Devri

Recherche 'ri...' : 330 mots trouvés

Page 7 : de rivenn (301) à rizin-2 (330) :
  • rivenn
    rivenn

    f. –où Rive.

    (1934) BRUS 183. La rive, tr. «er riùen –neu

  • rivet
    rivet

    adj. Transi.

    (1926) FHAB Kerzu 450. Digor, 'n han Doue da zaou baour kez / A zo rivet aman ermêz. ●(1936) BREI 441/2b. Sklaset ha rivet gant ar skorn.

  • rividik
    rividik

    adj. Frileux.

    (1659) SCger 60b. frilleux, tr. «riuidic.» ●(1732) GReg 437b. Frilleux, euse, fort sensible au froid, tr. «Rividicq.» ●Une personne frileuse, tr. «Un dèn rividicq

    (1896) GMB 577. pet[it] tréc[orois] rivediq.

    (1924) FHAB Genver 2. difenn e gorf rividik. ●(1983) PABE 221. (Berrien) rividig, tr. «frileux.»

  • rivier
    rivier

    f. –où (hydrologie) Rivière.

    I. Rivier.

    (14--) Jer.ms 116c. A ryv oar an ryfyer, tr. « Arrivé à la rivière » ●165. Han goazy an ryffyer, tr. « Et les oies de la rivière » ●(1499) Ca 176a. Riuyer. g. riuyere. ●(c.1500) Cb 86a. [fluaff] Jtem hic et hec fluuialis et hoc / le. g. de fleuue. b. a riuier. ●Jtem hic fluuius / ij g. fleuue. auon / pe riffier. ●(c. 1501) Lv 234/99. riffuier gl. ripa. ●(1612) Cnf 26b. Vn certen Chalony (…) à tremene var march dré an roudoez ves a vn Riuyer. ●30a. è quichen an riuyerou. ●(1633) Nom 42a. Piscis fluuialis, vel fluuiatilis : poisson de riuiere : pesq riffier. ●150b. Ponto : bac à passer la riuiere, ponton : bag da tremen an rifuier. ●218a. Aqua iugis, perenniis : eauë de riuiere : dour riffuier. ●238b. Agger : leuée ou chaussée d’vne riuiere : leuè pe chausser vr riffuier. ●245b. Alucus : fluuij : le canal ou la fosse d’vne riuiere : canol pe fos vn riffier. ●245b-246a. Confluentes : confluant, ou l’assemblement de deux riuieres : an assamblesoun á diu riffier pa en em queffont assambles. ●(1650) Nlou 575b. A secher hac à losq en riureraou (lire : riuieraou), tr. « on assèchera et on brûlera les rivières » ●577d. Hac vn riuier souffr leun à gouffrou, tr. «et une rivière de soufre pleine de gouffres.»

    (1659) SCger 106a. riuiere, tr. «riuier.» ●(c.1680) NG 22. reuiereu euel tan. ●368. E riuier a Jordan. ●(1727) HB 57. Goüerennou, ha c’hui Rivyerou. ●(1732) GReg 578b. Lit de riviere, tr. «canol ur rifyer.» ●824b. Riviere, tr. «Leon, & en une partie de Treg[or] Rifyer. p. rifyerou. Ailleurs, quelquefois, rifyer.» ●(1787) BI 276. Ah ! rivière à remoul, à-bresse / Ridet d’er vamenn ë quittèt. ●(1792) BD 3320. euel riuiero o redec, tr. «en train de couler comme des rivières.» ●(17--) CBet 1641. Ha chetu ar rivier, me gleo moes an dour, tr. «voici la rivière, j’entends le bruit de l’eau.» ●(17--) EN 2571. puns, (na) reinviero, tr. «puits, ni rivières.»

    (1821) SST xi. er rivir bras ag er Jourdain. ●(1838) OVD 146. er remouleu deur hag er riviéreu herrus. ●(1847) MDM 307. Pere eo he riferiou braz, ar menesiou, an henchou. ●(1868) FHB 159/23b. an oll dour a zo er punsou, er feunteunyou, er steryou pe ribyerou. ●(1896) GMB 577. pet[it] tréc[orois] réñvier. ●(18--) SBI ii 208. Ho dillad tre ho diou-vrec’h, o fourcan dre’r rivier, tr. «leurs hardes entre leurs bras, jouer des jambes, à travers la rivière.»

    (1913) ANRO 27. Ar waz dour zo chenchet er rivier ar wasa.

    II. Appellatifs.

    A.

    (1) Rivier-Landerne. cf. Elorn.

    (18--) MILg 209. Poulzet ouênt gant eun avel gré / Ractal e rivier Landerné.

    (2) Rivier-Lannuon cf. Leger.

    (1656) VEach 64. hac é deüaz da relaschi var tro goulaoui deiz da riuier Lannion.

    (3) Rivier-Pouldouran. cf. Bizien.

    (1962) KTMR 37. revier Pouldouran.

    (4) Rivier-Naoned. cf. Liger.

    (1775) HEneu 40/30d. à dré en neu zeur é sortiant, el læstre é oué rantet / dré ur miracle bras é réviere nannet.

    (1902-1905) LARB 22a. A vord er reuiér en Nañned, berjéren en deved. ●(1930) GUSG 47. Rak chetu hui tri uigent lèu doh riviér en Nañned.

    (5) Rivier-ar-Roc’h(-Derrien). cf. Yeodi.

    (1970) BHAF 62-63. Hag e gwirionez, eur martolod e oan-me neuze o kuitaad revier ar Roh evid redeg da verdeadi er moriou estren evel ma zad.

    (6) Rivier-Kastellin / Rivier-ar-C’hastellin. cf. Stêr-Aon.

    (1656) VEach 78. ô tremen vr pont var Riuier Castell-lin.

    (1732) GReg 476a. gueaploc'h eo rifyer Pont-treo, eguit hiny ar c'hastellin.

    (7) Rivier-Pontrev. cf. Trev.

    (1732) GReg 476a. gueaploc'h eo rifyer Pont-treo, eguit hiny ar c'hastellin.

    (8) Rivier-Brest.

    (1980) PSKD 48. setu oamp aet d’ar Riviar, Riviar Brest petra.

    B. Rivier-Vras : Ar Rivier-Vras. cf. Leger.

    (1923) ARVG C’hwevrer 22. evit en em deurel el Leger pe er « Rivier vras », evel ma ve hanvet peurvuian. ●(1924) ARVG Kerzu 274. al Leger anaveet muioc’h dindan an hano a « Rivier vras ».

  • rivin .1
    rivin .1

    m. & adv.

    I. M.

    A. Ruine, effondrement, perte.

    (1732) GReg 834a. Ruine, misere, chûte, tr. «Rhévyn. Van[netois] ruyn

    B. (domaine financier)

    (1) Ruine, dépense importante.

    (1915) HBPR 71. Ar zoudardet-ze a oa eur rivin (…) evit oll tiegeziou ar barrez. ●(1926) FHAB Mae 195. N'eo ket eur rivin beva yer.

    (2) Kas d'ar rivin : ruiner.

    (1932) ALMA 44. kompagnunez ar c'hirri-nij, bet kaset d'ar rivin gantan.

    C. (météorologie) Glav-rivin : pluie à verse.

    (1915) LIKA 2. (Groe) Glao-rivin hour bès pet déh. ●(1924) DIHU 161/165. (Groe) Glaù-rivin, tr. «pluie à verse.» Dastumet get I. P. Kalloh 1923 (lire : 1913).

    II. Adv. Kouezhañ a-rivin : tomber en ruines.

    (1818) HJC 203. enn ur féçon ma coého à reuin ti ar di.

    (1921) BUFA 18. me zi e huélet é koéh a revin.

  • rivin .2
    rivin .2

    voir rivinañ

  • rivinañ / riviniñ / rivin
    rivinañ / riviniñ / rivin

    v. tr. d. Ruiner.

    (c.1680) NG 746. reuignignë er peurerion. ●(1732) GReg 834a-b. Ruiner, ôter les biens à quelqu'un, tr. «Rhévyna. pr. rhévynet. Van[netois] ruyneiñ. pr. et

    (1910) MAKE 94. Chê ! Plac'h paour, Yan en deus rivinet ac'hanomp. ●(1932) ALMA 54-55. goude beza rivinet o bro.

  • rivinet
    rivinet

    adj. Ruiné.

    (1847) MDM 397. eun den rivinet.

    (1905) IVLD 183. eur miliner rivinet. ●(1911) SKRS II 84. eur vech rivinet, ni en em gavo, siouaz ! en eur stad truezus meurbet.

  • riviniñ
    riviniñ

    voir rivinañ

  • rivinus
    rivinus

    adj. Ruineux.

    (1732) GReg 834b. Ruineux, euse, qui apporte, qui cause du dommage, tr. «Rhévynus

    (1856) VNA 222. cette guerre ruineuse, tr. «er brizél revinus-men.» ●(1872) ROU 101b. Qui cause la ruine, tr. «Rivinuz

    (1923) FHAB C'hwevrer 55. Roi a reant o ger e kasjent o droulansou dirak tri ezel eus ar vreuriez, d'ar re-man da varn hervez o c'houstians, evit netra, na petra 'ta, ha kuit dre eno a brosezou rivinus.

  • rivus
    rivus

    adj. Qui donne froid.

    (1732) GReg 437b. Un temps frilleux, qui donne du froid, tr. «Un amser rivus.» ●439a. Qui donne du froid, tr. «Rivus.» ●Le marbre donne du froid, tr. «Ar mæn-marpr a so rivus dre natur.» ●934b. Ce vent m'a transi de froid, tr. «scournet oun gad an avel rivus-mâ.»

  • riv  .1
    riv  .1

    m.

    (1) Froidure.

    (1499) Ca 9a. Anuoet. et riu. Jdem. ●176b. Riu. g. froit. ●(c.1500) Cb 41a. g. ne froid ne challeur. b. na ryou / na tomder.

    (1659) SCger 169b. riou, tr. «froid.» ●(1732) GReg 404a. Le froid me fend la peau des mains, tr. «scalfet eo va daouarn gand ar riou.» ●439a. J'ai ramassé du froid, tr. «Riou am eus destumet.» ●Il fait froid, tr. riou a ra.» ●Avoir grand froid, tr. «scarnila gand ar riou. beza seyzet gad ar riou. frita gad ar riou.» ●439b. Froidure, le froid, tr. «riou.» ●711b. Un froid perçant, tr. «Ur riou lémm. ur riou broudus.»

    (1857) CBF 2. Riou, pe anoued am euz d'am zreid, tr. «J'ai froid aux pieds.» ●(1889) ISV 403. ar riou a groge nebeutoc'h enho. (…) da vervel gant ar riou ! ●(1894) BUZmornik 193. kalz poan gant ann naoun ha gant ar riou. ●295. he zent a strake gant ar riou. ●437. pegement a boan en devoue gant ar riou.

    (1907) PERS 327. n'em euz ket bet a riou d'am zreid. ●(1911) SKRS II 46. araba deo hen deffe riou aze. ●(1921) PGAZ 97. Marie-Jeanne a bakaz eur barrad riou. ●(1925) FHAB Ebrel 144. e vezent devet gant ar c'hor pe zuilhet gant ar riou. ●(1933) MMPA 105. tomma e izili ruziet gant ar riou.

    (2) Kaout riv : avoir froid.

    (1896) GMB 469. On dit en pet[it] Trég[uier] p'lac'h 'tije qe rî ? comment (litt. où) n'aurais-tu pas froid, comment veux-tu que tu n'aies pas froid ainsi, etc.

    (1923) KNOL 302. Me 'm eus riou ! me 'm eus anoued !

    (3) Sklasañ gant ar riv : avoir très froid.

    (1847) MDM 98. o redek dre gear anter-noaz pe o sklasi gant ar riou.

    (4) Sammañ riv : attraper froid.

    (1872) GAM 8. o raouennata bro, o samma riou.

    (5) Bezañ ridet gant ar riv : être transi de froid.

    (1878) EKG II 132. ridet avoualac'h oant bet enn dro genta gand ar riou.

    (6) Terriñ ar riv : faire cesser la sensation de froid.

    (1910) EGBT 37. neuze ar re vras hag ar re vihan a zanso ha 'n eur zansal a dorro o riou.

  • Riwal
    Riwal

    n. pr.

    (14--) N 1569-1570. Aduocatus Alani - A te touhe tam an tra man || breman da Alan nep manier ? Rygoall - Ya tizmat hep nep atfer, tr. «Jurerais-tu bien ceci maintenant à Alain en aucune façon ? Oui, à l’instant, sans hésiter.»

  • Riwalen
    Riwalen

    n. pr.

    (1557) B I 375-376. An berger mat Riuallen, tr. «Le bon berger Rivallen

  • Riwanon
    Riwanon

    n. pr.

    (1934) GTWZ 57. Rivanon, o pignat gant diribin an dorgenn, goustad, evel gwall sammet, a chomas harpet e hanter hent.

  • riz .1
    riz .1

    coll. (botanique) Riz.

    (1499) Ca 176a. Ris. g. idem. cest vng potaige. ●(1633) Nom 75a. Oryza : ris : ris.

    (1732) GReg 823b. Ris, graine de ris, nourriture ordinaire des Indiens, tr. «Riz. Van[netois] ry

    (1914) DFBP 291b. riz, tr. «Riz.» ●(1920) AMJV 72. hada pez, manioc, riz, maïs.

  • riz .2
    riz .2

    m. –où (marine)

    (1) Ris.

    (1732) GReg 823b. Ris, racourcissement de voile de Navire, quand le vent est trop fort, tr. «Ris

    (1925) BILZ 171. Tri riz er gouel bras, eur riz er gouel stê.

    (2) Lakaat ur ris : prendre un ris.

    (1732) GReg 823b. Prendre un ris, tr. «lacqât ur ris

    (1979) VSDZ 31. (Douarnenez) forzh da lakaat richoù, tr. (p. 200) «à force de prendre des ris.» ●157. pa rankez lak' richoù el lien, tr. (p. 317-318) «quand tu dois prendre des ris.»

    (3) Kemer ur riz : prendre un ris.

    (1925) BILZ 171. Red e vo d'emp kemer daou riz, eme ar c'habiten.

  • riz .3
    riz .3

    m. –où

    (1) Bord (d'une rivière).

    (1866) FHB 91/312b. Daou droatad varnuguent oa savet [ar stêr] a zioc'h ar riz. ●(1867) FHB 119/119a. merc'hed paour o voalc'hi var riz ar ster. ●(1874) FHB 487/134b. Ho zeleur a ris var ar riz.

    (2) Étagère.

    (1955) STBJ 145. rizou ar veselier. ●148. Dirak an nor, en tu-all d'al leur-zi, eur veselier kizellet brao, a luc'he enni an tachou koueor melen. Eur grusifi a oa warni hag a-dreñv, war ar rizou, renkennadou plajeier livet ha rikamanet (…) Dindan ar riz izela. ●149. riz mantell ar siminal. ●(1957) BRUD 1/34. war riz an armel.

    (3) S. (architecture) Entablement.

    (1932) ALMA 79a. Entablement, tr. «rizenn, riz

  • rizeg
    rizeg

    f. –i Rizière.

    (1914) DFBP 291b. rizière, tr. «Rizeg.» ●(1929) SVBV 105. houidi (…) o tispac'ha ar rizeg peskedus.

  • rizek
    rizek

    adj. Planté de riz.

    (1929) SVBV 75. Ar paludou rizek.

  • rizenn .1
    rizenn .1

    f. –ed, riz (botanique) Plant de ris.

    (1732) GReg 823b. Ris, plante qui est une espece de froment, ou une maniere de legume, & qui vient à la hauteur de trois ou quatre piez, tr. «Rizenn. p. rizenned

  • rizenn .2
    rizenn .2

    f. & adv. –où

    I. F.

    (1) Corniche (d'un meuble).

    (1903) JOZO 89. E zou staget azé doh rizen en dresoér, tr. «suspendue là à la corniche du dressoir.» ●(1924) ZAMA 193. Ar paour kêz, pennfollet, a lammas diouz e wele en e zav war ar bank, a bakas e benn-baz a-ziwar ar rizenn. ●(1931) VALL 156a. Corniche, tr. «rizenn f. pl. ou

    (2) Rizenn an dremmwel : ligne de l'horizon.

    (1964) ABRO 58. rizenn an dremmwel etre an oabl hag an dour.

    (3) =

    (1939) MGGD 64. kadoriou arc'hant enno rijennou aour hag olifant kroazigellet.

    (4) Filet (de sang).

    (1880) SAB 78. peder rizenn goad a zired eus e zaouarn.

    (5) (marine) Sillage.

    (18--) SAQ I 80. ar vag a faout an dour ha ne lez var he lerc'h nemet eur rizen hag en em zispenn en un taol kount.

    (6) Ride.

    (1932) ALMA 102. e dal en doa rizennou, ha blevennou gwenn a arc'hante e benn.

    (7) (architecture) Entablement.

    (1932) ALMA 79a. Entablement, tr. «rizenn, riz.»

    (8) Strie.

    (1882) BAR 283. marbr guen, gant rizennou du enhan.

    (9) (agriculture) Rangée de plants.

    (1866) FHB 63/85a. gant ar c'houeneres sternet, pehini e za gant eur marc'h etre ar rizennou. ●(1909) BOBL 01 mai 227/2c. Ar panez koulskoude ve re roue, ma ve eun tretad etre ar rizennou.

    (10) (météorologie) Pluie fine.

    (1970) GSBG 189. (Groe) rizenn (f.), pl. rizennoù, tr. «pluie fine.»

    (11) Degré.

    (1907) FHAB Gouere 129. Gouzout a reomp e verv an dour pa zao d'ar c'hanved (lire : c'hantved) rizen domder. ●(1937) LZBl Genver/C'hwevrer 10. 50 rizenn dindan ar zero.

    (12) Bord (d'une falaise, etc.).

    (1911) BUAZperrot 182. e oa eur peziad eus rizen an torraod frailhet gant an amzer ha dare da goueza er mor.

    (13) =

    (1920) AMJV 31. eur c'hoef lian fin gant diou renkad rizennou var ho fenn.

    II. Emplois spéciaux. Cf. ridenn, ritenn.

    (1) Sexe féminin.

    (1982) TREU 30. Rizenn, désigne les organes féminins. ●(1986) ABBV 422 (Loktudi). Ar rizenn : la chatte. ●(1990) ABBV 422. Che ! Ma rizenn baour ! Ar rizenn 'c'houll ket mui anezhi hag ar pich 'ra ket 'vez !

    (2) Ar rizenn revr : la raie du cul.

    (1980) ABBV 422 (ar vro Vigoudenn/pays Bigouden). Ar rizenn revr : la raie du cul.

    (3) Rizenn (publik) : débauchée.

    (1978) DZPA 162 (Douarnenez). Rijenn : raie. rijenn publique. Image forte pour désigner la fille publique. Inutile de préciser de quelle raie il s'agit. « Celle-ci, avec son air de rien du tout, sa beg mitouze, c'est une rijenn publique et une vraie encore. » « Il aime ke à aller avec des rijenn publiques » ●(1987) ADEB 84 (Belle-Ile-en-mer). Ridjenne, tr. « femme de mauvaise vie, coureuse »

    III. Adv. A-rizennoù : en lignes, en rangées.

    (1909) BOBL 01 mai 227/2c. Evit kempen an douar gant ar c'houennerez, eo red e ve ar plantennou a rizennou.

  • rizenn-vaen
    rizenn-vaen

    f. rizeennoù-mae (architecture) Corniche.

    (1872) ROU 79a. Corniche, tr. «rizenn-vean

  • rizenn-voger
    rizenn-voger

    f. rizennoù-moger (architecture) Corniche.

    (1732) GReg 213a-b. Corniche, la plus haute partie d'une colonne, ou d'un bâtiment, tr. «Rezenn-Voguer. rizen voguer. p. rizennou-voguer

    (1872) ROU 79a. Corniche, tr. «rizenn-voger

    (1908) FHAB Kerzu 358. ar rizen-voger dem-guzet gant ar benerez.

  • rizennad
    rizennad

    f. & adv. –où

    I. F.

    (1) Risée de vent.

    (1925) BILZ 107. Saïg, eur briz reud a avel anei, ar varrenn stur en e zorn dehou, en e zorn klei ar skoud vras troet war an taked, a ziskouee d'ar pôtr penôs dizaveli ar gouel bras, lofi dindan ar rizennadou.

    (2) Légère ondée.

    (1934) BRUS 186. Une légère ondée, tr. «ur rizennad glaù.» ●(1969) LIMO 07 juin. en devéhan rizennad glaù.

    II. Adv. A-rizennadoù : par mèches.

    (1913) FHAB Genver 18. e vleo melen ha frizet, a ziskenne war e ziouskoaz a rizennadou alaouret.

  • rizennet
    rizennet

    adj.

    (1) Côtelé.

    (1955) STBJ 58. eur wiskamant giz Pleiben : tok boulouzennet, roched ampezet, chelet zu bordet gant voulouz, chupenn zu gant bontonou rikamanet, turbant glas liou d'an neñv ha bragou hir grêt gant mezer sklêr ha rijennet.

    (2) Froncé.

    (1949) KROB 10/2a. daoubleget warzu an douar, rizennet o zal, enkrezet o spered.

  • rizhoù
    rizhoù

    plur.

    (1) Intersignes.

    (1912) CARN 3-4. Les intersignes seuls (reeù) persistent, il n'y a pas une famille qui n'en ait plusieurs à conter. ●(1994) LRLA 49. Réeu ar en dro da greiznoz, / marù kent er blé kloz ; / réeu kent poent en dé / marù pas pell goudé, tr. «Intersigne vers minuit / mort avant une année complète ; / Intersigne avant le point du jour / mort sous peu.»

    (2) Spectre.

    (1962) HYZH 36/25. REDOU (rè-ëu) : semeilh un den marv er sorbiennoù. ●(1969) ADBr lxxvi 4/659. Génie avait vu le fantôme de l'absent : «djwilet i doè i rèheu

  • rizier
    rizier

    f. –où (hydrologie) Rivière. cf. richer

    (1866) LZBt Gouere 157. Ar mississipi, hano eur rizier vraz eus ar vro-ze. ●159. pa ve eur rizier pe eur waz-red-bennag da dreuzin. ●(1867) BUE 151. e[r] rizier a oa don ha beuet ann douaro gant-hi tro-war-dro.

  • riziñ .1
    riziñ .1

    v. intr. Grasseyer.

    (1919) DBFVsup 60a. rizein (M[eslan]), tr. «grasseyer.»

  • riziñ .2
    riziñ .2

    v. tr. d. (marine) Prendre un ris, des ris, ariser.

    (1970) GSBG 8. (Groe) riziñ, tr. «riser (la voile).»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...