. ryméü.» ●(1744) L'Arm 339b. Rime, tr. «Rim.. meu. m.»

    ●(1927) GERI.Ern 515. rim m., tr. «Rime.»

  • rimadell
    rimadell

    f.

    (1) Rimaille, chose rimée.

    ●(1633) Nom 3a. Cento : rimaille, ou vers à demy desrobé, & ramassé deçà & delà : rimadel, pe vn carm bennac á dastummet ahan hac á læch-ount. ●8b-9a. Acroama : vn conte plaisant à ouïr, quelque sornette : vn count plæsant, vn rimadel.

    ●(1732) GReg 823a. Rimmaille, méchans vers rimez, tr. «Rymadell. p. rimadellou. Van[netois] id[em] p. éü.»

    ●(1907) VBFV.bf 66a. rimadel, f. pl. eu, tr. «rime, rimaille.» ●(1927) GERI.Ern 10. rimadell, tr. «chose rimée.» ●(1926) FHAB Eost 314. rimadellou diskempenn, youc'het e galleg fall, gant eul lakipod hanter-vezo !

    (2) Conte rimé.

    ●(1659) SCger 30a. conte ou fable, tr. «rimadell.» ●169b. rimadel, tr. «conte.»

    ●(1907) VBFV.bf 66a. rimadel, f. pl. eu, tr. «conte, fable.» ●(1907) KANngalon Du 549. unan euz ar rimadellou a oar lavaret avechou an trouc'herien buzug da stanka ho ginou da baotred ker. ●(1922) KAAG 68. evel ma kounter eur rimadel. ●(1936) CDFi 22 février. eun toullad rimoustadennou, rimadellou.

    (3) Conte, racontard, bobard. (plus souvent empl. au pluriel)

    ●(1659) SCger 11b. bagatelle, tr. «rimadell.» ●(1741) RO 796-797. Cos flerier radotus breman me achuo / Hac a rayo dech quer ô holl rimadello.

    ●(1868) FHB 161/33b. en em staga epken oc'h rimadellou hag o telur a gostez ar gur gelennadurez.

    ●(1925) DLFI n° 6/2c. Ar pez a gont ar veleien hag ar re ven ne zeo nemed rimodellou toud.

    (4) Vers.

    ●(1903) MBJJ 47. Peder rimadell a zo en pep poz.

    (5) Conte.

    ●(1931) VALL 148a. Conte, tr. « C[ornouaille] rimodell f. »

    (6) C’hoari rimadell : jouer au corbillon / jeu du corbillon.

    ●(1876) TDE.BF 89b. c'hoari rimadell, tr. « Jeu du corbillon, jouer à ce jeu. »

  • rimadellañ
    rimadellañ

    v.

    (1) V. intr. Rimailler.

    ●(1732) GReg 823a. Rimailler, faire de méchans vers, tr. «Rymadella. pr. rymadellet.»

    (2) Raconter, écrire en vers.

    ●(1877) FHB (3e série) 3/22a. al labousik mad-se a deu bemdez da rimadella d'id he ganaouennou.

    ●(1928) BFSA 122. eun den brudet bras dre e ouiziegez da rimadella traou kaer, rak kurunet e oa bet roue ar rimadellerien. ●(1981) ANTR 67. Pep hini a blij dezañ rimadella eur poz pe zaou.

  • rimadeller
    rimadeller

    m. –ion

    (1) Rimailleur.

    ●(1732) GReg 823a. Rimailleur, méchant poëte, tr. «Rymadeller. p. rymadelléryen. Van[netois] rymadellour. p. yon, yan.»

    ●(17--) FGab 115. ar mab cast rimadeller.

    (2) Rimeur.

    ●(1923) FHAB Genver 10. heb beza eur rimadeller bras. ●(1924) FHAB Meurzh 93. Eur rimadeller oa heb e bar. ●(1928) BFSA 122. eun den brudet bras dre e ouiziegez da rimadella traou kaer, rak kurunet e oa bet roue ar rimadellerien. ●(1933) OALD 45/197. eur rimadeller didalve.

    (3) Fabuliste.

    ●(1869) FHB 234/200a. eur rimadeller a reat Iann-ar-Feuteun anezhan.

    (4) Enfant qui dit la comptine des jeux.

    ●(1941) FHAB Mae/Mezheven 48b. Ar rimadeller, bep ger, a dap war eur biz ha neuze an hini ma lavar d'ezhan (…).

  • rimadellerezh
    rimadellerezh

    m. Racontars.

    ●(1905) IVLD 89. Anaout a rit ar rimadellerez a zo etouez an dud divarbenn ho merc'h. ●175. hag e sonjent ann oll draou-ze a oa rimadellerez. ●185. ar sorc'hennou, ar marvaillou hag ar rimadellerez merc'hed a oa bet e Lourd.

  • rimadellet
    rimadellet

    adj. Écrit en rimes.

    ●(1900) FHAB Genver 14. al levr rimadelled-ze.

  • rimadenn
    rimadenn

    f. –où Vers.

    ●(1876) BJM 67. Beza desket e pemzec deiz da Eussaïz ar c'hanticou spirituel, pemp cant rimalen, ha var toniou dishenvel an eil eus eghile.

    ●(1903) JOZO 57. Er réal e reskond peb eil rimadenn. ●(1912) MMKE 126. Ar rimaden dousan, ar gaeran pedennig.

    ●(2002) TEBOT 28. Neb n'eus graet ar rimodenn.

  • rimadenner
    rimadenner

    m. –ion Rimeur.

    ●(1906) BOBL 03 février 72/2a. Ar gwir Varz n'eo kket hepken eur rimadenner nag eur c'haner soniou pe werziou.

  • rimaderezh
    rimaderezh

    m. Radotage.

    ●(1869) SAG 223. hag an dra-man ne deo ket rimaderez ar re goz eo adarre.

  • rimal
    rimal

    voir rimañ

  • rimañ / rimal / rimiñ
    rimañ / rimal / rimiñ

    v.

    (1) V. intr. (littérature) Rimer.

    ●(1732) GReg 823a. Rimer, tr. «Rymal. ryma. ppr. rymet. Van[netois] rymal. rymeiñ. Treg[or] rymañ.» ●(1744) L'Arm 339b. Rimer, tr. «Rimein.»

    ●(1839) BESquil 137. composein én hé inour ur brosen laqueit de rimein é latin. ●(18--) VSAl 3. a hoas nem abilan de riman en bresonec.

    ●(1933) OALD 45/196. A daleg ar mare ze am eus komanset da rimal.

    (2) V. tr. d. Rimer.

    ●(1913) PRPR 21. rimal eur ganaouen bennag.

  • rimardour
    rimardour

    m. –ion =

    ●(1973) LIMO 24 mars. er sonenn e oé bet sauet get ur rimardour ag en tural d'er Blanoèh.

  • rimastell
    rimastell

    f. –où cf. rismadell

    (1) Bout-rimé.

    ●(1868) FHB 202/366b. eur pennad rimastello. ●(1896) GMB 577. pet[it] tréc[orois] rimostel pl. o formulette rimée, cf. rismadell récit imaginaire. Hist. ar b. Mizer I.

    ●(1927) GERI.Ern 515. rimostell T[régor] f., tr. «formulette rimée.» ●(1960) BAHE 24/23. Em c'hichen, setu un all o tont da azezañ e-pad an ehan-arvest hag o tibunañ din ur bern rimastelloù-hag en o mesk lod eus ar werz a oa bet savet gant Plac'h an Ti-all em enor pa oan bet anvet da berson Bulien. ●(1969) BAHE 62/37. Nag a rimastelloù all a veze klasket deskiñ d'ar vugale moarvat evit o lakaat barrekoc'h war an distagadur. ●(1982) TKRH 75. An tu gwenn hag an tu ruz 'oa. Eeun 'oa. Taolioù teod ha taolioù dorn etre an daou du ha fachiri ha kasoni : «Kalotin !» eme unan, «Kof-Ruz !» eme egile, ha tammoù rimastelloù savet war ar prim an eil o tresañ chupenn egile.

    (2) Rimastell bugel : comptine.

    ●(1982) TKRH 138. Abred ivez he doa desket, rimastelloù-bugel.

  • rimastellat
    rimastellat

    v. intr. Rimailler.

    ●(1982) LLMM 210/44. Ne ouie nemer rimastellat !

  • rimasteller
    rimasteller

    m. –ion Rimailleur.

    ●(1982) TKRH 119. Hennezh 'oa ivez ur rimasteller.

  • rimer
    rimer

    m. –ion Rimeur.

    ●(1732) GReg 823a. Rimeur, tr. «Rymer. p. ryméryen. Van[netois] rymour. p. yon, yan.» ●(1744) L'Arm 339b. Rimeur, tr. «Rimour.. merion. m.»

    ●(1927) GERI.Ern 515. rimer, rimour, tr. «rimeur.»

  • rimet
    rimet

    adj. Rivé.

    ●(1843) LZBg 1añ blezad-2l lodenn 48. en Tad Thi, goanneit (…) dré er bouis ar er rangenneu e oé roltet doh é houg hag e zichenné bet é zivar doh péré é oent rimet.

  • rimiañ / rimiat
    rimiañ / rimiat

    v. tr. d.

    (1) Frotter en raclant, râper.

    ●(1926) FHAB Mezheven 217. gant kalz a evez, e vez rimiet ar c'harn beteg ar gouli. ●(1927) GERI.Ern 515. rimia(t), riñvia v. a., tr. «Gratter, frotter, ratisser.»

    (2) (agriculture) Rimiañ lin : ôter le grain du lin.

    ●(1919) KZVr 324 - 18/05/19. Rimia lin, tr. «enlever le grain du lin, Loeiz ar Floc'h.» ●(1927) GERI.Ern 515. rimiat, tr. «peigner le lin, tirer les graines.»

  • rimiat
    rimiat

    voir rimiañ

  • rimier
    rimier

    m. –où Râpe.

    ●(1865) LZBt Here 33. digroc'hennan a rejont anehan gant rimiero (rapo).

  • rimierez
    rimierez

    f. =

    ●(1927) GERI.Ern 515. rimierez f., tr. «instrument pour égrener le lin et le chanvre, Ouess[ant].»

  • rimiet
    rimiet

    adj. Bezañ rimiet betek an neudenn : voir neudenn.

  • rimiñ .1
    rimiñ .1

    voir rimañ

  • rimiñ .2
    rimiñ .2

    v. tr. d. River.

    ●(1744) L'Arm 340a. River, tr. «Rimein.» ●(1787) PT 57. Grouiamp ean doh er groès, ha rimamp en tacheu.

    ●(1843) LZBg 1añ blezad-2l lodenn 77. d'en dén en devoé carg a rimein er mailleu bras ag hun treid [mailleu er rangen]. ●(1844) LZBg 2l blezad-2l lodenn 35. N'en dé quet té en dès rimet me hoarneu, ha ne vou quet té ou zorrou.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...