Devri

Recherche 'sou...' : 281 mots trouvés

Page 5 : de sourdadur (201) à soursial-soursiin-sousian (250) :
  • sourdadur
    sourdadur

    m.

    (1) Étonnement.

    ●(c.1718) CHal.ms iv. stupefaction, tr. «sourdadur, soüeh, eston.» ●(1732) GReg 375a. Étonnement, surprise, admiration, tr. «Van[netois] sourdadur.»

    (2) Surdité.

    ●(1732) GReg 896b. Surdité, tr. «Van[netois] sourdadur.»

  • sourdal
    sourdal

    v. intr. Traîner.

    ●(1931) ANDO 19. Chomet e oamp da jourdal a-hed an hent. ●(1936) IVGA 89. Chourdal a reas Paol ouz o disheol. ●130. etre chourdal ha dalea, e oa aet an amzer e-biou. ●(1947) YNVL 54. Na chom ket da chourdal gant al loen-se ! Hast buan kas anezhañ d'an turi ! ●(1971) CSDC 68. Breman arabat deomp chom da chournal. ●(1972) SKVT I 17. jourdal 'hed o hent. ●(1973) SKVT II 59. hep chom hiroc'h da chourdal. ●137. me lavar deoc'h ne chourde ket ar ganfarded.

  • sourdañ
    sourdañ

    v. intr. S'arrêter.

    ●(1909) BROU 232. (Eusa) S'arrêter, tr. «Soúrda.»

  • sourdet
    sourdet

    adj. Engourdi.

    ●(1907) VBFV.fb 36b. engourdi, tr. «sourdet.»

  • sourdiñ
    sourdiñ

    v. tr. d.

    (1) Engourdir.

    ●(c.1718) CHal.ms i. amortir une douleur, tr. «Sourdein un drouc.» ●(c.1718) CHal.ms iv. Stupefier, tr. «bauein, sourdein, cropein.»

    ●(1934) BRUS 62. Engourdir, tr. «sourdein.»

    (2) Étonner.

    ●(1732) GReg 375a. Étonner, surprendre, troubler, jetter dans l'admiration, tr. «Van[netois] sourdeiñ.»

  • sourdomm
    sourdomm

    adj. Trop chaud.

    ●(1934) BRUS 174. sourduem, tr. «trop chaud.» ●(1941) ARVR 51/2. Breman é treuzamb pinegi sourduem ou goaskedeu ha lanneuiér rostet get en héol.

  • sourdouilhat
    sourdouilhat

    v. intr. =

    ●(1901) EPLQ 28. pet[it] tréc[orois] sourdouilhat fredonner, parler confusément.

  • soured
    soured

    m. sens fig. = den mulgenek, souchet.

    ●(1902) PIGO I 68. Arnus a oa eur soured : biskoaz na vije klevet gantan nag eur gir nag eur gomz deread. ●(1912) BUAZpermoal 345. e oa eur c'hrennard, daoulagad lemm d'ezan, teo a c'houg, ledan a ziouskoaz, eur balbod, eur gaouiad hag eur soured.

  • sourenn .2
    sourenn .2

    f. (cuisine) Jus.

    ●(1905) BOBL 28 janvier 19/3f. Saouren an tomatou a zidarch ar mêlg divar al lianach. ●(1931) VALL 410b. Jus, tr. «saourenn f.»

  • souret
    souret

    adj. = nec'het.

    ●(1838) CGK 4. eur stum souret pe seder.

  • sourfez
    sourfez

    s. Surfaix.

    ●(1633) Nom 181b. Cingula : la ventriere : vn sourfes, cenclen.

  • sourgan
    sourgan

    m. Chantonnement.

    ●(1947) YNVL 108. ambrouget gant chourgan klemm-klemmik ar festourien.

  • sourganañ
    sourganañ

    v. intr. Chantonner.

    ●(1947) YNVL 66. O chourganañ. Atav emañ gantañ e alc'houez en e zorn. ●(1949) SIZH.llmm 44. Chourganañ a rae a-unan gant ar bouilhoù dour o ragachat en o foullig. ●(1973) SKVT II 64. anal a-walc'h da chourganañ.

  • sourig
    sourig

    War-sourig =

    ●(1939) SAV 15/10. Alanig a dostaas goustadik war e sourig.

  • sourik
    sourik

    adv. [devant un adj.] Bien, un peu.

    ●(1910) DIHU 64/155. ha sourik iouank ous-té hoah aveit ivet ag er sord ivaj-sé.

  • sourin
    sourin

    f. –où, –ed

    (1) Solive.

    ●(1633) Nom 143b. Publicæ : soliues : sourinet. ●Tignus, tignum, tigni : tout marain, soliue, cheuron : sourin. ●145a-b. Postis : posteau auquel l'huis est attaché : an sourin pe an post euit stagaf an nor.

    ●(1732) GReg 154a. Charpente, bois propre à la construction de Maisons, de Bateaux, de Navires, tr. «sourin. p. sourinou, sourined.» ●873b. Solive, pièce de mairin qui se pose de travers sur les poutres pour soutenir les planches, tr. « Sourin. p. sourinou.»

    (2) Sourin verr : soliveau.

    ●(1732) GReg 873b. Soliveau, solive courte ou foible, tr. «sourin verr.»

    (3) Sourinoù-dor : huisserie.

    ●(1732) GReg 503a. Huisserie, tr. «sourinou dor.»

  • souriñ
    souriñ

    v. intr.

    I.

    (1) Augmenter.

    ●(1932) GUTO 20. aveit torimellat barh el lenn, léh ma sourè hoah ou goalauzeu.

    (2) =

    ●(1939) KOLM 31. Sourein e hrè ataù én é galon ur chonj hag e zeliè bout dalbèh staget dohton : chonj é vro kollet.

    (3) Souriñ gant ub. : convenir à qqn.

    ●(1831) RDU 129. ne fal quet bout haval doh certæn tud, péré ne rant oræson, meit a pe sour guet-ai, revé ou himur.

    II. Souriñ àr.

    A. [sujet : qqn]

    (1) Souriñ àr ub. : vaincre, l’emporter sur, triompher de qqn.

    ●(1914) DIHU 108/87. Én Toulplouz ne oé ket groah erbet de sourein é kement-sé ar Fanchon Kerdoéré. ●(1919) DBFVsup 64a. sourein ar, tr. «l’emporter sur, triompher de.» ●(1937) TBBN 57. più anehé en dehé bet souret ar en aral. ●(1942) DHKN 70. Deu zén iouank… hag en em-gar kement, ma n’em-lakant de gevérein, de uélet più anehé e souro ar en aral aveit karout.

    (2) Souriñ àr udb. : prendre le dessus sur, vaincre qqc.

    ●(1825) COSp 16. sourein ar hun goal-inclinationeu er ré distéran. ●27. sourrein ar un tantation benac. ●(1839) BESquil 450. Deit-é de bèn a sourrein ar en ol diæzemanteu e gavé.

    ●(1916) LILH 14 a viz Genver. Me halon e vehè ré hoasket hag eun em es ne hellehen mui biken sourein ar me foén. ●(1919) DBFVsup 64a. sourein, v. n., tr. «prendre le dessus.»

    B. [sujet : qqc.]

    (1) Assaillir.

    ●(1825) COSp 114. er goal-inclinationeu peré e soure arnoh.

    (2) Prédominer sur.

    ●(1939) KOLM 30. Ol en treu e laka er spered de sourein ar er horv.

    (3) (en plt de la joie) Combler (qqn).

    ●(1939) RIBA 68. Tré ma sourè el leuiné ar ur rumad, éh arreihè en eil.

    (4) (en plt du sommeil) Gagner qqn.

    ●(1921) GRSA 13. Sourein e hrè er housked arnonn.

    (5) Abonder, être en nombre.

    ●(1936) DIHU 300/96. Sourein e hra er papérieu arnonn.

    III. Souriñ a : déborder de.

    ●(1932) GUTO 30. Hag ean hag e sourè à leùiné, chetu ean e sourein a hlahar.

    IV. Souriñ d’ober udb.

    (1) Faire qqc. de plus belle.

    ●(1921) GRSA 167. Ha Nasien sourein de ouilein muioh. ●(1929) DIHU 215/270. Sourein e hra nezé Fransuéz de hoari en dal d’Elen. ●(1939) KOLM 94. Kolmkel, a pe oè deit ar en oed, e sourè d’obér penijenneu rust ha kalet.

    (2) Souriñ da garout ub. : déborder d’affection pour qqn.

    ●(1914) DIHU 108/87. Nen dé ket ma sourant d’ou harein. Meit gouiet e fal dehé petra e hrant bamdé.

  • sourinañ
    sourinañ

    v. (charpenterie) =

    ●(1732) GReg 873b. Faires des solives ou les mettre en œuvre, tr. «Sourina. pr. sourinet.»

    ●(1876) TDE.BF 582b. Sourina, v. a., tr. «Mettre des poutres, des chevrons ; pl. et.»

  • sourinek
    sourinek

    adj. (charpenterie) Plein de solives.

    ●(1732) GReg 873b. Plein de solives, tr. «Sourineq.»

  • sourivell
    sourivell

    f. –où (charpenterie) Solive.

    ●(1920) KZVr 361 - 01/02/20. sourivellou, tr. «solives.»

  • sourjell
    sourjell

    f. –où Surjet.

    ●(1744) L'Arm 333a. Rentraiture, tr. «Sourgêlle.» ●372a. Surjet, tr. «Sourgæll.. leu. f.»

    ●(1907) VBFV.bf 71a. sourjel, f. pl. leu, tr. «surjet, rentraiture.»

  • sourjeller
    sourjeller

    m. –ion =

    ●(1744) L'Arm 333a. Rentraiyeur, tr. «Sourgeellourr.. lerion.»

  • sourjellerez
    sourjellerez

    f. –ed =

    ●(1744) L'Arm 333a. Rentrayeuse, tr. «Sourgelleréss.. ézétt.»

  • sourjellet
    sourjellet

    adj. =

    ●(1732) GReg 805a. Draps rentraïez, tr. «Van[netois] mihér sourgellet.» ●(1744) L'Arm 333a. Rentrait, te, tr. «Sourgêlétt.»

  • sourjelliñ
    sourjelliñ

    v. tr. d. Surjeter.

    ●(1732) GReg 805a. Rentraire, tr. «Van[netois] sourgelleiñ. chourgelleiñ.» ●(1744) L'Arm 333a. Rentraire, tr. «Sourgellein ou chourgellein.» ●372a. Surgetter, tr. «Sourgællein.»

  • sourjiñ
    sourjiñ

    v. intr. Croître imperceptiblement.

    ●(c.1718) CHal.ms i. croitre imperceptiblement, tr. «sourgein, cela se dit d'un enfant, d'une plante.» ●(c.1718) CHal.ms ii. Les plantes grandissent a chaque moment, mais cela est Insensible, tr. «sourgein ara, profitein ara er plant de bep cours, hemp m'heller him auisein.»

  • sourkot
    sourkot

    m. –où (habillement) Surcot.

    ●(1499) Ca 187b. Sourcot. ga. robe a femme. ●(c.1500) Cb. doubledenn, synonyme de sourcot. (d'après GMB 194).

  • sourlevenez
    sourlevenez

    f. Allégresse.

    ●(1910) ISBR 196. Sourleuiné en doé bet Margeit bout gellet méhekat Iehann elsé. ●(1937) TBBN 61. ur gouil e hré sourleuiné ou gourdadeu.

  • sourmontañ / sourmontiñ
    sourmontañ / sourmontiñ

    v. tr. d.

    (1) Surmonter.

    ●(1499) Ca 187b. Sourmontaff. g. sourmonter. ●(1621) Mc 96. surmontiff an tentationou.

    (2) Dominer.

    ●(1530) Pm 9. Nep azrouant no sourmonto, tr. «Nul démon ne vous dominera.»

  • sourpiliz
    sourpiliz

    m. –où (habillement) Surplis.

    ●(1499) Ca 187b. Sourpelis. g. idem.

    ●(1659) SCger 114b. surpelis, tr. «sourpelis.» ●172a. sourpelis, tr. «surpelis.» ●(1732) GReg 897b. Surpelis, surplis, tr. «Sourpilis. p. sourpilisou.»

    ●(1869) FHB 239/235b. eur zoupilis venn gantho. ●236b. soupilissou guen gantho. ●(1872) GAM 67. pe var ar gemz pe var ar choupiliz e veze ar chelp gant ar persoun ? ●(1879) BMN 305. guisket ganthan he jupiliz. ●(18--) SBI II 92. Ar person a lavare, indan he surpilis, tr. «Le recteur disait, revêtu de son surplis.»

    ●(1906) CDFi octobre. eur surpiliz divañch. (d'après KBSA 124). ●(1910) MBJL 131. eur sourpiliz gwenn. ●(1917) LZBt Gouere 6. kemeret ar supiliz man. ●(1921) PGAZ 39. ar choupiliz hag ar stol. ●(1927) LZBt Genver 27. war ar seupeulis bihan gwenn. ●(1928) FHAB Eost 284. met an Aotrou Person a jomas e jopilis stag ouz eun drezenn. (...) pa welas e oa eur chopilis.

  • sourpilizet
    sourpilizet

    adj. Vêtu d'un surplis.

    ●(1987) DBHB 30. c'hweh beleg surpilizet ouz e heul.

  • sourpren .1
    sourpren .1

    m. & adv.

    I. M.

    (1) Peine, douleur.

    ●(1530) Pm 7. Mam a druez da bizhuiquen / A lemm penedour a sourpren, tr. «Mère de miséricorde à jamais / Tire le pénitent de peine.» ●(1530) J p. 175. Gant poan disaour ha sourpren, tr. «la douleur, les amertumes, les défaillances.» ●(1575) M 1388. en sourpren ancqenus, tr. «dans la confusion angoissante. »

    (2) Surprise.

    ●(1821) SST 230. dré ur sompren.

    II. Loc. adv.

    (1) Dre sourpren : par inadvertance.

    ●(1831) RDU 41. Mar bai bet receuet unan-benac ag er sort tud-cé dré sompren. ●76. mar arrihue guet unan-benac er gobér dré sompren. ●161. n'hou pehai groeit hou pehédeu véniel dré vali ce hac exprès, dré sompren hac hemb cals a avis.

    (2) A-daol-sourpren : par surprise.

    ●(1856) GRD 355. a pe gouéh a daul sompren maleirieu ar nehai.

    ●(1922) EOVD 186. Pe hrér er péhed a daul sompern pé dré hoannedigeh. ●(1931) GUBI 207. Ur huéh é arriùant a daul sompren én ti.

  • sourpren .2
    sourpren .2

     

    (1) V. tr. d. Surprendre.

    ●(1659) SCger 114b. surprendre, tr. «surpreni.» ●(1790) MG 155. en dén-ze e zou bet somprenét én un ivèt ur uéh-guin.

    ►[empl. comme subst.] Surprise.

    ●(1827-1829) VSA 2542. mes evam pe en guelas a nefoay eur surpren.

    (2) V. tr. ind. Sourpren war ub. : surprendre qqn.

    ●(1942) DRAN 143. gant eur strollad arsailh, dirollet dre soupren warno.

  • sourprenant
    sourprenant

    adj. Surprenant, étonnant.

    ●(1862) BSH 3. eun desir barbar deus ar souprenanta.

  • sourr
    sourr

    m. Bourdonnement.

    ●(1931) VALL 77a. Bourdonnement, tr. «sourr m.»

  • sourrad
    sourrad

    m. –où

    (1) Accès (de mal).

    ●(1866) FHB 96/345b. Ne dremene miz ebet ep caout eur sourrat poan griz bennag. ●(1869) FHB 212/23a. ar sourrat drouk-ze deut buhan, a ieaz ive buhan kuit. ●(1889) ISV 134. En eur vont e chenche liou dalc'h mad dre ma teue sourradou poan dezhi.

    (2) Sourrad avel : coup de vent.

    ●(1864) SMM*** 79. An den (...) a dremen (...) evel eur sourrad avel. ●(1866) FHB 79/216a. sourradou aveldro. ●(1870) FHB 305/350b. sourradou avel ha bouilladou glao. ●(1878) EKG II 261. Bep sourrad avel a glefenn enn noz. ●280. nao blavez kraza a ia gand eur sourrad avel. ●(1884) BUZmorvan v. Sourrad avel. – Taol avel.

    ●(1905) IVLD 40. ha setu eur sourrad avel all o tremen abiou d'ezhi. ●(1949) KROB 14/11. Eur sourrad avel-dro.

    (3) Bourdonnement.

    ●(1931) VALL 77a. Bourdonnement, tr. «sourrad m.»

  • sourradenn
    sourradenn

    f. –où Coup (de vent).

    ●(1869) HTC 299. N'euz fors peger creñ e ve ar sourradennou avel a c'hoëzo varnhi.

  • sourral / sourrañ
    sourral / sourrañ

    v. intr.

    (1) (en plt du vent) Bruire.

    ●(1878) EKG II 116. pa gleven an avel o sourral krenvoc'h (…) An avel a zourre dreist kein an tiez. ●(1889) ISV 282. o clevet an avel o sourral.

    (2) (en plt d'un projectile) Vrombir, siffler.

    ●(1906) KANngalon Gwengolo 210. Bep ar mare, eur vouled a zourre abiou d'hon dizkouarn. ●(1931) VALL 83b. Brondir, tr. «sourral.»

    (3) Grogner par mauvaise humeur.

    ●(1876) TDE.BF 582b. Sourral, v. n., tr. «Grogner par mauvaise humeur.»

    (4) Bouder.

    ●(1931) VALL 74b. Bouder, tr. «sourra.»

  • sourrell
    sourrell

    f. (jeu) Jouet qui produit un bourdonnement.

    ●(1931) VALL 77a. jouet qui produit un bourdonnement, tr. «sourrell L[eon].»

  • sourrenn
    sourrenn

    f. Femme boudeuse, paresseuse.

    ●(1942) VALLsup 75b. Femme boudeuse, paresseuse, tr. «sourrenn T[regor].»

  • sourrennañ
    sourrennañ

    v. intr.

    (1) Bouder.

    ●(1931) VALL 74b. Bouder, tr. «sourrenna.»

    (2) Muser.

    ●(1931) VALL 487b. Muser, tr. «sourrena.»

  • sourrenner
    sourrenner

    m. –ion Musard.

    ●(1931) VALL 487b. Musard, tr. «sourrenner.»

  • sourrigal
    sourrigal

    v. tr. d. Chantonner.

    ●(1870) FHB 306/357a. en eur zourrigal eur ganaouen.

  • sourroù
    sourroù

    plur. War e sourroù : doucement et sans bruit.

    ●(1935) CDFi 2 novembre. anez da-ze, e vije bet furchet d'ezan e c'hodellou gand an hini a oa deut eno war e sourrou.

  • sourrus
    sourrus

    adj. Bourdonnant.

    ●(1931) VALL 76b-77a. Bourdonnant, tr. «sourrus.»

  • soursenn
    soursenn

    f. –où (hydrologie)

    (1) Source.

    ●(1633) Nom 240b. Vena fontis, scaturigo, scatebra, scatebræ : source, surgeon : sourcen, an gouaz ves an feunteun.

    ●(1732) GReg 882a. Source, endroit où les eaux sourdent, tr. «Sourcenn. p. sourcennou.»

    ●(1877) MSA 66. evel ar c'haro sec'hedet a huanad varlerc'h ar zourcen dour beo. ●(1880) SAB 253. Ur funten cre an dour enni, un eienenn, ur soursen ne vancse morse, ne deuze jamez da zizec'ha.

    (2) sens fig. Source.

    ●(1732) GReg 882a. Source, origine, principe, cause de quelque chose, tr. «Sourcenn. p. sourcennou.»

    ●(1869) SAG 136. sin ar Groaz, soursen euz a vennoz Doue. ●(1894) BUZmornik 5. eur zoursenn a nerz e kreiz poaniou hon tremenven.

  • soursi .1
    soursi .1

    m. –où

    I.

    (1) Souci.

    ●(14--) N 811. Vn sourcy am gruy bras, tr. «Un souci me chagrine beaucoup.» ●(1575) M 3556. Hac an doulour an labour han sourcy, tr. «Et la douleur, le labeur et le souci.» ●(1580) G 95. Da gouzaf sourcy en ty mã, tr. «A souffrir souci dans cette maison.» ●1069. gant dolor ha sourcy, tr. «avec douleur et souci.»

    ●(1659) SCger 21a. chagrin, tr. «sourci.» ●112a. soucy, tr. «sourci.» ●172a. sourci, tr. «souci.» ●(1710) IN I 8. ar sourciou direglet. ●(1732) GReg 878b. Souci, chagrin, inquiétude, sollicitude, tr. «Sourcy. p. sourcyou. soucy. p. soucyou.» ●(1790) PEdenneu 194. sourci de hum salvein.

    ●(1838) CGK 6. Debet, crignet, bresquennit lezit ar sourcio. ●(1849) LLB 1196. soursi ur mestr tiner.

    ●(1907) VBFV.bf 71a. soursi, m. pl. eu, tr. «souci.»

    (2) Inquiétude.

    ●(1907) VBFV.bf 71a. soursi, m. pl. eu, tr. «inquiétude.»

    (3) Sollicitude, soin.

    ●(1900) MSJO 214. gant ar soursi vrasa. ●(1907) VBFV.bf 71a. soursi, m. pl. eu, tr. «sollicitude.»

    (4) Zèle.

    ●(1907) VBFV.bf 71a. soursi, m. pl. eu, tr. «zèle.»

    II. [en locution]

    (1) Kemer soursi a, eus : prendre soin de.

    ●(1872) ROU 103b. Avoir, prendre souci, tr. «kemeret soussi euz.»

    ●(1905) KANngalon Ebrel 376. evit kemeret sourci ac'hanon. ●(1907) PERS 183. o kemeret soursi anezhi. ●(1920) AMJV 66. ar gouarner nevez, e leac'h poania gant an dud-se, ne gemeras kouls lavaret soursi ebet anezho.

    (2) Kemer ar soursi da : se soucier de.

    ●(1869) SAG 46. ne anvit hini euz a dud ar bed a ve bet brudet dre ar soursi en deuz kemeret da ober sin ar Groaz.

    (3) Kaout soursi ouzh ub. : avoir soin de.

    ●(1907) PERS 148. da gaout soursi ouzimp.

    (4) Kaout soursi gant udb. = bezañ chalet gant udb.

    ●(1905) KANngalon Mae 398. Ne m'oa d'an ampoent sourci ebed gant traou ar relijion.

    (5) Kemer soursi gant ub. : s’occuper de, prendre soin de.

    ●(1900) MSJO 196. e zeus kerent a gemer muioc'h a zoursi gant ho jatal eget gant ho bugale.

    (6) Kaout soursi ouzh :

    ●(1921) PGAZ 64. ar zoursi e deuz bet ouz ho zevel.

  • soursi .2
    soursi .2

    s. (botanique) Souci.

    ●(1499) Ca 177a. Rossecu et sourcill tout vng ibi vide. ●187b. Sourci g. sourcie. ●(c.1500) Cb. Rossecu et sourcill tout vng ibi vide. ●(1633) Nom 81a. Caltha, offic. calendula, nonnullis. verrucaria : soulcie : sourcy, roussingl.

    ●(1659) SCger 113a. soucy herbe, tr. «sourci.» ●(1732) GReg 878b. Souci, plante qui pousse une fleur jaune radiée, qui est cordiale, sudorifique, propre contre le venin, & pour faire sortir la petite verole, tr. «sourcy.»

  • soursi-dour
    soursi-dour

    s. (botanique) Lysimachie.

    ●(1633) Nom 88b. Lysimachium, salicaria : pellebose, cornelle, soucie d'eau, soucie aquatique : sourcy dour.

  • soursial / soursiiñ / sousiañ
    soursial / soursiiñ / sousiañ

    v.

    I. V. intr.

    (1) Soursial ouzh : s'occuper de.

    ●(1732) GReg 878b. Se soucier de, tr. «Sourcyal eus a. soucya. Van[netois] sourcyeiñ. sourcyal.»

    ●(1864) KLV 2. soursial euz ann tremp hag euz an douar. ●(1869) SAG 92. ep gallout sousial euz he vad he-unan ! ●(1872) ROU 103b. Avoir, prendre souci, tr. «Soussia.»

    ●(1900) MSJO 188. o soursial eus ar re glanv. ●(1910) MAKE 25. Soazig, a yee he amzer ganti da zoursial ouz he bioc'h. ●(1957) BRUD 2/43. Me a oa o soursial deuz ar zaout, e Park ar Stankenn.

    (2) Soursial gant : s'occuper de.

    ●(1900) MSJO 195. Ne ouezit ket e rankan soursial gant ar pes a zell ous Gloar va Zad a zo en Eñv ?

    II. V. tr. d.

    A. S'occuper de.

    ●(1904) KANngalon Du 256. Eun devez ma oa o soursial al loen-man.

    B. [empl. devant un v.]

    (1) Se soucier de.

    ●(1580) G 105. her muy ne sourcyaf, tr. «car je n'ai souci de rien de plus.» ●(1612) Cnf 48b. Pechiff à greont yuez pa na souciont enclasq hac eo so iust an caus pé n'en deo quet.

    ●(1659) SC 41. Petra eo ar brassa, an necessera, hag an importa affer hon eus da sourcia er bet-man. ●(1659) SCger 172a. sourcia, tr. «se soucier.»

    (2) Soursial ma : se soucier que.

    ●(1612) Cnf 46b. Heguilé à lauar pé soucioff-mé m'em deuzr caffet an pez à apparchant ouziff.

    (3) =

    ●(1864) KLV 4. evit soursial sevel chatal. ●42. Pell braz ar panez a ioa hadet el leton, war ann torr. Mez ann dizererien a soursie aliez eosti anez-ho.

    III. V. pron. réfl. En em soursial.

    (1) Se faire du souci.

    ●(1659) SCger 112a. se soucer, tr. «en me sourcia.» ●(c.1680) NG 1998. hum confort, Marië, ne hum soucies quet.

    ●(1838) OVD 125-126. ne hum sourcie quet ag er mercheu-zé a inour.

    (2) En em soursial eus ub. : se soucier de qqn.

    ●(1659) SCger 79a. se mesler de quelqu'vn, tr. «en em sourcia eus vre benac.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...